ΑΠΛΑ ΣΧΟΛΙΑ ''ΧΑΖΟΓΟΝΙΩΝ''

[ΣΟΦΙΑ]

Ο γιος μου σήμερα γίνεται δύο χρονών!! Και γω νιώθω απρόσμενα χαρούμενη και πολύ συγκινημένη!! Ίσως γιατί μου ζήτησε όταν γυρίσω από τη δουλειά να του πάρω παιχνίδι και τούρτα!!! Ίσως γιατί ξαναφέρνω στο μυαλό μου την απρόσμενη σύλληψη του, την παρατεταμένη μου κύηση (δεν ήθελε να βγεί με τίποτα), την μαγική στιγμή της γέννησης του όπου ένας παίδαρος 3800κιλά βγήκε (δυστυχώς με καισαρική) και γράμπωσε στην κυριολεξία τον μαιευτήρα από το πέτο!!! (Ό άνθρωπος τρελλάθηκε δεν του χε λέει ξανασυμβεί κάτι τέτοιο!!) ίσως γιατί τη μέρα που βγήκαμε από το μαιευτήριο και πήγαμε σπίτι, μας είχε κάνει εντύπωση που ενώ είχε πάει 15:00 δεν είχε φανεί ο παππούς του (μπαμπάς μου) να τον δει... Ίσως γιατί τελικά δεν τον είδε ποτέ ...αφού έφυγε την ίδια μέρα - απρόσμενα από την καρδιά του...

Δεν ξέρω τελικά γιατί πάντως νιώθω φορτισμένη και θέλησα να το μοιραστώ μαζί σας...

[rosi]

Να σου ζήσει το μωράκι σου! Να το χαίρεσαι! Η συγκυρία της γέννησής του αφήνει ανάμεικτα συναισθήματα. Γιατί να συνδεθεί με κάτι τόσο κακό; Από την άλλη έτσι είναι η φυσιολογική πορεία των πραγμάτων: φθορά-γέννηση-φθορά...Δεν ξέρω τι να πω...

[ΣΟΦΙΑ]

Γιατί να συνδεθεί με κάτι τόσο κακό;

Ευχαριστώ για τις ευχές σου rozi πραγματικά ήταν δυσκολή περίοδος και τραγική συγκυρία... όμως με την παρουσία του Δημήτρη (γιού μου) όλα γίνονται πιο εύκολα... Όσον αφορά την πολυ εύστοχη παρατήρηση που έκανες (Με εντυπωσίασες, είσαι η μόνη συμπεριλαμβανομένων συγγενών και φίλων που χρησιμοποίσες αυτήν την έκφραση 'γιατί να συνδεθεί με κάτι τόσο κακό..') ήταν και για μένα παράπονο και προβληματισμός.. έτσι ενώ όλοι μου έλεγαν να βγάλω το όνομα του πατέρα μου στο μωρό αποφάσισα ότι δεν θα το κάνω και τους το αιτιολογούσα με το ότι δεν ήθελα να τον συνδέσω άλλο με αυ τό το τραγικό γεγονός.. έτσι του δώσαμε το όνομα του πεθερού μου (που εκτιμώ πολύ). Τώρα πλέον, σκεφτόμαστε να βάλουμε μπρος για ένα δεύτερο παιδάκι που άν είναι αγοράκι θα θελα πολύ να τον βγάλουμε Μάνθο (το όνομα του μπαμπά μου).

[fokion]

Life goes on.......

με τα ευχαριστα και τα δυσαρεστα της....

 

Εισαι ΣΙΓΟΥΡΗ οτι ο παπους δεν εχει δει το μωρο???? Απο κει ψηλα???

[ΣΟΦΙΑ]

Fokion εχεις δίκιο!!! Η ζωή πηγαίνει μπροστά και όταν ακολουθείται η σωστή σειρά δηλαδή να φεύγουν πρώτα οι μεγαλύτεροι (έστω και άν είναι νεοι) όλα παλεύονται!! Οσον αφορά την ερώτηση σου είμαι σίγουρη ότι ο παππούς του και τον βλέπει και τον προσέχει και ειναι πολύ περήφανος γιαυτόν!

[angela]

Αναπολώντας τη ζωή μας, σκεφτόμαστε πάντα, πρώτα τις καλές στιγμές και λιγότερο ή και καθόλου τις δυσάρεστες. Άλλωστε οι περισσότερες αναμνήσεις μας, αν το καλοσκεφτούμε, είναι καλές γιατί ο νους μας έχει την ιδιότητα να διαγράφει με τον καιρό τις άσχημες ή τραυματικές, κάτι σαν το delete του υπολογιστή! Η λαϊκή ρήση «Ο χρόνος όλα τα γιατρεύει» πάνω σε αυτή την ιδιότητα του νου στηρίχτηκε!

 

Κοιτώντας φωτογραφίες οι αναμνήσεις μας ξαναζωντανεύουν και επανέρχονται στο προσκήνιο του νου, μαζί τους ξεθάβονται και κάποια έντονα συναισθήματα που μας κάνουν να ξαναζούμε την κάθε στιγμή.

 

Έτσι κοιτώντας τις φωτογραφίες του Νεκτάριου από το Μαιευτήριο, με αυτό το κατακόκκινο γεμάτο μαλλιά κεφαλάκι, με τα καταγάλανα από τότε ματάκια του και το τόσο μικροσκοπικό του κορμάκι, θυμήθηκα αμέσως όλα τα όμορφα συναισθήματα, ακόμη και την μυρουδιά του θυμήθηκα, όμως δεν μπόρεσα με τίποτα να θυμηθώ την ένταση και τον πόνο που ένιωσα κατά την διάρκεια της καισαρικής και μετά...!

 

Τώρα κοιτώντας τις πολύ νεώτερες φωτογραφίες του από την αίθουσα της Δημιουργικής Απασχόλησης με τα τόσα χαμόγελα επιτυχίας και ευτυχίας, το πασαλειμμένο με μπογιές προσωπάκι του, ένοιωσα την ευτυχία της στιγμής ξανά να με διαπερνά. Δεν μπόρεσα όμως να θυμηθώ και να νοιώσω την κούραση που ένοιωθα σε όλο μου το κορμί κάθε ταλαίπωρη Τετάρτη!

 

Τι σου είναι ο χρόνος και ο νους!

 

Άλλωστε για αυτές τις στιγμές υπάρχουν οι φωτογραφικές μηχανές για να τις αποθανατίζουμε και να αναπολούμε μαζί τους το παρελθόν στο μέλλον.

 

Για να τις διατηρήσουμε ζωντανές για μεγαλύτερο διάστημα, αλλά και γιατί φοβόμαστε μη τυχόν και τις ξεχάσουμε αλλιώς!

 

Έτσι όλοι εμείς οι χαζογονείς είμαστε πάντα έτοιμοι με το δάκτυλο στην σκανδάλη και το μάτι στο στόχαστρο για ένα τους χαμόγελο, για μια ευτυχισμένη τους ματιά, για μια επιτυχημένη τους σκηνή!

 

Και εκείνα ξέρουν καλά να κάνουν την «δουλειά» τους και μας σκορπούν απλόχερα τα δικά τους ΧΑΜΟΓΕΛΑ...!

 

Mια χαζομαμά πάντα έτοιμη!

[ΜΑΡΥ.Τ]

Σήμερα ο γιος μου γίνεται δυο χρονών.

Είμαι πάρα πολύ χαρούμενη και συγκινημένη.

Το εύθραυστο πλασματάκι που κράτησα στα χέρια μου πριν δυο χρόνια και δεν χόρταινα να το κοιτάζω, σήμερα είναι ένα παλικαράκι δύο ετών, όλο νάζια και σκανδαλιές.

 

Χρόνια Πολλά Αναστάση-Ραφαήλ μου

[ΣΟΦΙΑ]

Mtheo ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

ΓΕΜΑΤΑ ΑΓΑΠΗ, ΥΓΕΙΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ!!!!!

ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΣΤΕ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΜΑΡΩΝΕΤΕ ΠΑΝΤΑ ΟΠΩΣ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΑΚΟΜΑ ΠΙΟ ΠΟΛΥ!!

ΑΛΛΩΣΤΕ ΜΑΣ ΕΠΙΦΥΛΑΣΣΟΥΝ ΠΟΛΛΕΣ ΧΑΡΕΣ ΚΑΙ ΣΥΓΚΙΝΗΣΕΙΣ ΑΚΟΜΑ ΤΑ ΖΟΥΖΟΥΝΟΠΑΙΔΑ ΜΑΣ!!

[ΜΑΡΥ.Τ]

Ευχαριστώ, Ευχαριστώ

 

Και εσείς να χαίρεστε το δικό σας το ζουζουνάκι

[Λίτσα]

ΑΓΑΠΗ, ΠΛΗΡΟΤΗΤΑ, ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ,

ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΜΕ ΕΠΙΤΥΧΙΑ.

ΜΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ? ΕΥΤΥΧΙΑ!

ΕΙΝΑΙ Η ΕΥΧΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟ ΓΙΟ ΣΟΥ!

 

ΝΑ ΤΟΝ ΧΑΙΡΕΣΑΙ!!!!!!

[ΣΟΦΙΑ]

Εχθές παρατήρησα για πρώτη φορά το λογότυπό του site!! και σ'αυτό με βοήθησε ο Δημήτρης... Εδώ και 10 μέρες βάλαμε τον υπολογιστή στο σπίτι τον οποίο από τότε που γέννησα τον είχα στο ντουλάπι λογω έλλειψη χρόνου ιδίως... Συνέτρεξαν κάποιοι λόγοι λοιπόν και τον ξαναβάλαμε.. Καταρχήν τρελλαίνεται ο Δημήτρης.. επειδή έχει έρθει στο γραφείο μου κάποιες φορές το χει συνδυάσει με δουλεια και όποτε έβλεπε υπολογιστή 'ΜΑΜΑ/ΜΠΑΜΠΑ ΘΕΛΩ ΔΟΥΛΕΨΩ''. Τον βάλαμε τον υπολογιστή λοιπόν και για άλλους λόγους βέβαια.. εχθές λοιπόν μπήκα πρώτη φορά στο parents απο το σπίτι γιατί ήθελα να αλλάξω τη φωτογραφία του.. Οπως μπαίνουμε λοιπόν στην αρχική σελίδα μου λέει ''μαμά μαμά κοίτα''... τι παιδί μου?? ''μια οικογένεια... μωρό παιδάκι μαμά μπαμπάς!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!'' Περιττό να σας πω ότι με έστειλε για μια ακόμη φορά!!!!!!!!!!!!

[ΧΑΡΗΣ]

Έχω μια κόρη 11 μηνών. Είναι το πρώτο μας παιδί και είμαστε πολύ συγκινημένοι εγώ και η γυναίκα μου. Η ευτυχία και όλα τα συναισθήματα που νοιώθεις με τον ερχομό ενός μωρού δεν μπορούν να εκφραστούν με λόγια. Έχει αλλάξει η ζωή μας. Έχουμε γίνει πιο υπεύθυνοι ως άτομα, γιατί ένα πλασματάκι τώρα έχει ανάγκη την αγάπη και την φροντίδα μας. Η χαρά είναι ζωγραφισμένη στα πρόσωπά μας. Αυτό έχει αντίκτυπο και στις οικογένειές μας και στους φίλους μας. Η σκέψη μας είναι συνεχώς στην κόρη. Το άγχος μας είναι εάν καταφέρουμε να της δώσουμε όσα πρέπει για να αναπτυχθεί σωστά. Ένα όμως είναι σίγουρο, πως με την αγάπη και την υπομονή μπορείς να κάνεις θαύματα.

Πιστεύω πως αξίζουν οι θυσίες που κάνουμε εμείς οι γονείς για τα παιδιά μας, γιατί το ίδιο έκαναν και οι δικοί μας γονείς για να μας μεγαλώσουν.