Βοηθεια..!εχει γινει επιθετικος..

[marilina]

Γεια σας μανουλες,

οπως βλεπετε απο το τικερακι μου εχω διδυμακια, αγορακι και κοριτσακι.

Οταν γεννηθηκαν το αγορακι μου ηταν το πιο ησυχο μωρακι στον κοσμο και η μικρη η πιο τσαουσα..με το περασμα του χρονου οι ρολοι αντιστραφηκαν και τωρα η μικρη ειναι ηρεμη και ο μεγαλος ενα σκετο ζιζανιο...

καταρχας δεν αφηνει την μικρη να παιξει με τιποτα, της τα παιρνει ολα απο τα χερια..οταν τον μαλωνω (αφου του εχω μιλησει επανειλημενως με ωραιο τροπο να μην κανει αυτο που κανει) με κοιταζει και ουρλιαζει και πεταει τα παιχνιδια του με δυναμη στο πατωμα..τον εβαλα τιμωρια στην κουνια του για 3 λεπτα, μετα του εξηγησα και τον πηρα αγκαλιτσα αλλα λιγο μετα χτυπουσε την αδελφη του με την μπαλα στο κεφαλι..

δεν ξερω τι να κανω..πως να συμπεριφερθω?

(σημειωτεον οτι δεν παιρνω αγκαλια ή παιζω πιο πολυ με την μικρη για να πω οτι ζηλευει..)Σας παρακαλω βοηθηστε με...

τι κανατε εσεις σε αναλογη περιπτωση?Να συνεχισω με την τιμωρια, θα δω αποτελεσμα ή ειναι πολυ μικρος?

Ευχαριστω

[foubi]

ειναι λιγο μικρουλης αλλα οτι αποφασισεις να το κανεις με σθενος...

αν αποφασισεις να συνεχισεις με την τιμωρια, τρια λεπτα ειναι καπως υπερβολικο 1 ειναι υπεραρκετο γι αυτη την ηλικια-αν και σου ξαναλεω πως κατα την γνωμη μου ειναι λιγο μικρουλης. αν λοιπον συνεχισεις με την τιμωρια: αν κανει κατι, τον προειδοποιεις, την δευτερη του λες πως θα τον βαλεις να σκεφτει την τριτη παει τιμωρια. αν στο καπακι το ξανακανει ξανα ενα λεπτο τιμωρια.

εμενα οταν δαγκωνε καποια εποχη αυτο εκανα και δεν χρειαστηκε πανω απο δυο μερες για να το κοψει, αλλα ηταν κοντα 2μισι.

[marilina]

ενα λεπτακι ε??

αχ...απο την μια καιγεται η καρδια μου να τον βαζω τιμωρια απο την αλλη ομως δεν μου αρεσει να χτυπαει την μικρουλα..και αυτη η καημενη ουτε καν κλαιει(της εριξε μια με την μπαλα στο κεφαλι και η ζουζουνα μου ετριβε το κεφαλακι της εκει που την χτυπησε διχως να κλαψει..ασε που προσπαθουσε να του δωσει μια πιπιλα και αυτος την εσπρωχνε ωσπου επεσε και αυτη η χαζουλα γελαγε..κριμα δεν ειναι?)

[mitsi1]

καλησπερα και απο μενα...και μενα η μπεμπα μου εδω και 3 βδομαδες περιπου εχει γινει πολυ επιθετικη...απο τη μια στιγμη στην αλλη...την παιρνω με το καλο, τη μαλωνω, της φωναζω, τη βαζω τιμωρια, τιποτα...δεν πιανει τιποτα και εχω απελπιστει λιγο...τι θα κανω βρε κοριτσια, καμια αλλη ιδεα;;; στην αρχη εκανα πως δεν καταλαβαινα, αδιαφορουσα για τη συμπεριφορα αλλα δεν ειδα αποτελεσμα, ουε βεβαια και με την τιμωρια ή με καμια ξυλια στο παμπερ...θα περασει;;;; ειναι της ηλικιας;;;;;

[foubi]

κοριτσι μου αντιλαμβανεσαι πως με μια ξυλια στην πανα νομιμοποιεις την επιθετικοτητα της?

 

 

marilina μηπως εκεινη την ωρα προσπαθει να σου τραβηξει την προσοχη? ο δικος μου τις ταρζανιες τις κανει οταν ασχολουμαι με κατι αλλο... αν εκεινη την ωρα του δωσω την προσοχη που θελει λυνεται το προβλημα στην αρχη του και δεν παιρνει συνεχεια... για παρατηρεισε τον και πες μας..

[maria_t]

Συμφωνώ με τη foubi για την ενίσχυση της επιθετικότητας.

 

Προσωπικά αγόρασα δύο βιβλία από το amazon (αλλά πρέπει να είσαι γνώστης αγγλικών) τα οποία με βοήθησαν πολύ! Αναφέρονται στο link:

 

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=95312

 

Επίσης πολύ βοήθησε όταν κάποιους κανόνες που ήθελα να περάσω τους ζωγραφίσαμε μαζί με τα παιδιά υπό μορφής poster και τα βάλαμε σε διάφορα σημεία για να τα βλέπουν και να τα θυμούνται...

 

Για παράδειγμα ζωγραφίσαμε σε μία σελίδα παπουτσάκια και χεράκια και την κολήσαμς στο πλάι της παπουτσοθήκης δίπλα στην εξώπορτα. Κάθε φορά που μπαίναμε στο σπίτι τους έδειχνα το poster με τον κανόνα "όταν μπαίνουμε στο σπίτι βγάζουμε τα παπουτσάκια και πλένουμε τα χεράκια μας". Πραγματικά με βοήθησε πολύ! Μπορείς να κάνεις κι εσύ κάτι παρόμοιο...

[marilina]

κοιτα και ξυλια εφαγε στο παμπερ αλλα ειδα οτι ηταν χειροτερα. Το συζητησα και με τον παιδιατρο και απλως μου επιβεβαιωσε αυτο που καταλαβα απο μονη μου..η επιθετικοτητα προκαλει επιθετικοτητα!επομενως εμμενω στην τιμωρια..

foubi δεν νομιζω γιατι ειλικρινα πιο πολυ ασχολουμαι με αυτον παρα με την μικρουλα..

οταν τον πιανει το στριμμενο του τι αγκαλιτσες του κανω και τι φιλια και αυτος δεν δεχεται με τιποτα(αν ηταν να τραβηξει την προσοχη μου θα δεχοταν τα χαδια μου πιστευω)..τι να πω,..θα συνεχισω με την τιμωρια και πιστευω να δω αποτελεσμα!

[foubi]

κοιτα και ξυλια εφαγε στο παμπερ αλλα ειδα οτι ηταν χειροτερα. Το συζητησα και με τον παιδιατρο και απλως μου επιβεβαιωσε αυτο που καταλαβα απο μονη μου..η επιθετικοτητα προκαλει επιθετικοτητα!επομενως εμμενω στην τιμωρια..

foubi δεν νομιζω γιατι ειλικρινα πιο πολυ ασχολουμαι με αυτον παρα με την μικρουλα..

οταν τον πιανει το στριμμενο του τι αγκαλιτσες του κανω και τι φιλια και αυτος δεν δεχεται με τιποτα(αν ηταν να τραβηξει την προσοχη μου θα δεχοταν τα χαδια μου πιστευω)..τι να πω,..θα συνεχισω με την τιμωρια και πιστευω να δω αποτελεσμα!

 

α! ξεχασα να σου πω. μην του λες θα σε βάλω τιμωρία. μπορεις να του πεις καλυτερα "θα σε βάλω να σκεφτείς αν ήταν σωστο αυτό που έκανες"...

 

εμάς στην αρχή του έλεγε ο μπαμπάς του για τιμωρία και του κακοφαινόταν...απο τότε που του λέω αυτό με φωνάζει και μου λέει "εντάξει μανούλαααα το σκέφτηκαααα". αν και τον βάζω σπάνια τον λυπάμαι αλλά είναι και λίγο αστείο έτσι όπως τα λέει...

 

και οταν τα πιάνει η παράκρουση καλο ειναι να τα αφήνουμε να ηρεμούν γιατί εκεινη την ώρα δεν καταλαβαίνουν τίποτα... δικές μου παρατηρήσεις ειναι όλα αυτά βέβαια..δεν ξέρω αν πιάνουν γενικώς... εγώ πάντως τα παρατηρώ πολύ και έχω μάθει πότε έρχεται μπόρα ώστε να την προλαβαίνω...

[LA LATINA]

κι εγω διαβαζω σιγα σιγα το βιβλιο που αναφερθηκε πιο πανω

και ειναι τελειο

αλλα παρακολουθω και τη νταντα αμεσου δρασεως που στην αρχη την κοροιδευα

και παιδια τα περισσοτερα πιανουν με τα μικρα ζουζουνια!

[kourkoumpini]

Και εμας εχει γινει θηριο. το τι ξυλο τρωμε και εγω και συζυγος δεν περιγραφεται. το εχει για παιχνιδι. και ακομα δεν μπορει να ελεγξει τη δυναμη του και ακομα και καλο καλο να μας κανει μας κοπανει.

 

εχει δει και πως κανουμε πακ το κουνουπι και εκει να δειτε γελια και χαρες. και κανει πακ το κουνουπι παντου εννοειται και πανω μας.

 

δοκιμασε και ο αντρας μου να του δωσει μια ελαφρια στο χερι γιατι πηγε να μας βγαλει τα ματια και γιατι με χτυπαει στην κοιλια. τριχειροτερα τα πραγματα. το πηρε αυτος παιχνιδι, αρχισε να γελαει και να κανει και ντα εκτος απο πακ το κουνουπι.

 

τιμωρια: ειχα διαβασει καπου οτι δεν πρεπει να τα βαζουμε τιμωρια στην κουνια γιατι ειναι ο χωρος υπνου και ξεκουρασης και να μην το συνδεσουν με αρνητικα συναισθηματα. αλλα ο αντρας μου τον εβαλε ενα μεσημερι για 2 λεπτα και μετα που τον πηραμε ξανα στο κρεβατι μας ολος παραδοξως δεν μας κοπανησε για λιγη ωρα. εγω ακομα το επεξεργαζομαι. αλλα βαριεμαι να διαβασω τωρα βιβλιο στα αγγλικα. τη νταντα μια φορα την ειδα. ποτε να τη δω; αφου δεν αφηνει να δεις και τηλεοραση, παει και την πειραζει

[kokoraki]

Κι εμείς περίπου μία από τα ίδια....Έχετε ακούσει για τα terrible twos??? Εγώ νομίζω ότι υπάρχουν και τα terrible ones αλλά είναι δική μου θεωρία!!!

[kathrinkaterina]

καλημερα κοριτσια και απο εμενα! εγω δεν εχω δυδυμα αλλα εχω 2 γιουσ που εχουν μεταξυ τουσ διαφορα 1 χρονο παρα 10 μερες!!! οποτε μεγαλωσαν μαζι παιζαν με τα ιδια πραγματα οταν λοιπον ηταν 1.5 και 2.5 γινοταν πανικος δεν ηξερα ποιον να πρωτομαζεψω......ολα τα μωρακια καποια στιγμη βγαζουν αυτη την επιθετικοτητα για τουσ δικουσ τουσ λογουσ!!!τι φωναζα τι ουρλιαζα μη γιωργο το μωρο δεν καταλαβαινει ηταν σαν να μην το ειχαν πει ποτε....το μωρο πειραζε τον μεγαλο και ο μεγαλοσ του εδινε καμοια με πλαγιο τροπο χωρισ να τον δω εγω!!! εεε λοιπον επερνα εναν απο τουσ 2 τον εβαζα στον καναπε και του ελεγα __-λοιπον θα κατσεισ εκει μεχρι να γινεισ καλο παιδι__ αρχιζε γυριζε γυρο γυρο στον καναπε εφευγε τον εβαζα παλι εγω.....κοριτσια καμοια ωρα αυτο εκανε σε σημειο να μου σπαν τα νευρα τα δικα μου....αλλα εβγαλα ακρη το σταματησαν..... την τελευταια φορα πεταξε ο μικροσ (ο ζωρικοσ) τον μεγαλο(πολυ ησυχο) κατω απο την καρεκλα και χτυπησε το κεφαλι του αγανακτησμενη του εδωσα και εγω μια στα χερια.... πρωτη φορα αυτη και τελευταια....αυτοσ γελουσε και εγω εκλαιγα....εε την επομενη φορα που εκανε κατι και με ειδε να πηγενω κοντα του μου λεει ((((μανουλα αν θεσ δωσε μου μια στα χερακια αλλα μην με βαλεισ παλι τιμωρια)))τελοσ απο εκεινη την μερα δεν ξαναχτυπησε κανεισ κανεναν!!

[kourkoumpini]

Κι εμείς περίπου μία από τα ίδια....Έχετε ακούσει για τα terrible twos??? Εγώ νομίζω ότι υπάρχουν και τα terrible ones αλλά είναι δική μου θεωρία!!!

 

:lol::lol::lol:

 

χαχαχα. αχ βρε κοκορακι με τα κοκορακια μας και οι δυο. να σου πω η θεωρια σου πρεπει να ψαχτει νομιζω

[kourkoumpini]

καλημερα κοριτσια και απο εμενα! εγω δεν εχω δυδυμα αλλα εχω 2 γιουσ που εχουν μεταξυ τουσ διαφορα 1 χρονο παρα 10 μερες!!! οποτε μεγαλωσαν μαζι παιζαν με τα ιδια πραγματα οταν λοιπον ηταν 1.5 και 2.5 γινοταν πανικος δεν ηξερα ποιον να πρωτομαζεψω......ολα τα μωρακια καποια στιγμη βγαζουν αυτη την επιθετικοτητα για τουσ δικουσ τουσ λογουσ!!!τι φωναζα τι ουρλιαζα μη γιωργο το μωρο δεν καταλαβαινει ηταν σαν να μην το ειχαν πει ποτε....το μωρο πειραζε τον μεγαλο και ο μεγαλοσ του εδινε καμοια με πλαγιο τροπο χωρισ να τον δω εγω!!! εεε λοιπον επερνα εναν απο τουσ 2 τον εβαζα στον καναπε και του ελεγα __-λοιπον θα κατσεισ εκει μεχρι να γινεισ καλο παιδι__ αρχιζε γυριζε γυρο γυρο στον καναπε εφευγε τον εβαζα παλι εγω.....κοριτσια καμοια ωρα αυτο εκανε σε σημειο να μου σπαν τα νευρα τα δικα μου....αλλα εβγαλα ακρη το σταματησαν..... την τελευταια φορα πεταξε ο μικροσ (ο ζωρικοσ) τον μεγαλο(πολυ ησυχο) κατω απο την καρεκλα και χτυπησε το κεφαλι του αγανακτησμενη του εδωσα και εγω μια στα χερια.... πρωτη φορα αυτη και τελευταια....αυτοσ γελουσε και εγω εκλαιγα....εε την επομενη φορα που εκανε κατι και με ειδε να πηγενω κοντα του μου λεει ((((μανουλα αν θεσ δωσε μου μια στα χερακια αλλα μην με βαλεισ παλι τιμωρια)))τελοσ απο εκεινη την μερα δεν ξαναχτυπησε κανεισ κανεναν!!

 

ωραια θα τον βαλω και εγω στο σκαμπο τιμωριας (το ειδα και στη νταντα το καρεκλακι τιμωριας). μικρος ξεμικρος κακα χουγια ξεκινησε. θα μαθει να κανει καλο καλο.

[foubi]

Κι εμείς περίπου μία από τα ίδια....Έχετε ακούσει για τα terrible twos??? Εγώ νομίζω ότι υπάρχουν και τα terrible ones αλλά είναι δική μου θεωρία!!!

 

κι εγώ πιστεύω πως απο ένα μέχρι δύο έιναι πιο δύσκολα γιατί αρχίζει και νιώθει τελείως ανεξάρτητο και δοκιμάζει τα πάντα...και όλα φυσικά είναι καινούρια.... από δύο και πάνω αν το έχεις ξεκινήσει με συζήτηση νομίζω πως συνεργάζεται πιο εύκολα γιατι κατανοεί τους λόγους που δεν πρέπει να κάνει κάτι...

 

άσχετως που πολλές φορές κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν... μην υποτιμάτε όμως την δύναμη της συζήτησης... κερδίζετε πολλά περισσότερα απ ότι με τις φωνές ή το ξύλο... θέλει όμως πολληηηηη υπομονή να λες το ίδιο πράγμα τόσες φορές... όταν όμως βλέπεις τ αποτελέσματα λες αξίζει τον κόπο

[kourkoumpini]

κι εγώ πιστεύω πως απο ένα μέχρι δύο έιναι πιο δύσκολα γιατί αρχίζει και νιώθει τελείως ανεξάρτητο και δοκιμάζει τα πάντα...και όλα φυσικά είναι καινούρια.... από δύο και πάνω αν το έχεις ξεκινήσει με συζήτηση νομίζω πως συνεργάζεται πιο εύκολα γιατι κατανοεί τους λόγους που δεν πρέπει να κάνει κάτι...

 

άσχετως που πολλές φορές κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν... μην υποτιμάτε όμως την δύναμη της συζήτησης... κερδίζετε πολλά περισσότερα απ ότι με τις φωνές ή το ξύλο... θέλει όμως πολληηηηη υπομονή να λες το ίδιο πράγμα τόσες φορές... όταν όμως βλέπεις τ αποτελέσματα λες αξίζει τον κόπο

 

εγω απο τωρα του λεω και τους λογους και ολα. στη επικινδυνοτητα τα καταφεραμε καλα μεχρι στιγμης. δηλαδη καταλαβε και το καλοριφερ, και το φουρνο και τις πριζες κτλ οτι δεν τα πιανουμε γιατι κανουν τζιζ και το λεει μαλιστα. η οτι δεν χτυπαμε το τζαμι. ξεκινησαμε να τα πηγαινουμε και καλυτερα με το τραβηγμα μαλλιων μαμας. αλλα ακομα εινια δυσκολο νομιζω να καταλαβει τον πονο που προκαλει. το εχει για παιχνιδι. και μετα απο το ξυλο της αρκουδας που φαγαμε προχθες φτασαμε στο αμην.

 

αληθεια ποτε 1) καταλαβαινουν να ελγχουν τη δυναμη τους;

και 2) ποτε σταματαν να πετουν ολα τα πραγματα κατω;

[foubi]

εγω απο τωρα του λεω και τους λογους και ολα. στη επικινδυνοτητα τα καταφεραμε καλα μεχρι στιγμης. δηλαδη καταλαβε και το καλοριφερ, και το φουρνο και τις πριζες κτλ οτι δεν τα πιανουμε γιατι κανουν τζιζ και το λεει μαλιστα. η οτι δεν χτυπαμε το τζαμι. ξεκινησαμε να τα πηγαινουμε και καλυτερα με το τραβηγμα μαλλιων μαμας. αλλα ακομα εινια δυσκολο νομιζω να καταλαβει τον πονο που προκαλει. το εχει για παιχνιδι. και μετα απο το ξυλο της αρκουδας που φαγαμε προχθες φτασαμε στο αμην.

 

αληθεια ποτε 1) καταλαβαινουν να ελγχουν τη δυναμη τους;

και 2) ποτε σταματαν να πετουν ολα τα πραγματα κατω;

 

α ωραία είστε σε πολύ καλό δρόμο...

 

αυτό με το τράβηγμα των μαλλιων είναι πονεμένη ιστορία... καλό είναι να αποφεύγεις να είναι υπερπαραγωγή η αντίδραση σου... τα εξιτάρει αν αντιδράσεις...

 

χμ την δύναμη τους ειλικρινά περιμένω κι εγώ με αγωνία να δω πότε την ελέγχουν γιατί ο μεγάλος είναι δυομισι κι ακόμα χοροπηδάει πάνω μου για να παίξει...

 

για το άλλο που ρωτάς πιστεύω λίγο καιρό αφού σταματήσεις ν αντιδράς...και στο λέω εγώ που νομίζαμε πως έχει κάτι το παίδί αφού όοοοολα τα πετούσε κάτω...

 

ξαναλέω πως είναι δικές μου παρατηρήσεις..δεν είναι τίποτα επιστημονικές γνώσεις

[kokoraki]

Εμένα πάντως η γλώσσα μου έχει βγάλει κοτσίδια από το πες πες.....Δεν χτυπάω, δεν ουρλιάζω (υψώνω τον τόνο της φωνής, μου γυρίζει το μάτι αλλά ορκίζομαι στα μπικουτί μου δεν ουρλιάζω), δεν βάζω τιμωρία στο σκαμπό/καρέκλα/σκαμνί διότι σε 3 δευτερόλεπτα έχει πηδήξει σα μαϊμού. Αυτό που πιάνει συνήθως είναι να τονίζω κοιτώντας τον στα μάτια τις συνέπειες της πράξης του. Π.Χ. παίρνει ένα παιχνίδι και το χτυπάει στον τοίχο με δύναμη. Του λέω "Γιώργο μην το κάνεις αυτό, θα χτυπήσεις". Συνεχίζει. Εγώ: "Γιώργο μην το κάνεις αυτό θα στο πάρω το παιχνίδι και θα το δεις αύριο πάλι". Συνεχίζει. Την τρίτη φορά το πήρα και όντως το βλέπει την επόμενη μέρα. Τώρα μόλις του πω θα στο πάρω μέχρι αύριο, κοντοστέκεται....το σκέφτεται και 7 στις 10 σταματάει τη σκανταλιά (ε, όχι και τις 10, δεν είμαι Θεός).

 

Αυτό που δεν αντιμετωπίζεται είναι το χτύπημα προς άλλα παιδιά....κυρίως προς τον 1ο του ξάδερφο και σχεδόν συγκάτοικο (μένουμε πάνω-κάτω). Στα άλλα "ξένα" παιδάκια είναι μια χαρά συνήθως, στο ξαδερφάκι του απαράδεκτος. Ζηλεύει? Τί να πω δεν ξέρω. Αν έχετε καμία ιδέα....πείτε.

[foubi]

βρε σου λέω δουλεύει εγγυημένα το μπούρου μπούρου. τους καρπούς του θα τους δεις περισσότερο σε λίγο καιρό...απλά αν του λες θα στο πάρω να είσαι σταθερή και σε λίγο καιρό θα είναι 10/10

 

χμ... μάλλον ναι το ζηλεύει το ξαδερφάκι....

[kokoraki]

βρε σου λέω δουλεύει εγγυημένα το μπούρου μπούρου. τους καρπούς του θα τους δεις περισσότερο σε λίγο καιρό...απλά αν του λες θα στο πάρω να είσαι σταθερή και σε λίγο καιρό θα είναι 10/10

 

χμ... μάλλον ναι το ζηλεύει το ξαδερφάκι....

 

 

ΑΑΑΑΑ, foubi μου, εγώ είναι να μην το πω....Άπαξ και το είπα, το έκανα κιόλας....Απλά το 10/10 περιμένω να φανεί σε κανα 6μηνο ίσως...Με το ξυλίδι τί κάνουμε μου λές??? Και γιατι να το ζηλεύει το ζουζούνι?? Τα χωράφια έχουν να μοιράσουν? Κάνει κάτι κουλά....Εκεί που τον φιλάει και του δίνει π.χ. νεράκι ή παιχνιδάκι, σε ανύποπτο χρόνο ντόινγκ η καρπαζιά Διχασμένη προσωπικότης? Τζέκιλ και Χάιντ (ή σκέτο Χάιντ θα έλεγα....)?

[foubi]

πολύ σωστά, σε κανένα εξάμηνο όταν αλλες μαμάδες θα ξελλαρυγγιάζονται χωρίς αποτέλεσμα εσύ θα το παιζεις κυρία...χαχαχα...

 

εγώ πάντως σε φυσιολογικό το κόβω το πιτσιρίκι σου...εννοείται πως έχουν θέματα να μοιράσουν...μπορεί όχι παιχνίδια αλλά σίγουρα την προσοχή των παππούδων, των θείων και των λοιπών συγγενών, ακόμα και την δική σας... για μένα τα ξαδέρφια πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως τα αδερφάκια... εσύ να εξηγείς και να λες ,και να λες,και να λες....

[kokoraki]

εγώ πάντως σε φυσιολογικό το κόβω το πιτσιρίκι σου...εννοείται πως έχουν θέματα να μοιράσουν...μπορεί όχι παιχνίδια αλλά σίγουρα την προσοχή των παππούδων, των θείων και των λοιπών συγγενών, ακόμα και την δική σας... για μένα τα ξαδέρφια πρέπει να αντιμετωπίζονται όπως τα αδερφάκια... εσύ να εξηγείς και να λες ,και να λες,και να λες....

 

Πολύ σ' ευχαριστώ...μου δίνεις θάρρος. Τα μικρά μεγαλώνουν σχεδόν σαν αδερφάκια αλλά και με βασικές διαφορές μέσα στις 2 οικογένειες ως προς τη διαπαιδαγώγηση.

[rkt]

χμ την δύναμη τους ειλικρινά περιμένω κι εγώ με αγωνία να δω πότε την ελέγχουν γιατί ο μεγάλος είναι δυομισι κι ακόμα χοροπηδάει πάνω μου για να παίξει...

Αγπητή foubi και kokoraki. Δεν θέλω να σας στεναχωρήσω, αλλά...

Εμένα κοντεύουν 4 και ακόμα χοροπηδάνε πάνω μου, και θέλουν να κάνουν διάφορα ....περίπλοκα πράγματα και μου έχουν κουλαθεί τα χέρια....

 

κι εγώ πιστεύω πως απο ένα μέχρι δύο έιναι πιο δύσκολα γιατί αρχίζει και νιώθει τελείως ανεξάρτητο και δοκιμάζει τα πάντα...και όλα φυσικά είναι καινούρια.... από δύο και πάνω αν το έχεις ξεκινήσει με συζήτηση νομίζω πως συνεργάζεται πιο εύκολα γιατι κατανοεί τους λόγους που δεν πρέπει να κάνει κάτι...

Ναι ε? Ενα με δύο? Έτσι νόμιζα και εγώ. Και μετά ΄... ήρθαν τα 3-4. Εκεί να δεις γλέντια..... Τρελά. Το "μόνη μου μόνη μου" που ξεκινά από το να βάλουν την μπλούζα τους, μέχρι να δέσουν φιόγκο..... να μαγειρέψουν..... να αλλάξουν λάμπα...... να φτιάξουν το πλυντήριο....

Τι να πω.

[foubi]

ρε rkt γιατι μας καταστρέφεις τις ελπιδες πρωι πρωι?

 

χωρίς πλάκα τώρα μπορεί να είναι εξαίρεση το βλαστάρι μου αλλά προσωπικά έχω δει απίστευτη διαφορά απο πέρσι.

 

πάντως για το χοροπηδητό δεν τρέφω φρούδες ελπίδες, καταλαβαίνω ότι θ αργήσουμε να το ξεπεράσουμε αλλα να σας πω είμαι και λίγο μαζόχα και μου αρέσει που εκδηλώνεται με τόσο ενθουσιασμό.

 

εντιτ: α το μονος μου το έχουμε εδώ και λίγο καιρό, αλλά πάλι κι εδώ μάλλον έχω τάσεις μαζοχισμού αφού καμαρώνω που θέλει να προσπαθεί να είναι ανεξάρτητος(άσε που ότι μαθαίνει φεύγει απ το δικό μου κεφάλι)

 

καλά ντε μην βαράτε, ξέρω πως το μέλλον ίσως με διαψεύσει αλλα είπα να χαίρομαι το παρόν

[kokoraki]

Εμένα πάλι δε με νοιάζει η ζιζανιά....Την παλεύω τέλος πάντων. Με χαλάει η επιθετικότητα. Γιατί άλλο πράγμα είναι το ταρζανάκι, το ζιζάνιο, το ατακτούλι και άλλο είναι το επιθετικό παιδί. Ο γιός μου ήταν, είναι και θα είναι ζωηρός. Είναι γραμμένο στο DNA του, δεν έχω μάθει να ζω με το παιδάκι που κάθεται σε μια μεριά και παίζει με ένα παιχνιδάκι. Αλλά δε με πειράζει, όπως είπα έχω μάθει να ζω με το χαρακτήρα του, τον σέβομαι και έχω προσαρμόσει το σπίτι μου, τη ζωή μου, το χρόνο μου σύμφωνα με τις ιδιαιτερότητες του Γιώργου. Αλλά αυτό το πρόσφατο σκηνικό με τα χτυπήματα, δεν το γουστάρω καθόλου, με χαλάει ψυχολογικά και θέλω να το σταματήσει. Δεν ξέρω αν με καταλαβαίνετε....