Sonia82

Νέο Μέλος
  • Περιεχομενο (αριθμoς δημοσιευσεων)

    8
  • Μελος απο

  • Τελευταια επισκεψη

Συνεισφορα στο φορουμ

0 Neutral

Πρόσφατοι επισκέπτες του προφίλ

Το πεδίο των 'πρόσφατων επισκεπτών' είναι απενεργοποιημένο και δεν εμφανίζεται σε άλλους χρήστες ή επισκέπτες.

  1. Σε ευχαριστώ θερμά για το μοίρασμα και της δικης σου εμπειρίας. Ένιωσα απόλυτα όλα όσα έγραψες. Με εμψυχώνει ιδιαίτερα το οτι είχες ήδη το πρωτο σου παιδι και το οτι τρεις μήνες μετα έμεινες και πάλι έγκυος και απέκτησες και το δεύτερο παιδι σου. Εγω απο χτες πονάω και πάλι και εχει αυξηθεί το αιμα, δεν ξέρω αν ειναι φυσιολογικό, θα πάρω και τον γιατρό μου. Ειναι όντως πολλές αυτές που το έχουν περάσει τελικά.
  2. Σε ευχαριστώ για την εμψύχωση. Ναι, σίγουρα το διάστημα που θα μεσολαβήσει ειναι απαραίτητο για να συνέλθουμε όλοι μας. Θέλω να ελπίζω οτι με τον καιρο θα στρώσουν όλα.
  3. Για την διάρροια είχα διαβάσει κι εγω οτι μπορεί να αποτελέσει παρενέργεια, όπως και ο εμετός και με αφορμή αυτά να προσθέσω οτι τα χαπια μου τα έδωσαν υπογλώσσια, ίσως γι αυτο να μην είχα τις συγκεκριμένες παρενέργειες. Ωστόσο, έκανα λίγα δέκατα. Μετα λύπης μου επίσης διαπιστώνω οτι ψυχολογικά συνεχίζω και ειμαι άσχημα, ίσως γιατι το συνειδητοποιώ μερα με τη μερα όλο και πιο πολυ, ίσως πάλι να φταίνε και οι ορμονικές αλλαγές που υπέστη ο οργανισμός μου. Πάντως βάζω τα κλάματα σε άσχετες ώρες και εχω και αρκετά νεύρα για όλο αυτο που πέρασα. Επίσης νιώθω φόβο και φοβερό άγχος για την επόμενη φορα. Τόσο γιατι δεν ξέρω αν θα μείνω ξανά τόσο εύκολα έγκυος (ειμαι και 34 χρόνων με ινομυωματα και ουρεοπλασμα) όσο και γιατι ακόμα και αν μείνω φοβάμαι πλέον πολυ για το τι πορεία θα εχει η εγκυμοσυνη. Όλα τα παραπάνω σκέφτομαι να τα αντιμετωπίσω σιγά σιγά είτε με ανθοιαματα Bach είτε και με καμία ψυχοθεραπεία αν νιώσω την ανάγκη.

  4. Διαφημίσεις


  5. Η συγκεκριμένη ανάρτηση εχει ως σκοπό να εκθέσω την προσωπική μου εμπειρία σχετικά με το θέμα της αποβολής με το χάπι cytotec. Και αυτο διότι στο διαδίκτυο δεν βρήκα αρκετές πληροφορίες που να με καλύψουν επαρκώς πριν κάνω την εισαγωγή μου στην κλινική. Απο τα λίγα που είχα διαβάσει, άλλες γυναίκες είχαν εξαιρετικά έντονους πόνους, ενώ άλλες είχαν απλούς πόνους περιόδου. Εύχομαι η προσωπική μου εμπειρία να βοηθήσει λιγο περισσότερο οποια κοπελα βρεθεί στην δυσάρεστη θέση της αποβολής. Ανακαλύψαμε στην 8η εβδομαδα οτι η καρδιά του εμβρύου ειχε σταματήσει να χτυπά. Σύμφωνα με τον γιατρό μου, αυτο συνέβη μια εβδομαδα πριν, δλδ στην 7η εβδομαδα. Οι λύσεις που μου πρότεινε ήταν είτε να γίνει απόξεση είτε να πάρω τα χαπια. Δεδομένου οτι με πληροφόρησε οτι με το χαπι δεν θα τραυματιζοταν η μήτρα και ο τράχηλος μου, μου συνέστησε αυτη την οδό, λόγω του οτι ειμαι και ατοκος. Πριν την εισαγωγή μου στην κλινική είχα τρομερό άγχος και φόβο για το άγνωστο, ενώ επιπλέον είχα να αντιμετωπίσω και τον ψυχικό πόνο της απώλειας αυτού που κάποτε θα γινόταν το μωρό μου. Για τον λόγο αυτο, έκανα εκτενέστατη έρευνα στο διαδίκτυο σχετικά με την διαδικασία, με το τι θα επρεπε να περιμένω και τι θα αντιμετώπιζα εν τελεί. Δυστυχώς σε ελληνικές ιστοσελίδες δεν βρήκα σχεδόν τίποτα, αντιθέτως τις περισσότερες πληροφορίες τις άντλησα απο αμερικανικα site. Η όλη διαδικασία λοιπόν ειχε ως εξής: Γύρω στις 07:30 πμ μου έδωσαν δυο χαπια απο το στόμα και αλλα δυο απο τον κόλπο, μισή ώρα αργότερα. Αρχικά ένιωσα ελάχιστο πόνο, ακριβώς όπως όταν περιμένεις περίοδο. Ο πιο έντονος πόνος ξεκίνησε περιπου στις 10:00 (πριν ακόμα ξεκινήσει η ροη του αίματος) και θα τον περιέγραφα σαν αρκετά δυνατό πόνο βαριάς περιόδου. Σε αυτο το σημείο χρειάστηκε να κάνω μερικές αναπνοές και να κουλουριαστω γιατι με ανακούφιζε. Παρ όλα αυτά, ο πόνος ήταν ανεκτός, καμία σχεση με αυτά που διάβαζα, οτι δηλαδή οι πόνοι ειναι φρικτοί! Χρειάστηκε απλώς να εστιάσω στον πόνο, να συγκεντρωθώ και να μην με πιάσει πανικός. Αμέσως μετα χρειάστηκε να σηκωθώ για να πάω τουαλέτα και εκείνο ήταν το πιο ψυχοφθόρο σημείο για εμένα γιατι ένιωσα κατι να κυλάει. Αμέσως μόλις κατέβασα το εσώρουχο πετάχτηκε αιμα μαζί με υγρό, όπου αργότερα έμαθα οτι έσπασε ο σάκος....δλδ έσπασαν τα νερά μου. Μια ώρα μετα μου έδωσαν ακόμα δυο χαπια απο το στόμα. Οι πόνοι είχαν μειωθεί σε σχεση με πριν. Ποναγα και πάλι αλλα υποφερτά. Και καπου σε εκείνο το σημειο ξεκίνησε η ροη του αίματος με πηγματα. Το επόμενο στάδιο ήταν να με κατεβάσουν στο χειρουργείο για αναρρόφηση του σάκου και του εμβρύου. Προηγουμένως ο γιατρός μου μου έκανε έναν υπέρηχο για να δούμε οτι ο σάκος ειχε κατέβει προς τον τράχηλο και οτι είχε συμβεί η απαιτούμενη διαστολή, έτσι ώστε να μην τραυματισουμε καθολου την περιοχή με την αναρρόφηση. Τα υπόλοιπα που ακολούθησαν δεν ήταν πλέον επίπονα, αφού μου χορηγήθηκε μέθη και έτσι δεν κατάλαβα τίποτα. Να σημειώσω οτι ενδεχομένως ο λόγος που άντεξα τον πόνο να ήταν 1) οτι μου είχαν βάλει ορο απο την αρχή, ο οποίος περιείχε δυο buscopan (που απο οτι έμαθα βοήθησαν ώστε να μαλακώσει ο τράχηλος και να γίνει λιγότερο επώδυνη η διαστολή) και 2) οτι μου χορήγησαν ενδοφλεβιως παρακεταμόλη (συγκεκριμένα apotel), την οποια ζήτησα αμέσως μόλις αντιλήφθηκα οτι ο πόνος άρχιζε να γίνεται εντονότερος, έτσι ώστε να προλάβει να δράσει. Επίσης, οφείλω να προσθέσω οτι όλα τα παραπάνω ειναι η δικη μου εμπειρία και η δικη μου αίσθηση πόνου. Κάποια αλλη γυναικα μπορεί όντως να πονέσει περισσότερο ή και πολυ λιγότερο. Αυτο όμως που θέλω να τονίσω ειναι το να συζητήσετε προηγουμένως όλες τις επιλογές που έχετε με τον γιατρό σας γιατι όπως και να το κάνουμε, η απόξεση αποτελεί κανονική επέμβαση με οτι αυτο συνεπάγεται. Φυσικά πολλές γνωστές μου έκαναν απόξεση (βέβαια δεν τους δόθηκε καν η επιλογή των χαπιών) και έπειτα έκαναν κανονικά και χωρίς κανενα πρόβλημα τα παιδιά τους. Κλείνω λέγοντας οτι το πιο επίπονο στην διαδικασία ειναι το ψυχολογικό κομματι. Εύχομαι σε όλες όσες περνούν κατι αντίστοιχο κουράγιο και ψυχραιμία, εκλογίκευση όσο ειναι δυνατόν και αισιοδοξία για το μέλλον. Και επίσης να πάρετε τον χρόνο σας. Οτιδήποτε νιώθετε ειναι απόλυτα φυσιολογικό και χρειάζεται τον χρόνο του για να εκδηλωθεί και σιγά σιγά να επουλωθεί. Κυρίως εύχομαι σε όλες τις υποψήφιες μανούλες (και σε εμένα) να έχουμε μετα απο αυτο μια επιτυχημένη και εύκολη εγκυμοσυνη και να έρθει η στιγμή που θα κρατήσουμε στην αγκαλιά μας το μωράκι μας. Καλή δύναμη! Αν κάποια κοπελα θέλει να με ρωτήσει κατι, θα εχω το νου μου να μπαίνω που και που στο φόρουμ, ώστε να βοηθήσω κι εγω όπως μπορώ. Συγνώμη για το μακροσκελές μήνυμα.
  6. Σε ευχαριστώ πολυ για το κουράγιο! Ναι, τα χαπια ειναι τα cytotec. Ειμαι σίγουρη οτι στην επόμενη εγκυμοσυνη θα ειμαι πολυ φοβισμένη και αγχωμένη, νομίζω οτι θα ησυχάσω μόνο όταν πάρω αγκαλιά το μωρό μου. Ειναι τόσο άσχημο να μπαίνεις στην ψυχολογία της μανούλας και ξαφνικά να βγαίνεις απο όλο αυτο και να χρειάζεται να αντιμετωπίσεις και την επίπονη διαδικασία της αποβολής. Μέσα στην ατυχία μου προσπαθώ να σκέφτομαι πράγματα του τύπου καλύτερα τώρα παρα σε πιο προχωρημένη εγκυμοσυνη (Χριστέ μου ποτε να μην μου συμβεί αυτο) ή οτι έμεινα εύκολα έγκυος. Υπάρχουν τόσες πολλές γυναίκες που ζορίζονται εξαιρετικά! Ωστόσο, στο τέλος τίποτα δεν μου αλλάζει το αποτέλεσμα. Εύχομαι να τα καταφέρω με τα χαπια και να μην ζητήσω απόξεση...
  7. Αν και κάποια αλλη κοπελα εχει παρόμοια εμπειρία, παρακαλώ ας απαντήσει γιατι οι μερες πλησιάζουν και αγχώνομαι όλο και πιο πολυ
  8. Σε ευχαριστώ παρα πολυ για την απάντηση, εμείς που έχουμε περάσει απο αυτο το δύσκολο μονοπάτι μπορούμε να στηρίξουμε η μια την άλλη. Σου εύχομαι απο καρδιάς, αν δεν εχεις αποκτήσει ακόμα το παιδάκι σου, να σου συμβεί σύντομα και με ευκολία απο κάθε άποψη! Και πάλι σε ευχαριστώ!
  9. Καλημέρα σε όλες σας! Ειναι η πρώτη φορα που γράφω στο φόρουμ, με αφορμή ενα πολυ δυσάρεστο περιστατικό που βιώνω απο προχθές. Ενώ ειμαι στην 8η εβδομαδα κύησης και εχω ραντεβού με τον γιατρό μου και ενώ ακούσαμε κανονικά καρδιά στην 7η εβδομαδα, δυστυχώς στο τελευταίο αυτο ραντεβού δεν υπήρχε καρδιακός παλμός και το εμβρυο φαινόταν συρρικνωμένο. Όσες απο εσάς έχουν ζήσει κατι παρόμοιο ξέρουν ακριβώς τα συναισθήματα. Ο γιατρός μου θα μου κάνει εισαγωγή στην κλινική σε τρεις μερες απο σήμερα, προκειμένου να μου χορηγήσει χαπια για να το αποβαλω. Μου εξήγησε οτι επειδή ειμαι ατοκος, προτιμάει την διαδικασία των χαπιών (και οτι απομείνει μου ειπε θα το τραβήξει) παρα την απόξεση για να μην τραυματιστεί η μήτρα μου. Φοβάμαι παρα πολυ και ειμαι βαθιά θλιμμένη για όλα! Εχω ακούσει οτι αυτά τα χαπια πονάνε πολυ. Επίσης μου ειπε οτι μετα απο ενα περιπου μήνα θα μπορώ να μείνω έγκυος και πάλι. Να σημειώσω οτι με τον σύντροφο μου συλλάβαμε πανεύκολα, δηλαδή με την πρώτη, παρ οτι εγω ειμαι 34 και αυτός 40. Θέλω να μάθω επίσης για ποιο λόγο συνέβη η παλινδρόμηση και θα το ψάξω όσο μπορώ. Ήμουν θετική στο ουρεοπλασμα και μου έδωσε αντιβίωση 8 ημερών περιπου στην 5η εβδομαδα. Δεν μπορώ να ξέρω τι φταίει, νιώθω όμως ώρες ώρες σε απόγνωση. Δεν θέλω σε καμία περίπτωση να περάσω ξανά κατι τέτοιο, δεν αντέχεται. Χτες το βραδυ είχα πολυ έντονους πόνους περιόδου και νόμιζα οτι θα αποβαλω αλλα μετα τίποτα, οκά σταμάτησαν. Παρακαλώ οποια εχει περάσει κατι παρόμοιο να μου απαντήσει. Πονάνε όντως τόσο πολυ τα χαπια; Μήπως θα ήταν καλύτερη η απόξεση; Βρήκατε για ποιο λόγο είχατε άτυχη εγκυμοσυνη; Μείνατε εύκολα έγκυος ξανά και τελικά αποκτήσατε παιδι; Συγνώμη αν σας κούρασα.