Φοβάμαι την γεννα!!!!! Σε 10 μερες μπαίνω στον μηνα μου !!!!!

[μαρια!]

Λοιπόν είμαι κι εγώ 1,60 και πριν μείνω έγκυος ήμουν 51κιλά.Οπότε μικροκαμωμένη με λες κι εμένα αλλά μια χαρά φυσιολογικά γέννησα το κοριτσάκι μου (3300 στην 38η εβδομάδα).Πρώτη φορά ακούω πως μια μικροκαμωμένη γυναίκα έχει πρόβλημα στον φυσιολογικό τοκετό!!Στενή λεκάνη έχω όσο δεν φαντάζεσαι όμως το κεφαλάκι της μικρής μου πέρασε κανονικότατα.Είναι φυσιολογικό που τα σκέφτεσαι όλα αυτά αλλά δεν μπορώ να καταλάβω γιατί ο γιατρός σου δεν σου βγάζει όλες αυτές τις σκέψεις από το μυαλό σου.Ο δικός μου ήταν κάθετος από την αρχή: ξεκινάμε με φυσιολογικό τοκετό κι αν κάτι στην πορεία στραβώσει πάμε για καισαρική.Δεν την προεξοφλείς την καισαρική, την κάνεις όταν δεν έχεις άλλη λύση ιατρικά!Την επισκληρίδιο μην την φοβάσαι.Δεν είναι απολύτως τίποτα.Βρες καλή μου μια μαία που είναι έμπειρη και θα σε βοηθήσει πολύ όχι μόνο σε θέματα τοκετού αλλά και θηλασμού κτλ.Μην έχεις κανένα άγχος: το καλύτερο δώρο της ζωής σου έρχεται!!

 

 

 

Ο γιατρός μου μου τα είπε ολα αυτα κ για αυτο εχω φοβηθεί αλλα δεν μου εχει ξεκαθαρίσει ακόμα γενικά τίποτα λέει οτι ειναι νωρίς !!! Μακάρι να πανε ολα καλα! Γιατι την Πέμπτη μπαίνω στον μηνα μου κ φοβάμαι όλο κ περισσότερο !!!!

[μαρια!]

Ποσο ενθαρρυτικα τα λογια σου!!Και εγω στο 163 ειμαι και ξεκινησα την εγκυμοσυνη μου με 53 κιλα!!Τωρα ειμαι συν 6 και παιζει να ειχα και προβλημα μικρη με κλειστη λεκανη,αλλα θα το τολμησω για φυσικο!

 

ΜΑΡΙΑ,απο οτι βλεπεις δεν χρειαζεται να ανυσηχεις!!!Ολα καλα θα πανε!!!

 

Ειναι αυτο τωρα το άγχος που δεν μου φεύγει με τίποτα ! Το μυαλό μου όλο αυτο σκέφτεται και πλησιάζει κ η Πέμπτη που μπαίνω στον μηνα μου!!!! Ποτε. Μπαίνεις στον μηνα σου εσυ;;;;

[Cooker]

Ειναι αυτο τωρα το άγχος που δεν μου φεύγει με τίποτα ! Το μυαλό μου όλο αυτο σκέφτεται και πλησιάζει κ η Πέμπτη που μπαίνω στον μηνα μου!!!! Ποτε. Μπαίνεις στον μηνα σου εσυ;;;;

 

 

Αφου εχω ΠΗΤ 20/4 λογικα στις 20 Μαρτιου δηλ σε....9 μερες!!!

 

Μην σε πιανει πανικος,ειναι οτι χειροτερο!!

 

Το διαβασα στο νετ: Ο τοκετος χωριζεται σε 3 σταδια.Στο σταδιο διαστολης,της εξωθησης και της αποκολλησης πλακουντα.

 

(Αν τα θυμαμαι και σωστα)

 

Στο πρωτο σταδιο περιμενουμε να κανουμε διαστολη δεκα.Εχουμε ελαφρα πονακια καθε 20 λεπτα,10 λεπτα....μεχρι να φτασουμε στην διαστολη και τα πονακια ερχονται πια καθε λεπτο.

 

Μετα ειναι η εξωθηση οπου βγαινει το μωρο.Κραταει στα δεκα λεπτα.Ποναει λιγο αλλα δεν ειναι τιποτα με την επισκληριδιο!

 

Και τελος που βγαινει ο πλακουντας και δεν ξερω και εγω τι αλλο.Εκει δεν ποναει σχεδον καθολου.Ολη η δουλεια εχει γινει.

 

Δεν ειναι τιποτα το σπουδαιο τελικα.Ενημερωσου οσο μπορεις.Προσπαθησε να μην τρομαζεις!!!!

 

Ειναι κατι φυσιολογικο!!!

[epang]

Στο πρωτο σταδιο περιμενουμε να κανουμε διαστολη δεκα.Εχουμε ελαφρα πονακια καθε 20 λεπτα,10 λεπτα....μεχρι να φτασουμε στην διαστολη και τα πονακια ερχονται πια καθε λεπτο.

 

Μετα ειναι η εξωθηση οπου βγαινει το μωρο.Κραταει στα δεκα λεπτα.Ποναει λιγο αλλα δεν ειναι τιποτα με την επισκληριδιο!

 

Και τελος που βγαινει ο πλακουντας και δεν ξερω και εγω τι αλλο.Εκει δεν ποναει σχεδον καθολου.Ολη η δουλεια εχει γινει.

....

 

Και όταν λέμε πόνοι, μην φανταστείς ότι σφαδάζεις.... Είναι περίπου σαν τους πόνους τις περιόδου. Στην αρχή είναι πολύ σιγανοί και μόνο την τελευταία ώρα πιο έντονοι, αλλά με την επισκληρίδιο δεν τους πολυκαταλαβαίνεις. Όσες έχουν δύσκολη περίοδο με πολλούς πόνους, σίγουρα οι πόνοι του τοκετού δεν τους φαίνονται σπουδαίοι. Πάντως το καλό είναι ότι μετά τον τοκετό οι πόνοι στην περίοδο ελαττώνονται συνήθως...

[μαρια!]

Και όταν λέμε πόνοι, μην φανταστείς ότι σφαδάζεις.... Είναι περίπου σαν τους πόνους τις περιόδου. Στην αρχή είναι πολύ σιγανοί και μόνο την τελευταία ώρα πιο έντονοι, αλλά με την επισκληρίδιο δεν τους πολυκαταλαβαίνεις. Όσες έχουν δύσκολη περίοδο με πολλούς πόνους, σίγουρα οι πόνοι του τοκετού δεν τους φαίνονται σπουδαίοι. Πάντως το καλό είναι ότι μετά τον τοκετό οι πόνοι στην περίοδο ελαττώνονται συνήθως...

 

Ναι συμφωνώ αλλα αυτο ειναι για το αν θα γεννήσεις φυσιολογικα ! Αν τελικα γεννησω με καισαρικη άλλη πόνοι μετα αυτοί κ δεν την θέλω καθόλου αυτη με τρομάζει πιο πολυ !

[μαρια!]

Αφου εχω ΠΗΤ 20/4 λογικα στις 20 Μαρτιου δηλ σε....9 μερες!!!

 

Μην σε πιανει πανικος,ειναι οτι χειροτερο!!

 

Το διαβασα στο νετ: Ο τοκετος χωριζεται σε 3 σταδια.Στο σταδιο διαστολης,της εξωθησης και της αποκολλησης πλακουντα.

 

(Αν τα θυμαμαι και σωστα)

 

Στο πρωτο σταδιο περιμενουμε να κανουμε διαστολη δεκα.Εχουμε ελαφρα πονακια καθε 20 λεπτα,10 λεπτα....μεχρι να φτασουμε στην διαστολη και τα πονακια ερχονται πια καθε λεπτο.

 

Μετα ειναι η εξωθηση οπου βγαινει το μωρο.Κραταει στα δεκα λεπτα.Ποναει λιγο αλλα δεν ειναι τιποτα με την επισκληριδιο!

 

Και τελος που βγαινει ο πλακουντας και δεν ξερω και εγω τι αλλο.Εκει δεν ποναει σχεδον καθολου.Ολη η δουλεια εχει γινει.

 

Δεν ειναι τιποτα το σπουδαιο τελικα.Ενημερωσου οσο μπορεις.Προσπαθησε να μην τρομαζεις!!!!

 

Ειναι κατι φυσιολογικο!!!

 

 

 

Μακάρι να γεννησω φυσιολογικα ! Ο φυσιολογικος τοκετος δεν με τρομάζει τόσο όσο η καισαρικη

[lucky18]

Κοριτσια μη φοβαστε καθολου.Εγω δεν ειχα καθολου αγχος,να φανταστειτε οτι μεχρι να μπω στην αιθουσα ωδινων λεγαμε αστεια με τον αντρα μου και γελουσαμεηξερα οτι θα πονεσω και το ειχα παρει αποφαση.Εφτασα στην τελεια διαστολη(χωρις επισκληριδιο) εσπρωχνα αλλα τελικα το μωρακι μου καπου κολλησε και εκανα καισαρικη με ραχιαια.Δεν ειναι τοσο τρομακτικη η καισαρικη τελικα,αλλα ειμαι υπερ του φυσιολογικου τοκετου,οι πονοι αντεχονται και ξεχνιουντε αμεσως.

[ΚΙΤΤΥ]

Κορίτσια, μην τρελαίνεστε και διαβάζετε τα παντα στο internet. Η κάθε εμπειρία τοκετού ειναι διαφορετική.Εγω ειχα ραντεβού για προγραμματισμένη καισαρική στις 11 Απριλιου (λογω προβλήματος στα μάτια) και με επιασαν πονοι στις 6 Απριλίου. Για μένα οι πονοι δεν ηταν αφορητοι, πονουσε απο το πρωι η μεση μου,το απογευμα ειχα ανα 15 λεπτα , μετα ανα 10,7 ..εκει ξεκινήσαμε για το Αλεξάνδρας. οταν εφτασα και με εβαλαν στον καρδιοτοκογράφο (δεν ειχα κάνει μεχρι τότε),οι πονοι ήταν ανα 3 λεπτα.

Στις 5 30 μου εκαναν επισκληρίδιο , 5 45 γεννήθηκε το παλικάρι μου , στις 7 ειχαν ξεμουδιάσει τα ποδια μου.

Οκ ,πονας μετα αλλά αντεχεται ,1-2 μερες ειναι η δυσκολία. Γεννησα Πέμπτη ,Κυριακή βγηκαμε ενω ολοι περίμεναν να γεννησω Δευτέρα.

 

παρα τον ορο , ο μικρούλης μου , το πρωτο βράδυ κοιμήθηκε πανω μου.

 

Αλλωστε ,ειναι αλήθεια οτι ξεχνάς τα παντα μετα !!!!!!!!!!!!!!

 

Με το καλό τα μωράκια σας !!!!!!!!!!!

[mikio]

Και όταν λέμε πόνοι, μην φανταστείς ότι σφαδάζεις.... Είναι περίπου σαν τους πόνους τις περιόδου. Στην αρχή είναι πολύ σιγανοί και μόνο την τελευταία ώρα πιο έντονοι, αλλά με την επισκληρίδιο δεν τους πολυκαταλαβαίνεις. Όσες έχουν δύσκολη περίοδο με πολλούς πόνους, σίγουρα οι πόνοι του τοκετού δεν τους φαίνονται σπουδαίοι. Πάντως το καλό είναι ότι μετά τον τοκετό οι πόνοι στην περίοδο ελαττώνονται συνήθως...

 

Και βέβαια αντέχονται, όπως λέει η epang! Αν δεν αντέχονταν θα κάναμε 2α και 3α και πάει λέγοντας παιδιά??

Εγώ πάντως λίγες μέρες μετά που γύρισα στο σπίτι, μετά τον 2ο τοκετό μου έπαθα κολικό εντέρου για πρώτη φορά στη ζωή μου! Χίλιες φορές καλύτερα οι πόνοι της γέννας! Οπότε δεν τους κατατάσσω με τίποτα στους πιο δυνατούς που έχω ζήσει!

[μαρια!]

Κορίτσια, μην τρελαίνεστε και διαβάζετε τα παντα στο internet. Η κάθε εμπειρία τοκετού ειναι διαφορετική.Εγω ειχα ραντεβού για προγραμματισμένη καισαρική στις 11 Απριλιου (λογω προβλήματος στα μάτια) και με επιασαν πονοι στις 6 Απριλίου. Για μένα οι πονοι δεν ηταν αφορητοι, πονουσε απο το πρωι η μεση μου,το απογευμα ειχα ανα 15 λεπτα , μετα ανα 10,7 ..εκει ξεκινήσαμε για το Αλεξάνδρας. οταν εφτασα και με εβαλαν στον καρδιοτοκογράφο (δεν ειχα κάνει μεχρι τότε),οι πονοι ήταν ανα 3 λεπτα.

Στις 5 30 μου εκαναν επισκληρίδιο , 5 45 γεννήθηκε το παλικάρι μου , στις 7 ειχαν ξεμουδιάσει τα ποδια μου.

Οκ ,πονας μετα αλλά αντεχεται ,1-2 μερες ειναι η δυσκολία. Γεννησα Πέμπτη ,Κυριακή βγηκαμε ενω ολοι περίμεναν να γεννησω Δευτέρα.

 

παρα τον ορο , ο μικρούλης μου , το πρωτο βράδυ κοιμήθηκε πανω μου.

 

Αλλωστε ,ειναι αλήθεια οτι ξεχνάς τα παντα μετα !!!!!!!!!!!!!!

 

Με το καλό τα μωράκια σας !!!!!!!!!!!

 

 

 

Κ συ στο αλεξανδρας γεννησες ;;; Κ γω εκει θα γεννησω ! Έκανες καισαρικη κ το μωρο απο το πρώτη μέρα το είχες μαζι σου;;;; Τα πόδια που ειναι μούδιασμενα δεν ειναι τρομακτικό;;;που δεν τα νιώθεις καθόλου;;;

[μαρια!]

Κοριτσια μη φοβαστε καθολου.Εγω δεν ειχα καθολου αγχος,να φανταστειτε οτι μεχρι να μπω στην αιθουσα ωδινων λεγαμε αστεια με τον αντρα μου και γελουσαμεηξερα οτι θα πονεσω και το ειχα παρει αποφαση.Εφτασα στην τελεια διαστολη(χωρις επισκληριδιο) εσπρωχνα αλλα τελικα το μωρακι μου καπου κολλησε και εκανα καισαρικη με ραχιαια.Δεν ειναι τοσο τρομακτικη η καισαρικη τελικα,αλλα ειμαι υπερ του φυσιολογικου τοκετου,οι πονοι αντεχονται και ξεχνιουντε αμεσως.

 

 

Αυτο θέλω κ γω να το πάρω απόφαση αλλα δεν μπορω!!! Η ραχιαια τι διάφορα εχει απο την επισκληριδιο ;;;; Είχες ουροκαθετηρα μετα;;;

[ΚΙΤΤΥ]

Κ συ στο αλεξανδρας γεννησες ;;; Κ γω εκει θα γεννησω ! Έκανες καισαρικη κ το μωρο απο το πρώτη μέρα το είχες μαζι σου;;;; Τα πόδια που ειναι μούδιασμενα δεν ειναι τρομακτικό;;;που δεν τα νιώθεις καθόλου;;;

 

Καλημέρα Μαρία μου!

 

ναι , το ειδα οτι γεννας στο Αλεξανδρας ,γι αυτο το εγραψα.

το μωρο το ειχα μαζι μου απο την αρχη ,επιτρεπεται βεβαια και συνοδος στις καισαρικες και ηταν κ η μαμα μου ή η αδρφη μου την νυχτα.οπως ειπα 2-3 μερες ειναι η δυσκολια.

 

Κοιταξε , εγω απο την αρχη ηξερα οτι θα κανω καισαρικη , λογω κινδυνου αποκόλλησης στα μάτια. ημουν παρα πολυ ηρεμη στο χειρουργειο ,καταλαβαινα τις κινησεις τους πανω τους , αλλα δεν πονουσα.οσο για τα ποδια δεν το σκεφτόμουν, απλά περίμενα να δω τον γιο μου.

 

Και επιπλέον ,δεν ημουν κ ταλαιπωρημενη απο προσπάθεια φυσιολογικού τοκετού ,πολλων ωρών κλπ

 

Αλλά ,πίστεψε με σημασία εκείνη την ωρα εχει μονο να αγκαλιάσεις το μωράκι σου και να εισαστε κι 2 καλά!

 

Αυτό που θα με απογοήτευε ,θα ηταν αν επρεπε να κανω για κάποιο λόγο ολική νάρκωση.Δεν ηθελα με τιποτα να χασω τα πρωτα του λεπτα ,αλλα αν δεν γινόταν αλλιως ,θα το εκανα

[natalia4]

Να μην φοβάσαι καθόλου!!!! εγώ γέννησα πριν απο 4 μήνες και ήμουνα τόσο φοβισμένη που δεν μπορείς να φανταστείς!!!Πήρα όλο τον 9ο, γέννησα με πρόκληση γιατί ήδη τελείωνε ο μήνας μου, το μωρό μου ήταν μεγάλο, να σκεφτείς γεννήθηκε 3520, ήταν πολύ ψηλά μέχρι την στιγμή που γεννήθηκε και ήταν και ανάσκελα αντί για μπρούμητα μέσα στην κοιλιά, πράγμα που καθιστά πάρα πολύ δύσκολο τον φυσιολογικό τοκετό, είχα σπασμένα νερά (μου τα έσπασαν στο μαιευτήριο) και πλήρη διαστολή πάνω απο 4 ώρες και γέννησα ..... φυσιολογικά χάρη στον καταπληκτικό γιατρό μου και τις πολύ καλές μαίες που είχε η κλινική. Θέλω να σου πω οτι κανένας δεν μπορεί να υπολογίσει ακριβώς το βάρος του μωρού σου σ΄αυτή τη φάση, ότι κάθε γέννα, κάθε σώμα, κάθε μάνα και κάθε παιδί είναι διαφορετικά και ότι η ουσιαστική διαδικασία του τοκετού δεν κράτησε πάνω απο 5 λεπτά.... Την επισκληρήδιο ούτε και εγώ την κατάλαβα και τίποτα τελικά δεν θυμάσαι μόλις πάρεις αγκαλιά το μωράκι σου.... καλή λευτεριά!

[Cooker]

Μακάρι να γεννησω φυσιολογικα ! Ο φυσιολογικος τοκετος δεν με τρομάζει τόσο όσο η καισαρικη

 

Eσυ θα σκεφτεσαι θετικα,οτι ολα θα πανε καλα (και γιατι να μην πανε αλλωστε?) και οτι θα πας να γεννησεις φυσιολογικα!

 

Μην σε τρομαζει ΤΙΠΟΤΑ!Τοσες γυναικες γεννανε καθε μερα,αυτες λες να μην φοβονται???

 

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΗ και να εχεις εμπιστοσυνη στον γιατρο σου και στην μαια.Μαια διαλεγεις εσυ ή στην παρεχει το Νοσοκομειο που θα γεννησεις?

[Cooker]

Κοριτσια να ειστε καλα που μας ενθαρρυνεται!!Και εγω φοβαμαι αλλα προπαθω να ειμαι ψυχραιμη!!Ευχομαι να συνεχισω ετσι!!!

[βιλλυ]

Καλημερα..!!

Αχ, βρε κοριτσια, ποσο σας νοιωθω..!!!

Εγω γεννησα τον μεγαλο μου το γιο στις 40 εβδομαδες και αφου επεμεινα ντε και καλα να παω για φυσιολογικη γεννα...ο μικρος τυλιγμενος γυρω απ τον λωρο και εγω με διαστολη 0 και λεκανη ανυπαρκτη...Απ την αρθριτιδα ετριζαν ολα μου τα κοκαλα..Ειχα χασει 5 κιλα στην εγκυμοσυνη και ημουν μολις 52 κιλα...Βγηκε ο γιατρος εξω και ζητησε να υπογραψει ο συζυγος για να παρει το παιδι με καισαρικη γιατι "η τρελη εκει μεσα δεν συννενει"...

Επειδη ηταν το 1ο μου, παρολο που ειχα φρικτους πονους σε ολη την εγκυμοσυνη απ την αρθριτιδα, δεν ειχα φοβο για τη γεννα...Το εβλεπα πιο πολυ σα λυτρωση..σαν ευκαιρια να ξεμπερδευω και να παρω τα φαρμακα μου..

 

Τωρα στα διδυμα, απο τον 5ο μηνα αρχισα να φοβαμαι και να τρεμω στην ιδεα της γεννας..Παλι ειχα χασει κιλα, 7 συγκεκριμενα, η αρθριτιδα φυσικα υπηρχε το ιδιο επιπονη, ειχα σπασει και τον αστραγαλο και φυσικα η λεκανη μου ανυπαρκτη...οποτε η τρελη συμφωνησα σε προγραμματισμενη καισαρικη με επισκληριδιο...Στις 32 εβδομαδες χειροτερεψε πολυ η εικονα μου, απο τις φοβιες μου δεν επινα νερο και δεν ετρωγα..Σκεφτομουν τη γεννα και εκλαιγα...φοβομουν την επισκληριδιο αλλα και την ολικη ναρκωση...απλα δεν ηθελα να γεννησω...Κανω το Doppler και μου ανακοινωνει ο γιατρος οτι στις 34 βδομαδες θα μου τα παρει γιατι τους κανω κακο πλεον..Ουτε αυτο ηταν ικανο να με κανει να ξεπερασω τις φοβιες μου και να φαω λιγο ή να πιω λιγο νερο, και να μην αγχωνομαι...Οσο πλησιαζαν οι μερες ειχα εφιαλτες...Ο μεγαλος μου ο γιος ειδε στο Youtube μια γεννα με επισκληριδιο και μου ελεγε να μη φοβαμαι και πως δεν ειναι τιποτα...Ομως εγω φοβομουν πως δε θα με πιασει η ενεση και αν με πιασει, οτι δε θα επανελθει η κινηση στα ποδια μου, θα μεινω παραλυτη και αλλα τετοια...

Μπαινω εν τελει στις 23/07 το πρωι και μολις με παιρνουν στα χειρουργεια, ως δια μαγειας ενοιωσα αγαλλιαση...Μου κανουν την επισκληριδιο και δε καταλαβα ΤΙΠΟΤΑ...Αρχισα να μουδιαζω σιγα σιγα και πριν το καταλαβω..τσουπ...βγηκε ο 1ος...και 1 λεπτο αργοτερα..τσουπ..να και ο 2ος....

Στην ανανηψη εκανα πλακα με τα αλλα κοριτσια για τι ποια θα νοιωσει 1η τα ποδια της...

Η εννοια μου απο κει και περα μονο τα μωρα μου..

 

Ολα μοιαζουν σαν μακρινο ονειρο πια και πραγματικα δε μπορω να καταλαβω γιατι φοβομουν τοσο πολυ...το σκεφτομαι και δε βγαζω ακρη..

Γιατι να μη μπορω να χαρω τη εγκυμοσυνη μου και κυριως γιατι να αναγκαστω να γεννησω προωρα λογω αυτου του φοβου...

 

Σας καταλαβαινω λοιπον, οσο δε φανταζεστε...Μακαρι αν μπορουσα να σας καθησυχασω, να σας κανω να δειτε ποσο απλο ειναι ολο αυτο...

 

Ευχομαι σε ολες μια υπεροχη γεννα με ενα πανεμορφο και υγιεστατο μωρακι..!!

[μαρια!]

Καλημέρα Μαρία μου!

 

ναι , το ειδα οτι γεννας στο Αλεξανδρας ,γι αυτο το εγραψα.

το μωρο το ειχα μαζι μου απο την αρχη ,επιτρεπεται βεβαια και συνοδος στις καισαρικες και ηταν κ η μαμα μου ή η αδρφη μου την νυχτα.οπως ειπα 2-3 μερες ειναι η δυσκολια.

 

Κοιταξε , εγω απο την αρχη ηξερα οτι θα κανω καισαρικη , λογω κινδυνου αποκόλλησης στα μάτια. ημουν παρα πολυ ηρεμη στο χειρουργειο ,καταλαβαινα τις κινησεις τους πανω τους , αλλα δεν πονουσα.οσο για τα ποδια δεν το σκεφτόμουν, απλά περίμενα να δω τον γιο μου.

 

Και επιπλέον ,δεν ημουν κ ταλαιπωρημενη απο προσπάθεια φυσιολογικού τοκετού ,πολλων ωρών κλπ

 

Αλλά ,πίστεψε με σημασία εκείνη την ωρα εχει μονο να αγκαλιάσεις το μωράκι σου και να εισαστε κι 2 καλά!

 

Αυτό που θα με απογοήτευε ,θα ηταν αν επρεπε να κανω για κάποιο λόγο ολική νάρκωση.Δεν ηθελα με τιποτα να χασω τα πρωτα του λεπτα ,αλλα αν δεν γινόταν αλλιως ,θα το εκανα

 

 

 

Καλημέρα!!! Ευχαριστω για την απάντηση σου!!!κ γω αυτο θέλω να τον δω να γεννιέται απο την πρώτη στιγμή !! Δεν θέλω να το χάσω!!! Δεν θυμάμαι αν μου είπες έκανες επισκληριδιο η ραχιαια;; Κ είχες κάθετηρα πίσω στην πλάτη σου την πρώτη ημέρα;;; Κ είχες κ ουροκαθετηρα ;;;;συγνώμη αν σε κούρασαν οι ερωτήσεις μου!!!

[μαρια!]

Να μην φοβάσαι καθόλου!!!! εγώ γέννησα πριν απο 4 μήνες και ήμουνα τόσο φοβισμένη που δεν μπορείς να φανταστείς!!!Πήρα όλο τον 9ο, γέννησα με πρόκληση γιατί ήδη τελείωνε ο μήνας μου, το μωρό μου ήταν μεγάλο, να σκεφτείς γεννήθηκε 3520, ήταν πολύ ψηλά μέχρι την στιγμή που γεννήθηκε και ήταν και ανάσκελα αντί για μπρούμητα μέσα στην κοιλιά, πράγμα που καθιστά πάρα πολύ δύσκολο τον φυσιολογικό τοκετό, είχα σπασμένα νερά (μου τα έσπασαν στο μαιευτήριο) και πλήρη διαστολή πάνω απο 4 ώρες και γέννησα ..... φυσιολογικά χάρη στον καταπληκτικό γιατρό μου και τις πολύ καλές μαίες που είχε η κλινική. Θέλω να σου πω οτι κανένας δεν μπορεί να υπολογίσει ακριβώς το βάρος του μωρού σου σ΄αυτή τη φάση, ότι κάθε γέννα, κάθε σώμα, κάθε μάνα και κάθε παιδί είναι διαφορετικά και ότι η ουσιαστική διαδικασία του τοκετού δεν κράτησε πάνω απο 5 λεπτά.... Την επισκληρήδιο ούτε και εγώ την κατάλαβα και τίποτα τελικά δεν θυμάσαι μόλις πάρεις αγκαλιά το μωράκι σου.... καλή λευτεριά!

 

 

Σε ευχαριστω πολυ!!! Μου κανει πολυ καλο να διαβάζω της εμπειρίες σας !!! Ετσι όπως τα λες ειναι ο καθένας ειναι διαφορετικός ! Εύχομαι εκείνη την ωρα να μην πανικοβληθω κ να πανε ολα καλα!!!!

[μαρια!]

Eσυ θα σκεφτεσαι θετικα,οτι ολα θα πανε καλα (και γιατι να μην πανε αλλωστε?) και οτι θα πας να γεννησεις φυσιολογικα!

 

Μην σε τρομαζει ΤΙΠΟΤΑ!Τοσες γυναικες γεννανε καθε μερα,αυτες λες να μην φοβονται???

 

ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΗ και να εχεις εμπιστοσυνη στον γιατρο σου και στην μαια.Μαια διαλεγεις εσυ ή στην παρεχει το Νοσοκομειο που θα γεννησεις?

 

Δεν ξερω τίποτα για μαια οταν τον ρώτησα μου είπε οτι νωρίς να συζητήσουμε κάτι τέτοιο ! Κ δεν ξερω καθόλου! Λογικα 1η Απρίλιου που εχω ξανα ραντεβου μαζι του θα μου πει αλλα φοβάμαι μεχρι τότε μην εχω γεννήσει κ πάω τελικα κ δεν ξερω τίποτα!

[μαρια!]

Καλημερα..!!

Αχ, βρε κοριτσια, ποσο σας νοιωθω..!!!

Εγω γεννησα τον μεγαλο μου το γιο στις 40 εβδομαδες και αφου επεμεινα ντε και καλα να παω για φυσιολογικη γεννα...ο μικρος τυλιγμενος γυρω απ τον λωρο και εγω με διαστολη 0 και λεκανη ανυπαρκτη...Απ την αρθριτιδα ετριζαν ολα μου τα κοκαλα..Ειχα χασει 5 κιλα στην εγκυμοσυνη και ημουν μολις 52 κιλα...Βγηκε ο γιατρος εξω και ζητησε να υπογραψει ο συζυγος για να παρει το παιδι με καισαρικη γιατι "η τρελη εκει μεσα δεν συννενει"...

Επειδη ηταν το 1ο μου, παρολο που ειχα φρικτους πονους σε ολη την εγκυμοσυνη απ την αρθριτιδα, δεν ειχα φοβο για τη γεννα...Το εβλεπα πιο πολυ σα λυτρωση..σαν ευκαιρια να ξεμπερδευω και να παρω τα φαρμακα μου..

 

Τωρα στα διδυμα, απο τον 5ο μηνα αρχισα να φοβαμαι και να τρεμω στην ιδεα της γεννας..Παλι ειχα χασει κιλα, 7 συγκεκριμενα, η αρθριτιδα φυσικα υπηρχε το ιδιο επιπονη, ειχα σπασει και τον αστραγαλο και φυσικα η λεκανη μου ανυπαρκτη...οποτε η τρελη συμφωνησα σε προγραμματισμενη καισαρικη με επισκληριδιο...Στις 32 εβδομαδες χειροτερεψε πολυ η εικονα μου, απο τις φοβιες μου δεν επινα νερο και δεν ετρωγα..Σκεφτομουν τη γεννα και εκλαιγα...φοβομουν την επισκληριδιο αλλα και την ολικη ναρκωση...απλα δεν ηθελα να γεννησω...Κανω το Doppler και μου ανακοινωνει ο γιατρος οτι στις 34 βδομαδες θα μου τα παρει γιατι τους κανω κακο πλεον..Ουτε αυτο ηταν ικανο να με κανει να ξεπερασω τις φοβιες μου και να φαω λιγο ή να πιω λιγο νερο, και να μην αγχωνομαι...Οσο πλησιαζαν οι μερες ειχα εφιαλτες...Ο μεγαλος μου ο γιος ειδε στο Youtube μια γεννα με επισκληριδιο και μου ελεγε να μη φοβαμαι και πως δεν ειναι τιποτα...Ομως εγω φοβομουν πως δε θα με πιασει η ενεση και αν με πιασει, οτι δε θα επανελθει η κινηση στα ποδια μου, θα μεινω παραλυτη και αλλα τετοια...

Μπαινω εν τελει στις 23/07 το πρωι και μολις με παιρνουν στα χειρουργεια, ως δια μαγειας ενοιωσα αγαλλιαση...Μου κανουν την επισκληριδιο και δε καταλαβα ΤΙΠΟΤΑ...Αρχισα να μουδιαζω σιγα σιγα και πριν το καταλαβω..τσουπ...βγηκε ο 1ος...και 1 λεπτο αργοτερα..τσουπ..να και ο 2ος....

Στην ανανηψη εκανα πλακα με τα αλλα κοριτσια για τι ποια θα νοιωσει 1η τα ποδια της...

Η εννοια μου απο κει και περα μονο τα μωρα μου..

 

Ολα μοιαζουν σαν μακρινο ονειρο πια και πραγματικα δε μπορω να καταλαβω γιατι φοβομουν τοσο πολυ...το σκεφτομαι και δε βγαζω ακρη..

Γιατι να μη μπορω να χαρω τη εγκυμοσυνη μου και κυριως γιατι να αναγκαστω να γεννησω προωρα λογω αυτου του φοβου...

 

Σας καταλαβαινω λοιπον, οσο δε φανταζεστε...Μακαρι αν μπορουσα να σας καθησυχασω, να σας κανω να δειτε ποσο απλο ειναι ολο αυτο...

 

Ευχομαι σε ολες μια υπεροχη γεννα με ενα πανεμορφο και υγιεστατο μωρακι..!!

 

 

 

Πράγματι μετα μπορει να τα σκέφτομαι κ να ειναι χαζα ολα αυτα αλλα τωρα δεν μπορω να το βγάλω απο το μυαλό μου!!! Ειναι κάτι που το σκεφτόμουν απο μικρή τον τοκετο κ φοβόμουν κ τωρα που ήρθε η ωρα ο φόβος έγινε χειρότερος !!!! Να πανε ολα καλα θέλω για το μωρακι κ για μένα για να μπορω να το φρόντιζω !!! Θέλω τόσο πολυ να τον πάρω αγκαλιά να τον δω!!!

[Cooker]

Καλημέρα!!! Ευχαριστω για την απάντηση σου!!!κ γω αυτο θέλω να τον δω να γεννιέται απο την πρώτη στιγμή !! Δεν θέλω να το χάσω!!! Δεν θυμάμαι αν μου είπες έκανες επισκληριδιο η ραχιαια;; Κ είχες κάθετηρα πίσω στην πλάτη σου την πρώτη ημέρα;;; Κ είχες κ ουροκαθετηρα ;;;;συγνώμη αν σε κούρασαν οι ερωτήσεις μου!!!

 

Ο καθετηρας με τον ουροκαθετηρα δεν ειναι το ιδιο?Βασικα δεν ξερω,γιαυτο ρωταω.Δεν εχω νοσηλευτει ποτε σε νοσοκομειο και ειμαι ασχετη σε ολα!

 

Δεν ξερω τίποτα για μαια οταν τον ρώτησα μου είπε οτι νωρίς να συζητήσουμε κάτι τέτοιο ! Κ δεν ξερω καθόλου! Λογικα 1η Απρίλιου που εχω ξανα ραντεβου μαζι του θα μου πει αλλα φοβάμαι μεχρι τότε μην εχω γεννήσει κ πάω τελικα κ δεν ξερω τίποτα!

 

Ναι ρε γαμωτο,ο γιατρος σου δεν σου εχει φανει και μεγαλη βοηθεια μεχρι στιγμης απο οτι καταλαβαινω!

 

Μην φοβασαι,αφου εχεις ΠΗΤ στις 15,δεν θα γεννησεις πριν την 1/4,αλλιως θα σε προετοιμαζε ο γιατρος!Οποτε μην αγχωνεσαι.

 

ΕΣΥ θα σκεφτεσαι ΘΕΤΙΚΑ και θα λες "Θα παω να γεννησω φυσιολογικα και θα πανε ολα καλα,δεν θα πονεσω,δεν θα φρικαρω,ολα θα τελειωσουν γρηγορα και ευκολα" και ετσι θα γινει!

[ziapan]

40w και 2d σήμερα και τίποτα-αυτή η αναμονή σκοτώνει. Το Σάββατο με εξέτασε πρώτη φορά από κάτω και τα είδα όλα!όχι τόσο από πόνο,όσο από φόβο ότι μπορεί να πειράξει το μωρό μου. Βλακεία το ξέρω,αλλά έτσι ένιωσα εκείνη τη στιγμή.τελικά μπορεί και να φοβηθώ την ύστατη στιγμή!

[βιλλυ]

Πράγματι μετα μπορει να τα σκέφτομαι κ να ειναι χαζα ολα αυτα αλλα τωρα δεν μπορω να το βγάλω απο το μυαλό μου!!! Ειναι κάτι που το σκεφτόμουν απο μικρή τον τοκετο κ φοβόμουν κ τωρα που ήρθε η ωρα ο φόβος έγινε χειρότερος !!!! Να πανε ολα καλα θέλω για το μωρακι κ για μένα για να μπορω να το φρόντιζω !!! Θέλω τόσο πολυ να τον πάρω αγκαλιά να τον δω!!!

Αυτο εννοω Μαρια μου...Οτι οταν το βιωνεις κανεις και τιποτα δε μπορει να σε καθησυχασει...Σιγουρα μετα θα τα σκεφτεσαι και συ και θα λες τα ιδια..Τωρα ομως σε νοιωθω και σε καταλαβαινω...

Ολα καλα θα πανε και το μωρακι σου θα παρεις αγκαλια και συ θα νοιωθεις η πιο ευτυχισμενη μανουλα του κοσμου..!!

[Cooker]

Δεν ξερω αν το ξερετε ή αν το πιστευετε,εγω θα το κανω παντως.

 

Λενε οτι αν πιεις λιγο βασιλικο βρασμενο σε στυλ τσαι απο την ημερα Του Σταυρου,κανεις διαστολη αμεσως και γεννας ευκολα και γρηγορα.

 

Το εκανε η αδερφη μου και οντως παιδια μεχρι να παει στην κλινικη ειχε κανει διαστολη,δεν προλαβαν καν να την ετοιμασουν.Γεννησε τσουκ, σαν την κοτα που λεμε και στα μερη μας.Με το που μπηκε στην κλινικη ειπε μονο "Γιατρε γενναω" "Σωπα κοπελα μου που γεννας,αμα γεννουσες θα πονουσες" και οταν ειδαν την διαστολη,κοντεψε να γεννησει στο διαδρομο.Ηταν και ειναι πολυ ψυχραιμη,το αντιθετο με μενα,και γενικα επειδη ειναι και νοσοκομα δεν φοβαται ουτε φωναζει.

 

Επισης,αλλες 2 φιλες μου το ιδιο μου ειπαν.

 

Οταν πηγα να παρω βασιλικο απο ενα μοναστηρι,μου το επιβεβαιωσε και η καλογρια!

 

Σε λιγες μερες γενναει και μια φιλη μου,θα το κανει και θα εχω και απο εκει δειγματα.

 

Το συζητησα και με την γιατρο μου και μου ειπε οτι ιατρικα δεν μπορει να το δεχτει,γιατι δεν εχει αποδειξεις,ομως το εχει ακουσει και ξερει οτι ο βασιλικος ειναι ενα βοτανο με πολλες ιδιοτητες που μας ειναι αγνωστες επισημα και γνωστες ανεπισημα.Μου ειπε να το κανω,αφου κακο δεν θα μου κανει.

 

Αν το εχει κανει καμια κοπελα,ας μας πει την εμπειρια της!

[Cooker]

40w και 2d σήμερα και τίποτα-αυτή η αναμονή σκοτώνει. Το Σάββατο με εξέτασε πρώτη φορά από κάτω και τα είδα όλα!όχι τόσο από πόνο,όσο από φόβο ότι μπορεί να πειράξει το μωρό μου. Βλακεία το ξέρω,αλλά έτσι ένιωσα εκείνη τη στιγμή.τελικά μπορεί και να φοβηθώ την ύστατη στιγμή!

 

 

Αναφερεσε βασικα στην δαχτυλικη εξεταση που κανει ο γιατρος κολπικα ε?

 

Βασικα,επειδη δεν ξερω,σορρυ κιολας,βαζει ολο το χερι του μεσα?Ποναει οσο ενα τεστ ΠΑΠ?Εχω ακουσει απο πολλες κοπελες οτι αυτο ηταν που τους ενοχλουσε περισσοτερο.Με υπερηχο δεν γινεται μαλλον ε?

 

Με το καλο το μωρακι σου.Ουτε η ουρα δεν σου εμεινε....σε λιγες μερες/ωρες θα το εχεις αγκαλιτσα να σε κοιταει και να σε κανει "ντα ντα ντα"