ΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΞΑΝΑΚΑΝΑΤΕ

[ελενανικολ]

Νομίζω πως ναι... Αλλά εγώ περνάω το στάδιο "2ο παιδάκι μου" οπότε τα έχω ξεπεράσει αυτά.

Αναθεώρησα στο θέμα αγκαλιάς. Αν τηρούνται όλοι οι κανόνες υγιεινής (καθαρά χέρια και πανί στα ρούχα αυτού που το παίρνει αγκαλιά) και αν φυσικά είναι υγιής δεν υπάρχει νομίζω κανένας λόγος να μην το πάρουν αγκαλίτσα ακόμα και νεογεννητάκι. Είμαι κατά των φιλιών και στο να του πιάνουν τα χεράκια όταν περνάει το στάδιο της ανακάλυψης των χεριών όπου τα βάζει στο στόμα του. Δλδ περίπου στην ηλικία της μωρού σου και του μωρού μου! Το λέω ευγενικά και ξεκάθαρα. Και δεν το δίνω σε καπνιστές εκτός κι αν πάει πολλή-πολλή ώρα από το τελευταίο τους τσιγάρο.

 

Στο πίσω μέρος του μυαλού μου βλέπω εμένα σε 25-30 χρόνια ως πεθερά με τη νύφη μου να μου απαγορεύει να αγγίξω το παιδί του παιδιού μου. Όσο δικαίωμα έχει η μάνα και ο αδερφός μου να πιάσουν το μωρό μου άλλο τόσο έχουν και η μάνα του άντρα μου και οι αδερφές του. Το γεγονός ότι δεν τις χωνεύω δε μου δίνει το δικαίωμα να τους απαγορεύσω να το αγκαλιάσουν, παίξουν, ταχταρίσουν.

 

Για να σε καθησυχάσω λίγο...Τα χεράκια στο στόμα είναι ένα απόλυτα φυσιολογικό στάδιο της ανάπτυξης των μωρών και δεν είναι απαραίτητα υποκατάστατο πιπίλας. Εκτός πια κι αν το βλέπεις να έχει χώσει τον αντίχειρα κανονικά και να βυζαίνει με μανία! Ο γιος μου φαν της πιπίλας (πώς θα την κόψουμε δεν ξέρω!!!) την έφτυνε για να μασουλάει, δαγκώνει, πιπιλάει, ρουφάει τα χέρια, τα δάχτυλα, τις γροθιές εκείνο το διάστημα. Οπότε δε θα σε γλίτωνε η πιπίλα. Σε γλιτώνει το "κοντά τα χέρια σου μη στα κόψω!" σε όποιον αγγίζει μανιωδώς :lol:

Είχα εξαδέλφη που του φιλούσε τα χέρια. Τότε με πείραξε πολύ. Της το είπα ξεκάθαρα. "Τάδε σε παρακαλώ πολύ μη φιλάς στα χεράκια γιατί τα βάζει συνέχεια στο στόμα του."

 

Εγώ πάντως όσα είπα ότι δεν θα ξανακάνω στο 2ο τα ξανάκανα!

Και κούλαρα εντελώς θέλοντας και μη.

π.χ όταν γεννήθηκε η μικρή ο γιόκας μου ήταν μόλις 15 μηνών μωράκι. Θεώρησε πολύ φυσικό όταν μια μέρα έκλαιγε η αδελφούλα του να βγάλει από το στόμα του την πιπίλα του και να τη χώσει πριν προλάβω να αντιδράσω στο στόμα της μικρής! Για να μην αναφερθώ σε δαχτυλα, παιχνίδια, φαγητό...

Όπως καταλαβαίνεις το γεγονός ότι θύμωνα όταν η ξαδέρφη μου φιλούσε τα χεράκια του γιου μου πλέον μου φαίνεται αστείο!

 

Μια συμβουλή από εμένα! Ένα πράγμα να μην κάνεις και να μην ξανακάνεις στο μέλλον. Να μην ακούς κανέναν (ούτε καν εμένα!! :lol: ) σε ότι αφορά την ανατροφή του παιδιού σου. Ακολούθησε το ένστικτό σου, να έχεις εμπιστοσύνη στον εαυτό σου, είσαι η καλύτερη μανούλα για το παιδί σου!

τι ωραια που τα εχεις γραψει ολα... μπορει αν μην τα εκανα η τα κανω η να σκεπτομουνα καποια κ να τα κραταγα για μενα... αλλα τα εγραψες τοσο ωρια και προπαντως το τελευταιο.. εισαι μανουλα, εχεις ενστικτο... ακολουσε την καρδουλα σου και εισαι τελεια μαμα!!!!

μια ¨συμβουλη¨σε μαμαδες, σε μελλουσες μανουλες, στον κοσμο γενικοτερα, οτι θες να πεις να το λες με τροπο και ποτε να μην κανεις αυτο που δεν θες να σου κανουν,,,!

 

εγω παντως αυτο που σιγουρα δεν θα ξαναεκαναδεμ εχει σχεση με το τι θα επετρεπα σους αλλους η τι δεν θα επετρεπα αλλα εχει σχεση με μενα... δεν θα ετρωγα τοσο ευκολα , τα χρηματα τις λοχεις, γεννας , μητροτητας κτλ... αδειων, επιδοματων.. δεν θα εκλεινα αλλες τρυπες, ουτε θα επαρνα δωρα ,¨σας το κανει το μωρο δωρο που γεννηθηκε(οπου βλεπεις ουφο, βλεπεις ελεναχαχα) και δεν θα τα σπαταλουσα γενικως τοσο ευκολα... θα επαιρνα πραγματα μοοοοονοοοοο για τον γιο μου!

[mpaki]

Πολύ ωραίο θέμα γι αυτό και το επαναφέρω...

 

-Δεν θα ξαναρνιώμουν βοήθεια από αυτούς που ήθελαν να βοηθήσουν τις πρώτες μέρες, αντίθετα θα τους έλεγα "ναι παρακαλώ μπορείτε να σιδερώσετε ή να μαγειρέψετε ή να φέρετε το ταπεράκι ή να πάτε για ψώνια" (συνήθως δεν σου παίρνουν και λεφτά μετα ) Η ευγένεια σε αυτό το θέμα με ξεπάτωσε.

 

-Δεν θα ξαναπίστευα τον άντρα μου ότι θα τα κάνει όλα αυτός και δεν χρειαζόμαστε βοήθεια από κανέναν. Απλά δεν μπορεί!!!

 

-Δεν θα ξαναέκανα καισαρική (μακάρι )

[afrodite33]

Πολύ ωραίο θέμα γι αυτό και το επαναφέρω...

 

-Δεν θα ξαναρνιώμουν βοήθεια από αυτούς που ήθελαν να βοηθήσουν τις πρώτες μέρες, αντίθετα θα τους έλεγα "ναι παρακαλώ μπορείτε να σιδερώσετε ή να μαγειρέψετε ή να φέρετε το ταπεράκι ή να πάτε για ψώνια" (συνήθως δεν σου παίρνουν και λεφτά μετα ) Η ευγένεια σε αυτό το θέμα με ξεπάτωσε.

 

-Δεν θα ξαναπίστευα τον άντρα μου ότι θα τα κάνει όλα αυτός και δεν χρειαζόμαστε βοήθεια από κανέναν. Απλά δεν μπορεί!!!

 

-Δεν θα ξαναέκανα καισαρική (μακάρι )

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ!!!!!!!!!!!!!

[marchalina]

Θα επεμενα περισσοτερο να παρει πιπιλα

Θα εβγαζα περισσοτερα βιντεο

[KonstantinaDimitris]

Το θέμα είναι τρομερό κ πολύ επίκαιρο για μένα που περιμένω το 2ο μωράκι μου. Τι δεν θα ξαναέκανα λοιπόν:

ΔΕΝ θα το παίρνω συνέχεια αγκαλιά - μου έχει ανοίξει η μέση

ΔΕΝ θα το κοιμίζω στα χέρια μου, αλλά κατευθείαν στην κούνια του

ΔΕΝ θα αγχώνομαι για το πόσα γραμμάρια πήρε

ΔΕΝ θα τσακώνομαι με τον άντρα μου για το τι βοήθεια μου προσφέρει! Απλά τα κάνω όλα μόνη μου κ τελειώνει το θέμα.

ΔΕΝ θα αγχωθώ για το αν θα καταφέρω να θηλάσω ή όχι. Αν μπορέσω έχει καλώς, αλλιώς σκόνη.

ΔΕΝ θα τρέχω να τα προλάβω όλα- κ καθαρό σπίτι κ φαγητό κ σεξ ( χαχαχαχα)

 

 

Φιλάκια κ καλό μας κουράγιο!!!

[tot72]

Δεν θα παιρνα μόνο 4 κιλά στην εγκυμοσύνη και 13 κιλά μετά την εγκυμοσύνη που πεσα με τα μούτρα στο φαΐ και έχω γίνει σαν φοράδα.

[mariazerta]

Δεν θα παιρνα μόνο 4 κιλά στην εγκυμοσύνη και 13 κιλά μετά την εγκυμοσύνη που πεσα με τα μούτρα στο φαΐ και έχω γίνει σαν φοράδα.

ενταξει εισαι ΘΕΑ!!!!!! εγραψες!!!!!!!!:lol::lol:

[mariazerta]

λοιπον εγω ΔΕΝ θα αγχωνομουν τοσο για τον θηλασμο κ ισως ετσι να τα καταφερνα καλυτερα!! ΘΑ της εδινα πιπιλα εξαρχης κ οχι τωρα που την εχει για παιχνιδι!! ΔΕΝ θα ακουγα ολες τις μ@λ... του καθε καλοπροαιρετου κ στεναχωριομουν!!!!!!

[ditop]

Το θέμα είναι τρομερό κ πολύ επίκαιρο για μένα που περιμένω το 2ο μωράκι μου. Τι δεν θα ξαναέκανα λοιπόν:

ΔΕΝ θα το παίρνω συνέχεια αγκαλιά - μου έχει ανοίξει η μέση (κακως. Μπορεις να καθεσε και να το εχεις αγκαλια.Ενα χρονο το πολυ μετα θα παρακαλας και θα σου λειπει η αγκαλιτσα)

ΔΕΝ θα το κοιμίζω στα χέρια μου, αλλά κατευθείαν στην κούνια του(οπως και παραπανω)

ΔΕΝ θα αγχώνομαι για το πόσα γραμμάρια πήρε (πολυ σωστα θα κανεις)

ΔΕΝ θα τσακώνομαι με τον άντρα μου για το τι βοήθεια μου προσφέρει! Απλά τα κάνω όλα μόνη μου κ τελειώνει το θέμα.(οχι, αλλα θα την απαιτεις και θα λες και ενα αντε γιατι α!!!!)

ΔΕΝ θα αγχωθώ για το αν θα καταφέρω να θηλάσω ή όχι. Αν μπορέσω έχει καλώς, αλλιώς σκόνη.(ΣΩΣΤΑ)

ΔΕΝ θα τρέχω να τα προλάβω όλα- κ καθαρό σπίτι κ φαγητό κ σεξ ( χαχαχαχα) (ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ)

 

Φιλάκια κ καλό μας κουράγιο!!!

Μακαρι να ειχα παρει και τα πρωτα τρια παιδακια μου αγκαλια οσο το τεταρτο. Μου λειπει πολυ.

[KonstantinaDimitris]

Δλδ. Το να τα κοιμίζουμε στα χέρια είναι προτέρημα;;; Πού βοηθάει;;;

[ditop]

Δεν λεω αυτο. Απλα ειναι ωραιο για τη μανουλα να το εχει στην αγκαλι. Η νταντα απο την Αγγλία θα με αφοριζε, αλλα προτειμω να αγκαλιαζω το μωρο μου απο το να το αφηνω να κλαιει. Κακο σιγουρα δεν του κανω. Αγαπη του δίνω. Πιος μου λεει οτι ο τροπος ανατροφής των Αγγλων με την αυστηροτητα ειναι καλως για τα παιδια;

[jo89]

Δεν θα ξαναεκανα σαν τρελη οταν πηγαιναν να με βγαλουν φωτο στο μαιευτηριο ολο ελεγα μετα μετα και στην τελικη δεν εχω ουτε μια φωτο απο το μαιευτηριο με το μωρακι μου....:(

 

Δεν θα ξαναεπαιρνα την μαμα μου μαζι στην επομενη γεννα μου μεεεεγα λαθος

 

Δεν θα ξανακουγα την παιδιατρο στο θεμα θηλασμου(ευτυχως το ξεπερασαμε)

 

Δεν θα ξαναφηνα τοοοοσο κοσμο μεσα στο δωματιο την ωρα του θηλασμου(καμμια ευγενεια):neutral:

[newbie G]

Με όσα διαβάζω, αισθάνομαι πολύ καλά με τον εαυτο μου και με το πώς πάμε με το μωρό μέχρι σήμερα. Το μόνο για το οποίο μετάνιωσα, είναι που δεν έδωσα ξένο γάλα μόλις βγήκαμε απο την κλινική, (ήθελα αποκλειστικό θηλασμό τρομάρα μου) με αποτέλεσμα το μωρό να αφυδατωθεί και να μπούμε νοσοκομείο. Αυτό μας πήγε πολύ πίσω σε όλα.

 

Δεν θα ξαναεκανα σαν τρελη οταν πηγαιναν να με βγαλουν φωτο στο μαιευτηριο ολο ελεγα μετα μετα και στην τελικη δεν εχω ουτε μια φωτο απο το μαιευτηριο με το μωρακι μου....:(

 

Γιατί βρε καλό μου το έκανες αυτό; Τουλάχιστον όταν πήγατε σπίτι έβγαλες μερικές για ενθύμιο; Εγώ πρέπει να'χω καμιά 50αριά φωτογραφίες από την κλινική μόνο.

[jo89]

 

 

Γιατί βρε καλό μου το έκανες αυτό; Τουλάχιστον όταν πήγατε σπίτι έβγαλες μερικές για ενθύμιο; Εγώ πρέπει να'χω καμιά 50αριά φωτογραφίες από την κλινική μόνο.

 

:(:( οι βρωμορμονες δεν ξερω....οχι εχω εκατονταδες φωτο τον μπεμπη και εγω ειμαι μαζι του μονο σε 2 και αυτες πολυ προσφατες.....ασε με εχει σκασει αυτο το θεμα...ημουν τοοοσο χαλια στην αρχη με τον θηλασμο τοσο κομματια που οχι φωτο....αλλα μπανιο αν καταφερνα να κανω ημουν χαρουμενη:(

[KonstantinaDimitris]

Δεν λεω αυτο. Απλα ειναι ωραιο για τη μανουλα να το εχει στην αγκαλι. Η νταντα απο την Αγγλία θα με αφοριζε, αλλα προτειμω να αγκαλιαζω το μωρο μου απο το να το αφηνω να κλαιει. Κακο σιγουρα δεν του κανω. Αγαπη του δίνω. Πιος μου λεει οτι ο τροπος ανατροφής των Αγγλων με την αυστηροτητα ειναι καλως για τα παιδια;

 

Δεν συγκρίνω την αγγλική νοοτροπία με την ελληνική. Κ δεν είπα να κλαίει το μωρό, απλά κ οι άσκοπες αγκαλιές δεν βοηθούν ούτε την μαμά ούτε το μωρό!!

Επίσης, όταν έχεις ήδη ένα παιδάκι είναι δύσκολα να έχεις ένα μωράκι αγκαλιά.

[Little Monkey]

Από όσο ξέρω η "Αγγλίδα νταντά" δεν ασχολείται με μωράκια, ούτε έχει πει ποτέ ότι είναι κακό να κρατάς αγκαλιά τα νεογέννητα. Έχω διαβάσει τα βιβλία της και είμαι σίγουρη γι' αυτό. Το διευκρινίζω για αποφυγή παρεξηγήσεων

 

Δεν λεω αυτο. Απλα ειναι ωραιο για τη μανουλα να το εχει στην αγκαλι. Η νταντα απο την Αγγλία θα με αφοριζε, αλλα προτειμω να αγκαλιαζω το μωρο μου απο το να το αφηνω να κλαιει. Κακο σιγουρα δεν του κανω. Αγαπη του δίνω. Πιος μου λεει οτι ο τροπος ανατροφής των Αγγλων με την αυστηροτητα ειναι καλως για τα παιδια;

Δεν ξέρω τι γνωρίζεις για τον τρόπο ανατροφής των Άγγλων, πάντως εγώ που ζω εδώ μπορώ να σου πω ότι οι Αγγλίδες μαμάδες είναι πολύ πιο ανεκτικές και λιγότερο αυστηρές από τις Ελληνίδες. Γι' αυτό και η "Αγγλίδα νταντά" έχει τόση πέραση, γιατί προωθεί έναν τρόπο διαπαιδαγώγησης των παιδιών, με αυστηρότητα, συνέπεια και κανόνες, που οι περισσότερες Αγγλίδες μαμάδες δεν μπορούν ή δεν θέλουν να εφαρμόσουν, με συχνά πολύ άσχημα αποτελέσματα (παιδιά-αγρίμια που δεν υπακούουν σε τίποτα).

[moon child]

επειδή γηράσκω αεί διδασκόμενος,

 

στο δεύτερο μωρό,

-ξέχασα την μικροβιοφοβία και τα οινοπνεύματα, φιλούσα, άγκιζα, ρουφούσα χωρις τύψεις και φοβίες, και χόρτασα μπέμπη

-κοιμόμουνα και κοιμάμαι χωρίς να στήνω όλη νύχτα αφτί για την αναπνοή του μωρού

-δεν πρήζω την παιδίατρο με 500 ερωτήσεις, δεν τρελαίνομαι αν αργήσω και λίγο το κάθε εμβόλιο

-το βαφτίσαμε πολύ μικρότερο και γλυτώσαμε το 40λετπο ουρλιαχτό

-γύρισα στην δουλειά πολύ νωρίτερα, και γλίτωσα την κατάθλιψη

 

 

 

 

αλλά επειδή και το δις εξαμαρτείν τελικά δεν φτάνει,

 

στο τρίτο μωρό,

-δεν θα επέμενα τόσο να θηλάσω με 1 ενεργό στήθος, θα έδινα από την αρχή σκόνη και θα έσωζα και την υπόλοιπη οικογένεια από τον πανικό!

-θα άλλαζα ενδοκρινολόγο

-δεν θα ξαναγεννούσα ποτέ στην καρδιά του χειμώνα (λεμε τώρα)

-θα αγόραζα πολύ λιγότερα πράγματα, οχι γιατί τα έχω από τα προηγούμενα αλλά γιατί τώρα ξέρω πόσο λίγα πραγματικά μας χρειάζονται!

[mikio]

Μακαρι να ειχα παρει και τα πρωτα τρια παιδακια μου αγκαλια οσο το τεταρτο. Μου λειπει πολυ.

 

Off topic... Να μας γράψεις σε παρακαλώ πώς κατάφερες να πείσεις το σύζυγο να κάνετε 4 παιδιά!!!!

 

οι άσκοπες αγκαλιές δεν βοηθούν ούτε την μαμά ούτε το μωρό!!

Επίσης, όταν έχεις ήδη ένα παιδάκι είναι δύσκολα να έχεις ένα μωράκι αγκαλιά.

Φίλη μου δεν υπάρχουν άσκοπες αγκαλιές και είμαι σίγουρη ότι το ξέρεις!

Όταν έχεις ήδη ένα παιδάκι είναι ακόμα πιο εύκολο να έχεις και το μωράκι σου αγκαλιά! Ξέρεις γιατί? Γιατί έρχεται και το 2ο και εκεί που είχες ένα να αγαπάς τώρα αυτό που νιώθεις πολλαπλασιάζεται και νιώθεις πραγματικά να σκας από αγάπη! Τόσο που θες να έχεις δέκα χέρια να αγκαλιάζεις τα δυο σου παιδάκια και ξεχνάς και μέση και σβέρκο και χέρια, όλα περνάνε και σβήνουν!

 

Και τέλος όλα αυτά τα ΔΕΝ που έγραψες σε πληροφορώ ότι θα τα ξανακάνεις! Και μάλιστα σε μεγαλύτερο βαθμό! Και θα γουστάρεις κιόλας! Εδώ θα είμαστε και θα με θυμηθείς! Με το καλό να έρθει το μωράκι σου!

[mikio]

16 μήνες μετά λοιπόν... προσωπικά έχω να δηλώσω ότι όλα τα ξανάκανα! :lol:

Τι κι αν έλεγα κι εγώ τα χίλια όσα, γιατί κι εγώ σκούρα τα είχα βρει με το γιόκα μου όταν ήταν μωρουδέλι...

Τα ίδια και χειρότερα έκανα στην κόρη μου για τους λόγους που εξηγώ παραπάνω! Όταν ερωτεύεσαι κάνεις τα ίδια λάθη! Κι αυτός ο "έρωτας" της μάνας για τα παιδιά της ξεπερνάει κάθε φαντασία... Οπότε και δις και τρις και τετράκις μη σας πω σε θέματα που "κακομαθαίνουμε" τα παιδιά μας κι όχι σε θέματα άσκοπης... υστερίας θα κάνουμε τα ίδια "αμαρτήματα"!

Με πολλή αγάπη!!!! mikio

[Niki81]

Παντως κοριτσια κι εγω τπτ δε μετανιωνω απόσα εκανα με το γιοκα μου και τωρα που περιμενω το δευτερο ειμαι σιγουρα τα ιδια θα κανω παλι και τα σωστα και τα λαθος.

[rnt]

Χμμμ... τι ελπίζω ότι δεν θα ξανακάνω? Ελπίζω ότι δεν θα είμαι τόσο αγχωμένη, ότι δεν θα αφήσω τη μητέρα μου που με βοηθούσε του πρώτους μήνες να με κάνει υστερική, ενοχική και ακόμη πιο αγχωμένη. Αγκαλιά δεν θα στερήσω, αλλά θα προσπαθήσω να την κάνω πιο ανεξάρτητη στον τρόπο που κοιμάται, δηλαδή χωρίς πολύ κούνημα και τα συναφή. Θα ήθελα να την κάνω πιο πολλές βόλτες και να μην φοβάμαι τόσο το έξω.

Τι θα ξαναέκανα? Οπωσδήποτε θα προσπαθήσω να θηλάσω όπως μπόρεσα με τον μικρό μου πράγμα που μου είχε βγει πολύ εύκολα. Ελπίζω να τα ξανακαταφέρω... Και κυρίως εύχομαι να είναι γερό για να μπορέσω να πραγματοποιήσω όλα αυτά που έχω στο μυαλό μου...

[KonstantinaDimitris]

Περί αγκαλιάς: εννοείται πως λαχταράς να πιάσεις το μωράκι σου όσο πιο πολύ μπορείς... Αλλά μην μιλάτε εκ του ασφαλούς κορίτσια.... Αναφέρθηκα στην κούραση γιατι ο γιος μου είναι 15 μηνών κ δεν τον έχω αφήσει ΠΟΤΕ - ούτε για 5 λεπτά σε κανέναν. Όχι απο επιλογή φυσικά. Η μαμά είναι στην επαρχία, η πεθερά στην κοσμάρα της κ ο μπαμπάς μας δουλεύει πολύ. Το αποτέλεσμα;;; Είμαι 6,5 μηνών έγκυος, έχω φάει όλη την ζέστη του καλοκαιριού, τον σηκωνω γιατί θέλει αγκαλίτσες κ δεν μπορώ να του τις στερήσω κ η μέση μου έχει διαλύσει. Οπότε το σχολιο του τύπου: ξεχνάς τους πόνους του αυχένα, του χεριού, του ποδιού, της μέσης κτλ είναι άτοπο. Όταν δεν έχεις κανέναν για βοήθεια, απλά προσπαθείς να βελτιώσεις τις συνθήκες της καθημερινότητας σου. Το να μην έχω το μωρό/ ά κρεμασμένα πάνω μου, δεν σημαίνει ότι τα αγαπάω λιγότερο. Άνθρωποι είμαστε κ εμείς.

[magdoulini]

αν εκανα δευτερο παιδακι:θα του εβαζα αμεσως πιπιλα αν αντιλαμβανομουν οτι αρχιζει να πιπιλα τον αντιχειρα..την πιπιλα καποια στιγμη την κοβεις,τον αντιχειρα,δυσκολα...

[Niki81]

Περί αγκαλιάς: εννοείται πως λαχταράς να πιάσεις το μωράκι σου όσο πιο πολύ μπορείς... Αλλά μην μιλάτε εκ του ασφαλούς κορίτσια.... Αναφέρθηκα στην κούραση γιατι ο γιος μου είναι 15 μηνών κ δεν τον έχω αφήσει ΠΟΤΕ - ούτε για 5 λεπτά σε κανέναν. Όχι απο επιλογή φυσικά. Η μαμά είναι στην επαρχία, η πεθερά στην κοσμάρα της κ ο μπαμπάς μας δουλεύει πολύ. Το αποτέλεσμα;;; Είμαι 6,5 μηνών έγκυος, έχω φάει όλη την ζέστη του καλοκαιριού, τον σηκωνω γιατί θέλει αγκαλίτσες κ δεν μπορώ να του τις στερήσω κ η μέση μου έχει διαλύσει. Οπότε το σχολιο του τύπου: ξεχνάς τους πόνους του αυχένα, του χεριού, του ποδιού, της μέσης κτλ είναι άτοπο. Όταν δεν έχεις κανέναν για βοήθεια, απλά προσπαθείς να βελτιώσεις τις συνθήκες της καθημερινότητας σου. Το να μην έχω το μωρό/ ά κρεμασμένα πάνω μου, δεν σημαίνει ότι τα αγαπάω λιγότερο. Άνθρωποι είμαστε κ εμείς.

 

Καλα κατσε να μπεις στον 8ο και μετα ελα να μου πεις τι θα πει κουραση.Εγω τωρα μπαινω στον 9ο...ο μικρος μου ειναι 19 μηνων...η μαμα επαρχια...η πεθερα αστα βραστα...ο συζυγος η θα δουλευει ή θα ειναι στην κοσμαρα του...Φυσικα τα'χω παιξει...αλλα προσωπικα δε μου φταιει η αγκαλια του μικρου...ας ειχα βοηθεια σε ολα τα υπολοιπα κι ας τον ειχα ολη μερα αγκαλια το γιο μου.καθε μαμα το βλεπει διαφορετικα...

[mikio]

Περί αγκαλιάς: εννοείται πως λαχταράς να πιάσεις το μωράκι σου όσο πιο πολύ μπορείς... Αλλά μην μιλάτε εκ του ασφαλούς κορίτσια.... Αναφέρθηκα στην κούραση γιατι ο γιος μου είναι 15 μηνών κ δεν τον έχω αφήσει ΠΟΤΕ - ούτε για 5 λεπτά σε κανέναν. Όχι απο επιλογή φυσικά. Η μαμά είναι στην επαρχία, η πεθερά στην κοσμάρα της κ ο μπαμπάς μας δουλεύει πολύ. Το αποτέλεσμα;;; Είμαι 6,5 μηνών έγκυος, έχω φάει όλη την ζέστη του καλοκαιριού, τον σηκωνω γιατί θέλει αγκαλίτσες κ δεν μπορώ να του τις στερήσω κ η μέση μου έχει διαλύσει. Οπότε το σχολιο του τύπου: ξεχνάς τους πόνους του αυχένα, του χεριού, του ποδιού, της μέσης κτλ είναι άτοπο. Όταν δεν έχεις κανέναν για βοήθεια, απλά προσπαθείς να βελτιώσεις τις συνθήκες της καθημερινότητας σου. Το να μην έχω το μωρό/ ά κρεμασμένα πάνω μου, δεν σημαίνει ότι τα αγαπάω λιγότερο. Άνθρωποι είμαστε κ εμείς.

 

Μη με παρεξηγείς φίλη μου Κωνσταντίνα! Δεν τα έγραψα αυτά με κριτική διάθεση! Μάλλον περισσότερο με κρητική διάθεση.

Κι εγώ ζορίστηκα όπως γράφω παραπάνω. Εμένα ο γιος μου όταν γεννήθηκε η κόρη μου δεν ήταν ούτε 15 μηνών οπότε καταλαβαίνεις ότι χρειαζόταν πολύ αγκαλίτσα όσο ήμουν έγκυος. Και ήταν και βαρύ παιδί, γεννήθηκε 4.250 γρ. να φανταστείς. Κι εγώ δεν είχα βοήθεια από άλλους κι υπήρχαν μέρες που ο άντρας μου λόγω δουλειάς έλειπε 32 ώρες από το σπίτι.

Στην αρχή της δεύτερης εγκυμοσύνης έπαθα αποκόλληση και χαπακώθηκα και έκατσα και όσο ήταν δυνατόν όταν έχεις και ένα μωρό ξάπλα. Εκεί δεν μπορώ να πω είχα τα πρωινά βοήθεια από τη μάνα μου που ήρθε λόγω της κατάστασης. Δεν τα γράφω εκ του ασφαλούς λοιπόν. Στο δεξί μου χέρι (που ακουμπούσε το κεφάλι του όταν τον κοίμιζα) είχα πάθει τενοντίτιδα και για μήνες πέθαινα στον πόνο. Μετά τη γέννα της μικρής είχα πάθει κοκκυγοδυνία και δεν μπορούσα ούτε να κάτσω, ούτε να σκύψω ώρες-ώρες.

Αλλά πέρασαν όλα και τώρα τα έχω ξεχάσει! Σαν τους πόνους της γέννας!

Είναι όπως όταν είσαι έγκυος και ανυπομονείς να τελειώσει όταν στο τέλος έχεις τις αϋπνίες και τους πόνους και τη δυσφορία και μετά από λίγο καιρό σου λείπει η εγκυμοσύνη και δεν σε νοιάζει να τα ξαναπεράσεις ακόμα κι αν υπάρχουν και δύσκολα μαζί με τα όμορφα...

Απλά εσύ τώρα είσαι στη δύσκολη φάση γιαυτό τα βλέπεις έτσι. Ίσως έτσι μπορώ να πω ότι ναι τα βλέπω εκ του ασφαλούς. Όπως θα τα βλέπεις κι εσύ όταν και το μικρό σου θα κοντεύει τα δύο.

Και τελειώνοντας να πω ότι φυσικά και δεν σημαίνει ότι δεν τα αγαπάμε αν δεν τα έχουμε κρεμασμένα πάνω μας, απλά θα το δεις ότι αν είχες και το πρώτο κρεμασμένο πάνω σου αυτό είναι "ανίατη περίπτωση μαμαυτοκολλήτιδας" και σε ακολουθεί και στο δεύτερο! Το μόνο φάρμακο για αυτή την ασθένεια είναι ομοιοπαθητικό βλέπεις!