Μετακόμιση και άγχος(?)παιδιού

[davinci]

Θα ήθελα την βοήθειά σας,αν έχετε περάσει την εμπειρία της μετακόμισης με μικρά παιδιά!

Το κοριτσάκι μου είναι 22 μηνών και εδώ και λίγο καιρό μαζεύουμε πράγματα στο σπίτι που μένουμε γιατί θα μετακομίσουμε.

Το σπίτι που πάμε είναι πολύ μεγαλύτερο,μπροστά σε δάσος,κοντά στις ξαδέρφες της κ όσες φορές πήγαμε στο καινούργιο σπίτι είτε για να μεταφέρουμε πράγματα είτε για διάφορες δουλειές της άρεσε πολύ,έτρεχε και χαιρόταν,πήγαινε στο δάσος απέναντι με τις ξαδέρφες της να παίξουν...γενικώς έδειχνε χαρούμενη!

Την Παρασκευή(μεθαύριο)είναι η τελευταία ημέρα στο σπίτι που μένουμε τώρα και θα ήθελα την συμβουλή σας γιατί το κοριτσάκι μου τις τελευταίες 2 εβδομάδες έχει γίνει άλλος άνθρωπος.

Μου φαίνεται πολύ αγχωμένη,θέλει συνέχεια να είναι κοντά μου,λέει"μαμά"300 φορές την ημέρα,μου λέει"να πάρουμε κι αυτό μαζί μας"δείχνοντάς μου διάφορα πράγματά κ της εξηγώ ότι θα τα πάρουμε όλα μαζί μας,με τραβάει επιτακτικά να πάμε να παίξουμε στο δωμάτιό της.Κλαίει με το παραμικρό,γκρινιάζει,σήμερα δεν ήθελε με τίποτα να πάει στην παιδική χαρά κ ήθελε να κάτσει(με την γιαγιά)στο σχεδόν άδειο δωμάτιό της να παίζει...

 

Έχω στεναχωρεθεί πολύ γιατί είναι μικρούλα και φαίνεται ταραγμένη με όλο αυτό κ δεν ξέρω τι πρέπει να κάνω για να την ηρεμήσω!

Φυσικά της λέω ότι στο καινούργιο μας σπίτι θα πάμε ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ(με ρώτησε αν θα'ρθει κ η γιαγιά...),ότι στην αρχή θα είναι λίγο περίεργα αλλά σιγά σιγά θα βρούμε καινούργια παιδική χαρά και φίλους κλπ...

Σήμερα της έδωσα ένα κουτί μπισκοτάκια για να κεράσει τα παιδάκια στην παιδική χαρά και να τα αποχαιρετήσει!

Τι άλλο να κάνω?

Αγχώνομαι μήπως πρέπει να κάνω κάτι κ δεν το κάνω για να την βοηθήσω να εκφραστεί κ να ανακουφιστεί!

[miriki]

Μια χαρά φυσιολογικά είναι αυτά που περιγράφεις.

Μπορείτε να

 

1. της προτείνεις να μαζέψει κι εκείνη δικά της πράγματα ώστε να είναι βέβαιη ότι θα τα πάρετε μαζί. Καλό θα ήταν να τα δει να μπαίνουν και στο φορτηγό που θα τα μεταφέρει και να τα βρει κλειστά στο δωμάτιό της (κανένας δεν τα πείραξε).

2. σε βοηθήσει να τακτοποιήσετε το δωμάτιό της ή και άλλα πράγματα στο καινούριο σπίτι

3. να παίξετε πολλά παιχνίδια γνωριμίας με τον καινούριο χώρο. Κυνηγητό, κρυφτό, χαμένος θησαυρός, εξερευνητές (όπως η Ντόρα) να φτιάξετε μαζί ένα χάρτη. (ακούγονται δύσκολα για τόσο μικρό παιδάκι, αλλά δε σε ενδιαφέρει το τελικό αποτέλεσμα, απλά να μπει στη διαδικασία να γνωρίσει τον καινούριο χώρο).

4. Να εκφράζετε όλοι τα συναισθήματά σας για την επικείμενη αλλαγή (προβληματισμός, χαρά, ανασφάλεια, ανυπομονησία) ώστε να κατανοήσει ότι είναι αποδεκτό να έχει ακόμη και ανάμικτα ή αρνητικά συναισθήματα.

5. Να ανταποκρίνεσαι σε κάθε της κάλεσμα έστω κι αν απλά απαντάς "εδώ είμαι" και να μην της στερήσεις αγκαλιές κλπ που θα είναι αυξημένες. Υπολόγισε και το ενδεχόμενο μερικών ανήσυχων βραδιών στο καινούριο σπίτι ε;

6. Όσο περισσότερο νομίζεις ότι μπορεί να συμμετέχει, να σχολιάζει και να λέει τη γνώμη της τόσο το καλύτερο......

7. Αξιοπόιησε τον καινούριο χώρο για να παίξει πολύ με τα ξαδελφάκια της.

8. Οργάνωσε πολύ καλά τα της μετακόμισης ώστε να μη σου τρώει απείρως πολύ χρόνο κατά τη διάρκεια της ημε΄ρας που είναι ξύπνια ώστε να μπορείς να είσαι διαθέσιμη.

 

Καλό κουράγιο. Η μετακόμιση με τόσο μικρό παιδί είναι δύσκολη υπόθεση, αλλά όχι ακατόρθωτη. Εμείς μετακομίσαμε πέρσι τέτοια εποχή και το παιδί προσαρμόστηκε πολύ γρήγορα (ήταν και πιο μικρό βέβαια), αλλά οι κούτε ακόμη εδώ είναι (όχι όλες αλλά κάμποσες).

[davinci]

miriki ευχαριστώ πολύυυυυυυυυυυυ!!!

Πραγματικά ανακουφίστηκα κάπως,θα τα δοκιμάσω όλα...χαχαχα

[pashalitsa]

Κι εγώ είμαι αγχωμένη καθώς ετοιμάζομαι σιγά σιγά για μετακόμιση...

Ελπίζω να μην έχω μεγάλα προβλήματα με την κόρη μου που είναι σχεδόν 5 ετών... Τη βλέπω ότι ήδη έχει αναστατωθεί αλλά το σπίτι που θα μείνουμε της άρεσε πολύ και ελπίζω να πάνε όλα καλά... Πώς να πω στον ιδιοκτήτη να μη χαλάσει τις χελιδονοφωλιές για να μην την κακοκαρδίσω;;; Έχει σκοπό να βάψει το σπίτι μέσα έξω και ντρέπομαι να του το πω!!!:oops:

 

Miriki ευχαριστούμε για τις συμβουλές!

[miriki]

Καλό είναι να θυμόμαστε ότι οι αλλαγές αναστατώνουν αλλά είναι χαρακτηριστικό της πραγματικής ζωής. Όσο πιο μικρά, αλλά και όσο πιο αποτελεσματικά μάθουν να τις διαχειρίζονται και να τις αποδέχονται τελικά τόσο πιο ευτυχισμένα θα είναι στην πορεία.

 

Ξέχασα να σας πω ότι καλό θα ήταν να αφήσετε το παιδί να "πενθήσει" το παλιό σπίτι κλπ αν το έχει ανάγκη. Μπορείτε να αναφερθείτε σε αυτό κεντρίζοντας την μνήμη του (θυμάσαι στο παλιό σπίτι που μπλα μπλα μπλα) και πυροδοτώντας τις αντιδράσεις του (θετικές ή αρνητικές). Καλά μην το φλομώσετε το παιδί καταλαβαίνετε πώς το λέω, απλά να υπάρχει η δυνατότητα αν το θελήσει να πει κάτι, να μη νιώθει ότι είναι ταμπού.

 

Ωωωωχ πασχαλίτσα που πάτε όλες με τις κούτεςςςςςς!

[davinci]

Κι εγώ είμαι αγχωμένη καθώς ετοιμάζομαι σιγά σιγά για μετακόμιση...

Ελπίζω να μην έχω μεγάλα προβλήματα με την κόρη μου που είναι σχεδόν 5 ετών... Τη βλέπω ότι ήδη έχει αναστατωθεί αλλά το σπίτι που θα μείνουμε της άρεσε πολύ και ελπίζω να πάνε όλα καλά... Πώς να πω στον ιδιοκτήτη να μη χαλάσει τις χελιδονοφωλιές για να μην την κακοκαρδίσω;;; Έχει σκοπό να βάψει το σπίτι μέσα έξω και ντρέπομαι να του το πω!!!:oops:

 

Miriki ευχαριστούμε για τις συμβουλές!

 

 

Πες του την αλήθεια...Αν συγκινηθεί καλώς! Πάντως όπως κ να'χει κρίμα είναι να χαλάσει τις φωλίτσες των πουλιών,οπότε αν του το ζητήσεις θα κάνεις διπλό καλό!Σχετικά με την μετακόμιση δυστυχώς δεν έχω ιδέα αλλά φαντάζομαι ότι ανάλογα με την ηλικία του παιδιού είναι κ διαφορετικές οι αντιδράσεις αν και οι συμβουλές της Miriki μου φαίνονται πολύ βοηθητικές για κάθε ηλικία!

[davinci]

Καλό είναι να θυμόμαστε ότι οι αλλαγές αναστατώνουν αλλά είναι χαρακτηριστικό της πραγματικής ζωής. Όσο πιο μικρά, αλλά και όσο πιο αποτελεσματικά μάθουν να τις διαχειρίζονται και να τις αποδέχονται τελικά τόσο πιο ευτυχισμένα θα είναι στην πορεία.

 

Ξέχασα να σας πω ότι καλό θα ήταν να αφήσετε το παιδί να "πενθήσει" το παλιό σπίτι κλπ αν το έχει ανάγκη. Μπορείτε να αναφερθείτε σε αυτό κεντρίζοντας την μνήμη του (θυμάσαι στο παλιό σπίτι που μπλα μπλα μπλα) και πυροδοτώντας τις αντιδράσεις του (θετικές ή αρνητικές). Καλά μην το φλομώσετε το παιδί καταλαβαίνετε πώς το λέω, απλά να υπάρχει η δυνατότητα αν το θελήσει να πει κάτι, να μη νιώθει ότι είναι ταμπού.

 

Ωωωωχ πασχαλίτσα που πάτε όλες με τις κούτεςςςςςς!

 

Ναι,ναι πολύ σωστό κι αυτό!!!έχω και μια ακόμα απορία...Το να εκφράσει ο γονιός τα συναισθήματά του σχετικά με αυτή την αλλαγή μπροστά σε παιδί τόσο μικρής ηλικίας το επιβαρύνει?Εγώ μέχρι στιγμής,παρότι νιώθω λίγο θλίψη με τον αποχωρισμό της γειτονιάς κ των συνηθειών που είχαμε εκεί κλπ,μπροστά στη μικρή κάνω την κινέζα!

[miriki]

Αφού δεν είσαι κινέζα καλέ στ' αλήθεια, γιατί προσποιείσαι;

 

Οι γονείς είναι πραγματικοί άνθρωποι και δικαιούνται να έχουν πραγματικά συναισθήματα. Επίσης επειδή είναι και το πρότυπο των παιδιών επιβάλλεται να έχουν πραγματικά συναισθήματα γιατί έτσι "νομιμοποιούν" κατά κάποιο τρόπο και τα συναισθήματα των παιδιών τους.

 

Με απλά λόγια μίλησε γιαυτό που νιώθεις και κάνε και καμιά βόλτα προς τα εκεί όταν με το καλό μετακομίσετε. Αλλά βέβαια ξαναλέω μη φλομώσεις το παιδί με τα δικά σου. Άλλωστε πρόκειται για γλυκιά θλίψη γιατί εκεί έζησες πολλές όμορφες στιγμές και χαίρεσαι γιαυτές. Χτίζετε τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών. Το πρώτο βήμα είναι η συνειδητοποίηση και η αναγνώριση των συναισθημάτων μας. Το επόμενο είναι η διαχείριση.

[dstavr]

Καλημέρα κι από εμένα...

Ακριβώς ίδια κατάσταση πέρασα αλλά δυστυχώς δεν είχα ρωτήσει και έκανα του κεφαλιού μου και την πάτησα.

Μην κάνεις το ίδιο λάθος μ'εμένα... εγώ τον άφησα στη γιαγιά για δυο μέρες για να γίνει η μετακόμιση και όταν τον πήρα τον πήγα στο καινούργιο σπίτι που όλα ήταν στην εντέλεια (σχεδόν). Αυτό είναι λάθος... Και αν ρωτήσεις και ψυχολόγους (όπως έκανα εγώ κατόπιν εορτής) θα σου πουν το ίδιο. Πρέπει να συμμετέχει σε όλα τα στάδια της μετακόμισης. πρέπει να είναι μαζί σας και να βιώσει όλα αυτά που θα βιώσετε εσείς..το πακετάρισμα, καποιες μικρές μεταφορές που μπορεί να κάνετε μόνοι σας και όχι με το συνεργείο, το πακετάρισμα/μεταφορά του συνεργείου, να δει και να περπατήσει στο παλιό σπίτι όταν αυτό θα είναι άδειο, να δει τα πράγματά της να φτάνουν στο καινούργιο σπίτι, να ανοίξει κούτες, να τα βάλει στην καινούργια θέση τους κτλ κτλ κτλ...

Εμείς δεν το κάναμε αυτό και μας βγήκε το λάδι στο καινούργιο σπίτι γιατί για περίπου 1 μήνα ο μικρός γκρίνιαζε, έκλαιγε, φώναζε 24ώρες/24ωρο...

Ζήταγε ο καημένος να πάει στην κουζίνα... του έλεγα έλα πάμε... και όταν φτάναμε μου έλεγε: Όχι αυτή την κουζίνα ... την άλλη θέλω... και κλάμα... και φωνές... και ανησυχία.

ΥΓ: Ο δικός μου ήταν 21 μηνών όταν έγινε η μετακόμιση άρα είμαστε πολύ κοντα.

[Niki81]

Εμεις μετακομισαμε πριν ενα μηνα σε σπιτι που χτιζαμε.Το παιδι ερχοταν μαζι μου στην οικοδομη σχεδον καθε μερα απο τη στιγμ που γεννηθηκε...ηξερε δλδ το χωρο.Οταν μετακομισαμε τον αφησα στην πεθερα μου για κανα 2ωρο μεχρι να γινει η μεταφορα των πραγματων...σε ολα τα υπολοιπα συμμετειχε.

Και παλι ομως τις πρωτες 10 μερες ειχαμε θεμα...γκρινιαζε οοοοολη μερα....κατι του εφταιγε συνεχως...γυρναγε σα αμενο..λες και δεν ηξερε με τι να πρωτοασχοληθει...ε σιγα σιγα ηρεμησε.

[davinci]

Αφού δεν είσαι κινέζα καλέ στ' αλήθεια, γιατί προσποιείσαι;

 

Οι γονείς είναι πραγματικοί άνθρωποι και δικαιούνται να έχουν πραγματικά συναισθήματα. Επίσης επειδή είναι και το πρότυπο των παιδιών επιβάλλεται να έχουν πραγματικά συναισθήματα γιατί έτσι "νομιμοποιούν" κατά κάποιο τρόπο και τα συναισθήματα των παιδιών τους.

 

Με απλά λόγια μίλησε γιαυτό που νιώθεις και κάνε και καμιά βόλτα προς τα εκεί όταν με το καλό μετακομίσετε. Αλλά βέβαια ξαναλέω μη φλομώσεις το παιδί με τα δικά σου. Άλλωστε πρόκειται για γλυκιά θλίψη γιατί εκεί έζησες πολλές όμορφες στιγμές και χαίρεσαι γιαυτές. Χτίζετε τη συναισθηματική νοημοσύνη των παιδιών. Το πρώτο βήμα είναι η συνειδητοποίηση και η αναγνώριση των συναισθημάτων μας. Το επόμενο είναι η διαχείριση.

 

Χαχαχα ναι αφού δεν είμαι κινέζα γιατί προσποιούμαι?Έλα ντε!

Σ'ευχαριστώ πάρα πολύ για την βοήθεια!!!

[kourkoumpini]

εμεις τη μετακομιση την καταλαβαμε για τα καλα. ηταν 15-16 μηνων. φυγαμε απαο αθηνα για ενα μηνα μονοι μας, εγω και ο μικρος και μετα ηρθαν τα πραγματα και ο μπαμπας μας. τον εφερνα στο καινουριο σπιτι καθε μερα γιατι εφερνα και λιγα λιγα πραγματα, οσα μπορουσα με το καροτσι.

γενικα δυσκολευτηκε αρκετα να ρποσαρμοστει, χαρηκε οταν ειδε τα πραγματα στις κουτες και το κρεβατακι του εστω και πακεταρισμενο. αλλα απο τοτε (φοβοταν νομιζω το νεο χωρο) κατσικωθηκε στο κρεβατι μας. δεν ξερω, μακαρι ολα τα παιδακια να προσαρμοζονται ευκολα, αλλα εμεις ζοριστηκαμε παρα πολυ. στον παιδικο αντιθετα προσαρμοστηκε αμεσως.

[baou]

καλησπέρα. κατά την μετακόμιση που έκανα με τον σχεδόν 3-χρονο γιο μου βοήθησαν πολύ τα εξής :

- συμμετείχε ως ένα σημείο στην διαδικασία

- επισκεφτήκαμε αρκετές φορές το καινούργιο σπίτι πρίν πάμε και κάθε φορά του τόνιζα με φοβερό ενθουσιασμό υπαρκτά ή και ανύπαρκτα πλεονεκτήματα (πωωπωω τι φοβερό που είναι το παράθυρο του δωματίου σου , θα σε βλέπουν πιο καλά τα συννεφάκια και ο ήλιος!!!)

- και το σημαντικότερο διατήρησα στο δωμάτιο του για αρχή τα παλιά του έπιπλα και χρώματα, ώστε να έχει κάπου να νιώθει εξ΄αρχής οικεία...

εμείς τα πήγαμε μια χαρά...καλή επιτυχία

[Macorina]

Είμαστε έτοιμοι να μετακομίσουμε και ο μικρός μέχρι στιγμής έχει δει τις κούτες εχει ανέβει πάνω τους, μέσα τους, και έχει έρθει στο καινούργιο σπίτι 2-3 φορές. Το έχει εξερευνήσει και έχει "σκουπίσει" (έχουμε κόλλημα με την ηλεκτρική). Αυτό που απορώ είναι: Όταν θα έρθει το συνεργείο θα πρέπει να είναι κι αυτός παρών;Σίγουρα θα δεί την αρχή της διαδικασίας, γιατί την ώρα που θα έρθουν θα είναι πολύ πρωι και μάλλον μόλις θα έχει ξυπνήσει. Μετά σκέφτομαι να τον πάω στην μαμά μου και να τον πάρω πάλι το μεσημέρι και να πάμε κατευθείαν στο καινούργιο σπίτι. Είναι λάθος κίνηση;

[davinci]

Είμαστε έτοιμοι να μετακομίσουμε και ο μικρός μέχρι στιγμής έχει δει τις κούτες εχει ανέβει πάνω τους, μέσα τους, και έχει έρθει στο καινούργιο σπίτι 2-3 φορές. Το έχει εξερευνήσει και έχει "σκουπίσει" (έχουμε κόλλημα με την ηλεκτρική). Αυτό που απορώ είναι: Όταν θα έρθει το συνεργείο θα πρέπει να είναι κι αυτός παρών;Σίγουρα θα δεί την αρχή της διαδικασίας, γιατί την ώρα που θα έρθουν θα είναι πολύ πρωι και μάλλον μόλις θα έχει ξυπνήσει. Μετά σκέφτομαι να τον πάω στην μαμά μου και να τον πάρω πάλι το μεσημέρι και να πάμε κατευθείαν στο καινούργιο σπίτι. Είναι λάθος κίνηση;

 

 

Αυτό που παρατήρησα είναι ότι όλες μετακομίζουμε άνοιξη!!!Χαχαχαχα

Λοιπόν, ένα χρόνο σχεδόν μετά να σου πω την εμπειρία μου από την μετακόμιση!

 

Ακολούθησα τις παραπάνω συμβουλές, είναι πολύ σημαντικό να ξαναβρεί τα παλιά του έπιπλα κ πράγματα το παιδί, όσο περισσότερες φορές επισκεφθεί το καινούργιο σπίτι τόσο καλύτερα. Σχετικά με το συνεργείο...δεν ξέρω να σου πω τι είναι καλύτερο από ψυχολογικής άποψης αλλά για να μην είμαστε κ υπερβολικές μπορείς απλά να εξηγήσεις στο παιδί ότι δεν είναι εύκολο να είναι στα πόδια του συνεργείου πολύς κόσμος κ γι'αυτό θα κάτσει λίγο να παίξει με την γιαγιά κ τον παππού κ μετά θα τον πάρεις να πάτε στο καινούργιο σας σπίτι που ήδη το έχει γνωρίσει.Αν αυτό θέλεις...

Αλήθεια τι ηλικία έχει το παιδάκι σου?

 

Η μικρή μου στο σπίτι εγκλιματίστηκε από την αρχή, έπαιζε, χαιρόταν κ έδειχνε ότι της άρεσε το σπίτι αλλά πού κ πού έλεγε ότι το σπίτι μας είναι στην...τάδε περιοχή που ήταν το παλιό μας σπίτι.

Την πήγαμε αρκετές φορές στην αρχή κ ακόμα πηγαίνουμε καμιά φορά στην παιδ.χαρά της παλιάς γειτονιάς, συναντάει τα παιδάκια,χαιρόταν κ χαίρεται πάρα πολύ!

Περάσαμε κ από το παλιό μας σπίτι κ μπήκαμε μέσα κ το είδε άδειο κ έτρεχε μέσα στα δωμάτια...ήταν άνετη!

Γενικώς εγώ έχω καταλήξει ότι εάν εξηγήσεις στο παιδί, το αφήσεις να συμμετέχει στην διαδικασία, εάν γνωρίσει το καινούργιο σπίτι κ την περιοχή νωρίτερα...όλα θα πάνε καλά!

Τώρα έναν χρόνο μετά στην νέα μας περιοχή έχει φίλους,ξεκίνησε παιδικό σταθμό, έχει μάθει τις παιδικές χαρές εδώ, έχει εγκλιματιστεί κ της αρέσει πολύ!

 

Και κάτι ακόμα που παρατήρησα...όταν ετοιμαζόμασταν, μέσα στον χρόνο που πέρασε, να πάμε κανένα 3ήμερο κάπου κ φτιάχναμε βαλίτσα άρχιζε να φέρνει όλα της τα παιχνίδια,τις κούκλες...χαχαχα τα πάντα κ με πιάνανε τα γέλια κ προσπαθούσα να της εξηγήσω ότι πάμε μια εκδρομή κ θα ξαναγυρίσουμε σπίτι μας,δεν μετακομίζουμε!Κ όντως διάλεγε μερικά κ τα άφηνε τα άλλα...

 

Εγώ πάντως έναν χρόνο μετά ακόμα δεν έχω εγκλιματιστεί...χαχαχαχαχα

[Macorina]

Λοιπόν, την κάναμε την μετακόμιση την Πέμπτη που μας πέρασε. Όλα πήγαν πολύ καλά. Κατ'αρχήν, δεν αλλάξαμε περιοχή, οπότε όλα τα "κοινωνικά" του στέκια είναι τα ίδια. Ευτυχώς.

Τη μέρα της μετακόμισης, ξύπνησε ακριβώς τη στιγμή που ήρθε το φορτηγό. Μέχρι εκείνη τη στιγμή δεν είχα μαζεψει τίποτα από τα διακοσμητικά στο δωμάτιό του, ούτε τα πιο αγαπημένα του παιχνίδια.

Μόλις ξύπνησε θήλασε όπως κάθε πρωι, τον άλλαξα και του έβαλα τα ρουχαλάκια του όπως κάθε πρωι. Πήραμε το γάλα μας (πίνει και φρέσκο για πρωινό), και πήγαμε στη γιαγιά. Τον άφησα, και τον πήρα πάλι το μεσημεράκι κατά τις 2. Είχα φτιάξει το δωμάτιό του, σχεδόν όπως ήταν το παλιό, και το σαλόνι με τη σκηνή του και τα παιχνίδια του όπως ακριβώς ήταν πριν. Μας έφυγε η μαγκιά από την κούραση, αλλά τα καταφέραμε και δεν είχαμε τρομερή αναστάτωση όταν ήρθε. Βέβαια, ήταν νευρικούλης, δεν μιλάει κιόλας ακόμα (είναι 17,5 μηνών) και έκανε λίγη γκρίνια. Όμως το βραδι κοιμήθηκε κανονικά και από κείνη τη μέρα έχει ηρεμήσει γενικά πολύ. Νομίζω γενικά το κλειδί είναι η εξοικείωση με τον χώρο και πολλή κουβέντα (του έκανα πλύση εγκεφάλου, του εξηγούσα συνεχώς τις προηγούμενες μέρες ότι θα πάμε στο καινούργιο σπιτάκι που είναι μεγαλύτερο και θα μπορεί να τρέχει και να παίζει με το σκυλάκι μας κλπ)

Πάντως την ώρα που ήρθαν οι μεταφορείς ο μικρός έδειξε μεγάλη ψυχραιμία και τους χαμογελούσε.

[minimini]

Καλησπέρα!! είμαι νέο μέλος 2 ημερών! Με λένε Μαρία και την κόρη μου που είναι τριών Μαριάντα. Η αλήθεια είναι οτι και εγώ ψάχνω σπίτι να μετακομίσω για να είναι κοντά στη δουλειά γιατί του χρόνου πάμε και παιδικό! Το σκέφτομαι πώς και άν θα αναστατωθεί η μικρή γιατί έχουμε εδώ και τις παρέες μας τις φίλες της που πάμε και έρχονται σπίτι μας κτλ και αναρωτιέμαι άν η αλλαγή σπιτιού και η νέα εμπειρία του παιδικού της πέσουν όλα μαζί.. Ίσως να υπερβάλλω.. Δέν ξέρω βέβαια πότε θα βρώ σπίτι στο ψάξιμο είμαι ακόμα αλλά απο τώρα προετοιμάζω το έδαφος ώς κάτι νέο και συναρπαστικό και όπως είναι φυσικό ακούω τις εύλογες απορίες της και έχω ένα μικρό άγχος.. Πώς μπορώ να το παρουσιάσω όσο το δυνατόν πιό εύκολα?