χρειάζομαι την στήριξή σας...

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]

Τι ωραια που τα λες ζουζου

[mpaxari]

mpaxari γεια σου και απο μένα!

Δεν σου έχω ξαναγράψει, διάβασα την ιστορία σου, και πολλές φορές αυτά που σκεφτόμουν στα είχαν πει τα κορίτσια!

Σήμερα, πήρα λοιπόν, το θάρρος, να παραθέσω τις σκέψεις μου!

 

Ποτέ μου δεν πίστεψα στον τέλειο σύντροφο, ακόμα και σήμερα, που έχω ένα σύζυγο που λατρεύω, έχω εξοικειωθεί με τα ελαττώματα του συζύγου μου και αυτός βέβαια με τα δικά μου, γιατί ούτε εγώ είμαι τέλεια!

Επειδή έχω καταλάβει ότι είσαι αρκετά απαισιόδοξη, θέλω να σου πω το εξής. Είτε είσαι έξι μήνες με έναν άνθρωπο είτε έξι χρόνια, ποτέ μα ποτέ δε θα λάβεις εγγύηση για ευτυχισμένο γάμο και οικογένεια! Μη σου πω ότι όταν δεν έχεις μεγάλες προσδοκίες, τελικά εξελίσσονται καλύτερα τα πράγματα! Ολες οι σχέσεις θέλουν δουλειά, και υπομονή. Μη νομίζεις ότι ένα τρελά ερωτευμένο ζευγάρι δεν τσακώνεται!

Μήπως θα ήταν καλύτερα να αφήσεις την ζωή να σε παρασύρει? Μην σκέφτεσαι τόσο, μην αναλύεις τα πάντα! Κακό στον εαυτό σου κάνεις!

Οσο για το διαζύγιο, που λες ότι δε θα στο δώσει ποτέ, εντάξει μην τρελαίνεσαι, βγαίνει και μονομερώς! Αν σκέφτεσαι και αυτό!

Εγώ νομίζω ότι ζορίζεις πολύ τον εαυτό σου να βλέπει τα αρνητικά, που δεν αφήνεις χώρο για τα θετικά. Και πίστεψε με υπάρχουν. Δεν μπορεί κανείς να σου πει τι να κάνεις με αυτό το μωρό, ούτε να σε κρίνει! Εσύ αποφασίζεις και πράττεις! Αλλά να σκεφτείς προσεκτικά! Γιατί οι πιθανότητες να μετανιώσεις που το κράτησες είναι απειροελάχιστες ενώ αν δεν το κρατήσεις μπορεί να είναι περισσότερες!

Και κάτι ακόμα, για το τελευταίο που είπες, ότι τον έπιασες να καπνίζει χόρτο. Λάθος, και σε συνδυασμό με την λάθος απάντηση που σου έδωσε! Αλλά, προσωπική μου γνώμη πάντα, δεν είναι και έγκλημα, πιστεύω ότι άμα του εξηγήσεις ότι σαν πατέρας φέρθηκε ανώριμα θα το καταλάβει. Αλλά με ηρεμία.

Επειδή τα βλέπεις αρνητικά, γι αυτό σου φάνηκε τόσο άσχημο.

 

Ασε τον εαυτό σου να χαλαρώσει, πάρε μία, δύο τρεις ανάσες, άσε αυτά που σε πιέζουν μακριά για λίγο και ζήσε μια ημέρα μόνο για σένα!

ευχομαι πραγματικά να πάρεις την απόφαση που θα κάνει εσένα ευτυχισμένη! Και να θυμάσαι, ότι κανείς δεν έχει δικαίωμα να σε κρίνει, ούτε τώρα ούτε στο μέλλον! Οι άνθρωποι που κρίνουν, κρίνουν ότι και να κάνεις! Από αυτή την κατηγορία ανθρώπων, δεν γλιτώνουμε ποτέ!!

 

μου διαφεύγουν λίγο αυτά που μου έγραψες είναι η αλήθεια.όντως επικεντρώνομαι πολύ στα αρνητικά αλλά τι να κάνω που όλα έτσι φαίνοναι να είναι.έχεις πολύ δίκιο πως όλοι έχουμε ελλατώματα αλλά δε θα ήταν καλύτερα αν τα ελλατώματα του ενός δεν ήταν τόσο τραγικά για τον άλλο?δηλαδή τα δικά μου τον κάνουν έξαλλο σε σημείο να χτυπάει πραγματα και να βρίζει θεούς.του γυρνάει το καφάλι με το παραμικρό.κααι μιλάω για απλούς λόγους όχι τίποτε σοβαρό.εγώ κατι τέτοιο δε το ματαείδα ποτε σε άλλη σχέση.γιατι να αναστατώνομαι τόσο πολύ καθε τρείς και μία.κάνω όσες προσπάθεις μπορώ να βελτιώνομαι να μην το προκαλώ αλλά πάλι βρίσκει αφορμές.

 

έδωσα ένα παράδειγμα απο τα ελλατώματα γιατι δε είμαι φαντασμένη να βρώ τον τέλειο.να έχεις βρε αγόρι μου τα ελλατώματά σου,ναι,αλλά να είναι κοντά στις αντοχές μου και το ανάποδο φυσικά.

 

για το χορταράκι που λέμε,κατι είχα αντιλληφθεί στις πρώτες μέρες εγκυμοσύνης,όλο κάτι τελειωμένους χαιρετούσε,φίλους του δεν είδα ποτε,μόνοι μας όλοι μέρα και νύχτα, και όταν του μίλησα μου είπε 'ναι έκανα πολλά χρόνια αλλά το έκοψα πριν λίγο καιρό'.ήμουν πολύ αρνητική αλλά ορκιστηκε πως δεν έχει σχέση.ποσο μπορεί να αλλάξει κάποιος που ακόμα στα 33 του κάνει χρήση όσο όμορφα και να του το πω?νομίζω πως αυτοί οι άνθρωποι δε σταματούν έτσι!

 

αυτά!και μου άρεσε πολύ και η τελευταία παραγραφος που έγραψες..

ευχαριστώ πολύ..

[Aimee]

Γεια σου και από εμένα!

 

Εγώ θα σου πρότεινα να σκεφτείς αυτήν τη στιγμή μόνο τον εαυτό σου και το μωρό:

Είναι ένα αθώο πλάσμα. Μπορεί να φέρει τόση δυστυχία στη μαμά του; Πώς μπορεί ένα πλάσμα που είναι απόλυτα καλό να προκαλέσει κακό και πόνο;

 

Τα προβλήματα είναι δικά μας δημιουργήματα ή εικασίες. Δεν γίνεται να τα προκαλεί ένα μωρό. Αν άλλωστε ήσουν τόσο αποφασισμένη εναντίον της ιδέας της εγκυμοσύνης, δεν θα εμπιστευόσουν τον σύντροφό σου αλλά μόνη σου θα μεριμνούσες να μην μείνεις έγκυος. Έτσι δεν είναι; Μήπως αφέθηκες χωρίς αντισύλλυψη γιατί, κάπου βαθειά μέσα σου, ο συγκεκριμένος άνθρωπος σου ενέπνεε ασφάλεια;

 

Για να κρατήσει μια σχέση χρειάζεται α) κατανόηση, β) αγάπη. Με αυτήν τη σειρά. Εκτός αν η καρδιά μας είναι δοσμένη αλλού ή οι ορμόνες σε έχουν καταβάλει ... Πάντως, όλες οι ιστορίες των κοριτσιών είναι ενθαρρυντικές.

 

Σε κάθε περίπτωση, μπορείς να κρατήσεις το μωρό μόνη σου. Ο πατέρας μπορεί να συμβάλει οικονομικά και ψυχολογικά στην ανατροφή του αλλά ως εκεί: Δεν είσαι υποχρεωμένη να τον παντρευτείς. Αλλά και να τον παντρευόσουν, θα μπορούσες να χωρίσεις οποτεδήποτε. Δεν ισχύουν αυτά περί μη διαζυγίου.

Όσο για τους γονείς σου: Έχεις λόγους να πιστεύεις ότι δεν σε αγαπούν και δεν σε νοιάζονται; Μόνο αναίσθητοι γονείς θα ήθελαν να κακοπεράσει το παιδί τους σε ένα δυστυχισμένο γάμο. Άσε που όταν θα έρθει το εγγόνι, θα μαλακώσουν ακόμα πιο πολύ.

 

Οπότε, πάρε τον χρόνο σου να τον γνωρίσεις. Μη βιάζεσαι καν να συγκατοικήσεις.

Επίσης, διαχώρισε στο μυαλό σου τις έννοιες παιδί και γάμος. Μπορείς να επιλέξεις μόνο το παιδί! Και ένα παιδί που το αγαπάνε και το μεγαλώνουν με ηρεμία είναι ευτυχισμένο, ακόμα και αν οι γονείς του ζουν χωριστά.

Και όπως λέει και η παροιμία: Τα παιδιά φέρνουν ευτυχία.

Ασχέτως πώς θα εξελιχθεί η μεταξύ σας σχέση, αυτό το παιδί μπορεί να κάνει ευτυχισμένη εσένα, τον πατέρα του, τους παππούδες του. Είναι αδύνατον να σας βυθίσει στη δυστυχία. Είσαι ενήλικη και ελεύθερη να κάνεις τις επιλογές σου με ποιον θα μοιραστείς τη ζωή σου. ΠΩΣ λοιπόν θα μπορούσε να καταστρέψει το μέλλον σου ένα ανθρωπάκι 50 εκατοστών και βάρους κάτω των 3 κιλών;

[zouzou!!]

mpaxari καλημέρα!!

 

Αν δεν έγινα κάπου κατανοητή, αν θες το αναλύω. Και να ξεκαθαρίσω, ότι σε καμία περίπτωση δεν ήθελα να σε κρίνω. Μόνο δυο τρεις σκέψεις αναφέρω, μήπως και βοηθήσω!

 

Εγώ, όπως και οι άλλες κοπέλες, τον σύντροφο σου δεν τον ξέρουμε, υποθέσεις κάνουμε! Μπορεί να είναι ο χειρότερος, εσύ ξέρεις καλύτερα, γι αυτό και η απόφαση είναι δική σου! Ομως, από αυτά που έχω δει από την δική μου οικογένεια, ξέρεις τι έχω καταλάβει? Οτι όταν όλοι μας ζορίζουν να κάνουμε κάτι, υποσυνείδητα αντιδράμε, πιεζόμαστε και τα βλέπουμε όλα αρνητικά. Λέω, χωρίς να είμαι ψυχολόγος, ότι εαν δεν δεχόσουν όλη αυτή την πίεση από τον περίγυρο σου, και άκουγες μόνο την φωνή της δικής σου σκέψης, τότε πιστεύω ότι θα έβλεπες και τα θετικά! Αν κατάλαβα καλά, δέχεσαι φοβερές πιέσεις. Ενώ σε αυτή τη φάση, θα έπρεπε όλοι να κάθονται στην γωνιά τους αμίλητοι και να σε αφήσουν να διαλέξεις το μέλλον σου! Αν κάνω λάθος, διόρθωσε με.

Επίσης πιστεύω, ότι μία τόσο συνεσταλμένη κοπέλα είναι αδύνατον να μην γίνει καλή μητέρα! Αλίμονο για αυτές που διεκδικούν το βραβείο της καλύτερης μάνας! Εγώ, ακόμα και τώρα, που ζορίστικα για να συλλάβω το μωρό (είμαι έγκυος τριών μηνών) όλο κάνω τέτοιες σκέψεις, μήπως είμαι άχρηστη μάνα, πως εγώ που είχα άλλη ζωή θα προσαρμοστώ, και μερικές φορές με πιάνει απελπισία αν θα τα καταφέρω! και φαντάσου ότι ένα χρόνο πέρναγα εμπόδια για να το συλλάβω! Καλά, αυτό που είπε μία κοπέλα ότι ούτε γλάστρα δεν φρόντιζε, προσθέστε και εμένα! Εχω ξεράνει χιλιάδες φυτά! Σαν κηπουρός, έχω σίγουρα αποτύχει!! Νομίζω είναι λογικό να φοβάσαι! και εγώ φοβάμαι, και νομίζω τις ίδιες αγωνίες έχουν οι περισσότερες μαμάδες!

 

Όπως ξαναείπα, τον σύντροφο σου μόνο εσύ τον ξέρεις! Αλλά οι άντρες στα 33 είναι ακόμα παιδιά. Είναι ανώριμοι και επιπόλαιοι. Εγώ είμαι 29 ο άντρας μου 31 και πολλές φορές νομίζω πως είμαι η μάνα του και τον βάζω τιμωρία! Οι γυναίκες είμαστε άλλο πράγμα. Ωριμάζουμε μέσα μας πολύ νωρίς. Οι άντρες πάλι, είναι σε άλλον κόσμο!

Εγώ είμαι πολύ νευρική, και μερικές φορές θυμώνω τόσο που γυαλίζει το μάτι μου! Ξέρω ότι είναι λάθος ο τρόπος μου αλλά είναι σαν να με κυριεύει δαίμονας. Δεν είμαι όμως κακή σύζυγος. Τον άντρα μου τον λατρεύω και έχω θέσει ως στόχο να το αλλάξω αυτό. (μάλλον σε αυτό μοιάζω λιγάκι με τον σύντροφο σου).

 

Μακρηγορώ, αλλά αποφάσισα να σου πω την αρχή της δικής μου ιστορίας! Τον άντρα μου τον ξέρω έντεκα χρόνια, εκ των οποίων, τα πρώτα έξι ήμασταν μόνο σε κοινές παρέες. Φαινομενικά, ήταν από τους χειρότερους ανθρώπους. Αφού όταν αρχίσαμε να βγαίνουμε, πέσανε όλοι πάνω μου να με σώσουν! Οι φίλοι μου, η αδελφή μου, όλοι! Εγώ όμως, έχω σαν μότο, να αφήνω την ζωή να με παρασύρει, και αν πέσω, θα ξανασηκωθώ! Τώρα, είμαστε δύο χρόνια παντρεμένοι και είναι άλλος άνθρωπος. Είναι πολύ καλός σύντροφος! Πήρα ένα ρίσκο και μου βγήκε. Αν δεν μου έβγαινε, θα ξαναμοίραζα την τράπουλα! Τι θέλω να πω με αυτό? Οτι η ζωή είναι δική σου κορίτσι μου, και κάνε ότι θες εσύ!!

 

Ακόμα και να κρατήσεις το παιδί, χωρίς γάμο, δική σου επιλογή. Αν θέλει ο καλός σου να συμμορφωθεί πρώτα και μετά οι δεσμεύσεις. Αλλαξε το παιχνίδι, πάρε την εξουσία, και φώναξε όσο θες. Οσο εσύ έχεις το πανω χέρι, η φωνή σου θα ακούγεται τελευταία. Αν σε βλέπουν όλοι, αγχωμένη, θλιμμένη και ευαίσθητη, θα μιλάνε και θα σε ζορίζουν! Μίλα πάνω από την φωνή τους και ας τους να λένε ότι θέλουν. Πιστεύω, ότι για να μην έχεις προχωρήσει ακόμα σε διακοπή, ίσως μέσα σου να το θέλεις και εσύ. Αλλά αυτή η απόφαση είναι καθαρά δική σου. Και κανείς δεν έχει δικαίωμα να σε κρίνει.

[mpaxari]

αχ zouzou είσαι πάλι εδώ τί ωραία!!!σε καμια περίπτωση δεν ένοιωσα να με κρίνεις προς θεού.όλες οι κοπέλες εδώ μέσα μου μιλάτε τόσο ωραία δεν έχω κανένα παράπονο αντιθέτως μόνο πολλά ευχαριστώ που με βοηθάτε έχω να πώ.διαβάζω πολλές φορές όσα μου γράφεται με πολύ προσοχή γιατί ξέρω πως η απάντηση είναι γραμμένη κάπου εδω μέσα.

 

έχω ξεκινήσει να γράφω μια λίστα με τα υπέρ και τα κατά όλων των πραγμάτων για να δημιουργήσω μια σφαιρική εικόνα.θα την ανεβάσω κάποια στιγμή μόλις τελειώσει.

 

θα σου εξομολογηθώ όμως κάτι που δεν είπα χθές γιατί αισθάνομαι άσχημα που το έκανα αλλά μη το πείς πουθενά..πήγα εχθές στη γυναικολόγο,μετά το γεγονός με το χορτο,και βλέποντας πως τα περιθώρια έχουν τελειώσει και με είχε κατακλύσει πανικός κανόνισα για την δευτερα το πρωί αμβλωση.απο εκείνη τη στιγμή δε μπορώ να ησυχάσω.πολλές κρίσεις πανικού (αν και δεν είχα πολλές φορές τέτοιο πράμα) και τεράστιος φόβος.και τώρα πια άρχισα να στεναχωριέμαι και να αγαπάω αυτό το μωρο και να μη θέλω να το κάνω.μέχρι κυριακη βράδυ θα πρέπει να έχω πάρει ΤΗ σωστη απόφαση και ξέρω πως αυτό πρέπει να το κάνω εγώ.ευχαριστώ τόσο πολύ που είστε κοντά μου και με βοηθάτε στις πιό δύσκολες ίσως στιγμές της ζωής μου και δεν έχω περάσει λίγες..

[zouzou!!]

αχ zouzou είσαι πάλι εδώ τί ωραία!!!σε καμια περίπτωση δεν ένοιωσα να με κρίνεις προς θεού.όλες οι κοπέλες εδώ μέσα μου μιλάτε τόσο ωραία δεν έχω κανένα παράπονο αντιθέτως μόνο πολλά ευχαριστώ που με βοηθάτε έχω να πώ.διαβάζω πολλές φορές όσα μου γράφεται με πολύ προσοχή γιατί ξέρω πως η απάντηση είναι γραμμένη κάπου εδω μέσα.

 

έχω ξεκινήσει να γράφω μια λίστα με τα υπέρ και τα κατά όλων των πραγμάτων για να δημιουργήσω μια σφαιρική εικόνα.θα την ανεβάσω κάποια στιγμή μόλις τελειώσει.

 

θα σου εξομολογηθώ όμως κάτι που δεν είπα χθές γιατί αισθάνομαι άσχημα που το έκανα αλλά μη το πείς πουθενά..πήγα εχθές στη γυναικολόγο,μετά το γεγονός με το χορτο,και βλέποντας πως τα περιθώρια έχουν τελειώσει και με είχε κατακλύσει πανικός κανόνισα για την δευτερα το πρωί αμβλωση.απο εκείνη τη στιγμή δε μπορώ να ησυχάσω.πολλές κρίσεις πανικού (αν και δεν είχα πολλές φορές τέτοιο πράμα) και τεράστιος φόβος.και τώρα πια άρχισα να στεναχωριέμαι και να αγαπάω αυτό το μωρο και να μη θέλω να το κάνω.μέχρι κυριακη βράδυ θα πρέπει να έχω πάρει ΤΗ σωστη απόφαση και ξέρω πως αυτό πρέπει να το κάνω εγώ.ευχαριστώ τόσο πολύ που είστε κοντά μου και με βοηθάτε στις πιό δύσκολες ίσως στιγμές της ζωής μου και δεν έχω περάσει λίγες..

 

Αχ κορίτσι μου καταλαβαίνω ότι έχεις περάσει πολλά! Εχει πληγωθεί η ψυχούλα σου και πως να την απαλύνεις?

Εγώ δεν είμαι από τις γυναίκες που είναι αρνητικές σε διακοπή κύησης. Θεωρώ ότι είναι δικαίωμα κάθε ανθρώπου, να επιλέξει τι θα κάνει στη ζωή του. Το ότι εγώ θέλω σήμερα ένα μωρό δεν υποχρεώνει καμία άλλη γυναίκα να κρατήσει ένα μωρό αν δεν νιώθει έτοιμη.

Ξέρεις τι κατάλαβα όμως με αυτό το μήνυμα? Οτι το παιδί το θες, τον σύντροφο σου δεν θες. Αν μπορέσεις να τα διαχωρίσεις, θα δεις πιο καθαρά. Επειδή δεν ξέρω, ούτε που μένεις, και από ότι κατάλαβα, η οικογένεια σου σε ζορίζει, δεν ξέρω πόσο είναι εύκολο για σενα να κρατήσεις ένα μωρό μόνη σου, γιατί εύκολο δεν θα είναι. Θα σου έλεγα να πας σε ψυχολόγο αλλά διαβασα ότι πήγες, αλλά τα έκανε χειρότερα (απαράδεκτη ψυχολόγος βέβαια).

Ξέρεις τι θα σου πρότεινα? Σήμερα και αύριο μην δεις κανέναν. Ούτε οικογένειες και απομακρύνσου και από τον σύντροφο σου. Πήγαινε μια μεγάλη βόλτα! Να ακους μόνο την δική σου σκέψη.

Να σου δώσω και μία συμβουλή? Μην κρατήσεις ένα μωρό για να ευχαριστήσεις τρίτους, αλλά μην κάνεις άμβλωση επειδή οι άλλοι είναι ανίκανοι και ανώριμοι.

Αν εσύ δεν το θες κάνε αυτό που πρέπει.

Αλλά αν εσύ το θες, αλλά σκέφτεσαι να μην το κρατήσεις επειδή ο σύντροφός σου δεν είναι σωστός, κράτα το παιδί και απομάκρυνε τον σύντροφο.

Σε καμία περίπτωση μην αποφασίσεις με κριτήρια τους άλλους. Μόνο τι θες εσύ. Και όσο δύσκολο και απίθανο και αν ακούγεται, όταν γεννηθεί τό παιδί σου, θα βρεις την δύναμη να κάνεις πράγματα που σήμερα σου φαίνονται απίθανο.

 

Μακάρι να μπορέσουμε να σε βοηθήσουμε να παρεις την σωστή, για σενα, απόφαση! Πολλές φόρες, άγνωστοι άνθρωποι μας βοηθάνε περισσότερο ακόμα και από τους δικους μας ανθρώπους, επειδή παρασύρονται από συναισθήματα ή δογματισμους και προσπαθούν να επιβάλλουν την άποψη τους!

[mpaxari]

ζουζού μου,μένω σπίτι του έχει κάποιο διάστημα.πολύ φοβάμαι πως να απομακρύνω τον συντροφο θα είναι πολύ δύσκολο χωρίς να θέλω να προκαταδικάζω και να δείχνω αρνητική με όλα.θα μου δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.υπήρξε πολύ βίαιος στο παρελθόν,είναι πολύ κτητικός και δε νομίζω να το αφήσει έτσι.

 

οι δικοί μου ναι μεν θα με στηρίξουν σε ένα βαθμό,με αγαπάνε δε λέω πως είναι κακοί,αλλά μέχρι εκεί.και θα μου το χτυπάνε συνέχεια πως δεν έκανα σωστή επιλογή και άν με βοηθήσουν,πάλι θα μου το χτυπάνε.το έχω ζήσει το έργο με άλλα γεγονότα.δε μπορείς να ξέρεις βεβαια απο πρίν αλλά δε νοιώθω πολύ σιγουριά και ηρεμία σε αυτή τη σκέψη.

 

ολες οι μανούλες θέλουν το καλύτερο για το παιδί τους.εγώ πως θα το φέρω στο κόσμο ξέροντας απο τώρα πως θα του στερώ κάποια βασικά ή πως θα το ταλαιπωρήσω.άν είναι να περάσει τα δικά μου,όπως εγώ απο τους γονείς μου,το λυπάμαι πολύ ηδη απο τώρα,δε θέλω να είμαι αχαριστη απο τη ζωή αλλά αν μου δινόταν η ευκαιρία να επιλέξω ίσως να επέλεγα να μη γεννηθώ αν ήταν να αποφύγω τις καταστάσεις που έζησα.

 

σίγουρα δεν είναι όλες οι καταστάσεις ίδιες.αλλά ήδη ξεκινάω άσχημα.δε λέω έχει θετικά-τρυφερός όταν δεν έχει στραβώσει πράγμα δύσκολο-καλή οικογένεια-καλή δουλειά-πρόθυμος να με βοηθάει,με πονάει,με νοιάζεται.αλλά ούτε να τον αγαπήσω μπορώ,ούτε να τον ερωτευτώ.δεν μου το βγάζει.πάνω που πάω σκούντα βάρα να αρχίσω να νιώθω όμορφα πάνω εκει μου το χαλάει.παρεξηγιέται εύκολα,είναι πολύ βαρετος-τον βαριέμαι ΑΦΟΡΗΤΑ,φαί-χαρτιά στο ίντερνετ-ταινία για 10' και νάνι,με τρομάζει μερικές φορες με τη συμπεριφορά του,κάνει κρυφά τα χορτάρια του και αυτό το θεωρώ κοροιδία αλλα τελοςπάντων δεν περνάω καλά μαζί του,και δε με νοιάζει άν καμιά φορά πλένει πιάτα και το μπάνιο και κάνει πράγματα που πολλοί δε κάνουν.με νοιάζει να περνάμε καλά μαζί,να επικοινωνούμε,να είμαστε ένα ζευγάρι ευτυχισμένο ναι μεν με καυγάδες αλλά ευτυχισμενοι.όλα τα άλλα νομίζω θα τα ξεπερνούσα.δεν ξέρω γιατι τα λέω τώρα αυτά και τον κατηγορώ.αφού καταλάβατε πως δε τον θέλω αλλά να..μαλλον να δικαιολογηθώ θα θέλω μάλλον..

[zouzou!!]

Εσύ δουλεύεις? Εννοώ, έχεις κάποια οικονομική δυνατότητα?

Δεν είσαι ευτυχισμένη σε αυτή τη σχέση και αυτό είναι ξεκάθαρο. Αλλά, τι σε έκανε να μείνεις μαζί του? Δηλαδή, μέχρι να μείνεις έγκυος, όλα αυτά τα αρνητικά δεν σε είχαν ωθήσει να φύγεις?

Σε καταλαβαίνω απόλυτα, εγώ παντρεύτηκα στα 27, γιατί με τον άντρα μου αρκεί να κοιταχτούμε και καταλαβαινόμαστε απόλυτα. Πέρα από έρωτα και αγάπες, υπήρχαν βασικά στοιχεία επικοινωνίας και κατανόησης. Αν δεν υπάρχουν στην σχέση σας, τότε όντως ίσως υπάρχουν σοβαρά προβλήματα.

Νομίζω όμως, τουλάχιστον από τις περιγραφές, ότι καλός πατέρας θα ήταν. Ασχετα το πως θα προχωρήσετε την σχέση σας, σαν γονείς θα είστε καλοί.

Να περάσει το παιδάκι σου αυτά που πέρασες εσύ, δεν είναι πιθανό, γιατί εσύ ξέρεις τι πέρασες και θα προσπαθείς να το προστατέψεις με νύχια και με δόντια.

Μια ξαδέλφη μου χωρίζει, έχουν ένα παιδάκι 6 χρονών, και της είπα το εξής, ότι από εδώ και πέρα πρέπει με τον πατέρα του παιδιού να είστε άψογοι συνεργάτες. Το ότι χωρίζει ένα ζευγάρι, δεν σημαίνει ότι το παιδί θα είναι δυστυχισμένο, αρκούν δύο γονείς να το αγαπάνε και θα είναι και αυτό ευτυχισμένο! Και το ότι αρκετοί γονείς σφάζονται μπροστά στα παιδιά, δεν σημαίνει ότι αυτό είναι κανόνας.

Ο σύντροφος σου, ξέρει πως νιώθεις γι αυτόν? Τα προβλήματα σας τα έχει κατανοήσει? Το ότι είναι οξύθυμος το καταλαβαίνει?

Εγώ πιστεύω ότι έχεις δικαίωμα στην ευτυχία. Μην παραιτηθείς από την ζωή, πάλεψε για το δικό σου καλύτερο αυριο. Και αν τελικά αλλάξεις γνώμη και κρατήσεις το μωρό, θα παλέψεις και για το δικό του καλύτερο αυριο!

[mpaxari]

Εσύ δουλεύεις? Εννοώ, έχεις κάποια οικονομική δυνατότητα?

Δεν είσαι ευτυχισμένη σε αυτή τη σχέση και αυτό είναι ξεκάθαρο. Αλλά, τι σε έκανε να μείνεις μαζί του? Δηλαδή, μέχρι να μείνεις έγκυος, όλα αυτά τα αρνητικά δεν σε είχαν ωθήσει να φύγεις?

Σε καταλαβαίνω απόλυτα, εγώ παντρεύτηκα στα 27, γιατί με τον άντρα μου αρκεί να κοιταχτούμε και καταλαβαινόμαστε απόλυτα. Πέρα από έρωτα και αγάπες, υπήρχαν βασικά στοιχεία επικοινωνίας και κατανόησης. Αν δεν υπάρχουν στην σχέση σας, τότε όντως ίσως υπάρχουν σοβαρά προβλήματα.

Νομίζω όμως, τουλάχιστον από τις περιγραφές, ότι καλός πατέρας θα ήταν. Ασχετα το πως θα προχωρήσετε την σχέση σας, σαν γονείς θα είστε καλοί.

Να περάσει το παιδάκι σου αυτά που πέρασες εσύ, δεν είναι πιθανό, γιατί εσύ ξέρεις τι πέρασες και θα προσπαθείς να το προστατέψεις με νύχια και με δόντια.

Μια ξαδέλφη μου χωρίζει, έχουν ένα παιδάκι 6 χρονών, και της είπα το εξής, ότι από εδώ και πέρα πρέπει με τον πατέρα του παιδιού να είστε άψογοι συνεργάτες. Το ότι χωρίζει ένα ζευγάρι, δεν σημαίνει ότι το παιδί θα είναι δυστυχισμένο, αρκούν δύο γονείς να το αγαπάνε και θα είναι και αυτό ευτυχισμένο! Και το ότι αρκετοί γονείς σφάζονται μπροστά στα παιδιά, δεν σημαίνει ότι αυτό είναι κανόνας.

Ο σύντροφος σου, ξέρει πως νιώθεις γι αυτόν? Τα προβλήματα σας τα έχει κατανοήσει? Το ότι είναι οξύθυμος το καταλαβαίνει?

Εγώ πιστεύω ότι έχεις δικαίωμα στην ευτυχία. Μην παραιτηθείς από την ζωή, πάλεψε για το δικό σου καλύτερο αυριο. Και αν τελικά αλλάξεις γνώμη και κρατήσεις το μωρό, θα παλέψεις και για το δικό του καλύτερο αυριο!

 

Δουλεύω στο μαγαζι της μάνας μου αυτό ξέρω μόνο να κάνω (τον τομεα αυτο δηλαδή) αλλα τα εισοδήματα μου είναι πενιχρα μόλις 80 ευρώ το μήνα για τετράωρη απασχόληση!!!μη ρωτάς γιατι,και καλά είμαι!!δυσκολεύει και η κρίση βέβαια.

 

μάζι του έμεινα αρχικά για αυτά τα θετικα που έχει.το βλέπω πως θα γινόταν καλός πατερας όσον αφορά την τρυφερότητα και τα υλικά αγαθα.για ηθικες αξίες,αρχές,σωστή ανατροφή αςμην αναφερθώ καλύτερα δεν υπάρχουν πουθενα όπως επίσης μου έχει ξεκαθαρίσει πως αν είναι αγόρι να μην ανακατεύτώ πολυ πολυ γιατι θα έχουμε πρόβλημα(μεταξύ μας)-θα το μάθει πόκερ,να χτυπάει όταν το προκαλούνε και κάτι άλλες τέτοιες μ@λ@κίες που μπορεί και να μη τα κάνει αλλά μου αρκεί που τα λέει και δεν αλλάζει γνώμη.δε νομίζω πως μετά απο ένα χωρισμο θα μπορώ να τα βρώ ειρηνικα μαζί του.αυτά είναι προσόντα πολιτισμένων ανθρώπων.

Στον νεάντερνταλ τον δικό μου λοιπόν,ότι με πειράζει το συζητάω και πάντα αυτό έκανα και για τα νεύρα του του έχω μιλήσει αλλα δεν παραδέχεται τίποτα.

Δε ξέρω μπορεί να τα βλέπω λάθος ή υπερβολικα αλλά εμένα με πειράζουν όλα αυτά.

[zouzou!!]

Δουλεύω στο μαγαζι της μάνας μου αυτό ξέρω μόνο να κάνω (τον τομεα αυτο δηλαδή) αλλα τα εισοδήματα μου είναι πενιχρα μόλις 80 ευρώ το μήνα για τετράωρη απασχόληση!!!μη ρωτάς γιατι,και καλά είμαι!!δυσκολεύει και η κρίση βέβαια.

 

μάζι του έμεινα αρχικά για αυτά τα θετικα που έχει.το βλέπω πως θα γινόταν καλός πατερας όσον αφορά την τρυφερότητα και τα υλικά αγαθα.για ηθικες αξίες,αρχές,σωστή ανατροφή αςμην αναφερθώ καλύτερα δεν υπάρχουν πουθενα όπως επίσης μου έχει ξεκαθαρίσει πως αν είναι αγόρι να μην ανακατεύτώ πολυ πολυ γιατι θα έχουμε πρόβλημα(μεταξύ μας)-θα το μάθει πόκερ,να χτυπάει όταν το προκαλούνε και κάτι άλλες τέτοιες μ@λ@κίες που μπορεί και να μη τα κάνει αλλά μου αρκεί που τα λέει και δεν αλλάζει γνώμη.δε νομίζω πως μετά απο ένα χωρισμο θα μπορώ να τα βρώ ειρηνικα μαζί του.αυτά είναι προσόντα πολιτισμένων ανθρώπων.

Στον νεάντερνταλ τον δικό μου λοιπόν,ότι με πειράζει το συζητάω και πάντα αυτό έκανα και για τα νεύρα του του έχω μιλήσει αλλα δεν παραδέχεται τίποτα.

Δε ξέρω μπορεί να τα βλέπω λάθος ή υπερβολικα αλλά εμένα με πειράζουν όλα αυτά.

 

Σε ρώτησα για το οικονομικό, για να δω αν μπορείς ας πούμε, να ανεξαρτοποιηθείς.

Για να είμαι 100% ειλικρινής, αν μίλαγα στην αδελφή μου, θα τις έλεγα να προχωρήσει όπως είναι, δηλαδή να κράταγε το παιδί, να το προσπαθούσανε (δεδομένου ότι είναι σαφές ότι και ο ίδιος θα είναι καλός γονιός) και ότι βγει. Μπορεί στην πορεία να είναι καλύτερα τα πράγματα. Αν δεν είναι τότε όπως είπα και πριν, θα ξαναμοιράσεις την τράπουλα. Εγγυήσεις δεν θα πάρεις ποτέ από κανέναν. Εχουν δει τα μάτια μου, ερωτευμένα ζευγάρια που η ταινία "ο πόλεμος των Ρόουζ" μοιάζει παραμύθι. Για να μην πω πολλά χειρότερα, όπως για έναν φίλο μου όπου παντρεύτηκε την έγκυο γυναίκα του, ζούσαν τον απίστευτο έρωτα, αλλά τρίτη - πέμπτη πήγαινε και στην γκόμενα. Η ζωή είναι απρόβλεπτη, και δεν ξέρουμε τι μας ξημερώνει. Τώρα λέμε ότι μάλλον δε θα σε αφήσει να φύγεις, αλλά μπορεί σε δυο τρία χρόνια να σε αφήσει αυτός. Όπως εγώ τον άντρα μου ή αυτός εμένα. Δεν μπορούμε να προβλέψουμε τίποτα! Αυτή είναι η γνώμη μου, δεν σημαίνει ότι πρέπει να την ενστερνιστείς, αλλά από την στιγμή που συνομιλούμε, θεωρώ τίμιο να σου πω την γνώμη μου.

 

Να σε ρωτήσω και κάτι ακόμα? (σε ζάλισα στις ερωτήσεις!!)

Αν τελικά κάνεις την διακοπή την Δευτέρα, μετά θα φύγεις από το σπίτι?

[Aimee]

ζουζού μου,μένω σπίτι του έχει κάποιο διάστημα.πολύ φοβάμαι πως να απομακρύνω τον συντροφο θα είναι πολύ δύσκολο χωρίς να θέλω να προκαταδικάζω και να δείχνω αρνητική με όλα.θα μου δημιουργήσει μεγάλο πρόβλημα.υπήρξε πολύ βίαιος στο παρελθόν,είναι πολύ κτητικός και δε νομίζω να το αφήσει έτσι..

 

Τον "φόβο" αυτόν θα πρέπει να τον αντιμετωπίσεις. Φαίνεται ότι ο χωρισμός σας είναι μονόδρομος είτε επέλθει κατόπιν έκτρωσης είτε μετά από γέννα/γάμο/διαζύγιο. Οπότε το πρόβλημα σου θα είναι μεγάλο, σε κάθε περίπτωση. Αν μάλιστα θεωρήσει ότι αποφασίζεις μονομερώς χωρίς να του δώσεις καμία εξήγηση, είναι σίγουρο ότι θα ξεσπάσει.

 

Γράφεις ότι "το βλέπω πως θα γινόταν καλός πατερας όσον αφορά την τρυφερότητα και τα υλικά αγαθα.για ηθικες αξίες,αρχές,σωστή ανατροφή ας μην αναφερθώ καλύτερα δεν υπάρχουν πουθενα". Όμως, οι βίαοι άνθρωποι πρέπει να απομακρύνονται και από κοντά μας και από τα παιδιά μας. ΔΕΝ μπορούν να γίνουν καλοί πατεράδες.

 

Βιάστηκες να συγκατοικήσεις με έναν άνθρωπο που δεν αγαπάς ούτε καν εκτιμάς. Μάλλον από εκεί ξεκινάνε όλα. Πίεσες από μόνη σου τον εαυτό σου για να λειτουργήσει μία σχέση, η οποία ήταν εξαρχής αδύνατη αφού έλειπε ο έρωτας.

 

Όπως λέει και η Ζουζού, διέγραψε από το μυαλό σου τον σύντροφο. Δεν σου αρέσει, δεν έχει θέση στη ζωή σου. Τελεία και παύλα.

Σκέψου μόνο το παιδί: Το θέλεις ή όχι;

Αν νιώθεις ότι το αγαπάς ήδη (αυτό εγώ κατάλαβα από το πρώτο σου μνμ), κράτησέ το και βάλτους όλους στη θέση τους.

Αν νομίζεις ότι το μωρό θα επιτείνει τη δυστυχία σου, πάρε την οδυνηρή απόφαση. Στο κάτω-κάτω ποιος θέλει να γεννηθεί ένα μωρό που δεν θα το αγαπάει η ίδια του η μάνα;

Να είσαι ειλικρινής με τον εαυτό σου και τις επιθυμίες σου!

 

Κάτι άλλο που κατάλαβα (αν μου επιτρέπεις) είναι ότι είσαι πολύ ευαίσθητη ψυχή αλλά και τελειομανής ως χαρακτήρας. Σε τέτοιο βαθμό που ενεργοποιείς -από φόβο μην πληγωθείς ή δεν ανταποκριθείς στα δικά σου υψηλότατα στάνταρ- ένα μηχανισμό άμυνας και άρνησης. Πρόσεχε μόνο μην πληγωθείς δια βίου από αυτόν τον μηχανισμό άμυνάς σου.

Συγγνώμη για την αναφορά, αλλά μου θύμισες πολύ ένα αγαπημένο πρόσωπό μου και γράφω αναλογιζόμενη την ιστορία του.

 

Μακάρι όλα να σου πάνε καλά!

[mamakiaaa]

Είσαι πολύ μπερδεμένη και όσο παραθέτεις παραπάνω στοιχεία άρχισα κι εγω να αναρωτιέμαι διάφορα. Επίσης απο που προκύπτει και θεωρούμε δεδομένο οτι θα είναι καλός πατέρας? Βέβαια εσύ σαφώς τον ξέρεις καλύτερα.. Ξέρεις κάτι θα συμφωνήσω με μια κοπέλα που είπε να προσπαθήσεις να τα διαχωρήσεις. Προσπάθησε να βγάλεις για λίγο στην άκρη οτιδήποτε άλλο περα απ το μωρο σου, να δεις τι συναισθήματα έχεις γι' αυτο γιατί κι εγώ πιστεύω πως το θέλεις στην ουσία και δε φοβάσαι τόσο οτι δε θα είσαι καλή μάνα άλλα τον εαυτό σου σε σχέση με το συντροφό σου, δεδομένου πως υπάρχουν άνθρωποι που μας βγάζουν τον καλό εαυτό και άλλοι το αντίθετο. Αν ισχύει αυτό βάλτο στην άκρη και προχώρα, τα γεγονότα θα ξεδιαλύνουν μόνα τους την κατάσταση.και δε ξέρω βέβαια αν τίθεται τέτοιο θέμα άλλα μην παντρευτείς ακόμα τουλάχιστον.

Κ κάτι άλλο. Αν κρατήσεις το μωράκι μην επιτρέψεις σε κανέναν να σε ρίξει, ούτε στον ίδιο σου τον εαυτό. Να είσαι δυνατή, αποφασιστική και σταθερή στις αποφάσεις που θα πάρεις.

Κάπου είχα διαβάσει παλιά πως δεν πρέπει να απελπιζόμαστε ακόμα και με την πιο δύσκολη κατάσταση που θα μας τύχει γτ σε κπα χρόνια απο τώρα είτε δε θα έχει σημασία είτε δε θα τη θυμόμαστε πια. Το τώρα και οτι αυτό περιλαμβάνει παρελθόν θα είναι σε λίγο.

[Macorina]

Κι εγω δεν ειχα καταλαβει οτι το θεμα με τον φιλο σου ηταν τοσο ασχημο. Ποτε μην εμπιστευεσαι βιαιους ανθρωπους, οτι θα αλλαξουν η θα μαλακωσουν με το παιδι. Παρε αποφαση αν θελεις να στηριξεις μονη αυτο το παιδι και προχωρησε αναλογα. Σιγουρα δεν θα σου λειψει αυτος ανθρωπος γιατι πραγματικα φαινεται να σου προκαλει απεχθεια. Απλα το μωρο ειναι κατι διαφορετικο. Μη φοβασαι ομως να ορθωσεις το αναστημα σου στον πατερα και να φυγεις απ'αυτη τη σχεση. Και εχεις αργησει ηδη αν ειναι τοσο χαλια οπως τα περιγραφεις.

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]

Eγω παλι δεν βοηθω το ξερω...αλλα εχω γινει πολυ αρνητικη μ αυτα που αναφερεις... και πολυ φοβαμαι οτι το εισαι πολυ κοντα στο θεμα ξυλο (αυτο μου βγαζει μακαρι να ειμαι λαθος)

Εγω μαλλον δεν θα ηθελα καμια επαφη μ εναν τετοιον ανθρωπο...και θα ειχα φυγει χτες..αλλα εσυ εμεινες τοσο καιρο...οποτε μπορεις να μας πεις τι σε κρατησε τοσο καιρο κοντα του?

Αχ βρε μπαχαρι

[mpaxari]

Eγω παλι δεν βοηθω το ξερω...αλλα εχω γινει πολυ αρνητικη μ αυτα που αναφερεις... και πολυ φοβαμαι οτι το εισαι πολυ κοντα στο θεμα ξυλο (αυτο μου βγαζει μακαρι να ειμαι λαθος)

Εγω μαλλον δεν θα ηθελα καμια επαφη μ εναν τετοιον ανθρωπο...και θα ειχα φυγει χτες..αλλα εσυ εμεινες τοσο καιρο...οποτε μπορεις να μας πεις τι σε κρατησε τοσο καιρο κοντα του?

Αχ βρε μπαχαρι

 

αχ ΑΦΡΟΔΙΤΗ έχεις καταλάβει ότι μου αρέσουν πολύ οι ερωτήσεις σου?τι με κράτησε κοντά του.η τρυφερότητα,το νοιάξιμό του και οτι με ποθούσε πολύ.απο ότι κατάλαβα,που εγώ προσωπικα δε τα έχω δει σε άλλον σε τέτοιο βαθμο,καλύπτανε άλλες μου ανάγκες πιο βαθιές και προσπερνούσα τα αρνητικά.ούτε τότε τον είχα ερωτευτεί.απλά μου έδινε μια συναισθηματική ασφάλεια που χρειαζόμουν.

 

πολύ φοβάμε πως τέτοιου είδους άνθρωποι είναι πιο εκδηλωτικοι.πχ.σε ένα απλό καυγά που του γύρισε το κεφάλι,κλώτσησε κανα δυο πράγματα και κατέβασε κάποιες παναγίες ήρθε μετά με αγκάλιαζε με φιλούσε ,έκλαιγε και μου έλεγε πως άν τον αφήσω θα αυτοκτονήσει.δεν θέλω να είμαι παράλογη αλλά εμένα κάτι μου θυμίζει η σειρά!!και εδώ έρχομαι μεταλύπης μου να συμφωνήσω μαζί σου στη παρένθεση.

 

 

 

Macorina γειά σου!!!σε ευχαριστώ για τις απόψεις σου.δε ξέρω άν οι περιγραφές μου είναι υπερβολικες και δίνω λάθος εντύπωση για τον σύντροφο, μπορεί να τα βλέπω λάθος φορτισμένη συναισθηματικά?μπορεί να τα βλέπω υπερβολικά λόγω ορμονών?δε ξέρω.μπορεί αν τον γνωρίζατε να είχατε άλλη γνώμη.οι δικοί μου τον συμπεθύν πολύ γιατί δείχνει και είναι πολύ ήσυχος και φιλότιμος.αυτό δεν αναιρεί απαραίτητα τα άλλα.δεν έχω πει κανένα ψέμα δεν έχω κανένα λόγο.πάντως ο ίδιος έχει εξιστορίσει πολλές ιστορίες παράλογων αδικαιολόγητων καυγάδων με ξύλο που υποτίθετε πως οι άλλοι τον προκάλεσαν.

[mpaxari]

τα σκέφτομαι ξανά και ξανά να καταλάβω αν κάπου υπερβάλω.ο χρόνος μου είναι πολύ λίγος και δε χωράει λάθος απόφαση.καταλήγω στο συμπέρασμα πως όντως είναι βίαιος απο πολλά γεγονότα.μέσα σε όλα αμέλησα αυτό το κομμάτι που με τις ερωτήσεις σας με βοηθήσατε να συνηδητοποιήσω πως αυτό είναι απο τα βασικότερα.πιάνω τον εαυτό μου να νιώθει πολλές φορές φόβο για τον ίδιο και τις αντιδράσεις του.μπορεί να κάνω λάθος και να τα μεγαλοποιώ. δε θα κάτσω όμως με ένα παιδί να σιγουρευτώ αν είναι έτσι ή όχι.τότε θα είναι πολύ αργά.πως λέει ο μιχαλάκης?δεν έχω χρόνο για άλλο πόνο.

 

μάλλον η απόφασή μου είναι μονόδρομος.να προχωρήσω σε άμβλωση.λυπάμαι τόσο πολύ που το λέω.απλά άν γίνεται,μιας και αύριο το βράδυ θα πάρω τα χάπια για την προετοιμασία,άν είναι κάποιος μέσα,σας παρακαλώ να με βοηθήσετε λίγο ψυχολογικά γιατί μόνο που σκέφτομαι την στιγμή αυτή θέλω να πεθάνω.σας ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα.

[maria 1973]

δεν ξέρω πως να σε βοηθήσω, πάντως είμαι εδώ και σε σκέφτομαι.....

[stavr77]

τα σκέφτομαι ξανά και ξανά να καταλάβω αν κάπου υπερβάλω.ο χρόνος μου είναι πολύ λίγος και δε χωράει λάθος απόφαση.καταλήγω στο συμπέρασμα πως όντως είναι βίαιος απο πολλά γεγονότα.μέσα σε όλα αμέλησα αυτό το κομμάτι που με τις ερωτήσεις σας με βοηθήσατε να συνηδητοποιήσω πως αυτό είναι απο τα βασικότερα.πιάνω τον εαυτό μου να νιώθει πολλές φορές φόβο για τον ίδιο και τις αντιδράσεις του.μπορεί να κάνω λάθος και να τα μεγαλοποιώ. δε θα κάτσω όμως με ένα παιδί να σιγουρευτώ αν είναι έτσι ή όχι.τότε θα είναι πολύ αργά.πως λέει ο μιχαλάκης?δεν έχω χρόνο για άλλο πόνο.

 

μάλλον η απόφασή μου είναι μονόδρομος.να προχωρήσω σε άμβλωση.λυπάμαι τόσο πολύ που το λέω.απλά άν γίνεται,μιας και αύριο το βράδυ θα πάρω τα χάπια για την προετοιμασία,άν είναι κάποιος μέσα,σας παρακαλώ να με βοηθήσετε λίγο ψυχολογικά γιατί μόνο που σκέφτομαι την στιγμή αυτή θέλω να πεθάνω.σας ευχαριστώ πάρα πολύ για όλα.

 

 

Δεν έχω διαβάσει από την αρχή το θέμα σου παρά μονάχα τα τελευταία μυνήματα. Βλέπω ότι είσαι ένα άτομο πολύ ευαίσθητο και προσπαθείς να βρεις λίγη ζεστασιά και κατανόηση, να γεμίσεις τα συναισθηματικά σου κενά με ανθρώπους που δεν αξίζουν.....

Κουκλίτσα μου αυτή η φράση σου και μόνο δηλώνει το ψυχολογικό σου υπόβαθρο.....

Αγάπη μου στη ζωή μας οφείλουμε να κάνουμε αυτό που θέλουμε και να παίρνουμε ρίσκα.....ο ερχομός ενός παιδιού είναι ένα θαύμα, που συντελείται και παρασέρνει όλη μας την ύπαρξη...

Δε θα σου πω να φύγεις η να μείνεις σε μια σχέση ...αυτό το ξέρεις εσύ.....

Δε θα σου πω να κάνεις άμβλωση ή όχι....και αυτό το ξέρεις εσύ...

Όμως μεσα από τα γραφόμενα σου νιώθω ότι αυτό το σποράκι που έχεις μέσα σου, το δικό σου θαύμα, το θέλεις τόσο πολύ...που αδυνατείς..

Ένα θα σου πω...ο άνθρωπος εχει ανεξάντλητες δυναμεις μέσα του...ενεργοποίησε τες, πάρε δύναμη και προχώρα....

Σου εύχομαι να πάρεις την πιο σωστή απόφαση για σένα και για το πλασματάκι που κουβαλάς...

Σου κάνω μια αγκαλιά......

Σο

[love4]

mpaxari καλημέρα και από μενα..

Στη θέση σου δεν έχω βρεθεί, όμως έχω βρεθεί σε πολύ δύσκολες καταστάσεις, έχω κληθεί να αποφασίσω για πράγματα που αισθανόμουν ότι δεν μπορούσα κλπ..Από ολα αυτά έχω καταλήξει στο εξής : ότι είναι δυσκολότερο να ΠΑΡΟΥΜΕ μια δύσκολη απόφαση παρά να αντιμετωπίσουμε τις 1000 δυσκολιες που θα προκύψουν μετά από αυτή! Είμαι σιγουρη ότι θα το διαπιστώσεις συντομα και συ Στη θέση σου πιστεύω θα έπαιρνα τη ζωή και γω και όπως καταλήξουν τα πραγματα...αν θέλεις έστω και λιγο αυτό το πλασματακι που έχεις μέσα σου θα σε συμβούλευα να το κρατήσεις γιατί μόνο όταν έρθει στον κόσμο θα καταλάβεις...Σίγουρα δε θα είναι όλα απλά ..όμως η ζωή έχειπολύ ενδιαφέρον και όταν είναι δύσκολη! Για τελείως διαφορετικούς λόγους (υγείας του μωρού) πέρυσι τέτοια εποχή ετοιμαζόμουν να αποχαιρετήσω το μωρό πουείχα μέσα μου, περνούσα ωρες που ενιωθα κομμένη στα 2 και τρελλαινόμουν από αυτό το διχασμό...τελικά αποφάσισα να συνεχίσουμε μαζί και από τότε που γεννήθηκε πιστεύω ότι μόνο δώρο της Παναγίας μπορεί να είναι ..Προς Θεού δε σου κέω τι να κάνεις, απλά σου λέω ότι οι δυσκολίες δίουν αξία στη ζωή, μας κάνουν σοφότερους και πιο συνειδητοποιημένους (πολλές φορές βέβαια μας αφήνουν για δωράκι και τις κρίσεις πανικού που ανέφερες

[mpaxari]

όπως μπορεί να έχω αναφέρει ξανά δεν σκεφτόμουν ποτε στη ζωή μου να κάνω και να μεγαλώνω μόνη μου ένα παιδί.το έχω ζήσει και θεωρώ πως δεν είναι καθόλου σωστό για πολλούς λόγους.νοιώθω πως έτσι ικανοποιώ μόνο το δικό μου εγώ,χωρίς υπευθυνότητα.καταλαβαίνω και νιώθω πως αν κάνω το παιδάκι δε θα το άλλαζα με τίποτα.ΑΛΛΑ πιστεύω πως θα ήθελε να τα αλλάξει το παιδάκι.είδα τη μητέρα μου να μας μεγαλώνει μόνη της κάνοντας πέρα κάθε προσωπική χαρά,με απίστευτες δυσκολίες όπου αυτό είχε άμεσο αρνητικο αντικτυπο σε έμας,και πίστεψε με άν μπορούσα θα τίς έδινα μια καλύτερη ζωή που θα της άξιζε.ξέρω πως όλες οι καταστάσεις δεν είναι ίδιες,όμως εγώ με τα σημερινά δεδομένα,αυξάνω κατα πολύ να κάνω την ίδια ιστορία να επαναληφθεί.άν όμως έχω λάθος σκεπτικό,κάθε άποψη θα την ακούσω,θα την σεβαστώ και μπορεί ενδόμυχα να θέλω και να με πείσει.

[Cacao]

Δεν τα διαβασα ολα με λεπτομερειες ομως επειδη απο οσα καταλαβα μαλλον δεν θες να δεσμευτεις με τον φιλο σου ακομα και να παντρευτειτε ισως να σκεφτοσουνα και την επιλογη να το κρατησεις μονη σου και μετα βλεπετε.Προσωπικα παλιοτερα ειχα μια σχεση με καποιον που δεν ημουν σιγουρη ως προς το τι θα εκανα αν τελικα ημουν εγυος(δεν ημουν τελικα).Το μονο που με χαροποιει στο οτι δεν ημουν εγκυος τελικα ειναι οτι αν καναμε παιδι θα τον ειχα στη ζωη μου μονιμα και δεν ηταν και οτι καλυτερο.Επειδη ειμασταν τοτε στα χωρισματα θα το κρατουσα μονη μου αλλα θα ημουν και αρκετα "χαζη" ωστε να τον ενημερωσω και να τον ¨φορτωθω" να το πω ετσι για παντα.Αυτο βεβαια για την δικη μου περιπτωση και το σκεφτομαι ετσι επειδη τελικα δεν ημουν εγκυος.Αν ειχα το παιδι μου ομως νομιζω η σκεψη οτι τον "φορτωθηκα" θα ηταν λεπτομερεια.Παντως δεν θα παντρευομουν αν δεν ημουν σιγουρη ως προς το τι θελω.Καπου διαβασα οτι υπαρχουν και τα διαζυγια.Ναι αλλα το θεωρω καπως αστοχο να παντρευεσαι με αυτο το σκεπτικο.

[Cacao]

όπως μπορεί να έχω αναφέρει ξανά δεν σκεφτόμουν ποτε στη ζωή μου να κάνω και να μεγαλώνω μόνη μου ένα παιδί.το έχω ζήσει και θεωρώ πως δεν είναι καθόλου σωστό για πολλούς λόγους.νοιώθω πως έτσι ικανοποιώ μόνο το δικό μου εγώ,χωρίς υπευθυνότητα.

Δεν ισχυει αυτο που λες.Δηλαδη αν δεν κανεις εκτρωση θα σημαινει οτι εισαι εγωιστρια και δεν σκεφτηκες το παιδι σου;;

καταλαβαίνω και νιώθω πως αν κάνω το παιδάκι δε θα το άλλαζα με τίποτα.ΑΛΛΑ πιστεύω πως θα ήθελε να τα αλλάξει το παιδάκι.είδα τη μητέρα μου να μας μεγαλώνει μόνη της κάνοντας πέρα κάθε προσωπική χαρά,με απίστευτες δυσκολίες όπου αυτό είχε άμεσο αρνητικο αντικτυπο σε έμας,και πίστεψε με άν μπορούσα θα τίς έδινα μια καλύτερη ζωή που θα της άξιζε.ξέρω πως όλες οι καταστάσεις δεν είναι ίδιες,όμως εγώ με τα σημερινά δεδομένα,αυξάνω κατα πολύ να κάνω την ίδια ιστορία να επαναληφθεί.άν όμως έχω λάθος σκεπτικό,κάθε άποψη θα την ακούσω,θα την σεβαστώ και μπορεί ενδόμυχα να θέλω και να με πείσει.

Ποτε δεν ξερεις πως θα σου ερθουν τα πραγματα.Αυριο μεθαυριο μπορει να γνωρισεις τον τελειο αντρα αλλα να μην παει καλα και τελικα να καταληξεις να μεγαλωνεις μονη σου τα παιδια σου....

Τελος η καλυτερη ζωη για την καθε μανα ειναι αυτη που περασε μαζι με τα παιδια της.Ετσι πιστευω....

[Ειρηνη Μ]

όπως μπορεί να έχω αναφέρει ξανά δεν σκεφτόμουν ποτε στη ζωή μου να κάνω και να μεγαλώνω μόνη μου ένα παιδί.το έχω ζήσει και θεωρώ πως δεν είναι καθόλου σωστό για πολλούς λόγους.νοιώθω πως έτσι ικανοποιώ μόνο το δικό μου εγώ,χωρίς υπευθυνότητα.καταλαβαίνω και νιώθω πως αν κάνω το παιδάκι δε θα το άλλαζα με τίποτα.ΑΛΛΑ πιστεύω πως θα ήθελε να τα αλλάξει το παιδάκι.είδα τη μητέρα μου να μας μεγαλώνει μόνη της κάνοντας πέρα κάθε προσωπική χαρά,με απίστευτες δυσκολίες όπου αυτό είχε άμεσο αρνητικο αντικτυπο σε έμας,και πίστεψε με άν μπορούσα θα τίς έδινα μια καλύτερη ζωή που θα της άξιζε.ξέρω πως όλες οι καταστάσεις δεν είναι ίδιες,όμως εγώ με τα σημερινά δεδομένα,αυξάνω κατα πολύ να κάνω την ίδια ιστορία να επαναληφθεί.άν όμως έχω λάθος σκεπτικό,κάθε άποψη θα την ακούσω,θα την σεβαστώ και μπορεί ενδόμυχα να θέλω και να με πείσει.

 

Άποψή μου στη ζωή μου πάντα είναι να ακολουθώ τις πρώτες σκέψεις μου . Όσες σκέψεις ερχόντουσαν δεύτερες με απέτρεπαν από τις αποφάσεις μου είτε θετικές ήταν αυτές είτε αρνητικές. Τις πρώτες σκέψεις μου και τις πρώτες αποφάσεις μου θεωρούσα συνήθως σωστές ... Γι αυτό κι εγώ θα σου απλοποιήσω όσο μπορώ τα πράγματα.

Ανοίγονται δύο δρόμοι μπροστά σου :

1. Κρατάς το παιδί σου που ενδόμυχα θέλεις να το γεννήσεις

2. Κάνεις άμβλωση (μόνο η σκέψη σε θλίβει πριν ακόμη προχωρήσεις στην πράξη)

 

Από μόνη σου έχεις απαντήσει στο δίλημμά σου...

Αν είχες οικονομική ανεξαρτησία θα σκεφτοσουν ποτέ να το ρίξεις ?

Δε νομίζω . Θα κράταγες το παιδί και θα ρύθμιζες τη σχέση σου με τον πατέρα του παιδιού.

Το δίλημμα για μένα δεν είναι ηθικό ή κοινωνικό. Το μωρό σου δεν ειναι επανάληψη του δικού σου πεπρωμένου, δεν θα σκέφτεται όπως σκεφτόσουν εσύ, θα είναι ξεχωριστή οντότητα , θα έχει το δικό του πεπρωμένο και κανείς δεν ξέρει πως θα διαμορφωθεί η ζωή του.

Η άποψή μου ειναι ότι αν πραγματικά η ψυχούλα σου μέσα θέλει να το κρατήσει κάνε το, οι δυσκολίες που θα κληθείς να αντιμετωπίσεις δεν ειναι αξεπέραστες εφόσον το οικογενειακό σου περιβάλλον σε υποστηρίζει..

Είναι και σημαδιακή η μέρα σήμερα ... η γιορτή της Μητέρας !

[BabyCute]

Ελα κοπέλα μου

Δυστυχώς προσπαθουσα να μεινω έγκυος δυο χρόνια, έχω περάσει αποβολες, εξωσωματικη, έχω δει όλο τον κόσμο να μένει έγκυος πέρα από μένα και πήγα να τρελλαθω οπότε δεν είμαι και πολύ αντικειμενική (ευτυχώς τώρα έχω το μωρακι μου) ... Αλλά πες ότι το ρίχνεις, δημιουργίες πρόβλημα στην μυτρα και μετά που βρίσκεις τον τέλειο σύντροφο δεν μπορείς να κανείς παιδί... Τι γίνεται τότε;

 

Καμμιά δεν έχει τον τέλειο άντρα, ξέχασε το αυτό! Μπορείς να τον βρεις αργότερα, να τον παντρεύεις και μετά πάλι να χωρισεις. Οτι έγινε έγινε! Από το να ριξεις ένα μικρό μωρούλινι, που θέλει αγάπη και αγκαλιτσες,που θα σε κοιτάει στα ματια σαν να είσαι ο μοναδικός άνθρωπος στο κόσμο,... δεξου την ευθύνη σου σαν μανούλα που θα γίνεις! Καταλαβαίνω ότι είδες τη μάνα σου να υποφέρει αλλά σου εγγυώμαι ότι τα παιδιά καταλαβαίνουν ότι υπάρχει πρόβλημα μόνο αν δούνε τους γονείς αγχωμένους, αλλιώς δεν καταλαβαίνουν τίποτα

 

Η θεία του άντρα μου 3 παιδιά μεγάλωσε μονη της! Ο άντρας της την παράτησε όταν έμεινε έγκυος στο τρίτο και πήγε και έζησε με άλλη γυναίκα ούτε διατροφή ούτε τίποτα. Τα κατάφερε και μια ζωή με ένα χαμόγελο συνέχεια!

 

Δεν είναι δύσκολη η απόφαση που πρέπει να πάρεις αλλά πρέπει να φανεις δυνατή και υπευθυνη, χαρακτηριστικά μιας μαμάς έτσι και αλλιώς

 

Εύχομαι να βρεις τον δρόμο σου

[toulala]

Αχ βρε κορίτσι μου! Σε παρακολουθώ από την αρχή, αλλά δεν βρήκα σε καμία στιγμή λόγια που θα μπορούσαν να σε βοηθήσουν.. Ούτε τώρα ίσως να σε βοηθήσω.

 

Στεναχωρίεμαι που είσαι σε αυτή τη δύσκολη θέση. Το πίο δύσκολο είναι που δεν έχεις κάποιον στην οικογένειά σου να σε στηρίξει. Άσε που οι ορμόνες σου κάνουν τρελό πάρτυ!

 

Σκέφτομαι τι θα έκανα εγώ στη θέση σου. Νομίζω ότι θα κρατούσα για αρχή το παιδάκι μου. (Με τίποτα δεν σε κρίνω αν δεν μπορεσεις.) Στη συνέχεια δεν θα παντρευόμουν αν δεν ήμουν πραγματικά σίγουρη. Θα προσπαθούσα να επικεντρωθώ στην εγκυμοσύνη μου και έπειτα να προσπαθήσω να επικοινωνήσω με τον σύντροφό μου.Να του μιλήσω ειλικρινά και να του ζητήσω να προσπαθήσει εκείνος λίγο παραπάνω λόγω της εγκυμοσύνης που δεν είναι εύκολη περίοδος στη ζωή μας. Στην πορεία ανάλογα με το πώς θα εξελισσόταν τα πράγματα θα έπραττα κιόλας. Ή θα χώριζα ή θα προσπαθούσα το καλύτερο για την οικογένειά μου (αυτό κάνουμε ούτως ή άλλως όλοι μας). (Αυτά λέω έξω από το χορό.)

 

Ποιος σου λέει ότι δεν θα εξελιχθεί καλά αυτή η σχέση; Κάθε σχέση χρειάζεται δουλειά, ίσως η δική σου χρειάζεται παραπάνω. (Πόσα συνοικέσια δεν έχουν εξελιχθεί σε υπέροχους γάμους Σου βγαίνει και παραπάνω αρνητισμός τώρα λόγω πίεσης ΟΛΟΥ ΤΟΥ ΠΕΡΙΓΥΡΟΥ και λόγω ορμονών. Ακόμα κι αν δεν εξελιχθεί καλά η σχέση σας, ποιος σου λέει ότι δεν θα βρεις τον κατάλληλο άνθρωπο μετέπειτα να αγαπήσει εσένα και το παιδί σου; Δεν μπορούμε να ξέρουμε το μέλλον. Μερικές φορές ρισκάρουμε έντονα. Ποιος σου λέει ότι τρελά ερωτευμένη θα παντρευτείς τον άντρα των ονείρων σου και τελικά αφού κάνετε τα παιδάκια σας, δεν τον πιάσεις με την γραμματέα του στο κρεβάτι; Υπάρχουν πολλά σενάρια.

 

Αν θέλεις μπορείς να μεγαλώσεις ένα παιδί έυτυχισμένο και μόνη σου! Έτσι νομίζω τουλάχιστον. Η ζωή έχει τις δυσκολίες της και ίσως αυτές να την κάνουν όμορφη!

 

Σκέψου ίσως τι θα συμβούλευες εσυ κάποια φίλη σου ή την αδερφή σου. Η μαμά σου έκανε καλή δουλειά μαζί σου όπως φαίνεται. Άλλες εποχές όμως για να συνεχίσει τη ζωή της.

 

Έχεις την αγάπη μου και τη σκέψη μου ό,τι κι αν αποφασίσεις.

 

Η Παναγία να είναι μαζί σου!