νευρακια τσαταλακια

[viole]

καλησπερα κοριτσια!η αληθεια ειναι οτι ημουν παντα αρκετα νευρικη κυριως με το οικογενειακο περιβαλλον μου...ισως φταει και το οτι οι γονεις μου ηταν πολυ υπερπροστατευτικοι απεναντι μου.ηθελα το χωρο μου,να μην μου λεει κανεις τι "πρεπει"να κανω..επαναστατρια λεω εγω γλωσσου λεει η μαμα μου..ομηρικοι καβγαδες!βεβαια ο συζυγος μου με εχει βοηθησει παααααρα πολυ ολα αυτα τα χρονια στο να αντιδραω διαφορετικα και να μην "χαλιεμαι"..το θεμα ειναι οτι τωρα που γεννηθηκε ο μικρος δεν αφηνω κουβεντα να πεσει κατω!ακομα και προς τον συζυγο μου ειμαι που αμυντικη..δεν ξερω πως να το χειριστω και χανω την μπαλα.ολες τις συμβουλες τις εκλαμβανω ως υποδειξεις.αρχιζουν πεθερα και μανα ¨ντυσε το καλυτερα,το σφιγγει ο μαρσιππος,εμεις ετσι σας μεγαλωσαμε μπλα μπλα μπλα" και μου σπανε τα νευρα!!ακομα και οταν εχω δικιο οπως οτι δεν βαζουμε μελι στην πιπιλα ή δεν το σηκωνουμε απο τους καρπους αλλα απο τα μασχαλακια εγω βγαινω η κακια της υποθεσης..οτι δεν σηκωνω κουβεντα!καταλαβαινω οτι ο καθενας τωρα θα λεει τα δικα του για τον μικρο,πως να το χειριστω?

[ritrina]

τα πραγματα ειναι απλα...ακολουθησε το ενστικτο σου και να μην είσαι αρνητικά προδιατεθειμένη...τοτε ολα θα πανε ρολοι..ολες μας τα εχουμε βιωσει αυτα κατα καιρούς

[KonstantinaDimitris]

Την φάση αυτήν που περιγράψεις την είχα περάσει στην εφηβεία. Νεύρα, άσχημη συμπεριφορά, πολύ γλώσσα. Τελικά κατάλαβα ότι έκανα κακό στον εαυτό μου. Έχανα το δίκιο μου( αν είχα), την θηλυκότητα μου ( δεν είναι κ ότι καλυτερο να μιλάς σας νταλικιερης) κ την υγεία μου ( από τα νεύρα μου είχα πονοκεφάλους).

Το ξεπέρασα γρήγορα όταν έκανα αυτοκριτική κ κατάλαβα ότι δεν γίνεται να είμαι εγω ο ξερόλας ή δεν μπορω να επιτίθεμαι σε όλους!

Εσύ έχεις κάνει ήδη αυτο το βήμα -παραδέχεσαι κ τα νεύρα σου κ όλα.... Οπότε προχώρα στο επόμενο. Ηρέμησε κ δες αλλιώς τα πράγματα γιατι στο τέλος θα σε στείλουν στον αγύριστο (συγνώμη αλλα έτσι είναι)... Όσο για αυτα που έχεις όντως δίκιο, εξήγησε τα με ηρεμία! Κ κόψε την πίτα για να μην ανακατεύονται...

[taz18]

κι εμενα μουτην δινουν οι υποδειξεις και κανω το εξης: τους ευχαριστω εκεινη την ωρα και μετα κανω το δικο μου :lol::lol:

[Iasonitos]

Προσπάθησε να ηρεμήσεις γιατί η κατάσταση αυτή θα σου φέρει πολλά προβλήματα στην οικογένειά σου. Εγώ ήμουν έτσι για περίπου 2 χρόνια μετά που γεννήθηκε ο μικρός και γλίτωσα στο τσακ το διαζύγιο με τον άντρα μου και τα ηρεμιστικά για τον εαυτό μου. Επίσης οι εντάσεις γενικότερα κάνουν πολύ κακό στο μωρό γιατί αντιλαμβάνεται την ένταση που νιώθει η μητέρα και δεν μπορεί να ηρεμήσει. Ακόμα και τώρα που ο μικρός μου είναι 2,5 χρονών ακόμα προσπαθώ να "βουλώσω τρύπες". Εγώ όταν άρχισα να χάνω τελείως τη μπάλα πήγα σε ειδικό (ΟΧΙ ΓΙΑΤΡΟ!!!!!). Σε 2 μήνες είχα αρχίσει να ηρεμώ και σε 6 μήνες έχω καταλήξει να είμαι αρνάκι. Έμαθα να διαχειρίζομαι το θυμό μου, τα νεύρα μου και επιλύω τα προβλήματα με ένα τρόπο τόσο ήρεμο που ούτε κι εγώ δεν το πιστεύω! Δε λέω οτι αυτό είναι το σωστό να κάνεις, απλά εγώ αυτό έκανα και ηρέμησα κι εγώ και οι υπόλοιποι. Καλό κουράγιο!!!!

[viole]

ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις σας. taz 18 πως το κανεις αυτο μου εξηγεις?εγω αν δεν μιλησω θα σκασω!! καλοδεχουμενες οι συμβουλες αλλα οταν δινονται μια φορα,οταν επαναλαμβανονται μεχρι να γινουν πραξη γινεται κουραστικο και χανω την ψυχραιμια μου..IASONITOS θελω να τα παιρνω πιο χαλαρα αλλα δεν το πολυκαταφερνω..αφου οταν συμβαινει κατι ειναι σαν να εχω ενα αγγελακι κι ενα διαβολακι μεσα στο κεφαλι μου,το ενα λεει "σκασε και προχωρα" και το αλλο "ορμα"!!πολλες φορες με βοηθαει να σιγοτραγουδαω κατι απο μεσα μου εκεινη την ωρα..εσυ πως καταφερες και ηρεμησες??

[taz18]

κοιταξε. εχω τα δικα μου προβληματα. αν επιβαρυνω κι αλλο τον εαυτο μου, θα χαλαστω περισσοτερο και δεν το αξιζω. οποτε εχω δυο πολυ καλους φιλους, τον μπαινακη και τον βγαινακη ;) και με βοηθανε εκεινη τη στιγμη. ασε που αμα τους την σπασεις κανα δυο φορες, σταματανε να ασχολουνται μαζι σου. θα πουνε οτι εισαι αγυριστο κεφαλι και θα σε αφησουν στην ησυχια σου

 

και δεν πιστευω οτι εγω εχω παντα δικιο και το κανω αυτο. απλα με ενοχλει οταν οι αλλοι προσπαθουν να χωθουν εκει που δεν τους σπερνουν. μπορει να εχουν και δικιο αλλα με τον τροπο τους το χανουν

[AthinaP]

Είναι πολύ νωρίς ακόμα. Και εσύ δεν είσαι σίγουρη τι να κάνεις κάθε στιγμή και αν σε βλέπουν οι άλλοι κάπως, μπορεί να πετάνε κάποια συμβουλή να σε ξεμπλοκάρουν. Όταν νιώσεις πιο σίγουρη, θα μειωθούν αυτόματα και οι συμβουλές. Χωρίς να χρειάζεται να κάνεις κάτι ή να δείξεις ότι θίγεσαι.

 

Επίσης και οι γιαγιάδες δυσκολεύονται να βρεθούν στο νέο τους ρόλο και κάποιες φορές πιστεύουν ότι τους αρμόζει η τελευταία κουβέντα, επειδή είναι "η μαμά σου". Όμως εσύ είσαι η μαμά του μωρού και η τελευταία κουβέντα είναι δική σου. Και του άντρα σου βεβαίως. Δεν χρειάζεται να τσακωθείς για να γίνει αυτό. Μερικοί άνθρωποι το καταλαβαίνουν αμέσως, μερικοί άλλοι κάνουν λίγο καιρό...

 

Πάντως είστε νωρίς σχετικά.

[viole]

κοιταξε. εχω τα δικα μου προβληματα. αν επιβαρυνω κι αλλο τον εαυτο μου, θα χαλαστω περισσοτερο και δεν το αξιζω. οποτε εχω δυο πολυ καλους φιλους, τον μπαινακη και τον βγαινακη ;) και με βοηθανε εκεινη τη στιγμη. ασε που αμα τους την σπασεις κανα δυο φορες, σταματανε να ασχολουνται μαζι σου. θα πουνε οτι εισαι αγυριστο κεφαλι και θα σε αφησουν στην ησυχια σου

 

και δεν πιστευω οτι εγω εχω παντα δικιο και το κανω αυτο. απλα με ενοχλει οταν οι αλλοι προσπαθουν να χωθουν εκει που δεν τους σπερνουν. μπορει να εχουν και δικιο αλλα με τον τροπο τους το χανουν

 

δικιο εχεις..το καταφερνω καμια φορα αλλα συνηθως οχι..πρεπει να γινω πιο γιουχου!οπως λες κι εσυ τοσα προβληματα που εχουμε πλεον ειναι κριμα να ασχολουμαι και με το τι λεει ο καθενας.μπαινακης βγαινακης λοιπον!

[Rob_09]

Εγώ πάλι έτσι ήμουν καταπ τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου. Θύμωνα με συγγενείς, μιλούσα απότομα, τσακώθηκα σχεδόν με όλους μου τους φίλους για ασήμαντα πράγματα, δε μπορούσα καν να παρακολουθήσω τηλεόραση γιατί εκνευριζόμουν με το κάθετι. 2 μήνες μετά τη γέννα μου δε με αναγνωρίζω. Δείχνω κατανόηση στα πάντα, κλαίω από συγκίνηση με σειρές που πριν με θύμωναν και φυσικά αγνοώ πλήρως σχόλια και υποδείξεις όσων νομίζουν ότι ξέρουν καλύτερα από μένα πως να μεγαλώσουν τη μικρή μου. Πιστεύω πως είναι η ωκυτοκίνη λόγω θηλασμού. Ελπόζω να μείνω έτσι για πάντα

[dimmi]

καλησπερα κοριτσια!η αληθεια ειναι οτι ημουν παντα αρκετα νευρικη κυριως με το οικογενειακο περιβαλλον μου...ισως φταει και το οτι οι γονεις μου ηταν πολυ υπερπροστατευτικοι απεναντι μου.ηθελα το χωρο μου,να μην μου λεει κανεις τι "πρεπει"να κανω..επαναστατρια λεω εγω γλωσσου λεει η μαμα μου..ομηρικοι καβγαδες!βεβαια ο συζυγος μου με εχει βοηθησει παααααρα πολυ ολα αυτα τα χρονια στο να αντιδραω διαφορετικα και να μην "χαλιεμαι"..το θεμα ειναι οτι τωρα που γεννηθηκε ο μικρος δεν αφηνω κουβεντα να πεσει κατω!ακομα και προς τον συζυγο μου ειμαι που αμυντικη..δεν ξερω πως να το χειριστω και χανω την μπαλα.ολες τις συμβουλες τις εκλαμβανω ως υποδειξεις.αρχιζουν πεθερα και μανα ¨ντυσε το καλυτερα,το σφιγγει ο μαρσιππος,εμεις ετσι σας μεγαλωσαμε μπλα μπλα μπλα" και μου σπανε τα νευρα!!ακομα και οταν εχω δικιο οπως οτι δεν βαζουμε μελι στην πιπιλα ή δεν το σηκωνουμε απο τους καρπους αλλα απο τα μασχαλακια εγω βγαινω η κακια της υποθεσης..οτι δεν σηκωνω κουβεντα!καταλαβαινω οτι ο καθενας τωρα θα λεει τα δικα του για τον μικρο,πως να το χειριστω?

χαχαχαχχαχα λες και διαβάζω εμένα ένα πράγμα! Αρα δε μπορώ να σου πώ τη λύση. Να σου πώ μόνο πως κάποια στιγμή θα γίνεται μαλλιά κουβάρια, αλλά επειδή είναι η οικογένεια σου θα σε συγχωρήσουν, και μετά δε θα επεμβαίνουν!

Εμάς κάπου κοντά στον μήνα έγινε αυτό! Μετά όλα καλύτερα, ε καλύτερα είπαμε όχι και τέλεια ε! Μη περιμένεις να αλλάξεις ούτε συ ούτε εκείνοι, απλά όλοι θα βάλετε από λίγο νερό στο κρασί σας και θα συνεχίσετε να απολαμβάνετε το νέο μέλος της οικογένειας σας!

 

ΥΓ πόσο είστε καλέ? Για ημερών μου ακούγεστε!

[dimmi]

Εγώ πάλι έτσι ήμουν καταπ τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μου. Θύμωνα με συγγενείς, μιλούσα απότομα, τσακώθηκα σχεδόν με όλους μου τους φίλους για ασήμαντα πράγματα, δε μπορούσα καν να παρακολουθήσω τηλεόραση γιατί εκνευριζόμουν με το κάθετι. 2 μήνες μετά τη γέννα μου δε με αναγνωρίζω. Δείχνω κατανόηση στα πάντα, κλαίω από συγκίνηση με σειρές που πριν με θύμωναν και φυσικά αγνοώ πλήρως σχόλια και υποδείξεις όσων νομίζουν ότι ξέρουν καλύτερα από μένα πως να μεγαλώσουν τη μικρή μου. Πιστεύω πως είναι η ωκυτοκίνη λόγω θηλασμού. Ελπόζω να μείνω έτσι για πάντα

χαχαχχαχα ρομπ σε διάβασα και στο άλλο θέμα και μου έχεις φτιάξει τη διάθεση κοπέλα μου! Μη σταματήσεις να θηλάζεις ποτέ! Ποτέ όμως Πλάκα πλάκα παίζει να είναι η περίφημη ωκυτοκίνη! Αχ τί ωραία να θηλάζεις!

[viole]

χαχαχαχχαχα λες και διαβάζω εμένα ένα πράγμα! Αρα δε μπορώ να σου πώ τη λύση. Να σου πώ μόνο πως κάποια στιγμή θα γίνεται μαλλιά κουβάρια, αλλά επειδή είναι η οικογένεια σου θα σε συγχωρήσουν, και μετά δε θα επεμβαίνουν!

Εμάς κάπου κοντά στον μήνα έγινε αυτό! Μετά όλα καλύτερα, ε καλύτερα είπαμε όχι και τέλεια ε! Μη περιμένεις να αλλάξεις ούτε συ ούτε εκείνοι, απλά όλοι θα βάλετε από λίγο νερό στο κρασί σας και θα συνεχίσετε να απολαμβάνετε το νέο μέλος της οικογένειας σας!

 

ΥΓ πόσο είστε καλέ? Για ημερών μου ακούγεστε!

 

4 μηνων γινομαστε σε λιγες μερες..με τους γονεις μου ψιλοηρεμησαμε νωρις σχετικα γιατι τους την ειπα μερικες φορες και τα εκοψαν,περισσοτερο τρωγομαι με τα πεθερικα μου που μενουν εκτος αθηνων και τους βλεπουμε οχι και τοσο συχνα..αυτο με τα μασχαλακια μου το ειπε στους 2μηνες,δηλαδη ΤΟΟΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΤΙ ΕΚΑΝΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΚΟΥΠΙΖΑ??Πριν τους τον αφησουμε να παμε καμια βολτα ηθελα να της δειξω μερικα πραγματα τον χαβα της αυτη..γιατι εχει μεγαλωσει 2 παιδια και ξερει τα παντα!!30 χρονια πριν..μελι στην πιπιλα ηθελε ομως να βαλει!τελοσπαντων ενα σαββατοκυριακο το μηνα τους βλεπουμε θα το ξεπερασω..λιγο εγω λιγο εκεινη..

[kourkoumpini]

4 μηνων γινομαστε σε λιγες μερες..με τους γονεις μου ψιλοηρεμησαμε νωρις σχετικα γιατι τους την ειπα μερικες φορες και τα εκοψαν,περισσοτερο τρωγομαι με τα πεθερικα μου που μενουν εκτος αθηνων και τους βλεπουμε οχι και τοσο συχνα..αυτο με τα μασχαλακια μου το ειπε στους 2μηνες,δηλαδη ΤΟΟΟΣΟ ΚΑΙΡΟ ΤΙ ΕΚΑΝΑ ΔΕΝ ΤΟΝ ΣΚΟΥΠΙΖΑ??Πριν τους τον αφησουμε να παμε καμια βολτα ηθελα να της δειξω μερικα πραγματα τον χαβα της αυτη..γιατι εχει μεγαλωσει 2 παιδια και ξερει τα παντα!!30 χρονια πριν..μελι στην πιπιλα ηθελε ομως να βαλει!τελοσπαντων ενα σαββατοκυριακο το μηνα τους βλεπουμε θα το ξεπερασω..λιγο εγω λιγο εκεινη..

 

για το μελι στην πιπιλα που ειναι σοβαρο πες της την αληθεια, οτι το μωρο μπορει ακομα και να πεθανει. το μελι επειδη ειναι "ζωντανο" οχι ψημενο ενδεχεται να εχει ενα βακτηριο και το μωρο να παθει αλλανιαση η οποια στους ενηλικες περναει σα δηλητηριαση αλλα στα μωρα μπορει να αποβεο θανατηφορος. αυτο εινια μια μικρη πιθανοτητα ετσι; μην πανικοβληθεις αλλα να τρομαξεις την πεθερα σου. τρομαξε και το συζυγο.

 

ναι ετσι κναουν δεν ακουν και κανουν και ελεγχο, πως το κανεις αυτο, πως το κανεις εκεινο, πως το κανεις μπανιο, πως το αλλαζεις πανα για να δω... ε με τον καιρο το συνηθιζουν οτι εσυ εισαι η μανα και οχι αυτες. θα συνηθισεις και εσυ, θα κανεις και εσυ φιλους τον μπαινακη και τον βγαινακη

 

ναι εινια εκνευριστικο αλλα μπορεις να πεις αυτο ακριβως "τοσο καιρο πως το κανω;" χωρις να φωναξεις.

[Skybeam]

Κι εγώ ήμουν πολύ νευρική και φωνακλού, ιδιαίτερα προς τη μάνα μου και προς τον άντρα μου. Κάποτε συνειδητοποίησα ότι η μάνα μου δεν είναι καλά και θα τη χάσω, όπως και έγινε. Ευτυχώς πρόλαβα να σουλουπώσω κατά πολύ τη συμπεριφορά μου, να σταματήσω να την κατηγορώ για όσα δεν έκανα και να τη δω και σαν άνθρωπο και σα γυναίκα εκτός από μαμά.

 

Όσον αφορά τον άντρα μου, κάποια στιγμή μου έθεσε το ερώτημα "ποια νομίζεις ότι είσαι τέλος πάντων, και γιατί να ανέχομαι τη συμπεριφορά σου". Επεσήμανε ότι δεν είναι κατώτερος από την αφεντιά μου και ότι τελικά θα μείνω μόνη μου. Τα σκέφτηκα πολύ καλά, κατάλαβα ότι είχε δίκιο κι έκτοτε όσο κι αν νευριάσω προσπαθώ να ελέγχω τη σκέψη και το λόγο μου, κι αν κάτι μου φαίνεται ότι το έκανε στραβό να το διορθώνω αργότερα χωρίς νεύρα και φωνές.

[viole]

νομιζω ολα ειναι πολυ καλυτερα πλεον..την τελευταια φορα που πηγαμε στα πεθερικα μου ημουν πολυ πιο χαλαρη με τα παντα,καναμε μια συζητηση βεβαια και τους εξηγησα πως νιωθω..οτι δεν θελω να με παρακαμπτουν,οτι ειμαι νεα μανουλα και θελω καποια πραγματα να τα κανω αποκλειστικα εγω με τον δικο μου τροπο κτλ. και ευτυχως συμφωνησαν απολυτως.ηρεμησαμε πααααρα πολυ ολοι μας!:lol:

[polina26]

νομιζω ολα ειναι πολυ καλυτερα πλεον..την τελευταια φορα που πηγαμε στα πεθερικα μου ημουν πολυ πιο χαλαρη με τα παντα,καναμε μια συζητηση βεβαια και τους εξηγησα πως νιωθω..οτι δεν θελω να με παρακαμπτουν,οτι ειμαι νεα μανουλα και θελω καποια πραγματα να τα κανω αποκλειστικα εγω με τον δικο μου τροπο κτλ. και ευτυχως συμφωνησαν απολυτως.ηρεμησαμε πααααρα πολυ ολοι μας!:lol:

 

δοξα το θέο.. αντε με το καλό και ελπίζω να μην έχεις απο δω και μπρος προβληματα

[melpo]

Πωπωωω ειδικά σήμερα ο τίτλος με εκφράζει απόλυτα. Ώρες ώρες θέλω να πάρω την.... κοιλιά μου και να μεταναστεύσω στην Αυστραλία. Δεν μπορώ να σταματήσω να εκνευρίζομαι με το παραμικρό και τα παίρνω όλα τοις μετρητοίς. Το κακό είναι ότι νιώθω πως συμπεριφέρομαι άσχημα και απότομα και μετά αισθάνομαι τρομερές τύψεις. Μακάρι θεέ μου να μου περάσει αυτή η φάση με το τέλος της εγκυμοσύνης , γιατί μου φαίνεται όπως πάω θα σκοτωθώ με κανέναν.

Περαστικά μας και ας προσπαθήσουμε να μην δίνουμε σημασία στις εξυπνάδες και κακεντρέχειες και να προσπαθήσουμε να είμαστε πιο διπλωμάτισσες!!!!! (ευκολο να το λες!!!)