Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Recommended Posts

Καλησπερα, εχω ξαναγραψει για το γιο μου που ειναι γενικα ζωηρος και αεικινητος. Τωρα στους 28 μηνες εχουμε πολυ εντονο προβλημα απαιτητικης συμπεριφορας. Οταν θελει κατι και δεν του το δινουμε κλαιει ασταματητα ωσπου κανει εμετο. Οχι, οταν ειμαστε οι δυο μας, σ'έμενα δεν του περνανε πολλα αλλα οταν ειναι ο πατερας του στο σπιτι, επειδη ειναι πολυ υποχωρητικος και του κανει ολα τα χατηρια κλαιει μεχρι απελπισιας. Ο πατερας του φυσικα υποχωρει, εγω αρχιζω να κλαιω γιατι στρεσαρομαι και δεν ειναι λιγες οι φορες που τσακωνομαστε κιολας. Τα αντικειμενα που θελει ειναι κυριως ηλεκτρικες συσκευες, τοστιερα, μιξερ, υπολογιστης, ταμπλετ, τωρα τελευταια και το CD player. Δεν του τα δινω γιατι θα τα χαλασει. Εχει σπασει την τοστιερα, εχει χαλασει ηδη ενα CD player, και δεν του δινω τον υπολογιστη μου γιατι παταει τα κουμπια και τον αναβοσβηνει. Για να δουλεψω στο λαπτοπ πρεπει να εχει κοιμηθει και οταν ξυπνησει τον κρυβω. Κι αυτο γιατι τον αφηνα με τον πατερα του να παω για δουλεια και αυτος του εδινε οτι ηθελε για να τον αφηνει ησυχο. Αποτελεσμα; Σ'εμενα δεν δημιουργει μεγαλο προβλημα, ζηταει μεν αλλα αν πω οχι δεν επιμενει, αλλα δεν με θελει και φανατικα, παροτι ασχολουμαι πιο πολυ μαζι του. Οταν ειναι ο πατερας του σπιτι θελει αυτον. Το ερωτημα μου ειναι πως θα τον κανω να μην αρρωσταινει αν δεν του κανω το χατηρι. Τον λυπαμαι και υποχωρω κι εγω στο τελος γιατι καταλαβαινω οτι ειναι εκκληση προς τον πατερα του αυτο που κανει. Πως θα του ξεμαθουμε αυτη τη συμπεριφορα του; Συμβουλες please! Υποψη κανεις δεν με στηριζει στον τροπο που τον ανατρεφω, ουτε οι γονεις μου, με τους οποιους περναει αρκετο χρονο- εγω ειμαι η κακια και ολοι οι αλλοι ειναι καλοι.

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


Οταν θελει κατι και δεν του το δινουμε κλαιει ασταματητα ωσπου κανει εμετο. Οχι, οταν ειμαστε οι δυο μας, σ'έμενα δεν του περνανε πολλα αλλα οταν ειναι ο πατερας του στο σπιτι, επειδη ειναι πολυ υποχωρητικος και του κανει ολα τα χατηρια κλαιει μεχρι απελπισιας. Ο πατερας του φυσικα υποχωρει, εγω αρχιζω να κλαιω γιατι στρεσαρομαι και δεν ειναι λιγες οι φορες που τσακωνομαστε κιολας.

 

Τα έχουμε περάσει όλοι αυτά. Αυτά που γράφεις είναι το πρόβλημα σου. Ο μπαμπάς που υποχωρεί.

 

Εγώ σε ίδια ακριβώς κατάσταση, έχω ρίξει ματιά άγρια στον μπαμπά που κοντεύει να υποκύψει (έχει προηγηθεί κουβέντα και δεν είναι χαζός, ξέρει το αποτέλεσμα) και επιμένω με γαϊδουρινή υπομονή, ήρεμο τόνο, χαλαρό χαμόγελο (ότι και καλά δεν με πειράζει καθόλου αν ουρλιάζει ή χτυπιέται) "όχι αγάπη μου, αυτό δεν είναι παιχνίδι". 141 φορές η ίδια φράση, 1 εμετός μετά και 10 λεπτά κλάμματος φτάνουν για να μην το ξαναζητήσει.

Βασικά κατά την διάρκεια των ουρλιαχτών/κλαμμάτων/χτυπημάτων κλπ, της εξηγώ με ήρεμη φωνή ότι θα προκαλέσει εμετό έτσι όπως κάνει αλλά και μυξούλες και μετά θα νιώθει άσχημα (δλδ ο εμετός δεν είναι κάτι που θα με συγκινήσει αλλά αυτό που θα την ταλαιπωρήσει)

 

δεν θα του περάσει 1-2 ή και 3 φορές και δεν θα έχει πάλι τέτοιες απαιτήσεις. Εσύ και ο μπαμπάς δες να συντονιστείτε - να τα βρείτε και ΟΧΙ εμπρός στο παιδί διαφωνίες ή εντάσεις για θέματα που το αφορούν.

Link to comment
Share on other sites

Κοινό μέτωπο!

Αφού σε σένα είναι εντάξει και έχει πρόβλημα με τον μπαμπά, τότε πρέπει ο μπαμπάς να υιοθετήσει τη δική σου συμπεριφορά. ΟΧΙ το αντίστροφο!!! Γιατί τότε με μαθηματική ακρίβεια μαθαίνετε στο παιδί πως όταν επιμένει ΠΟΛΥ πετυχαίνει. Άθελά σας δηλαδή, του μαθαίνετε να είναι απαιτητικός...

 

Για να συμβεί αυτό χρειάζεται κοινό μέτωπο... και ο μπαμπάς να σε αντιγράψει λίγο...

Δεν εκπαιδεύω παιδιά... Εκπαιδεύομαι γονιός.

"... άλλωστε, η εμπειρία που αποκτούμε είναι η συσσώρευση των λαθών μας, έτσι δεν είναι; ... " -E.M.

Link to comment
Share on other sites

Πραγματικά χωρίς κοινό μέτωπο δεν γίνεται να δείτε προκοπή. Βάλε τον μπαμπά στο παιχνίδι και φέρε τον προ των ευθυνών του, όχι με στυλ "κοίτα τί έκανες", αλλά έτσι ώστε να καταλάβει ότι δεν μπορεί να σε αφήνει ακάλυπτη γιατί με τον τρόπο του αυτό κάνει. Επίσης, με κοινό μέτωπο θα κλείσετε και τα στόματα όλων των γύρω - γύρω!

 

Όσο για πρακτικές συμβουλές για την καθημερινή αντιμετώπιση των κρίσεων, κι εγώ σε αντίστοιχες περιπτώσεις κινούμαι στο πνεύμα όσων σου έγραψε η xena. Ηρεμία, βαθειές ανάσες, αδιαφορία!!!

 

Εγώ όταν κλαίει και οδύρεται του λέω "Όταν κλαις βουλώνουν τα αυτιά μου και δεν ακούω τίποτε από όσα μου λές"...κλεμμένο από την νταντά μας που έχει μεγαλώσει 15 παιδιά! Αμέσως (ή σχεδόν αμέσως) το κλάμα σταματάει.

 

Επίσης, για την στιγμιαία εκτόνωση μιας κρίσης, εμάς μας έχει βοηθήσει και το εξής : όταν απαιτεί επιτακτικά κάτι χρησιμοποιώντας φωνές και προστακτικό τόνο, του λέω πάντα "Για να το συζητήσουμε αν θα σου δώσω το τηλέφωνο/θα σου βάλω παιδικά/θα φας σοκολάτα κ.λπ. πρέπει να μου το ζητήσεις ευγενικά". Αυτό τον μπλοκάρει στιγμιαία και κατεβαίνουν οι τόνοι. Μετά λέει όντως "παρακαλώ" και τον ικανοποιώ αναλόγως με την απαίτηση, όχι πάντα δηλαδή, αλλά τουλάχιστον πετυχαίνω να παύσουν οι φωνές και ελπίζω ότι του δημιουργώ και μια βάση να χρησιμοποιεί γενικώς ευγενικό τόνο.

Link to comment
Share on other sites

Εγώ όταν κλαίει και οδύρεται του λέω "Όταν κλαις βουλώνουν τα αυτιά μου και δεν ακούω τίποτε από όσα μου λές"...κλεμμένο από την νταντά μας που έχει μεγαλώσει 15 παιδιά! Αμέσως (ή σχεδόν αμέσως) το κλάμα σταματάει.

 

Κι εμένα πιάνει αυτό! όταν τσιρίζει ή ουρλιάζει της λέω πως έτσι βουλώνουν τα αυτάκια μου και με πονάνε και δεν ακούω τι θέλει να μου πει ή πως φωνάζει. Και σταματάει κι εμένα αμέσως!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας κοριτσια, ηξερα και η ιδια πιο ειναι το προβλημα, η ελλειψη κοινης στασης απεναντι του. Εκεινο που ηθελα να μαθω ειναι αν υπαρχει ελπιδα βελτιωσης, να μη φτανουμε στον εμετο τουλαχιστον, ειναι πολυ ψυχοφθορο να βλεπεις ενα παιδακι να αρρωσταινει απο στενοχωρια. Νομιζω το καταλαβε και ο αντρας μου οτι αυτος ειναι η αιτια και προσπαθει να το μετριασει. Πιστευω μεγαλωνοντας να το ξεπερασει και ο μικρος!!

Link to comment
Share on other sites

Ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας κοριτσια, ηξερα και η ιδια πιο ειναι το προβλημα, η ελλειψη κοινης στασης απεναντι του. Εκεινο που ηθελα να μαθω ειναι αν υπαρχει ελπιδα βελτιωσης, να μη φτανουμε στον εμετο τουλαχιστον, ειναι πολυ ψυχοφθορο να βλεπεις ενα παιδακι να αρρωσταινει απο στενοχωρια. Νομιζω το καταλαβε και ο αντρας μου οτι αυτος ειναι η αιτια και προσπαθει να το μετριασει. Πιστευω μεγαλωνοντας να το ξεπερασει και ο μικρος!!

 

Γεια σου και από εμένα... όπως σου έγραψαν και τα άλλα κορίτσια άμα δεν έχετε κοινό μέτωπο δεν κάνετε τίποτε.. ότι μπορεί να καταφέρεις εσύ με χίλια όχι το γκρεμίζει ο άλλος με ένα ναι... τα παιδιά χρειάζονται οριοθέτηση... σε αυτή την ηλικία μόνο οι γονείς μπορούν να βάλουν όρια... θα σε συμβούλευα να βγεις για ένα καφέ με το άντρα σου και να το συζητήσετε εκτενώς το θέμα... να μην είναι δηλαδή το παιδί μπροστά... όχι με την διάθεση κριτικής αλλά με διάθεση κοινής αντιμετώπισης ενός προβλήματος που υπάρχει... από την άλλη το να κρύβεις το φορητό σου και να δουλεύεις μόνο όταν κοιμάται δεν είναι λύση.. πρέπει το παιδί να καταλάβει ότι κάποια πράγματα μπορεί να τα πειράζζει και κάποια άλλα όχι.. δηλ. όπως του μαθαίνεις ότι δεν παίζουμε με τα κουμπιά της κουζίνας, του πλυντηρίου κλπ για λόγους ασφάλειας έτσι και το φορητό του δεν είναι παιχνίδι... μπορείς π.χ. να του πάρεις ένα παιχνίδι υπολογιστή που είναι για αυτές ηλικίες και να του δείξεις ότι με αυτό μπορεί να παίζει ενώ με της μαμάς όχι... δείξτε του ποιος κάνει κουμάντο στο σπίτι (οι γονείς) :P

Link to comment
Share on other sites

Καλησπερα, εχω ξαναγραψει για το γιο μου που ειναι γενικα ζωηρος και αεικινητος. Τωρα στους 28 μηνες εχουμε πολυ εντονο προβλημα απαιτητικης συμπεριφορας. Οταν θελει κατι και δεν του το δινουμε κλαιει ασταματητα ωσπου κανει εμετο. Οχι, οταν ειμαστε οι δυο μας, σ'έμενα δεν του περνανε πολλα αλλα οταν ειναι ο πατερας του στο σπιτι, επειδη ειναι πολυ υποχωρητικος και του κανει ολα τα χατηρια κλαιει μεχρι απελπισιας. Ο πατερας του φυσικα υποχωρει, εγω αρχιζω να κλαιω γιατι στρεσαρομαι και δεν ειναι λιγες οι φορες που τσακωνομαστε κιολας. Τα αντικειμενα που θελει ειναι κυριως ηλεκτρικες συσκευες, τοστιερα, μιξερ, υπολογιστης, ταμπλετ, τωρα τελευταια και το CD player. Δεν του τα δινω γιατι θα τα χαλασει. Εχει σπασει την τοστιερα, εχει χαλασει ηδη ενα CD player, και δεν του δινω τον υπολογιστη μου γιατι παταει τα κουμπια και τον αναβοσβηνει. Για να δουλεψω στο λαπτοπ πρεπει να εχει κοιμηθει και οταν ξυπνησει τον κρυβω. Κι αυτο γιατι τον αφηνα με τον πατερα του να παω για δουλεια και αυτος του εδινε οτι ηθελε για να τον αφηνει ησυχο. Αποτελεσμα; Σ'εμενα δεν δημιουργει μεγαλο προβλημα, ζηταει μεν αλλα αν πω οχι δεν επιμενει, αλλα δεν με θελει και φανατικα, παροτι ασχολουμαι πιο πολυ μαζι του. Οταν ειναι ο πατερας του σπιτι θελει αυτον. Το ερωτημα μου ειναι πως θα τον κανω να μην αρρωσταινει αν δεν του κανω το χατηρι. Τον λυπαμαι και υποχωρω κι εγω στο τελος γιατι καταλαβαινω οτι ειναι εκκληση προς τον πατερα του αυτο που κανει. Πως θα του ξεμαθουμε αυτη τη συμπεριφορα του; Συμβουλες please! Υποψη κανεις δεν με στηριζει στον τροπο που τον ανατρεφω, ουτε οι γονεις μου, με τους οποιους περναει αρκετο χρονο- εγω ειμαι η κακια και ολοι οι αλλοι ειναι καλοι.

 

και νόμιζα οτι μόνο εγώ το παθαίνω αυτο! Το ίδιο ακριβως! Αφού πολλές φορες λέει "φύγε εσύ, πήγαινε μέσα" και με σπρώχνει... οταν το κάνει αυτο ειμαι έτοιμη να κλάψω...

Τελικά και να νομίζεις οτι δε θες παιδιά, ΘΕΛΕΙΣ απλά δεν το ξέρεις μέχρι να κάνεις... Δε σ' αλλάζω ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ πιθηκάκι μου!!!!!

 

guqZp3.png

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...