ΖΩΗΡΟ ΠΑΙΔΙ Η..???

[baggi]

Καλησπέρα!!! Η μπέμπα μας είναι 7 μηνών. Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν ηρεμεί με τίποτα. Δεν κάθεται πουθενά μόνη της (πάρκο, κούνια κλπ). Την βάζω στο καρότσι για να την έχω δίπλα μου όπου και να κινηθώ μέσα στο σπίτι και κλαίει μετά από λίγα λεπτά. Της δίνω παιχνίδια τα πετάει, τα μαζεύω από κάτω τα ξαναπετάει και προσπαθεί να δει που πήγαν, το άλλαγμα της πάνας είναι μαρτύριο, στριφογυρνά σα σβούρα και θέλει να πιάσει οτιδήποτε δει, αν δεν της το δώσω απαντά με κλάμα και στριγγλιές. Το φαγητό? Βάσανο...θέλει να χτυπά τα χέρια στο τραπέζι να πιάνει τα παιχνίδια , αν δει κάτι και δεν την πλησιάσω σ αυτό να το πιάσει κλαίει γοερά, την πέρνω αγκαλίτσα σέρνεται μες την αγκαλιά μου για να κατέβει κάτω. Και φυσικά όταν νυστάζει μας ακούει όλη η πολυκατοικία γιατί από την υπερένταση δεν μπορεί να κοιμηθεί...Αυτά δεν είναι ούτε τα μισά απο αυτά που κάνει...Και τα κάνει όλη μέρα! Από το πρωί που ξυπνά στις 7 περίπου μέχρι τις 11 που κοιμάται. Ενδιάμεσα το πολύ να κοιμηθεί κανένα μισάωρο μετά το μεσημεριανό φαγητό..Τι συμβαίνει??? Είναι ζωηρή??? Που έχω κάνει λάθος??? Την κακόμαθα??? Εχω απελπιστεί. Είναι το πρώτο παιδί και δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Μήπως όλα τα μωράκια τα κάνουν αυτά???

[Niki81]

Δεν καταλαβαινω...το λαθος ποιο ειναι?Το οτι δεν καθετα με τις ωρες μονο του ?Αγαπη μου 7 μηνων τι να κανει μονο του?Ξερω...υπαρχουν παιδακια που καθονται...ε τι να κανουμε ταδικα μας δεν ανηκουν σε αυτη την κατηγορια.Κι ο δικος μου οπως καταλαβες ετσι ειναι...δε βαζει κωλο κατω.Στο ρηλαξ ουτε 5 επτα δεν καθοταν.Στο καροτσι καεται μονο αν το καροτσι ειναι στο δρομο και εν κινησει...μεσα στο σπιτι ουτε λογος.

Για να σου δωσω ομως λιγο κουραγιο...εισαστε σε μια ηλικια που αυτα σιγα σιγα καλυτερευουν γιατι σιγα σιγα θα αρχισει να μπουσουλαει...να κανει βηματακια..οποτε θα βγει απο την αγκαλια σου και θα αλωνιζει στο σπιτι.

Θα αρχισει να απασχολειται μονο του.Η υπερενταση θα μεινει..ο δικος μου ολη μερα δεν καθεται σε ενα σημειο..γυριζει σα σβουρα..παει-ερχεται...παει-ερχεται...ολη μερα.

 

Δε χρειαζεται μως να θεωρεις το παιδι προβληματικο και οτι καπου εκανες λαθος και οτι ειναι κακομαθημενο...μια χαρα ειναι το απιδακι...να'ναι γερο να το χαιρεσαι.

[Niki81]

Ο υπνος βεβαια ειναι ενα θεμα.Τη νυχτα κοιμαται...γιατι εμενα ακομα ξυπναει 50 φορες.Παντα ειχαμε θεμα με τον υπνο.Στην ηλικια τη δικια σας ομως κοιμοταν ενα δυωρακι το μεσημερι...3-5 συνηθως.Βεβαια τον επαιρνα στο κρεβατι και κοιμομουνα κι εγω μαζι...ισως γι'αυτο κοιμοταν 2 ωρες.Αν τον αφηνα μονο του κι εμενα ξυπναγε στο 40λεπτο αλλα δε τον σηκωνα τον ξανακοιμιζα.Το εχεις δοκιμασει...και να ξυπνησει προσπαθησε να τον ξανακοιμισεις.Με σβηστ φωτα εννοειται..κλειστα μπατζζουρια.Τωρα το κοψαμε κι αυτο.

Και το βραδυ θεωρω ειναι πολυ αργα να κοιμαται 11.Ρουτινα ακολουθειτε..ποτε το κανεις μπανιο?

[elenaki_]

Καλησπέρα!!! Η μπέμπα μας είναι 7 μηνών. Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν ηρεμεί με τίποτα. Δεν κάθεται πουθενά μόνη της (πάρκο, κούνια κλπ). Την βάζω στο καρότσι για να την έχω δίπλα μου όπου και να κινηθώ μέσα στο σπίτι και κλαίει μετά από λίγα λεπτά. Της δίνω παιχνίδια τα πετάει, τα μαζεύω από κάτω τα ξαναπετάει και προσπαθεί να δει που πήγαν, το άλλαγμα της πάνας είναι μαρτύριο, στριφογυρνά σα σβούρα και θέλει να πιάσει οτιδήποτε δει, αν δεν της το δώσω απαντά με κλάμα και στριγγλιές. Το φαγητό? Βάσανο...θέλει να χτυπά τα χέρια στο τραπέζι να πιάνει τα παιχνίδια , αν δει κάτι και δεν την πλησιάσω σ αυτό να το πιάσει κλαίει γοερά, την πέρνω αγκαλίτσα σέρνεται μες την αγκαλιά μου για να κατέβει κάτω. Και φυσικά όταν νυστάζει μας ακούει όλη η πολυκατοικία γιατί από την υπερένταση δεν μπορεί να κοιμηθεί...Αυτά δεν είναι ούτε τα μισά απο αυτά που κάνει...Και τα κάνει όλη μέρα! Από το πρωί που ξυπνά στις 7 περίπου μέχρι τις 11 που κοιμάται. Ενδιάμεσα το πολύ να κοιμηθεί κανένα μισάωρο μετά το μεσημεριανό φαγητό..Τι συμβαίνει??? Είναι ζωηρή??? Που έχω κάνει λάθος??? Την κακόμαθα??? Εχω απελπιστεί. Είναι το πρώτο παιδί και δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Μήπως όλα τα μωράκια τα κάνουν αυτά???

 

Καλωσόρισες στο club των μαμάδων! Για να σε παρηγορίσω... το δεύτερο θα είναι πιο ήσυχο!

[giotou-30]

καλημερα καταρχην.να σου πω οτι τα παιδιά μας μοιαζουνε......ποσο ταιριαζουνε.......νικι ,ετσι ελεγα και εγω οτι ειναι μωρο ποσο να κατσει μονος του θα μεγαλωσει λιγο και θα αλλαξει,σε πληροφορω κλεινουμε τους 11 μηνες σε μερικες μερες και οχι απλα δεν αλλαξε,τα πραγματα εγιναν χειροτερα.......κοιτα να δεις καπου εχουμε κανει λαθος δεν μπορει,και εμενα το πρωτο παιδακι ειναι,και με το παραμικρο ετρεχα,και ακομα τρεχω αλλα τελικα μονο κακο του εχω κανει,το παιδι εχει κολλησει επανω μου,και δεν κανει τπτ χωρις εμενα,δεν παιζει μονο του ,δεν περπαταει μονο του,δεν κοιμαται καθολου,ολη νυχτα ξυπνιος και ειναι δυσκολο και για μενα γιατι δουλευω ......τελικα αποφασισα να αλλαξω καποια πραγματα ξεκινωντας απο τον υπνο,θα δοκιμασω τη μεθοδο του ¨ κοιμησου παιδι μου¨θα ξεκινησω αυριο και ο θεος βοηθος,δεν θα του κανω ολα τα χατηρια γιατι ολο το σπιτι του εχω κατεβασει,απλωνε χερι ο μπεμπης τα παντα εδινε η μαμα,για να αλλαξω πανα μονη μου δεν γινεται,μαζι και ο αντρας μου και παει λεγοντας........ποσο να αντεξω η γυναικα πια........σερνομαι......καλη μας υπομονη.αν εχω αποτελεσματα θα σε ενημερωσω σε καμια βδομαδα.......

[annoula1987]

Εμένα φυσιολογικά μου ακούγονται!!Είναι απλά τα πράγματα,όταν πας να της αλλάξεις πάνα,δώσε της κάτι να ασχολείται,μια άλλη καθαρή πάνα,ένα τηλεκοντρόλ,κάτι που να την εξιτάρει!!Όταν την ταϊζεις,μπορείς να την βάλεις να βλέπει παράλληλα παιδικά ή να της δώσεις κάτι να παίζει,εμείς έχουμε ένα μεταλλόφωνο που το βαράμε και τραγουδάμε,γενικά να το παίζεις καραγκιόζης!Μπουσουλάει καθόλου?Αν όχι,μόλις αρχίσει,θα σε έχει γραμμένη γιατί θα πηγαίνει μόνη της όπου θέλει και θα παίρνει αυτό που θέλει!Μέσα στην ημέρα κοιμάται πολύ λίγο...μήπως να την έβαζες κι άλλη μια φορά το πρωί μετά την φρουτόκρεμα?Έτσι θα γλυτώσεις την υπερένταση!!Έχω καταλάβει ότι αν δεν βάλω τον δικό μου για ύπνο μόλις νυστάξει,μετά έχουμε μεγάλο θέμα!Επίσης η ώρα ύπνου 11 η ώρα είναι αρκετά αργά για ένα μωρό...προσπάθησε να την βάζεις πιο νωρίς,να φανταστείς ότι ο δικός μου είναι 12 μηνών και το αργότερο που έχει κοιμηθεί είναι 10 μια φορά,συνήθως κοιμάται 8-8:30!Για τα παιχνίδια που πετάει κάτω είναι απόλυτα φυσιολογικό,το κάνουν όλα τα παιδιά!Στο πάρκο δεν κάθισε ποτέ μόνος του!Αντίθετα όταν του έστρωνα μια κουβερτούλα κάτω και τον έβαζα μαζί με τα παιχνίδια του καθόταν λίγο!Κουράγιο και υπομονή!!

[ΣΩΤΗΡΙΑ]

Καλησπέρα!!! Η μπέμπα μας είναι 7 μηνών. Το πρόβλημα μου είναι ότι δεν ηρεμεί με τίποτα. Δεν κάθεται πουθενά μόνη της (πάρκο, κούνια κλπ). Την βάζω στο καρότσι για να την έχω δίπλα μου όπου και να κινηθώ μέσα στο σπίτι και κλαίει μετά από λίγα λεπτά. Της δίνω παιχνίδια τα πετάει, τα μαζεύω από κάτω τα ξαναπετάει και προσπαθεί να δει που πήγαν, το άλλαγμα της πάνας είναι μαρτύριο, στριφογυρνά σα σβούρα και θέλει να πιάσει οτιδήποτε δει, αν δεν της το δώσω απαντά με κλάμα και στριγγλιές. Το φαγητό? Βάσανο...θέλει να χτυπά τα χέρια στο τραπέζι να πιάνει τα παιχνίδια , αν δει κάτι και δεν την πλησιάσω σ αυτό να το πιάσει κλαίει γοερά, την πέρνω αγκαλίτσα σέρνεται μες την αγκαλιά μου για να κατέβει κάτω. Και φυσικά όταν νυστάζει μας ακούει όλη η πολυκατοικία γιατί από την υπερένταση δεν μπορεί να κοιμηθεί...Αυτά δεν είναι ούτε τα μισά απο αυτά που κάνει...Και τα κάνει όλη μέρα! Από το πρωί που ξυπνά στις 7 περίπου μέχρι τις 11 που κοιμάται. Ενδιάμεσα το πολύ να κοιμηθεί κανένα μισάωρο μετά το μεσημεριανό φαγητό..Τι συμβαίνει??? Είναι ζωηρή??? Που έχω κάνει λάθος??? Την κακόμαθα??? Εχω απελπιστεί. Είναι το πρώτο παιδί και δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Μήπως όλα τα μωράκια τα κάνουν αυτά???

 

 

Φέρτην να κανει παρεα με την κορη μου γιατι ετσι ακριβως ειναι οπως τα περιγραφεις μονο που εμεις το συνεχιζουμε και το βραδυ

[Stap]

Συμφωνώ κι εγώ με την αννούλα.

Πρώτα απ' όλα ο ύπνος είναι πολύ σημαντικό θέμα και αν κατάλαβα καλά δεν το βάζεις καθόλου για ύπνο όλη τη μέρα? Εάν ναι, να γνωρίζεις ότι όσο πιο μικρά τα μωρά τόσο λιγότερες ώρες αντέχουν ανάμεσα σε δύο ύπνους. Στην ηλικία σας το δικό μου μωρό κοιμόταν 2-3 υπνάκους μες τη μέρα (μισής ώρας, 45 λεπτών αργότερα γίνονται 1 ώρας). Βράδυ, επίσης, όπως είπαν ήδη 20.00-21.00 το βράδυ είναι νομίζω κι εγώ πιο σωστό.

 

Τα παραπάνω πιθανόν να βελτιώσουν κατά πολύ την υπερένταση. Όταν ξυπνάει το πρωί μετά από 2-3 ώρες το πολύ θα το βάζεις για ύπνο, τις άλλες ώρες μες τη μέρα θα δεις αναλόγως πώς θα τις διαμορφώσεις.

 

Στην αλλαγή πάνας, όπως σου είπαν, κάποιο παιχνιδάκι (προσοχή καλό είναι υφασμάτινο κλπ κι όχι σκληρό πλαστικό π.χ. γιατί...συμβαίνουν και τραυματισμοί κατά λάθος). Να ξέρεις ότι όσο μεγαλώνει αυτό γίνεται...πιο δύσκολο...Φαντάσου η δικιά μου τώρα 21 μηνών και γίνεται μάχη πολλές φορές να αλλάξουμε πάνα, οπότε για να γίνεται ομαλά θέλει ομιλία, παιχνιδάκια (κούκου τζά, πάει πάει το μυρμηγκάκι), αντικείμενα που της τραβούν το ενδιαφέρον κλπ κλπ κλπ....

 

Επίσης, είναι φυσιολογικό να μην κάθεται μόνη της γιατί θέλει εσένα, να την κρατάς να την πηγαίνεις όπου πηγαίνεις εσύ, να βλέπει τι κάνεις, να της κάνεις πλακίτσες, κουκου τζα κλπ, να χορεύεται με μουσικούλα, να κάνεις λούτρινα και παιχνιδάκια αεροπλανάκια που πηγαίνουν επάνω της με διάφορους περίεργους και ενδιαφέροντες θορύβους ...φαντασία! (ξέρω...φυσικά, υπερκόπωση για τη μαμά, αλλά το μωρό χρειάζεται ερεθίσματα και την προσοχή σου, γι' αυτό και την επιζητά διαρκώς...). Αν κι όταν έκανα δουλειές και την είχα στο καρότσι, της μιλούσα συνεχώς, έκανα τον καραγκιόζη, ήταν πιο ήρεμη.

 

Στο φαγητό εμείς βάζαμε τραγουδάκια με βίντεο (π.χ. mazoo), αργότερα που θα δίνεις κάποια πιο στερεά κομμάτια τροφής, π.χ. κομματάκια βραστών λαχανικών, φασολάκια κλπ...θα θέλει να παίζει και με αυτά...φυσιολογικό και αυτό...

Όταν θέλει κάτι και δεν επιτρέπεται να το δώσεις λόγω ασφάλειας του παιδιού, της αποσπάς την προσοχή με κάποιο αντικείμενο ή παιχνιδάκι που επιτρέπεται να κρατήσει.

Στην ηλικία αυτή ενδιαφέρονται για παιχνιδάκια με λεπτομέρειες, π.χ. ζωάκια της εταιρίας lamaze άρεσαν αρκετά στη δική μας γιατί είχε κλωστίτσες, ήχους τσαλακώματος, καθρεφτάκια κλπ... μπάλλες, υπάρχουν κάποιες της playschool που κάνουν διαφορετικούς ήχους, έχουν διαφορετικές υφές κλπ., αλλά και υφασμάτινη μπάλα της την "έριχνα" και την έσφιγγε στην αγγαλιά...η κλασσική μπάλα με το παπάκι της fisher price... Τα αναφέρω απλώς ενδεικτικά ως παιχνιδάκια με τα οποία απασχολούνται σ' αυτή την ηλικία. Αντικείμενα του σπιτιού: μπωλ πλαστικά κουζίνας και η ξύλινη κουτάλα...παίζουν αρκετά με αυτά αφού δείξεις πρώτα εσύ ότι μπορεί να γίνουν περίεργοι ήχοι κ.α.

 

Αρκετά τέτοια μικροπαιχνιδάκια σκόρπια επάνω σ' ένα χαλάκι μαλακό...καθόταν κάποιες φορές ακόμη και 20!!! λεπτά (όχι μόνη της...εγώ δίπλα π.χ. στην πολυθρόνα να με βλέπει πάντα - αλλά είναι θαύμα σε αυτή την ηλικία να απασχοληθούν με κάτι μόνα τους πάνω από μερικά λεπτά).

[Σνουφελ μου]

Οτι γραφεις...εγω πριν ενα χρονο Ολοι μου λεγανε οτι εγω εφταιγα,εγω τον κακομαθα κ.λ.π. Δεν ισχυει κατι τετοιο...απλα τα παιδακια μας ειναι ζωηρα...εμενα αν τν κομιζα κανενα εικοσαλεπτο μετα ξυπνουσε αποτομα,παλευε να σηκωθει ολο νευρα...σα να ελεγε με καταφερες και με κοιμισες κ εγω δε θελω...χανω πολυτμο χρονο απο τη χωη μου,νευρααα μετα...

 

Οχι δε καλυτερευε το πρωτο χρονο...δε κοιμοταν ποτε μεσημερι κ τη νυχτα το πολυ ενα πενταωρο με διακοπες...ειχα λαλησει!!!!Και να εχω πεθερομαναδες να με πρηζουνε οτι εγω φταιω.....

 

Τι ρουτηνα απο τοταν γενηθηκε οχτω μπανιο για νανι,μας επερνε μια δυο τη νυχτα με κλαμαααααα ωρες.....τον λυπομουνα κ εκλαιγαμε κ εμεις ,αλλα δε γινοταν τιποτα...ουτε κουνημα,νευριαζε κ ακομα...ΤΙΠΟΤΑ!!!

 

Μεχρι εννια μηνων παρ οτι σηκωνοταν κ περπετουσε απο τον 7ο ηθελε να του δινω σημασια ολη την ωρα...δουλειες...???Μηδεν!!!

 

 

Μετα τους δεκατεσσεροις,προσφατα δηλ. αρχισε να παιζει μονος του και εμαθε,δεν αλλαξα κατι...η ιδια ρουτηνα,κοιμαται και μεσημερακι κ βραδυ και ξυπναει 3-4 φορες μονον

 

Ολη μερα απο μωρο σβουρα....ουτε να τον ντυσεις ουτε να τον αλλαξει...τιποτα...ΒΑΡΙΕΤΑΙ τα παντα....Θελει καινουρια πραγματα και συχνα το βραδυ μετα τον 10ο ελεγε στον υπνο του η εκανε αυτα που μαθαινε κ ακομα...πολυ τσιτα...

 

 

Ολα φυσιολογικα ειναι κοριτσι,με το καιρο θα συμβιβαστεις...απλα αποκωδικοποιησε τα μηνυματα του παιδιου σου και απαντα στις αναγκες τους και καλυψε τες...Αν προσπαθησεις να κανεις το αντιθετο,να το αμλησεις πιστευοντας οτι θα το ξεχασει η θα ηρεμησει,παω στοιχημα οτι γινεται χειροτερα...ε?

 

Ο υπνος ειναι απαραιτητος αλλα δεν ισχυει για ολα τα παιδια....καθε παιδι ειναι διαφορετικο...δεν ειναι στανταρ οτι πρεπει να κοιμαται 8-10 ωρες,απλα οταν δεις οτι χαλαρωνει βαλτο για υπνο...ας παρει ωρα... προσπαθησε...αρκει αυτο

[kinkajoujou]

To μωρό σου είναι απόλυτα φυσιολογικό για την ηλικία του. Είναι σε μια φάση που τα ερεθίσματα είναι πολλά και θέλει να τα δοκιμάσει όλα κι αυτό είναι λογικό. Από αυτή την ηλικία και μετά όμως, εσύ πρέπει σιγά-σιγά να δείξεις στο παιδί ότι δεν ικανοποιούνται όλες οι ορέξεις και τα ερεθίσματά μας αμέσως, κι ότι η υπομονή είναι χρυσή! Δεν λέω να την αφήνεις να κλαίει και να χτυπιέται, αλλά να τη βάζεις π.χ. στο καρότσι και να πλένεις 2-3 πιάτα. Σίγουρα θα διαμαρτύρεται, αλλά εσύ θα βρεις κάτι που θα της τραβήξει την προσοχή για αυτή τη λίγη ώρα που θα ασχολείσαι με κάτι άλλο. Μόλις τελειώσεις, αγκαλίτσες και παιχνίδι μαζί. Στην αλλαγή της πάνας θα πρέπει να της δίνεις κάτι να κρατάει στα χέρια της, κι όταν αργότερα αρχίσει να στέκεται θα μπορείς να της φοράς και τις πάνες-βρακάκια και να μην χρειάζεται να ξαπλώνει.

 

Νομίζω από την ηλικία της μικρής σου και μετά, το βασικό που πρέπει να κάνει ο γονιός είναι να μάθει στο παιδί να διαχειρίζεται τα ερεθίσματα. Για τον ανώριμο εγκέφαλο του μωρού, όλα αυτά που αντιλαμβάνεται με τις αισθήσεις του ταυτόχρονα είναι σαν το βομβαρδισμό της Δρέσδης! Γι' αυτό και είναι έτσι στην τσίτα και δεν ξέρουν τι να πρωτοκάνουν. Φαντάσου να μας έκλειναν εμάς σε ένα μέρος με όλα τα αγαπημένα μας πράγματα (π.χ. γλυκά) και να μας έλεγαν ότι είναι όλα δικά μας, κάπως έτσι παθαίνουν κι αυτά. Εσύ πρέπει να τη βοηθήσεις να μάθει να το διαχειρίζεται όλο αυτό με ηρεμία και υπομονή. Πιστεύω ότι πολλά μεγαλύτερα παιδάκια που τα χαρακτηρίζουμε υπερκινητικά και στην τσίτα απλά δεν έμαθαν ποτέ να διαχειρίζονται τα ερεθίσματά τους.

 

Και ένα άλλο κομμάτι που ίσως θέλει λίγο δουλειά είναι ο ύπνος της. Σε αυτή την ηλικία ο ύπνος είναι βιολογική ανάγκη, δίνει την ευκαιρία μέσα στη μέρα να ξεκουραστεί ο εγκέφαλος και να βάλει τα ερεθίσματά του σε μια τάξη. Αν δεν κοιμηθεί το μωρό, ο εγκέφαλος παθαίνει overload και αυτό οδηγεί σε περισσότερη τσίτα και υπερένταση, οπότε καθυστερεί κι ο ύπνος και γίνεται φαύλος κύκλος. 7-11 με ένα μισάωρο το μεσημέρι είναι πολύ λίγο για ένα μωρό αυτής της ηλικίας. Και μην παρασύρεσαι από συμβουλές ότι κάποια μωρά δεν αγαπούν τον ύπνο, αυτά τα μωρά είναι ελάχιστα. Τα περισσότερα χρειάζονται απλά δουλειά για να μάθουν να κοιμούνται.

[baggi]

Ευχαριστώ κορίτσια για τις απαντήσεις σας!!! Μου είναι πολυτιμες!!!! niki81 συνηθως 7 με 8,5 το βραδυ εκει... αλλα ενώ μετά νυστάζει ...ταλαιπωρείται γκρινιάζει και δεν κοιμάται.elenaki_ καλως σας βρηκα. giotou τη μεθοδο του ¨ κοιμησου παιδι μου¨ την γνωριζα..annoula1987 κ stap ολοι μερα παιχνιδι και τραγουδι ειμαστε, γκριματσες, φατσουλες κλπ. Απο τη μερα που γεννηθηκε της εξηγουσα με ακριβεια το τι ακριβως έκανα. πχ Τώρα η μαμά πλένει το μπουκαλάκι σου... πρέπει να το κάνει για να μπορείς να πιεις το γαλατάκι σου σε καθαρό μπουκάλι..κ.α. ΣΩΤΗΡΙΑ δεν θα το αντεχα!!! Ηρωίδα. Σνουφελ μου κ kinkajoujou προσπαθώ..ειλικρινά κι εγω και ο άντρας μου την πέρνουμε στα χέρια την κουνάμε στο καρότσι τη νανουθρίζουμε...τίποτα!!! βρε!!!! εγω θέλω όσο τίποτ άλλο να κοιμηθεί. Μετά από κάθε γεύμα τη νανουρίζω ...αδικος κόπος όμως!!!!! Και φυσικά είναι και τα σχόλια των άλλων που λένε ελαφρά τη καρδία ότι την κακομάθαμε και ξεμπερδεύουν και την παρατήρηση κάνουν και πνεύμα πουλάνε. Για τα παιδικά στην τηλεόραση ήθελα να ρωτήσω επιτρέπεται να βλέπουν τηλ σε τόσο μικρή ηλικία??? Πάντως πολλές φορές σκέφτομαι πως ίσως φταίω εγώ γιατί από μωρό όπως προανέφερα της μίλαγα για τα πάντα ακόμη και αν ήξερα πως δεν καταλαβαίνει...της έδειχνα αντικείμενα, εικόνες, της έβαζα μουσική..δλδ ακόμη τα κάνω.. μήπως το έκανα όμως πολύ νωρις??? Τόσα ερεθίσματα σε μωρό ημερών μήπως ήταν πολλά και το τρέλλανα??? ευχαριστώ για την κατανόηση και συγχωρέστε με για τη σύγχυση απλά νομίζω πως χάνω τη μπάλα και θα μου γίνει απαιτητική, νευρική και γκρινιάρα!!!!

[Σνουφελ μου]

Ξεχασα να γραψω οτι ειχαμε κολικους,θηλαζουμε και παλινδορμιση,αλλεργιες μετα...μεχρι αργα...8ο?Δε θυμαμαι γιατι δε θελω να θυμαμαι...αυτο περιεπλεκε κι αλλο τα πραγματα για εμας...ολα τα καλα....

 

Μονο εσυ ξερεις αν κανεις κατι λαθος...Αλλα αν δειχνεις αγαπη στο παιδι σου δεν ειναι τοσο τραγικα ολα...Να ζητας βοηθεια...τα ζωηρα παιδακια θελουνε χερια...εγω εκτος του συζυγου δεν εχω κανεναν και εχω γονατισει...

 

Με το νυχτερινο υπνο πως τα πατε?Με το φαγητο?

[alcyon]

....Δεν κάθεται πουθενά μόνη της (πάρκο, κούνια κλπ). Την βάζω στο καρότσι για να την έχω δίπλα μου όπου και να κινηθώ μέσα στο σπίτι και κλαίει μετά από λίγα λεπτά.

 

Είναι η φάση της εξερεύντησης. Παρόλο που εμάς μας φαίνεται μια σταλιά μωρό, σε αυτή την ηλικία, έχει ήδη αναπτύξει όσα χρειάζεται για να αρχίσει να εξερευνεί το περιβάλλον της. Φυσικά και δυσανασχετεί αν περιορίζεται.

 

Προτεινόμενη λύση: Κάνε το σπίτι ασφαλές και άφησέ τη κάτω να χαζέψει ότι θέλει, όπως θέλει, όταν θέλει.

 

Της δίνω παιχνίδια τα πετάει, τα μαζεύω από κάτω τα ξαναπετάει και προσπαθεί να δει που πήγαν,

Είναι η ηλικία επίσης που αντιλαμβάνονται τη συνέχεια της ύλης. Πως τα πράγματα δεν εξαφανίζονται και μπορεί να υπάρχουν ακόμα κι αν δεν τα βλέπουμε. Το πού έχουν πάει... χμμμμ ωραίο παιχνίδι!!

 

το άλλαγμα της πάνας είναι μαρτύριο, στριφογυρνά σα σβούρα και θέλει να πιάσει οτιδήποτε δει, αν δεν της το δώσω απαντά με κλάμα και στριγγλιές.

Βασικά δεν έχω να σου προτείνω κάτι φοβερό. Πιθανά το κάνεις ήδη.

 

Δοκίμασε να έχεις προετοιμάσει το χώρο για αλλαγή πάνας. Δηλαδή, μην ψάχνεις την ώρα που έχεις ξαπλωμένο το παιδί, να βγάλεις εκείνη τη στιγμή την πάνα, να την ανοίξεις κτλ κτλ.

 

Έχε την πετσέτα, και την πάνα έτοιμα, ανοιχτά και στρωμένα, έτσι ώστε με 1-2 κινήσεις να τελειώνεις.

 

Κάτι που με βόλεψε πολύ ήταν πως έμαθα να αλλάζω πάνα... στα όρθια!! Τα παιδιά δε διαμαρτύρονταν καθόλου! Ο άντρας μου πάλι... δεν το κατάφερε ποτέ αυτό το ... όρθιο!

 

 

Το φαγητό? Βάσανο...θέλει να χτυπά τα χέρια στο τραπέζι να πιάνει τα παιχνίδια , αν δει κάτι και δεν την πλησιάσω σ αυτό να το πιάσει κλαίει γοερά, την πέρνω αγκαλίτσα σέρνεται μες την αγκαλιά μου για να κατέβει κάτω.

Δοκίμασε να της δόσεις κουτάλι για να φάει μόνη της. Καθοδήγησε το χέρι της, και έχε κι εσύ στο δικό σου ένα δεύτερο κουτάλι για... back up!

Φυσικά θα φτιάξεις διπλάσια ποσότητα φαγητού γιατί η μισή θα μπει στο στόμα και η άλλη μισή στα μαλλιά-πάτωμα-τοίχους-ταβάνι.

 

Προϋπόθεση: Να αφιερώσεις περισσότερο χρόνο στο θέμα "φαγητό" απ' όσο αρχικά υπολόγιζες... και... να έχεις αντοχές για το βομβαρδισμό του φαγητού!

 

Και φυσικά όταν νυστάζει μας ακούει όλη η πολυκατοικία γιατί από την υπερένταση δεν μπορεί να κοιμηθεί...

Τα μωρά δείχνουν πως νυστάζουν με μια σχετική διαβάθμιση στις αντιδράσεις τους. Μάλλον κάπου "χάνονται" τα πρώτα σημάδια κούρασης και γίνονται αντιληπτά τα επόμενα, με αποτέλεσμα την υπερένταση. Όταν ξέρεις περίπου ποια ώρα είναι για ύπνο... να μην κάνεις έντονο παιχνίδι πριν, αλλά κάτι πιο στατικό, για να πέφτουν βιολογικά οι ρυθμοί του παιδιού.

 

Στην πραγματικότητα αυτό είναι δύσκολο να γίνει αντιληπτό, ειδικά αν είναι το πρώτο σου παιδάκι. Γι' αυτό τα επόμενα λένε πως είναι πιο ήσυχα. Απλά οι μαμάδες... έχουν εμπειρία!

 

Αυτά δεν είναι ούτε τα μισά απο αυτά που κάνει...Και τα κάνει όλη μέρα! Από το πρωί που ξυπνά στις 7 περίπου μέχρι τις 11 που κοιμάται. Ενδιάμεσα το πολύ να κοιμηθεί κανένα μισάωρο μετά το μεσημεριανό φαγητό..Τι συμβαίνει??? Είναι ζωηρή??? Που έχω κάνει λάθος??? Την κακόμαθα??? Εχω απελπιστεί. Είναι το πρώτο παιδί και δεν έχω μέτρο σύγκρισης. Μήπως όλα τα μωράκια τα κάνουν αυτά???

Πες μας και τα άλλα μισά όποτε έχεις όρεξη!

 

Μια χαρά είναι το παιδάκι!

Κι εσύ μια χαρά φρέσκια μανούλα! καλή διασκέδαση!

[alcyon]

Τηλεόραση;;! Άχρηστη για ένα παιδί!

Δεν προσφέρει τίποτα.

 

Φυσικά το έχεις μεταχειριστεί με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Το να μιλάς σε ένα παιδί και να εξηγείς τα πάντα, το να ακούει τη φωνή σου, και το να δίνεις ερεθίσματα, βοηθάει στην ανάπτυξη του παιδιού σου.

 

Άσε την ανασφάλεια που σου βάζουν οι άλλοι που πάντα κάνουν πως τα ξέρουν όλα. Συνήθως λένε πως εκείνοι τα κατάφερναν καλύτερα πρώτα για να αυτοεπιβεβαιωθούν. Επίσης λένε πως τα έκαναν καλύτερα γιατί... προφανώς τα παιδάκια τους είναι μεγαλύτερα και ... ξέχασαν τις δικές τους δυσκολίες!

[kyra]

Εμένα ο πρώτης ήταν ένα αγγελάκι. Καθόταν με τις ώρες στο καροτσάκι παίζοντας, ενώ έπινα τον καφέ μου με τις φίλες μου, έτρωγε κουβάδες φαγητού γρήγορα γρήγορα, κοιμόταν μόνος, όταν τον ακούμπαγα στο κρεβάτι και τέτοια ..... εμετικά. Έλεγα κι εγώ τότε 'κοίτα ωραία που το μεγάλωσα', καλά αφού είναι τόσο απλό, γιατί δεν το κάνουν όλες' και άλλα τέτοια .... βλακώδη

Η εξέλιξη ήταν η εξής: Το παιδί μου στα δύο μεταλλάχθηκε και έγινε άκριβώς το αντίθετο - χτύπαγε, φώναζε, πέταγε κλπ κλπ η διαψευση της 'επιτυχίας' της ανατροφής που του έδωσα-.

Ο δεύτερος, καμία σχέση από την αρχή. Όπως περιγράφεις την κόρη σου.

Το συμπέρασμά μου, μετά από 6 χρόνια στο κουρμπέτι είναι ότι τα παιδιά δεν μπορούν να 'χάνουν' φάσεις. Πρέπει να τις περάσουν όλες και όσο πιο μικρά τις περάσουν, τόσο πιο εύκολα ξεμπερδεύεις με την 'φάση'. Οπότε τώρα που ακόμα δεν μπορεί να σκαρφαλώσει στο μπουφέ και να κρεμαστεί από το φωτιστικό, άσε την να εξερευνα!

Συμπέρασμα δεύτερο. Μην έχεις συγκεκριμένες προδοκίες για το δεύτερο.

[erma79]

Συμπέρασμα δεύτερο. Μην έχεις συγκεκριμένες προδοκίες για το δεύτερο.

Μια χαρά τα λές.Ο πρώτος μου είναι πολύ ζωηρόσ όπως περιγράψατε παραπάνω.Περιμένω δεύτερο και λέω γερό να είναι και ας γυρίσει το κόσμο ανάποδα.

[baggi]

alcyon Ευχαριστώ για τις απόψεις σου!!!kyra και erma79 να σας ζησουν τα παιδακια σας, γερά να είναι!!! Λοιπόν κορίτσια διαχειρίστηκα διαφορετικά το θέμα του ύπνου. Την κοιμίζω πριν νυστάξει σε σημείο να το δείχνει. Μετά το φαγητό, την αλλάζω έχω ήδη κατεβάσει τα στορια στο δωμάτιο της και την πάω κατευθείαν εκεί. Παιζει για αρκετή ώρα αλλά εγώ την κουνάω μιλώ πολύ χαμηλόφωνα και κάποια στιγμή την πέρνει ο ύπνος.Κοιμάται από ένα τέταρτο έως και 2 ώρες ανάλογα το γεύμα. μετά το πρωινό γάλα άι το μεσημεριανό κοιμάται περισσότερο. Το παιδί είναι πιο ξεκούραστο και τις ώρες που δεν κοιμάται είναι πιο συνεργάσιμη και ευδιάθετη....Νομίζω ότι σταδιακά θα καταφέρω να την βάλω σε καλό πρόγραμμα!!!! Παντώς ευχαριστώ όλες σας. Κάποια αλλη στγμή θα γράψω και για τα υπόλοιπα κατορθώματα της!!!

[eliana_1976_]

Εχουμε ένα αγοράκι 27 μηνών και ένα κοριτσάκι 6 μηνών. Από τότε που γεννήθηκε η μικρή ήρθαν τα πάνω κάτω στη ζωή μας. Ηταν το παιδί που γεννήθηκε και χάσαμε τον υπνο μας για 5 μήνες. Τωρα έχει λίγο σταθεροποιηθεί. Βέβαια έχουμε ακόμα κολικούς παρότι έχουμε μπει στέρεες τροφές. Ο μεγάλος αν και την λατρευει τη μικρή την υπερ αγαπάει.....στις αρχές είχαμε πολλές γκρίνιες που με έβλεπε να την παίρνω αγκαλιά και πολλές φορές με χτυπούσε στο άσχετο. Είπαμε ήταν φυσιολογική αντίδραση. Ανεκαθεν ηταν ζωηρό και υπερκινητικό παιδί, αλλά τους τελευταίους μήνες μας έχει τρελάνει. Δεν παίζει καθόλου μόνος του, πειράζει τα πάντα στο σπίτι, έχω μαζεψει τα πάντα για να είναι το παιδί άνετα και το σπίτι φιλικό προς αυτό. Στο σαλόνι έχω μαζεψει όλα τα έπιπλα σε μια μεριά και του έχω κάνει χώρο να φέρει το ποδήλατο και το τρακτέρ αν και έχει μεγάλο δωμάτιο. όλη μέρα ειναι από πίσω μου σε ότι και αν κάνω είτε πάω τουαλέτα, είτε πάω να κάνω το οτιδήποτε. Προσπαθώ τις δουλειές μου να τις κάνω όταν κοιμούνται και να έχω χρόνο να ασχοληθ'ώ μαζί του. Δεν αφήνει τίποτα όρθιο πάνω στο τραπέζι, όλα τα ισωπεδώνει και αυτό είναι το πιο κουραστικό πράγμα. μου ερχεται να τον σκοτώσω ώρες ώρες. Και να πεις ότι δεν ασχολούμαστε μαζί του;;; Σε μεγάλο βαθμό. Είναι 27 μηνών και ξέρει όλα τα ζώα, όλα τα χρώματα, όλα τα φρούτα και τα πιο περίεργα, τα σχήματα, τους αριθμούς από το 0-9 και τωρα κάνουμε και πρόσθεση. Αν και δεν μιλάει να λέει τα πάντα έχει μεγάλη πρόοδο σε γνώσεις μας ειπε η δασκάλα/. Ομως δεν παίζει ποτέ μόνος του παρά μόνο αν τον μαλώσω και τον στείλω τιμωρία για κάτι που έκανε στο δωμάτιο. Βέβαια μεσα στα πέντε πρώτα λεπτά θα βγεί κλαίγοντας τουλάχιστον 15 φορές και αλλες 15 θα τον βάλω μέσα για να καταλάβει το λάθος του. Βέβαια μετά από μισή ώρα θα βγεί και θα κάνει ακόμα χειρότερα. Εχουμε απελπιστεί, δεν μπορούμε να καλέσουμε κανένα στο σπίτι, τρεχει να του πάρει τον καφε, το νερό κτλ και ανοίγει τις ασφάλειες, τα ντουλάπια το ψυγειο κάνει τα πιο απίθανα πράγματα να μας εκνευρισει. Είμαστε σε κατάσταση εκτός εαυτού ώρες ώρες και φτανουμε τα νευρα μας να είναι κρόσια και να ξεσπάμε μεταξύ μας. Αποφασίσαμε να τον ξεκινήσουμε σταθμό γιατί έχουμε κλατάρει και δεν έχουμε και βοήθεια από πουθενά ούτε για ένα φαγητό. Να αρχίσει να συναναστρέφεται με παιδιά, να κουράζεται, να διοχευει την ενεργεια του κάπου αλλού γιατί εγώ με δύο παιδιά μόνη δεν ΄μπορώ να τα πάω βόλτα το πρωί που δουλευει ο άντρας μου και ο μικρός θέλει να βγεί. Στις κούνιες προσπαθώ να τον πηγαίνω 3-4 φορές τη βδομάδα αλλά κι εκεί μου σπάει τα νευρα. αντί να κάνει τσουλήθρα κτλ εκείνος τρεχει να ανοίξει τη βρύση, παραφυλάει μήπως ανοίξει η πόρτα να πεταχτεί στο δρόμο, προσπαθεί να πειράξει τις βίδες στο γυρω γυρω, να πειράξει οτιδήποτα άσχετο με τις κούνιες, ανεβαίνει στηντσουλήθρα και προσπαθεί να ανέβει σε κάτι κάγκελα που έχει από τη μία και να κρεμαστεί προς τα έξω, σκαρφαλώνει στα σιδερένια κάγκελα, πειράζει τα παιχνίδια των άλλων παιδιών και όταν μου ζητάει να τον κάνω τραμπάλα μου λέει κάτσε κι εσύ μαμά. Και μόλις πάω λίγο να τον σηκώσω 10 πόντους από το έδαφος αφήνει τα χέρια επιδεικτικά . Είμαι συνέχεια πίσω του και αντί να κάνουμε παιχνίδια εκνευριζόμαστε και φευγουμε αρον άρον. Δεν ξέρω τι να κάνω. Με έχει τρελάνει τις ώρες ειδικά που είμαι μόνη μου. Αναρωτιέμαι αυτό το παιδί θα ηρεμήσει ποτέ;;;;;;

[alcyon]

Δύο πράγματα θα πω (καθότι τη δεδομένη στιγμή είμαι κουρασμένη και δεν έχω το κουράγιο να σχολιάσω περισσότερα):

 

1) 5 λεπτά στο δωμάτιό του σε 27 μηνών παιδί είναι πολύ. Έχω χρησιμοποιήσει τη μέθοδο time-out αλλά πρέπει να προσαρμόζεται στην ηλικία του. Νομίζω ένα αποδεκτό χρονικό διάστημα είναι ένα λεπτό ανά χρόνο ζωής. Δηλαδή για παιδί 2 ετών, τα time-out μπορούν να έχουν διάρκεια 2 λεπτά. Όχι παραπάνω.

 

2) Το πιτσιρίκι θέλει να τραβήξει την προσοχή σου. Όσα κάνει, προκαλούν έντονες αντιδράσεις από εσάς, κι αυτό είναι προσοχή! Άρα, τροφοδοτείται και ενισχύεται η συμπεριφορά αυτή. Φυσικά δε θα το αφήσεις ανεξέλεγκτο. Δοκίμασε, σε άσχετες φάσεις να δώσεις περισσότερο χρόνο ή προσοχή με το στυλ που τη θέλει (π.χ. πιο ζωηρή δραστηριότητα).

 

Θα μπορούσα να πω αρκετά ακόμα... αλλά αυτή τη στιγμή είναι λίγο δύσκολο (για μένα).

Όλα αυτά... πολύ πολύ φιλικά!

[eliana_1976_]

Μα ολη μας η προσοχη ειναι στραμμενη σε εκεινον.Τη μικρη την βαζω γυμναστηριο στο σαλονι μονη της κι εμεις παμε κ παιζουμε στο δωματιο οταν εχω χρονο.Οταν φυγω απο το δωματιο ερχεται απο πισω.Σιγουρα θελει να τραβηξει την προσοχη μας γιατι ηταν μονος τους μεχρι χθες κ τωρα εχει αδερφουλα που ασχολουμαστε μονο για τα βασικα μαζι της. Αυτο που με εκνευριζει ειναι οτι δεν ακουει το ΜΗ σε καμμια μορφη ουτε με το καλο ουτε με την κουβεντα ουτε με το αγριο.Εχουμε δοκιμασει ολες τις μεθοδους.Εκεινο που σκεφτεται εκεινο θα κανει.Παει κ τελειωσε.Ασε που δεν μπορουμε να παμε πουθενα σε αλλο σπιτι.Τις προαλλες πηγαμε σε γενεθλια κ ετρεχε να παρει τα ποτηρια τα πηρουνια το φαγητο των αλλων.Βουταγε απο τα πιατα τους σαν αστραπη.Ετρεχα απο πισω του πανικοβλητη να τον παρω.Με εχει τρελανει κ με εχει κουρασει απιστευτα.Ο αντρας μου που ηταν ο πιο υπομονετικος της υποθεσης κ ανεκτικος με τα παντα εχει φρικαρει.Του εχουν σπασει τα νευρα.Και να πω οτι κοιμομασταν κ τα βραδια;;;; Η μικρη μας εχει ξετιναξει.Πρει να σηκωνομαι χωρις υπερβολη τουλαχιστον 30-40 φορες τη νυχτα.Εχω σηκωσει τα χερια ψηλα.Θα παρω τα βουνα

[alcyon]

Καλησπέρα ξανά! (μετά από έναν καλόοοο υπνο!) :D

 

Χμμμ...

Εσείς λέτε "μη"... εκείνος κάνει τα δικά του και φαντάζομαι φέρνει του κόσμου τους μπελάδες (σύμφωνα με όσα μας λες).

Δεν τον σταματά το "μη".

 

Μήπως λοιπόν η παρόρμηση της ηλικίας του είναι πιο ισχυρή από την επιθυμία του να σας ικανοποιήσει και να ακολουθήσει τους κανόνες που θέτετε;

 

Με λίγα λόγια, μήπως τα όρια του κάθονται "στενά";;

Αντιλαμβάνομαι πως θεωρείς "αντικειμενικά σωστά" τα όριά σου. Μα στη θέση σου θα δοκίμαζα να κάνω μαζί του ... ζαβολιές! Και δε λέω ζημιές... απλά μικρές... ζαβολιές. π.χ. ... έλα να παίξουμε με το αλεύρι (φυσικά και θα λερωθείτε!), έλα να βάψουμε με τα χέρια (εννοείται θα γίνεται από πάνω μέχρι κάτω πολύχρωμοι)... κτλ...

Ο μικρός θα ενθουσιαστεί με αυτές τις δραστηριότητες, κι εσύ έχεις μια καλή ευκαιρία να θέσεις τους κανόνες "κάτω από το χαλί". Δηλαδή...

Έλα να παίξουμε με το αλεύρι.... στο τραπέζι. Κι αφού τελειώσει, πες "έλα τώρα να μαζέψουμε "Μικρή-Μου-Μπουλντοζίτσα".

ή....

ελα να βάψουμε με τα χέρια, αλλά πάμε στον κήπο για να είμαστε πιο άνετοι! (αντικατάσταση του...: "μη στο σπίτι γιατί λερώνει")

 

Ουσιαστικά προτείνω να κάνεις μια έντονη δραστηριότητα μαζί του, και μέσα από αυτή να κατευθύνεις τα όρια χωρίς να είναι ιδιαίτερα εμφανή. Πρέπει να έχουν την αίσθηση της συνέπειας και όχι του "κανόνα".

 

Αφού κερδίσεις την εμπιστοσύνη του λοιπόν ως προς τις μικρές "ζαβολιές", εξηγείς πως εσύ θα λες "μη" όταν είναι επικίνδυνο για εκείνον, γιατί εσύ το μόνο που θες είναι να έχεις ένα χαρούμενο παιδάκι για να παίζεται μαζί!

 

 

Για το ζήτημα που αναφέρεις π.χ. εξόδους σε τρίτα πρόσωπα...

εκεί θα έκανα συμφωνία από την αρχή. Του τύπου:

"θα πάμε εκεί για να διασκεδάσουμε. Όμως δε μπορούμε να ενοχλούμε τους άλλους με το να πειράζουμε τα πράγματά τους, το φαγητό τους, κτλ" Εξήγησε πως αν δεις τέτοια συμπεριφορά, θα του το θυμίσεις για να σταματήσει. (Έτσι την παρατήρησή σου θα την εκλάβει ως υπενθύμιση και όχι ως "φάουλ". Μην ξεχνάς να έχεις αντίστοιχο τόνο φωνής!!) Σε περίπτωση που δε μπορεί να τηρήσει τη συμφωνία, εξήγησέ του πως θα φύγετε. Και να είστε έτοιμοι να το κάνετε χωρίς πισωγυρίσματα, αν χρειαστεί. Θα δεις πως αν καταλάβει πως δεν αστειεύστε... θα σας παίρνει περισσότερο στα σοβαρά. Ίσως 1-2 φορές να χρειαστεί να "χαλάσετε" μια επίσκεψη. Μα δε θα χρειαστεί περισσότερο. (Ααα και στο "φεύγα"... μη δείχνετε θυμωμένοι. Αλλά "στενοχωρημένοι". Του τύπου: "κρίμαααα, που δεν καταφέραμε να μείνουμε περισσότερο για να παίξουμε κι άλλο". Να συμπάσχετε δηλαδή μαζί του. Ουσιαστικά είναι μια "συνέπεια", που αφορά όλους. Δεν είναι "τιμωρία".)

 

Ελπίζω να έγινα πιο κατανοητή. (Γιατί εξακολουθούν να λείπουν ώρες ύπνου από τη λίστα μου!! )

 

Με λίγα λόγια...

μια στο καρφί... μια στο πέταλο...

 

 

 

Αυτά ... από μια μαμά... που δεν είναι ειδικός.

 

Έχω κι εγώ έναν Ταρζαν στο σπίτι ... που τον ξεκολλάμε από τα ταβάνια... , μόνο που τώρα με παίρνει μαζί του στο ταβάνι κι έτσι έχει μάθει να προσέχει και να προστατεύεται χωρίς να θέτει τον εαυτό του ή τους άλλους σε κίνδυνο.

[alcyon]

Ας δούμε λίγο από τα μάτια των παιδιών:

......Τις προαλλες πηγαμε σε γενεθλια κ ετρεχε να παρει τα ποτηρια τα πηρουνια το φαγητο των αλλων.Βουταγε απο τα πιατα τους σαν αστραπη.Ετρεχα απο πισω του πανικοβλητη να τον παρω......

 

Σε γεννέθλια, θα είχε και κόσμο... άρα νιώθει πως η προσοχή σου διασπάται ανάμεσα σε όλο αυτό τον κόσμο. Κάθε καλεσμένος έχει ένα κομμάτι της προσοχής σου. Είπε ο άνθρωπος να πάει να τη μαζέψει και να σου τη φέρει!

 

Τι καλύτερο λοιπόν από το να ανακατευτεί με τα πιάτα τους (αφού αυτά εκείνοι πρόσεχαν πολύ!!) έτσι ώστε να προκαλέσει τη δική σου προσοχή!! Και φυσικά... το πέτυχε!!

 

Και ας μην μπω στον πειρασμό να σχολιάσω την υπέροχη έκφραση που έχει στα μάτια των παιδιών μια "αλαφιασμένη" μαμά που τα κυνηγά! Ωωωω είναι μαγευτικήηηηη!!!

Απίστευτο παιχνίδι, που σαφώς θα επαναλάβουν!

 

Εντελώς αναμενόμενη συμπεριφορά του μικρού!

[lolalu]

Alcyon τι ωραία που τα λες με κανεις και γελάω.ετσι και ο δικός μου.26μηνων.δεν αφήνει τίποτα όρθιο.δεν χτυπάει το κοψαμε δυστυχώς για να το κόψει έπρεπε να του δώσω μια στο χεράκι του λέγοντας του:λοιπόν Απόλλωνα ετσι όπως πονας εσυ πονάει και στεναχωριεται η μαμα..αυτο που δεν θες να σου κάνουν μην το κανεις στους άλλους.επιασε.

Ένα μεγάλο μου πρόβλημα ειναι τα μαχαίρια.δεν έχει αφήσει πατάτα μαρουλια και οτι λαχανικά εχω στο ψυγειο.τα παίρνει και τα κόβει .η το άλλο..παίρνει τις καρέκλες ανεβαίνει πάνω και αρχίζει το ανακατεμα κάτι επικίνδυνο .και πολλα τέτοια.τι μπορώ να κανω?

[kinkajoujou]

Alcyon τι ωραία που τα λες με κανεις και γελάω.ετσι και ο δικός μου.26μηνων.δεν αφήνει τίποτα όρθιο.δεν χτυπάει το κοψαμε δυστυχώς για να το κόψει έπρεπε να του δώσω μια στο χεράκι του λέγοντας του:λοιπόν Απόλλωνα ετσι όπως πονας εσυ πονάει και στεναχωριεται η μαμα..αυτο που δεν θες να σου κάνουν μην το κανεις στους άλλους.επιασε.

Ένα μεγάλο μου πρόβλημα ειναι τα μαχαίρια.δεν έχει αφήσει πατάτα μαρουλια και οτι λαχανικά εχω στο ψυγειο.τα παίρνει και τα κόβει .η το άλλο..παίρνει τις καρέκλες ανεβαίνει πάνω και αρχίζει το ανακατεμα κάτι επικίνδυνο .και πολλα τέτοια.τι μπορώ να κανω?

 

Αν σε παρηγορεί, η δικιά μου έφτασε το κουζινομάχαιρο και χτύπησε τον πατέρα της στην πλάτη, ευτυχώς δεν έβαλε δύναμη γιατί θα είχαμε δράματα! (Κι άντε να πείσεις την αστυνομία ότι το έκανε το νήπιο κι όχι εσύ :D:D) Γενικά στα επικίνδυνα θέλουν τριπλάσια προσοχή από ό,τι ήταν μωρά, πιστεύω αυτή είναι η πραγματικά επικίνδυνη ηλικία για ατυχήματα. Για να παραφράσω τη διαφήμιση: "τώρα τα κουζινομάχαιρα, κρεμάστε τα ψηλά!"

[alcyon]

.....

Ένα μεγάλο μου πρόβλημα ειναι τα μαχαίρια.δεν έχει αφήσει πατάτα μαρουλια και οτι λαχανικά εχω στο ψυγειο.τα παίρνει και τα κόβει .η το άλλο..παίρνει τις καρέκλες ανεβαίνει πάνω και αρχίζει το ανακατεμα κάτι επικίνδυνο .και πολλα τέτοια.τι μπορώ να κανω?

 

Να συμμετάσχεις.

Κάτι που δε μπορείς να αποφύγεις... απλά... απόλαυσέ το!

 

Δηλαδή... θες να κόψεις μωρό μου;; Κόψε! Αλλά... ΠΑΝΤΑ ΜΕ ΤΗ ΜΑΜΑ!

Βάλε το χέρι σου πάνω από το δικό του... και δείξε του ΠΩΣ να κόβει. Και πες του οτι μπορεί να το κάνει ΟΠΟΤΕ ΘΕΛΕΙ ... ΑΡΚΕΙ να είναι η μαμά ΜΑΖΙ !

 

Έτσι θα κατακτήσει τη δεξιότητα και παράλληλα θα έχει την επιτήρηση.

Από την άλλη θα του φύγει η "περιέργεια" και δε θα το δοκιμάζει μόνος (άρα δε θα κινδυνεύει). Κι αν ξέρει πως όποτε θέλει είσαι διαθέσιμη... τότε γιατί να μη το διασκεδάσει μαζί σου ;; Ίσα ίσα... προτιμά να μοιραστεί την εμπειρία!

 

Κι έτσι... έχεις και ασφάλεια και έλεγχο και το παιδί κάνει αυτό που θέλει.