Ζήλεια γενικώς...

[Dragonfly]

Γκουκλάρω το θέμα της παιδικής ζήλειας και βρίσκω μόνο αναφορές για ζήλεια προς το νεογέννητο αδελφάκι, λες και δεν υπάρχουν άλλα ήδη ζήλειας...

Τι γίνεται όταν υπάρχει ζήλεια ανάμεσα σε ξαδελφάκια για τα μάτια της γιαγιάς;

Τι γίνεται όταν υπάρχει ζήλεια γενικότερη και το παιδί νιώθει κάποιες στιγμές ότι δεν το αγαπάμε αρκετά ή ότι παίρνουμε το μέρος τρίτων (παιδιών) κτλ;

Πώς διατηρούμε τις ισορροπίες;

Γενικά ποιες είναι οι σκέψεις σας, για τα υπόλοιπα ήδη ζήλειας και πως τα αντιμετωπίζεται;

[Dragonfly]

Κανείς;;;

[Daphne-]

Άντιμετωπίζεται όπως περίπου και η ζήλια προς το νέο αδελφάκι.

Καταρχήν γίνεται αποδεκτό το συγκεκριμένο συναίσθημα. Δεν το επικρίνουμε ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα.

 

Επειτα φροντίζουμε να εκφραστεί από το παιδί. Το συζητάμε και κυρίως ακούμε. Δεν νομίζω ότι είναι εφικτό να εξαλειφθεί, ουτε και ειναι αυτό το ζητούμενο. Απλως να ισσοροπήσει ωστε να μην ταλαιπωρεί σε βάθος το παιδί.

 

Ισως εντείνεται όταν το παιδί νιώθει γενικά παραμελημένο ή δεν ξέρω κι εγω τι. Εξαρτάται την περίπτωση.

Ακόμη και με το αδελφάκι η ζήλια διαφέρει από παιδί σε παιδί και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία του πρώτου παιδιού και το χρόνο που οι γονείς -κυρίως η μαμά- διαθέτει αποκλειστικά για το πρώτο παιδί κτλ...

Αυτο που έγραψες οτι το παιδί νιώθει ότι αδικείται, νομίζω δεν ειναι ζήλια. Νιώθει αδικημένο ισως από κάποιον ενήλικα που καλείται να επιλύσει μια αντιδικία μεταξύ παιδιών?

[Dragonfly]

Άντιμετωπίζεται όπως περίπου και η ζήλια προς το νέο αδελφάκι.

Καταρχήν γίνεται αποδεκτό το συγκεκριμένο συναίσθημα. Δεν το επικρίνουμε ούτε άμεσα, ούτε έμμεσα.

 

Επειτα φροντίζουμε να εκφραστεί από το παιδί. Το συζητάμε και κυρίως ακούμε. Δεν νομίζω ότι είναι εφικτό να εξαλειφθεί, ουτε και ειναι αυτό το ζητούμενο. Απλως να ισσοροπήσει ωστε να μην ταλαιπωρεί σε βάθος το παιδί.

 

Ισως εντείνεται όταν το παιδί νιώθει γενικά παραμελημένο ή δεν ξέρω κι εγω τι. Εξαρτάται την περίπτωση.

Ακόμη και με το αδελφάκι η ζήλια διαφέρει από παιδί σε παιδί και εξαρτάται από διάφορους παράγοντες, όπως η ηλικία του πρώτου παιδιού και το χρόνο που οι γονείς -κυρίως η μαμά- διαθέτει αποκλειστικά για το πρώτο παιδί κτλ...

Αυτο που έγραψες οτι το παιδί νιώθει ότι αδικείται, νομίζω δεν ειναι ζήλια. Νιώθει αδικημένο ισως από κάποιον ενήλικα που καλείται να επιλύσει μια αντιδικία μεταξύ παιδιών?

 

Δάφνη σ΄ευχαριστώ και συγγνώμη που μου πήρε τόσο καιρό να απαντήσω...

 

Ναι συνήθως νιώθει αδικημένο από κάποιον ενήλικα, αν και δεν ισχύει αυτό. Παρατηρεί τις κινήσεις του ενήλικα (γονείς, γιαγιά, παππούς, θείος/α) σε σχέση με άλλα παιδιά και έχει το άγχος μήπως δεν το αγαπάμε, ότι ευνοούμε άλλα παιδιά, ότι το μαλώνουμε πιο πολύ κτλ. Ίσως έχει να κάνει με την αυτοεκτίμησή του; με τυχόν ανασφάλειες-φοβίες που έχει;

[lydiap]

κι εγώ θα ήθελα γνώμες πάνω στο θέμα παιδιά..

Τελευταία με προβληματίζει έντονα αυτή η μορφή ζήλιας-ανταγωνισμού μεταξύ των παιδιών.

Το έχετε κι εσείς? Κι αν, ναι, πώς το αντιμετωπίζετε?

[kine]

Ναι συνήθως νιώθει αδικημένο από κάποιον ενήλικα, αν και δεν ισχύει αυτό. Παρατηρεί τις κινήσεις του ενήλικα (γονείς, γιαγιά, παππούς, θείος/α) σε σχέση με άλλα παιδιά και έχει το άγχος μήπως δεν το αγαπάμε, ότι ευνοούμε άλλα παιδιά, ότι το μαλώνουμε πιο πολύ κτλ. Ίσως έχει να κάνει με την αυτοεκτίμησή του; με τυχόν ανασφάλειες-φοβίες που έχει;

 

Καλησπέρα.

Δηλαδή είναι μια πολύ συγκεκριμένη συμπεριφορά, προς τους οικείους ενήλικες; Και η σύγκριση είναι με παιδιά της στενής οικογένειας πχ αδέρφια ξαδέρφια ή άλλα παιδάκια σε δημόσιους ή άλλους χώρους;

Αλλά για να μην κάνω υποθέσεις άστοχες, αν θέλεις δώσε κανένα παράδειγμα να μιλήσουμε πάνω σε αυτό.

lydiap, επίσης. Παραδειγμα; Ζήλειες υπάρχουν πολλές. Ποιες μορφές όμως σε προβληματίζουν;

 

Γενικά πάντως κι εγώ συμφωνώ με την Daphne- . Δεν χρειάζεται να το καταπιέσει αλλά να το συζητήσει αυτό που κάνει. Σιγά σιγά, όπως και να 'χει ωριμάζει και το προσπερνά, αν οι ενήλικες έιναι κοντά και το φροντίζουν να μην μεγενθύνεται.

[Dragonfly]

Ευχαριστώ για τις απαντήσεις σας.

Καταλήγω ότι τελικά δεν πρόκειται τόσο για ζήλεια όσο για άγχος. Άγχος για το κατά πόσο την αγαπάμε και για το κατά πόσο θα της συγχωρούσαμε τυχόν λάθη, αταξίες, αποτυχίες κτλ.

Ένα είδος ζήλειας μεταξύ αδερφών και ξαδερφών φυσικά υπάρχει αλλά νομίζω ότι είναι σε φυσιολογικά πλαίσια.

Αυτό που κάνω Λυδία είναι να προσπαθώ να κρατάω τις ισορροπίες μεταξύ των μελών της οικογένειας. Και να συζητάμε μεταξύ μας οτιδήποτε τα απασχολεί. Ή προσπαθώ να το εκμαιεύσω με έμμεσο τρόπο. Γιατί καμιά φορά αυτό που τα απασχολεί-ενοχλεί δεν το έχουν συνειδητοποιήσει ούτε τα ίδια.

[lydiap]

Danaerys_T, είναι πολύ σωστό αυτό που λες...νομίζω ότι ούτε τα ίδια το καταλαβαίνουν ότι ζηλεύουν. Στη δική μας περίπτωση δεν είναι άγχος σίγουρα. Είναι μία μορφή ζήλιας, πολύ ιδιαίτερη..πχ η το 6χρονο ''ζηλεύει'' όταν οι γονείς ή οι παπούδες/συγγενείς ασχολούνται με το 3χρονο και το 3χρονο ζηλεύει όταν πχ ασχολούμαστε με τα διαβάσματα της μεγάλης ή με άλλες δραστηριότητες.

Από την άλλη, οι παππούδες έχουν φανερότατη αδυναμία στην 3χρονο, την οποία φανερότατα εκδηλώνουν () πράγμα που κάνει τα πράγματα δυσκολότερα...φυσικά αποφεύγουμε τις επαφές αλλά το παιδί δεν είναι χαζό

[Dragonfly]

Danaerys_T, είναι πολύ σωστό αυτό που λες...νομίζω ότι ούτε τα ίδια το καταλαβαίνουν ότι ζηλεύουν. Στη δική μας περίπτωση δεν είναι άγχος σίγουρα. Είναι μία μορφή ζήλιας, πολύ ιδιαίτερη..πχ η το 6χρονο ''ζηλεύει'' όταν οι γονείς ή οι παπούδες/συγγενείς ασχολούνται με το 3χρονο και το 3χρονο ζηλεύει όταν πχ ασχολούμαστε με τα διαβάσματα της μεγάλης ή με άλλες δραστηριότητες.

Από την άλλη, οι παππούδες έχουν φανερότατη αδυναμία στην 3χρονο, την οποία φανερότατα εκδηλώνουν () πράγμα που κάνει τα πράγματα δυσκολότερα...φυσικά αποφεύγουμε τις επαφές αλλά το παιδί δεν είναι χαζό

 

Εμ εσάς εκεί είναι η ρίζα του "κακού"... Προσπαθήστε κάπως να "δικαιολογήσετε" αυτή την συμπεριφορά των παππούδων στα μάτια του 6χρονου και να το καθησυχάσετε ότι εσείς δεν συμμερίζεστε τον τρόπο σκέψης τους...

Εννοείται να "μαζέψετε" λίγο και τους παππούδες λέγοντάς τους ότι κάνουν το μεγάλο παιδί δικαίως να νιώθει άσχημα.

[kine]

πχ η το 6χρονο ''ζηλεύει'' όταν οι γονείς ή οι παπούδες/συγγενείς ασχολούνται με το 3χρονο και το 3χρονο ζηλεύει όταν πχ ασχολούμαστε με τα διαβάσματα της μεγάλης ή με άλλες δραστηριότητες.

Από την άλλη, οι παππούδες έχουν φανερότατη αδυναμία στην 3χρονο, την οποία φανερότατα εκδηλώνουν () πράγμα που κάνει τα πράγματα δυσκολότερα...φυσικά αποφεύγουμε τις επαφές αλλά το παιδί δεν είναι χαζό

 

Μπορείτε να το συζητήσετε με το μεγαλύτερο παιδί και να επενδύσετε σε πιο ειλικρινή σχέση μεταξύ σας (γιατί είναι και μεγάλη αυτή και μπορεί να μιλάει πιο ουσιαστικά με τους μεγάλους και καταλαβαίνει ). Αν νιώσει το μεγαλύτερο παιδί, ότι έχει τον σεβασμό και την εκτίμηση των ενηλίκων, ότι κατανοούν πόσο διαφέρει από το μικρό αδερφάκι και καταλαβαίνει περισσότερα, και είναι πιο ώριμο και τα σχετικά, τότε, θα είναι περισσότερο κατανοητικό το ίδιο για τις ζήλιες του μικρότερου παιδιού και θα δείχνει έτσι καλύτερο χαρακτήρα στην καθημερινή τριβή με το μικρό!