Πρώτος μήνας - διαμονή στο πατρικό και επαφές με σύντροφο

[giwta-la]

μεχρι το σαραντισμα μενετε στη μανα.

μετα?

και για ποσο καιρο?

αν οχι, γιατι?

γενικα θα μας φορτωθει για πολυ η καημενη η μανουλα ή θα χαλαρωσουμε απο τη φυση μας μετα απο 2-3 μηνες?

 

επισης:

ποτε κανεις σεξ? με το παιδι στο δωματιο γινεται να κανεις προχο πραματα? πονηρα βιντεο, παιχνιδια στο κρεβατι κλπ

θα μας πιανουν τυψεις που φιλαμε το παιδι και θα "φιλιωμαστε" και μεταξυ μας?και οχι ,δεν εννοω στο στομα βεβαια...

 

δε ξερω βεβαια κατα ποσο κι αν εχουμε κουραγιο..αλλα λεμε..σε περιπτωση που ολα οκ με τη κουραση.

[angel306]

Γιατί να μένεις με την μαμά σου??????????????Ας έρχεται αυτή στο δικό σας να βοηθάει οπότε χρειάζεται.

 

Όσο για το σεξ εμείς κάναμε λίγο μετά τα σαράντα,μου κράτησαν αρκετά τα λοχεια.Τώρα που και πως....ο καθένας όπου κ όπως βολεύεται.Εγώ ποτέ δεν έβαλα το μωρό στην κρεβατοκάμαρα μας πάντα κοιμάται στο δικό της δωμάτιο

[giwta-la]

ενα δωματιο εχουμε στο σπιτι..

.οσο για τη κατοικια, μενω μακρια απο το πατρικο.

[angel306]

Εντάξει κάντε το στο σαλόνι στη κουζίνα στο μπάνιο...όπου σας βολεύει

Θα βρείτε τους ρυθμούς σας,στην αρχή απλά είναι λίγο δύσκολα

 

Δεν κατάλαβα εσύ με το μωρό γιατί να μείνεις στη μαμά σου ένα μήνα?Η λάθος σε κατάλαβα εγω??Ας έρθει για λίγο να σας δει και όταν σαραντησετε πηγαίνετε εσείς μετά στο πατρικό σου.

[Maggie]

Τα μωρά κοιμούνται βαθιά και θα μπορείτε και στο ίδιο δωμάτιο. Αν δεν σε εμπνέει η καλαθούνα δίπλα από το κρεβάτι, υπάρχουν και άλλα δωμάτια στο σπίτι.

Καλό είναι να μην μείνεις στη μάνα σου και να μην μείνει ούτε αυτή σε εσένα. Καλύτερα να εχεις την ηρεμία σου. Όταν λες μακριά εννοείς σε άλλο νομό ή πχ Γλυφάδα-Κηφισιά; Το ιδανικό θα ήταν να έρχεται για κανα 2 ώρες την ημέρα ή μέρα παρά μέρα να κάνει δουλειές και κανένα πιάτο φαγητό και να φεύγει για να βρεις τις ισορροπίες σου με το μωρό. Η κούραση είναι πολλή και οι ορμόνες τρελές καλό είναι να μην έχεις πολύ κόσμο πάνω από το κεφάλι σου που θα παρεμβαίνει. Αν δεις ότι σε παιρνει ψυχολογικά να έχεις πιο στενές επαφές με τη μαμά ΟΚ, ας μείνει ή ας μείνεις μαζί της, αλλά μην το θεωρείς δεδομένο ότι δεν μπορείς να φροντίσεις το μωρό σου χωρίς τη βοήθειά της (για το σπίτι δεν παίρνω όρκο, αλλά το μωρό μπορείς).

Αν πας στη μαμά σου θα μετακομίσει και ο άντρας σου μαζί σας; Αν ναι πώς του φαίνεται (μην απαντήσεις σε εμάς, απλά να το σκεφτείς); Αν όχι, δεν είναι άδικο να αποχωριστεί το μωρό του; Καλύτερα και για εσένα να καταλάβει από την αρχή τι σημαίνει μωρό και βραδινό ξύπνημα, μην πάθει εγκεφαλικό όταν γυρίσεις.

[Maggie]

και μια τελευταία ερώτηση (πάλι δεν είναι ανάγκη να απαντήσεις σε εμάς): η ιδέα να μείνεις με τη μαμά σου πώς προέκυψε; Ήταν δική σου λόγω ανασφάλειας (λογικό όλες έχουμε στην αρχή); Ή της μαμάς σου, γιατί θεωρεί ότι σας είναι απαραίτητη και δεν θα τα καταφέρετε μόνοι σας (εδώ μυρίζομαι παρεμβατική μαμά που κινδυνεύει να σε τρελάνει και να μην σε αφήνει να παίρνεις πρωτοβουλίες για παιδί);

[AthinaP]

Μια λύση είναι να βάλεις το παιδί στο σαλόνι... Όταν κάνεις παιδί αλλάζουν πολλά πράγματα στον τρόπο που βλέπεις τα πράγματα... Το παιδί καθόλου δεν καταλαβαίνει ότι το δωμάτιό του δεν είναι "παιδικό δωμάτιο". Βέβαια αυτό θα σας περιορίσει αρκετά στον τρόπο που θα δέχεστε κόσμο...

 

Εγώ θα σκεφτόμουν να πάρω δύο φτηνές κούνιες. Μια στο σαλόνι και μια στο υπνοδωμάτιο. Στο κάτω κάτω και όσο είναι μικρά τα μωρά και ξυπνάνε-κοιμούνται-όλο το 24ωρο ειναι βαρετό να τρέχεις στο υπνοδωμάτιο συνέχεια. Για αυτό κάποιες έχουν τη λύση της καλαθούνας, που όμως δεν χωράει τα παιδιά για πάνω από 2-3 μήνες.

 

Εγώ τους πρώτους μήνες κοιμόμουν στο σαλόνι, γιατί εκεί είχαμε καναπέ-κρεβάτι και έκανα co-sleeping με τα μωρά, για να μην ξυπνάει ο σύζυγος κάθε 3 και λίγο το βράδυ... Τον ξυπνούσα όμως κάποιες φορές όταν χρειαζόμουν βοήθεια με κολικούς ή όταν τύχαινε να ξυπνήσουν και τα 2 παιδιά μαζί... Με ένα δεν νομίζω ότι θα είναι τόσο ζόρικα τα πράγματα. Τα δικά μου έστρωσαν σιγά σιγά στον βραδυνό ύπνο μετά τους 4 μήνες. Κάποια στιγμή εκεί γύρω πήγαν στο δωμάτιό τους και εγώ στο συζυγικό κρεβάτι. Πιο πριν δεν επισκεπτόμουν και πολύ το συζυγικό δωμάτιο. Θα μπορούσα θεωρητικά, όσο κοιμούνται τα παιδιά. Να σου πω την αλήθεια όμως, όσο δεν κοιμόμουν καλά, δεν είχα και όρεξη για πολλά άλλα πράγματα. Το να ξαπλώσω μου έφερνε ύπνο...

 

Με παιδί ακριβώς διπλα ποτέ δεν μου ήρθε όρεξη. Εκτός από ότι χωροταξικά, δεν το κάναμε σχεδόν ποτέ, θα είχα και άγχος, κοιμάται-δεν κοιμάται, άστο καλύτερα... Για να σου πω την αλήθεια όμως, ποτέ δεν ήταν ίδια τα πράγματα όσο έχουμε παιδιά στο ίδιο σπίτι, τι να λέμε τώρα... Το ίδιο είναι αν ξυπνήσουν, είτε είναι στο ίδιο δωμάτιο είτε όχι... Την όρεξη την κόβουν μαχαίρι! Οπότε αν έχετε γιαγιά, να την έχετε μη βρέξει και μη στάξει, για να παίρνετε πραγματική ανάσα αργότερα.

 

Τέλος πάντων, αν έχεις ήρεμο μωράκι πιστεύω γρήγορα θα βρείτε τους ρυθμούς σας και θα δείτε τι σας βολεύει.

 

Αν κατάλαβα καλά, ένα δωμάτιο παρέχει η μαμά για όλους και μάλλον δεν έχετε τη δυνατότητα να βάλετε την κούνια του παιδιού στο σαλόνι, γιατί δεν είναι δικό σας σπίτι, έτσι και αλλιώς... Και η μαμά θα αναρωτιέται για ποιον λόγο δεν κοιμάστε όλοι μαζί... Χμμ... δύσκολο... Πάντως τα μωρά όντως κοιμούνται βαριά συνήθως, απλά πρέπει να δεις ότι σίγουρα τα πήρε ο ύπνος βαθειά. Μετά για ένα διάστημα που θα το δείτε εσείς, για εμάς ήταν 2 ώρες, δεν ξυπνάνε ούτε με κανονιοβολισμούς... Έχω ακούσει όμως και για άλλα μωρά, που λαγοκοιμούνται όλο το 24ωρο.

[giwta-la]

Εντάξει κάντε το στο σαλόνι στη κουζίνα στο μπάνιο...όπου σας βολεύει

Θα βρείτε τους ρυθμούς σας,στην αρχή απλά είναι λίγο δύσκολα

 

Δεν κατάλαβα εσύ με το μωρό γιατί να μείνεις στη μαμά σου ένα μήνα?Η λάθος σε κατάλαβα εγω??Ας έρθει για λίγο να σας δει και όταν σαραντησετε πηγαίνετε εσείς μετά στο πατρικό σου.

 

ακομα δε γεννησα.απλα τωρα θα παρουμε κουνια κλπ αλλαζουμε θεσεις στα επιπλα στο πατρικο μου για ναμαστε ανετα με το μωρο και μετακομιζουμε πραγματα στο δικο μου και στο πατρικα αναλογα με το που θα ειναι το μωρο. μεχρι να σαραντισω θελω ναμαι στο πατρικο μου φυσικα για περισσοτερη ευκολια, αλλα μετα τι? τι κανατε εσεις? βεβαια σκεφτομαι οτι στο δικο μου θαχω μηδενικη βοηθεια καθημερινες και μονο 1 μερα θαρχεται η μαμα. η πεθερα μενει 300-400 χλμ μακρια ασε που δε θελω καιπολυ γιατι δεν την εχω ανεση να τη λεω κανε αυτο, φερε εκεινο. οσο για τον αντρα, θα πρεπει μεσα στο μηνα να φυγει για λιγο μακρια και θα γυρισει λιγο πριν τα σαραντα. βασικα δε βολεψε και ο μηνας που γενναω γαμω το..χιχι.:D γκαντεμια..:lol:

[giwta-la]

δεν είναι άδικο να αποχωριστεί το μωρό του; Καλύτερα και για εσένα να καταλάβει από την αρχή τι σημαίνει μωρό και βραδινό ξύπνημα, μην πάθει εγκεφαλικό όταν γυρίσεις.

 

ενδιαφεροντα αυτα που λες...

[AthinaP]

ακομα δε γεννησα.απλα τωρα θα παρουμε κουνια κλπ αλλαζουμε θεσεις στα επιπλα στο πατρικο μου για ναμαστε ανετα με το μωρο και μετακομιζουμε πραγματα στο δικο μου και στο πατρικα αναλογα με το που θα ειναι το μωρο. μεχρι να σαραντισω θελω ναμαι στο πατρικο μου φυσικα για περισσοτερη ευκολια, αλλα μετα τι? τι κανατε εσεις? βεβαια σκεφτομαι οτι στο δικο μου θαχω μηδενικη βοηθεια καθημερινες και μονο 1 μερα θαρχεται η μαμα. η πεθερα μενει 300-400 χλμ μακρια ασε που δε θελω καιπολυ γιατι δεν την εχω ανεση να τη λεω κανε αυτο, φερε εκεινο. οσο για τον αντρα, θα πρεπει μεσα στο μηνα να φυγει για λιγο μακρια και θα γυρισει λιγο πριν τα σαραντα. βασικα δε βολεψε και ο μηνας που γενναω γαμω το..χιχι.:D γκαντεμια..:lol:

 

Εσύ τώρα λες ότι ο άντρας σου θα φύγει μακριά κάποιες μέρες μετά τη γέννα και θα γυρίσει περίπου όταν θα σαραντίζεις... Και την όρεξη για τις τρελίτσες μαζί θα την έχετε πότε ακριβώς; Πριν φύγει; Τότε έχεις μάλλον περίεργη εικόνα για το τι σημαίνει να έχεις κάνει εγχείριση στην κοιλιά (καισαρική) ή ΦΤ οπότε και αντίστοιχα πράγματα συμβαίνουν από κάτω...

 

Κάτσε να γυρίσει και τότε θα έχετε μπει σε μια σειρά... Βοήθεια έχεις από τους γονείς σου, οπότε και μίνι μετακόμιση σας παίρνει να κάνετε και να βάλετε τα έπιπλα όπου σας καπνίσει...

 

Όσο για τη μανούλα τη θεωρώ δώρο. Αλλά εξαρτάται κιόλας. Αν σου έχει μπει η ιδέα πως ό,τι και να πει η μαμά περί παιδιού θέλει να "επιβάλει τη γνώμη της" και όχι να μιλήσει απλά για κάτι που την ενδιαφέρει, έχεις ξεκινήσει κάπως στραβά... Δεν μπορείς να επιβάλεις στη μαμά να μιλάει μόνο για τον καιρό, για τα τρέχον κοινωνικό ρεπορτάζ και για το φαγητό που θα φάτε...

[chatzico]

Μήπως, λέω τώρα, βιάζεσαι λίγο ?

 

Ακόμα δεν γέννησες και σκέφτεσαι το σεξ ?

 

Θα έχεις πολύ περισσότερα πράγματα να σκεφτείς το πρώτο δίμηνο

 

Ταίσματα, αλλάγματα, ύπνος, κολικοί (ο μη γένοιτο), και επανάληψη της αυτής σειράς.

 

Επίσης, φαγητό, μπάνιο και δική σου ξεκούραση.

 

Αντιπαρέρχομαι την περίοδο της λοχείας και τον τοκετό που θα κάνεις, είτε φυσιολογικό είτε καισαρική.

 

Βρες πρώτα μια σειρά με το παιδί και με εσένα, ας επιστρέψει και ο σύζυγος και μετά τα βρίσκετε και τα υπόλοιπα.

[giwta-la]

Εσύ τώρα λες ότι ο άντρας σου θα φύγει μακριά κάποιες μέρες μετά τη γέννα και θα γυρίσει περίπου όταν θα σαραντίζεις... Και την όρεξη για τις τρελίτσες μαζί θα την έχετε πότε ακριβώς; Πριν φύγει; Τότε έχεις μάλλον περίεργη εικόνα για το τι σημαίνει να έχεις κάνει εγχείριση στην κοιλιά (καισαρική) ή ΦΤ οπότε και αντίστοιχα πράγματα συμβαίνουν από κάτω...

 

Κάτσε να γυρίσει και τότε θα έχετε μπει σε μια σειρά... Βοήθεια έχεις από τους γονείς σου, οπότε και μίνι μετακόμιση σας παίρνει να κάνετε και να βάλετε τα έπιπλα όπου σας καπνίσει...

 

Όσο για τη μανούλα τη θεωρώ δώρο. Αλλά εξαρτάται κιόλας. Αν σου έχει μπει η ιδέα πως ό,τι και να πει η μαμά περί παιδιού θέλει να "επιβάλει τη γνώμη της" και όχι να μιλήσει απλά για κάτι που την ενδιαφέρει, έχεις ξεκινήσει κάπως στραβά... Δεν μπορείς να επιβάλεις στη μαμά να μιλάει μόνο για τον καιρό, για τα τρέχον κοινωνικό ρεπορτάζ και για το φαγητό που θα φάτε...

 

ο αντρας θα καθησει 20 μερες μαζι, μετα μακρια, μετα παλι μαζι. αυτο εννοω. δεν ειπα οτι η μαμα εχει χαρακτηρα τετοιο,ισα ισα παντα δεμενες ειμαστε σαν συνομιλικες! απλα πως ειναι καλυετρο δε ξερω οσο αφορα πρωτον τη σωστη αντιμετωπιση προς τις αναγκες του παιδιου, δευτερον τη δικη μου χαλαρωση(κυριως το ψυχολογικο κομματι!!!) τριτον το δεσιμο που αποκτα αντραςγυναικαπαιδι.

α!δε ξερω οσο αφορα το σεξ τι παιζει.επειδη καμια φορα περιμενω με ανυπομονησια να ειμαι ελευθερη σωματικα να απολαυσω τον αντρα μου, πστευω οτι θαχω ορεξη ας πουμε μετα απο 1,5 μηνα ξανα.δε ξερω βεβαια..

[giwta-la]

Μήπως, λέω τώρα, βιάζεσαι λίγο ?

 

Ακόμα δεν γέννησες και σκέφτεσαι το σεξ ?

 

Θα έχεις πολύ περισσότερα πράγματα να σκεφτείς το πρώτο δίμηνο

 

Ταίσματα, αλλάγματα, ύπνος, κολικοί (ο μη γένοιτο), και επανάληψη της αυτής σειράς.

 

Επίσης, φαγητό, μπάνιο και δική σου ξεκούραση.

 

Αντιπαρέρχομαι την περίοδο της λοχείας και τον τοκετό που θα κάνεις, είτε φυσιολογικό είτε καισαρική.

 

Βρες πρώτα μια σειρά με το παιδί και με εσένα, ας επιστρέψει και ο σύζυγος και μετά τα βρίσκετε και τα υπόλοιπα.

 

δε ξερω βρε κοπελα μου.. οσο πλησιαζει ο καιρος εχω σκεψεις πολλες γυρω απο τη φαση της λοχειας. περιμενω ανυπομονα να μεγαλωσει η οικογενεια και να επιστρεψω στα παλια. σωμα αντοχες μυαλο σκεψεις

[magdoulini]

θα σου προτεινα να καθισεις στο σπιτι σου με το μωρο σου,να το γνωρισεις και να σε γνωρισει...οσες ημερες θα ειναι και ο αντρας σου,θα μοιραζεστε την φροντιδα και θα το γνωριζετε και οι δυο...οταν φυγει,θα μεινετε τα δυο σας...την σωστη αντιμετωπιση για την φροντιδα του παιδιου θα σου την υποδειξει ο παιδιατρος και οχι η μαμα σου η η πεθερα σου...τους ρυθμους σου θα τους βρεις μονη σου...η μαμα σου ας ερχεται οταν θα μπορει να σε βοηθα στις δουλειες του σπιτιου η να μαγειρευει...τα μωρακια χρειαζονται μονο την μαμα τους σε αυτη την φαση,οι πολλες αγκαλιες τα μπερδευουν και τους δημιουργουν ανασφαλεια και ενταση...και οι υποδειξεις τους δημιουργουν ενταση και τετοιες θα εχεις πολλες απο την μαμα σου οτι χαρακτηρας και να ειναι,οσο καλη σχεση και να εχετε...

για τα υπολοιπα που αναφερεις:μακαρι να εχεις χρονο για την προσωπικη σου χαλαρωση,για σεξ οπως το ονειρευεσαι και για οτιδηποτε αλλο...προσωπικη χαλαρωση ομως τον πρωτο καιρο της γεννησης ενος παιδιου,κομματακι δυσκολο...

[kourkoumpini]

ακομα δε γεννησα.απλα τωρα θα παρουμε κουνια κλπ αλλαζουμε θεσεις στα επιπλα στο πατρικο μου για ναμαστε ανετα με το μωρο και μετακομιζουμε πραγματα στο δικο μου και στο πατρικα αναλογα με το που θα ειναι το μωρο. μεχρι να σαραντισω θελω ναμαι στο πατρικο μου φυσικα για περισσοτερη ευκολια, αλλα μετα τι? τι κανατε εσεις? βεβαια σκεφτομαι οτι στο δικο μου θαχω μηδενικη βοηθεια καθημερινες και μονο 1 μερα θαρχεται η μαμα. η πεθερα μενει 300-400 χλμ μακρια ασε που δε θελω καιπολυ γιατι δεν την εχω ανεση να τη λεω κανε αυτο, φερε εκεινο. οσο για τον αντρα, θα πρεπει μεσα στο μηνα να φυγει για λιγο μακρια και θα γυρισει λιγο πριν τα σαραντα. βασικα δε βολεψε και ο μηνας που γενναω γαμω το..χιχι.:D γκαντεμια..:lol:

 

 

ετσι νομιζα και εγω η δολια αλλα ηπατθην οικτρα, οικτροτατα. σηκωθηκα απο αθηνα να γεννησω θεσσαλονικη και αλλαξα γιατρο στον 8 μηνα. τελος παντων, να μην στα πολυλογω, οχι μονο δεν βρηκα βοηθηεια αλλα ακουσα και τξαψαλμοστο τελος που ηρθα να γεννησω θεσσαλονικη.

 

ο δε συζυγος δεν καταλαβε τιποτα αποβραδινα ξυπνηματα,κουραση κτλ. ηταν μια κολαση.

 

τωρα η δευτερη λοχεια ηταν "ζαχαρη" μπροστα στην πρωτη και με 2 παιδια. ημουν σπιτιμοπυ και εκανα εγω τα κουμαντα μου. και δεν γυρισε ποτε κανεις ξανα ναμου πει "σε φιλοξενησα και σενα και το παιδι σου". και ειδε και ο αντρας μου τα ζορια.

 

να κατσεις σπιτι σου (γνωμη μου παντα) και να ερχεται η μανα σου να καθαριζει και να κανει φαι. χειροτερα θα ξεβολευτειτε.

 

ως προς τα αλλα , καθε οργανισμος, καθε λεχωνα και καθεζευγαρι εινια διαφορετικα. θα βρειτε τους ρυθμους σας σε ολα με τον καιρο.

 

τα πραγματα γιναν πολυ χειροτερα

[Lucy]

μεχρι το σαραντισμα μενετε στη μανα.

μετα?

και για ποσο καιρο?

αν οχι, γιατι?

γενικα θα μας φορτωθει για πολυ η καημενη η μανουλα ή θα χαλαρωσουμε απο τη φυση μας μετα απο 2-3 μηνες?

 

επισης:

ποτε κανεις σεξ? με το παιδι στο δωματιο γινεται να κανεις προχο πραματα? πονηρα βιντεο, παιχνιδια στο κρεβατι κλπ

θα μας πιανουν τυψεις που φιλαμε το παιδι και θα "φιλιωμαστε" και μεταξυ μας?και οχι ,δεν εννοω στο στομα βεβαια...

 

δε ξερω βεβαια κατα ποσο κι αν εχουμε κουραγιο..αλλα λεμε..σε περιπτωση που ολα οκ με τη κουραση.

 

Συγγνώμη αλλά δεν κατάλαβα τι ακριβώς ρωτάς.. Για ποιο λόγο να μείνεις στη μάνα σου??

 

Και ποιο είναι το πρόβλημα με το σεξ? Γιατί πρέπει να το κανεις στο ιδιο δωματιο που ειναι το παιδί?

[Lucy]

Τώρα διάβασα και τα υπόλοιπα μηνύματα.

 

Εγώ το θεωρώ αυτονόητο, ότι μετά τη γέννα μένεις σπίτι σου. Τι δουλειά έχεις να πας στο πατρικό έαν δεν υπάρχει κάποιο θέμα?

 

Όσο για το σεξ, πήγαινε σε άλλο δωμάτιο από αυτό που είναι το μωρό. Ποιο είναι το πρόβλημα ακριβώς?

[Viviane79]

Μενουμε σπιτι μας και οταν θελουμε βοηθεια λεμε σε καποιον να ερθει.

Δεν υπαρχει λογος να ξεκουβαλας ολα τα πραγματα του μωρου και τα δικα σου και του αντρα σου ,στο πατρικο σου....!Και θα μενετε ολοι μαζι εκει???Ποσα ατομα ειναι στο πατρικο σου?

Αν θες τη μητερα σου οσο θα λειπει ο αντρας σου,ας ερθει στο δικο σου σπιτι.Προτεινω να μην κοιμαται ομως...Ας σε βοηθαει τη μερα,πχ με το μπανιο του μωρου και με τις δουλειες του σπιτιου.Δεν θα ειναι και το πιο ευχαριστο για τον αντρα σου ,οταν θα ειναι εκει,να εχει την μητερα σου μαζι...

Κι εμενα ο αντρας μου εφευγε ταξιδια αλλα ποτε δεν κοιμηθηκε κανεις σπιτι...

Οσον αφορα το σεξουαλικο κομματι,θα ερθει μονο του οταν θα εισαι ετοιμη...και καλυτερα θα ειναι να εισαι σπιτι σου κι οχη στο πατρικο σου....................

[Marirena]

Πόσο (καιρό) απέχεις από τη γέννα? Αν έχεις χρόνο ψάξε να δεις τί σου ταιριάζει ως προς το πού θα κοιμάται το μωρό, ώστε να δεις τί θα αγοράσεις, για να μην πάρεις τσάμπα πράγματα....

Όλα τα άλλα, όπως γράψανε κι άλλες κοπέλες, είναι ζητήματα που θα έρθουν αργόοοοοοοοοοτερα στην ημερήσια διάταξή σας. π.χ σεξ............

Από εκεί και πέρα το πού θα μείνετε πάλι με τις προσωπικές σας (σου) προτιμήσεις έχει να κάνει, αλλά εμένα μου φαίνεται περίεργο να κάνετε μία ξαφνική συγκατοίκηση με γονείς επειδή ήρθε ένα μωρό. Και πώς θα γίνεται οικογένεια? Οπωσδήποτε οι ισσοροοπίες σας θα έρθουν πάνω κάτω, θα πρέπει να τις ξαναχτίσετε κτλ....αλλά αυτό είναι μέσα στο παιχνίδι του να γίνετε οικογένεια. Η μαμά σου, πεθερά σου, ή κάποιος άλλος μπορεί να έρχονται να σε βοηθούν. Άλλωστε, έχε υπόψη πως όταν θα έχεις το μωράκι σου θα δεις κάποια πράγματα αλλιώς, κι ενδεχομένως ενοχληθείς από συνεχή παρουσία και επεμβάσεις άλλων (ακόμα κι αν αυτοί οι άλλοι είναι οι γονείς μας)

[irene1984]

να πας στο σπιτακι σου,οταν με το καλο γεννησεις.καλοδεχουμενη καθε βοηθεια αλλα με μετρο,γιατι πρεπει και μονη σου με τον αντρα σου να βρειτε τους ρυθμους σας.εγω μενω επαρχια,βγηκα απο το μαιευτηριο κυριακη εκατσα στη μαμα μου μεχρι την παρασκευη και το σαββατο ηρθε ο αντρας μου και μας πηρε.απο εκει και περα τα καναμε ολα εγω κ ο αντρας μου.οταν κοιμοταν η μπεμπα μαγειρευα κ εκανα μερικες δουλιτσες ,οταν τελειωνε ο αντρας μου απο τη δουλεια εκανε τα υπολοιπα.πιο μετα οταν δουλευα κι εγω μας βοηθουσε μια γυναικα 2-3 μερες τη βδομαδα που κρατουσε κ τη μπεμπα οταν ειχα μαθηματα.

οσον αφορα το σεξ εξαρταται απο τις ορεξεις σας.εμεις μετα τις 40 μερες ξεκινησαμε και βρηκαμε τους ρυθμους μας σχετικα γρηγορα.και μην ξεχνας πως τρωγοντας ερχεται η ορεξη...:D:D

[AthinaP]

Εγώ δεν είμαι καταρχήν αντίθετη με το να μείνεις με τους γονείς σου, αρκεί και εκείνοι να έχουν αντιληφθεί τι σημαίνει να έχεις νεογέννητο στο σπίτι.

 

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι όσο πιο πολλοί να θαυμάζουν το μωρό και να κουκουβαγίζουν λες και είναι το όγδοο θαύμα του κόσμου, τόσο πιο καλά! Όμως είναι όλοι πρόθυμοι να συμβιβαστούν με την αναστάτωση που θα προκληθεί πχ σε περίπτωση κολικών; Ή θα έχεις πχ τον παππού (που σε αρκετές οικογένειες που ξέρω είναι τα μεγάλα μωρά της υπόθεσης) να γκρινιάζει ότι χάλασε ο δικός του ύπνος;

 

Τέλος πάντων βλέπω και άλλα θέματα να ανακύπτουν εκτός από το πού και πότε θα συνευρίσκεστε με τον άντρα σου...

 

Προσωπικά πιστεύω ότι ένα έμπιστο άτομο στο σπίτι που βρίσκεται το μωρό είναι πιο καλό για τη σχέση σε σύγκριση με το "να τα βγάλει το ζευγάρι πέρα μόνο του". Στο κάτω κάτω πηγαίνεις και σε ένα κοντινό ξενοδοχείο, στο αυτοκίνητο στην ανάγκη! Ξεφεύγεις όμως, γιατί η παρουσία του παιδιού στο σπίτι, μπορεί να αλλάξει πολλά, πιστέψέ με!

 

Επίσης, το να αποκόψεις τη γιαγιά, μπορεί να σου δώσει μια ικανοποίηση, ότι "τα καταφέρνεις μόνη σου και άλλα τινά", αλλά όταν θα περιμένεις τη γιαγιά να σε εξυπηρετήσει παίρνοντας το παιδί αργότερα από το σχολείο, θα έχεις πολλά να εξηγήσεις, γιατί τη θυμήθηκες όταν τη χρειάζεσαι και όχι στη χαρά... Το παιδί δεν θα είναι πάντα νεογέννητο και είναι σημαντικός ο τρόπος που θα δεθεί ή δεν θα δεθεί με τους ανθρώπους που είναι οι οικείοι του. Και για το ίδιο το παιδί, όχι μόνο για σένα.

[irene1984]

Εγώ δεν είμαι καταρχήν αντίθετη με το να μείνεις με τους γονείς σου, αρκεί και εκείνοι να έχουν αντιληφθεί τι σημαίνει να έχεις νεογέννητο στο σπίτι.

 

Η προσωπική μου άποψη είναι ότι όσο πιο πολλοί να θαυμάζουν το μωρό και να κουκουβαγίζουν λες και είναι το όγδοο θαύμα του κόσμου, τόσο πιο καλά! Όμως είναι όλοι πρόθυμοι να συμβιβαστούν με την αναστάτωση που θα προκληθεί πχ σε περίπτωση κολικών; Ή θα έχεις πχ τον παππού (που σε αρκετές οικογένειες που ξέρω είναι τα μεγάλα μωρά της υπόθεσης) να γκρινιάζει ότι χάλασε ο δικός του ύπνος;

 

Τέλος πάντων βλέπω και άλλα θέματα να ανακύπτουν εκτός από το πού και πότε θα συνευρίσκεστε με τον άντρα σου...

 

Προσωπικά πιστεύω ότι ένα έμπιστο άτομο στο σπίτι που βρίσκεται το μωρό είναι πιο καλό για τη σχέση σε σύγκριση με το "να τα βγάλει το ζευγάρι πέρα μόνο του". Στο κάτω κάτω πηγαίνεις και σε ένα κοντινό ξενοδοχείο, στο αυτοκίνητο στην ανάγκη! Ξεφεύγεις όμως, γιατί η παρουσία του παιδιού στο σπίτι, μπορεί να αλλάξει πολλά, πιστέψέ με!

 

Επίσης, το να αποκόψεις τη γιαγιά, μπορεί να σου δώσει μια ικανοποίηση, ότι "τα καταφέρνεις μόνη σου και άλλα τινά", αλλά όταν θα περιμένεις τη γιαγιά να σε εξυπηρετήσει παίρνοντας το παιδί αργότερα από το σχολείο, θα έχεις πολλά να εξηγήσεις, γιατί τη θυμήθηκες όταν τη χρειάζεσαι και όχι στη χαρά... Το παιδί δεν θα είναι πάντα νεογέννητο και είναι σημαντικός ο τρόπος που θα δεθεί ή δεν θα δεθεί με τους ανθρώπους που είναι οι οικείοι του. Και για το ίδιο το παιδί, όχι μόνο για σένα.

ωραια τα λες βρε αθηνα αλλα το να ειναι ενα ζευγαρι μονο του στο σπιτι και απλα οταν χρειαζεται μια βοηθεια να την εχει το θεωρεις παραλογο?γιατι να νιωσει η γιαγια αποκομμενη επειδη δεν θα ειναι ολη την ωρα εκει.δεν ειπαμε να μην δεχεσαι καμια βοηθεια,αλλα οχι και να εισαι εσυ στα ποδια τους ή αυτοι στα δικα σου.αλλωστε ο καθενας κανει οικογενεια για να ειναι με τον αντρα του/γυναικα του και το παιδι/τα παιδια του,οχι για να ειναι με ολο το σοι. χωρις παρεξηγηση ετσι

[AthinaP]

Το νεογέννητο και η μαμά έχουν ανάγκες όλο το 24ωρο... Δεν μπορείς από την αρχή να πεις πόσο απαιτητικό θα είναι ένα μωρό.

 

Προφανώς για να σκέφτονται τη λύση της "μετακομισης", η μαμά δεν θα είναι κάπου κοντά να πετάγεται όποτε τη χρειάζονται... Γιατί δεν μπορείς να ξέρεις μέσα στο 24ωρο πότε ακριβώς τη χρειάζεσαι...

 

Και έχω ακούσει από γιαγιάδες ότι προσέχουν μωρά στο σπίτι τους, για να μη χάσουν τις παρέες τους... Δεν μου κάνει εντύπωση.

 

Έχω φίλη πολύ μοντέρνα που ξαφνικά ανακοίνωσε ότι θα έρθει η μαμά να εγκατασταθεί σπίτι τους και, αν και μου φάνηκε αρχικά παράξενο από τη συγκεκριμένη, όταν έγινα μαμά τη θυμήθηκα!

 

Δεν ξέρεις τι ισορροπίες έχει μια οικογένεια. Προσωπικά θαυμάζω τις δεμένες οικογένειες που μπορούν και "τα βρίσκουν"... Υποψιάζομαι ότι οι παππουδογιαγιάδες που παίρνουν τα παιδιά από το σχολείο έχουν οι περισσότεροι τέτοιας μορφής σχέση με τα εγγόνια.

 

Από την αρχή να εικάζουμε ότι η συγκατοίκηση θα δημιουργήσει προβλήματα είναι εξίσου άτοπο με το να εικάζουμε ότι δεν θα δημιουργήσει. Εξαρτάται από τους ανθρώπους και τις συνθήκες και εξαρτάται από το πόσο "δική τους" βλέπουν τόσο τη χαρά του παιδιού τους όσο και τα πιθανά προβλήματα.

 

Ξαναλέω όμως ότι πιο ήρεμα θα βρεθεί μόνο του ένα ζευγάρι αν ξέρει ότι κάποιος θα ασχοληθεί με το μωρό που ξύπνησε, παρά αν δεν υπάρχει αυτός ο κάποιος μέσα στο σπίτι. Πιστεύω όμως ότι πράγματι θα πρέπει να δει το πρακτικό του πράγματος, σε ποιο δωμάτιο, ποια ώρα κτλ.

 

Αλλά επειδή το θέμα είναι πολύπλοκο και τα νέα ζευγάρια μέσα στη σύγχισή τους επηρεάζονται και από τον περίγυρο, βρίσκω αρκετά πιθανό και το σενάριο ο σύζυγος να φρικάρει επειδή κάποιος στη δουλειά να του πει "ιιιιιιι η πεθερά σου έβαλε τα δυο πόδια σε ένα παπούτσι... Μετακόμιση στην πεθερά; Εμείς γιατί τα βγάλαμε πέρα μόνοι μας;" Έτσι, και χωρίς να υπάρχει κάποιο άλλο αντικειμενικό πρόβλημα επί της ουσίας.

[magdoulini]

αθηνα προφανως οικογενεια θεωρεις τον ορο με την ευρεια του εννοια,γονεις,παιδια,παπουδογιαγιαδες,αδερφια...σεβαστο αν οντως ειναι ετσι,αλλα οταν δυο ανθρωποι αποφασιζουν να πορευτουν μαζι και πολυ περισσοτερο να αποκτησουν και αλλα μελη,θα πρεπει να ειναι οι ιδιοι υπευθυνοι για αυτα τα μελη,να τα φροντιζουν,να τα περιποιουνται,να μεγαλωνουν ολοι μαζι...σαν οικογενεια...ο μπαμπας-η μαμα-τα παιδια τους....ο οποιοσδηποτε τριτος, δεν ανηκει στην οικογενεια με την στενη της εννοια,καλοδεχουμε η βοηθεια αν μπορει να προσφερθει,αλλα οχι και να υπαρχει ενας τριτος στο σπιτι για να τρεχει οταν το δικο μας παιδι ξυπνησει και αυτο να θεωρειτε και φυσιολογικο!!!

το παιδι θα δεθει με τους παπουδογιαδιαδες του και τους υπολοιπους συγγενεις και φιλους,μεγαλωνοντας και εφοσον θελει να δεθει,οχι συγκατοικοντας μαζι τους!

 

μπορω να καταλαβω οτι τα δεδομενα αλλαζουν οταν μιλαμε για γεννηση διδυμων,απαιτηται βοηθεια απο τριτο ατομο,αλλα εξακολουθω να πιστευω οτι η συγκατοικηση ειναι ενα πολυ μεγαλο θεμα με πολλες παραμετρους και οχι τοσο απλο οσο το παρουσιαζεις...

αποψεις παντα,δεν θελω να παρεξηγηθω ...(ειμαι και οff topic)

[Fire]

giwta-la μ αφησες συξυλη -κ δε μου συμβαινει ευκολα- με το ποστ σου κ τις ανησυχιες σου..

θυμαμαι λιγες μερες πριν γεννησω ειχα φοβερη ανυπομονησια να δω αν θα τα καταφερω με θηλασμο