ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΚΡΕΒΒΑΤΙ ΜΑΣ

[pantana]

Γεια σας, ηθελα να μοιραστω μαζι σας εναν προβληματισμο....

 

εχω ενα κοριτσακι 26 μηνων. σε γενικες γραμμες πανεξυπνη και υγιεστατη...

 

τωρα τελευταια ερχεται τις νυχτες στο κρεββατι μας απο την δικη μου μερια και οση ωρα ειναι μαζι μου, με χαιδευει και ειναι κολλημενη απανω μου... με προβληματιζει αυτο γιατι ενω θα επρεπε να κοιμαται δεν κοιμαται, το κανει 5 ηωρα το πρωι, ή λιγο μετα που θα την παρει ο υπνος το βραδυ ξυπναει και με ψαχνει....

να σημειωσω οτι δεν πηγαινει πια σε παιδικο σταθμο τον εχουμε σταματησει εδω και 2 μηνες (λογω αλεπαλληλων ιωσεων) και την προσεχει η γιαγια της. η οποια μενει διπλα στο σπιτι μας. η δουλεια μου και του πατερα της ειναι επισης στο ιδιο κτηριο με το σπιτι μας οποτε δεν της λειπει η παρουσια μας.... μας βλεπει πολλες φορες κατα την διαρκεια της ημερας... ε, και καποιες φορες λιγοτερο βεβαια...

τι να πω... εχετε παρομοιες εμπειριες?

 

 

ευχαριστω πολυ

Αννα

[elenik]

Eιναι πολυ τρυφερη σκηνη αυτη που περιγραφεις. Το εκανε και ο Βασιλακης μας μονο που ηθελε ντε και καλα στην μεση και αγκαλιτσα και τους δυο. Και εμα ξημερωματα ερχοταν.

 

Το εκοψε οταν ξεκινησαμε διαδικασιες να κοιμαται μονος του. Παραμυθι γιαουρτι, νανι μονος του , αντι παραμυθιααααα , γιαουρτι, νανι και καλα η μαμα διπλα ωσπου να κοιμηθει.

Οταν ξυπνησουν αναζητανε την ασφαλη κατασταση που ειχαν οταν κοιμηθηκαν. Μαμα, πιπιλα, μαξιλαρακι κλπ.

 

Εγω παντως το απολαυσα γνωριζοντας απο πολλους οτι θα κοπει.

 

Εχει ξαναγραφτει παντως το θεμα. Θα κοιταξω αν μπορω να το βρω.

[elenik]

Νατο

 

http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=472

[Μαρια Στυλιανακη]

το ότι είναι όλοι κοντά είναι ίσως πιό δύσκολο απο ότι όταν είναι μακριά οι γονείς και ξέρει το παιδί ότι δεν μπορεί να τους βρεί.

 

όταν μπορεί να τους βρεί και είναι κοντά, τότε είναι που ΔΕΝ μπορεί να καταλάβει γιατί δεν περνούν χρόνο μαζί του

 

αυτό είναι εξακριβωμένο 100000% που σας λέω.......

 

το θέμα του ξυπνήματος είναι κάτι συχνό, οπότε δεν γράφω για αυτό,

 

όμως το θέμα το ότι δουλεύετε δίπλα, σίγουρα δεν διευκολύνει την κατάσταση και είναι και ένας λόγος για τον οποίο ένα παιδί νιώθει ανασφάλεια...

(είναι σαν να του λέτε συνέχεια όχι δεν θέλω να είμαι μαζί σου - επειδή ξέρει ότι είσαστε δυο βήματα απο κεί είναι δύσκολο να καταλάβει γιατί δεν σταματάτε αυτό που κάνετε και έχει συνεχώς ανησυχία για το πότε επιτέλους θα πάει δίπλα να σας δει κτλ.. μπορεί αυτό να μην το εκφράζει αλλά εσωτερικά παραμένει αυτή η αγωνία)

[pantana]

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΝΤΗΣΗ...

ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟ ΕΙΧΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΑΥΤΟ ΚΑΘΟΛΟΥ....

ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΙΣΤΗΚΑ ΤΩΡΑ...

ΚΑΙ ΠΩΣ ΘΑ ΤΗΣ ΔΩΣΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ?

 

ΤΗΣ ΛΕΩ ΓΙΑ ΤΟ ΜΑΓΑΖΙ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΟΥΛΕΙΑ ΠΟΥ ΚΑΝΟΥΜΕ, ΦΕΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ, ΑΛΛΑ ΠΩΣ ΤΟ ΕΧΕΙ ΕΚΛΑΒΕΙ, ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΘΕΣΗ ΝΑ ΜΟΥ ΤΟ ΕΞΗΓΗΣΕΙ ΑΚΟΜΗ... ΘΑ ΤΗΣ ΜΙΛΗΣΩ, ΙΣΩΣ ΕΤΣΙ ΝΑ ΤΟ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΜΕ...

ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΣΚΕΦΤΟΜΟΥΝ ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟΝ ΥΠΝΟ ΤΗΣ, ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ ΠΑΛΙΟΤΕΡΕΣ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΣΤΟ ΙΔΙΟ ΘΕΜΑ, ΜΗΠΩΣ ΕΠΕΙΔΗ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΦΑΣΗ ΝΑ ΒΓΑΛΟΥΜΕ ΤΗΝ ΠΑΝΑ ? ΜΗΠΩΣ ΤΗΣ ΛΕΙΠΕΙ Η ΕΠΑΦΗ ΠΟΥ ΕΙΧΑΜΕ ΟΤΑΝ ΤΗΝ ΑΛΛΑΖΑ, (ΦΙΛΑΚΙΑ ΣΤΟΝ ΠΟΠΟ ΤΗΣ, ΑΓΚΑΛΙΤΣΕΣ, ΠΑΙΧΝΙΔΑΚΙΑ ΚΑΙ ΤΕΤΟΙΑ...)... ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΠΟΛΥ ΜΑΖΙ ΤΗΣ, ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΒΟΛΙΤΣΑ, ΝΑ ΒΛΕΠΟΥΜΕ ΑΓΚΑΛΙΑ ΚΙΝΟΥΜΕΝΑ ΣΧΕΔΙΑ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΘΑΛΑΣΣΑ.... ΤΙ ΝΑ ΠΩ....

[Μαρια Στυλιανακη]

ναι σίγουρα η αλλαγή απο όλα αυτά τα παιχνιδάκια είνια αισθητή στο παιδί - για αυτό πρέπει οπωσδήποτε να τα αντισταθμίσεις πχ με παιχνίδια στο μπάνιο, .. μασάζ με λαδάκι για χαλάρωση.... κτλ. για να μη νιώσει ότι τώρα ξαφνικά θα σταματήσεις να την φροντίζεις και σωματικά κάπως.

 

τώρα για το θέμα της δουλειάς, είναι κάτι που απο την εμπειρία μου όσο και να συζητήσεις δεν μπορείς να περιμένεις κάτι διαφορετικό δηλ. δεν θα αλλάξει κάτι να γίνει πιό εύκολο.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ. όμως εάν προσπαθείς τις ώρες που είσαστε μαζί να κάνετε πολλά ωραία πραγματάκια (μην κακομαθαίνεις όμως κιόλας σαν αντιστάθμισμα ε?) μπορείς να της δώσεις πολλά.

όμως ένας βαθμός τσαντίλας άγχους κτλ, σίγουρα θα οφείλεται τώρα ή και στο μέλλον σε αυτό το θέμα.

 

Στη θέση σου απλώς θα το είχα στο νού μου έτσι ώστε να μη θυμώνω/αγχώνομαι σε τέτοιες φάσεις και απλώς να τις αφήνω να περνάνε

παρηγορόντας την.

Δεν οφελεί πολλά το να το συζητήσεις πολλές φορές θα έλεγα μάλιστα να το αποφύγεις για να μην συγχυστεί... μην δώσεις εντύπωση ότι αυτό μπορεί να αλλάξει πχ γιατί θα αρχίσουν΄άλλα τότε...

θέλει ένα συγκεκριμένο χειρισμό αυτό έτσι ώστε να την βγάλετε καλά πιό μετά... \

εγώ θα ρωτούσα στο σύνδεσμο για να έχω συγκεκριμένη τακτική.

είναι και καλή ιδέα γιά άρθρο, - για τους γονείς που εργάζονται κοντά στο σπίτι ή εργάζονται και απο το σπίτι - τι θα ήταν καλό δηλαδή να κάνουν ή να λένε στο παιδί τους έτσι ώστε να αποφευχθούν δυσάρεστες επιπτώσεις.

θα το προωθήσω.

[Όλγα]

Καλησπέρα! Το ίδιο πρόβλημα είχα και εγώ με την μεγάλη μου την κόρη ( τότε ήταν 21 μηνών) Ενώ κοιμότανε μόνη της ξαφνικά όταν γέννησα την δεύτερη μου κόρη δεν ήθελε να κοιμηθεί ξανά στην κούνια της και δεν ήθελε να περνάει ούτε έξω από την πόρτα του δωματίου της. Δοκίμασα τα πάντα !!! Άλλαξα την διακόσμηση του δωματίου, έβγαλα τα κάγκελα από την κούνια, της έβαλα τηλεωραση για να βλέπει και να την πέρνει ο ύπνος. Τίποτα!!! Ήθελε να κοιμάται μαζί μου και όλο το βράδυ με είχε αγκαλιά. Πολλές φορές δεν ήθελε να είναι ο πατέρας της στο κρεββάτι μαζί μας. Τελικά βρήκα την λύση( αφού είχαν περάσει 15 μήνες)! Κάθε βράδυ που ερχότανε στο κρεββάτι μας της έλεγα ένα παραμύθι ( το οποίο το είχα επινοήσει εγώ) για ένα μερμυγκάκι που είχε ένα αδελφάκι και πήγαινε στον παιδικό σταθμόκαι κοιμότανε μόνο του στο κρεββατάκι του..... Πως ήτανε η μέρα του από το πρωί που ξυπνούσε στο κρεββάτι του έως το βράδυ που κοιμότανε πάλι στο κρεββάτι του. Με πολλές ''σάλτσες''.... Της τόνιζα ότι πήγαινε στο κρεββάτι του συνέχεια. Με αυτό τον τρόπο σε 10 μέρες πήγε στο δωμάτιό της και τώρα πλέον κοιμάτε με την μικρή της αδελφή. Εκτός από αυτό της δημιουργήθηκε μεγάλη λαχτάρα να πάει στον παιδικό σταθμό '' όπως το μικρό μερμυγκάκι μανούλα'' μου λέει....

 

Ελπίζω να πάνε όλα καλά και να βρεις ένα τρόπο να πάει στο κρεββάτι της. Σε κάθε παιδί διαφέρει αυτό...............

 

Όλγα

[Μαρια Στυλιανακη]

τέλεια αυτή η λύση μπράβο που την βρήκες!! καλύτερα αργά ΄παρά ποτέ!!!

τα παραμύθια είναι εξαιρετικός τρόπος για να περάσουμε ένα μύνημα στα παιδιά ,

εκεί είναι νομίζω ο μόνος τρόπος που μπορούμε να τα "ξεγελάσουμε" και να τους περάσουμε αυτά που θέλουμε.. ξεχνιούνται και χαλαρώνουν και δεν το βλέπουν συγκριτικά με τον εαυτό τους αρχικά, το βλέπουν σαν μια πραγματική ιστορία και επηρεάζονται.

Είναι καταπληκτική αυτή τους η ικανότητα....!!

[pantana]

πραγματικα ΟΛΓΑ,

ευχαριστω πολυ!!

ειναι εξαιρετικη η ιδεα σου να της λεω ενα παραμυθακι... εναι στην φαση που της αρεσουν πολυ (αν και δεν καταλαβαινω τι "πιανει"απο ολα οσα της λεω) τα λεω οσο πιο απλα μπορω.... και της αρεσουν...!! θα το εφαρμοσω οπωσδηποτε... πως δεν το σκεφτηκα τοσο καιρο!!!!

 

ηθελα να πω και σην Μαρια την Στυλιανακη,οτι για εμας τους γονεις που εχουμε δικη μας δουλεια, ισχύουν διαφορετικοι κανονες.. δεν υπαρχει συγκεκριμενος ελευθερος χρονος.... πότε υπαρχει, πότε δεν υπαρχει καθολου...ουτε τα ιδια ρεπό.....(αν υπαρχουν κι αυτα) και αν ειναι και στο σπιτι.. πρεπει να της μαθουμε:

1. τι ειναι το μαγαζι....

2. τι ειναι η δουλεια...

3. οτι αλλο το μαγαζι και άλλο το σπιτι (κι ας ειναι στον ιδιο χωρο...)

4. συμπεριφορα μεσα στο μαγαζι... αφου ερχεται αρκετα συχνά και οσο παει ο καιρος ερχεται και απο μονη της....!!!

κλπ

κλπ...

ειναι θεμα μεγαλο και περιπλοκο και θελει αρκετη συζητηση... καλο θα ηταν να εμπαινε ως θεμα συζητησης στο forum....

 

ευχαριστω για την βοηθεια

[Μαρια Στυλιανακη]

μπορείτε να τα εξηγήσετε όλα, απλώς δεν θα φτάσει μια φορά.

 

συμπεριφορά στο μαγαζί - να μην την οριοθετήσετε ακόμα, ... δεν μπορεί αυτό να το καταλάβει και αυτό ίσως την κάνει να νιώσει ένοχα που κάνει κάτι φυσιολογικό για την ηλικία της.

Αν είναι θέμα ασφαλείας θα πρέπει να την έχει κάποιος απο κοντά.

Θα έλεγα να ισχύει ότι ισχύει και στο σπίτι.

ειναι κάτι που κάνει που δεν μπορείτε να δεχτείτε στο μαγαζί?

 

όταν της κάνετε συζήτηση για το μαγαζί, πηγαίντε σε ένα άλλο μαγαζί όχι στο δικό σας, και πείτε

"κοίτα, έχει ......

(απαριθμήστε όλα τα αντικείμενα που έχει και το δικό σας όπως ταμείο, συναλλαγή χρημάτων με αντικείμενο) και μιλήστε με τον μαγαζάτορα ή πωλητή. Πείτε του πού είναι το σπίτι του πως πηγαίνει εκεί ότι δεν κοιμάται εκεί,. αν αυτό είναι η δουλειά του και γιατί δουλεύει κτλ.

ρωτήστε τον μήπως έχει και αυτός ένα παιδί που είναι σπίτι, (μπορείτε και να το προσυμφωνήσετε αυτό ή να πείτε για κατοικίδιο/γάτα,σκύλο)

και ότι θα ήθελε να γυρίσει πιό πρίν αλλά ότι πρέπει να δουλέψει για να έχει να φάει..

σε αυτή την ηλικία πρέπει οπωσδήποτε κάθε συζήτηση να την συσχετίσετε με κάποιο αντικείμενο ή πραγματική κατάσταση για να το κατανοήσει πραγματικά.

για αυτό το πράγμα βοηθούν και τα παραμύθια αλλά θα πετύχετε πολύ καλύτερο αποτέλεσμα εάν κάνετε αυτό που περιγράφω.

 

για τα διαφορετικά ωράρια, αυτό είναι κάτι που προκαλεί μεγάλη ανησυχία στο παιδί...

θα συνιστούσα να έχετε τουλάχιστον ένα πράγμα που ανεξαρτήτως συνθηκών θα το τηρείτε κάθε μέρα. είναι το πρωινό? ένα συγκεκριμένο παιχνίδι στο κρεβάτι των γονιών το απόγευμα? διαλέξτε κάτι που θα μπορέσετε να τηρήσετε,

ο στόχος είναι να επιτεύξετε μια αίσθηση σταθερότητας και ρουτίνας,.. είναι κάτι που τα παιδιά έχουν ανάγκη όσο τίποτε άλλο... και τους δίνει μεγάλη ηρεμία.