ΖΗΤΑΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΑ!!!

[ntinti]

Kαλησπέρα!

Η κόρη μου ειναι σχεδόν 4 χρονών και ο γιός μου σχεδόν κοντεύει τα 2.

ΠΡώτο παιδί η κόρη μου. Λογικό σαν άπειροι γονείς να την είχαμε πιό χαιδεμένη και να μην την μαλώνουμε εύκολα...κυρίως εγώ...

Ο χαρακτήρας του παιδιού,πολύ ισχυρός,με πολύ εγωισμό και τάσεις αρχηγου (στο σχολείο).

 

Το μεγάλωμα γινόταν προφανώς με τόσο χαλαρό τρόπο,που για τον χαρακτήρα της που ακριβώς αυτό μόνο δεν έπρεπε να γινεται, έφτασε να ζητάει τα πάντα ε ΕΠΙΤΑΚΤΙΚΟ τρόπο... μαμά,άλλαξε μου αυτό το παιδικό στην τηλεόρασηηη! δεν μ'αρέσειι!... μαμά,θέλω γιαούρτι..με μέλι σου είπαααα!

μαμά, βάλε μου τις παντόφλές!!

(της χαλάει κάτι και δεν μπορεί να το φτιάξει)...μαμά,έλα εδώ!!η απάντηση είναι αρνητική... έλα εδώ σου ειίπαααα!!

 

και φυσικά με τόσο εγωισμό που έχει,αν κάνει κάτι και με βγαλει απο τα ρουχα μου και της στερίσω ένα παιχνίδι που παίζει εκείνη την ώρα,δεν ζητάει με τιποτε συγνώμη ,μπορεί να κάθεται και να κοπανιέται 1 ώρα για να το πάρει πίσω αλλά δείχνει αμετανόητη.

 

Ξέρω,ότι το παιδι προσπαθεί να επιβληθεί με τον τρόπο του και ότι τα παιδιά είναι πολύ σκληρά και δεν λυπόνται αλλά αντιθέτως...εκμεταλλεύονται κάθε συμπεριφορά και την οικειοποιούνται.

 

Πως όμως θα αντιστραφεί όλη αυτή η στάση τώρα?

 

Ενοείται ότι δεν της κάνω κανένα χατίρι και όταν μιλάει έτσι ή την διορθώνω,ή κάνω πως δεν ακούω μέχρι να μου μιλήσει πιο όμορφα...

Καμία άλλη βοήθεια??

[lelaki1980]

γεια σου!!τα προβληματα αυτα πιστευω ειναι αντιμετωπισιμα αλλα καθε παιδακι εχει το χαρακτηρα του και σαφεστατα ειδικους τροπους αντιμετωπισης! ας πουμε οταν κοπανιετε μετα απο μια ωρα που λες επειδη της εχεις στερησει το παιχνιδι της το ξαναδινεις πισω μετα απο μια ωρα??αν ναι τοτε θα πρεπει συναμμα να της μιλας και να της εξηγεις για πιο λογο της το πηρες και οτι αν θα το ξανακανει (τον συγκεκριμενο λογο)τοτε και η μανουλα θα σου ξαναπαρει το παιχνιδι...αλλα ΠΑΝΤΑ πρεπει να της εξηγεις τους λογους και οχι απλα να της το δινεις πισω επειδη ειτε την λυπασαι ειτε επειδη κλαιει δυνατα θελεις να σταματησει γιατι δεν αντεχεις εσυ αλλο.το παιδι επισης ειναι 4 χρονων.η δικια μου που ειναι 2,5 μπορει ηδη και αλλαζει τα καναλια μονη της οπως επισης και να βαζει τα παπουτσια της μονη της ποσο μαλλον το δικο σου παιδακι!προφανως αυτο το κανει για να σε εχει απικο παντα με το ετσι θελω!λογικο και πολυ παιδικο!:p:p.οποτε και σε αυτο πρεπει να της λες οτι ολα αυτα μπορει να τα κανει και μονη της γιατι πλεον ειναι μεγαλη κοπελα(μηπως και της τσιτωσεις τον εγωισμο που οπως λες οτι εχει)και οτι δεν ειναι μωρο (παντα με γλυκο τροπο αυτα)αν παλι δεν πτοειτε θα της πεις...οκ και μετα δειχνεις πληρη αδιαφορια στα παντα μεχρι να καταλαβει το τροπο που θελεις να σου μιλαει(δηλαδη με ευγενεια κτλ)...και κατι αλλο...δεν υπαρχει λογος βεβαια να μην της κανεις χατιρια αλλα και παλι θα της εξηγεις παντα γιατι δεν της τα κανεις!!ευχομαι και καμια αλλη μανουλα να σου πει καμια ιδεα και εγω ευχομαι καλη επιτυχια!!:p:p:p

[lelaki1980]

και εννοειτε επισης οτι μπορει να το κανει αυτο λογο του βενιαμιν της οικογενειας (μπορει να ζηλευει λιγουλακι)γιαυτο σου ειπα παντα με ευγενικο τροπο να της μιλας για να μην νιωθει παραγκωνισμενη και με αυτη την συμπεριφορα σε κανει να της " δινεις" σημασια! εσυ σαν μανουλα προσπαθησε να εξισσοροπησεις οσο μπορεις τις καταστασεις!

[zoifio]

Πάντως κάποια πράγματα φαίνεται να είναι και χαρακτηριστικά της ηλικίας τους, θέλει αρκετό μπλα μπλα αλλά γενικά, τα περισσότερα 4χρονα παιδάκια, παρόμοια συμπεριφορά έχουν... υπομονή μανούλα!!

[ntinti]

Παιδιά αν κάτι με χαρακτηρίζει αυτό είναι η ΥΠΟΜΟΝΗ μου και οΔΙΑΛΟΓΟΣ που κανω μαζι τους. Και στα δύο από πολύ μικρά τους μιλούσα με γλύκα,τους εξηγούσα τα πάντα (και ακόμα το κάνω) και θεωρώ υποχρέωση μου να το κάνω γιατί επειδή είναι μικρά δεν σημαίνει ότι δεν καταλαβαίνουν και δεν πρέπει να ξέρουν το λόγο που κάνουν κάτι ή που δεν πρέπει να κάνουν.

Και μία και δύο ώρες να πέφτει κάτω και να χτυπιέται, την αγνοώ δεν συνεχίζω την συζητηση μαζί της εφόσον της έχω εξηγήσει κάποιους λόγους πάνω στο θέμα που έγινε η φασαρία. Αλλά έχει τέεετοιο εγωισμό που δεν κάνει πίσω με τίποτε! και φυσικά όσο την αγνοώ και δεν κάθομαι να περιμένω να της περάσει το νεύρο και το κλάμα (γιατί ως γνωστόν εκεί πατάνε όλα τα πιτσιρίκια για να πέτυχουν αυτό που θέλουν) τόσο έρχεται από πίσω μου με τραβάει δεν με αφήνει ή πιάνεται από το πόδι μου καθισμένη κάτω και κλαίει δυνατά. Δεν πτοούμαι. Δεν το λυπάμαι γιατί ξέρω ότι για καλό της είναι αυτό,πρέπει να καταλάβει και να συνειδιτοποιήσει ότι αυτό το μοτίβο δεν περνάει. ΑΠλά επειδή μιλάει γενικά για το ότιδήποτε απότομα και επιτακτικά μου την δινει και μερικές φορές της βάζω τις φωνες. Πάντα εξηγόντας...αλλά φωνάζω. Ε δεν μπορεί να μου δίνει και εντολές!!!

Εδω ρε παιδιά,για να καταλάβετε ένα παράδειγμα....ήταν 7 ηώρα το πρωί.. (να σημειώσω ότι είναι παιδί με φοβερή τελιωμανεία αλλά και χωρίς καθόλου υπομονη! πως γίνεται αυτό τώρα να συνδιάζεται...)

έχει ένα φωτάκι δίπλα της με ρυθμιστή έντασης. Δεν μπορούσε να φτιάξει το πάπλωμά της ίσιο...άρχισε να τσιρίζει ξυμερώματα από τα νεύρα της! πετάγωμαι...πάω...τι έγινε ρε Μαρίλια τι φωνάζεις θα ξυπνήσει ο μικρός..το πάπλωμαααααα.....(το φτιάχνω)...ΟΧΙ ετσιιιιιιι!!! (το ξαναφτιάχνω και τα έχει ηδη πάρει που απο την αρχη δεν μπορούσε να το φτιάξει)..μαμαα το φωωωςςς αναψεεε...!! το ανάβω λίγο... ΟΧΙ ΤΟΣΟ ΛΙΓΟΟΟΟΟ!! το χαμηλώνω....ΠΙΟ ΠΟΛΫΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!! (ανέβαζει ντεσιμπελ)....κόβω...ΜΑρίλια....μπορείς να το φτιάξεις και μόνη σου!φτιάξτο και όσο μπορείς,πάντα όνη σου το ανάβεις και το σβήνεις. ΟΟΟΟΧΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ!! ΕΣΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥΥ!!!! ουααααααα.....Μαρίλια! αυτη τη στιγμή αν δεν σταματήσεις φεύγω από το δωματιο. είναι πρωί και θα τους ξυπνήσεις όλους ....Ο χαμόςςς!! με το που ακούει ότι θα φύγω και δεν θα συνεχίσω να κάνω το "παιχνιδάκι" με το φως μέχρι να της περάσει όπως θέλει εκείνη.....καταλαβαίνετε.....ουρλιαχταααα! ξυπνησε ο πατέρας τους...έβαλε φωνες το μωρο έκλαιγε....

καταλαβαίνω ότι δεν ήταν η σωστή ώρα για να κάνω υποδείξεις,αλλά ΜΟΥ ΤΗ ΕΔΩΣΕ!!! δεν μπορεί να με εμπαίζει η μικρή με το έτσι θέλω....και λίγο το φως και πολύ το φως! με νεύρα πιό πολλά κάθε φορά που δνε πετύχεται αυτό που ήθελε!!

Ενω έχει τρόπους, ενώ πειθαρχεί σε πολλά,ενώ έχει πρόγραμμα ενω είναι παιδί που σέβεται και καταλαβαίνει,που βοηθάει και ακούει...κάνει ώρες ώρες σαν κακομαθημενο....σίγουρα θα είναι σε κάποιο κομματι δεν μπορει....

το θέμα της ζήλειας έχει σχεδόν εξαλειφθεί...ήταν πολύ έντονο πέρσυ φέτος τα πάνε πολύ καλά. δεν μπορώ να πω ότι εστιάζεται το θέμα κυρίως εκεί. Είναι ο χαρακτήρας της προφανως με κάποια πραγματα που έχουν παραγίνει...δε γίνεται να είμαι εξαιρετικά αφιερωμενη στην μαρίλια και να εκτελείται ότι θέλει όποτε το θέλει και όπως και αν το λέει! είναι 4..στα 10 τι θα γίνεται? αν συνεχίσει αυτό? θα με γράφει καταλλήλως και ο λόγος μου δεν θα περνάει ούτε έξω από την πορτα του δωματίου της!μην τρελαθούμε κιόλας!

[Aimee]

Καλημέρα!

 

Καταρχήν μπράβο σου ntinti που αντιλαμβάνεσαι το πρόβλημα. κάποιοι ίσως να έβρισκαν αυτή τη συμπεριφορά βεντέτας χαριτωμένη.

Φαίνεται να είναι ο χαρακτήρας της έτσι αλλά εσύ μπορείς να συμβάλεις στην εξομάλυνσή του, ώστε να μπορεί να συνυπάρχει με τα άλλα παιδάκια. Διαφορετικά, αργά ή γρήγορα θα απομονωθεί.

Ο γιος μου πέρασε παρόμοια φάση όταν γεννήθηκε ο αδερφός του. Τον έβαζα ολιγόλεπτη ΄τιμωρία ΄ στο δωμάτιό του, για να σκεφτεί τη συμπεριφορά του, κι ενίοτε του στερούσα κάποιο παιχνίδι. Από τον εγωισμό και τα νεύρα του, μια φορά τον είχε πιάσει βήχας και μια άλλη έκανε εμετό. Ωσπου στους δυο μήνες, κατάλαβε ότι δεν είναι αρχηγός στην οικογένεια. Εκτοτε (έχουν πράξει 18 μήνες από αυτήν τη δύσκολη φάση) είναι συνεργάσιμος, με βοηθάει και δεν ξεχνάει ποτέ το ΄μπορείς σε παρακαλώ;΄ και το ευχαριστώ.

Μακάρι να ξεπεραστεί γρήγορα αυτό το πρόβλημα!

[cathy]

Η συμπεριφορά αυτή είναι καρμπόν με της δικιάς μου. Ενώ ήταν παιδάκι που από πολύ νωρίς είχε μάθει το συχαριστώ και το παρακαλώ, τώρα ούτε που το ακούς απο το στόμα της. Μόνο ζητάει επιτακτικά και τσιρίζει, χτυπιέται, κλαίει αν δεν της γίνει αυτό που θέλει και με τον τρόπο που θέλει. Και εγω είμαι πολύ της συζήτησης και απο πολύ μικρή της μιλάω σαν να είναι μεγάλη, αλλά πραγματικά είμαι και εγώ σε απόγνωση. Ποιός είναι ο σωστός τρόπος τελικά? έχω πιάσει τον εαυτό μου να είμαι εκτός ελέγχου τελευταία και μετά κλαίω..

[beba09]

Μόλις επιδεικνύει αυτή την συμπεριφορά, φεύγεις κατεθείαν και πάς σε άλλο δωμάτιο. Δεν μου αρέσει η συμπεριφορά σου, να της λες. Εγώ αυτό κάνω. Σήμερα είμαι από τις 5 το πρωί ξύπνια, έφτιαξα ομελέτα, είπα παραμύθι, ζωγραφήσαμε, όταν ήρθε η ώρα να πάει παιδικό μου ζητούσε να της φορέσω καλοκαιρινά ρούχα (εδώ έγινα τούρκος).....και να την στείλω. Την μάλωσα, μου έριξε και αυτή μία, αποχώρησα για να μην πλακωθούμε, εκλαψε, έκανα την κουφή και μετά από λίγο ήρθε ντυμένη στο δωμάτιο μου (την έντυσε η μάνα μου ευτυχώς όχι με καλοκαιρινά) και την πήγα παιδικό. Έκανε σαν να μην τρέχει τίποτα. By the way στις 5 το πρωί που της είπα είναι νωρίς αγάπη μου είναι ακόμα ώρα για νάνι, έβαλε τα κλάματα...."κανείς δεν παίζει μαζί μου".......μόνο εγώ, ο πατέρας μου ή μάνα....πόσους θέλει δηλαδή.

 

εχθές επέμενε να κάνει κακά της σε ένα δεντράκι έξω από το σπίτι μας....(έχω πάθει 900 εγκεφαλικά από την μέρα που γεννήθηκε), ούρλιαζα (αυτό είναι το λάθος μου) αλλά τελικά δεν την άφησα (δεν ήθελε να μπει στο σπίτι να τα κάνει αλλά στο δέντρο έξω από την πόρτα του σπιτιού)...μόνο τσίσα σε ένα θάμνο στην παιδική χαρά γιατί μου ζήτησε να την βγάλω βόλτα η πονηρή.

 

Κάτι τέτοιες στιγμές μετανοιώνω που έγινα μάνα, που ερωτεύτηκα που δεν ξέρω εγώ τι.....όταν την πιάνει αυτός ο παραλογισμός νομίζω ότι θα μείνω στον τόπο. Έχει μαλιάσει η γλώσσα μου να λέω....αυτονόητα πράγματα. Θέλω να πιστεύω ότι φταίει που έχει πολλούς Υδροχόος στον αστρολογικό της χάρτη, είναι πολύ ανεξάρτητα και πρωτότυπα άτομα. Αυτή η αιτιλογία με ανακουφίζει ψυχολογικά, διαφορετικά τα ρίχνω όλα στον πατέρα της...

[ntinti]

Χαχαχαχαχα beba09 και cathy ποοοοσο σας καταλαβαίνωωωωω!!!! ρε παιδιά και νόμιζα ότι είμαι η μόνη που έχω αυτό το θεμα! ¨ΟΧι να μην μετανιώνεις που έγινες μάνα σε νιώθω γιατί και εμένα με φέρνει σε εξοντωτικά σημεία...και μου έρχεται να την πιάσω απο το μαλλί και να την φέρω σβουρα!!! πάρε παράδειγμα...

 

κάθομαι σε απόσταση 4 μέτρων απο εκεί που της έχει πέσει μία κορδελα από τα μαλλιά της την οποία έβγαλε και κάθεται κάτω σε εκείνο το σημείο και δεν μπορεί να την ξαναβαλει....μυρίζομαι την φασαρία....ξέρω ότι οταν πω την μαγική φράση "Φέρε εδω κορίτσι μου την κορδελίτσα να στην βάλω" θα αρχίσει το μουλαρωμα.... ακριβως επειδή έχει σπαστεί που δεν μπορεί να την βάλει...

 

και ενοείται πως όχι μονο δεν την έφερε,αλλα ενώ κάθεται μπροστα στην κορδέλα μου λεει με κλάματα "εσυυυυ να την φέρειιιιςςςςς!!".... με εκείνα και με ετούτα...ερχεται κοντά μου ουρλιάζοντας να συκωθώ να της την φέρω....αρχίζω να της μιλάω ήρεμα...σταματάει , ακούει, και συνεχίζει να ουρλιάζει!!! φοβερό!! πως το κάνουν!!?! "αγάπη μου ο καθένας μαζεύει τα πράγματά του. σε έβαλα εγώ να μου μαζέψεις το κρεβάτι μου? να μαζέψεις τα ρούχα μου??" ..."ΝΑΙΙΙΙΙ""...." αγαπη μου...σε έβαλε ποτε η μαμα..??" ..."ΝΑΙΙΙΙΙ"..... εεεε εντάξει....ο εγωισμός στο κόκκινο....ο διάλογος συνεχίστηκε για περίπου 15 λεπτά....δεν βγήκε αποτέλεσμα...και όταν πλέον απελπίστηκα και ανέβασα απότομα ντεσιμπελ και μίλιησα απότομα άρχισε να ουρλιάζει ακόμα περισσότερο και να κοπανάει τον πωπό της πάνω κάτω στο πάτωμα ...

 

φυσικά και δεν σύκωσα την κορδέλλα και φυσικά και την αγνόησα απο εκεί και πέρα...αποτέλεσμα..? έγινε ΜΟΥΣΚΕΜΑ στον ιδρώτα απο τα νεύρα και το κλάμα, και κάαααποια στιγμή αποφάσισε να την συκώσει εκείνη αλλά φυσικά προσπαθούσε να δώσει συνέχεια σε ότι έβρισκε γιατί ειχε τσαντιστεί.

 

ΌΤαν θυμώνουν πρέπει να ΦΕΥΓΟΥΜΕ . αυτό είναι το μόνο σίγουρο. ΕΚεί που δεν μπορώ να αποχωρήσω και να κάνω την πάπια,είναι οταν μου μιλάει απότομα και απαιτεί. ή την διορθώνω καιξαναλέει αυτό που θέλει σχεδόν σαν να μην με άκουσε,ή τα παίρνω στο κρανίο και αρχίζω και γκαρίζω! λες και βγήκε κάτι ως τώρα....