Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
 Εάν η διεύθυνση E-Mail σας δεν υπάρχει, δεν λειτουργεί, ή σας είναι άγνωστη, παρακαλούμε στείλτε μας το νέο σας E-Mail  &  το όνομα χρήστη σας στο a d m i n i s t r a t o r @parents.org.gr ! 
  • Tell a friend

    Είναι ενδιαφέρον αυτό το θέμα συζήτησης στο Parents.org.gr; Μοιράσου το με μια φίλη ή έναν φίλο!

ΕΧΟΥΝ ΖΗΛΕΨΕΙ ΤΗΝ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ ΣΑΣ?


Recommended Posts


Διαφημίσεις


  • Απαντήσεις 56
  • Πρώτη δημ/ση
  • Τελευταία Απάντηση

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Περισσότερες δημοσιεύσεις

Ναι, πλέον ζηλεύω στην ηλικία που είμαι όταν ακούω για εγκυμοσύνες, και ειδικά για δεύτερες εγκυμοσύνες συνομηλίκων... Όχι με κακία βέβαια, ούτε αισθάνομαι ούτε και βγάζω κακία, αντιθέτως εύχομαι κάθε καλό από καρδιάς, δεν φθονώ δηλαδή, αλλά πώς να το πω... παγώνω κι απομακρύνομαι, δεν έχω διάθεση να προσποιούμαι την καλή χαρά γιατί η ψυχή μου πονάει.

it's never too late to start all over again

 

Link to comment
Share on other sites

Μια δεύτερη ευκαιρία πιστεύω πως την αξίζει. Δεν έχει περάσει και λίγα... Έκανε λάθος, το διαπίστωσε και θέλησε να επανορθώσει.

 

Το οτι περασε πολλα δεν την δικαιολογει, πιστεψε με. Το ιδιο διαστημα περνουσα και εγω το γολγοθα μου. Αλλα η χαρα μου για εκεινη ηταν αυθεντικη! Ευκαιρίες ειχε πολλες πριν γίνει η οριστική ρηξη. :(

UJF8p2.png

aq8Pp2.png

Link to comment
Share on other sites

Η ζήλεια είναι φυσιολογική αρκεί να μην ξεπερνάει τα όρια. Το ότι ζηλεύουμε κάποιον γιατί έχει καλύτερη δουλειά, γιατί είναι έγκυος και εμείς όχι, γιατί παντρεύεται και εμείς χωρίζουμε, άνθρωποι είμαστε και δε μπορούμε να ελέγξουμε απόλυτα τα συναισθήματά μας. Όμως, είναι και σωστό να χαιρόμαστε στην χαρά του άλλου και να ξεχνάμε λίγο τα δικά μας. Αλλιώς τι φίλοι είμαστε; Θυμάμαι όταν ήμουνα έγκυος στο δεύτερο είχα πάει σε μια πολύ καλή μου φίλη που μου το βάφτισε τελικά γιατί έκανε συγκέντρωση για τα γενέθλιά της. Εκεί ήταν και μια άλλη κοπέλα που είχε ήδη ένα παιδί και προσπαθούσε για δεύτερο με εξωσωματικές -τελικά δεν τα κατάφερε δυστυχώς- και όταν είπα ότι αισθανόμουν χάλια που ήμουν έγκυος επειδή είχα ανασφάλειες, φοβία ότι δεν θα κατάφερνα να αντεπεξέλθω σε ένα δεύτερο παιδί, γύρισε και είπε με ζήλεια και λίγο κακία " τα παιδιά έρχονται σε αυτούς που δεν τα θέλουν ενώ σε αυτούς που θέλουν δεν έρχονται" Της είπα ότι εγώ το θέλω το παιδί μου, αλλά αισθάνομαι ανασφάλεια. Μετά που το σκεφτόμουν, συνηδητοποίησα ότι έβγαινε η πίκρα που ένιωθε επειδή δεν μπορούσε να αποκτήσει δεύτερο. Προσπάθησα να μπω στη θέση της και πραγματικά πίστεψα ότι της βγήκε αυθόρμητα και ίσως να το μετάνιωσε αργότερα.

s-age.pngs-age.png

 

 

Link to comment
Share on other sites

Κοριτσάκι μου με το καλό καταρχάς! :-D

Καλό θα ήταν να κρατήσεις μακριά σου τέτοιους ανθρώπους ώστε να μην χρειάζεται να βάζεις τον εαυτό σου σε διαδικασίες αυτού του τύπου. Είσαι σε μια περίεργη κατάσταση, λόγω εγκυμοσύνης και το μόνο που πρέπει να έχεις είναι θετικούς και καλούς ανθρώπους γύρω σου. Είναι κρίμα να βασανίζεσαι με ίσως, μα γιατί, μπορεί και δεν ξέρω τι άλλο επειδή ο άλλος σκέφτεται "ανάποδα" για το καλύτερο που θα μπορούσε να συμβεί σε μία γυναίκα: να έχει μέσα της ένα ψυχάκι :P

Μην σκας λοιπόν για τέτοια άτομα γιατί, εκτός του ότι δεν το αξίζουν, αυτό το πλασματάκι μέσα σου σε έχει απόλυτη ανάγκη, ήρεμη και χαλαρή (όσο γίνεται τουλάχιστον).

Φιλιά και πάλι με το καλό!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Προσπαθώ τέσσερα ολόκληρα χρόνια για παιδί! Στο διάστημα αυτό είδα όλες τις φίλες μου να παντρεύονται, να κάνουν το πρώτο τους παιδάκι, το δεύτερο παιδάκι κι εγώ εκει....απλός παρατηρητής.....Στο διάστημα που οι φίλες μου έμεναν έγκυες και γεννούσαν εγώ πέρασα ένα εξωμήτριο, έχασα μία σάλπιγγα, πήρα στα χέρια ένα ασχημο σπερμοδιάγραμμα, έκανα ένα χειρουργείο για αφαίρεση πολυπόδων ενδομητρίου, ακόμη ένα για ένα άλλο πρόβλημα υγείας και άλλα που θα έπαιρνε μία ολόκληρη σελίδα να τα γράψω...Ακόμη δεν τα κατάφερα να μείνω έγκυος ( δύο χρόνια μετα το εξωμήτριο)

Ολο αυτό το διάστημα, όταν ακουγα για εγκυμοσύνες, εκείνο που με πλήγωνε περισσότερο από όλα ήταν το γεγονός ότι δεν χαιρόμουν τόσο όσο θα έπρεπε να χαρώ....Πάντα έλεγα "μπράβο! συγχαρητήρια" αλλά μέσα μου έκλαιγα για μένα....Ελεγα "εγώ;;;" Δεν σου κρύβω πως πολλές φορές εκνευριζόμουν κιόλας....Ειδικά όταν μου έλεγαν πως έμειναν με την πρώτη, χωρίς καν να προσπαθούν.....Εκεί, ήταν το χειρότερο μου....Δεν μου φταίνε σε τίποτα οι εγκυούλες...Απλά, μου θυμίζουν πόσο άτυχη ήμουν εγώ στο συγκεκριμένο θέμα και αισθάνομαι μειονεκτικά πλάι τους....Τις βλέπω και από τη μια αισθάμ=νομαι τρυφερότητα, από την άλλη όμως λέω " τι τυχερές! το γνωρίζουν άραγε πόσο τυχερές είναι;" Ξέρεις τι πιστεύω ώρες- ώρες; Οτι όταν αποκτάς κάτι με πολύ μεγάλη ευκολία, ίσως να μην μπορείς να αντιληφθείς πόσο σημαντικό είναι για κάποιον που δεν μπορεί να το απκτήσει! Σκέψου να είσαι σε μία γέφυρα με την φίλη σου....Εσύ να την περνάς γρήγορα κι ανώδυνα...Για κείνη να είναι δύσκολο....να φτάνει στη μέση και να ξαναγυρίζει πίσω...να φοβάται να ξεκινήσει....όταν ξεκινάει να πέφτει....Τι θα κάνεις; Θα της λες από την άλλη πλευρά πόσο εύκολο ήταν για σένα;;; Οχι! Θα την εμψυχώνεις....Κι αν αυτή κακιώσει μαζί σου, και σου βάλει τις φωνές πάνω στην απελπισία της και την στενοχώρια της, τι θα κάνεις;;;Θα φύγεις;;;Οχι...θα την αφήσεις να ηρεμήσει και μετά πάλι θα την εμψυχώσεις.....

Δωστης λίγο χρονο....Και το μήνυμα που έστειλες....δεν μου αρεσε! Παρ'την ένα τηλέφωνο....Εσύ έφυγες από το σπίτι της τσαντισμένη....Βγείτε για καφέ...Πες της ότι είσαι δίπλα της....Μίλησε της για σένα....πες της ότι θέλεις να μοιράζεσαι μαζί της στιγμές από την εγκυμοσύνη σου....

Ολα αυτά μόνο αν την ξαναθές στη ζωή σου! Αν πιστεύεις ότι δεν αξίζει τον κόπο, τότε μην κάνεις τίποτα....

 

 

η περιγραφη αυτη θα μπορουσε καλλιστα να ηταν δικη μου..ετσι ενιωθα και γω..δεν χαιρομουν οσο θα επρεπε για τις εγκυμοσυνες των φιλων μου επειδη ενα γιατι οχι και γω παντα με επνιγε..τελικα οταν εμεινα εγκυος και λιγο μετα εμεινε και μια απο τις καλυτερες μου φιλες το χαρηκα τοοοοσο πολυ!αφου ελεγα ευτυχως που ειμαι και γω εγκυος και χαιρομαι οσο πρεπει για την εγκυμοσυνη της φιλεναδας μου!

και κοριτσια επειδη εχω βρεθει για τεσσερα χρονια στην θεση των γυναικων που προσπαθουν για παιδι και για καποιο λογο δεν ερχεται, τα συναισθηματα ειναι παραξενα οπως και οι αντιδρασεις!ομως η ζηλεια δεν ηταν η κακοπροαιρετη..ηταν του τυπου εγω ποτε θα μεινω εγκυος?θα μπορεσω ποτε να κανω παιδακια..?σε καμμια περιπτωση φθονος!

* Τα πιο γλυκά χαμόγελα,που υπάρχουν στη ζωή μας,μας δίνουνε απλόχερα,οι άγγελοι οι δικοί μας,Κι αυτοί είναι τα μικρά παιδιά,που ζουν ανάμεσά μας,και μας διδάσκουν πως σωστά...να λειτουργεί ...η καρδιά μας...Κάθε πρωϊ στα μάτια τους,βλέπουμε άλλιως το κόσμο...με άνθη και ροδόσταμο..μέλι ,μέντα και δυόσμο...

Link to comment
Share on other sites

Εγω κοπέλα μου θα σου πω την δική μου ιστορία, λίγο ανάποδα απο την δική σου

όταν έχασα το δεύτερο παιδάκι μου, γειτόνισα (πιναμε και κανέναν καφε που και που) έμεινε έγκυος. Ρωτούσε λοιπόν την μαμά μου αν θα πρέπει να μου το πεί η όχι...η μαμά μου της απάντησε – Φυσικά και πρέπει...θα χαρεί πολύ!!! και όντως χάρηκα πολύ...γιατί να μη χαρώ???που ένα παιδάκι θα έρθει στον κόσμο??που μια γυναίκα θα γίνει μανούλα???μήπως θα έπρεπε να σκεφτώ να πάθει κι αυτή τα ίδια???η μήπως θα το σκεφτόταν τελικά αυτή αν της συνέβαινε κατι αντίστοιχο (φτου ΠΑΝΑΓΙΑ μου,μακρια!!!!)

γεννάει με το καλό,ένα φατσόνι τρομερό...όλο νάζι,γλύκα...άλλο πράμα...αρχίζουμε να κάνουμε πολύ παρέα,διακοπές μαζί,καφέδες,επισκέψεις....μένω ξανά έγκυος...όλα σούπερ....αρχίζουν τα προβλήματα της εγκυμοσύνης...τι συμβαίνει???που καιρός να ασχοληθώ...άλλα ζόρια...να φανταστείς και ο άντρας της άφαντος,που έκανε ακόμη πιο τρελή παρέα με τον δικό μου...χάνω το μωρό...άφαντη..ούτε μια κουβέντα...καθόμαστε στο μπαλκόνι,τους ακούμε που είναι μέσα...μια καλημέρα δεν λένε...γιατι??? κολιέται λέτε η γκαντεμιά???πάντως μάλλον φοβάται...δεν ξέρει να μιλήσει???να πεί μια κουβέντα???

απο την προσωπική μου πείρα, και με τους ανθρώπους που εγω συναναστρέφομαι εχω να πω αυτο: μια γυναίκα που προσπαθει/αγωνίζεται/ παλεύει για την απόκτηση ενός παιδιού ΔΕΝ ΖΗΛΕΥΕΙ!!!και φυσικά σκέφτεται...αχ μακάρι να είμαι έγκυούλα...αχ μακάρι να έχω κι εγώ μια στρουμπουλή κοιλιτσα που θα φιλάει ο άντρας μου...αχ μακάρι να νιώσω αυτό το φτερούγισμα μέσα της ... αχ μακάρι να ζήσω τη στιγμή που θα το πάρω στην αγκαλιά μου....για μένα αυτό δεν είναι ζήλια...είναι καημός.....δεν πιστεύω οτι καμία γυναίκα θα μπορούσε να σκεφτεί άσχημα!!!κι αν υπάρχουν,κι εγώ ζω στο ρόζ συννεφάκι ε τότε ΝΤΡΟΠΗ!!!!

 

αλήθεια είμαι εκτός θέματος???:oops:πάλι τα δικά μου λέω...:oops:?

καλή εγκυμοσύνη σου εύχομαι...κι αν όντως πιστεύεις οτι ισχύει κάτι τέτοιο πραγματικά πέφτω απο τα σύννεφα....

 

δεν εχω λογια για αυτο το κοριτσι!!!!αχ καλη μου FDP θα γινεις η καλυτερη μανουλα του κοσμου:):)!!!

κοριτσια λογικο ειναι να υπαρχει ζηλια σε ολες τις γυναικες που προσπαθουν κ δεν μενουν ευκολα,ή που μενουν αλλα δεν τα καταφερνουν,αυτο που δεν θεωρω λογικο ειναι μια γυναικα που ειναι κ εγκυος να μην τις καταλαβαινει...:rolleyes::rolleyes::rolleyes::rolleyes:

ευχομαι στις εγκυουλες με το καλο να φερουν στην ζωη τα θαυματακια του κ στις μελλοντικες μανουλες συντομα να γινουν!!!

χαμογελα τρελλα κ ολα θα πανε μια χαρα

το αγορακι μου ειναι η ζωη μου ολη!!!!!!!!!!!

Link to comment
Share on other sites

Λάβετε μέρος στην συζήτηση

Μπορείτε να δημοσιεύσετε το κείμενό σας τώρα και να ολοκληρώσετε την εγγραφή σας αργότερα. Εάν έχετε ήδη όνομα/λογαριασμό χρήστη, συνδεθείτε τώρα για να δημοσιεύσετε με το όνομα χρήστη σας.
Προσοχή: Η δημοσίευσή σας θα χρειαστεί να εγκριθεί από τους διαχειριστές πριν αναρτηθεί στο φόρουμ.

Guest
Απάντηση σε αυτό το θέμα...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Ο σύνδεσμος εμπεδώθηκε αυτόματα.   Εμφάνιση URL ως απλό σύνδεσμο

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Δημιουργία νέου...