ΕΙΝΑΙ ΝΤΡΟΠΗ ΜΟΥ ΑΛΛΑ ΝΙΩΘΩ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ!

[ele81]

ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ Η ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ.ΠΡΙΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΑ,ΔΥΝΑΜΙΚΗ Κ ΚΟΚΕΤΑ.6 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΣ ΜΟΥ ΝΙΩΘΩ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ! Η ΜΠΕΜΠΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΜΩΡΑΚΙΑ Κ ΕΤΣΙ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΓΚΑΛΙΑ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΓΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΙΛΑΩ),ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΩ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΩ(ΤΟ ΤΥΡΟΨΩΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΥ ΔΙΑΤΡΟΦΗ),ΤΟ ΜΠΙΑΝΟ ΜΟΥ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΜΗΜΑΤΙΚΑ!!!ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΛΕΤΣΟ,Η ΜΕΣΗ ΜΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ Κ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΜΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΕΞΩ!!!Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΓΚΑΛΙΑ, ΠΛΕΝΕΙ Κ ΤΑ ΠΙΑΤΑ Κ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΓΙΑΤΙ ΗΔΗ Η ΩΡΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ....ΕΤΣΙ ΜΕΝΩ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ ΕΓΩ ΣΑΝ ΤΟ ΑΓΓΟΥΡΙ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ Κ ΝΑ ΜΠΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΚΑΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ Κ ΑΠ ΤΙΣ ΤΥΧΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ 9 ΜΗΝΕΣ. ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Κ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΡΓΕΙ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΑ.....ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ...ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΕΛΩ...ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΑ ΕΙΠΑ....

[afroad]

Δεν έχεις κάποιον συγγενή σου κοντά σου βρε καλή μου; Μαμά, πεθερά, κάποιον να σε βοηθήσει λίγο να ξαλαφρώσεις; Μην απελπίζεσαι πάντος. Έχεις απόλυτο δίκιο που σ'έχει πάρει απο κάτω αλλά αν το αποδεχτείς καρτερικά, μόνο περισσότερο κακό θα σου κάνει. Η λύση που μπορώ να σκεφτώ για να σου προτείνω αυτή τη στιγμή είναι να έχεις μια βοήθεια ώστε να έχεις λίγο χρόνο ελεύθερο κατά τη διάρκεια της ημέρας. Να φανταστώ ότι η μικρούλα σου έχει και δύσκολο πρόγραμμα ύπνου; Έχεις δοκιμάσει να την αφήνεις και να μην την έχεις συνέχεια αγκαλιά ή δεν αντέχεις να κλαίει;

[Λιζα14]

Υπομονή..φταίει κ ο χειμώνας για την κλεισούρα.αμα ανοίξει λίγο να βγαίνετε βολτιτσα..πριν δε βρει καμία κατάθλιψη.εμένα στην μικρή μου ου γεννήθηκε νοέμβριο κ έφαγα όλο το χρόνων σπίτι κλεισμένη που στα καλά μου ούτε μια μέρα δε μπορω να κάτσω μέχρι..μέχρι να έρθει η άνοιξη να βγαίνουμε...αστα να πάνε...μην αφηνεσαι πάντως!σκέψου κ τον άντρα σου λιγο

[Nina-Nana]

Ele81 τα πράγματα δεν θα αργήσουν να φτιάξουν! Το μωρό σου θα σε αποδεσμευσει κατα κάποιον τροπο γιατί έχει και να εξελιχθεί κινητικά. Μέσα στους επόμενους μήνες θα μπουσουλησει, θα περπατήσει και δε θα θέλει να είναι στην αγκαλιά συνέχεια.

Δεν παίζει καθόλου στο πάτωμα μπρουμητα;

Βόλτες πάτε;

Όσον αφορά στον θηλασμο τώρα με τις στερεές θα είναι πολυ πολυ πολυ πιο εύκολα. Για την ακρίβεια θα αναπολεις τις ατέλειωτες ώρες θηλασμου και θα σου φαίνονται παιχνιδάκι συγκριτικά με τις στερεές τροφές!

[Amy74]

Υπομονη κοπελα μου οπως πολυ σωστα ειπε η προηγουμενη κοπελα! Αυτη τη κατασταση την εχουμε ζησει απο λιγο ως πολυ ολλαες οι κοπελες, ειδικα οσες δεν εχουν βοηθεια απο μαμα , πεθερα κτλ. Εγω για να καταλαβεις περιμενω πως και πως να γυρισει απο το σχολειο η μεγαλη μου για να μπορεσω να μπω για ενα γρηγορο μπανιο... Η καλυτερη λυση ειναι να παιρνεις το μωρακι σου και να βγαινετε βολτα ειδικα τωρα που ανοιγει ο καιρος γιατι μη νομιζεις και τα μωρακια μας ηρεμουν και "κουραζονται" ακομα και με μια απλη βολτα για ενα καφε η απλως ...βολτα! Προσπαθησε να μη μενεις μεσα για να μη σε παιρνει απο κατω... σε καταλαβαινω απολυτα γιατι και εγω εχω κλειστει αρκετα μετα τον ερχομο του μικρου μου (κι εμενα ειναι 6μιση μηνων) αλλα εχω κι αλλα δυο τεσσαρων και δυο, και ακομα δεν μπορω να τα κουμανταρω ολα μονη μου εκτος σπιτιου!!! Τι να κανουμε , θα φτιαξουν τα πραγματα ,α και οσον αφορα τις δουλειες...οσες προλαβαινουμε και οταν βλεπεις κι εγω εχω γινει "νυχτερινος" τυπος....!

[maela]

Καλημερα!

Σε καταλαβαινω απολυτα γτ και ο δικος μου ειναι 6 μηνων.. βεβαια ειναι σχετικα ευκολο μωρο και δεν θελει συνεχεια αγκαλιες.. αν και νομιζω οτι αυτο ειναι στο χερι μας.Λοιπον θα σου πω τι κανω εγω και δοκιμασε το και δεν εχεις να χασεις τπτ.Εχω ενα προχειρο καροτσι μεσα στο σπιτι που μου ειχαν δωσει.. οποτε οταν θελω να κανω δουλειες τον βαζω εκει και με ακολουθει ετσι σε ολο το σπιτι.Θελει να με κοιταει και μονος του δεν πολυ καθεται.Βαζω ηλεκτρικη πχ? Σερνω και το καροτσι απο πισω.Πλενω το μπανιο?? Επισης το ιδιο.Μπορει η δικια σου να κλαψει λιγο στην αρχη.. αλλα οταν θα σε παρατηρει να κανεις τις δουλειες σου.. και της μιλας η της τραγουδας.. σιγα σιγα θα συνιθισει!

Το αλλο που θα σου πω.. εφοσον ειναι 6 μηνων και εσενα.. να αρχισεις να την βαζεις στο καρεκλακι φαγητου και να την απασχολεις με παιχνιδακια .Εχουμε πχ ενα πιανακι με ηχους και τον βαζω εκει.. τα κοποαναει .. παιζει .. του λεω και εγω μπραβο μολις πατησει ενα κουμπι.. πορωνεται και συνεχιζει !

Τωρα που ανοιγει ο καιρος.. φτιαξου ντυσου και παρε τη μικρη και πηγαινετε για περπατημα.. η εστω μεχρι το σουπερ!Οπως ειπε και μια κοπελα πιο πανω.. με μια μικρη βολτα κουραζονται.Θα νιωσεις και εσυ καλυτερα !Μας εχει φαει η κλεισουρα δυστηχως γτ φαγαμε ολο τον χειμωνα.. και εγω ωρες ωρες.. νιωθω παρα πολυ ασχημα με τον εαυτο μου αλλα η ανοιξει μου δινει κινητρο να νιωσω και παλι γυναικα.

Δεν ξερω για σενα.. αλλα εγω προσπαθω να χασω και τα υπολοιπα κιλα της εγκυμοσυνη.. τα παω παρα πολυ καλα.. και αυτο με εχει ανεβασει παρα πολυ ψυχολογικα.Δεν αντεχω αλλο να με βλεπω σαν μια χοντρη με πυτζαμες και φορμες και το μαλλι ξεμαλλιασμενο.

Επισης αν δεν σου κοιμαται μεσα στην ημερα ωστε να βρεις λιγο χρονο.. εγω πχ το απογευμα.. φροντισω να παιζουμε ασταματητα.. να τον γυρναω να τον πεταω κλπ κλπ ωστε το βραδυ 10 ακριβως να πεφτει ξερος για υπνος και φυσικα ικανοποιημενος.

Ολα αυτα που σου λεω.. μην σκεφτεις οτι εγω περναω τελεια και τι τυχερη που ειμαι ενω εσυ οχι.Απλα ειναι τροποι που εχουν πετυχει.. και να ξερεις οτι ολα τα μωρακια εχουν τα δικα τους θεματα και δεν εισαι η μονη!

Η ανοιξη παντως σιγουρα θα σε κανει να νιωσεις καλυτερα!

[psixi]

ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ Η ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ.ΠΡΙΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΑ,ΔΥΝΑΜΙΚΗ Κ ΚΟΚΕΤΑ.6 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΣ ΜΟΥ ΝΙΩΘΩ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ! Η ΜΠΕΜΠΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΜΩΡΑΚΙΑ Κ ΕΤΣΙ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΓΚΑΛΙΑ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΓΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΙΛΑΩ),ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΩ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΩ(ΤΟ ΤΥΡΟΨΩΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΥ ΔΙΑΤΡΟΦΗ),ΤΟ ΜΠΙΑΝΟ ΜΟΥ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΜΗΜΑΤΙΚΑ!!!ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΛΕΤΣΟ,Η ΜΕΣΗ ΜΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ Κ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΜΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΕΞΩ!!!Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΓΚΑΛΙΑ, ΠΛΕΝΕΙ Κ ΤΑ ΠΙΑΤΑ Κ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΓΙΑΤΙ ΗΔΗ Η ΩΡΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ....ΕΤΣΙ ΜΕΝΩ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ ΕΓΩ ΣΑΝ ΤΟ ΑΓΓΟΥΡΙ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ Κ ΝΑ ΜΠΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΚΑΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ Κ ΑΠ ΤΙΣ ΤΥΧΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ 9 ΜΗΝΕΣ. ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Κ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΡΓΕΙ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΑ.....ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ...ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΕΛΩ...ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΑ ΕΙΠΑ....

Θα σε παρηγορουσε αραγε αν σου ελεγα οτι εγω με τα διδυμα ειμαι κατιτις χειροτερα?Το μονο που μπορω να κανω ειναι να προσπαθω απεγνωσμενα να τα βαλω σε προγραμμα για να προλαβαινω γιατι και εγω ειμαι σαν το αγγουρι,μονη σαν λεμονι σε αυτη την πολη...Μαμα και πεθερα δινουν μονο συμβουλες και κανουν και παρατηρησεις απο το τηλεφωνο...Γενικα αποφευγω ομως να γκρινιαζω και προσπαθω μονο να οργανωσω το προγραμμα των μωρων για να μην ταλαιπωριουνται και αυτα.Ευτυχως τα εμαθα απο την αρχη σε λιγες αγκαλιτσες αλλα με θελουν συνεχεια εκει να με βλεπουν και να παιζουμε...μολις απομακρυνομαι αρχιζουμε τα "τραγουδια"...Και εμενα ο αντρας μου βοηθαει αλλα τι νακανει και αυτος πουερχεται εξι το απογευμα αλοιφη απο τη δουλεια...?Ετσι ολα μα ολα περνανε απο μενα και περιμενω το σ/κ για να κλεψω μια ωρα να βγαλω φρυδια ,να ξυρισω ποδια κ.τ.λ.Λετσος δεν θα πει τιποτα!Τωρα ομως που ανοιγει ο καιρος νομιζω θα ειμαστε καλυτερα...Δεν νιωθω παντως δυστυχισμενη,η αληθεια ειναι αυτη...απλως νιωθω πιεσμενη!Θα ηθελα και γω να παω μια φορα τη βδομαδα για μια βολτα...Τωρα την ανοιξη θα τα παιρνω και θα πηγαινουμε,τρελαινονται στο καροτσακι,κοιτανε κοιτανε και δεν χορταινουν...Τα μαναρακια...Ολα καλα βρε κοριτσι,τι να γινει,παντα στην αρχη αν δεν εχεις καμια βοηθεια ειναι δυσκολα.Ψυχραιμια.

[viki35]

Πρωτα απο ολα κουλαρε .... ενα παιδακι εχεις (ακομα τουλαχιστον) και πιο ευκολα μπορεις να μπεις σε ενα προγραμμα .

Απο τη στιγμη που εχεις επιλε3ει να θηλασεις πρεπει να μην το θεωρεις ως προβλημα , αμα δεν αντεχεις αλλο δεν ειναι καθολου κακο να το σταματησεις , ισως σε χαλαρωσει . Εγω ομολογω οτι στον γιο μου με το που ειδα οτι πιεζομαι και δεν αντεχω σταματησα το θηλασμο γιατι σκεφτικα οτι ειναι καλυτερα μια ηρεμη μαμα παρα μια πανικοβλητη μαμα . Την κορη μου ουτε το σκεφτικα να τη θηλασω , βοηθεια καμια περα εμου και του αντρα μου και δεν ειχα σκοπο να παθω καταθλιψη και να μην μπορουμε να λειτουργησουμε .

Παρε το μωρο σου και βγαινετε βολτες , θα σε χαλαρωσει τοσο εσενα οσο και το μικρουλη. Οι βολτες με βοηθησανε πολυ εμενα , απο την μερα που γυρησαμε απο το μαιευτηριο , δεν εμεινα ουτε μια μερα μεσα , βρε3ει χιονισει . Οσο αφορα τις δουλειες , αμα εχεις δυνατοτητα παρε γυναικα 1 φορα τη βδομαδα . Μαγειρεμα ? απε3ω ή ο αντρας σου μεχρι να χαλαρωσεις λιγακι εσυ . Μια χαρα φαγακι εχει και το γκουντις , ιδιαιτερα τα μπιφτεκακια του ειναι μια τρελλα . Προσπαθησε απλως να ηρεμησεις , δεν σηκωνει πρεπει , θα κανεις οτι εσυ θελεις και σε χαλαρωνει να περνας ομορφα και ευχαριστα τις ωρες με το παιδι σου . Στρωσε ενα παπλωμα κατω και καθηστε και οι 2 και ανακαλυψτε μερικα παιχνιδια , βαλτην λιγο σιγα σιγα να απασχολειτε , εστω και 2 λεπτα τη μερα .

[mimika2011]

Δεν είναι ντροπή να νιώθεις δυστυχισμένη, όλες έτσι νιώσαμε!Επιβάλλεται όμως να κάνεις κάτι για να ξαναβρεις τον εαυτό σου!Προσπάθησε να βρεις τρόπους να απασχολείς το μικρό σου με παιχνίδια, σταμάτα όποια δραστηριότητα σε δυσαρεστεί, πίεσε τον εαυτό σου να έχει ενδιαφέροντα, ντύσου, στολίσου, βγές μια βόλτα έστω μόνη σου κι έστω για να πας στο περίπτερο να πάρεις τσίχλες!

[nelly28]

καλημερα.. σε καταλαβαινω... και εμενα ο μικρος μου ειχε δειξει τετοια σημαδια αλλα τον αφηνα και λιγο να κλαψει και συνηθισε, προτιμουσα να τον ακουω να κλαιει απο το να πεσω σε καταθλιψη, δεν λεω να σκασει το παιδι αλλα δεν πρεπει να μαθει να καθετε και λιγο μονη της?? την βαζεις καθολου μπρουμιτα μηπως αρχισει σιγα σιγα να μπουσουλισει? ισως ειναι λιγο νωρις αλλα μπορει να την βοηθησεις ετσι και να μην τεμπελιασει οταν ερθει η ωρα, υπομονη.....

[ANDREOULIS]

Υπομονη κοριτσι μου και ολα θα αλλαξουν ειναι φυσιολογικο με την

γεννηση ενος παιδιου ερχονται τα πανω κατω το θεμα ειναι να εχεις

υπομονη και να μπορεις να βρεις την χρυση τομη .( αν και εγω αργησα κατα 3 χρονια αλλα πιστευω την βρηκα )

Σου τα λεω εγω που κοντεψα να σαλταρω με την επιλοχειο.

Οπως σου προαναφερε μια κοπελα να πηγαινεις στο περιπτερο

για τσιχλες .. ναι εγω θυμαμαι πηγαινα στο φουρνο για γαλα και

ψωμι οσο να ναι ξεσκας τωρα τα θυμαμαι ολα αυτα που εκανα και σκεφτομουν και γελω τα εκανα εγω αυτα ?????

Αλλα πραγματικα υπομονη τα 2 πρωτα χρονια ειναι πολλη δυσκολα.

Αν ψαξεις να δεις τα θεματα που εχω ανοιξει και τωρα πως σου μιλω θα καταλαβεις οτι θα ερθουν καλυτερες μερες .

[ele81]

καλημερα.. σε καταλαβαινω... και εμενα ο μικρος μου ειχε δειξει τετοια σημαδια αλλα τον αφηνα και λιγο να κλαψει και συνηθισε, προτιμουσα να τον ακουω να κλαιει απο το να πεσω σε καταθλιψη, δεν λεω να σκασει το παιδι αλλα δεν πρεπει να μαθει να καθετε και λιγο μονη της?? την βαζεις καθολου μπρουμιτα μηπως αρχισει σιγα σιγα να μπουσουλισει? ισως ειναι λιγο νωρις αλλα μπορει να την βοηθησεις ετσι και να μην τεμπελιασει οταν ερθει η ωρα, υπομονη.....

 

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΒΡΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!!!ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ Η ΤΡΕΛΗ ΠΟΥ ΤΑ ΒΛΕΠΩ ΜΑΥΡΑ!!!

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΣΑ ΕΙΧΑ ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑ Κ ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΠΟΤΕ ΤΗ ΧΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΚΙ ΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΙ ΟΛΟ ΤΟ ΜΙΣΘΟ ΜΟΥ.ΧΑΛΑΛΙ ΑΡΚΕΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΝΑΓΑΜΕ ΟΜΟΡΦΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΖΩΗΣ!ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΝΕ ΔΕ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΓΥΝΑΙΚΑ!

ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΤΕ Κ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΑΣ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΤΙΠΟΤΑ...ΓΚΡΙΝΙΑ..ΓΚΡΙΝΙΑ...ΓΚΡΙΝΙΑ...ΜΟΝΟ ΚΑΤΩ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΦΗΣΕΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ(ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΝΕLLY) Κ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ TI ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ!

[maela]

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΒΡΕ ΚΟΡΙΤΣΙΑ!!!ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΙΜΑΙ ΕΓΩ Η ΤΡΕΛΗ ΠΟΥ ΤΑ ΒΛΕΠΩ ΜΑΥΡΑ!!!

ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΓΕΝΝΗΣΑ ΕΙΧΑ ΠΩΣ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΑ Κ ΓΥΝΑΙΚΑ ΟΠΟΤΕ ΤΗ ΧΕΙΑΖΟΜΟΥΝ ΚΙ ΑΣ ΕΠΑΙΡΝΕ ΚΙ ΟΛΟ ΤΟ ΜΙΣΘΟ ΜΟΥ.ΧΑΛΑΛΙ ΑΡΚΕΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΠΕΡΝΑΓΑΜΕ ΟΜΟΡΦΑ ΑΥΤΟΥΣ ΤΟΥΣ ΠΡΩΤΟΥΣ ΜΗΝΕΣ ΖΩΗΣ!ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ ΕΤΣΙ ΟΠΩΣ ΤΑ ΚΑΝΑΝΕ ΔΕ ΒΓΑΙΝΟΥΜΕ ΟΥΤΕ ΓΙΑ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΝΑ ΠΑΡΩ ΓΥΝΑΙΚΑ!

ΚΑΛΑ ΚΑΝΕΤΕ Κ ΜΟΥ ΛΕΤΕ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΣΑΣ ΑΛΛΑ ΕΧΩ ΔΟΚΙΜΑΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΤΙΠΟΤΑ...ΓΚΡΙΝΙΑ..ΓΚΡΙΝΙΑ...ΓΚΡΙΝΙΑ...ΜΟΝΟ ΚΑΤΩ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΦΗΣΕΙ ΝΑ ΚΛΑΙΕΙ(ΚΑΤΑΛΑΒΑΜΕ ΤΙ ΕΝΝΟΕΙΣ ΝΕLLY) Κ ΑΥΤΟ ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ TI ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΑΚΟΜΑ!

Ισως καποιες φορες.. τα μωρακια αναπαραγουν την δικια μας ψυχολογια!Αν δηλ εμεις ειμαστε κουρασμενοι ψυχολογικα και δεν εχουμε ορεξη .. ισως εχουν γκρινια για να δειξουν ακριβως το ιδιο.Εγω θα σου ελεγα να ψαξεις να βρεις τι της αρεσει περισσοτερο να κανει και να της το κανεις καποιες ωρες συγκεκριμενες.Εγω πχ το πρωι κανω τις δουλειες μου στο σπιτι και δεν παιζω ιδιαιτερα με τον μπεμπη.. ομως εχω οπως ειπα και πιο πανω.. το καροτσι απο πισω και με ακολουθει παντου.Φυσικα του δινω παιχνιδακια.. του μιλαω (οχι ολη την ωρα γτ βαριεμαι κιολας)..του λεω συχνα οτι εισαι παρεα με τη μανουλα που κανει τις δουλιτσες της.. και το απογευμα παιζουμε και ασχολουμε ολο μαζι του!Μην απελπιζεσαι.Καθε παιδακι ειναι ξεχωριστο και θελει τον δικο του τροπο.Με ψυχραιμια και καλη ψυχολογια πειραματισου καθε μερα σε κατι διαφορετικο να δεις τι σου ταιριαζει απο ολα αυτα που σου λενε τα κοριτσια!Αλλα θεωρω ειναι σημαντικο να μην νιωθεις εσυ κουρασμενη !Εκτος να γκρινιαζει γτ την ενοχλουνε τα δοντακια της.Τοτε δεν ξερω τι μπορεις να κανεις!

[natassa-tasos]

Είναι λογικό να μη θέλει να μένει μόνη της σ' ένα δωμάτιο, χωρίς να σε βλέπει. Δοκίμασε αυτό με το καρότσι, το είχα κάνει κι εγώ κι πέτυχε. Βάλτην στο καρότσι και να την παίρνεις μαζί σε κάθε δωμάτιο που κάνεις δουλειές.

Όταν μαγείρευα στην κουζίνα είχα τον μικρό μου στο καρεκλάκι να με κοιτάει και του μίλαγα. Καθόταν μια χαρά, χωρίς να θέλει αγκαλιά.

Α, μη ξεχάσω, έβαζα και ένα cd με παιδικά τραγουδάκια και του τραβούσαν λίγο την προσοχή.

Μην απελπίζεσαι, πέρασαν τα δύσκολα. Όταν μπουσουλήσει και μετά που θα περπατήσει, δεν θα θέλει πια αγκαλιές.

[nelly28]

μαρσιπο μεσα στο σπιτι εχεις δοκιμασει?? σιγουρα θα ειναι και αυτος κουραστικος αλλα αν δεν καθετε με τιποτα μονη της θα εχεις τα χερια σου ελευθερα. εχω ακουσει πολλα μωρακια που ειναι ετσι, μιας φιλης μου απο την μερα που γεννηθηκε κοιμοταν μονο μια ωρα το μεσημερι και το βραδυ διακεκομμενα και ολες τις υπολοιπες ωρες τσιριζε οτι και να την εκανε, ακομα και αγκαλια, το καλο ειναι οτι εχει βοηθεια εγω που δεν ειχα οταν ηταν μωρο θα ειχα τρελαθει! τωρα που κοντευει να χρωνησει εχει ηρεμησει καπως.

[foten]

Υπομονή..φταίει κ ο χειμώνας για την κλεισούρα.αμα ανοίξει λίγο να βγαίνετε βολτιτσα..πριν δε βρει καμία κατάθλιψη.εμένα στην μικρή μου ου γεννήθηκε νοέμβριο κ έφαγα όλο το χρόνων σπίτι κλεισμένη που στα καλά μου ούτε μια μέρα δε μπορω να κάτσω μέχρι..μέχρι να έρθει η άνοιξη να βγαίνουμε...αστα να πάνε...μην αφηνεσαι πάντως!σκέψου κ τον άντρα σου λιγο

 

Κι εμένα 11 Νοεμβρίου 2010 γεννήθηκε και μόλις έκλεισε τους 2 μήνες τον έβγαζα κανονικά βολτίτσα σε εσωτερικούς χώρους μόνο αρχικά .

Η συμβουλή μου είναι μην κλείνεσαι μέσα αγαπητή μου θεματοθέτρια . Η κόρη σου είναι ήδη 6 μηνών . Εγώ αν ήμουν στην θέση σου , θα την έντυνα καλά και θα πήγαινα έξω βόλτα , σουπερ μαρκετ , βιτρίνες ( βέβαια δεν μπορείς να δοκιμάσεις ρούσα και να ψωνίσεις αλλά δεν πειράζει) , ακόμη και σε παιδική χαρά να βλέπει τα άλλα παιδάκια .Ως τώρα , τουλάχιστον , δεν το έχω μετανι'ώσει το οτι ακολούθησα αυτήν την τακτική , την οποία σημειωτέον με συμβούλεψε να την ακολουθήσω η παιδίατρος , δεν έκανα δηλαδή του κεφαλιού μου.....Σε πληροφορώ οτι ελάχιστες φορές το παιδάκι αρρώστησε ως τώρα που είναι 16 μηνών . Μέχρι και σε καφετέρια τον παίρνουμε μαζί . Τον έχω πάει και μόνη μου . Σε καταλαβαίνω πάντως . Εγώ έμεινα σπίτι μόλις 2 μήνες και κάτι και κόντεψα να σαλτάρω . Μόνη σου πρέπει να πιαστείς από τα μαλλιά σου , διότι κι εγώ δεν είχα βοήθεια από πουθενά αλλούν πλην του συζύγου μου . Πήρα την κατάσταση στα χέρια μου .

ΥΓ. Αυτό με το μπάνιο σε δόσεις , τό έχω κάνει κι εγώ.... χαχχαχα είχα βγει από την μπανιέρα με σαπουνάδα στα μαλλιά γιατι έκλαιγε ο μικρός και ο άντρας μου δεν μπορούσε να τον κάνει καλά με τίποτα

[maela]

Κι εμένα 11 Νοεμβρίου 2010 γεννήθηκε και μόλις έκλεισε τους 2 μήνες τον έβγαζα κανονικά βολτίτσα σε εσωτερικούς χώρους μόνο αρχικά .

Η συμβουλή μου είναι μην κλείνεσαι μέσα αγαπητή μου θεματοθέτρια . Η κόρη σου είναι ήδη 6 μηνών . Εγώ αν ήμουν στην θέση σου , θα την έντυνα καλά και θα πήγαινα έξω βόλτα , σουπερ μαρκετ , βιτρίνες ( βέβαια δεν μπορείς να δοκιμάσεις ρούσα και να ψωνίσεις αλλά δεν πειράζει) , ακόμη και σε παιδική χαρά να βλέπει τα άλλα παιδάκια .Ως τώρα , τουλάχιστον , δεν το έχω μετανι'ώσει το οτι ακολούθησα αυτήν την τακτική , την οποία σημειωτέον με συμβούλεψε να την ακολουθήσω η παιδίατρος , δεν έκανα δηλαδή του κεφαλιού μου.....Σε πληροφορώ οτι ελάχιστες φορές το παιδάκι αρρώστησε ως τώρα που είναι 16 μηνών . Μέχρι και σε καφετέρια τον παίρνουμε μαζί . Τον έχω πάει και μόνη μου . Σε καταλαβαίνω πάντως . Εγώ έμεινα σπίτι μόλις 2 μήνες και κάτι και κόντεψα να σαλτάρω . Μόνη σου πρέπει να πιαστείς από τα μαλλιά σου , διότι κι εγώ δεν είχα βοήθεια από πουθενά αλλούν πλην του συζύγου μου . Πήρα την κατάσταση στα χέρια μου .

ΥΓ. Αυτό με το μπάνιο σε δόσεις , τό έχω κάνει κι εγώ.... χαχχαχα είχα βγει από την μπανιέρα με σαπουνάδα στα μαλλιά γιατι έκλαιγε ο μικρός και ο άντρας μου δεν μπορούσε να τον κάνει καλά με τίποτα

Καλα εκανες με τις βολτες!Και εμενα που ειναι 6 μηνων .. αρχισα να πηγαινω και σε καφετερια!Χτες πηγα για καφε με τον μπεμπη.. μια φιλη και την μπεμπα της.Ειχα παρει ολα μαζι μου και εξεπλαγην ποσυ καλα περασαμε.Ουτε εκλαψε.. μονο γελουσε.. τον ταιζα,.. του ειχα παιχνιδακια .. κοιμηθηκε μετα .. ολα καλα.Ειχα μεγαλο αγχος αλλα τελικα δεν ειχα κανενα προβλημα.Τελικα μια ιδεα ειναι.. αν δεν τολμησεις δεν απεγκλωβιζεσαι!

[mimika2011]

Πρόσεξε και κάποιες λεπτομέρειες...Τρώει καλά??Μήπως ζεστένεται ή κρυώνει???Μήπως την ενοχλούν τα ρούχα της(πχ το απορρυπαντικό έχει εντονη μυρωδια???)Εκει που την βάζεις, έχει πολύ ήλιο??Λίγο ήλιο???Μήπως της αρέσει να παίζει μουσική στον χώρο???Βάλτην μπρούμητα να ξεκουραστεί το μεσάκι της, να τεντωσει το αυχενάκι της και τα χεράκια της! Όλες τις παραπάνω μεθόδους, τις έχω χρησιμοποιήσει γιατι τα μωράκια αλλάζουν δραματικά!Και να ξέρεις κάτι, σε αυτή την ηλικία δεν έχουν άλλα συναισθήματα πέρα από το "μου αρέσει" και "δεν μου αρέσει" κι αυτό που τους αρέσει σήμερα μπορεί να μην τους αρέσει αυριο..

Και αστην και λίγο να κλάψει. Οχι να πλαντάξει, αλλά μην τρέχεις αμέσως, καντο για να τσεκάρεις τι θα γίνει...

[Dawn]

Εμένα με έσωσε το ring sling. Είναι ελαφρύ και δεν πονάει η μέση. Το μωρό είναι συνέχεια κοντά σου και έχεις χέρια ελεύθερα για να κάνεις τα πάντα. Το βάζεις μέσα και μαγειρεύεις, σκουπίζεις, βάφεσε, χτενίζεσε κτλ. Επίσης όπως είναι βάζεις ένα μπουφάν από επάνω και πας βόλτες παντού για να ξελαμπικάρεις. Σωτήριο!

 

Επίσης αυτό που βοήθησε πάρα πολύ στην ψυχολογία μου ήταν όταν αποφάσισα να αποδέχομαι κάποιες καταστάσεις αντί να προσπαθώ να τις αλλάξω. Αφού το παιδί μου δεν θέλει μακριά μου, ας μην προσπαθώ να το μάθω να μην θέλει αγκαλιά, αλλά να προσπαθώ να βρω λύσεις ώστε να κάνω αυτά που θέλω έχοντας το αγκαλιά. Μόλις το πήρα απόφαση άλλαξαν όλα. Σιγά σιγά η μικρή ένιωσε σιγουριά και καθόταν πολύ περισσότερο απ' όσο ακόμη και εγώ θα ήθελα. Επέστρεψα δε στη δουλειά και το ζουζούνι και οι αγκαλίτσες μας μου λείπουν αφάνταστα.

[Ellemphriem]

Δεν θελω να σε απονθαρρυνω.....αλλα καλως ορισες στην μητροτητα.....δεν ειναι τπτ. Τα πρωτα 100 χρονια ειναι δυσκολα, μετα μαθαινεις......

[Maria110610]

Αχ ποσο σε καταλαβαινω!!!

Εμενα ειναι 12 μηνων,θηλασα μονο τους πρωτους 7 μηνες μετα λογω προβληματος υγειας σταματησα!Για μενα ηταν οι πιο δυσκολοι μηνες με το μωρο!Η μαμα μου δεν ζει , με τον μπαμπα μου δεν τ απαμε καλα, η πεθερα μου ειναι επαρχεια και 85 χρονων το ιδιο και ο πεθερος και η κουνιαδα μου εργαζεται στην επαρχια α και το σημαντηκοτερο ο συζηγος στανταρ φευγει στις 9,30-10,00 και γυριζει στις 23.00-24.00 οποτε καταλαβαινεις!

Ειμαι γραφικη αλλα ουτε στην τουαλετα δεν παω μονη εκει που και ο βασιλιας παει μονος!οπως λες τους 7 μηνες ημουν συνεχεια στην καρεκλα θηλασμου με ενα βυζι εξω , το τοστ ητνα το φαγητο μου και καμια κρεμα καραμελε και τσιμπολογημα αρκετο με αποτελεσμα αφου δεν ειχα σταθερα γευματα στην εγγυμοσυνη πηρ α9 κιλα και οτνα βγηκα απο το μαιευτηριο ημουν κορμαρα και στο θηλασμο πηρα 35 κιλα!

Μου λενε οι φιλες μου καλα δεν το καταλαβες???και απαντω οχι γιατι ολη μερ αειμαι με μια ρομπα και δεν ξερω ποτε ξημερωνει και ποτε νυχτωνει!θες να σου πω το ποιο απλο ο συζηγος δεν μπορει να προσφερει στα του σπιτιου γιατι εργαζεται και σαββατο οποτε παω σουπερ μαρκετ, παω για λογαριασμους, παω το μωρο στις κουνιες, παω στις τραπεζες γυρναω στο σπιτι και εχω πλυσιμο ρουψων δικο μας και του μωρου σιδερο απλωμα και μαζεμα των ρουχων , μαγειρεμα δικο μας και του μωρου ,να πλυνω πιατα να σκουπισω κλπ!Οσο θηλαζα τον εβαζα στο μαρσιπο και του εδινα το στηθος να παιζει για να κνω δουλειες μολις σταματησα τον θηλασμο μετα απο 15 μερες περπατησε οποτε πλεον τρεχω απο πισω!!απο την δουλεια δεν μουανανεωσαν την συμβαση εργασιας οποτε ειμαι και ανεργη!καθε μερα εκτος απο φαγητο κανω και γλυκο γιατι ο αντρας μου ειναι γλυκατζης!

Τι να σου πω εγω εννοιωσα οτι μολις περπατησε ηρεμησα αλλες λενε απαπα και ειναι χειροτερα εγω εχω στησει ετσι το σπιτι για να μην κινδυνευει με αφρολεξ και γωνιες σιλικονης κλπ και δεν με νοιαζει αν τρεχει ή τι κανει!!

Σου λεω απλα κανε υπομονη θα μπει και στις τροφες η μικρη σιγα σιγα και θα γυρισεις και στη δουλεια και θα βρεις τους ρυθμους σου!

[AthinaP]

Παρομοίως. Είχα παιδί που μέχρι 8 μηνών που μπουσούλησε, μας είχε βγάλει το λάδι. Από 4 μηνών μέχρι 8, ευτυχώς είχαμε βρει κουμπιά και δεν ήταν τόσο δύσκολα.

 

Συμφωνώ ότι στο σπίτι κλείνεσαι και εσύ και το παιδί. Η μουρμούρα είναι επειδή βαριέται, όπως έχεις καταλάβει!

 

Εμείς περάσαμε αυτή τη φάση καλοκαίρι, που ήταν μεγάλες οι μέρες και είχαμε βάλει πρόγραμμα να βγαίνουμε με τον άντρα μου βόλτα κάθε απόγευμα-βράδυ. Τα παιδιά κοιμόντουσαν στο καρότσι και είχαμε λίγο χρόνο να μιλήσουμε σαν άνθρωποι. Επίσης, το μέρος που πηγαίναμε βόλτα ήταν με τα πόδια, δεν μπαίναμε σε αυτοκίνητο και ήταν ευχάριστα, με πεζόδρομο, καφετέριες, πράγματι μας άρεσε, δεν το κάναμε για προαυλισμό! Το ένα παιδί ήταν δύσκολο και συνέβαινε κάποιες φορές να θέλει αγκαλιά, ένας λόγος παραπάνω που ήταν πιο άνετα που ήμασταν δύο, για να σέρνει κάποιος το καρότσι, να μην ακινητοποιούμαστε.

 

Τέλος πάντων, περνούσαμε πραγματικά καλά. Με το θηλασμό δεν χρειαζόταν να κουβαλάμε και τίποτα. Άλλο σημαντικό, τα παιδιά ήταν από το σπίτι ντυμένα με άνετα ρουχαλάκια, από το πρωί. Δεν είχαμε να σκεφτούμε, ντυσίματα και ετοιμασίες, είχαμε έτοιμη μια τσάντα με πάνες και μωρομάντηλα και ανά πάσα στιγμή μπορούσαμε να βγούμε έξω.

 

Πολύ σύντομα θα κάνει υπερβολική ζέστη το πρωί για βόλτες... Το χειμώνα ήταν πιο καλά, με τη συννεφιά, μπορούσαμε να ήμαστε όλη μέρα έξω, κάτι που το κάνουμε μέχρι και τώρα, όταν έχουμε την ευκαιρία. Το καλοκαίρι είναι για βόλτες το απόγευμα ή για παραλία.

 

Συμφωνώ με την προλαλήσασα ότι οι στερεές για τα θηλάζοντα μωρά είναι μανούβρα και σε κλείνει μέσα αναγκαστικά, τουλάχιστον για κάποιες ώρες και για κάποιο διάστημα, μέχρι να βρει κάποιος τρόπους να τρώει το παιδι κάτι έξω.

[taurine]

ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ Η ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ.ΠΡΙΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΑ,ΔΥΝΑΜΙΚΗ Κ ΚΟΚΕΤΑ.6 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΣ ΜΟΥ ΝΙΩΘΩ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ! Η ΜΠΕΜΠΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΜΩΡΑΚΙΑ Κ ΕΤΣΙ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΓΚΑΛΙΑ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΓΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΙΛΑΩ),ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΩ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΩ(ΤΟ ΤΥΡΟΨΩΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΥ ΔΙΑΤΡΟΦΗ),ΤΟ ΜΠΙΑΝΟ ΜΟΥ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΜΗΜΑΤΙΚΑ!!!ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΛΕΤΣΟ,Η ΜΕΣΗ ΜΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ Κ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΜΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΕΞΩ!!!Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΓΚΑΛΙΑ, ΠΛΕΝΕΙ Κ ΤΑ ΠΙΑΤΑ Κ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΓΙΑΤΙ ΗΔΗ Η ΩΡΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ....ΕΤΣΙ ΜΕΝΩ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ ΕΓΩ ΣΑΝ ΤΟ ΑΓΓΟΥΡΙ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ Κ ΝΑ ΜΠΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΚΑΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ Κ ΑΠ ΤΙΣ ΤΥΧΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ 9 ΜΗΝΕΣ. ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Κ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΡΓΕΙ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΑ.....ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ...ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΕΛΩ...ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΑ ΕΙΠΑ....

 

Είναι απολύτως επόμενο να νιώθεις έτσι.

Και δεν χρειάζεται να νιώθεις τύψεις.

Κάθε γυναίκα δραστήρια και δυναμική, νιώθει ακριβώς τα ίδια όταν κλειστεί στο σπίτι απεριποίητη, απομονωμένη, και πολύ κουρασμένη.

Δεν θέλω να σε απογοητεύσω, αλλά θα ηρεμήσεις κοντά στο 2ο χρόνο του παιδιού.

Εχω δύο παιδάκια, το ένα είναι 3 ετων το άλλο 3 μηνων! Μαζί με την κούραση, τον θηλασμό και τις δουλειές κόντευα να σαλτάρω, μέχρι που εκπαίδευσα το σύζυγο με το έτσι θέλω να συμμετεχει ΕΝΕΡΓΑ. Ορθά κοφτά. Κι αν δεν του άρεσε να βρεί γυναίκα να την πληρωνει για να βοηθάει.

Δεν θα πεθάνουμε κιόλας!

Όλες έχουμε δικαίωμα στην ατομικότητά μας.

[ioanna81]

κανε υπομονη και να σκεφτεσαι δεν εισαι μονη. Εγω ειχα δυσκολη εγκυμοσυνη και περσι ολο το καλοκαιρι εκανα εμετους που σημαινει οτι δεν βγηκα ουτε για ενα καφε και απο σεπτεμβρη λογω προβληματων εμεινα στο κρεβατι μεχρι που γεννησα τωρα τον φλεβαρη. εβγαλ μια σεζον με πυτζαμες απο εκει που ημουν πολυ ενεργητικο ατομο και φορμα για να παω στο γιατρο. Ο μικρος ειναι με γκρινιες καθε μερα και περιμενουμε πως και πως να ανοιξει ο καιρος για βολτα. Φαντασου οτι μετα απο τοσους μηνες πηγα σουπερ μαρκετ και καταχαρηκα. Δες τα λιγο πιο αισιοδοξα τα πραγματα και σκεψου ποσες γυναικες θελουν να ειναι στη θεση μας.

[Vicky-Elena]

ΤΟ ΣΚΕΦΤΗΚΑ ΠΟΛΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ Η ΠΩΣ ΝΑ ΤΟ ΓΡΑΨΩ.ΠΡΙΝ ΗΜΟΥΝ ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΑ ΔΡΑΣΤΗΡΙΑ,ΔΥΝΑΜΙΚΗ Κ ΚΟΚΕΤΑ.6 ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗ ΓΕΝΝΑ ΤΗΣ ΠΡΙΓΚΙΠΙΣΣΑΣ ΜΟΥ ΝΙΩΘΩ ΔΥΣΤΥΧΙΣΜΕΝΗ! Η ΜΠΕΜΠΑ ΜΟΥ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΣΚΟΛΑ ΜΩΡΑΚΙΑ Κ ΕΤΣΙ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΗΝ ΕΧΩ ΑΓΚΑΛΙΑ.ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΤΟ ΣΠΙΤΙ (ΓΙΑ ΒΑΣΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΙΛΑΩ),ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΜΑΓΕΙΡΕΨΩ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΦΑΩ(ΤΟ ΤΥΡΟΨΩΜΟ ΕΙΝΑΙ Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΜΟΥ ΔΙΑΤΡΟΦΗ),ΤΟ ΜΠΙΑΝΟ ΜΟΥ ΤΟ ΚΑΝΩ ΤΜΗΜΑΤΙΚΑ!!!ΕΙΜΑΙ ΣΑΝ ΤΟΝ ΛΕΤΣΟ,Η ΜΕΣΗ ΜΟΥ ΠΟΝΑΕΙ ΑΦΑΝΤΑΣΤΑ Κ ΒΑΡΕΘΗΚΑ ΝΑ ΚΑΘΟΜΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΠΕ ΜΕ ΤΟ ΣΤΗΘΟΣ ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ ΕΞΩ!!!Ο ΑΝΤΡΑΣ ΜΟΥ ΟΤΑΝ ΕΡΧΕΤΑΙ Ο ΚΑΗΜΕΝΟΣ ΤΗΝ ΠΑΙΡΝΕΙ ΑΓΚΑΛΙΑ, ΠΛΕΝΕΙ Κ ΤΑ ΠΙΑΤΑ Κ ΠΑΕΙ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΓΙΑΤΙ ΗΔΗ Η ΩΡΑ ΕΧΕΙ ΠΕΡΑΣΕΙ....ΕΤΣΙ ΜΕΝΩ ΠΑΛΙ ΠΙΣΩ ΕΓΩ ΣΑΝ ΤΟ ΑΓΓΟΥΡΙ ΝΑ ΜΑΖΕΨΩ ΟΤΙ ΜΠΟΡΩ ΠΑΡΕΑ ΜΕ ΤΙΣ ΝΥΧΤΕΡΙΔΕΣ Κ ΝΑ ΜΠΩ ΕΔΩ ΝΑ ΜΙΛΗΣΩ ΜΕ ΚΑΝΑ ΑΝΘΡΩΠΟ ΒΡΕ ΠΑΙΔΙΑ!!!!ΦΑΝΤΑΣΤΕΙΤΕ ΟΤΙ ΕΙΜΑΙ Κ ΑΠ ΤΙΣ ΤΥΧΕΡΕΣ ΠΟΥ ΚΑΘΟΝΤΑΙ 9 ΜΗΝΕΣ. ΠΟΥ ΝΑ ΕΙΧΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΙ Κ ΣΤΗ ΔΟΥΛΕΙΑ!ΜΗ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΘΑ ΦΤΙΑΞΟΥΝ ΓΙΑΤΙ ΞΕΡΩ ΠΩΣ ΑΡΓΕΙ ΠΟΛΥ ΑΚΟΜΑ.....ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΩ...ΔΕ ΞΕΡΩ ΤΙ ΘΕΛΩ...ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΤΑ ΕΙΠΑ....

 

 

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο σε καταλαβαίνω... η αλλαγή που φέρνει στη ζωή σου ένα μωρό είναι τεράστια και ειδικά οι γυναίκες του στύλ σου (όπως περιγράφεις 'δραστήριες και κοκέτες') τη βιώνουν ακόμη πιο έντονα. Και ακόμη περισσότερο όταν πρόκειται για ένα δύσκολο μωρό. Κουκλίτσα μου σε νιώθω.... πραγματικά. Είναι πολύ δύσκολο αυτό που περνάς. Αλλά έχω να σου πώ τα εξής.

1) Από αυτά που γράφεις και μόνο καταλαβαίνω πως είσαι εξαιρετική μαμά. Παρόλο που το μωρό σου είναι δύσκολο, επέλεξες να κάτσεις μαζί του και να το φροντίσεις με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. (Άλλες στη θέση σου θα το είχαν αφήσει από 40 ημερών σε κανένα βρεφονηπιακό σταθμό ή σε καμιά γυναίκα και θα συνέχιζαν τη ζωή τους και τη δουλειά τους). Επίσης επέλεξες να το θηλάσεις. Ξανά συγχαρητήρια. (Ξέρεις πόσες παίρνουν χάπια με το που γεννάνε για να σταματήσει το γάλα και μετά κυκλοφορούνε και λένε 'αχ ήθελα να θηλάσω αλλά τι να κάνω που μου κόπηκε το γάλα?'). Εν ολίγοις αυτούς τους πρώτους 6 μήνες της ζωής του παιδιού σου έχεις κάνει το καλύτερο για το παιδί σου. Είσαι μαζί του (ο Ματθαίος Γιωσαφάτ και πολλοί άλλοι ψυχιάτροι και παιδοψυχολόγοι θα συμφωνούσαν πως αυτό είναι το σημαντικότερο για ένα μωρό΄- η παρουσία της μαμάς του!). Και επίσης το θηλάζεις (ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αυτό συστήνει).

2) Το ότι νιώθεις δυστυχισμένη είναι φυσιολογικό. Δεν είναι ντροπή. Ντροπή στους ανθρώπους που κάνουν μια γυναίκα που γέννησε και δεν είναι χαρούμενη να νιώθει τύψεις για αυτό που νιώθει. Αυτή τη δυστυχία που περιγράφεις τη βιώνουν πολλές γυναίκες μετά τη γέννα, ειδικά οι γυναίκες που πριν τη γέννα ήταν πολύ δραστήριες, κοκέτες κτλ. και ακόμη περισσότερο οι γυναίκες που έχουν δύσκολα μωρά (πχ που κλαίνε πολύ ή/και κοιμούνται λίγο). Άλλα μωρά είναι δύσκολα για τους πρώτους 6 μήνες, άλλα για τον πρώτο χρόνο της ζωής τους και άλλα για τα πρώτα 2 χρόνια. Γενικά πάντως τα μωράκια/παιδάκια γίνονται ευκολότερα όσο μεγαλώνουν. Αν έχεις δυσκολίες με τον ύπνο (εγώ είχα με τη δικιά μου), σου προτείνω το βιβλίο 'κοιμήσου παιδί μου' -διαβάζεται εύκολα, έχει χιούμορ και πραγματικά αποτελέσματα. Επίσης μη συγκρίνεις τον εαυτό σου με άλλες μαμάδες. Πχ αν μιας μαμάς το μωρό κοιμάται 12 ώρες το βράδυ και κλαίει ελάχιστα πως να μην είναι μια χαρά η μαμά του?

3) Φαίνεται πως είσαι τυχερή με τον άντρα σου γιατί παρόλο που λείπει έχει διάθεση να σε βοηθήσει. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Φαντάσου να γυρνούσε και απλά να διάβαζε εφημερίδα. Πραγματικά χαίρομαι για 'σενα.

4) Να θυμάσαι πως πολλές γυναίκες βίωσαν τη δυστυχία που περιγράφεις. Αλλά είτε την ξέχασαν είτε δεν θέλουν να παραδεχτούν πως ένιωσαν έτσι.

5) Και μερικές ιδέες για να γίνει λίγο πιο εύκολη η ζωή σου και λίγο πιο ευχάριστη. Προσπάθησε να κάνεις βόλτα με το μωρό (η βόλτα τα κουράζει σε γενικές γραμμές και μετά κοιμούνται). Και 'σενα θα σου κάνει καλό ο καθαρός αέρας και ο ήλιος και το περπάτημα. Βρες καμιά παρέα (εννοώ άλλες μαμάδες και μωράκια) για να περνάει πιο ευχάριστα η μέρα σου. Η παιδική χαρά και τα πάρκα είναι καλά μέρη. Επίσης ψάξε στο ιντερνετ για το σύνδεσμο θηλασμού. Κάνουν συναντήσεις κάθε μήνα σε διάφορες πόλεις της Ελλάδος και έτσι θα έρθεις σε επαφή με άλλες μαμάδες και μωράκια. Επίσης αν υπάρχει η οικονομική δυνατότητα μπορείς να εγγραφείς σε κάποιο πρόγραμμα μουσικοκινητικής αγωγής βρεφών και νηπίων να πηγαίνεις κάθε εβδομάδα με το μωράκι σου να διασκεδάζετε μαζί. Αν μένεις Αθήνα ή Θεσσαλονική θα βρείς διάφορα τέτοια προγράμματα.

 

Και πάνω απ'ολα να θυμάσαι, φάση είναι αλλά θα περάσει.

Μπορεί να σου φαίνεται τώρα αιώνας αλλά σε λίγους μήνες θα σκέφτεσαι διαφορετικά.

 

Καλό κουράγιο.