ΑΦΑΝΤΟΙ

[Rea_1971]

Όχι κορίτσι μου δεν παρουσιάζω τον άντρα σου σαν τέρας. Απλά σαν άνθρωπο και γυναίκα την πεθερά σου. Και μην ξεχνάς ο καθένας έχει τα δικά του όρια. Κ¨ατι που εσύ θεωρείς λάιτ μπορεί να πνίγει τον άλλο.

 

Αν το αντίτιμο για την επαναφορά των σχέσεων είναι ο επαναπροσδιορισμός της αντιμετώισης από τον γιο (σιωπή για το τι κάνει η μητέρα του)τότε καλό θα ήταν να αναθεωρήσει νομίζω. Αν δεν θέλει και επιμένει να σχολιάζει τις επιλογές της (είτε λέγονται τατού είτε ναρότερος σύζυγος) θα αποδεχτεί γαλήνια και τη δική της αντίδραση.

[goody]

Εμενα αυτο που μου χτυπαει ασχημα στο ολο θεμα της κριτικης ειναι οτι εχουν περασει 20 χρονια....20 χρονια!! Οσα δικαια και να εχει ο αντρας σου το οτι της λεει το οτιδηποτε για κατι που εγινε πριν απο 20 χρονια ενω απο την αλλη εχει αποδεχτει τον πατριο του τοτε με κανει να δινω δικαιο στην μαμα του κι ας μην τους γνωριζω.

Στο μεταξυ τοσες μερες που πηγες απο εκει δεν ειχες κανενα νεοτερο? Δεν της ειπε η κουνιαδα σου τιποτα?

[demi1981]

Υπάρχουν ανοιχτές πληγές από όλες τις μεριές που όχι δεν έχουν ξεπεραστεί που εφόσον δεν έχουν προσπαθήσει να τις γιατρεψουν παρά μόνο τις καλύπτουν και 200 χρόνια να περασουν...

Δεν είχα κανένα νεότερο αλλά ακόμα και αν μιλήσανε αν της έλεγε μακάρι να έρθουν δεν θα με ενημερώνε για να το πάρω αποφαση πιο γρήγορα και με λιγότερο αγχος αλλά και να της έλεγε δεν την θέλω εδώ και πάλι δεν θα με ενημερώνε για να με προστατεύσει. Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν.

Το ποιος έχει δίκιο από τους δύο, δεν ξέρω. Ξέρω όμως ότι είναι άδικο για τα παιδιά μου να πληγωθούν.

[arieta]

Κορίτσια ευχαριστώ πολύ, αρχίζω, "νομίζω" δεν είμαι και σίγουρη και βλέπω πιο ξεκάθαρα τα πράγματα ή τελοσπάντων μπορώ να σκεφτώ γιατί ίσως ξεκίνησαν όλα αύτα. Από την μεριά της πεθεράς μου έχουν γίνει λάθη, (αναμφισβήτητα) λάθη με μεγάλες συνέπειες και επιπτώσεις (ψυχολογικές) απέναντι στα παιδιά. Μιλάμε για κρίσεις πανικού (διαφορετικής φύσεως) και τα δυο παιδιά που προς το παρόν της καταπολεμούν μόνο με φαρμακευτική αγωγή.

 

Φυσικά και τα δυο παιδιά, της έχουν ρίξει ευθύνες για αυτά, (καλά όχι μόνο στην μαμά αλλά και στον μπαμπά), δεν παραδέχτηκαν ποτέ ότι φέρουν ευθύνη, ίσα ίσα, μόνο αντίδραση (εκεί ο άντρας μου αντιδράει, η κουνιάδα μου είναι πιο .... "ευνουχισμένη"). Φυσικά και η πεθερά μου, ψυχολογικά, δεν λες ότι είναι σούπερ και εκείνη τα ηρεμιστικούλια της τα παίρνει. Αν πραγματικά έχει πιεστεί από τα θεματάκια που αντιμετωπίζουν τα παιδιά και μη ξέροντας πως να βοηθήσει, ίσως να θεώρησε ότι με την "υπακοή" θα εξιλεωθεί ψυχή τε και σώματι και θα λυτρώθει από όλα τα αρνητικά συναισθήματα που έχει.

***

 

Εικασίες κάνω, αλλά από κάπου πρέπει να ξεκινήσω. Είμαι τρομερά πιεσμένη, βλέπω και τον άντρα μου "αμέτοχο" σε όλο αυτό. Αλλά τον καταλαβαίνω, με ρώτησε εκείνος χθες τι μπορεί να κάνει για την μητέρα του? "εδώ δεν μου μιλάει καν από εμένα δεν πρόκειτε να δεχθεί κουβέντα, η αδερφή μου στην κοσμάρα της, έχω και εγώ τα θέματα μου μη μου το κάνεις αυτό", κοιμήθηκε πολύ αργά χθες

 

Πεθερά με πολύ προβληματική σχέση με τον άντρα σου. Του έχει δημιουργήσει διάφορα ψυχολογικά προβλήματα. Την επικρίνει όταν τη βλέπει ( και καλά κατά πάσα πιθανότητα κάνει)/ Δεν θέλει να τον δει. Δεν θέλει να την δει.

 

Αντί να χαίρεσαι που δεν χρειάζεται να έχεις έναν τόσο τοξικό για τον άντρα σου ( και για τους υπόλοιπους εσάς ίσως ) άνθρωπο στη ζωή σου κάθεσαι και αναμοχλεύεις ιστορίες, κινείς νήματα για να την επαναφέρεις στη ζωή σας, για να επιτύχεις τι ακριβώς, στην απίθανη περίπτωση που το επιτύχεις ? Να αναζωπυρώσεις φόβους, πίκρες , απογοητεύσεις στον άντρα σου? Να δημιουργήσεις προβλήματα και στα παιδιά σου?

[demi1981]

Γιατί όταν διαγράφω έναν άνθρωπο από την ζωή μου θέλω να έχω προσπαθήσει έστω και μια φορά να το νέο προσεγγισω χωρίς εγωισμούς, να έχω δώσει έστω μια ευκαιρία. Δεν θέλω ποτέ να σκεφτώ ότι ίσως και αν.......... θέλω να είμαι σίγουρη ότι πραττω το σωστό για τα παιδιά μου. Και δεν μιλώ για σχέση μεταξύ γιου και μαμάς...... αυτοί είναι ενήλικοι να κάνουν ότι τους φωτίσει ο Θεός.

[ravT]

Εγώ βλέπω 2 ενήλικες που έχουν πάρει τις αποφάσεις τους. Βλέπω και ένα τρίτο πρόσωπο (εσένα) που χώνεις τη μύτη σου. Δεν έχουν καμία σημασία τα κίνητρά σου. Δεν έχεις καμία δουλειά. Καμία. Η μεν πεθερά σου έχει να δει και να μιλήσει στα εγγόνια της 1 χρόνο (αδιανόητο για κάποιον που νοιάζεται και αγαπάει) και ο δε σύζυγός σου δεν δείχνει κανένα πρόβλημα στην απόφαση της μάνας του.

Κακώς μπαίνεις ανάμεσα.

[demi1981]

Κορίτσια για ακόμα μια φορά σας ευχαριστώ για τις συμβουλές σας και επειδή μου αρέσει να κλείνω τα θέματα που ανοίγω .....

 

Η συνάντηση με την πεθερά μου έγινε, καθόμουν απέναντί της προσπαθώντας να κατανοήσω αυτά που μου έλεγε και όσο αλλοπρόσαλα και αν μου φαινόντουσαν την άκουγα χωρίς να κρίνω

 

Της είπα ότι θέλουν τα παιδιά να την δουν (ο γιος μου βασικά) και μου είπε: "Τα παιδιά σου θα τα βλέπω μία φορά τον μήνα κάθε τέλος του μήνα" φυσικά και της είπα ότι μου θυμίζει ραντεβού με παιδίατρο όλο αυτό και με προβληματίζει ο τρόπος που το λεει, της πρότεινα να το αφήσουμε πιο ελεύθερο, δηλαδή αν θελήσει να 1 φορά το 3μηνο να τα δει τότε ή αν θελήσει να τα δει 2 φορές το μήνα πάλι να γίνει έτσι. Δεν άκουγε κουβέντα, ήταν απόλυτη "μια φορά το μήνα, κάθε τέλους του μήνα έτσι θα γίνει και να το δεχτείς".

 

Πνευματικός οδηγός υπάρχει, υπακοή κάνει και εκείνη και ο σύζυγος πλεον, σοκαρίστηκα από πολλές κουβέντες που μου είπαν αλλά νομίζω οι δυο πιο σοβαρές ήταν "ο γέροντας μου αν μου πει να πέσω από την ταράτσα, θα πέσω, δύο φορές τον παράκουσα και τα έσπασα τα μούτρα μου δεν θα το ξανακάνω ποτέ" και η άλλη "δεν με καθοδηγεί ο γέροντας μου αλλά ο Θεος.

 

Ήταν γενικά πολύ θυμωμένη με τον γιο της, έβριζε, ειρωνευόταν, έκρινε πολύ αυστηρά, ήταν απόλυτη σε αυτά που έλεγε, δεν σήκωνε αντιρρήσεις, δεν άκουγε κουβέντα..... Μας αγαπάει λέει, προσεύχεται για μας κάθε βράδυ, αλλά μέχρι εκεί μπορεί..... της έχει απαγορευτεί να πει οτιδήποτε άλλο.

 

Μου ζήτησε να πείσω τον άντρα μου να αποκτήσει πνευματικό οδηγό, (αυτό της λέει συνέχεια ο παππούλης της) της έκανα μια γενική κουβέντα ότι δεν είναι όλοι οι ιερείς καλοί, δυστυχώς υπάρχουν κάποιοι που δεν ακολουθούν την χριστιανική οδό και φοβάμαι τελοσπάντων να τον επηρρεάσω σε κάτι τέτοιο, είναι ευάλωτος ψυχολογικά και φοβάμαι σε ποιον θα πέσει. Τι το ήθελα και το είπα δεν το δέχεται αυτό που είπα, δεν υπάρχει ιερέας που να μην είναι καλός και τι ήταν αυτό που ξεστόμισα χαμός.... Είναι τόσα πολλά αυτά που άκουσα που πρέπει να γράφω μέχρι αύριο..... αλήθεια......

 

Η απόφαση μας είναι να πηγαίνουμε τα παιδιά όποτε μας το ζητάει και να δώσουμε χρόνο και χώρο και σε μας και σε εκείνους και ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ

[mikri_mpoumpou]

Καλα εκανες και μας εγραψες νεα....βεβαια τραγικα για μενα τα οσα διαβασα..κι αυτο το λεω διοτι εχει πεσει 100% σε τσαρλατανο!Μιλησα εχθες με τον κουνιαδο μου (συγκυρια)και μου ειπε δεν υπαρχει ουτε μια στο εκατομμυριο σωστος πνευματικος να κατευθυνει με αυτον τον τροπο!ΔΕΝ θα απομακρυνε ΠΟΤΕ μανα και γιο..ποσο μαλλον και τα εγγονια..και ασχολιαστο δε οτι δεν ηρθε στο μυστηριο της βαπτισης!Επισης μου ειπε οτι κι ο ιδιος που κανει υπακοη...ο πατερ που τον "κατευθυνει" ΠΟΤΕ δεν τον διαταζει..του δινει παντα επιλογες...Ενα παραδειγμα στον πολιτικο γαμο που καναμε το καλοκαιρι μου ειχε πει πως δεν θελει να ερθει να μην παρεξηγηθουμε κτλ..φυσικα και δεν μας πειραξε...και μου ειπε χθες πως ρωτησε τον παππουλη τι να κανει και του ειπε:Να κανεις αυτο που αισθανεσαι..οπως αναπαυεται η ψυχη σου..αν νιωσεις ασχημα να μην πας τοτε πηγαινε..αν σε ενοχλει να πας και δεν αισθανεσαι καλα μην πηγαινεις!Ο κουνιαδος μου δεν ηρθε απο δικη του καθαρη κριση κι επιλογη..κι απο οτι καταλαβα καπως ετσι λειτουργει η υπακοη!Ο καθενας στην ουσια σε οτι θελει υπακουει...:roll:Και σε καμια μα καμια των περιπτωσεων ΔΕΝ υπαρχει αυτο που μαθατε οτι για τις αμαρτιες της πρεπει να τιμωρηθει και γι αυτο κοβει απο τον γιο της!ΔΕΝ ΙΣΧΥΕΙ με τιποτα!Εχει παραπλανηθει 100%...:!:

Με οτι αλλο εχεις απορια σχετικα με τον παππουλη και τι ισχυει στειλε μου εχω τον κουνιαδο μου εδω και μπορει να μας απαντησει....

[elemaxi]

Κορίτσια για ακόμα μια φορά σας ευχαριστώ για τις συμβουλές σας και επειδή μου αρέσει να κλείνω τα θέματα που ανοίγω .....

 

Η συνάντηση με την πεθερά μου έγινε, καθόμουν απέναντί της προσπαθώντας να κατανοήσω αυτά που μου έλεγε και όσο αλλοπρόσαλα και αν μου φαινόντουσαν την άκουγα χωρίς να κρίνω

 

Της είπα ότι θέλουν τα παιδιά να την δουν (ο γιος μου βασικά) και μου είπε: "Τα παιδιά σου θα τα βλέπω μία φορά τον μήνα κάθε τέλος του μήνα" φυσικά και της είπα ότι μου θυμίζει ραντεβού με παιδίατρο όλο αυτό και με προβληματίζει ο τρόπος που το λεει, της πρότεινα να το αφήσουμε πιο ελεύθερο, δηλαδή αν θελήσει να 1 φορά το 3μηνο να τα δει τότε ή αν θελήσει να τα δει 2 φορές το μήνα πάλι να γίνει έτσι. Δεν άκουγε κουβέντα, ήταν απόλυτη "μια φορά το μήνα, κάθε τέλους του μήνα έτσι θα γίνει και να το δεχτείς".

 

Πνευματικός οδηγός υπάρχει, υπακοή κάνει και εκείνη και ο σύζυγος πλεον, σοκαρίστηκα από πολλές κουβέντες που μου είπαν αλλά νομίζω οι δυο πιο σοβαρές ήταν "ο γέροντας μου αν μου πει να πέσω από την ταράτσα, θα πέσω, δύο φορές τον παράκουσα και τα έσπασα τα μούτρα μου δεν θα το ξανακάνω ποτέ" και η άλλη "δεν με καθοδηγεί ο γέροντας μου αλλά ο Θεος.

 

Ήταν γενικά πολύ θυμωμένη με τον γιο της, έβριζε, ειρωνευόταν, έκρινε πολύ αυστηρά, ήταν απόλυτη σε αυτά που έλεγε, δεν σήκωνε αντιρρήσεις, δεν άκουγε κουβέντα..... Μας αγαπάει λέει, προσεύχεται για μας κάθε βράδυ, αλλά μέχρι εκεί μπορεί..... της έχει απαγορευτεί να πει οτιδήποτε άλλο.

 

Μου ζήτησε να πείσω τον άντρα μου να αποκτήσει πνευματικό οδηγό, (αυτό της λέει συνέχεια ο παππούλης της) της έκανα μια γενική κουβέντα ότι δεν είναι όλοι οι ιερείς καλοί, δυστυχώς υπάρχουν κάποιοι που δεν ακολουθούν την χριστιανική οδό και φοβάμαι τελοσπάντων να τον επηρρεάσω σε κάτι τέτοιο, είναι ευάλωτος ψυχολογικά και φοβάμαι σε ποιον θα πέσει. Τι το ήθελα και το είπα δεν το δέχεται αυτό που είπα, δεν υπάρχει ιερέας που να μην είναι καλός και τι ήταν αυτό που ξεστόμισα χαμός.... Είναι τόσα πολλά αυτά που άκουσα που πρέπει να γράφω μέχρι αύριο..... αλήθεια......

 

Η απόφαση μας είναι να πηγαίνουμε τα παιδιά όποτε μας το ζητάει και να δώσουμε χρόνο και χώρο και σε μας και σε εκείνους και ο ΘΕΟΣ ΒΟΗΘΟΣ

 

demi1981 μου η τελική απόφαση για το πως θα το χειριστείτε το θέμα αυτό φυσικά ανήκει σε σας απλά εγω στη θέση σου μετά απο ολα αυτά που έγραψες θα πρόσεχα πολύ με τα παιδιά μου. Σε παρακαλώ μόνο μην τα αφήσεις σε καμιά περίπτωση μόνα τους μαζί της/μαζί τους. Πραγματικα μετά απο αυτά που διάβασα ανησυχώ ιδιαίτερα για την ψυχική υγεία της πεθεράς σου.

 

Μπορεί κάποιος να με θεωρήσει υπερβολική, αλλά όταν ένας άνθρωπος λέει σοβαρά οτι: "ο γέροντας μου αν μου πει να πέσω από την ταράτσα, θα πέσω, δύο φορές τον παράκουσα και τα έσπασα τα μούτρα μου δεν θα το ξανακάνω ποτέ" θα ανησυχούσα οχι τόσο με το γεγονός οτι έχει ίσως μπλέξει με απατεώνα όσο οτι κάτι δεν πάει καλά με τον ίδιο.

[Αγγελίνα_2]

Δύσκολη η πεθερά...

 

Δε θα ήθελα να αποτελώ μέρος μιας τέτοιας κατάστασης. Προπάντων τα παιδιά μου. Με τη σκέψη και μόνο ότι μπορεί να άκουγαν τη γιαγιά τους να κατηγορεί τον πατέρα τους, μου σηκώνεται η τρίχα. Στη θέση σου, θα κρατούσα την οικογένειά μου μακριά.

 

Καλά έκανες και έγραψες. Εύχομαι να πάνε όλα καλά για όλους σας.

[demi1981]

mikri_mpoumpou την καθοδήγηση με συμβουλές μπορώ να την καταλάβω την λέξη υπακοή/υποταγή απλώς δεν την δέχομαι ούτε καν σαν λέξη. Είναι τσαρλατάνος? η πεθερά μου παρερμηνεύει τα λόγια του? όλες εκεί που μαζεύονται (που κάνουν υπακοή) επηρρεάζει η μια την άλλη? η πεθερά χρίζει ψυχιατρικής παρακολούθησης? Αυτές είναι οι απορίες μου που δύσκολα θα λυθούν....

Τα παιδιά μου δεν θα τα άφηνα ποτέ μόνα τους.... ποτέ...... ποτέ.....

 

Για τα βαφτίσια μου είπε ότι ήταν προσωπική της επιλογή να μην έρθει γιατί θύμωσε που δεν της δώσαμε το προσκλητήριο "προσωπικά". Την εξήγησα ότι απο την συμπεριφορά της φαινόταν ότι δεν θέλει να έχει καμία σχέση με μας και μας είχε ήδη ανακοινώσει ότι δεν θα έρθει και εμείς θεωρήσαμε σωστό για τυπικούς λόγους να της αφήσουμε το προσκλητήριο έστω στην κουνιάδα μου.

 

Ε! Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα

[mikri_mpoumpou]

mikri_mpoumpou την καθοδήγηση με συμβουλές μπορώ να την καταλάβω την λέξη υπακοή/υποταγή απλώς δεν την δέχομαι ούτε καν σαν λέξη. Είναι τσαρλατάνος? η πεθερά μου παρερμηνεύει τα λόγια του? όλες εκεί που μαζεύονται (που κάνουν υπακοή) επηρρεάζει η μια την άλλη? η πεθερά χρίζει ψυχιατρικής παρακολούθησης? Αυτές είναι οι απορίες μου που δύσκολα θα λυθούν....

Τα παιδιά μου δεν θα τα άφηνα ποτέ μόνα τους.... ποτέ...... ποτέ.....

 

Για τα βαφτίσια μου είπε ότι ήταν προσωπική της επιλογή να μην έρθει γιατί θύμωσε που δεν της δώσαμε το προσκλητήριο "προσωπικά". Την εξήγησα ότι απο την συμπεριφορά της φαινόταν ότι δεν θέλει να έχει καμία σχέση με μας και μας είχε ήδη ανακοινώσει ότι δεν θα έρθει και εμείς θεωρήσαμε σωστό για τυπικούς λόγους να της αφήσουμε το προσκλητήριο έστω στην κουνιάδα μου.

 

Ε! Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα

 

Λοιπον επι λεξη ο κουνιαδος μου μου ειπε πως η πεθερα σου εχει το μεγαλυτερο προβλημα..διοτι ΔΕΝ θα επρεπε ακριβως να υπακουει κανεναν!Αυτο σου εξηγησα και με το μηνυμα...η υπακοη ΔΕΝ διαταζει στην ουσια αλλα συμβουλευει εγω αυτο καταλαβα!Επισης ο κουνιαδος μονος του μας ειπε κανει αυτα που τον συμφερουν..δεν ακολουθει τιποτα πιστα ακολουθει την κριση του!(κι αυτα παραλογα ειναι για μενα αλλα τελος παντων)

Κι εμενα η αποψη μου ειναι πως ειναι ψυχικα διαταραγμενη και θελει πολλη προσοχη το ολο θεμα....και με ολο το θαρρος..εγω αυτο θα εκανα..αν δεις πως παλι χανεται και δεν επιδιωκει σχεσεις καλυτερα ξεκοψτε τελειως..αλλωστε κι η ιδια το επραξε) να εχετε το κεφαλι σας ησυχο...ισως ειναι χειροτερο να "προσπαθειτε" για το ακατορθωτο!