Φοβαιται το κοκκινο φως...

[mmdad]

Πριν ενα χρονο περιπου ειχα παρει ενα φωτακι νυκτος απο αυτα που αλλαζουν χρωμα και οταν εφτανε στο κοκκινο το παιδι ουρλαιζε οτι τον ποναει... Φυσικα και καταργησαμε το λαμπακι αλλα δεν δωσαμε περισσοτερη σημασια. Εχει συνηθησει να κοιμαται τελειως σκοτινα ή με το μπλε φωτακι της ενδοεπικοινωνιας.

Σημερα πηγαμε σε ενα μουσειο. Μια αιθουσα ειχε ημιφως και κοκκινο χαλι. Μπηκε για λιγο και ηθελε να βγουμε γιατι φοβοταν τη φωτια..

Εχει αντιμετωπισει καποιος αλλος παρομοιο θεμα? και πως το αντιμετωπισατε?

[Κατερινα_]

Πριν ενα χρονο περιπου ειχα παρει ενα φωτακι νυκτος απο αυτα που αλλαζουν χρωμα και οταν εφτανε στο κοκκινο το παιδι ουρλαιζε οτι τον ποναει... Φυσικα και καταργησαμε το λαμπακι αλλα δεν δωσαμε περισσοτερη σημασια. Εχει συνηθησει να κοιμαται τελειως σκοτινα ή με το μπλε φωτακι της ενδοεπικοινωνιας.

Σημερα πηγαμε σε ενα μουσειο. Μια αιθουσα ειχε ημιφως και κοκκινο χαλι. Μπηκε για λιγο και ηθελε να βγουμε γιατι φοβοταν τη φωτια..

Εχει αντιμετωπισει καποιος αλλος παρομοιο θεμα? και πως το αντιμετωπισατε?

 

Γεια σου...

Οπωσδηποτε να μιλησεις σε παιδοψυχολογο....Μην το ψαχνεις μονο μεσω γνωστων η ιντερνετ...Ευχομαι να βρειτε τον λογο που συμπεριφερεται ετσι συντομα..

[mmdad]

Σε ευχαριστω Κατερινα. Θα το συζητησω και με τη γιατρο του. Εχεις καποια προσωπικη εμπειρεια απο τετοιου ειδους φοβιες? Γενικα δεν φοβαται το κοκκινο σαν χρωμα μια και το φοραει και το χρησιμοποιει οταν ζωγραφιζει και εχει πολλα κοκκινα αυτοκινητακια με τα οποια παιζει χωρις να ενοχλειται..

[jannis]

Πόσο χρονών είναι το παιδί?

λίγο νωρίς είναι να μιλάς για "φοβίες", κάτι κάπου κάπως του φάνηκε

στο μυαλό του έχει μια εντελως λογική εξήγηση να σαι σίγουρη

-καπου εδω μέσα έχει ενα θέμα για φόβους / φοβίες και έχει πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες.

Σε αυτήν την ηλικία (2-3) τα παιδιά μπορεί να φοβούνται το παραμικρό που τους έχει κάνει εντύπωση - που δεν μπορουν να εξηγήσουν - που εξηγούν αλλά με τον δικό τους τροπο, που, που που....

Δεν νομίζω ότι "χρειάζεται" παιδοψυχολογο για το παιδί αλλα για σενα ίσως για να σου εξηγήσει πως σκέφτονται / αντιδρούν και πως είναι καλά εσύ να αντιδράς

Το πέρασα και εγώ αυτό και μου είπε "χαλαρά" το παιδί φυσιολογικά αντιδρά για την ηλικία του, εσύ πάλι κοίτα να είσαι ψύχραιμη και εξηγάς με απλά και λίγα λόγια

[mmdad]

Την πρωτη φορα που το ειπε ηταν 2μιση μετα το ξεχασαμε και το ξανασυνδιασα σημερα. Το συγεκριμενο φωτακι το εχουμε στη Αθηνα και εχουμε να παμε απο το καλοκαιρι.

[anitapolonia]

εγω εχω μεγαλω προβλιμα με τα χορτα .....διλαδι οπου δει ι κορη μου ( 17 μηνων) χορτα ,γρασιδη δεν υπαρχει περιπτοση να περπατισει εκει ,ουρλιαζει λες και την σφαζουνε

[melina_g]

Eίδα το θέμα σου όταν το έγραψες και μου φάνηκε κι εμένα περίεργο αλλά δεν είχα κάτι να σου γράψω οπότε περίμενα να δω τις απαντήσεις.

Στο άσχετο λοιπόν σήμερα ο μικρούλης μου, εντόπισε τους αισθητήρες του συναγερμού στο σπίτι (δεν τους είχε προσέξει πιο πριν μιας και είναι ψηλά) και απο το πρωί έχουμε θέμα. Με το που τον πιάνει το ματάκι και ανάβει κόκκινο φωνάζει μαμά μου και τρέχει στην αγκαλιά μου και με σφίγγει κι η καρδούλα του χτυπάει γρήγορα και δυνατά (αφού το νιώθω στο στήθος μου). Του εξήγησα όσο μπορούσα τι είναι αυτό, πήγαμε μαζί κοντά να το χαιρετήσουμε για να ανάψει αλλά και πάλι τα ίδια, του τα ξαναεξήγησα πολλές φορές αλλά μέχρι τώρα που κοιμήθηκε δεν με άφησε να κάνω ούτε μία δουλειά όλη μέρα γιατί κάθε τρεις και λίγο ερχόταν στην αγκαλιά μου φοβισμένος. Να απενεργοποιήσω τον συναγερμό δεν παίζει βέβαια γιατί είμαστε και μόνοι μας στο σπίτι.

Πως να το αντιμετωπίσω; Τι είναι αυτό που φοβούνται τελικά; Γιατί δεν νιώθει ασφάλεια αφού είμαι κι εγώ εκεί;

Ουφφφφφ! Πολύ στεναχωρήθηκα σήμερα....

[alphae]

Διαφωνώ κάθετα με την λύση των παιδοψυχολόγων, όποια μαμά έχει ένα πρόβλημα της προτείνουμε να πάει σε παιδοψυχολόγο. Το ότι φοβάται το κόκκινο, το γρασίδι και πολλά άλλα δεν είναι θέμα ψυχολόγου. Εγώ θυμάμαι μικρή τον εαυτό μου να έχω τέτοιες φοβίες το ίδιο και τα παιδιά μου και τα παιδιά φίλων που φοβούνται και την άμμο. Αν είναι γιαυτά να τρέχουμε....τι πρέπει να κάνουμε στα σοβαρά και τα ουσίας. Η κοπέλα μια γνώμη ζήτησε, αν κάποια μαμά έχει περάσει κάτι παρόμοιο. Οι ψυχολόγοι απιτούν χρόνο και χρήμα και δυστρυχώς πολύ χρήμα μια και η επίσκεψη ποτέ δεν είναι μόνο μια. Στην πρώτη παίρνουν ιστορικό και οι επισκέψεις είναι πολλές. Εμένα μια γνωστή μου που δεν έχει παιδιά όποτε κάνω το λάθος να της πω κάτι μου προτείνει παιδοψυχολόγο! Δεν έχω τίποτα με τους παιδοψυχολογους, ίσα ίσα νομίζω πως βοηθάνε πάρα πολύ, όμως όχι για το κοκκινο και για το χορτα να προτείνουμε παιδοψυχολόγο..Εκτός και αν η τσέπη μας το επιτρέπει...οι φοβίες των παιδιών μεταλλάσονται με τα χρόνια...όπως και οι δικές μας....Συγνώμη για την παρέμβαση στη κουβέντα σας όμως με ενοχλεί η μη μου απτω (δεν ξέρω και αν το έγραψα σωστά) εποχή μας...