ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΤΙΠΟΤΑ ΚΑΛΑ

[kleiw]

Σήμερα συνέβη κάτι που με προβλημάτισε πάρα πολύ κυρίως γιατί δεν ήξερα πώς να το χειριστώ. Ο γιος μου ο οποιος φετος πηγαινει νηπια γυριζοντας σημερα αρχισε να μου λεει πως τα περασε στο σχολειο. Απο την αρχη δεν μου εδωσε να καταλαβω πως συνεβη κατι που τον στεναχωρησε. Μετα απο ωρα ομως ξεκινησε να μου λεει ολο παραπονο πως η κυρια τους εβαλε να παιξουν με πλαστελινες και δεν του εδωσε τις δικες του αλλα κατι αλλες που τα παιδια ειχαν μπερδεψει τα χρωματα και δεν του αρεσαν. Θεωρησα πως αυτο ηταν ολο αλλα εκεινος σιγα σιγα αρχισε να φωναζει να λεει πως δεν ειναι σωστο ούτε που δεν ειχε τις δικες του ουτε οτι τα αλλα παιδια ανακατεψανε τα χρωματα.....και κατεληξε στο οτι ηθελε να φτιαξει εναν ηλιο, οτι τα αλλα παιδια του ειπανε οτι δεν τους αρεσε αυτο που εφτιαξε... οτι δεν εμοιαζε με ηλιο...οτι ουτε στον ιδιο αρεσε....οτι δεν φτιαχνει τιποτα καλα ενω αλλα παιδια φτιαχνουν ωραια πραγματα και κατεληξε στο να κλαιει γοερα αφηνοντας με συξυλη για την απροσμενη τροπη που πηραν τα πραγματα. Μεσα σε ολο αυτο μου ειπε οτι η κυρια χθες τον μαλωσε για κατι που εκανε ενω στο τελος του ειπε οτι ειναι καλο παιδι αρα η κυρια λεει ψεμματα γιατι πως ειναι δυνατον να με μαλωνει κ μετα να μου λεει οτι ειμαι καλο παιδι. Προσπαθησα να του εξηγησω οτι η κυρια τον αγαπαει πολυ. Οτι οπως τον μαλωνω εγω οταν δεν καθεται καλα και κανει αταξιες ετσι κανει και εκεινη....οτι πρεπει να μην τα παραταει αλλα να προσπαθει περισσοτερο να φτιαξει κατι που θα αρεσει πρωτα σε εκεινον και μετα στα αλλα παιδια. Οτι οτι και να φτιαξει εμενα μου αρεσει και το αγαπω και το ιδιο και στην δασκαλα του. Ομως εκεινος επεμενε οτι θελει να αρεσει κ στα αλλα παιδια για να μην τον κοροιδευουν γτ πιστευει οτι τιποτα δεν φτιαχνει καλα. Δεν ξερω πως να το χειριστω και τι αλλο μπορω να του πω για να τον βοηθησω... Μου ελεγε οτι δεν θελει να ξαναφτιαξει τιποτα.

[emmaki]

Ψάξε στο ίντερνετ πίνακε ςμεγάλων ζωγράφων.

Βρες ένα θέμα, π.χ. πρόσωπο. Δείξ' του πρώτα ένα πρόσωπο από κάποιον που ζωγραφίζει ό,τι βλέπει (π.χ. Ντα Βίντσι), μετά δείξ' του ένα π΄ροσωπο από κάποιον που ζωγραφίζει όπως βλέπει (π.χ. Πικάσο). Συζητήστε ότι και τα δύο είναι όμορφα. Ο καθένας έχει διαφορετική αντίληψη για το τι είναι όμορφο και ωραίο και με βάση αυτή την αντίληψη φτιάχνει πράγματα. Κάνε το ίδιο με γλυπτα, που είναι πιο κοντά στην πλαστελίνη.

 

Επίσης, εξήγησε του ότι όποιος το μαλώνει δεν σημαίνει αυτόκματα ότι δεν το αγαπάει ή ότι είναι κακό παιδί. Εσύ δεν τον μαλώνεις; Δεν τον αγαπάς;

 

Τέλος, εξήγησε του ότι στο νηπιαγωγειο δεν υπάρχει δικό μου και δικό σου. Όλα είναι κοινά (τα υλικά και τα παιχνίδια) και τα παιδιά πρέπει να μάθουν να τα μοιράζονται.

 

Γενικά νομίζω ότι βγάζει πολύ άγχος. Τα παιδιά έχουν μεταπ΄τωσεις, έτσι κάποιο παιδί που θεωρήσαμε ότι προσαρμόστηκε άνετα στο σχολείοο, μπορεί να βγάλει θέματα προσαρμογής και άγχους την δεύτερη ή την τρίτη εβδομάδα ή μετά από ένα μήνα.

[kleiw]

Πολύ καλή η ιδέα σου. Σε ευχαριστώ. Πέρυσι δεν τον πήραν ούτε στα προνήπια ούτε σε παιδικό σταθμό οπότε βρήκα την λύση ενός παιδότοπου που έκανε φύλαξη αλλά είχε και παιδαγωγό που κάνανε διάφορες δραστηριότητες. Οπότε δεν είναι κάτι καινούριο για αυτόν η παραμονή του χωρίς εμένα σε χώρο"σχολικό". Αν δω πως και αύριο συνεχίζεται το ίδιο...θα μιλήσω και με την δασκάλα του να με συμβουλέψει ή να δούμε από κοινού πώς θα το χειριστούμε

[ΡΙΑ84]

να κατσετε μαζι να παιξετε με τις πλαστελινες και να του δειξεις δυο-τρια πραγματα ευκολα που θα μπορει να κανει και αυτος....σιγα σιγα θα το μαθει καλυτερα και θα κανει και δικα του πραγματα.....ισως ειναι ενας τροπος να "παταει" στα σιγουρα για να μην στεναχωριετε τωρα που ειναι στην αρχη....

το οτι δεν εχει ξανα παει σχολειο(προνηπιο-παιδικο...) δεν ξερω αν ειναι κακο....αλλα σιγουρα τα αλλα παιδια που εχουν ξανα παει εχουν ενα συν σε ολα αυτα σωστα;;;