8χρονος έτρεξε σε τρίαθλο σέρνοντας το καρότσι του ανάπηρου αδερφού του

[taz18]

«Γεια σας, με λένε Κόνερ και είμαι οκτώ ετών. Από εδώ ο αδερφός μου, Κέιντεν, είναι 6. Δεν μπορεί να περπατήσει και να μιλήσει, όμως εγώ είμαι εδώ για να του προσφέρω την καλύτερη ζωή που θα μπορούσε να έχει».

 

Αυτή είναι η ιστορία ή αλλιώς η ζωή του Κόνερ, που όταν ήταν δύο ετών οι γονείς του είπαν ότι θα αποκτήσει αδερφάκι. Δεν ζήλεψε, ούτε τσαντίστηκε όπως κάνουν συνήθως τα μικρά παιδιά, αλλά περίμενε με ανυπομονησία 9 μήνες για τον συναντήσει.

 

Μόλις 4 μηνών ήταν ο Κέιντεν όταν οι γιατροί διέγνωσαν εγκεφαλική παράλυση. Τι σημαίνει αυτό;

 

«Το παιδί δεν θα μπορέσει να μιλήσει ποτέ. Δεν θα μπορέσει να περπατήσει ποτέ, ούτε να παίξει με τους φίλους του», είπαν στους γονείς, αλλά λογάριαζαν χωρίς τον ξενοδόχο...

 

«Κάνετε ΛΑΘΟΣ. Θα προσπαθήσω να του προσφέρω εγώ την καλύτερη ζωή, που θα μπορούσε να έχει», είπε ο μικρός Κόνερ και το έκανε. Ήταν πάντα δίπλα του, όπως περιγράφει η μαμά του.

 

Φέτος, που είναι οκτώ ετών πήγε ένα βήμα παρακάτω και δήλωσε συμμετοχή σε τρίαθλο παίδων. Τι σήμαινε αυτό για τον Κόνερ; 100 μέτρα κολύμβηση με τον Κέιντεν σε φουσκωτό, 4,8χλμ. ποδηλασία με τον Κέιντεν σε τρέιλερ και περίπου 1χλμ. τρέξιμο με τον Κέιντεν σε καρότσι.Τερμάτισαν προτελευταίοι, όμως ήταν αληθινοί νικητές. Η χαρά που ένιωσαν δεν περιγράφεται!

 

Αυτό ήταν άλλωστε το κίνητρο, για να πάρουν μέρος σε δεύτερο και σε τρίτο.Ο Κόνερ ανακάλυψε τότε το Iron Kid, ακόμα πιο απαιτητικός διαγωνισμός με πολύ ενδιαφέρον όμως. Δήλωσε συμμετοχή όμως οι διοργανωτές του ξεκαθάρισαν ότι δεν υπάρχει χώρος και για τους δύο.

 

«Αν δεν το κάνει ο Κέιντεν, τότε δεν το κάνω ούτε εγώ. Μου αρέσει να είμαστε μαζί. Νιώθω άσχημα για εκείνον, όταν βρίσκεται στην άκρη του δρόμου κι εγώ τρέχω». Αυτή ήταν η... αδιαπραγμάτευτη απάντηση σου. Έτσι είπε και έτσι έγινε!

 

Τερμάτισαν πάλι τελευταίοι, αλλά για όλους ήταν πρώτοι. Πραγματικοί νικητές και σπουδαίοι άνθρωποι.Ο ένας φύλακας - άγγελος του άλλου.

 

«Όταν αρχίζει ο αγώνας, σκέφτομαι τον τερματισμό. Δε φοβάμαι ούτε για μία στιγμή. Απλώς είμαι περήφανος που τρέχω μαζί του. Όταν τον βλέπω να γελά και να χαμογελά, σημαίνει πως περνά καλά...», καταλήγει o Kόνερ.

 

[kardoulini]

Καλημέρα και καλή χρονιά !!!! Τέλειο αυτο που ανακοίνωσες ......ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΔΥΝΑΜΗ.......ας τα δούμε ΟΛΟΙ και να μην βασανιζόμαστε με μικροπράγματα !!!

 

Χίλια ΜΠΡΑΒΟ στον μικρό !!!!!

[MINNI]

Η καλύτερη απάντηση για όλους εμάς που "πνιγόμαστε" σε μια κουταλιά νερό!

[μαμαλευτερακι]

αδερφιαααααααααααααααααααααα ....

[ΣΤΕΓΙΑ]

Τι ψυχή και τα 2 αδέρφια!!!

[boy'smam]

Αδερφακια δεν εεχω οποτε κ δεν μπορω να καταλαβω αυτη την αγαπη!

Δεν θελω να με παρεξηγησετε αλλα αποκλειεται οι γονεις κατα καποιον τροπο να εχουν"πιεσει"το μεγαλο παιδι να τα κανει αυτα?Μηπως τον εχουν "φορτωσει" μια τεραστια ευθυνη να κανει το αδερφακι του χαρουμενο?ειναι μολις 8 χρονων...

 

Κατι αντιστοιχο ειχε κανει και ενας μπαμπας με τον αναπηρο γιο του!

 

 

Παντως οπως και να χει αυτο το παιδακι εχει μεγαλειο στην ψυχουλα του!

[missirlou]

το οτι δακρυσα ειναι αναμενομενο...ΜΠΡΑΒΟ!!!! χιλια μπραβο στο μικρο αγορι - μαχητη, μπραβο και στον αδερφο του που χαμογελα!!!! Μπραβο και στους γονεις...οχι δεν πιστευω οτι τον πιεζουν, πιστευω οτι απλα τον εμαθαν να αγαπαει και να προσφερει!!!!!

[ΜΑΡΙΑ-ΕΥΓΕΝΙΑ]

Συγχαρητηρια σε σενα για το θεμα που αναρτησες μα πανω απο ολα ενα τεραστιο ΜΠΡΑΒΟ σε αυτα τα υπεροχα παιδια και συγχαρητηρια και σε αυτους τους γονεις για τις αξιες και το ηθος που εχουν περασει στα παιδια τους.ΜΠΡΑΒΟ!!!!!!!!!!!!

[summer99]

Αδερφακια δεν εεχω οποτε κ δεν μπορω να καταλαβω αυτη την αγαπη!

Δεν θελω να με παρεξηγησετε αλλα αποκλειεται οι γονεις κατα καποιον τροπο να εχουν"πιεσει"το μεγαλο παιδι να τα κανει αυτα?Μηπως τον εχουν "φορτωσει" μια τεραστια ευθυνη να κανει το αδερφακι του χαρουμενο?ειναι μολις 8 χρονων...

 

Κατι αντιστοιχο ειχε κανει και ενας μπαμπας με τον αναπηρο γιο του!

 

 

Παντως οπως και να χει αυτο το παιδακι εχει μεγαλειο στην ψυχουλα του!

 

 

Πίστεψέ με δε μπορείς να πιέσεις ένα παιδί να κάνει κάτι τέτοιο αν δε το θέλει. Εδώ ένα παιχνίδι λεω στο μεγάλο μου να δώσει στον μικρό και δεν το δίνει!

 

Δεν έχω λόγια, δάκρυσα όταν το διάβασα.

[Eviri]

Σκύβω υποκλινόμενη μπροστά στο μεγαλείο της ψυχής του οχτάχρονου παιδιού και τον χειροκροτώ με θέρμη.

[Σνουφελ μου]

Κι εγω δε πιστευω οτι το αναγκαζει κανεις το παιδι.Εχω μεγαλωσει σε σπιτι με μια γιαγια αναπυρη σωματικα(επασχε απο κατι που της παρελειε τα νευρα στα ακρα απο τα 25 της δε ξαναπερπατησε) κ τη ταιζα εγω τη πηγαινα βολτες μικρη κ ενιωθα τοση αναγκη για να τη φροντιζω...ητανε απο μεσα μου αυτο...τα παιδια ειναι πολυ ευαισθητα(οχι ολα) αλλα γενικα σε τετοια θεμτα ειναι πιο ευαισθητοποιημενα κ γεναια...Εχω παθει σοκ!!!