ludiaa

Registered Users
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    27
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Καλημέρα κοριτσάκι μου. Εχω περάσει από τη διαδικασία που περνάς στη δεύτερη εγκυμοσύνη μου. Σταμάτησε η καρδιά του εμβρύου στην 8η εβδομάδα και το καταλαβα στην 12η. Κανένα συμπτωμα ούτε αίμα ούτε τίποτα. Να σκέφτεσαι ότι αυτό συμβαίνει και όπως λένε συχνά οι γιατροί γίνεται για καλό. Εγώ δεν ξέρω τι εφταιγε και επειδή είχα ήδη ένα παιδιί δεν θεωρήθηκε απαραίτητο να κάνω καμία εξέταση. Να θυμάσαι ότι είναι πολύ συχνό, ότι συμβαίνει σε πολλές γυναίκες και ότι ένα τεράστιο ποσοστό γυναικών μετά απο αυτό κάνει όσα υγιέστατα παιδιά επιθυμεί. Δυστυχώς αυτό είναι λοταρία. Και συμβαίνει. Όποιος ταβήξει το λαχνό του κάθεται και το νούμερο. Δεν θα το ξεχάσεις ποτέ απλά μετά απο καιρό θα πονάει λιγότερο. Εγώ θυμαμαι ότι έλεγα πως μπορεί μέσα σε μία μέρα να μην είμαι πια εγκυος. Αυτό με σόκαρε πιο πολύ. Παρόλαυτα όμως συνέχισα τη ζωή μου έκανα το δεύτερο παιδάκι μου μένωντας έγκυος 4 μήνες μετά την φυσική αποβολή την οποία έκανα. Όλα θα πάνε καλά. Να είσαι σίγουρη γιαυτό. για όλους είναι απλά ένα εμβρυο που χάθηκε γιασένα ήταν το παιδί σου, και το καταλαβαίνω απόλυτα.Εγώ θα σου έλεγα να ξεσπάσεις και ν στεναχωρηθείς. Δεν πειράζει. Και εγω ήμουν φοβερά ψυχραιμη τότε, δεν έκλαψα καθόλου, αλλά μετά το βρήκα μπροστά μου. Η επόμενη εγκυμοσύνη θα είναι λίγο δύσκολη με την εννοια ότι θα φοβάσαι. Όσμως θα σου πω αυτό που μου είπε εδώ η μαία που με παρακολουθούσε: Κλαις και καταδικάζεις το παιδί που έχεις μέσα σου εξαιτίας μίας κακιάς εμεπιρίας και αυτό δεν του αξίζει. Να είσαι δυνατή και με θετική σκέψη και όλα θα πανε καλα. Πολλά φιλιά και μια μεγάλη αγκαλια.
  2. Χωρίς να είμαι γιατρός νομίζω είναι απόυτα φυσιολογικό. Εμένα θυμάμαι μου είχαν πει ότι μ΄ονο αν κάνω πυρετο να πάω στο νοσοκομείο. Πόνους είχα κάθε φορά που έβγαινε ένα μεγάλο πήγμα σε συνδιασμό με μεγάλη αιμορραγία εκείνη την ώρα. Θα περάσει. Στο υπόσχομαι ότι θα περάσει. Δεν θα το ξεχάσεις ποτέ, και αυτό στο υπόσχομαι. Αλλά δεν θα πονάει απλώς. Θα το θυμάσαι με απορία και μία μικρή μελαγχολία, αλλά δεν θα πονάει πια. Και΄να το μοιράζεσαι. Εγώ το λέω συνέχεια σε όλες να ξέρουν οτι συμβαίνει. Αν όλοι ξέραμε πόσο πιθανό είναι δεν θα ήμασταν τόσο απροετοίμαστες. Εγώ το κοινοποιώ παντού και πάντα. ΄Παιδάκι θα κάνεις γρήγορα αυτό να μην το σκέφτεσαι. Όλα θα πάνε καλα. Αισιοδοξία, λίγο κλάμα και το μέλλον είναι δικό σου. Φιλιά πολλά!!!
  3. 3 χρονια περασαν και ακόμη το θυμάμαι. είχα κάνει και εγω ακριβώς την ίδια διαδικασία μόνο που εγώ την είχα κάνει στο σπίτι. Εδώ που μένω βλεπεις αυτό είναι το σύνηθες. Πήρα 3 χάπια κολπικά σε συνδιασμό με 4 παυσίπονα. Τα χάπια τα πήρα 8 το πρωί στις 11 και 15 (ακόμη το θυμάμαι) έγινε η διαδικασία στην τουαλέτα. Οι πόνοι και εμένα μου φάνηκαν ανεκτοί ίσως επειδή είχα ήδη εναν φυσιολογικό τοκετό χωρίς αναισθησία περίμενα κάτι αντίστοιχο. εμένα η μόνη παρενέργεια ήταν ότι έίχα φοβερά μεγάλη αιμορραγία και το απόγευμα πήγα στο νοσοκομείο νομίζοντας ότι δεν είναι φυσιολογικό αλλά μου είπαν ότι ήταν απολυτα φυσιολογικό. εγώ επειδή δεν με καθάρισε κανένας επιπλέον κτλ ειχα ψιλοπονάκια κάθε φορά που ήταν να βγει ένα πιο μεγάλο κομμάτι υπολλείματος. ΄Ισως να κράτησε καμιά βδομάδα αυτό αλλά θυμάμαι ότι Πέμπτη έκανα τη διαδικασία και Σάββατο είχα πάει στα γεννέθλια της κολλητής μου. Δεν έκανα και τίποτα φοβερό απλά ήμουν σχετικά λειτουργική. Το ψυχολογικό κομμάτι είναι το πιο βαρύ. Εγώ θυμάμαι όταν βγήκα από την τουαλέττα την πρώτη φορά που έκλαιγα με λυγμούς και λέω στον άντρα μου πάει τελειώσε, και έτσι ξαφνικά σε ένα πρωί δεν ήμουν πια έγκυος. Εγώ το διαπίστωσα στισ 12 εβδομάδες και το έμβρυο φαινόνταν να είναι 8 αλλά επειδή είχα να κάνω υπέρηχο από την 7η δεν ήξεραν ακριβώς πότε παλλινδρόμησε μιας και λένε έχουν την τάση να συρρικνώνονται και να φαίνονται μικρότερα. Το χειρότερο μου ήταν ότι δεν είχα κανένα σημάδι νωρίτερα. Ουτε αιμα, ούτε πόνους ούτε τίποτα. Έχουν περάσει 3 χρόνια από τότε και μέσα σε 3 μήνες έμεινα πάλι έγκυος και έκανα τη δεύτερη κορούλα μου η οποία τώρα είναι 18 μηνών. Να μην στεναχωριέσαι και να θυμάσαι ότι όλα θα πάνε καλά. Το μέλλον σου ανήκει. Και θα τα καταφέρεις. Εγώ μετά την εμπειρία μου πιστεύω ότι τα χάπια είναι καλύτερα. Η διαδικασία είναι επώδυνη αλλά είναι πολύ φυσική. Πολύ καλό αυτό και ιδιατερως σημαντικό. Το σώμα θυμάται και ξέρει ακριβως τι πρέπει να κάνει. Δυστυχώς πρέπει να γίνει μερικές φορές η ζωή μας φέρεται σκληρά. .Να κοιτάζεις το μέλλον και να ξέρεις ότι σε ένα χρόνο μπορεί να κρατάς ένα μωράκι αγκαλιά. το πιο σημαντικό είναι να θυμάσαι ότι ειμαστε τόσες πολλές αυτές που το περάσαμε που τελικά είναι κάτι τοσο μα τόσο πολύ συνηθισμένο.

  4. Διαφημίσεις


  5. Και εγώ δεν είμαι ειδικός αλλά νομίζω είναι σχετικά φυσιολογικό. Εμας η κόρη μου (θα γίνει 4 το Νοέμβρη) μπερδεύει το πριν με το μετά, το αύριο με το χθες, και γενικά το χρόνο. Μας έχουν πει και στο σταθμό ότι είναι απλυτα φυσιολογικό και δεν υπάρχει κανλενας λόγος ανησυχίας. Το μόνο ανησυχητικό θα ήταν αν το παιδί δεν έιχε κατακτήσει το λόγο. Αν και πάλι το παιδί της κολλητης μου φίλης 4 χρονών μόλις ξεκίνησε να μιλάει και να συννενοούμαστε σαν άνθρωποι. Δεν μου φαίνεται τόσο φοβερό ρώτα όμως κάποιον ειδικό και αναλογα πράτεις.
  6. Και εγώ και τα δύο φυσιολογικά και χωρίς επισκληρίδιο. Εδώ δεν κάνουν οπότε έφαγα πόρτα και ας παρακάλαγα εννοείται. βέβαια στο δεύτερο εντάξει ήταν πιο οκ τα πράγματα. Στην πρώτη ζορίστηκα πολύ γιατί ήταν 2 φορές δεμένη με τον λώρο και είχε κολλήσει και ιέσπρωχνα 3 ώρες χωρίς αποτέλεσμα για να μου βάλουν στο τέλος ωδύνες και να βγει σε 20 λεπτά. Νταξ και ο πολύ φυσικός τρόπος έχει τα καλά του και τα κακά του διαπίστωσα εγώ.
  7. Μωρέ και θα ζοριστείς και θα κουραστείς και θα σκέφτεσαι τώρα μόλις πηγαμε να χαλαρώσουμε πάλι από την αρχή;;;Μόλις όμως τα δεις και τα δύο μαζί να παίζουν, ή μόλις δεις τη μεγάλη να κρτάει αγκαλιά το μωρό θα τα ξεχάσεις όλα με μιας. Αν οι λόγοι είναι οικονομκοί ή άλλου είδους πάω πασο γιατί κάθε άνθρωπος γνωρίζει μόνος του τα όρια του. Αν είναι καθαρά συναισθηματικοί να θυμάσαι ότι η αγάπη μας είναι αστείρευτη και δεν μοιράζεται απλά πολλαπλασιάζεται. Μέναν παράξενο τρόπο. Και η δουλειά θα έρθει και οι ξέγνοιαστες στιγμές και θα είστε 4 και θα τις χαίρεστε ακόμη πιο πολύ. Εγώ με θυμάμαι να κοιτάζω την μικρή μου όταν ήμουν με την κοιλιά τούρλα και να λέω "Αχ τελευτάιες μέρες που είμαστε έτσι τα δυο μας" και τώρα δεν θυμάμαι καν πως ήταν αλλά είμαι σίγουρη πως όπως είμαστε τωρα είμαστε καλύτερα. Πιο πολλά γέλια, χαμόγελα, αγκαλιές φιλιά και όλα τα συναφή. Τι πιο ωράιο πράγμα κορίτσι μου από να έχεις μια αγκαλιά από ευτυχισμένα γέλια και χαμόγελα. Δεν το αλλάζω με τίποτα.
  8. Ευτυχως για μενα δεν είχα αυτή την εμπείρια. Ο αδερφός μου όμως σε γνωστό μαιευτήριο των Αθηνών είχαν 2 φορές την ημέρα από μισή ώρα για κάθε παιδί (είχαν δίδυμα) και κανένας συγγενείς δεν μπήκε μέσα. Εμείς ήμασταν πάντα απέξω παρότι τα μωρά ήταν για απλή παρακολούθηση μιας και δεν ήταν διασωληνομένα. Στη Νορβηγία όπου μένω η κολλητή μου φίλη γέννησε στις 26 εβδομάδες και είχε δωμάτιο μέσα στη ΜΕΝΝ που ήταν οι θερμοκοιτίδα. Για την ακρίβεια εδώ είναι υποχρεωτικό να υπάρχει ένας γονιός συνέχεια μαζί με το παιδί για όλο το διάστημα της νοσηλείας. Η φίλη μου είχε άλλα δύο παιδάκια τα οποία κρατούσαμε πολύ τότε εμείς μιας και αυτοί οι δύο ήταν συνεχώς μαζί με το μωρό. Για την ακρίβεια αυτό που λένε οι Νορβηγοί σε αυτήν την περίπτωση είναι ότι κάθε παιδί έχει δικαίωμα στο γονιό του από την πρώτη ως την τελευταία στιγμή της ζωής του. Αυτό πυ ξέρω είναι ότι εμείς πηγαίναμε τον εξάχρονο αδερφό ο οποίος πάει στον ίδιο σταθμό με την κόρη μου, κάθε μεσημέρι μετά το σχολείο να κρατάει αγκαλιά το μωράκι καθε μα κάθε απόγευμα. Έβαζαν τα δύο παιδιά κοιλιά με κοιλιά. Εμένα όλες οι φωτογραφίες μου είχαν φανεί πολύ γλυκές αλλά πότι μου έλεγε η φίλη μου είναι υπερβολικά ψυχοφθόρο να είσαι σε αυτήν τη θέση. Υποθέτω αυτό εννοείτε όταν λέτε για άλλες πρακτικές? Πάντως εδώ όταν εγώ χρειάστηκε να νοσηλευτώ για ενδεχόμενο πρώορου τοκετού στις 34 εβδομάδες, (false alarm) με είχαν πάει να μου κάνουν ξενάγηση στο χώρο τον πρώορων μωρών μας είχαν δείξει ότι κάθε δωμάτιο έχει ένα κρεββάτι για το γονιό και τη θερμοκοιτίδα για το παιδί, και μου είχαν πει ότι αν χρειαστεί να γίνει καισαρική και εγώ είμαι ακόμη υπό την επίρροια της νάρκωσης ο πατέρας θα πρέπει να βγάλει τα ρούχα του προκειμένου να ακουμπήσει το παιδί αμέσως πάνω του στο στηθος του. Αυτό ισχύει λέει σε όλους τους τοκετούς που γίνονται με καισαρική και για το λόγο αυτόο πατέρας είναι μέσα και έτοιμοσ να κάνει το kangaroo μας έλεγαν αυτοί. Μάλλον σε κάποιες κουλτούρες αυτό θεωρείται εξαιρετικα σμαντικό. Μακάρι να θεσπιστεί και στα Ελληνικά νοσοκομεία. Σε όποια χώρα του κόσμου και αν γεννιούνται αυτά τα παιδιά αυτές οι μανάδες είναι ηρωίδες.
  9. Όταν έμεινα δεύτερη φορά εγκυος το πρώτο μου παιδάκι ήταν 8 μηνών. Ηταν κάπως απρογραμμάτιστο και γιαμάς. ΔΕν κοιμήθηκα τη νύχτα. Σκεφτόμουν ότι είναι πολύ νωρίς ότι δεν μπορώ να το διαχειριστώ ότι δεν θέλω να κάνω τώρα αλλο παιδί, ότι δεν είμαι έτοιμη να μπω πάλισ ε φάση αποχή από ένα κρασάκι να προσέχω κτλ μόλις είχα τελειώσει με το θηλασμό. Συνήθισα σγά σιγά. Στις 12 εβδομάδες έμαθα ότι το μωράκι παλλινδρόμησε. Δεν θέλεις να σου περιγράψω κάτι παραπάνω. Με τίποτα. Ένα θα σου πω μετά την παλλίνδρομη μετρούσα τις μέρες να κάνω δεύτερο παιδί και να είσαι σίγουρη ότι μόλις το δεις νοιωθεις ότι είναι η πρώτη φορά.Τώρα θέλω και τρίτο. Είναι ναρκωτικό νομίζω... Όσο για τη μικρή υπάρχει καλύρτο πράγμα από ένα αδερφάκι. Σκέψου τι θα γίνουν αυτά τα παιδιά όταν εμείς δεν θα είμαστε εδώ. Θα έχουν το ένα το αλλο. Δεν υπάρχει μεγaλύτερη ευλογία.
  10. Απότι θυμάμαι, και η μικρή μου κόρη έκανε πράσσινες κενώσεις. ΔΕν θυμάμαι ακριβώς την ηλικία αλλά θυμάμαι ότι ο γιατρός το είχε βρει φυσιολογικό. Δεν νομίζω ότι πρέπει να αγχωσεσαι αν κατα τα υπόλοιπα το μωράκι είναι καλά. Για ποιο λόγο έχεις κόψει τα πάντα? Έχετε αλλεργίες ή κολικούς? Να σου πω πάντως εγώ που είχα ένα παιδί με φοβερούς κολικούς- ασταμάτητο κλάμα 8 ώρες κάθε νύχτα- οτι με την διατροφή δεν κατάφερα να βελτιώσω την κατάσταση καθόλου. Μακάρι να δουλεύει σε κάποιους γιατί απάλευτη η φάση.. Για αλλεργίες δεν ξέρω είναι μάλλον διαφορετικό.
  11. Εμενα η μεγάλη 3,5 ετών φοράει 26 και η μικρή 15 μηνών φοράει το 20 ή 21 σε κάποια μοντέλα. ΔΕν νομίζω ότι υπάρχει θέμα...¨Να σου πω ότι η μεγάλη πέρισυ το καλοκαίρι φόραγε το 23 και τώρα είναι 3 νούμερα πάνω. Χωρίς να έχει ψηλώσει τόσο φοβερα πια!
  12. Καλησπερα, Θα σου πω τη δικη μου εμπειρια αλλά οπως λένε τα κορίτσια γιατροί δεν είμαστε οποτε ειμαι υπερ της αποψης ότι πρέπει να ακολοθεις τα λεγόμενα του γιατρού γιατί λογικά αυτός δεν πρέπει να ξέρει καλύτερα? Εγω όπως έχω πει έχω δυο παιδάκια και μένω χρόνια στο εξωτερικό. Απότι καταλαβαίνω απόσα διαβάζω η αντιμετώπιση είναι τελειως διαφορετική εδώ απότι στην Ελλάδα αλλά θα μοιραστώ μαζί σου και τις δύο εμπειρίες μου και βλέπεις. Η μεγάλη μου κόρη ξεκίνησε παιδικό σταθμό όταν ήταν 9 μηνών. Απόταν ξεκίνησε και μετά για όλο το χειμώνα η πιτσιρίκα είχε συνεχώς μύξα και ψιλοβήχα. Περναγε μερικές βροχίτιδες αλλά όχι τιποτα φοβερο με την έννοια πυρετων κτλ. Όσες φορές και αν την είδε ο γιατρός μας είπε ότι δεν κάνουμε τίποτα για το βήχα. Ουτε σιρόπι ούτε εισπνοες. Κυρίως μας έλεγε όχι εισπνοές. Γιατί μου έλεγε αυτός οτι οι εισπνοές σχετίζονται με μακρπχρόνιες ασθένειες του παιδιού. Χαρακτηριστικά, ήμασταν Χριστούγεννα στην Ελλάδα και είχε παλι η μικρή βήχα την πάω στον παιδίατρο και μου δίνει αερολίν. Ανυποψιαστη της το δίνω γυρνάω πίσω ξαναπάω στο γιατρό μου λέει στο είπα ότι για τον βηχα της ίωσης εισπνοές δεν δίνουμε. Και μου το κόβει. Μετά η μικρή το δεύτερο χρόνο ήταν μια χαρα δεν χρειάστηκε να κάνουμε τίποτα παραπάνω. Με το μικράκι μου όμως φέτος ξεκίνησε παιδικό 11 μηνών το γενάρη. Είχε από το Δεκέμβρη συνεχώς ένα βήχα βραδυνό κυρίως που δεν έφευγε με τίποτα. Πάω στον ίδιο γιατρό μου λεει asthmatic crisis. Αρχίζουμε τις εισπνοές με το πορτοκαλί εισπνεόμενο (flucidine το λένε εδώ) για 2 μήνες και μετά επανεξέταση. Ξαναγυρνάω στους δύο μήνες μου λέει αυτός ακούω το whistling στην αναπνοή και τα βρόχια είναι γεμάτα. ΔΕν μπορώ όμως να είμαι σίγουρος αν είναι βροχίτιδα ή αν είναι ασθμα. Το παιδί είναι εξαιρετικά μικρό για να πούμε με σιγουριά τι είναι και σε συνδυασμό ότι μόλις είχε ξεκινήσει στο σταθμό θεωρήσαμε ότι ίσως είναι συνδυασμός. Παρόλαυτα ο γιατρός μασ συνέχισε τις εισπνοες και μετα επαναξέταση μετά από 2 μήες. Να μην στα πολυλογω το παιδί συνεχίζει ακόμη και τώρα τις εισπνοες θα τις σταματήσει στο τέλος του Ιούνη για 2 μήνες και μετά θα κάνουμε επανεκτίμηση της κατάστασης. Ο ίδιος γιατρός σε δύο παιδιά είχε τελειως διαφορετική αντιμετώπιση. Λογικά λοιπόν και εγώ τον ρώτησα τη διαφροά έχει η κατάσταση της μικρης από τη μεγάλη 2 χρόνια πριν. Μου είπε λοιπόν ότι οι εισπνοές δίνονται όταν τα παιδιά έχουν αυτό το σφύριγμα στην αναπνοή και δεν μπορούμε να κάνουμε με ακρίβεια την εξέταση για το άσθμα λόγω μικρής ηλικίας. Οπότε πάμε λίγο ψάχνοντας. Αλλά ένα παιδί που απλά βήχει αυτός ήταν κάθετος ότι δεν πρέπει να παίρνει καμία εισπνοή εκτός και αν υπάρχει υποψία άσθματος. Ο γιατρός ο εκειδικευμενος στο νοσοκομείο που την παρακολοθεί μας είπε ότι σε διαφορες χώρες η πρακτική είναι τελείως άλλη. Αυτός είναι Γερμανός και μας έλεγε ότι πχ σε χώρες του νότου έχει παρατηρηθεί ότι οι γιατοί δίνουν τις εισπνοές και τα σιρόπια πιο εύκολα απότι στο βορρα. Μου είπε χαρακτηριστικά ότι αν ήταν στη Γερμανία θα έπρεπε να δίνει εισπνοές στο 50% των παιδιών που παρακολουθεί (λόγω προτοκόλου) ενώ εδώ το δίνει σε ένα εξαιρετικά μικρό ποσοστό 10%, επειδή το πρωτόκολλο για τα φάρμακα των παιδιών είναι πολύ διαφορετικό. Δηλαδή μου έλεγε αυτός ότι εδώ είναι πολύ αυστηρός ο νόμος συνταγογράφησης φαρμάκων σε παιδιά. Να φανταστείς δεν μπορείς να πάρεις 2 μπουκάλια παρακεταμόλη από το φαρμακείο, για να μην μπορεί να γίνει κατάχρηση... Εγώ δεν είμαι σίγουρη πιο είναι το σωστό και πιο το λάθος, γιατί όπωες σου είπα γιατρός δεν είμαι. Και εγώ κάνω αυτό που λέει ο γιατρός μου. ΑΠλά αναρωτιέμαι γιατί όλα τα παιδάκια που γνωρίζω συμπεριλαμβανομένα και τα 3 παιδιά του αδερφού μου, και τα 3 της αδερφής μου, έχουν όλα πάρει εισπνοές ενώ εδώ μόνο τη μικρή μου κόρη ξέρω να έχει πάρει, που χαρακτηρίζεται ως παιδί με υποψία άσθματος. Ισως η δεύτερη γνώμη να είναι κάτι καλό.Η αδερφή μου μετά απότι έγινε με τη δική μας τη μικρή την επόμενη φορά που πήγε στην παιδιάτρο την το είπε ευθεώς και αυτή της απάντησε ότι αυτό που μου είπε ο γιατρό μου είναι λάθος και δεν συμφωνει. Αυτή πιστεύει ότι πρέπει αν δίνονται εισπνοές σε όλες τις περιπτώσεις. Τι να πω ρε κορίτσια. Είναι λίγο μπερδεμα.... Τέλος αυτό που έχω καταλάβει από τη μικρή μου το aerolin είναι για άμεσο αποτελεσμα, ενώ το flucidine ππέπει να το παιρνεις για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Ελπίζω να βοήθησα λίγομ αλλά θα συμφωνησω και εγώ ότι αν ένα παιδί είναι συνεχώς κάτω από φαρμακευτική αγωγή ο γιατρός θα πρέπει να το δικαιολογεί αυτό. ΤΟυλάχιστον κατα τη γνώμη μου. φιλια
  13. Αχ ρε κοριτσακι μου σε καταλαβαίνω πολύ. Είναι λίγο παράξενο. Εγώ 3 φορές εμεινα έγκυος αλλά δεν μπορώ να διαχωρίσω τα συμτώματα που είχα όταν ήμουν έγκυος και όταν νόμιζα ότι ήμουν έγκυος! Το μόνο που θυμάμαι είναι ότι τη δεύτερη φορά είχα φοβερες αναγούλες πριν δω θετικό τέστ, αλλά και αυτό πάλι ήταν σίγουρα σύμπτωμα? Γιατί ένα μήνα πριν μήνω έγκυα την 3η φορα είχα φοβερες αναγούλες και λέω νατο ήρθε αλλά τελικά δεν είχε έρθει τιποτα Στήθος κτλ εγώ είχα καμιά βδομάδα μετά την καθυστέρηση δεν μου ξεκίνησε με την μία. Κάνε λίγο υπομονή για να κάνεις ένα τεστ εγκυμοσύνης που είναι και ότι πιο έγκυρο μπορείς να κάνεις στη δεδομένη περίπτωση! Αυτό που ήθελα να σου πω να θυμάσαι είναι ότι κάθε εγκυμοσύνη σε κάθε γυναίκα είναι διαφορετική. Την πρωτη φορά εγω δεν είχα ούτε αναγούλες ούτε τίποτα, είχα όμως ένα βάρος στη μήτρα. Μία πίεση δεν ξέρω πως να το περιγράψω. Την τρίτη φορά όμως μπορεί να έκανα και 5 εμετους το πρωί όταν έπλενα τα δόντια μου. Κοινώς ότι ναναι! ευχομαι ένα θετικότατο τεστ και αν όχι καλοκαίρι έρχεται όλα θα πάνε καλα!
  14. ΚΑι για να το κλείσω το θέμα, εγώ δεν λέω ότι όσα γίνονται στο εξωτερικό είναι καλύτερα ή όχι. Λέω όμως να είμαστε πιο ανοιχτοί και πιο θετικοί και να μην κατακρίνουμε ή αγχωνουμε τους ανθρώπους χωρίς λόγο. Αυτό λέω. Και αν κάποιος μας πει ρε παιδιά σε μια άλλη χώρα γίνεται αυτό να μην πούμε κατευθείαν για τους ξενέρωτους τους άγγλους και τους ξυνούς γερμανούς από δικό μας κόμπλεξ, αλλά να σταθεί αυτό αφορμή να ρωτήσουμε την επόμενη φορά το γιατρό μας μα καλά εκεί στο εξωτερικό που οτο κάνουν αυτό γιατί δεν πεθαίνουν όλα τα παιδιά? Να δούμε τι θα μας πει Προτροπή είναι αυτό. Επίσης υπάροχυν πολλά ξενόγλωσσα βιβλία σαιτ, που αναφέρονται στο τι γίνεται έξω από την Ελλαδίτσα μας. Γιατί να μην τα εκμεταλλευτούμε? Δεν μπορούν όλοι να μέινουν έξω και να διαπιστώσουν το διαφορετικό αλλά μπορούν να το διαβάσουν και να το δουν καινα κρατήσυουν τα καλά να πετάξουν τα κακα κ.ο.κ. Φιλικά
  15. Μόλις βγει από το μαιευτήριο εννοώ. Το παιδί είναι ελέυθερο να βγει έξω. Τι να σου πω, έχω κάνει δύο παιδιά ποτέ κανένας δεν μου μίλησε για ιωση και για φόβους και για τίποτα. Μας έλεγαν πάντα ότι πρέπει να είμαστε προσεκτικοί με την καθαριότητα του παιδιού και ότι αυτό έχει σημασία και ότι πρέπει να πλένουμε τα χέρια μας. Δηλαδή ο μπαμπάς ή η γιαγιά που μπορεί να έρχεται σε επαφή με το παιδί δεν μπορεί να είναι φορέας ιώσεων?? Αυτό μου είχε απαντήσει ο γιατρός μου όταν τον ρώτησα τι θα κάνω με τη μεγάλη μου κόρη όταν γεννηθεί η μικρή μέσα στον Γενάρη και με τη μεγάλη να γυρνάει άρρωστη από το σταθμό καθε 3 μέρες. Εγω δεν λέω ότι οιΈλληνες γιατροί όλοι τα πάιρνουν ή όλα είναι απατεώνες. 'Ομως με ποσοστά καισαρικών -πόσο 60%? θες 50 να μην είμαι υπερβολική??-, παιδιά που με τον πρώτο βήχα ξεκινάνε το αερολίν για πλάκα, και κατεβάζουν τις αντιβιώσεις σαν νερό έχω αρχίσει να έχω τις αμφιβολίες μου. Θα ανοίξω άλλο ποστ για να μην ξεφύγουμε σε αυτό γιαπόσα πράγματα έμαθα και διαπίστωσα από φίλους μας από όλον τον κόσμο και πόσα διαφορετικά πράγματα που μόνο στην Ελλάδα ίσως και στην Ιταλία σε μεγάλο βαθμό γίνονται διαφορετικά. Υπάρχουν εξαιρετικοί παιδίατροι, και κακοί γιατροί. Οταν όμως οι γιατροί είναι ιδιώτες και ανξέλεγκοι μπορύν να το εκμεταλλευτούνε. Είτε σου αρέσει να το ακούς είτε όχι. Είναι διαφορετικό να υπάρχει δημόσιο σύστημα υγείας, στο οποίο ο γιατρός λογοδοτεί για κάθε ασπιρίνη που γράφει στο παιδί και διαφορετικό να κάνει ότι θέλει. Γιαμένα τουλάχιστον. Επίσης σε ποια άλλη χωρα νομίζετε μπορείς να παίρνεις το γιατρό να τον ρωτάς αν μπορώ να πάω το παιδί στη βάφτιση. Εγώ το γιατρό τον είδα πρώτη φορά όταν το παιδί ήταν 3 μηνών. Πριν έβλεπα μόνο τη μάια βρεφών. Θελω λοιπόν να πω ότι εντάξει μας έχουν κάνει να πιστευουμε ότι είμαστε ανίκανες να αποφασίσουμε οτιδήποτε αφορά το παιδί μας και εξαρτώμαστε από αυτόύς σε όλα. Ε όχι εγώ δεν το δέχομαι αυτό. Ο γιατρός είναι για το παιδί οταν είναι άρρωστο, ο δάσκαλος για το σχολείο, ο ψυχολόγος για τα ψυχολογικά και οι γονείς δυστυχώς για τις δύσκολες αποφάσεις. Πάντα θα κάνω ότι μου πει ο γιατρός με τα φάρμακα και τις αρρώστιες, αλλά ως εκεί. Και στο εξωτερικό νομίζω αυτό σου λένε. Σου λένε ότι το παιδί είναι έτοιμο για τον έξω κόσμο για αυτό βγήκε. Επίσης από την υπερβολή στην πλήρη αδιαφορία υπάρχει μεγάαααααααλη διαφορά. Και πραγματικά στα 35 μου χρόνια δεν έχω γνωρίσει πολλούς αδιάφορους γονιούς. Γονιούς που μεγαλώνουν τα παιδιά τους διαφορετκά γνώρισα πολλούς. Αδιάφορους όμως σχεδόν κανέναν. Επειδή ένας άνθρωπος τα κάνει τα πράγματα διαφορετικά δεν σημαίνει ότι αγαπάει το παιδί του λιγότερο απλά σημαίνει ότι είναι διαφορετικός
  16. Καλά τώρα και αυτό το δικό τους να μην μπορείς να πας στο επείγοντα χωρίς τηλέφωνο το βρίσκω υπερβολή. Αλλά και πριν κανα χρόνο που δεν έπαιρνες τηλέφωνο το ότι πήγαινες δεν σημαίνει ότι θα έβλεπες και γιατρό. Μπορεί να σε διώχνανε. Γενικά με όσα ακούω από Ελλάδα είμαστε η μέρα με τη νύχτα. Πάντως οι άνθρωποι μαθαίνουν να ζούνε και έτσι χωρίς να πεθαίνουνε σαν τις μυγες.