Ευθύνη ενηλίκων απέναντι σε προέφηβους /έφηβους

[Μαρια Στυλιανακη]

θα μου πείτε.... welcome to the club - αλλά εγώ θέλω να το σχολιάσω

γιατί ελπίζω ότι άλλη φορά θα υπάρξουν και άλλοι, και όταν είναι το παιδί μου προέφηβο και κάνει βλακείες και επικίνδυνα πράγματα

ότι κάποιος θα βρεθεί με κοινή λογική να του την πεί.

 

είδα μια σκηνή σήμερα στην παιδική χαρά την οποία πρέπει να αναφέρω γιατί απογοητεύτηκα.

 

ευτυχώς παρενέβη μια άλλη μητέρα,

- η οποία με πρόλαβε.

 

ήταν 10 -15 προέφηβα παιδιά αγόρια και κορίτσια χωρίς κάποιον ενήλικα, είχαν βγεί ίσως βόλτα δεν ξέρω.

 

ήταν σε παιδική χαρά περιφραγμένη ειδική για μικρά παιδάκια ενώ στο διπλα τετράγωνο υπάρχει παιδική χαρά για τα πιο μεγάλα με διαφορετικά παιχνίδια.

 

στην συγκεκριμένη λοιπον που ήμουν (για τα μικρά παιδιά) ηταν ένα παιχνίδι,

ύψους 4 μέτρων με απο πάνω σκέπαστρο/σκεπούλα ξύλινη, με κλίση μεγάλη και μυτερό.

 

εκεί πάνω λοιπόν ανέβαιναν ένα μετά το άλλο (μόνο δυο χώραγαν να κάθονται ίσα ίσα) και παρότρυναν τα άλλα παιδιά (κάποια απο αυτά το έκαναν αυτό ή επηρεαζονταν και οι άλλοι)

να πηδήξουν κάτω στο γκαζόν, ενώ όμως ανάμεσα στο παιχνίδι και στο γκαζόν, υπήρχε τσιμεντένιο τοιχάκι 30cm φαρδους - 50εκ. υψους, σε όλο το μήκος γύρω γύρω ενώ το γκαζόν απείχε απο το παιχνίδι 2 μέτρα.

 

προφανώς δεν ήταν στα καλά τους αυτό όμως το γνωρίζουμε ότι το χει η ηλικία και δεν μας εκπλήσσει! ...όμως....

 

οι γονείς ως ενήλικες, δεν εχουν το μυαλό ενός αφελή εφήβου, τον οποίο δικαιολογούμε.

 

κάντε τον υπολογισμό και πείτε μου κατά πόσο αυτές οι αποστάσεις θα θέλατε να τις πηδάει το παιδί σας

με απο κάτω το τσιμεντένιο τοίχο,

και να είναι δίπλα άλλος γονιός,

ο οποίος να τους κοιτάει ατάραχα ή να κοιτάει το παιδί του ακριβώς δίπλα.

 

3 ενήλικες ήταν απο κάτω ακριβώς.

 

άλλοι 20 ενήλικες ήταν σίγουρα στην υπολοιπη παιδική χαρά οι οποίοι το έβλεπαν επι 5 λεπτά (πήδηξαν 4-5 παιδιά μετά απο προτροπές της υπόλοιπης παρέας και των θεατών της παρέας) όση ώρα τάιζα τη μικρή που έκλαιγε.

 

το ότι το παιχνίδι αυτό δεν ήταν φτιαγμένο να ανεβαίνουν και να το πατάνε 10 13χρονα (που αποκλείουν φυσικά απο το να ανέβουν όλα τα άλλα παιδάκια που ήθελαν και αυτά να παίξουν γιατί τα φοβούνται μιας και κάνουν απότομες κινήσεις) το θεωρώ δευτερεύον.

 

το πιο σημαντικό ήταν ότι τα παιδιά αυτά κινδύνευαν απο βέβαιο και σοβαρότατο τραυματισμό.

4 μέτρα είναι ύψος απο το οποίο αν πέσεις σε τσιμέντο με το κεφάλι μένεις επι τόπου.

 

το πρώτο που έκανε η μητέρα αυτή, πάει και λέει στους ενήλικες

 

"συγνώμη εσείς αυτό που βλέπετε, είσαστε καλά με αυτό, αισθάνεστε καλά"

 

"αν ήταν το δικό σας παιδί δεν θα θέλατε να τους πεί κάποιος κάτι" ? με ύφος! (καλά τους είπε)

και τι απαντάνε πείτε..

"μ τους είπαμε και εμείς τι να κάνουμε"

!!!:!::idea::shock::shock::!:!!

 

τα ακούει αυτά και αμέσως βάζει τις φωνές στα παιδιά και τους λέει με ύφος εκπαιδευτικού

 

"αν δε κατέβετε αμέσως κάτω παίρνω τώρα την αστυνομία ! ΤΩΡΑ !πάτε καλά? κάτι τέτοια τα κάνουν μόνο ηλίθια παιδιά δε βλέπετε εδώ το τσιμέντο ?

(και άλλα που δε τα θυμαμαι) " τα πε μια δυο φορές

 

και φυσικά κατέβηκαν όλα.

 

(σιγά το πράγμα δηλαδή που χρειάστηκε!!!!)

 

-πήγαν μετά και κούναγαν μια ηλεκτρική γκαραζόπορτα (εκτος παιδικής χαράς) αλλα είχε φυγει η κυρία - και εκεί δεν τους ειπαν πάλι τιποτα.

 

να ξαναπω ήταν παιδάκια, κοριτισια αγορια, στην προεφηβεία οχι εντελώς έφηβοι δηλαδή.

ο μηχανισμός της ηλεκτρικής γκαραζόπορτας ξέρετε ότι έχει επίσης κόστος αν παραβιάσειες πχ το γρανάζι. πάλι κανείς δεν τους έλεγε τίποτα. !!

ας πουμε όμως παλι (κακώς) οτι η ξένη περιουσία του άλλου

πχ του δήμου ή του γείτονα δε μας νοιάζει,

είναι δευτερεύον θέμα. ...

 

Βλέπετε συχνά ενήλικες να μην παρεμβαίνουν όταν έφηβοι και προέφηβοι κάνουν κάτι το οποίο βλάπτει την υγεία τους

(πχ ατύχημα)

 

ή βλάπτει άλλου την υγεία (προτρέπει κάποιον να πηδήξει σε τόσο επικίνδυνο σημείο)

 

και (δευτερεύον θέμα εδώ) την περιουσία του άλλου ή του κοινού?

 

Διαβάζοντας αυτά, θα είσαστε πιο αυστηροί την επόμενη φορά, σκεπτόμενοι ότι αύριο μεθαύριο το δικό σας παιδί θα είναι σε αυτή την ηλικία,

και ότι θα βασιστείτε στο ότι θα βρεθεί κάποιος άλλος ενήλικας που θα έχει την κοινή λογική του να παρέμβει σε τέτοιες καταστάσεις ?

(γιατί εσείς δεν θα είσαστε μπροστά αφου θα βγαίνει μόνο του ή με παρέα!)

 

Αρκεί απλώς να πείς κάτι και να τα παρατήσεις ? Δεν πρέπει σαφέστατα να φωνάξεις πιο δραστικά (πχ θα φωνάξω τώρα την αστυνομία και βγάζω και το κινητό μου έξω).

 

Εγώ προσωπικά λυπάμαι που δεν σκέφτηκα γρήγορα και δεν συμπλήρωσα

 

"ρε φίλε αμα είσαστε τοσο μαγκες και σας αρέσουν τα ύψη πάτε να πηδήξετε απο βατήρα καταδύσεων στα 5 και μετά και στα 10 μ να δείτε πώς είναι να πέφτεις και πόσο πονάει να πέφτεις στο νερό ! και μετά πηδήξτε πάνω απο τσιμέντο"

 

:-SSSSS απογοητεύτηκα που μόνο μια γυναίκα είπε κατι και τα άλλα 20 άτομα το έβλεπαν πριν, δεν ξέρω πόση ώρα. χωρίς να ασχολούνται. άσε και αυτούς που ηταν ακριβώς δίπλα.

 

θα χαρώ να διαβάσω σχόλια..., ....!!

[Λαΐδα]

Σε τετοια περιπτωση προσωπικα θα μιλουσα.....οχι σε τονο δασκαλας αλλα σε τονο μαμας....τα παιδακια σε αυτες τις ηλικιες κανουν βλακειες πολλες.

Βεβαια ωφειλουμε ως γονεις να τα μαθουμε να σεβονται τη ζωη οχι μονο γενικολγωντας....ΝΑ ΣΕΒΟΝτΑι και να ΠΡΟΣΕΧΟΥΝ τη ζωη τους....

[Μαρια Στυλιανακη]

οτι και να κανουμε ως γονείς, τα προ-/έφηβα παιδιά τις βλακείες τους θα τις κάνουν εννοείται, δυστυχως! (όπως τις κάναμε και εμείς)

ακριβώς για αυτό το έγραψα.

γιατί την κακιά στιγμή μπορεί να είναι ένας ενήλικας εκεί ο οποίος να σκεφτεί για αυτό το παιδί,

ακόμα και αν δεν είναι δικό του και να του μιλήσει όχι μόνο ως μαμά αλλά και ως δασκάλα αλλά και ως κακιασμένη τρελλή με στόχο να .. πετύχει τον στόχο του.

 

Δηλαδή να οριοθετηθεί εκείνη τη στιγμή το ξένο παιδί,

εφόσον πάντα, διακινδυνεύεται η ζωή του, η ζωή άλλου παιδιού,

και νομίζω, στην περίπτωση που υπάρχει και μεγάλη υλική φθορά σε τρίτο.

 

εγώ δηλαδή θα ήθελα να υπάρξει κάτι τέτοιο στο παιδί μου - δεν θα είχα πρόβλημα κάποιος να παρέμβει με τους παραπάνω τρόπους. θα το προτιμούσα δηλαδή απο το να περνάνε οι άλλοι /οι ενήλικες να βλέπουν και να μην του πουν τιποτα - και ας του βάλουν τις φωνές.

 

νομίζω το χειρότερο θα ήταν να σκεφτεί ο ενήλικας για παράδειγμα , το ότι "πρόβλημά του αν πάθει κάτι" " ας μη το αφηναν μονο του εξω"

"αυτά κάνουν οι έφηβοι" "χα χα αυτά έκανα και εγώ"

και να το προσπεράσει μην κάνοντας τίποτα../ η οτι περνά απο το χέρι του.!

[MaRiA06]

Δυστηχως στην εποχη μας εχουν ξεφυγει λιγο τα πραγματα.Τα αφηνουν να βγαινουν χωρις κανεναν ελεγχω ουτε για την συμπεριφορα τους ουτε για τις παρεες τους.

Σπανια εχω δει καποιον να μιλαει περα απο κατι μεγαλους ανθρωπους και κυριος οταν βριζουν.Εχω τυχει πολλες φορες να απαντανε με φοβερη ασεβια αυτα τα παιδια...και καπου σκεφτεσε...αξιζει να ασχοληθω?σε περιπτωση κυνδινου και βεβαια ναι.

Οταν ενα παιδι κανει μια ζημια (οπως η γκαραζοπορτα) και ξερει οτι ο κοιτας και αυτο συνεχιζει,αυτο συμαινει οτι δεν σε υπολογιζει ετσι και αλλιως.Κριμα γιατι θα ερθουμε και εμεις σε τετοιες καταστασεις οταν μεγαλωσουν τα παιδια μας και ισως να μην μπορουμε να τα δαμασουμε.

[Λαΐδα]

 

εγώ δηλαδή θα ήθελα να υπάρξει κάτι τέτοιο στο παιδί μου - δεν θα είχα πρόβλημα κάποιος να παρέμβει με τους παραπάνω τρόπους. θα το προτιμούσα δηλαδή απο το να περνάνε οι άλλοι /οι ενήλικες να βλέπουν και να μην του πουν τιποτα - και ας του βάλουν τις φωνές.

 

και εγω φυσικα!!

 

.Εχω τυχει πολλες φορες να απαντανε με φοβερη ασεβια αυτα τα παιδια...και καπου σκεφτεσε...αξιζει να ασχοληθω?σε περιπτωση κυνδινου και βεβαια ναι.

.

ειναι και ο τονος που θα το πεις....αν μιλησεις ως δασκαλα μαλλον θα τα ακουσεις, δυστυχως!!! Αν πεις ομως 'προσεχε παιδακι μου εκει πανω, θα χτυπησεις....τρομαζω...κανε μου τη χαρη να κατεβεις'....και το αναλογο υφος φυσικα! Δυσκολα θα αντισταθει ενα παιδι σε κατι τετοιο. Μην ξεχναμε οτι τις περισσοτερες φορες αυτο που λειπει σε παιδια που δρουν επιινδυνα ειναι η προσοχη του ενηλικα, σε συναισθηματικο επιπεδο.

[AthinaP]

Εννοείται θα μιλήσω. Χρειάζεται ευτυχώς πάρα πολύ σπάνια. Επίσης, καμιά φορά είναι καλύτερο να το παίξει κανείς τρελίτσα και χιούμορ.

 

Αλήθεια, από περιέργεια, ήταν πρωϊνή ή απογευματινή ώρα; Να ξέρουμε για το μέλλον οι γονείς οι εργαζόμενοι. Τρέμω τι θα κάνουν τα παιδιά όσο θα είμαι στο γραφείο και ελπίζω να έχουν γερές βάσεις μέχρι τότε και να μην ξεμυαλίζονται.

 

Να με συμπαθάς, αλλά δεν θυμάμαι μία περίπτωση στα μεγάλα, υπέροχα καλοκαίρια που είχαμε τότε ως έφηβοι, που να βλέπαμε λόγο να παίζουμε με τη ζωή μας.

[Rea_1971]

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να παρεμβαίνουμε, εφόσον κρίνουμε ότι κάποιο παιδί κινδυνεύει, ή ότι κινδυνεύει περιουσία από τη συμπεριφορά ενός παιδιού (παιδί, προέφηβος, έφηβος, για μένα το ίδιο είναι) ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΟΝΙΟΣ ή ΑΛΛΟΣ ΚΗΔΕΜΟΝΑΣ ο οποίος όμως είτε δεν ενεργεί είτε δεν μπορεί να διαχειριστεί τη κατάσταση.

Για μένα ανεξάρτητα που απευθύνεται κάποιος, ΜΟΝΟ αν δράσει από θέση ισχύος, δείχνοντας αποφασιστικότητα θα μπορέσει να αποτρέψει τετοιες συμπεριφορές, ειδικά όταν απευθύνεται σε ομάδες με συμπεριφορά και ψυχολογία «όχλου» (το «όχλος» εννοώ ακόμα και αν η ομάδα αποτελείται από 3 άτομα μόνο) .

Δεν λέμε "σε παρακαλώ κατέβα κάτω θα χτυπήσεις". Το παρακαλώ κάνει την κάθοδο απλά δυνητική. Δεν είμαστε γλυκείς, δεν είμαστε τρυφεροί. Είμαστε ξεροί, λιτοί, απόλυτοι.

Στην άφρονα ομάδα δίνεις εντολή. Με ύφος και στάση που υποστηρίζουν την εντολή. Και όταν γίνει χρήση απειλής, αυτή θα πρέπει να είναι πραγματοποιήσιμη – εάν χρειαστεί.

Πολλοί συγχέουν την αυστηρότητα με τη κακία ή την αγένεια. Προσωπικά διαφωνώ.

[Rea_1971]

Απλά μια μικρή παρένθεση. Καλώς ή κακώς πολλές φορές υπερβάλουμε στην αίσθηση του κινδύνου. Μεγαλωμένοι σε αστικά περιβάλλοντα, δεν είμαστε εξοικειωμένοι με τα «ακροβατικά» που μπορεί να κάνει ένα παιδί ή ένας έφηβος κλπ. Και υστεριάζουμε (συγνώμη για την έκφραση) μεταφέροντας τις φοβίες μας στα παιδιά μας. Εδώ θέλει προσοχή, να μην περάσουμε στην υπερβολή και υπερπροστασία.

[elenip]

Στη δική μας παιδική χαρά ήταν 5-6 προεφηβείας είχαν σκαρφαλώσει σε κάτι σιδερένιους δοκούς και έβγαζαν τα προστατευτικά από τις λάμπες που είναι στις κολόνες και τα έριχναν κάτω και τα ποδοπατούσαν και τα έσπαζαν.. διπλα από την παιδική χαρά αλλά και σε σημείο που περνάνε μωρά και μικρά παιδιά... εκείνη την ημέρα ήμουν και τσαντισμένη με κάτι θέματα της δουλειάς ποιος με είδε και δεν με φοβήθηκε.. τους έβαλα τις φωνές, τους είπα ότι σε αυτό το χώρο παίζουν μικρά παιδιά και είναι επίφοβο να τραυματιστούν, τα ρώτησα εάν έτσι καταστρέφουν και στο σπίτι τους, τα ρώτησα με ποιο δικαίωμα καταστρέφουν ξένη περιουσία, τους είπα πως εάν δεν τους ενδιαφέρει να τραυματιστούν τα ίδια δεν επιτρέπω να τραυματιστούν άλλα παιδάκια και ένα κάρο.... αποτέλεσμα? έγινα η γραφική της παιδικής χαράς.... κανείς εκ των 50 τουλάχιστον ενηλίκων δεν μίλησε.... τι λέμε τώρα.. η κοινωνική συνείδηση στην Ελλάδα θα περάσουν πολλοί αιώνες για να κατανοήσουμε τι σημαινει κατ' αρχας....

[ekavi_]

Αν ήταν κάτι εξαιρετικά επικίνδυνο μπορεί να μίλαγα. Αλλά ας μην γελιόμαστε, η παρατήρηση που μπορεί να τους κάνει κάποιος άγνωστος δεν νομίζω ότι έχει και πολλά αποτελέσματα. Μπορεί να κατέβηκαν εκείνη τη στιγμή με το φόβο της αστυνομίας, την επόμενη μέρα μπορεί να κάνουν το ίδιο. Και αν δεν το κάνουν στην παιδική χαρά, θα το κάνουν κάπου αλλού.

Σίγουρα θα τα έδιωχνα αν ήταν σε χωρο με μικρά παιδιά που μπορεί να τα παρέσυραν να κάνουν το ίδιο ή κάτι παρόμοιο. Αλλά για την προστασία των ίδιων θα παρέμβαινα μόνο αν υπήρχε άμεσος σοβαρός κίνδυνος (όπως στην περίπτωση που περιέγραψες). Από εκεί και πέρα, δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να νουθετώ κάθε ξένο παιδί που βλέπω, γιατί πραγματικά καθημερινά βλέπω ένα σωρό περιστατικά που θα μπορούσα να επέμβω.

[Rea_1971]

Στη δική μας παιδική χαρά ήταν 5-6 προεφηβείας είχαν σκαρφαλώσει σε κάτι σιδερένιους δοκούς και έβγαζαν τα προστατευτικά από τις λάμπες που είναι στις κολόνες και τα έριχναν κάτω και τα ποδοπατούσαν και τα έσπαζαν.. διπλα από την παιδική χαρά αλλά και σε σημείο που περνάνε μωρά και μικρά παιδιά... εκείνη την ημέρα ήμουν και τσαντισμένη με κάτι θέματα της δουλειάς ποιος με είδε και δεν με φοβήθηκε.. τους έβαλα τις φωνές, τους είπα ότι σε αυτό το χώρο παίζουν μικρά παιδιά και είναι επίφοβο να τραυματιστούν, τα ρώτησα εάν έτσι καταστρέφουν και στο σπίτι τους, τα ρώτησα με ποιο δικαίωμα καταστρέφουν ξένη περιουσία, τους είπα πως εάν δεν τους ενδιαφέρει να τραυματιστούν τα ίδια δεν επιτρέπω να τραυματιστούν άλλα παιδάκια και ένα κάρο.... αποτέλεσμα? έγινα η γραφική της παιδικής χαράς.... κανείς εκ των 50 τουλάχιστον ενηλίκων δεν μίλησε.... τι λέμε τώρα.. η κοινωνική συνείδηση στην Ελλάδα θα περάσουν πολλοί αιώνες για να κατανοήσουμε τι σημαινει κατ' αρχας....

 

Την επόμενη φορά δοκίμασε την απειλή της αστυνομίας (αλλά να είσαι έτοιμη να τη πραγματοπ/σεις αν χρειαστεί).

Αν θα έχεις όρεξη την επόμενη φορά να ασχοληθείς.

[Μαρια Στυλιανακη]

Σε κάθε περίπτωση πρέπει να παρεμβαίνουμε, εφόσον κρίνουμε ότι κάποιο παιδί κινδυνεύει, ή ότι κινδυνεύει περιουσία από τη συμπεριφορά ενός παιδιού (παιδί, προέφηβος, έφηβος, για μένα το ίδιο είναι) ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΧΩΡΟ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΟΝΙΟΣ ή ΑΛΛΟΣ ΚΗΔΕΜΟΝΑΣ ο οποίος όμως είτε δεν ενεργεί είτε δεν μπορεί να διαχειριστεί τη κατάσταση.

 

Για μένα ανεξάρτητα που απευθύνεται κάποιος, ΜΟΝΟ αν δράσει από θέση ισχύος, δείχνοντας αποφασιστικότητα θα μπορέσει να αποτρέψει τετοιες συμπεριφορές, ειδικά όταν απευθύνεται σε ομάδες με συμπεριφορά και ψυχολογία «όχλου» (το «όχλος» εννοώ ακόμα και αν η ομάδα αποτελείται από 3 άτομα μόνο) .

 

Δεν λέμε "σε παρακαλώ κατέβα κάτω θα χτυπήσεις". Το παρακαλώ κάνει την κάθοδο απλά δυνητική. Δεν είμαστε γλυκείς, δεν είμαστε τρυφεροί. Είμαστε ξεροί, λιτοί, απόλυτοι.

 

Στην άφρονα ομάδα δίνεις εντολή. Με ύφος και στάση που υποστηρίζουν την εντολή. Και όταν γίνει χρήση απειλής, αυτή θα πρέπει να είναι πραγματοποιήσιμη – εάν χρειαστεί.

 

Πολλοί συγχέουν την αυστηρότητα με τη κακία ή την αγένεια. Προσωπικά διαφωνώ.

 

θα συμφωνήσω απόλυτα όταν όλα αυτά έχουν να κάνουν πάντα με την ασφάλεια ενός ανήλικου.

ειδικά εξαιτίας αυτου

 

ειδικά όταν απευθύνεται σε ομάδες με συμπεριφορά και ψυχολογία «όχλου» (το «όχλος» εννοώ ακόμα και αν η ομάδα αποτελείται από 3 άτομα μόνο) .

ετσι ειναι στη περιπτωση αυτη τα παιδια ηταν οχλος κ οι αλλοι παρεισακτοι κ ανυπαρκτοι! ...και βεβαια το τσιμεντενιο τοιχακι ε... αυτο ήταν .."bonus"...:evil::shock:

 

αν πάθει κάτι δεν θέλω να εχω στη συνείδησή μου οτι δεν φωναξα αρκετά αποφασιστικά για να μη φανω κακιά!

για μένα/κάποιον, ο φόβος μη γίνω κακιά-ός που εχει ως επικεντρο εμένα/αυτόν κ όχι το παιδί - δε μπορει να εχει προτεραιοτητα... οποτε τρεμετε :-) αγόρια κορίτσια χεχε.... next time it will be me!

 

 

[Μαρια Στυλιανακη]

α και άκουσα μια άλλη κοπέλα να της λέει την άλλη μέρα μπράβο, γιατί κανείς άλλος άλλες μέρες δεν τους είχε πει κάτι με αυτό το τρόπο με αποτέλεσμα άλλες ημέρες να ξανακάνουν τα ίδια.

Τώρα δε ξαναπήγαν έτσι ακουσα τουλαχιστον! εγώ διαφωνώ με το ότι δεν λειτουργεί αποτρεπτικά κάτι τέτοιο.

πιστευω οτι υπερβολικά πολλές φορές τα παιδιά δεν ακούνε την πραγματικότητα ΩΣ ΕΧΕΙ.

η πραγματικότητα στο συγκεκριμένο συμβάν ήταν ότι αυτό που έκαναν ήταν τρομερά ηλίθιο πέραν απο επικίνδυνο.

Κανένας δεν τους το είχε πεί ξεκάθαρα να τους σοκάρει λίγο.

Μα είναι δυνατόν με τσιμεντένιο τοιχάκι απο κάτω να αφήνεις τα παιδιά να πηδάνε απο τα 4 μέτρα και να μην τους τα χωσεις κανονικά?

στο σχολείο όταν κανουν γυμναστική όταν πανε να κανουν μια τουμπα στα 50 εκατοστα βαζουν στρωματάκι παχους αλλο τόσο,

και έξω στη παιδική χαρά τη βλέπουν είμαι σουπερμαν? ε μα!

και κάτι -συγνώμη - χαζοκόριτσα έκαναν και cheer - δηλαδή φώναζαν "πήδα πήδα" ακολουθώντας το πρόσταγμα του "αρχιμάγκα" !

οσο το σκέφτομαι φρικάρω! ουφ!