Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

Recommended Posts

Δημοσιεύτηκαν
Εμένα πάλι δε με νοιάζει η ζιζανιά....Την παλεύω τέλος πάντων. Με χαλάει η επιθετικότητα. Γιατί άλλο πράγμα είναι το ταρζανάκι, το ζιζάνιο, το ατακτούλι και άλλο είναι το επιθετικό παιδί. Ο γιός μου ήταν, είναι και θα είναι ζωηρός. Είναι γραμμένο στο DNA του, δεν έχω μάθει να ζω με το παιδάκι που κάθεται σε μια μεριά και παίζει με ένα παιχνιδάκι. Αλλά δε με πειράζει, όπως είπα έχω μάθει να ζω με το χαρακτήρα του, τον σέβομαι και έχω προσαρμόσει το σπίτι μου, τη ζωή μου, το χρόνο μου σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες του Γιώργου. Αλλά αυτό το πρόσφατο σκηνικό με τα χτυπήματα, δεν το γουστάρω καθόλου, με χαλάει ψυχολογικά και θέλω να το σταματήσει. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε....

 

κοκοράκι μου σε καταλαβαίνω απόλυτα... τα ίδια λέω κι εγώ και με κοιτάνε έτσι:shock:... εγώ το χαίρομαι όταν χοροπηδάει σαν αγριοκάτσικο...

 

αυτό με την επιθετικότητα θέλει λεπτούς χειρισμούς γιατί εμείς απ το πολύ το μπούρου μπούρου το πήγαμε στο άλλο άκρο και τρέχαμε να το συμμαζέψουμε... ευτυχώς με κάποιες καλές συμβουλές απο τα κορίτσια εδώ τώρα είμαστε οκ. το έχουμε ισορροπήσει κάπως. δεν επιτίθεται βέβαια σε καμία περίπτωση αλλά δεν καθεται και να τις τρώει.

 

σε όλα θέλει πάντως ένα μέτρο...


Διαφημίσεις


Δημοσιεύτηκαν
αυτό με την επιθετικότητα θέλει λεπτούς χειρισμούς γιατί εμείς απ το πολύ το μπούρου μπούρου το πήγαμε στο άλλο άκρο και τρέχαμε να το συμμαζέψουμε...

 

Αν δε σου κάνει κόπο και δεν κάνω κατάχρηση του θέματος, μου εξηγείς ποιό είναι το άλλο άκρο? Γιατί κι εγώ στο ψάξιμο είμαι, δε θέλω να βγάλω από το κεφάλι μου το ένα πρόβλημα και να βάλω άλλο στη θέση του:( (πολλά ζητάω ε?)

KjMfp2.png

 

Together we stand, divided we fall

Δημοσιεύτηκαν

Και εγω απο το πρωι αυτο ηθελα να πω, αλλο εινια να κανει ζαβολια στο σπιτι και τον πας σε αλλο δωματιο και αλλο να χτυπαει. και πώς αντιπμετωπίζουμε και τα δυο.

 

δηλαδη:

1) οταν παει στην πριζα, φουρνο, τζαμι πυρεξ κτλ λες "οχι ειπαμε αυτο γιατι κανει τζιζ και θα καεις και θα πονας, οχι αυτο γιατι κανει καρκ και θα κοπεις και τρεχει αιμα και θα πονας" κτλ ωραια ως εδω με το μπουρου μπουρου.

 

2) οταν κανει ζαβολια πχ ανοιγει το ψυγειο και βγαζει τα πραγματα, τρωει το λαστιχο, ανοιγει τη βρυση κτλ λες "αν το ξανακανεις θα παμε στο σαλονι" και παμε στο σαλονι φυσικα ή παιρνεις το παιχνιδι κτλ

 

3) οταν αρπαζει τα πραγματα απο τα χερια μας ή μας κοπαναει γιατι παιζει τι κανουμε;

εμεις χθες που χτυπουσε παλι εμενα τον βαλαμε τιμωρια στην ακρη του δωματιου, δεν το πολυκαταλαβε αλλα ψιλοοκ.

σημερα του μιλησα αυστηρα και του ειπα οτι δεν χτυπαμε γιατι η μαμα ποναει αλλα με κοιτουσε παραξενεμενα και γελουσε.

 

με το αρπαγμα τι γινεται; λεω "αυτο ειναι της μαμας και δεν το πειραζουμε, δεν το παιρνουμε ετσι απο τα χερια της μαμας, περιμενουμε να μας το δωσει" αλλα γραψιμο κανονικο.

και το χειροτερο εινια οτι κανουμε παρεα μενα κοριτσακι και πηγαμε επισκεψη και συνεχεια της επαιρνε τα παιχνιδια απο τα χερια. του λεγεμ "οχι, τωρα παιζει η Μ μ' αυτο, εσυ παιξε με αυτο" παλι τα ιδια. στο τελος τσατιστηκε κι αυτην και λιγο τον κοπανησε η το τραβηξε το παιχνιδι της. καταντραπηκα. και αυτο θα συνεχιστει και στον παιδικο τωρα απο σεπτεμβρη.

 

ειναι ζωηρος, ουτε εμενα καθεται με τα παιχνιδια να παιξει, πειραζει τα παντα μεσα στο σπιτι και εκενευριζομαι με αυτο, δεν θα πω ψεματα, αλλα το ανεχομαι και προσπαθω. αρχισε ομως και εξω τα ιδια.

Δημοσιεύτηκαν

θα σου πω τι παρατήρησα εγω...

 

πρώτον δεν πρέπει να κάνουμε κάτι που δεν θέλουμε να κάνουν...

 

στην αρχή ο άντρας μου για να φαίνεται καλός του τραβούσε με το ζόρι το παιχνίδι απ τα χέρια και το έδινε στο άλλο.... έτσι όμως νομιμοποιεις το άρπαγμα... θέλει επιμονή και υπομονή δεν γίνεται απ την μια μέρα στην άλλη... τώρα ας πουμε το δικό μου που είναι δυόμισι έχει μάθει τον κανόνα και δεν έχει πρόβλημα να μοιράζεται τα παιχνίδια του ακόμα και με το μωρό... του λέει θέλεις να το πάρεις για λίγο και μετά θα μου το δώσεις και μετά πάλι η σειρά σου ...

 

τα πάντα θέλουν επιμονή... απο τότε που ξεκίνησε να λέει λεξούλες του λέω ευχαριστώ και παρακαλώ... όταν πάμε κάπου κάνει σε όλους εντύπωση που ότι θέλει μου το ζητάει ευγενικά...δεν γεννηθηκε μες στο σαβουαρ βιβρ αλλα πες πες πες έχει μάθει ότι βγαίνει κερδισμένος όταν είναι ευγενικός παρά όταν απαιτεί κάτι με άσχημο τρόπο... αυτά δεν μαθαίνονται απ την μια μέρα στην άλλη..θέλει συνεχή προσπάθεια...

 

ένα άλλο παράδειγμα είναι ότι όταν είμαστε κάπου τον προειδοποιώ ότι σε πέντε λεπτά φεύγουμε(του δίνω χρόνο να το εμπεδώσει), το πολύ πολύ να μου πει "ακόμα πέντε λεπτά μαμα" μετά όμως ξέρει πως θα φύγουμε και δεν κάνει όυτε φασαρία ουτε κλάμματα ούτε τίποτα...

 

όταν τον κοιτάνε νομίζουν ότι τον έχω "σουζα" και δεν μπορουν να καταλάβουν πως με ακούει...του φωνάζω σπανιότατα και μόνο όταν υπάρχει σημαντικός λόγος.... με ακούει γιατί κι εγώ τον σέβομαι... γι αυτό λέω πως δεν γίνονται σε μια μέρα...θέλει πολλή δουλεια για την οποία όμως ανταμείβεσαι...


Διαφημίσεις

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...