Παιδί και βωμολοχίες

[Rosalita]

Έχω δει κάποια θέματα που έχετε ανοίξει παρόμοια, αλλά θέλω να σας μιλήσω για μια συγκεκριμένη περίπτωση. Ο ανιψιός μου είναι 3,5 ετών και είναι πολύ πεισματάρης και εγωιστής. Όποτε νευριάσει, που μπορεί να συμβεί στα καλά καθούμενα, χωρίς ιδιαίτερο λόγο, αρχίζει και βρίζει άσχημα. Το λιγότερο που λέει είναι "Είσαι βλάκας" !! Τα άλλα ντρέπομαι να τα γράψω!! Βέβαια τα ακούει από κάπου, δε λέω, και δυστυχώς το πιθανότερο από το πατέρα του...Το θέμα είναι ότι η αδερφή μου δε του λέει τίποτα με τη δικαιολογία ότι ό,τι ακούει λέει! Είναι αυτό σωστό? Χτές, παράδειγμα, που του έκανα μια παρατήρηση άρχισε και έλεγε, έλεγε...το πως συγκρατησα τον εαυτό μου δε ξέρω!! Νομίζω πως αν ήταν ο γιός μου θα τρωγε και δυο τρεις...Έλειπε βέβαια η μάνα του, και προσπάθησα να τον κάνω καλά με τα λόγια, χωρίς κανένα απολύτος αποτέλεσμα!!!Και πάντα σε ό,τι έλεγα είχε κάτι να μου πει πίσω!!!Να έχει το τελευταίο λόγο!! Και όποιος έμπαινε στο σπίτι τον έβριζε, μέχρι και το παππού του!! Ποια η συμβουλή σας?

[Sofia]

Η αλήθεια είναι ότι έχω συναντήσει κατά καιρούς πολλά παιδάκια που βρίζουν. Πολλά από αυτά τα βάζουν οι ίδιοι οι γονείς (ή οι παππούδες) να βρίζουν για να σπάνε πλάκα. Αυτό είναι το χειρότερο απ' όλα.

Εμείς προσπαθούμε μπροστά στη δικιά μας να μην βρίζουμε. Ακόμη κι αν αρπάξει το αυτί της καμιά βρισιά από κάπου και την επαναλάβει (χωρίς να καταλαβαίνει ότι είναι βρισιά), εμείς απλά δεν δίνουμε σημασία κι έτσι σταματάει.

Πάντως τελευταία έχει μια τάση να αντιμιλάει. Θεωρώ ότι είναι της ηλικίας και θα το ξεπεράσει. Προσπαθούν να δείξουν ότι είναι μεγάλα και γι' αυτό το κάνουν.

Η δική μου συμβουλή (χωρίς να είμαι ειδική) είναι να προσπαθούν να μην ακούει το παιδί βρισιές (γιατί συνήθως μιμούνται ό,τι βλέπουν) και όταν βρίζει να μην του δίνουν σημασία, εννοώ να μην γελάνε και σπάνε πλάκα γιατί τοτε το παιδί νομίζει ότι κάνει κάτι σπουδαίο.

 

Σοφία

[Μαρια Στυλιανακη]

όταν βρίζει να μην του δίνουν σημασία, εννοώ να μην γελάνε και σπάνε πλάκα γιατί τοτε το παιδί νομίζει ότι κάνει κάτι σπουδαίο.

πολύ σημαντικό αυτό που είπες Sofia.

 

Rosalita έγραψες:

Όποτε νευριάσει, που μπορεί να συμβεί στα καλά καθούμενα, χωρίς ιδιαίτερο λόγο,

με μία δεύτερη ματιά και παρακολούθηση του, θα δείς ότι δεν είναι χωρίς ιδιαίτερο λόγο.

Ποτέ δεν νευριάζει ένα παιδί χωρίς κάποιο λόγο. Πάντα κάτι κρύβεται απο πίσω.

Απλώς δεν δείχνει το γιατί, - επειδή δεν ξέρει ακόμα πως να το εκφράσει, και δεν του έχει δείξει κανείς ακόμα πως μπορεί να εκφράσει το θυμό που αισθάνεται με τρόπο παραγωγικό - που να το βοηθήσει να αντιμετωπίσει το λόγο που τον κάνει να νευριάζει.

 

Ο ανιψιός μου είναι 3,5 ετών και είναι πολύ πεισματάρης και εγωιστής

το ότι είναι πεισματάρης είναι και ένδειξη εσωτερικής δύναμης (επιμονής πχ), πράγμα πολύ θετικό.

Το πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές οι γονείς δεν ξέρουν τι να κάνουν με την εσωτερική δύναμη που έχει ένα παιδί και για να το αντιμετωπίσουν καταφεύγουν ίσως στην οριοθέτηση αυτής της δύναμης με αυστηρούς τρόπους ή και την τιμωρία του παιδιού. Αυτό σίγουρα οδηγεί σε μεγάλο θυμό το παιδί, δικαίως, μιάς και το να είσαι πεισματάρης, δεν είναι πρόβλημα, ή κάτι κακό στην ζωή.

Μεγάλη παρένθεση: Πεισματάρης για μένα σημαίνει ότι ακολουθάς αυτό που πραγματικά θέλεις, και ότι έχεις και την δύναμη να συνεχίσεις να το ακολουθάς παρόλο που οι άλλοι σου λένε όχι.

Ένα παιδί που μπορεί να το κάνει αυτό, θα γίνει αργότερα ένας ενήλικας που ξέρει τι θέλει στην ζωή του και θα κάνει τα πάντα ακούραστα για να το αποκτήσει. Ότι λάθος και αν κάνει, θα ξέρει ότι εκείνος το διάλεξε και είναι δική του η ζωή. Ο ρόλος του γονέα ιδανικά είναι να το υποστηρίξει όποιο αποτέλεσμα και αν έχουν οι επιλογές του.

 

Για τους γονείς αυτό το χαρακτηριστικό, είναι μία πρόκληση την οποία εάν αντιμετωπίσουν με τον κατάλληλο τρόπο, θα μπορέσουν να τα βγάλουν πέρα με το παιδί τους χωρίς να βρεθούν σε αντιπαράθεση.

 

Απο το μέγεθος και την διάρκεια των φράσεών του όπως περιγράφεις, φαίνεται ότι έχει πολύ θυμό μέσα του προς όλους.. αυτό είναι κάτι βαθύτερο, και σίγουρα δύσκολο να το αντιμετωπίσεις ειδικά εάν δεν είσαι εσύ η υπεύθυνη για την διαπαιδαγώγησή του.

 

Πάντως προσπάθησε να δείς τι τον νευριάζει, γιατί σίγουρα κάτι το προκαλεί.

Δεν είναι απαραίτητο να είναι κάτι μεγάλο..ούτε ενοοώ ότι εσύ ή κάποιος στο δικό σου σπίτι απαραίτητα κάνει κατι, αλλά απλώς ίσως κάτι του θυμίζει εκείνη την ώρα και τον "τσιτώνει".

Τα παιδιά κάποιες φορές προβάλλουν κάτι μεγάλο, σε ένα πολύ μικρό συμβάν και μέσα απο αυτό βρίσκουν αφορμή και να εκφραστούν.

Όπως πχ ένα παιδάκι που χάνει την μικρή μπαλίτσα του η οποία για εκείνο σημαίνει τα πάντα, και κλαίει για ώρες... έτσι μπορεί να συμβεί και με το θυμό. Βρίσκουν λοιπόν μία δίοδο.

Ότι και να είναι, έχει ανάγκη απο υποστήριξη για να το αντιμετωπίσει.

Αν δεν το αντέχεις πρέπει να το συζητήσεις με την αδερφή σου περεταίρω και ίσως να συμβουλευτείτε κάποιο σύμβουλο για το τί άλλο μπορείτε να κάνετε.

Μιλάει έτσι και στα άλλα παιδιά σε παιδικό σταθμό κτλ?

[Rosalita]

Δεν ξέρω στο παιδικό τι κάνει με τα άλλα παιδάκια. Αρχικά όταν πρωτοπήγε (2,5 ετών) ήταν "το κακό παιδί" πάντως...και αυτό το άκουσα από συμμαθητή του! Το θέμα είναι ότι και στο δρόμο μπορεί συναντήσει κάποιον άγνωστο και να τον πει βλάκα στά έτσι απλά. Όσο για το θυμό, μάλλον τον προκαλεί είτε ζήλια (έχει αδερφή 2 ετών) είτε το μάλωμα, που εκεί γίνεται πραγματικά "Τούρκος"!! Το θέμα είναι ότι μάλλον κάποιος πρέπει να δουλέψει μαζί του και να τον μάθει να εξωτερικεύεται, πράγμα δύσκολο γιατί και η μάνα του είναι κάπως έτσι και γιατί δουλεύει πολύ και τον μεγαλώνει η γιαγιά. Θα τις το πω πάντως και ίσως κάποιο βιβλίο την βοηθήσει και την ίδια. Γιατί πραγματικά πιστεύω τώρα που το λες, ότι αυτό είναι η αιτία για όλα αυτά τα ξεσπάσματα. Και είναι άραγε εύκολο ένα παιδάκι 3,5 ετών να μάθει να εξωτερικεύεται?

[Rosalita]

-----------Απλώς δεν δείχνει το γιατί, - επειδή δεν ξέρει ακόμα πως να το εκφράσει, και δεν του έχει δείξει κανείς ακόμα πως μπορεί να εκφράσει το θυμό που αισθάνεται με τρόπο παραγωγικό - που να το βοηθήσει να αντιμετωπίσει το λόγο που τον κάνει να νευριάζει------------

Αυτό πως μπορεί να γίνει?????

[Μαρια Στυλιανακη]

Είναι πολύ σημαντικά όλα αυτά που γράφεις, και απο το ενδιαφέρον σου δείχνει ότι νοιάζεσαι πραγματικά, και έχεις αναγνωρίσει και ότι υπάρχει ανάγκη για κάποιου είδους παρέμβαση.

 

εγώ πιστέυω ότι οπωσδήποτε είναι ανάγκη για αυτό, θα προτιμούσα όμως και να ρωτήσεις στο 801 801 1177 (σύνδεσμος) περιγράφοντας όσο καλύτερα μπορείς την κατάσταση, και να σου πούν και εκείνοι κατά πόσο είναι και επείγον να το κάνετε τώρα, στην ηλικία αυτή που ακόμα είναι ΠΑΡΑ πολύ εύπλαστη η συμπεριφορά των παιδιών.

 

Η γνώμη μου είναι ότι τώρα είναι που μπορείς να κάνεις την διαφορά,

Και είναι άραγε εύκολο ένα παιδάκι 3,5 ετών να μάθει να εξωτερικεύεται?

είναι το πιό εύκολο πίστεψέ με, εάν ξέρεις πως να το κάνεις.

Απλώς λόγω του απο ότι καταλαβαίνω και οι δύο γονείς χρησιμοποιούν μεθόδους που τον θυμώνουν περισσότερο, πρέπει να υπάρχει πολύς συσσωρευμένος θυμός.

Είναι απαραίτητο να ευαισθητοποιηθούν και οι γονείς/γιαγιά του και να καταλάβουν ότι είναι στο χέρι τους να αλλάξει η κατάσταση - σίγουρα και εκείνοι δεν είναι ικανοποιημένοι.

Ο ερχομός της αδερφής παίζει τεράστιο ρόλο σε ένα ήδη υπάρχον θέμα θυμού.

Το πρόβλημα είναι όμως και ότι όταν οι γονείς είναι αυστηροί ή τιμωρούν και θυμώνουν αρκετά με τα παιδιά τους, ότι και εκείνοι συνήθως θα έχουν και κάποιο θυμό μέσα τους - τον οποίο πρέπει να καταλάβουν και να εκφράσουν αλλιώς, έτσι ώστε να αλλάξουν και ριζικά την αντιμετώπιση στο παιδάκι τους.

Φοβάμαι ότι δεν θα φτάσει να ασχοληθείς μόνο με το παιδί..... ...

 

πάντως δες εδώ μία συζήτηση ..

-"Νίκο, ξέρεις κάτι, πρίν είχες θυμώσει και είπες .. θυμάσαι τι ? (αναφορά αστεία στις λέξεις αυτές) Έχεις δυνατή φωνή ε? (με χαρά.) την αλλη φορά αν θυμώσεις, θα καταφέρεις να μου φωνάξεις δυνατά "θύμωσα τώρα πολύ! μπορείς?"

Μίλα του σαν να μιλάς σε μεγάλο άνθρωπο. Ένα παιδί που είναι "πεισματάρικο" ενθουσιάζεται όταν το αντιμετωπίζουν σαν ενήλικα..και θα αισθανθεί περήφανος που είναι ο μεγάλος αδερφός.

(αυτό αφορά τον τόνο της φωνής ε?)

αυτό δοκίμασέ το, για να εκφράσει το θυμό του με τρόπο επιτρεπτό,...

ο στόχος δεν είναι αμέσως να σου πεί ναι ή η άμεση αλλαγή, αλλά σιγά σιγά, επαναλαμβάνοντάς το κάποιες φορές να δεί ότι έχει αυτή την επιλογή.

 

οπωσδήποτε δώσε εκτυπωμένο το άρθρο (στους γονείς και στην γιαγιά) για την αντιμετώπιση του ερχομού νέου μέλους στην οικογένεια http://parents.org.gr/psych/?sid=218 ενδεχομένως να δούν απο αυτό την σημασία που έχει για το μεγάλο παιδί, ο ερχομός του νέου μέλους στην οικογένεια, αλλά και το ότι ίσως δίνουν πολύ μεγάλη αρνητική προσοχή στις αντιδράσεις του.

Δώσε επίσης τα άρθρα για την προσοχή και την επιβράβευση

http://parents.org.gr/psych/?sid=42

http://parents.org.gr/psych/?sid=46

μπράβο σου που δείχνεις αυτή την ευαισθησία, ελπίζω να μπορέσεις να συνεισφέρεις στο να νιώσει καλύτερα ο ανηψιός σου, με το να ευαισθητοποιήσεις τους γονείς και την γιαγιά του ότι μπορούν να είναι διαφορετικά τα πράγματα αρκεί να το προσπαθήσουν...

[Rosalita]

Η αδερφή μου γενικά καταλαβαίνει το προβλημά του με τη ζήλια και σπάνια του φωνάζει και συχνά τον υποστηρίζει, ειδικά σε σχέση με τη μικρή αδερφή. Όμως την έχει βρει αποκούμπι και κάνει ότι του κατέβει στο κεφάλι, και μέσα σε αυτά επικίνδυνα πράγματα ή οι βρισιές, και σε ό,τι του πεις σου λέει " Θα το πω στη μαμά μου να σε δείρει!" δηλ. μάλλον της έχει πάρει τον αέρα...!!! Του 'χει αδυναμία και φαίνεται. Βέβαια, αν της πεις κάτι σου λέει ότι " Διάβασα βιβλία και λένε ... μπλα μπλα..."

Νομίζω τελικά ότι ό,τι το κάνει το κάνει με λάθος τρόπο...δε ξέρω...

[Μαρια Στυλιανακη]

αχ, πάνω στη βιασύνη μου πατήθηκε το πόστ πρίν να το έχω τελειώσει με λαθος κείμενο....!! το διόρθωσα!

 

αν η αδερφή σου δεν είναι πεπεισμένη ότι κάτι πρέπει να αλλάξει, δεν θα αλλάξει κάτι.

υπάρχει περίπτωση, εσένα να σου φάνηκε πάρα πολύ έντονο? δηλ να μήν το κάνει τόσο έντονα μπροστά της και έτσι φυσικά να μήν βλέπει αναγκαιότητα του να αλλάξει κάτι? ή απλά να το έχει συνηθίσει?

Μέχρι κάποιο σημείο, τα παιδιά απλώς βγάζουν θυμό και αυτό δεν είναι πάντα σημάδι ανησυχίας, εκτός αν είναι βέβαια σε μεγάλο βαθμό όπως το περιέγραψες.. Όπως γράφει και στο άρθρο για τα αδερφάκια, είναι φυσικό επακόλουθο το να φέρονται θυμωμένα.

 

Σημαντικό είναι και το θέμα της ασφάλειας δηλαδή εάν τον θυμό τους τον εκφράζουν μόνο λεκτικά ? ή και με την μορφή σωματικής βίας προς τους γονείς ή τους υπόλοιπους και τα παιδιά? (όπως το να χτυπάνε και να δαγκώνουν πχ)

Πέρα απο αυτό είναι και θέμα ευγένειας και πόσο σημαντική είναι για τους γονείς του.

Προσωπικά θα έλεγα ότι στην διαπαιδαγώγηση δεν είναι τόσο σημαντική η ευγένεια σαν κριτήριο, όσο το να εκφραστούν πάντα με τρόπο εντός κάποιων αποδεκτών ορίων, και να μήν κρατάνε μέσα τους τα συναισθήματα που μπορεί να βγούν και με ψυχοσωματικά συμπτώματα που έχουν και άλλες επιπτώσεις μακρόχρονα.

Τώρα με τα επικίνδυνα που λές ότι κάνει... τι κάνει ακριβώς?

 

Ίσως το μόνο που μπορείς να κάνεις είναι να του δωσεις την ευκαιρία να εκφραστεί αλλιώς - με το να πεί ότι θύμωσε, με το να χτυπήσει ένα μαξιλάρι, ένα αρκουδάκι, με το να κάνει μία θυμωμένη ζωγραφιά όταν είναι μαζί σου.

 

πραγματικά εάν οι γονείς του ανηψιού σου δεν βλέπουν αναγκαιότητα στο να αλλάξει κάτι, δεν τους έχουν πεί και κάτι απο τον παιδικό, τότε δεν μένει κάτι άλλο. ...

ο κάθε άνθρωπος έχει άλλα όρια στο τι επιτρέπει στο παιδί του και τί όχι,..

μίλα και με τους ειδικούς στο σύνδεσμο (801 801 1177) αν σε απασχολεί πολύ, σίγουρα θα σε βοηθήσουν καλύτερα.

[Rosalita]

Βασικά όταν νευριάζει βρίζει και χτυπάει τους πάντες. Και επικινδυνα πραγματα εννοώ για τη σωματική του ακεραιότητα...σκαρφαλώνει κτλ, ό,τι κάνουν και τα περισσότερα παιδιά, αλλά χωρίς να ακούει το "Όχι!". Τα κάνει επίτηδες. Το βασικότερο βέβαια είναι η ζήλια και γι'αυτό τον δικαιολογούμε κάπως,αλλά δε ξέρω που θα καταλήξει αυτή η ιστορία. Πολύ φοβάμαι ότι θα γίνει ένα κακομαθημένο παλιόπαιδο...και δε το θέλω καθόλου. Είμαι η νονά του και τον έχω μεγάλη έγνια! Εκτύπωσα πάντως μερικά άρθρα και θα τα δώσω στην αδερφή μου...θα δούμε. Ίσως να τα βλέπω και πιο τραγικά από ότι είναι. Αλλά σίγουρα οι γύρω τον βλέπουν σαν κακομαθημένο...!

[Μαρια Στυλιανακη]

σου εύχομαι καλή επιτυχία....

ενημέρωσέ μας για τις εξελίξεις...

το πιό σημαντικό είναι η "προσοχή" σε όλα αυτά.. δηλαδή το όχι που λες/λέτε, δεν είναι αποτελεσματικό.

το πιό αποτελεσματικό είναι να πείς "πάμε να χοροπηδήσουμε στο κρεβάτι" για να βγάλει εκεί την ενέργειά του, και εκει που εχει σκαρφαλώσει απλώς να τον πάρεις αγκαλιά κατεβάζοντάς τον και λέγοντας τι έχεις να προτείνεις να κάνει.

είναι ο μόνος τρόπος για να μη χρησιμοποιεί τις αταξίες, για να παίρνει την προσοχή σας. - να μήν του δίνετε τότε προσοχή, αλλά μετά.

αυτή είναι η χρυσή συνταγή........ καλή τύχη στην εφαρμογή της!!!

[administrator]

τόπικ με παρόμοιο θέμα υπάρχει επίσης και εδώ

http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?t=369

[elenik]

Ηρθαμε και εμεις στο club. Ακουσα απο τα χειλι του Βασιλακη μου αμετρητες φορες "...ακας" . Το αγνοησα αλλα εξακολουθει να το λεει και οχι τιποτα αλλο το ειπε και στον παππου. Οποτε επρεπε να αντιδρασω και του ειπα οτι αυτη ειναι κακια λεξουλα και δεν την λεμε σε ατομα που αγαπαμε (γκαφα ως συνηθως )

[kgial]

Να εφαρμοστει ο "ΝΟΜΟΣ 4000,05"!!!!

Ανοιχτε τα αναμορφωτηρια....εκτος απο σωστη διαπαιδαγωγηση των ατιθασων παιδιων θα δημιουργηθουν νεες θεσεις εργασιας!!!

[Sam]

Δεν ξέρω κατά πόσο έχει συζητηθεί το συγκεκριμένο θέμα αν ναι ζητάω συγνώμη.......

Ο γιος μου 23 μηνών έχει μάθει να χρησιμοποιεί τις λέξεις χαζός ή παλιό μλκς και άλλα χαριτωμένα κατά πολλούς

που του τα έχουν μάθει με την

αιτιολογία σιγά μικρό παιδί είναι......

Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι αποδεκτή και θα ήθελα να μάθω τον τρόπο

που μπορώ να την σταματήσω πριν αρχίσει να το κάνει εκτός σπιτιού.......

Προς στιγμήν όταν λέει χαζομαμά ή παλιομπαμπά τον βάζω στο κρεβάτι του

τιμωρία( δεν μπορεί να βγει και κλαίει )εξηγώντας του φυσικά για ποιόν λόγο

γίνεται αυτό αλλά μετά από λίγο όσο και να του μιλάω επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό

σας παρακαλώ τα φώτα σας

[DALIA]

στελιτσα η προσωπικη μου γνωμη, που σε'μενα επιασε ειναι ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ σ'αυτα που λεει.Δεν πρεπει ουτε μια στιγμη να νιωσει οτι εκανε κατι τοσο μη αποδεκτο.

[maryp]

Συμφωνώ με την προλαλήσασα. Επιλεκτική κώφωση και διαλογισμός (για τα νευρα σου αυτό, όταν τον ακούς να λέει τέτοια). Θα το κόψει μόνος του, όταν δει ότι δεν σου τραβάει την προσοχή με αυτόν τον τρόπο... Αν δεν το κόψει, εδώ είμαστε!

[alvadi]

Και γω συμφωνώ με τη Dalia. Απλά αδιαφορία σα να μη το άκουσες....

[ANF]

Δεν ξέρω κατά πόσο έχει συζητηθεί το συγκεκριμένο θέμα αν ναι ζητάω συγνώμη.......

Ο γιος μου 23 μηνών έχει μάθει να χρησιμοποιεί τις λέξεις χαζός ή παλιό μλκς και άλλα χαριτωμένα κατά πολλούς

που του τα έχουν μάθει με την

αιτιολογία σιγά μικρό παιδί είναι......

Η συμπεριφορά αυτή δεν είναι αποδεκτή και θα ήθελα να μάθω τον τρόπο

που μπορώ να την σταματήσω πριν αρχίσει να το κάνει εκτός σπιτιού.......

Προς στιγμήν όταν λέει χαζομαμά ή παλιομπαμπά τον βάζω στο κρεβάτι του

τιμωρία( δεν μπορεί να βγει και κλαίει )εξηγώντας του φυσικά για ποιόν λόγο

γίνεται αυτό αλλά μετά από λίγο όσο και να του μιλάω επαναλαμβάνεται το ίδιο σκηνικό

σας παρακαλώ τα φώτα σας

 

Εγω εκανα στην αρχή τιμωρία, και μετα ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ... το κανει γιατί εχει δει οτι "τσιμπατε" δηλαδή ασχολείστε μαζί του, ακομα και η τιμωρία ειναι αρνητικη ΠΡΟΣΟΧΗ, αρνητικη μεν, προσοχη δε...

 

Τα εχω περασει και εγω αυτα και μου ανεβαινε το αιμα στο κεφαλι... τι τιμωρίες, τι εξηγήσεις... τιποτα... μου ελεγαν "δεν θα το ξανακανω" και μετα παλι τα ίδια... μεχρι που επαψα να ασχολουμαι, ανέκφραστη απλα αλλαζα δωματιο και το εκοψε.

[dora]

Αμ τωρα χτυπησε φλέβα...

Ο δικος μου ακομα καν δεν μιλαει και λεει "μακακα" "τανα" και διαφορα τετοια ωραια..

Φυσικα δεν φταιει το παιδι φταιει ο παππους και ο πατερας του που θελουν να το "μορφωσουν¨το παιδι και του τα μαθαινουν για να γελανε..

Εγω τους ειπα μονο το εξης.. Αν το παιδι στο σχολειο μπει τιμωρια επειδη εβρισε θα τους κρεμασω και τους δυο αναποδα απο τα νυχια και θα τους καω φαλαγγα. Και θα τους παω απο το αυτι στο σχολειο να τους ξεφτιλήσει η δασκαλα μπροστα στα ματια του παιδιου ωστε να χασουν και οι δυο την "αιγλη" τους και το "κυρος" τους.

μερικοι ανθρωποι δενσκεφτονται τιποτα..

[Sam]

dora που να δεις μούτρα που κρέμασε ο μπαμπάς μας όταν γύρισε ο μικρός

και του είπε άντε μλκ δεν φτάνει που του το έμαθε τώρα ζητάει και τα ρέστα

[ALEXIS K STELLA]

Έχω κι εγώ πρόβλημα με το θεματάκι.

Οι μόνες άσχημες λέξεις που μπορεί να ακούσει ο Μανώλης είναι κατά την οδήγηση ή στο πάρκο.Έχει μάθει 2 λέξεις (την κλασσική-μλκ-κι άλλη μία χειρότερη!!!)

Η αδιαφορία δεν ''δούλεψε" και νοιώθω πολύ άβολα .Περιμένω κι άλλες λύσεις...

[Polina]

Ομοίως αδιαφορώ και ότι "προσπαθειες" κάνει, δεν πιάνουν! έτσι σταματά να προσπαθεί!

[TZOYTZA]

στελιτσα η προσωπικη μου γνωμη, που σε'μενα επιασε ειναι ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ σ'αυτα που λεει.Δεν πρεπει ουτε μια στιγμη να νιωσει οτι εκανε κατι τοσο μη αποδεκτο.

 

και εμεις το ιδιο κανουμε με την κορη μου αδιαφορια και καμια φορα της εξηγω οτι αυτη τη λεξη δεν ειναι σωστο να την λεμε και ετσι οποτε πει τιποτα

με κοιταει καλα καλα και λεει πιπερι!!! εμενα βεβαια τωρα ειναι μεγαλη και μπορει να καταλαβει αλλα σε αυτη την ηλικια πιστευω οτι αν δεν δωσεις σημασια μπορει και να το ξεχασει!!

[demi]

μα καλα βρε κοριτσια..τι ειναι αυτοι οι αντρες ?οταν εγινε αυτο το πραγμα σε μας την πρωτη φορα ο παππους (πατερας μου παρακαλω)αισθανοταν μια υπερηφανεια λες και περασε το παιδι στο harvard...τρελλαθηκα και δεμ περιμενα τετοια συμπεριφορα διοτι οταν μας μεγαλωνε εμας και λεγαμε κατι τετοιο τρωγαμε το ξυλο της αρκουδας...

ετσι λοιπον αφου ξεκαθαρισα την θεση μου πρωτα με τους γυρω γυρω και εγω αδιαφορησα...αλλα ΤΕΛΕΙΩς μιλαμε..

οποτε τωρα το ξεχασε..το παιδι δεν αντιλαμβανεται την εννοια αυτων που λεει απλα εισπρατει την αντιδραση μας....

ας μας βοηθησει και η ΜΑΡΙΑ καλυτερα..

καλα βρε Σαμ τοσο πολυ μεγαλωσε ο Αντρικος?απιστευτο...

[Lia]

Υποθέτω πως αν αδιαφορήσετε κάποια στιγμή θα πάψει να τα επαναλαμβάνει (άλλωστε δεν κάνει τίποτε άλλο νομίζω παρά να επαναλαμβάνει αυτά που ακούει).

 

ΕΙΝΑΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ όμως -γνώμη μου πάλι, δεν είμαι ειδικός- να μην τις λέτε ούτε εσείς αυτές τις λέξεις..... Από σας πρέπει να ξεκινήσει το μάθημα.... και να γίνει παράδειγμα.

 

Όταν λέω εσάς εννοώ τους "φταίχτες"..... Μπαμπάς, φίλοι, συγγενείς....

 

Υ.Γ.: Εμείς οικογενειακώς δεν βρίζουμε, γενικώς.... Οι γονείς μου δεν έβριζαν ποτέ (μα ποτέ).... και μάθαμε ακόμα και όταν νευριάζουμε να μην βρίζουμε... Υπάρχουν χιλιάδες άλλες λέξεις να εκφραστούμε από τις κλασικές βρισιές που κυκλοφορούν..... Δόξα τω Θεώ, η γλώσσα μας είναι αρκετά πλούσια....