sususe

Ακινησία...από τώρα;Πώς παλεύεται;

    Recommended Posts

    Λόγω μεγάλης και ξαφνικής αιμορραγίας (7η εβδ.) η γιατρός συνέστησε ακινησία.

    Μόνο στην τουαλέτα επιτρέπεται και ξάπλα.

    Έχω φρικάρει.

    Και τώρα;;Πώς περνάει η μέρα,πώς μαγειρεύουμε,τρώμε,ψωνίζουμε;

    Βοήθεια δεν έχουμε από πουθενά,ο άντρας μου δουλεύει μια ώρα μακριά(και βάλε)και λείπει βασικά όλη μέρα.

    Συνέβη σε κάποια κοπέλα;Πώς τα καταφέρατε;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Συνέβη στην αδελφή μου η οποία είχε και άλλα δύο παιδιά να φροντίζει, κι όλα αυτά κατά τη διάρκεια των καλοκαιρινών διακοπών που τα παιδιά ήταν όλη μέρα στο σπίτι. Την στηρίξαμε όμως όλοι όπως μπορούσαμε. Η μητέρα μου ανέλαβε το μαγείρεμα, ο πατέρας μου τα ψώνια κι εγώ ανέλαβα τα πρωινά τα παιδιά.

    Χρειάστηκε να μείνω κι εγώ στο κρεβάτι, όχι λόγω αιμορραγίας αλλά λόγω τρομερών ζαλάδων και μπορώ να πω ότι δεν ήταν καθόλου ευχάριστο. Το σημαντικότερο είναι να βρεις κάτι να κάνεις συνέχεια. Να βάλεις ένα πρόγραμμα, ακόμα κι αν είσαι στο κρεβάτι. Διάβασμα, τηλεόραση, laptop...Θα περάσει κι αυτό! Τουλάχιστον ξέρεις ότι αξίζει τον κόπο ;)

    Δεν υπάρχει όμως κανένας που να μπορεί να σας σταθεί σ'αυτό το διάστημα; Αδέλφια, γονείς, φίλοι; Κανείς;

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    sususe υπομονή και με το καλό!Συνήθως στις αιμμοραγίες οι γυναικολόγοι προτείνουν ακινησία,οπότε μην ανησυχείς ότι σου συμβαίνει κάτι περίεργο.Εγώ περιμένω διδυμάκια και έχω ένα κοριτσάκι 14,5 μηνών.Δεν είμαι σε πλήρη ακινησία αλλά ο γιατρός μου συνέστησε από την αρχή να προσέχω,και φυσικά να επιδιώνω την ακινησία.Στην αρχή είχα αποκόλληση και είχα μείνει ένα δίμηνο στο κρεβάτι.Τώρα αποφεύγω τις άσκοπες μετακινήσεις για να επιβραδύνω τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και να αποφύγω τον πρόωρο τοκετό.Δεν κάνω καμία δουλειά.Έχουμε μια κοπέλα που μας κάνει ένα καθημερινό μαγείρεμα-σκούπισμα-σφουγγάρισμα και προσέχει την μικρή.Για να καταλάβεις,όταν είναι να μαγειρέψει απασχολώ εγώ την μικρή.Το χειρότερο είναι πως δεν μπορώ να την σηκώνω αγκαλιά :( Εμένα η μέρα μου περνάει με ίντερνετ,κανένα βιβλίο,παιχνίδι με την κόρη μου,καμιά επίσκεψη και αρκετές βόλτες(εννοείται χωρίς περπάτημα και σε άνετους χώρους).Η πλήρης ακινησία θέλει γερά νεύρα.Όταν το πέρασα (σε συνδυασμό με εμετούς,ζαλάδες,καούρες κτλ)σκεφτόμουν μόνο τα δίδυμα,και πιστεύω πως έτσι γλίτωσα την κατάθλιψη.Η αρχή αυτής της εγκυμοσύνης ήταν πολύ δύσκολη!Θα δεις όμως πως όσο περνάει ο καιρός όλα θα γίνονται καλύτερα.Μπορεί να μην είσαι σε ακινησία καθ'όλη τη διάρκεια της εγκυμοσύνης σου,και να κάνεις ό,τι εγώ.Αυτό θα το κρίνει η γυναικολόγος σου.Βρες κάποιο άτομο να σας κάνει όλες τις δουλειές.Χρειάζεσαι πολύ περιποίηση τώρα που ετοιμάζεις το μωράκι σου :-) Με το καλό...τα καλύτερα έρχονται!


    [/url]

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites
    Λόγω μεγάλης και ξαφνικής αιμορραγίας (7η εβδ.) η γιατρός συνέστησε ακινησία.

    Μόνο στην τουαλέτα επιτρέπεται και ξάπλα.

    Έχω φρικάρει.

    Και τώρα;;Πώς περνάει η μέρα,πώς μαγειρεύουμε,τρώμε,ψωνίζουμε;

    Βοήθεια δεν έχουμε από πουθενά,ο άντρας μου δουλεύει μια ώρα μακριά(και βάλε)και λείπει βασικά όλη μέρα.

    Συνέβη σε κάποια κοπέλα;Πώς τα καταφέρατε;

     

    Αν σκεφτείς ότι αυτή η ακινησία έχει τη δύναμη να σώσει το μπεμπάκι που έχεις στην κοιλίτσα σου όλα αυτά είναι απλά και αντιμετωπίσιμα.

     

    Για όσο καιρό χρειαστεί θα οργανώσετε με τον άντρα σου διαφορετικά τις σταθερές της ζωής σας και όλα θα πάνε καλά.

     

    Σίγουρα θα χρειαστεί ο άντρας σου να τρέξει και να κουραστεί περισσότερο αυτή την περίοδο αλλά σε αυτό το λίγο κενό χρόνο που έχει εκτιμώ ότι μπορεί να φροντίσει για τα καθημερινά.

     

     

    Πόσες σκληρά εργαζόμενες γυναίκες, μάνες και σύζυγοι που δεν έχουν καμία βοήθεια φροντίζουν χρόνια ολόκληρα να μην "λείψει" τίποτα από την οικογένεια τους;

     

    Δυστυχώς ο κλήρος θα πρέπει σε αυτή τη φάση να πέσει στο σύζυγο σου, αλλά ευτυχώς είναι για καλό.

     

    Πως περνάει ο χρόνος? Πίστεψε με, μετά το αρχικό σοκ σχετικά με την "ξάπλα", υπάρχουν πραγματάκια που θα βρεις για να κυλήσει ευχάριστα ο χρόνος σου,και όλα αυτά θα σας φαίνονται τόσο μακρινά όταν με το καλό πάρετε το παιδάκι σας αγκαλίτσα.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    κι εγω εμεινα στο κρεββατι πολλους μηνες και τις δυο φορες (για διαφορετικους λογους) και την πρωτη φορα δεν ειχα βοηθεια. Εφ'οσον δεν εχεις αλλο παιδακι να φροντισεις δεν χρειαζεται να κανεις απολυτως τιποτα. Τα απολυτως απαραιτητα (ψωνια, φαγητο, πλυντηριο) θα τα κανει ο αντρας σου. Μπορει να κανει το σαββατοκυριακο και να τα βαζει καταψυξη. Δυο ατομα ειστε, μια φορα την εβδομαδα δυο πλυντηρια φτανουν (μαλλον). Τωρα για ξεσκονισμα και πατωματα... εεε, θα τα ανεχτεις, ας μην τα κανει και καθε εβδομαδα ο ανθρωπος, τοσα του'χουν πεσει στο κεφαλι, και στο κατω-κατω ουτε μωρο εχετε να μπουσουλαει, ουτε παιδια να μπαινοβγαινουν με χωματα στα παπουτσια, υπομονη.

     

    Λαπτοπακι, βιβλιαρακια. Βαλε διπλα σου και ψυγειακι φορητο με σνακ/φρουτα και χυμους/νερο.Πες και στον καλο σου καθε πρωι να βγαζει λιγο φαγητο απο την καταψυξη για να μη σκυβεις, και οταν σηκωθεις για τουαλετα το βαζεις στο μικροκυμματων και το τρως.

     

    Θα περασει ο καιρος, ξερω οτι σου φαινεται μαρτυριο τωρα, αλλα θα περασει. Ηταν πολυ πιο δυσκολο οταν ειχα ηδη παιδι... Δεσ'το κι απ'την καλη του πλευρα, ποτε θα εριχνες τοσες ξααααααπλεεεεες (που λεει και ο Φωτοπουλος).

     

    Υπομονη κι ευχομαι να πανε ολα καλα


    “Do not fear to be eccentric in opinion, for every opinion now accepted was once eccentric.”

     

    Bertrand Russell

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites




    Λόγω μεγάλης και ξαφνικής αιμορραγίας (7η εβδ.) η γιατρός συνέστησε ακινησία.

    Μόνο στην τουαλέτα επιτρέπεται και ξάπλα.

    Έχω φρικάρει.

    Και τώρα;;Πώς περνάει η μέρα,πώς μαγειρεύουμε,τρώμε,ψωνίζουμε;

    Βοήθεια δεν έχουμε από πουθενά,ο άντρας μου δουλεύει μια ώρα μακριά(και βάλε)και λείπει βασικά όλη μέρα.

    Συνέβη σε κάποια κοπέλα;Πώς τα καταφέρατε;

     

    Υπομονή .........και θετική σκέψη !!!!!δεν μπορείς να κανείς και πολλα .στην κόρη μου έκατσα 2μηνες σε πλήρη ακινησία, μόνο τουαλέτα τωρα είμαι στην 11εβδομάδα εγκυμοσύνης και μετα απο αποκόλληση πάλι πλήρη ακινησία !!!!!ελπίζω να πανε όλα καλα και να μην μείνω πάλι 2 μήνες ξαπλα .τωρα πως τα καταφερνω.........ο άντρας μου κάθε πρωί πριν παει για δουλειά περνει την μικρή και την παει στην Μαμα μου και την περνει όταν επιστρέφει .το απόγευμα έρχεται η πεθερα μου κάνει τις δουλειές και ετοιμάζει φαγητό.εγώ στο κρεβάτι με τηλεόραση περιοδικά σνακ και κλωσαω το αυγουλακι μου.....


    Q3V6p3.png

     

    Nhh7p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Υπομονή και κουράγιο!

    Είναι δύσκολο, αλλά να δεις που θα το συνηθίσεις. Σε αυτή τη φάση ΔΕΝ μαγειρεύουμε, τρώμε κάτι εύκολο που θα κάνει ο σύζυγος ή τρώμε απ'έξω τις καθημερινές.

    Η μέρα θα περάσει γρηγορότερα από όσο νομίζεις. Λίγο διάβασμα, λίγο εώς πολύ Ιντερνετ και τηλεόραση, θα μπεις σε μια ρουτίνα και θα κυλάνε οι μέρες.

    Ε, αν υπάρχει και καμιά φίλη να περνάει να σου κάνει παρέα πότε πότε, θα είσαι σούπερ.

    Εύχομαι γρήγορα να το ξεπεράσεις!

    (εγώ έμεινα σε 3 προχωρημένους μήνες εγκυμοσύνης σπίτι κι έχω κι ένα μικρό παιδάκι, οπότε ξέρω πως είναι, σου εύχομαι τα καλύτερα!)

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    υπομονη ....μετα απο καιρο θα γραφεις και εσυ εδω και θα εμψυχώνεις αλλες....

    και εγω στη πρώτη εγκυμοσύνη με το που έμαθα οτι ειμαι εγκυος μετα απο μια βδομαδα εμεινα ταυλα μέχρι που μπήκα στο μήνα μου ....αιμοραγία τρελή απορώ πως βγήκε αυτό το παιδί ....και ομως εφαγα ολα τον μήνα μου κανονικότατα...τώρα υπάρχη και το λάπτοπ εγω πριν 13χρόνια ουτε υπολογιστή ειχα σπίτι ....μόνο τηλεόραση, περιοδικά .....και για 2 βδομαδες ουτε τουαλέτα με πάπια εκει να δεις πίκρα ...θα σκέφτεσαι μονο το μωράκι στην κοιλιά σου και θα κάνεις υπομονή και όνειρα .......ολα τα αλλα θα περιμένουν ...οι γονεις σας που μένουν .....? ο αντρα σου θα πρέπει να βοηθήσει σε όλα ....

     

     

    μετα που γέννησα το σπίτι δεν με ξαναδε .........στις αλλες 2 εγκυμοσύνες δουλευα κανονικά ....

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια,με κατασυγκινείτε με τις απαντήσεις σας.

    Και με τις ιδέες σας για την οργάνωση της καθημερινότητας.

    Να είστε καλά και να χαίρεστε τα παιδάκια σας.

    Βee και fwfw,με το καλό να έρθουν τα μωράκια σας στον κόσμο.

    Πριν λίγο γύρισα από τη γιατρό (προγραμματισμένο ήταν) και είναι κι αυτή της ίδιας γνώμης:προτεραιότητα το μωράκι μας κι ακινησία.

    "Τώρα θα πρέπει να κλωσήσεις ",μου είπε:):)

     

    Άντε να δω πώς θα τα καταφέρω από "άσπρος σίφουνας",

    να γίνω "μαμά-κλώσσα".Με παρηγορεί ότι κι άλλες το πέρασαν το λούκι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Α καλά, τελικά μια ιδέα είναι όλα. Και η ακινησία συνηθίζεται, και η σκόνη στο σπίτι, και το φαί το μαγειρεμένο από άλλους...

    Μην τα σκέφτεσαι καθόλου, δες το σαν ευκαιρία για ξεκούραση (ξέρω ξέρω... το αναγκαστικό είναι πιο πολύ κουραση, παρά ξεκούραση), αλλά να δεις που θα ξεκουραστείς κιόλας μόλις το πάρεις απόφαση!

     

    Είσαι στην αρχή και γνωρίζω πολλές περιπτώσεις που μετά από λίγες ή περισσότερες εβδομάδες επανήλθαν πλήρως στις δραστηριότητες τους!!!

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    Λόγω μεγάλης και ξαφνικής αιμορραγίας (7η εβδ.) η γιατρός συνέστησε ακινησία.

    Μόνο στην τουαλέτα επιτρέπεται και ξάπλα.

    Έχω φρικάρει.

    Και τώρα;;Πώς περνάει η μέρα,πώς μαγειρεύουμε,τρώμε,ψωνίζουμε;

    Βοήθεια δεν έχουμε από πουθενά,ο άντρας μου δουλεύει μια ώρα μακριά(και βάλε)και λείπει βασικά όλη μέρα.

    Συνέβη σε κάποια κοπέλα;Πώς τα καταφέρατε;

     

    καλή εγκυμοσύνη σου ευχομαι.εγώ ήμουν με αιματακι τον 2ο μηνα και λογω ότι έκανα περίδεση όχι για τουαλέτα δεν σηκωνόμουνα αλλά μπάνιο στο κρεβάτι με κάνανε και ήμουν με πάνες ακράτειας μέχρι το βράδυ που θα σχόλαγε ο αντρας μου να έρθει.δράμα.α το φαι το είχα στο κομοδίνο και αν τελείωνε ή αν ήθελα νερό δεν έκανε να σηκωθώ να πάω μέχρι την κουζίνα.(όλα αυτα απο μεγάλη βλακεια γιατρού).εγώ επέμενα ότι το παιδί θα το γεννήσω γερό ζωντανο και τελειόμηνο.έτσι και έγινε και δεν το περίμενε κανείς γιατρός.παρ'ολη την κατάσταση όταν ΄γιοκας μου έγινε 8 μηνων ξαναμεινα έγκυος όχι γιατί έτυχε αλλά γιατί το θέλαμε.ήξερα ότι θα ξανακανω περίδεση και θα χω και ενα μωρο και οτι θα ξαναμενα ξαπλα.αλλά ξερεις τι είπα;θα τα καταφερεις σφιξε τα δοντια και προχωρα και με το σταυρο στο χερι παλι,ο Θεος με βοηθησε.

    ολα ξεχαστηκαν και ας με λενε ολοι τρελλοί.

    μείνε ξαπλα δες τηλεόραση βάζε μουσική στο ιντερνετ βιβλία κτλ.τα ψωνια οι καθαριοτητες και οι μαγειρικες ας περιμενουν .υπομονη υπομονη υπομονη.οτι θες εμείς είμαστε εδώ να κλείνεις τα ματια σου και να ονειρεύεσαι το μωράκι σου για να παίρνεις κουράγιο όπως έκανα και γω και δεν βγήκα χαμένη ενώ αν έκανα καμμιά βλακεία και συνέβαινε κατι στο μωρο μου θα το μετανιωνα

    φιλια


    s7xl94df5dzan06a.png

     

    bzw594dfmcxdku61.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οι πρώτες μέρες είναι πιο δύσκολες. Εϊναι μέχρι να το πάρεις απόφαση και να δεις ότι οι κόποι σου αποδίδουν.

     

    Εγώ όταν σηκώθηκα από την ακινησία, όταν είχαν πια όλα πάει καλά και είδα τι σκόνη είχε μαζευτεί σε μερικά σημεία που δεν φανταζόταν ο άντρας μου ότι καθαρίζονται, έμεινα! Αλλά τελικά δεν παθαίνει κανείς τίποτα από αυτό! Ήταν ήρωας, ήρωας! Γιατί δεν ήθελα να τρώω ό,τι να'ναι στο πρώτο τρίμηνο και ήταν όλα βιολογικά. Ακόμα και ψωμί ζύμωνε και μου έψηνε! Τέλος πάντων, αυτά ήταν και λίγο κολλήματα.

     

    Εμένα με βοήθησε που αποφάσισα για να μη νιώθω άρρωστη, να είμαι αραχτή 24 ώρες το 24ωρο στον καναπέ του σαλονιού και καλά ότι χαλαρώνω-διακοπεύω. Δηλαδή δεν έκατσα στο υπνοδωμάτιο. Και βέβαια ιντερνετ, μουσική στο youtube να περνάει χαλαρά η ώρα και χάζεμα. Αργότερα, πληροφορίες για την εγκυμοσύνη κλπ. Εγώ είχα αίμα σε όλο το πρώτο τρίμηνο, αλλά συνήθως κρατάει λιγότερο. Μετά λόγω διδύμων είχα συσπάσεις, οπότε... Με κάποιες αναλαμπές πέρασα την εγκυμοσύνη στο σπίτι. Είναι όμως σχετικά σπάνιο να χρειαστεί τέτοιο διάστημα ακινησίας.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Καλη σου μερα.αυτη τη στιγμη που σου μιλαω ειμαι κι εγω ξαπλα και σηκωνομαι μονο για τουαλεττα.προσπαθησε να βγαλεισ απο το μυαλο σου το λογο που εισαι στο κρεβατι.ανοιξε το παραθυρο σου να μπαινει μπολικο φωσ και ζητα να βαλουν κοντα σου κατι που να μυριζει ωραια.κατεβασε απο το ιντερνετ την αγαπημενη σου κωμικη σειρα και λιωωωωσε με τισ ωρεσ να τη βλεπεισ.δεν ειναι τοσο ασχημα.η αληθεια ειναι οτι μετα ψιλοσυνηθιζεισ κιολασ...και δεν στο λεει κανενασ τεμπελησ ανθρωποσ,το παρατσουκλι μου ειναι ταζ!!!!ευχομαι ολα να σου πανε καλα!!


    NUG7p3.png

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλημερα κι απο μενα.κι εγω σε ακινησια παλι,το πρωτο τετραμηνο ακινησια λογω αιμοραγιας και κακου ιστορικου.ψιλοσηκωθηκα για εναμιση μηνα,μη φανταστειτε δουλειες και στην 25 εβδομαδα ο τραχηλος μονο 15 χιλιοστα.ακινησια παλι ομως δε με νοιαζει αυτο μονο να τα καταφερω εστω να κλεισω τον 7ο,κουραγιο και με το καλο


    7Ggjp2.png

     

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κορίτσια,σας ευχαριστώ από την καρδιά μου που μοιραστήκατε τη δική σας εμπειρία ακινησίας και μου δώσατε πολύ κουράγιο.Η αλήθεια είναι ότι η γιατρός μου έδωσε 10 μέρες άδεια(που απέδωσαν,γιατί σταμάτησε η αιμορραγία),αλλά επέστρεψα στη δουλειά προσπαθώντας να μην ζορίζομαι,όσο είναι δυνατόν.

    Φυσικά,έχω περιορίσει πολλά,αλλά μη έχοντας βοήθεια,κάνω πως δεν βλέπω τη σκόνη,και κυρίως τα ασιδέρωτα,ο άντρας δεν έχει παρά μια μέρα μόνο για να προσφέρει και να ξεκουραστεί κι αυτός ...

    Κουράγιο σε όλες,σημασία έχουν τα μωράκια μας.

    Και πάλι ευχαριστώ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Διαφημίσεις


    εσυ και το μωρο σου εισαστε το σημαντικοτερο του κοσμου,

     

    αυτο να σκεφτεσαι και να μην κανεις δουλειες

    εχεις χρονια μπροστα σου να σιδερωνεις


    www.fylaxta.gr

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    καλή μου ΝεράΙδα,κι εγώ είμαι στην ίδια φάση,

    βλέπεις είμαστε προγραμματισμένες να τα έχουμε όλα στη εντέλεια,το σπίτι καθαρό και σε τάξη,τώρα τα βλέπω όλα σχετικά και αφήνω τον αντρούλη να κάνει κι αυτός καποια πράγματα(κουτσά-στραβά είναι η αλήθεια),αλλά είπα...θα κάνω το Βούδα.

    Έχω πολύ πίεση από τη δουλειά και τον εργοδότη(δεν τρελάθηκε από τη χαρά του,γιατί καλύπτω δουλειά για τρεις,βλέπεις).

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    εμενα με ειχε βαλει ακινησια στη μπεμπα το δευτερο μηνα λογω αιμοραγιας και μετα παλι μετα στον 6ο λογω συσπασεων και στο μπεμπη παλι λογω συσπασεων απο τον εκτο ακινησια. ολες τις φορες μου ειχε πει να σηκωνοιμαι μονο για τουαλεττα και φαγητο. ελα ομως που ειχα σκουληκια οπως ελεγε κι η γιαγια μου και δεν μπορουσα να κατσω ουτε μια μερα, στην κορη μου βεβαια πηγαινα στη δουλεια αλλα ανελαβα τα τηλεφωνα εκεινο το μηνα για να μην κουραζομαι και μετα οταν αρχισαν οι συσπασεις σταματησα, ενα μηνα πριν ληξει η συμβαση μου.στο σπιτι δεν εκανα βαριες δουλειες ο αντρας μου δε μ αφηνε να κανω σχεδον τιποτα μονο να μαγειρευω. στο δευτερο παιδι και να θελα δε μπορουσα να κατσω, εκανα σχεδον ολες τις δουλειες ακομα και το σαλονι μετακινησα για να σηκωσω τα χαλια, αλλα μολις εσκυβα εστω κ να παρω ενα χαρτακι απο κατω πεθαινα με πιαναν πονοι. εκτος αυτου παραλιγο να γεννησω στον 7ο οχι ομως απ τις δουλειες αλλα γιατι η κορη μου δεν ηθελε να καθησει με τη γιαγια και με πλακωσε στις κλωτσιες.

     

    το θεμα ειναι αν οντως διατρεχει κινδυνο η εγκυμοσυνη να ακουσεις το γιατρο, οσο για τις δουλειες αν δεν εχεις κανεναν και εχεις την οικονομικη δυνατοτητα παρε μια κοπελα να ρχεται δυο -τρεις φορες τη βδομαδα να καθαριζει και να μαγειρευει.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Aχ,τι μου λες,dimmi μου,

    κι εγώ που νόμιζα ότι μόνο στο πρώτο τρίμηνο συμβαίνουν αυτά.

    Καλά...έχω να μάθω πολλά.

     

    Όσο για την κατάσταση,μια και σηκώθηκα που σηκώθηκα,προσπαθώ να κάνω τα απολύτως απαραίτητα για να ζήσουμε.

    Σπίτι και οικιακά,το "ελαχιστότατο" δυνατό και μόλις κάτι δεν μου ρχεται καλά(ζαλάδα,ανακατέματα κλπ.) τα αφήνω όλα σύξυλα και οριζοντιώνομαι.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εμένα ο γιατρός δεν με έχει βάλει σε ακινησία αλλά επειδή έχω αίμα (ξανά είχα την Παρασκευή, κόκκινο κόκκινο κι εκεί που πήγα τρομοκρατημένη στον γιατρό ότι κάτι κακό συμβαίνει άκουσα την καρδούλα του....) μου είπε ξεκούραση, να μην κάνω τίποτε στο σπίτι και ηρεμία σωματική και ψυχική. Βοήθεια δεν έχουμε από πουθενά αλλά ο άντρας μου βοηθάει τα μέγιστα (ούτε πιάτα δεν με αφήνει να πλύνω) και επειδή δεν μπορώ να τον βλέπω να κάνει την καθαρίστρια θα πάρω μάλλον γυναίκα να κάνει τα πολλά. Πάντως η ακούσια ξάπλα είναι εκνευριστική, βοηθάει μόνο το ότι έχω υπνηλίες


    tta929a.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    expectingmummy,υπομονή για το μωράκι σου.

    Καμια φορά δεν είναι κακό να βοηθάει κι ο σύντροφος.

    Ίσα ίσα που το βρίσκω πολύ γλυκό,αλλά και δείχνει ότι σε νοιάζεται.

    Εύχομαι όλα να σου πάνε καλά και η περίοδος της ακινησίας να μην κρατήσει πολύ.

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Κι εγώ το βρίσκω πολύ γλυκό να βοηθάει ο σύντροφος σε αυτές τις περιπτώσεις και πραγματικά νιώθω πολύ τυχερή που μου συμπαραστέκεται τόσο πολύ!!! Ευτυχώς το αίμα σταμάτησε όμως και από χθες το πρωί ούτε καφέ έχω δει καθόλου!!!


    tta929a.aspx

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    γεια σας κοριτσια! εγω στην 7 αποκολλησαρα και στο κρεββατι για τουλαχιστω μηνα απο ο τι καταλαβα. ευτυχως με περιθαλπτει η μαμα μου. εγω με την ξαπλα δεν ειχα φρικαρει. λαπτοπακι κ αγιος ο θεος. οταν ομως αρχισαν οι αναγουλες, τα ειδα ολα. κ σημερα, αρχησαν οι καουρες!! δεν νομιζω πως θα αντεξω!!! εχω φρικαρει!! οι αλλες πως αντεχουν? επισης να σας πω πως μενω σε νησι αλλα φυσικα δεν εχω παει καθολου απο την 1 μερα εγκυμοσυνης. ο συζυγος δουλευει στο νησι και τον βλεπω καθε 10 μερες περιπου. ευτυχως με σερνει στους γιατρους η αδερφη μου, αλλα ρε παιδια αυτες οι καουρες.... ποτε περνανε?????? δεν μπορω να σκεφτω τιποτα αλλο! εχουν σπασει τα νευρα μου!!! ποσο κακια και αναξια μανα ειμαι????

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Οι καούρες μπορεί να προκληθούν επειδή από την πολλή ξάπλα ανεβαίνουν τα όξινα υγρά του στομαχιού στον οισοφάγο και τον ερεθίζουν.

     

    Αυτό που βρήκα πολύ αποτελεσματικό, ήταν η ξάπλα με ελαφρώς ανασηκωμένο τον κορμό, έτσι ώστε να μην υπάρχει ο παραπάνω ερεθισμός. Επειδή θέλει κάποιο διάστημα να επουλωθεί η "ζημιά" που έχει γίνει, το αποτέλεσμα δεν είναι άμεσο, αλλά παίρνει 2-3 μέρες να φανεί.

     

    Επίσης με ανακούφιζε να πίνω κρύο γάλα στο τελευταίο γεύμα πριν τον ύπνο (δεν ήμουν όμως συνέχεια ξάπλα) και δεν ξέρω γιατί, αλλά τρομερή ανακούφιση από τη ναυτία είχα με κόκα κόλα... Φυσικά την έπινα σε απολύτως μεγάλη ανάγκη, και σε πολύ μικρή ποσότητα. Δεν είναι για χόρταση, στην εγκυμοσύνη... :|

     

    Όπως γράφτηκε και στο άλλο θρεντ, την ίδια δουλειά μπορεί να κάνει και η σκέτη ανθρακούχα σόδα, που είναι πιο αγνή, αλλά βρήκα την κόκα κόλα πιο αποτελεσματική προσωπικά...

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    ευχαριστω AthinaP. na eisai kala. esena pote sou perasan ola auta?

    exw apelpistei giati akouw pws oi kaoures an arxisoun pernane me ti genna kai den me vlepw n

     

    να εισαι καλα. εσενα ποτε σου περασαν ολα αυτα?

    εχω απελπιστει γιατι διαβαζω σε φορουμ πως οι καουρες αν αρχισουν περνανε με τη γεννα και σε αυτη τη περιπτωση δεν με βλεπω να την παλευω...

    βεβαια αυτες οι γυναικες ξεκινησαν στον 4 στον 5, και εγω ειμαι ακομα στην 8 εβδομαδα!!!

    ελπιζω να ειναι κατι που θα περασει συντομα.

    εχθες καταφερα και κοιμηθηκα μονο καθιστη...

     

    σε ευχαριστω και παλι:?

    Share this post


    Link to post
    Share on other sites

    Εγγραφείτε ή συνδεθείτε για να σχολιάσετε

    Για να δημοσιεύσετε ένα σχόλιο θα χρειαστεί να είστε εγγεγραμμένο μέλος. Είναι δωρεάν.

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Κάντε εγγραφή να συμμετάσχετε στις συζητήσεις - είναι εύκολη και γρήγορη!

    Δημιουργήστε νέα εγγραφή

    Σύνδεση

    Έχετε ήδη έναν λογαριασμό χρήστη; Συνδεθείτε εδώ.

    Συνδεθείτε τώρα

    • Σύνδεση/Εγγραφή

      Για να μπορέσετε να απαντήσετε σε ερωτήματα ή να ρωτήσετε τα μέλη κάποιο νέο ερώτημα είναι απαραίτητο να εγγραφείτε! Είναι εύκολο & δωρεάν!