Μαμά με κοροϊδεύουν

[elenik]

Εγώ πάντως, αν κοροϊδέψουν το παιδί μου, και ειδικά αν αυτό γίνει επανειλημμένα, θα εξετάσω να δω τί δεν πάει καλά μαζί του

 

Eτσι οπως το διαβασα ηταν σαν να ελεγες θα κοιταγες μηπως φταιει το παιδι σου και το κοροιδευουνε. Μηπως κατι δεν παει καλα με το παιδι. Γι αυτο......

[GEORGIA.CY]

Η Maya πιστεύω εννοεί ότι αν κοροιδεύουν το παιδί της θα έψαχνε το λόγο που δεν μπορεί να το αντιμετωπήσει από μόνο του και να τους βάλει στη θέση τους (αν είναι παιδιά της ίδιας ηλικίας) και θα το δούλευε, όχι να επιπλήξει τους θύτες.

 

Αν ήταν μεγαλύτεροι όμως θα έπερνε η Maya το λόγο.

 

Κατάλαβα σωστά;

 

Αν είναι έτσι, συμφωνώ απόλυτα.

[elenik]

To οτι ενα παιδι παραπονιεται στην μαμα του ή ακομα και κλαιει για κατι που του εκαναν οι αλλοι δεν σημαινει οτι δεν μπορει να το χειριστει απολυτα. Μπορει απλα να θελει να μοιραστει τον πονο του ή να θελει καποιον να το καταλαβει.

Εσυ οταν εχεις καποιο προβλημα και ρωτας γνωμες ή ζητας βοηθεια σημαινει οτι εχεις καποιο πρβλημα και δεν μπορεις να το χειριστεις μονη σου?

Παντα θα ειμαι εκει για το παιδι μου οπως ακομα ειναι διπλα μου η μητερα μου.

Δεν σημαινει οτι δεν μπορω να το χειριστω απλα ειναι ομορφο να ξερεις οτι αυτη η αγκαλια ειναι παντα ανοιχτη να σ αγκαλιασει, να σε ακουσει και να σε στηριξει.

[Maya]

Αυτό ακριβώς θέλω να πω. Συμφωνώ και με τις δύο σας. Και φυσικά θα άκουγα το παιδί. Δεν εννοώ ότι θα του έλεγα: 'κοίτα είναι συμμαθητές σου, βγάλε τα πέρα μόνος σου, μπορείς΄' Την αγκαλιά της μαμάς την χρειαζόμαστε όλοι, ακόμα και στα 40 μη σου πω και αργότερα. Άλλο όμως η αγκαλιά, άλλο 'μην στεναχωριέσαι, θα το κανονίσω εγώ το παλιόπαιδο που σε στεναχώρεσε'. Και πάλι αυτά τα λέω εκ του ασφαλούς. Αν δω κάτι σοβαρό, πχ. να γυρίσει σπίτι ... κουρεμένο (συνέβη σε φίλη, δεν είναι αστείο), τότε θεωρό ότι είναι υπεράνω του παιδιού να το χειριστεί, και φυσικά θα πάρέμβω πιο δραστικά. Γενικά νομίζω ότι έχει να κάνει από το τί θεωρούμε ότι το παιδί μπορεί να χειριστεί μόνο του. Εκεί διαφέρουμε οι γονείς. Και αυτή η μανούλα που τηλέφώνησε στην pam, νομίζω ότι δεν είχε αρκετή εμπιστοσύνη στην κόρη της ότι μπορεί να χειριστεί ένα απλό πείραγμα. Σε 15 χρόνια το παιδάκι αυτό θα καταρρέει με το παραμικρό!

[GEORGIA.CY]

Καλημέρα σας,

 

Τελικά συμφωνούμε όλες απόλυτα.

Χαίρομαι πάρα πολύ που είστε έτσι, στοργικές απο τη μια και από την άλλη δυναμικές και έτοιμες να δώσουν δύναμη και γνώσεις στα παιδιά τους για να γίνουν αύριο σωστοί, δυναμικοί, ανεξάρτητοι και ώριμοι ενήλικες.

 

Είμαστε μάλλον σε καλό δρόμο. Συνεχίζουμε λοιπόν τη προσπάθεια!!!

[Ντέπυ]

Καλά τα λες Maya μου...

[Maya]

Άντε τώρα να τα κάνω και καλά! Βλέπεις το μωρό μου είναι μόνο δύο. Έχουμε μέλλον μπροστά μας!

[Μαρια Στυλιανακη]

ωραια λυθηκε το θέμα!

 

 

To οτι ενα παιδι παραπονιεται στην μαμα του ή ακομα και κλαιει για κατι που του εκαναν οι αλλοι δεν σημαινει οτι δεν μπορει να το χειριστει απολυτα. Μπορει απλα να θελει να μοιραστει τον πονο του ή να θελει καποιον να το καταλαβει.

 

 

ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΑΡΑ ΠΕΡΑ ΠΕΡΑ ΠΕΡΑ για ΠΕΡΑ ΣΩΣΤΟ!!!!

 

εγώ είχα τετοια εμπειρία οταν ημουν μικρή και με κυνήγησε ενα αγορι με ένα μεγάλο σκαθάρι, αρχισα να τρέχω (με ακολουθουσε με το σκαθάρι να το βαλει στο σβέρκο μου) μέχρι που έπαθα δυσπνοια, στενευσε ο λαιμος μου και δε μπροουσα να αναπνευσω - απο το τρεξιμο και το φοβο, ενεργοποιήθηκε αυτό.

Η εμπειρία μου εχει μεινει μεχρι σημερα παρα πολυ έντονη, γιατι απο το φόβο μου μου κοπηκε η ανασα οποιος εχει παθει ασθμα/δυσπνοια απο ψυχολογικο παραγοντα ξερει, ημουν και παιδι και δεν ηταν και κανεις αλλος διπλα.

 

περισσοτερο απο όλα με στεναχωρησε το ότι δεν με παρηγορησε κανείς για αυτο, που ήταν στην ουσια τραυματική εμπειρία..

αυτό ήταν το δυσάρεστο,

και δεν με ενδιέφερε να παει η μητερα μου πχ να πει στο παιδί να μη το ξανακανει, - δεν ξαναγινε μετα ουτως η αλλως.

με ενδιέφερε καποιος να με ηρεμήσει πχ! και μετα θα εβρισκα εγω τρόπο να εκδικηθω μετά!!!!!(χοχοχοχ)

 

καποτε ομως, πηγα και στη μητέρα μου θέλωντας την παρέμβασή της, και της ειπα οτι ο τάδε φίλος μου με κλώτσησε πίσω απο το γόνατο (ο κολλητος μου που ηταν σαν αδερφός μου ημασταν απο μωρά μαζι, και πηγαμε μαζι 2 ταξεις δημοτικού)

αλλα με ειχε κλωτσήσει δυνατά!

εκλαιγα εγω, και μου λεει η μητέρα μου ε και τι θελεις σιγά μην παω να πω στη μαμα του ...

(ε παιζαμε καθε μερα μαζι, αγαρμπα, ολο και κατι γινόταν αλλά τοτε ειχα πονέσει πολύ - όπως και επισης μια φορά πανω στο παιχνίδι μου είχε δωσει μια στο στομαχι -επιτηδες - και παλι μου ειχε κοπεί η ανάσα εντελώς ομως οχι απο δυσπνοια αλλα απο βιολογικο λογο δηλ ο πνευμονας μπηκε προς τα μέσα μαλλον, κάτι τέτοιο. κτλ )

 

πρεπει να μουν στην ιδια ηλικια με Αλκμήνη και στις δυο φάσεις.

μια ηλικία που τα αγόρια προκαλούν τα κορίτσια αρκετά, φυσικά για άλλους λογους οχι απο κακία πάντα.(χιχι)

 

οπότε οι λόγοι μαλλον ήταν αυτοί και όχι το bullying που περιγράφεται εδώ, δηλαδή ομαδικό πειραγμα.

 

 

Σε ομαδικό πείραγμα , θα μιλουσα με ομαδάρχισα οχι με μαμα ή παιδί, να της πω οτι ειναι δική της ευθύνη να κρατάει τις ισορροπίες, και να μην αφήνει αντιπαλότητες να εξελίσσονται, δηλ να βαζει τα παιδιά στην θεση τους καπως.. όπως δηλαδή και στο σχολείο.

Αλλα επειδή δεν εχω εμπειρία απο κατασκήνωση πιο ενδιαφέρον θα ήταν η αποψη της Demi για αυτό, - δεν ξερω κατα πόσο δηλ ειναι αυτο εφικτό να το κάνει η ομαδάρχισα.

 

δηλαδή το να πει "ε δεν εγινε και τιποτα" δεν βοηθάει τα παιδιά να λυσουν τη διαφορά τους και να εξομαλύνει την οποια ατμοσφαιρα ένιωσε το κοριτσάκι αυτο.

Σαν δασκάλα δηλ θα τόνιζα οτι δεν δεχομαι ομαδικο πειραγμα παιδιού...

εκεί δεν ειναι θεμα των παιδιών αλλα του ενήλικα να δειξει το σωστό δρόμο.

Τα παιδιά ειναι παιδιά και μπορεί καποιες φορες να μην ξερουν το σωστό δρομο απο μονα τους, κατι πολυ κατανοητό. Αν ήξεραν απο τότε, δεν θα ήταν παιδιά.

 

για την φάση με την μπάλλα,

 

εγω θα μιλαγα πολυ ευγενικά,

 

"ξέρετε είχαμε μια στεναχώρια χτες επειδή ηθελε ο χχχ να παίξει με την μπάλλα του χχ και ο χχ δεν τον άφηνε, και μαλλον για αυτο δεν ειναι πολυ πρόθυμος τωρα ο γιος μου να παίξει με την δική του μπάλλα... " χωρις κανενα υπονοούμενο,

γιατι ετσι δινω και ευκαιρια στη μαμα να μιλησει με το παιδί της και να του αιτιολογήσει το αποτέλεσμα της συμπεριφοράς του.

και εκείνη δεν ειναι απαραίτητο οτι ξερει για αυτη τη κατάσταση, οπότε το λεω για να την βοηθήσω να καταλαβει εκείνη καλυτερα την κατάσταση,

(οχι για να δικαιολογήσω το παιδί μου σαφώς)

[alvadi]

Και πάνω που ηθελα να επιστρέψω στο τόπικ.....

 

Πριν καμμιά ώρα μου τηλεφωνησε η κορούλα μου από τη κατασκήνωση σα θύμα πια.......

 

Μιλάμε για κλάμα, πολύ κλάμα....δε τη παίζουνε οι φιλενάδες της (η μικρή Αλκμηνη κάθεται και κλαίει..... )

 

Να τηλεφωνήσεις λέει στη τάδε μαμά να της τα πεις....

 

Κοίτα μωρό μου της λεω εγώ δεν παίρνω τηλέφωνο καμμιά μαμά! Σ'αγαπω πάρα πολύ και στεναχωριέμαι όταν σε ακούω να κλαις! Θυμάσαι πριν 2 μέρες που κοροιδεψατε τη. ........ Είδες τώρα πως αισθανόταν? Πήγαινε στην ομαδάρχισα σου ή στη σκηνή σου και κάνε κάτι άλλο! Να δεις που σε λίγο θα σε φωνάξουν οι φιλενάδες σου και θα είναι όλα καλά, πάλι θα γελάτε παρέα!

 

Της είπα να μου ξανατηλεφωνήσει το απόγευμα να μάθω νεότερα!

 

αααα μετά πήρε και την γιαγιά της για περισσότερη συμπαράσταση (Σημερα θυμήθηκε να τηλεφωνήσει σε όλους) ξέρετε σε στυλ "έρχομαι να καθαρίσω εγώ, θα δεις τι έχει να γίνει"

[alvadi]

δεν ξερω κατα πόσο δηλ ειναι αυτο εφικτό να το κάνει η ομαδάρχισα.

 

δηλαδή το να πει "ε δεν εγινε και τιποτα" δεν βοηθάει τα παιδιά να λυσουν τη διαφορά τους και να εξομαλύνει την οποια ατμοσφαιρα ένιωσε το κοριτσάκι αυτο.

Σαν δασκάλα δηλ θα τόνιζα οτι δεν δεχομαι ομαδικο πειραγμα παιδιού...

εκεί δεν ειναι θεμα των παιδιών αλλα του ενήλικα να δειξει το σωστό δρόμο.

Τα παιδιά ειναι παιδιά και μπορεί καποιες φορες να μην ξερουν το σωστό δρομο απο μονα τους, κατι πολυ κατανοητό. Αν ήξεραν απο τότε, δεν θα ήταν παιδιά.

 

Αυτή είναι τοποθέτηση! Αλλά δε φταίνε και οι ομαδάρχισσες αφού είναι μικρές κοπέλες και δεν έχουν τη πειρα να λύνουν τέτοιες καταστάσεις!

[Ντέπυ]

Μάλλον οι κοινοτάρχησες θα είναι σε θέση να λύσουν τέτοια θέματα σαν πιο μεγάλες. Αλλά και πάλι για βάλε πόσες φορές θα πειράξει το ένα παιδί το άλλο επι καθημερινής βάσης επι πόσα παιδιά είναι σε κάθε ομάδα... Οι κοινοτάρχησες δηλαδή θ' ασχολούνται συνεχώς με πειράγματα παρά με το πρόγραμμα δραστηριοτήτων των παιδιών.

Η κατασκήνωση πιστεύω πως είναι ένα άλλου είδους σχολείο για τα παιδιά για να μπορούν να τα βγάζουν πέρα μόνα τους με τους φίλους τους τα "μαμούνια" με τα όποια εφόδια έχουν πάρει απο τους γονείς τους. Αυτός νομίζω πως ειναι και ο σκοπός της κατασκήνωσης.

[Μαρια Στυλιανακη]

μμμ.. εγώ δεν εχω παει ποτέ σε κατασκήνωση,

αλλά εάν ειναι όντως έτσι, δεν ξέρω αν θα ήθελα να παω τα παιδιά μου.

είναι μια βουτιά στο κρύο νερό, σε στιγμή που δεν ξέρω αν θα είναι έτοιμα να κολυμπήσουν μόνα τους.?

αλλά ποιός ξέρει ίσως να αναθεωρήσω εντελώς την άποψη μου οταν το ζησω πραγματικά , υποθετικά μιλάω ετσι και αλλιώς.

 

διαφωνώ όσον αφορα ότι συνεχεια θα γίνονται πειράγματα, εάν ο δάσκαλος ειναι ικανός, και ξεκαθαρίσει απο την αρχή οτι δεν θα δέχεται κατι τέτοιο και οτι δίνει σημασία στην ειρηνική συμβίωση των μαθητών χωρις τέτοιου είδους πειράγματα, τότε τα παιδιά θα το σεβαστούν.

 

αλλα εντάξει εάν η ομαδάρχισα ειναι και η ίδια παιδί στην ουσία, λογικά να υπάρχουν τέτοια, ειναι αλλη η ατμοσφαιρα... (και καλό και κακό, κακό προφανώς για πιο αδύναμα παιδιά)

 

πάντως το σημαντικό είναι να υπάρχει επικοινωνία δηλ οτι σε παίρνει τηλ και ειναι στεναχωρημένη, .. ειναι μερος μιας καλής επικοινωνίας.

 

παρηγορείς κατανοείς και προτείνεις λύσεις, μου ακουγεται πολύ καλό.

 

επίσης ειναι καλό να συζητάει ο γονέας, δηλ να ρωταει, α τι εγινε γιατι, και πως με όλες τις λεπτομέρειες

απλως και μόνο για να έχει το παιδί ένα τρόπο να εκφράσει να το βγάλει απο μέσα του και να εκτονωθεί,

πιθανώς μετά ήδη να εχει ηρεμήσει και μονο απο αυτό..

 

η κατασκήνωση είναι σίγουρα ένα απο τα πρώτα βήματα στην ανεξαρτησία, ναι, οπότε είναι σχολείο, αλλά..

 

αλλα αλλιώς ειναι για ένα παιδί το οποίο πχ δεν εχει παει πολλες φορές σε σπίτια άλλων παιδιών να κοιμηθεί πχ στης φίλης του και να ειναι γονεις παρόντες,

και αλλιώς για ένα παιδί το οποίο εχει μαθει απο νωρίς να πηγαίνει στα σπίτι φίλων και να κοιμαται εκεί και έχει άλλη οικειότητα.

ή για το εξωστρεφές παιδί ή για το πολύ εσωστρεφές παιδί.

 

το να επωφεληθεί λοιπόν ένα παιδί απο μια τόσο ανεξέλεγκτη κατάσταση, συναισθηματικά, εξαρτάται πιστευω πολύ απο καθε περιπτωση ξεχωριστά,

 

θα ήταν ενδιαφέρον εάν καποιο μέλος εχει δυσάρεστη εμπειρία απο κατασκήνωση.... ?

[MYRDIM]

Σαν κατασκηνώτρια οι εμπειρίες ήταν ευχάριστες. Σαν ομαδάρχισσα κάποιες στιγμές τα βρίσκεις λίγο ''μπαστούνια''.Και αυτό γιατί είσαι 15-17 και δεν σου έχουν κάνει την παραμικρή ενημέρωση για το τι θα δεις.

Εγω είχα αγοράκια ηλικίας 5-8. Κάποια στιγμή έρχεται ενα μικρό με κλάματα να μου πει οτι ο ....(πιο μεγάλος) δεν του έδωσε τα γυαλάκια της πισίνας.Του εξηγώ ότι είναι δικά του και όταν μπορέσει θα στα δώσει.

Και τι μου απάντησε ο μικρός;;;; Μα κυρία μου είπε να βάλω το πουλάκι του στο στόμα μου και θα μου τα δώσει. Εγω το έκανα αλλά δεν τα πήρα!!!!!!!!!!!!!!!Αντε πες μου τι λες σε αυτο όταν είσαι 15 χρονών.Και μιλάμε για 20 χρόνια πρίν που δεν είχαμε τις ίδιες εικόνες με τα σημερινά 15χρονα. Το μόνο που έκανα ήταν να το πω στους πιο πάνω μου.

Αν θυμάμαι καλά πρέπει να διώξανε τον μεγάλο(γύρω στα 8-10)χωρίς να είχε προηγηθεί κουβέντα με κάποιον ειδικό.Απλά, αυτό που έκανες ήταν κακό γι'αυτο φεύγεις.Κανεις δεν είχε μπει στον κόπο να δει τι προεκτάσεις μπορει να είχε αυτή η πράξη και για τους δύο.Τα προσπερνάμε όλα και αυτά διορθώνονται απο μόνα τους. Ελπίζω τα πράγματα να έχουν κάπως αλλάξει τώρα και να περνάνε τα στελέχη απο κάποια σχετικά μαθήματα.

 

Για αυτό χαρηκα όταν διάβασα απο την Pam ότι είχε ενημερώσει την κόρη της για τους κακόβουλους ανθρώπους.Δεν χρειάζεται πάντα να είναι ενήλικες. Ισως ο μικρός αν ήξερε να τα είχε γλυτώσει όλα αυτά.

[elenik]

Παντα ηθελα να παω κατασκηνωση και δεν με αφηναν γιατι φευγαμε 3 μηνες για το χωριο και φοβοντουσαν μονη μου.

Ηταν μια εμπειρια που ζηλευα και ηθελα να ζησω. Ανεξαρτησια. Μονη διακοπες με φιλους μονο. Ακουγοταν υπεροχο.

Ελεγα οτι το παιδι μου θα παει μονο και μονο για να μην το εχει απωθημενο οπως εγω.

Νομιζω οτι αλλαζω γνωμη με αυτα που διαβαζω.

[MYRDIM]

Όχι.Τουλάχιστον εγώ δεν ήθελα να δώσω την εντύπωση ότι η κατασκήνωση είναι κάτι ''κακό'' για τα παιδιά.Ίσα- ίσα. Απλά να τα μαθαίνουμε και κάποια διαφορετικά πράγματα που ίσως να τα συναντήσουνε εκεί.

[Ντέπυ]

Παντα ηθελα να παω κατασκηνωση και δεν με αφηναν γιατι φευγαμε 3 μηνες για το χωριο και φοβοντουσαν μονη μου.

Ηταν μια εμπειρια που ζηλευα και ηθελα να ζησω. Ανεξαρτησια. Μονη διακοπες με φιλους μονο. Ακουγοταν υπεροχο.

Ελεγα οτι το παιδι μου θα παει μονο και μονο για να μην το εχει απωθημενο οπως εγω.

Νομιζω οτι αλλαζω γνωμη με αυτα που διαβαζω.

 

Elenik μου, ολα αυτά γράφονται όχι για ν' αλλάζουμε γνώμη αλλά για να αποκομίσουμε γνώμες & εμπειρίες που θα μας κάνουν πιο οργανωτικές ως προς την προετοιμασία των παιδιών μας. Και φυσικά ένα παιδί είναι καλό να περάσει απο μια κατασκήνωση. Είναι μια καλή εμπειρία γι' αυτά γιατί μόνο καλά μπορεί να τους δώσει. Προσέχοντας βέβαια πάντα την ηλικία του παιδιού και αν είναι έτοιμο για να βιώσει μια τέτοια κατάσταση (σύμφωνα πάντα με την δική μας κρίση). Μια κατασκήνωση έχει τα υπέρ έχει και τα κατά. Γνωρίζοντας ότι οι κατασκηνώσεις δέχονται παιδιά απο 6 ετών και άνω, πάντα σκεφτόμουν αν θα είναι έτοιμη η Αγάπη ν' αντιμετωπίσει τ' άσχημα περιστατικά και τόσους διαφορετικούς χαρακτήρες παιδιών απο τόσο μικρή ηλικία. Γι' αυτό και δεν την έγραψα απο τα 6 της χρόνια και την έστειλα φέτος στην ηλικία των 10 ετών. Φέτος ήταν σε θέση ν' ανταπεξέλθει στην οποιαδήποτε "πονηριά" τρίτων γιατί είχε τ' απαραίτητα εφόδια. Γενικά πιστεύω παίζει ρόλο πως έχεις προετοιμάσει το παιδί σου για μια τέτοια κατάσταση.

Μετά απο 3 εβδομάδες μέσα στην κατασκήνωση μπορώ να πω πως η Αγάπη έχει ωριμάσει λίγο παραπάνω, έχει γίνει πιο υπεύθυνη σε κάποια πράγματα και έχει λυθεί η γλώσσα της απο κει που ήταν ένα ντροπαλό παιδί. Τελικά άξιζε τον κόπο.

[alvadi]

Και ΄γω είμαι θετική στη κατασκήνωση και συμφωνώ απολύτως με τη Ντέπυ!

 

Σίγουρα υπάρχουν τα υπέρ και τα κατά. Ιδίως όμως για τα παιδιά που δεν έχουν μία γιαγιά σε ένα χωριό να πάνε να κάνουν διακοπές τότε είναι καλύτερα το να πάνε σε μία κατασκήνωση από το να είναι σε ένα διαμέρισμα και να βλέπουν τηλεόραση. ΄Στη κατασκήνωση γίνονται πιο ανεξάρτητα (κάνουν μόνα τους μπάνιο, στρώνουν τα κρεβάτια τους, είναι υπεύθηνα για τα προσωπικά τους πράγματα και σίγουρα άλλα τόσα που δεν μου έρχονται τώρα στο μυαλό)

 

Απλά πιστεύω ότι θέλουν πολλή συζήτηση, η οποία έτσι και αλλοιώς πρεπει να γίνεται γιατί δεν είναι μόνο η κατασκήνωση δυστηχώς κακόβουλοι άνθρωποι υπάρχουν παντού!

[Μαρια Στυλιανακη]

Απλά πιστεύω ότι θέλουν πολλή συζήτηση, η οποία έτσι και αλλοιώς πρεπει να γίνεται γιατί δεν είναι μόνο η κατασκήνωση δυστηχώς κακόβουλοι άνθρωποι υπάρχουν παντού!

 

ΑΚΡΙΒΩΣ!

[markela293]

[/img] Καλημέρα και απο εμένα αγαπημένες μου φίλες οι οποιες με εχετε βοηθησει στα δικα μου προβληματα Νομιζω οτι πρεπει να σας πω την γνωμη μου η οποια δεν διαφερει και πολυ απο την δικια σας! Νομιζω οτι ολες λιγο πολυ γνωριζετε το προβλημα που εχω με τον γιο μου.Επιτρεψτε μου να σας πω οτι ειναι πολυ σημαντικο να δυναμωνουμε τα παιδια μας!Εγω παντα πιστευα οτι το παιδι εχει την αναγκη μου,οτι ισως να μη μπορει να τα καταφερει μονο του και ειχα παντα τις κεραιες μου τεντομενες!Ε δεν νομιζω οτι εκανα και το καλυτερο Οταν μπηκε στην κοινωνια του γυμνασιου που εκει εκ των πραγματων δεν μπορεις να εισαι τοσο κοντα φανηκε το προβλημα!Τωρα προσπαθουμε να τον ανεξαρτητοποιησουμε αλλα οι δυσκολιες ειναι πολλες Εχουμε και μια κορουλα η οποια ειναι στα 7.Εχοντας την εμπειρια απο τον γιο μας στη μικρη ειμαστε εντελως διαφορετικοι!Και να σας εξηγησω τι ενοω!Σιγουρα ειμαστε κοντα της αλλα απο αποσταση ασφαλειας!Της δινουμε την εντυπωση οτι στα δυσκολα τα καταφερνει μονη της γιατι η δικη μας παρεμβαση ειναι διακριτικη και σαφως δεν πιανουμε τα αλλα παιδακια η τους γονεις!Παρ'ολο που αυτοι μου εχουν μιλησει αρκετες φορες και για θεματα πιστεψτε με ανοητα.Ας γινω πιο σαφης.Καθε απογευμα βγαινω με τα παιδια στο παρκο της γειτονιας!Ο μεν γιος μου συναντιεται με τους συμαθητες του και η μικρη με πολλα παιδακια της ηλικιας της Η αληθεια ειναι οτι ειναι πολυ δυναμικη και η καρδια της παρεας Καθε φορα που εμφανιζομαστε στο παρκο γινεται διαδηλωση!!!!!!!!!!Ειναι ενας ρολος που της τον δωσανε και η αληθεια ειναι οτι η μικρη τον απολαμβανει Υπαρχουν ομως δυο κοριτσακια αδελφουλες που ειναι κολητες της που ενοχλουνται απο αυτη την κατασταση!Πιστεψτε με δεν ειμαι ψωναρα με τα παιδια μου αλλα σας διαβεβαιωνω οτι το παιδι απλα χαιρεται που εχει τοσους φιλους και μεχρι εκει!Τα κοριτσακια λοιπον αυτα νομιζω οτι ζηλευουν λιγο και μαζι με αυτα και η μαμα τους η οποια πιστευω οτι με την σταση της τους διογκωνει το προβλημα Καθε λιγο και λιγακι τρεχουν κλαιγοντας στη μαμα τους ειτε γιατι η κορη μου δεν τους εδωσε την μπαλα η γιατι μιλαει και με αλλα παιδια η γιατι μπορει και σαν παιδι να φωναξει και να διαμαρτυρηθει Η μαμα λοιπον αντι να τα στειλει με τον τροπο της παλι στο παιχνιδι τις αγκαλιαζει παιρνει και ενα πικραμενο υφος και μου λεει:ΑΧ ΑΥΤΗ Η ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ ΠΑΛΙ ΣΤΕΝΑΧΩΡΗΣΕ ΤΗΝ ΜΕΡΟΥΛΑ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΑΓΑΠΑΕΙ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ!!!!και φυσικα αυτα μπροστα στα παιδια της Επειτα απ'αυτο η αντιδραση της κορης της ειναι ναθελει να φυγει εντελως απο τις κουνιες Στην αρχη ενοιωθα αβολα και εκανα παρατηρησεις στη μικρη μου ξεροντας οτι δεν ειχε κανει και τιποτα σοβαρο!Το παιδι σας πληροφορω επερνε την ευθυνη και ζητουσε συγνωμη στην ουσια για το τιποτα Ετσι και εγω σταματησα να του λεω μιας και βλεπω οτι παραμενει η ιδια κατασταση(με το παραμικρο τρεχουν στη μαμα τους)και το μονο που ειπα στη Μερουλα οχι στη μαμα ειναι οτι αν δεν της αρεσει η παρεα της Αναστασιας ειναι επιλογη της αν θα την παιζει η οχι.Ειχα παρατηρησει πως οποτε εκανα παρατηρηση στην κορη μου αντι να εξομαληνθουν τα πραγματα οι εντασεις ηταν μεγαλυτερες και περισσοτερες Συμπερασμα;οσο πιο πολυ μπαινουμε στον παιδοκοσμο τους τοσο πιο αβουλα και ευαλωτα γινονται Συγνωμη αν κουρασα αλλα ηθελα να μοιραστω μαζι σας την γνωμη μου πανω σ'αυτο το ευαισθητο τομεα που λεγεται παιδικη ψυχουλα

[Maya]

Γενικά όταν βλέπω μαμάδες να ανακατεύονται σε τέτοια πράγματα, παθαίνω αναγούλα. Είναι δυνατόν? Αυτά είναι παιδιά, σήμερα μπορεί να μαλώσουν, αύριο δεν θα το θυμούνται. Τα λόγια των μεγάλων όμως μένουν... Νομίζω markela293, πολύ σωστά έπραξες!

[markela293]

Γενικά όταν βλέπω μαμάδες να ανακατεύονται σε τέτοια πράγματα, παθαίνω αναγούλα. Είναι δυνατόν? Αυτά είναι παιδιά, σήμερα μπορεί να μαλώσουν, αύριο δεν θα το θυμούνται. Τα λόγια των μεγάλων όμως μένουν... Νομίζω markela293, πολύ σωστά έπραξες!

Και εγω ετσι νομιζω και σε πληροφορω Maya μου οτι βλεπω ποσο καλυτερα λειτουργουμε κατ'αυτον τον τροπο!Ξερεις ετσι νομιζω οτι βηθαω και πολυ τον γιο μου περα απο το καλο που γινεται στην κορουλα μου Βλεποντας ο Ανδρεας οτι ενα 7χρονο παιδι προσπαθει να ανταπελξελθει στις δυσκολιες της ηλικιας του δυναμωνει και αυτος και το πιο σημαντικο νοιωθει οτι εχει την ευθυνη της!!!Αυτο εχει δυο καλα Πρωτον τα δυο αδελφια δενονται πιο πολυ και δευτερον ο Ανδρεας εχει την ευθυνη της αδελφης του αρα πρεπει να ειναι δυνατος για να μπορει να την στηριζει

[dora]

Ενα 15χρονο κοριτσι ειναι σε θεση να προσεξει μια ομαδα 6χρονων και 7χρονων παιδιων?

δεν ειναι απαραδεκτο αυτο απο μονο του?

Ποιος αναλαμβανει την ευθυνη αν συμβει το οτιδηποτε?

Δεν νομιζω να εστελνα ποτε το παιδι μου σε εναν χωρο που θα λειτουργουσε υπο αυτο το καθεστος.. Πιστευα οτι υπευθυνος για τα παιδια ειναι καποιος ενηλικας και μαλιστα με καταλληλη επιστημονικη καταρτηση για να το κανει.

 

Θυμαμαι πολυ εντονα ενα περιστατικο "ομαδικου πειραγματος"

Ηταν σε ταξη νηπιαγωγειου κατα τη διαρκεια που ημουν ακομα στη σχολη.

 

Υπηρχαν 3 παιδια που ξεχωριζαν αναμεσα στα αλλα..

Η Κωνσταντινα ηταν τοσο πολυ ατακτη και υπερκινητικη που τα παιδια την ειχαν κανει περα θεωρωντας οτι παντα θα του πειραξει και θα τους χαλασει το παιχνιδι.

Ο Περικλης ενα παιδι πολυ συνασταλμενο ντροπαλο και φοβιτσιαρικο

Η Ελεαννα ενα κοριτσακι καινουργιο στην ταξη ου δεν ειχε καταφερει να ενσωματωθει με το συνολο ουτε και να ακολουθησει την προοδο της ταξης.

 

Δυστυχως οι παιδαγωγοι της συγκεκριμενης ταξης ηταν απαραδεκτοι..

Πχ γυρναει ο παιδαγωγος (αντρας) και λεει στον Περικλη την ημερα που θα ερχοταν ο παιδιατρος και ηξερε οτι φοβαται..

"καλα κανεις και φοβασαι γιατι θα ερθει και θα σου κανει μια ενεση... νααααα"

Η η "συναδελφος" επισης παιδαγωγος απευθυνομενη στην ταξη..

"μην την παιζετε την Κωνσταντινα.. ειναι χαζη.. μονο τα χαζα κανουν ετσι"

 

Σε μια εκδρομη λοιπον μεσα στο πουλμαν τα παιδια επιτεθηκαν λεκτικα στην Κωνσταντινα λεγοντας της διαφορα.. οτι ειναι κακια, οι γονεις των κακων παιδιων πεθαινουν και η δικια της η μαμα θα πεθανει, οτι αυτη θα την πανε στο ορφανοτροφιο και οτι θα την "μαστιγωνουν " 9αυτο σκεφτηκαν αυτο ειπαν..

Γενικα η στιχομυθια της ημερας ηταν τρομερη.. δεν την θυμαμαι με ακριβεια.. ο ενας εδενε ο αλλος ελυνε.. θυμαμαι μονο το οτι σκεφτηκα "καλα ποσο σκληρα μπορει να ειναι τα παιδια στα πεντε τους?"

Το κοριτσακι ειχε ζαρωσει στη θεση του (γιατι ενα 5χρονο σαφως δεν μορει να καταλαβει αν αυτα ειναι αληθεια ή αν τα βγαζουν τα αλλα παιδια απο το μυαλο τους)

Δεν ηξερα αν μπορουσα να αναιρεσω ολα αυτα που της ειχαν πει και κατα ποσο αυτα θα ειχαν αποτυπωθει στο μυαλο της..

Της ειπα μονο.. ολα αυτα που σου λενε ειναι ψεματα.. Ομως ακομα κι αν ηταν αληθεια εσενα δεν θα πρεπει να σε νοιαζει και να τα σκεφτεσαι για εναν και μονο λογο.. γιατι εσυ δεν εισαι κακο παιδι. Απλα αυτοι που σε λενε ετσι δεν σε ξερουν καλα γιατι δεν τους εχεις δωσει την ευκαιρια να σε γνωρισουν.. πρεπει να κανεις εναν φιλο.

και το πιστευα.. αλλωστε ποτε δεν ειχα δει το κοριτσακι να κανει κατι που θα το χαρακτηριζα ατακτο ή "κακο παιδι"

Βεβαια μια μερα ειχε πεταχτει ενα και μο ειχε πει.."κυρια η Κωνσταντινα ειναι καλο παιδι μονο οταν εισαι εσυ εδω" (γιατι αραγε? )

 

Προσπαθησα να φερω αυτα τα τρια παιδια σε επικοινωνια θεωρωντας οτι μεσα στα καθηκοντα της παιδαγωγου ειναι να βοηθησει τα παιδια να κανουν εναν φιλο οταν απο μονα τους αδυνατουν.

Τους εφτιαξα απο ενα βραχιολακι "φιλίας" (ξερετε αυτα που πλεκαμε με τους κομπους οταν ειμασταν εφηβες... οσες ειναι κοντα στα 30 θα τα θυμουνται) και ενα για μενα..

Τους τα μοιρασα και τους ειπα οτι ολοι ειναι "φιλοι" μου αρα κατα συνεπεια ειναι και φιλοι μεταξυ τους..

Εκτοτε αυτα τα τρια παιδια ηταν συνεχεια μαζι.. προστατευαν και βοηθουσαν το ενα το αλλο, ειχαν γινει "συμμαχοι" .. ειχαν γινει "φιλοι"

Η συμπεριφορα τους κατα τη διαρκεια της χρονιας αλλαξε αισθητα. Ο Περικλης εγινε πιο ανεξαρτητος, η Κωνσταντινα πιο ησυχη, η Ελεαννα πιο κοινωνικη.

Κυλοντας η χρονια εκαναν και αλλους φιλους, στην παρεα τους εμπαιναν σιγα σιγα και αλλα παιδακια και μου ζητουσαν να φτιαξω και αλλα βραχιολακια

Μεχρι το τελος μαλλον ειχαν ολα βραχιολακια..

Ιδιαιτερη εντυπωση μου εκανε οταν δυο χρονια μετα συναντησα τυχαια τον Περικλη με τον μπαμπα του στην εκθεση βιβλιου στο Πεδιο του Αρεως.

Φορουσε ακομα εκεινο το ξεβαμμενο βραχιολακι και απ΄οτι μου ειπε ο μπαμπας του αρνιοταν να το βγαλει ..

Αυτο που καταλαβα τοτε ειναι οτι αυτο που πρεπει να δωσουμε στα παιδια ειναι ενας "χαρτης" .. να τους δειξουμε το δρομο να ανακαλυψουν μονα τους τις δυνατοτητες τους και τα ορια τους.. να τους δωσουμε ενα οπλο για να παλεψουν μονα τους αυτο που τα φοβιζει , αυτο που τα καθηλωνει και δεν μπορουν να πανε παρακατω..

[elenik]

Αυτο που καταλαβα τοτε ειναι οτι αυτο που πρεπει να δωσουμε στα παιδια ειναι ενας "χαρτης" .. να τους δειξουμε το δρομο να ανακαλυψουν μονα τους τις δυνατοτητες τους και τα ορια τους.. να τους δωσουμε ενα οπλο για να παλεψουν μονα τους αυτο που τα φοβιζει , αυτο που τα καθηλωνει και δεν μπορουν να πανε παρακατω..

 

Πολυ όμορφη ιστορια

Ποσο δικιο εχεις.

[starlight]

Αααχ Dora με συγκίνησες....

Πόση πολλή ανάγκη έχουν όλα τα παιδιά από τέτοιους ανθρώπους....

[manina]

 

Φορουσε ακομα εκεινο το ξεβαμμενο βραχιολακι και απ΄οτι μου ειπε ο μπαμπας του αρνιοταν να το βγαλει ..

..

 

...συγκινήθηκα...