Ο ΓΑΜΟΣ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΛΑΘΟΣ....

[alepapa]

.....Αυτό τα λέει όλα, ένα λάθος που ποτέ δεν έκανα τίποτα να διορθώσω την κατάσταση για τον εαυτό μου πάνω από όλα. Αυτός είναι εκτός πραγματικότητας ήταν πάντα. Γνωριστήκαμε το 93 , έρωτας τρελός , παθος - μέλια και δεν συμαζέυεται....πήγε φαντάρος αμέσως. Έβλεπα ότι ζήλευε αλλά δεν έδωσα σημασία ζήλευε ακόμα και αυτούς που ήμουν πριν από αυτόν....κτητικός όλα δικά του...δεν το έβλεπα ...μετά από 8 μήνες έμεινα έγκυος, αυτός φαντάρος, όταν του το είπα το πρώτο πράγμα που μου είπε ήταν να μην το πω στους γονείς του..λες και θα έκανα ποτέ κάτι τέτοιο. Έκανα έκτρωση δεν γινόταν να κρατήσω αυτό το παιδί ήμουν 20 χρονών με πολλά θέματα να με κυνηγούν δουλειά δεν είχα , ευτυχώς είχαν τις αδερφές μου που με βοήθησαν τότε. Πέρασε ένας μήνας να έρθει και αρχικά αμφισβήτησε ότι μπορεί να μην ήταν δικό του. Πέρασαν χρόνια και ήμασταν μαζί πότε καλά πότε όχι. Είπα πολλές φορές στον εαυτό μου σήκω φύγε από αυτόν αλλά ποτέ δεν το έκανα. Είχα ζήλιες ατελείωτους καβγάδες , χειροδικίες και εγώ εκεί σαν ηλίθια. Είχαμε και πολλές καλές στιγμές βέβαια δεν μπορώ να πω αλλά πάντα κάτι θα γινόταν που θα τα χαλούσε όλα...η ανασφάλειά του , ο παραλογισμός του τι να πω πια ....

Η οικογένειά του καμμία σχέση με αυτόν καλοί, πρόσχαροι, να με καλοδεχτούν...η μαμά του πίεζε να παντρευτούμε , με ήθελε για νύφη της, φαινόταν κάθε φορά που με έβλεπε πως έκανε.....

Μετά από 11 χρόνια σχέσης ( ας την πω έτσι) ήρθε η στιγμή που είπαμε παντρευόμαστε , ο πατέρας μου είχε καρκίνο και μόλις 6 μήνες ζωής βάσει γιατρών, άντεξε 9 μήνες και ευτυχώς έφυγε χαρούμενος ακούγοντας από εμένα ότι είμαι έγκυος . Τουλάχιστον εκεί που πήγε έφυγε ολοκληρωμένος έχοντας παντρέψει τα 6 παιδιά του και η τελευταία του (εγώ) και η χαιδεμένη του βρήκε το δρόμο της.

Καλοκαίρι του 2006 ήρθε η κορούλα μου στη ζωή , ο άγγελός μου , η ψυχή μου ολόκληρη. Ζορίστικα στην αρχή , αυτός είχε περίεργες αντιδράσεις , αγχος για το παιδί για την νέα ζωή. Μερικές φορές ζούσα μια τρέλα...περνούσε ο καιρός και έβλεπα κάπως καλύτερα τα πράγματα..ας πούμε....γλυκός, τρυφερός εγώ ξεγελάστηκα πάλι έπεσα στην παγίδα για πολλοστή φορά. Ήμουν εντάξει λέω, πάνε καλά τα πράγματα. Όπως πάντα όμως κάτι γινόταν που του άλλαζε τα μυαλά. Με έβριζε με ισοπέδωνε με έκανε ένα σκουλίκι. Εφτασε στο σημείο να με χαστουκίσει ενώ κρατούσά το μωρό αγκαλιά. Εγινε κάτι άλλο όταν ήταν λίγο μεγαλύτερο το παιδί. Έβαλε τα κλάματα το καημένο και μας ρώταγε για 8 μήνες τι κάναμε εκείνο το βράδυ. Παίζαμε μωρό μου του λέγαμε...παίζαμε....παίζαμε....Τι παιχνίδι και αυτό...

Ο καιρός περνούσε για 1 χρόνο όλα καλά ...τα ξέχασα όλα πάλι....όμως να που ξανάγινε το θέμα. Πιστεύει ότι του λέω ψέματα και μάλιστα τα έχει βάλει μαζί μου γιατί έχω facebook , ποιοι είναι αυτοί οι φίλοι που έχω, τι είναι αυτά που γράφω εκεί..δεν καταλαβαίνει τι είναι όλο αυτό , έχει λίγες γνώσεις για το διαδίκτυο και φαντάζεται τέρατα...δεν το πιστεύω αυτό που ζω. Στα 6 χρόνια γάμου και στα 11 χρόνια σχέσης δεν γύρισα να κοιτάξω άλλο άνδρα. Δεν με ενδιέφερε ποτέ κάτι τέτοιο...είμαι άνθρωπος που δεν έχω απωθημένα μέσα μου και δεν ψάχνομαι...δεν μπορεί να το καταλάβει , πάντα φαντάζεται ....

Δεν πάει άλλο όμως πρέπει να δω τι θα κάνω. Δεν υπάρχει περίπτωση να συννεοηθώ ποτέ με αυτόν τον άνθρωπο. Δεν μπορεί να αλλάξει έτσι ήταν έτσι θα είναι. Μέγα το λάθος μου να πιστέψω το αντίθετο....

Σε πρώτη φάση θα κάτσω να μιλήσω στην πεθερά μου. Έχουμε πολύ καλή σχέση, πρέπει να μάθει κάποια πράγματα δεν μπορεί να τα φαντάζεται όλα ιδανικά για τον κανακάρη της. Πιστεύω να με καταλάβει , μετά θα μιλήσω στις μεγαλύτερες αδερφές μου. Αυτές θα καταλάβουν γιατί πάντα είχαν την αμφιβολία μεσα τους γι 'αυτή την σχέση και το γάμο....δεν θα μου στα λέγαμε αλλά δεν άκουγες θα με βοηθήσουν είμαι σίγουρη... πρέπει να αλλάξω στάση για το παιδί μου πρώτα και ύστερα για μένα...Δεν θέλω να μιλήσω στην μητέρα μου είναι μεγάλη σε ηλικία με προβλήματα υγείας , θέλω έως το τέλος να έχει την καλύτερη εντύπωση για τον γαμπρούλη της που ξέρει ότι είναι λίγο περίεργος και δεν παρεξηγεί το γεγονός ότι ειναι μια περιοχή δίπλα και δεν έχε έρθει να την δει ποτέ....μόνο στη γιορτή μου στο σπίτι μου και στο χωριό όταν πάμε...τότε είναι καλή η κα ......... αλλιώς είναι μια χωριάτισα, αγράμματη που ποτέ δεν είπε μια συμβουλή στην τελευταία κόρη της για γίνει σωστός άνθρωπος.... έτσι λέει συνέχεια...

Αυτά .... προχωράω και ας μου δώσει ο θεός φώτιση και εγώ να βρω την λογική μου να πράξω αναλόγως....θα τα καταφέρω είμαι σίγουρη...εγώ τουλάχιστον είμαι σίγουρη γι' αυτά που λέω και κάνω όχι σαν κάποιους άλλους που απλά λένε....

Συγνώμη αν σας κούρασα....για όσους ξεκινάνε έτσι ένα γάμο σκεφτήτε το καλύτερα ...ΔΕΝ ΑΛΛΑΖΕΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ.....

[Jarett]

Κάνε ένα edit και βάλε παραγράφους στο κείμενο, γιατί αδυνατώ να το διαβάσω ως έχει.

[mama tou konstantinou]

ΑΧ ρε κοπέλα μου...

[giotaki83]

Δύσκολα τα πράγματα... Δυσκολεύομαι να σου πω φύγε αλλά εξίσου να σου πω μείνε...

Η αλήθεια είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν καταφεύγουμε στο χωρισμό όταν πρέπει και μετά το μετανιωνουμε. Μάλλον φοβόμαστε το μετα.... Λάθος φυσικά

Απ'ότι έχω καταλάβει εχετε παιδάκι, κι αυτό είναι ο μόνος λόγος που πρέπει να προσπαθήσεις μήπως και κάτι αλλάξει. Δηλαδή, πηγαίνετε οπωσδήποτε σε σύμβουλο γάμου και όχι μην μιλήσεις στη μαμά του πριν κάνεις και τη τελευταία προσπάθεια. Θα μπλεχτεί το θέμα νομίζω πιο πολύ...

Απο κει και πέρα ύψωσε το ανάστημα σου για να κερδίσεις τη χαμένη σου αξιοπρέπεια. Τη στιγμή που θα πάει να σε χαστουκίσει πιάστου το χέρι, πλησιάσε τον στο πρόσωπο και με ψυχραιμία συλλάβισε του ότι αν τολμήσει να το ξανασκεφτεί να το κανει θα έχει ν ακάνει με την αστυνομία.

Γίνε εσύ από μόνη σου η γυναίκα που θες να είσαι και μην περιμένεις τίποτα απόλύτως από αυτον..Κάνε σα να μην υπάρχει! Ασ'τον απλά να θαυμάζει την αλλαγή. Μη τον αφήσεις ποτέ ξανά να σε ταπεινώσει. Κιόσο για το ίντερνετ εδώ θα υποστηρίξω το σύζυγο. Κλείστο, πέτα το, καταστρέφει οικογένειες. Δεν έχει δίκιο, δεν τον απατάς αλλά από τη δική του μεριά αφού δεν γνωρίζει από υπολογιστές δικαίως φοβάται. Τόσα ακούμε.

[stella261011]

τρομερα δυσκολη η κατασταση που περιγραφεις κοριτσι μου,απορω πως αντεξες τοσα χρονια κ δεν τα ειπες αυτα τα πραγματα τουλαχιστο στις αδερφουλες σου,να σε συμβουλεψουν κ να σε βοηθησουν.η γνωμη μου ειναι οτι ο ανθρωπος αντιμετωπιζει καποιο προβλημα το οποιο χρηζει θεραπειας....δεν ειναι νορμαλ αντιδρασεις αυτες κ μαλιστα μπροστα στο αγγελουδι σας...προσεχε την υγεια του παιδιου σου δεν ειναι αστειο θεμα,κ την δικη σου φυσικα ,αλλα φαινεται πως εισαι αρκετα δυνατη για να μην εχεις εξαφανιστει απο κοντα του τοσο καιρο.ή μαλλον δεν βρηκες τη δυναμη να το κανεις...επισης γνωμη μου ειναι να μιλησεις πρωτα σε δικους σου ανθρωπους κ ΟΧΙ στην πεθερα σου γιατι απλουστατα ειναι ο γιοκας της κ δεν ξερεις πως θ αντιδρασει.θα σε παρει το λιγοτερο για υπερβολικη.πρεπει να εισαι δυνατη τωρα να εμπιστευτεις τους ΣΩΣΤΟΥΣ ανθρωπους κ να παρεις τις καταλληλες αποφασεις για το παιδι σου.καλο θα ειναι επισης να μιλησεις κ σε δικηγορο αν δεν το εχεις κανει ηδη.κουραγιο να σου δωσει ο Θεος.

[ckyvimathious]

Είναι πραγματικά δύσκολο να αφήνεις μια ολόκληρη ζωή πίσω σου άλλα πρέπει να έχεις κουράγιο και δύναμη για να κάνεις το σωστό για εσένα και το παιδάκι σου.

[stella261011]

Δύσκολα τα πράγματα... Δυσκολεύομαι να σου πω φύγε αλλά εξίσου να σου πω μείνε...

Η αλήθεια είναι ότι σε πολλές περιπτώσεις δεν καταφεύγουμε στο χωρισμό όταν πρέπει και μετά το μετανιωνουμε. Μάλλον φοβόμαστε το μετα.... Λάθος φυσικά

Απ'ότι έχω καταλάβει εχετε παιδάκι, κι αυτό είναι ο μόνος λόγος που πρέπει να προσπαθήσεις μήπως και κάτι αλλάξει. Δηλαδή, πηγαίνετε οπωσδήποτε σε σύμβουλο γάμου και όχι μην μιλήσεις στη μαμά του πριν κάνεις και τη τελευταία προσπάθεια. Θα μπλεχτεί το θέμα νομίζω πιο πολύ...

Απο κει και πέρα ύψωσε το ανάστημα σου για να κερδίσεις τη χαμένη σου αξιοπρέπεια. Τη στιγμή που θα πάει να σε χαστουκίσει πιάστου το χέρι, πλησιάσε τον στο πρόσωπο και με ψυχραιμία συλλάβισε του ότι αν τολμήσει να το ξανασκεφτεί να το κανει θα έχει ν ακάνει με την αστυνομία.

Γίνε εσύ από μόνη σου η γυναίκα που θες να είσαι και μην περιμένεις τίποτα απόλύτως από αυτον..Κάνε σα να μην υπάρχει! Ασ'τον απλά να θαυμάζει την αλλαγή. Μη τον αφήσεις ποτέ ξανά να σε ταπεινώσει. Κιόσο για το ίντερνετ εδώ θα υποστηρίξω το σύζυγο. Κλείστο, πέτα το, καταστρέφει οικογένειες. Δεν έχει δίκιο, δεν τον απατάς αλλά από τη δική του μεριά αφού δεν γνωρίζει από υπολογιστές δικαίως φοβάται. Τόσα ακούμε.

 

giotaki μου απ οτι καταλαβα διαβαζοντας ο κυριος δεν εχει μεινει στο χαστουκι...εχει ξεφυγει πολυ περισσοτερο η κατασταση.

[XΡΙΣΤΙΝΑ]

τι συμβουλη να σου δωσω...

ειναι πολυ ασχημη η συναισθηματικη βια...κατα την γνωμη μου η πιο ασχημη..εννοειτε φυσικα πως οποιαδηποτε μορφη βιας υπαρχει δεν ειναι αποδεκτη και ειναι κατακριτεα...

Εισαι πολυ τυχερη που εχεις τις αδερφες σου...Φυγε οσο ειναι καιρος...φυγε και θα δεις πως σε λιγους μηνες θα γαληνεψεις...Εχω περασει απο μια παρομοια σχεση στην ζωη μου...Απλα ηταν για λιγο καιρο.Ειχα γινει σκουπιδι και νομιζα πως δεν αξιζα τπτ.Κανεις δεν εχει το δικαιωμα να σου φερετε ετσι.Να πληρωνεις εσυ τις ανασφαλειες του αλλου.

Εκανες ενα λαθος τωρα ηρθε ο καιρος να το διορθωσεις. Για σενα και πανω απ'ολα για το παιδακι σου..Επαναλαμβανω εισαι πολυ τυχερη που εχεις τις αδερφες σου...

[giotaki83]

Σε κάθε περίπτωση, απλή ή τραγική, την ευθύνη της ανοχής την έχει εκ των υστέρων το θύμα. Τον βάζεις στη θέση του, τον κλειδώνεις έξω από το σπίτι και καλέις αστυνομία να τον συλλαβει. Τι λεμε τώρα????????:evil:

[alepapa]

Σας ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκρισή σας, με κάνετε να νιώθω πιο δυνατή...πιο σίγουρη....έχετε δίκιο..πρώτα πρέπει να μιλήσω στους δικούς μου ανθρώπους. Η πεθερά είναι πεθερά μπορεί να τα πάρει αλλιώς....δεν θέλω να την στεναχωρήσω κιόλας αυτό της έλειπε τώρα....και αυτή δεν βγάζει άκρη με τον γιο της μερικές φορές ας μην τα κάνω εγώ χειρότερα....

Σήμερα μετά την δουλειά θα γυρίσω σπίτι και θα ασχοληθώ με την κόρη μου. Ευτυχώς έχει δουλειά το Σαββατοκύριακο γιατί έχουν έκθεση ΄με την δουλειά του και θα είναι εκεί....θα ηρεμήσω και θα σκεφτώ λογικά τα επόμενά μου βήματα , θα του δίξω με την αδιαφορία μου την απαξίωσή μου σε αυτόν γι' αυτά που κάνει και λέει.

Το ξέρω όμως το παραμύθι θα περάσουν 4 μέρες και θα αρχίζει να αλλάζει , θα γλυκάνει, θα θέλει να μου μιλήσει και δεν θα μπορεί αρχικά, μετά θα με πλησιάσει και θα με αγγίξει, θα με κοιτάξει με το βλέμα της βρεγμένης γάτας και θα μου πει "πρέπει να είμαστε έτσι?" , " ξέρεις θέλω να σου ζητήσω συγνώμη για ορισμένα πράγματα που σου είπα ΑΛΛΑ ορισμένα από αυτά δεν τα παίρνω πίσω γιατί εσύ φταις που συμπεριφέρθηκα έτσι, μου βγάζεις τον κακό μου εαυτό" ή το απίστευτο αλλά έχει συμβεί και αυτό θα βάλει τα κλάμματα έτσι στη μέση του σαλονιού και θα κλαίει σαν μικρό παιδί. Και εκεί εγώ θα πρέπει ήδη να είμαι προετοιμασμένη για την επόμενή μου κίνηση γιατί εκείνο είναι το σημείο που και εγώ τα ξεχνάω όλα......

[stella261011]

πες του κ εσυ τοτε οτι αφου του βγαζεις τον κακο του εαυτο κατι δεν παει καλα ,αρα δεν ταιριαζετε....κ μην τον αφηνεις να σε πειθει με τετοιες ηθοποιιες.δειξε δυναμη κ δωσε επιχειρηματα για να παψει να πιστευει οτι σε χειρειζεται οπως θελει γιατι δυστυχως αυτο σου κανει.(παντως δεν φταις εσυ εννοειτε για τον κακο του εαυτο που σου λεει,αυτος ειναι ενας τροπος να ξεφορτωνεται ευθυνες και τυψεις ,μεταξυ μας αυτοι οι ανθρωποι δεν τα εχουν βρει με τον εαυτο τους γιατι κατι φταει ή εφταιξε κατα τη διαρκεια της ζωης τους κ δεν προκειτε ΠΟΤΕ να ταιριαξουν με κανεναν γιατι δεν πιστευω οτι υπαρχουν ανθρωποι πλεον που κανουν τοση υπομονη...κοινως τρωγονται με τ αντερα τους οπως λενε).

[rena95]

Κοπελα μου.. δεν ειμαι σιγουρη, αλλα να πω και μια αλλη γνωμη? γιατι να μιλησεις στη πεθερα σου? Φανταζομαι τοσα χρονια που ειστε μαζι γνωριζει πανω κατω τι συμβαινει. Εγω στη θεση σου νομιζω πως αφου θα επαιρνα την αποφαση να φυγω, τοτε μονο θα εξηγουσα τους λογους. Μην περιμενεις οτι καποιος θα βρεθει να του μιλησει και θα αλλαξει...τοσα χρονια το εμαθες πια πως καποια πραγματα δεν αλλαζουν ποτε. Νομιζω πως ηδη εχεις αποφασισει να φυγεις κι αν θες τη γνωμη μου, καντο. Πατα γερα στα ποδια σου και διεκδικησε αυτο που σου αξιζει. Για σενα και το παιδι σου.

[giotaki83]

Σας ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκρισή σας, με κάνετε να νιώθω πιο δυνατή...πιο σίγουρη....έχετε δίκιο..πρώτα πρέπει να μιλήσω στους δικούς μου ανθρώπους. Η πεθερά είναι πεθερά μπορεί να τα πάρει αλλιώς....δεν θέλω να την στεναχωρήσω κιόλας αυτό της έλειπε τώρα....και αυτή δεν βγάζει άκρη με τον γιο της μερικές φορές ας μην τα κάνω εγώ χειρότερα....

Σήμερα μετά την δουλειά θα γυρίσω σπίτι και θα ασχοληθώ με την κόρη μου. Ευτυχώς έχει δουλειά το Σαββατοκύριακο γιατί έχουν έκθεση ΄με την δουλειά του και θα είναι εκεί....θα ηρεμήσω και θα σκεφτώ λογικά τα επόμενά μου βήματα , θα του δίξω με την αδιαφορία μου την απαξίωσή μου σε αυτόν γι' αυτά που κάνει και λέει.

Το ξέρω όμως το παραμύθι θα περάσουν 4 μέρες και θα αρχίζει να αλλάζει , θα γλυκάνει, θα θέλει να μου μιλήσει και δεν θα μπορεί αρχικά, μετά θα με πλησιάσει και θα με αγγίξει, θα με κοιτάξει με το βλέμα της βρεγμένης γάτας και θα μου πει "πρέπει να είμαστε έτσι?" , " ξέρεις θέλω να σου ζητήσω συγνώμη για ορισμένα πράγματα που σου είπα ΑΛΛΑ ορισμένα από αυτά δεν τα παίρνω πίσω γιατί εσύ φταις που συμπεριφέρθηκα έτσι, μου βγάζεις τον κακό μου εαυτό" ή το απίστευτο αλλά έχει συμβεί και αυτό θα βάλει τα κλάμματα έτσι στη μέση του σαλονιού και θα κλαίει σαν μικρό παιδί. Και εκεί εγώ θα πρέπει ήδη να είμαι προετοιμασμένη για την επόμενή μου κίνηση γιατί εκείνο είναι το σημείο που και εγώ τα ξεχνάω όλα......

 

Αυτό είναι και το σημείο που πρέπει να συνεχίσεις τη στάση της αξιοπρεπούς γυναίκας που δεν σηκώνει μύγα στο σπάθί της. Αν κλάψει, παρακαλέσει, στεναχωρεθεί, πάρτον μια αγκαλιά παγωμένη τις πρώτες φορές και για πολύ λίγα δευτερόλεπτα. Μετά πάλι αδιαφορία, αλλά όχι ίντερνετ. Ούτε στιγμή μη πέσειςστα μάτια του, θα σε κάνει πάλι ότι θέλει. Και τα γλυκολογα ξέχνα τα για κανα μήνα σίγουρα. Δεν θα πάθει τιποτα. Εδώ εσύ ανέχεσαι το ξύλο. Μη φοβάσαι θα σε εκτιμήσει πιο πολύ. Κι αν τολμήσει να σηκώσει χέρι ή να βρίσει σου είπα, ΕΞΩ από τη πόρτα με τη μία και κλείδωμα

[epang]

Δύσκολη η κατάστασή σου αγαπητή μου!!! Δεν ξέρω τι να σου πω, γενικά είμαι στο να το παλεύεις κάθε θέμα στη σχέση σου, να βλέπεις και τα θετικά του σημεία, να σκέφτεσαι και τα δικά σου λάθη, αλλά έτσι όπως μας τα λες δεν βλέπω από που να πιαστείς για να το παλέψεις !! Και το απόλυτα σωστό συμπέρασμα που η ίδια έχεις βγάλει : ο άνθρωπος δεν αλλάζει και αν δεν σου άρεσε όπως ήταν, δεν έπρεπε να στηρίξεις τη ζωή σου πάνω του, οπότε ο γάμος σου ήταν ένα λάθος. Νομίζω ότι πρέπει να σκεφτείς λίγο ακόμα τι θέλεις για τη ζωή σου από εδώ και πέρα, ίσως να συζητήσεις και με κάποιο σύμβολο γάμου και μετά να αποφασίσεις.

[boubou.]

εχεις μιλησει με τον αντρα σου να του πεις ολα αυτα που λες κ σε μας?κ οτι δεν θα τα ανεχτεις για πολυ ακομα???

[GEOELI]

Δύσκολη η κατάστασή σου αγαπητή μου!!! Δεν ξέρω τι να σου πω, γενικά είμαι στο να το παλεύεις κάθε θέμα στη σχέση σου, να βλέπεις και τα θετικά του σημεία, να σκέφτεσαι και τα δικά σου λάθη, αλλά έτσι όπως μας τα λες δεν βλέπω από που να πιαστείς για να το παλέψεις !! Και το απόλυτα σωστό συμπέρασμα που η ίδια έχεις βγάλει : ο άνθρωπος δεν αλλάζει και αν δεν σου άρεσε όπως ήταν, δεν έπρεπε να στηρίξεις τη ζωή σου πάνω του, οπότε ο γάμος σου ήταν ένα λάθος. Νομίζω ότι πρέπει να σκεφτείς λίγο ακόμα τι θέλεις για τη ζωή σου από εδώ και πέρα, ίσως να συζητήσεις και με κάποιο σύμβολο γάμου και μετά να αποφασίσεις.

 

Είναι λάθος κατά τη γνώμη μουνα λέμε, "αφού τον ήξερα γιατί στήριξα τη ζωή μου πάνω του". Θεωρώ ότι οι περισσότερες γυναίκες - εκτός αό αυτές που ανάγκαζονται για διάφορους λόγους - όταν παντρευόμαστε τον άνδρα που επιλέγουμε να ζήσουμε μαζί του ξέρουμε πολύ καλά τα προτερρήματα αλλά και τα ελαττώματά του. Και ζυγίζοντάς τα προχωράμε. Τα πρώτα χρόνια συμβίωσης όπου ο έρωτας ακόμα είναι πολύ δυνατός παραβλέπουμε συνήθως τα ελαττώματα ή τουλάχιστον δεν μας πληγώνουν τόσο. Κι έτσι ο σύντροφος θεωρεί δεδομένο ότι τα αποδεχόμαστε. Με τα χρόνια όμως κουραζόμαστε, έρχονται να προστεθούν και άλλα προβλήματα καθημερινής φύσεως και φυσικά ο έρωτας των πρώτων χρόνων εξανεμίζεται σιγά-σιγά και πλέον η συμπεριφορά του συζύγου γίνεται αν όχι αφόρητη, τουλάχιστον κουραστική.

Τώρα, αν αυτή η κατάσταση με συζητήσεις δεν μπορεί να αλλάξει, τότε μπορούμε πάρα πολύ ωραία να αλλάξουμε εμείς και να γίνουμε λιγότερο ελαστικές και ανεκτικές με τέτοιου είδους συμπεριφορές.

Και αν πια η κατάσταση γίνεται αφόρητη και γίνεται προφανές ότι δεν αλλάζει ο σύντροφος, τότε ποιος ο λόγος να πιεζόμαστε παραπάνω και να προσπαθούμε να αλλάξουμε τον άλλον ?

Προσωπική μου γνώμη και αφού έχουμε εξαντλήσει όλες τις εναλλακτικές προσπάθειες, απλά φεύγουμε για να μη χάσουμε και τη δική μας προσωπική ισορροπία και κατά συνέπεια των παιδιών μας.

Alepapa μου κουράγιο σου εύχομαι και ψυχραιμία. Και μπράβο σου που το παλεύεις.

[alepapa]

εχεις μιλησει με τον αντρα σου να του πεις ολα αυτα που λες κ σε μας?κ οτι δεν θα τα ανεχτεις για πολυ ακομα???

 

Έχουμε μιλήσει άπειρες φορές έχουμε προσπαθήσει τουλάχιστον να μιλήσουμε αλλά δεν ακούει. Όταν του λέω ότι δεν αντέχω άλλο αυτη την κατάσταση το πρώτο πράγμα που θα πει "αν δεν σου αρέσει να σηκωθείς να φύγεις" ή "να πας εκεί που ήσουν που σου φέρονταν καλύτερα"" και τέτοιου είδους χαριτωμένα ....

[boubou.]

Τοτε για κανε μια δοκιμη πως φευγεις να δεις τι θα σου πει!γιατι τα λογια ευκολα τα λενε ολοι αλλα αν νιωσουν οτι ειναι αληθεια αυτο που τους λεμε αλλαζουν γνωμη...τι να πω μακαρι να σας πανε ολα καλα κ να ειστε ευτυχισμενοι

[fenaki]

Σας ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκρισή σας, με κάνετε να νιώθω πιο δυνατή...πιο σίγουρη....έχετε δίκιο..πρώτα πρέπει να μιλήσω στους δικούς μου ανθρώπους. Η πεθερά είναι πεθερά μπορεί να τα πάρει αλλιώς....δεν θέλω να την στεναχωρήσω κιόλας αυτό της έλειπε τώρα....και αυτή δεν βγάζει άκρη με τον γιο της μερικές φορές ας μην τα κάνω εγώ χειρότερα....

Σήμερα μετά την δουλειά θα γυρίσω σπίτι και θα ασχοληθώ με την κόρη μου. Ευτυχώς έχει δουλειά το Σαββατοκύριακο γιατί έχουν έκθεση ΄με την δουλειά του και θα είναι εκεί....θα ηρεμήσω και θα σκεφτώ λογικά τα επόμενά μου βήματα , θα του δίξω με την αδιαφορία μου την απαξίωσή μου σε αυτόν γι' αυτά που κάνει και λέει.

Το ξέρω όμως το παραμύθι θα περάσουν 4 μέρες και θα αρχίζει να αλλάζει , θα γλυκάνει, θα θέλει να μου μιλήσει και δεν θα μπορεί αρχικά, μετά θα με πλησιάσει και θα με αγγίξει, θα με κοιτάξει με το βλέμα της βρεγμένης γάτας και θα μου πει "πρέπει να είμαστε έτσι?" , " ξέρεις θέλω να σου ζητήσω συγνώμη για ορισμένα πράγματα που σου είπα ΑΛΛΑ ορισμένα από αυτά δεν τα παίρνω πίσω γιατί εσύ φταις που συμπεριφέρθηκα έτσι, μου βγάζεις τον κακό μου εαυτό" ή το απίστευτο αλλά έχει συμβεί και αυτό θα βάλει τα κλάμματα έτσι στη μέση του σαλονιού και θα κλαίει σαν μικρό παιδί. Και εκεί εγώ θα πρέπει ήδη να είμαι προετοιμασμένη για την επόμενή μου κίνηση γιατί εκείνο είναι το σημείο που και εγώ τα ξεχνάω όλα......

 

το καλυτερο που έχεις να κάνεις ειναι να τον στριμώξεις όταν έρθει να σου πει όλα αυτα που περιγράφεις και θα θέλει άφεση αμαρτιών........να τον πεισεις να πάτε σε έναν συμβουλο γαμου......και να κανει και μονος του καμια ψυχολογική υποστηριξη....να εισαι κάθετη....ή αυτο ή φευγεις....και εφοσον πέφτει καθε φορά γονιπετεις θα σε ακουσει......

[boubou.]

συμφωνω ειναι η πιο καταλληλη στιγμη να του ξεκαθαρισεις η αλλαζεις χαρακτηρα η τελος....

[Katerina.S]

Συμφωνώ με την fenaki..αλλά alepapa να σε ρωτήσω κάτι?

σε περίπτωση που σου πει ''ναι εντάξει θα αλλάξω χαρακτήρα'' και κάνει γενικά ότι του ζητήσεις...εσύ πως θα είσαι?μπορείς να ξεχάσεις όλα οσα έχουν γίνει αυτά τα χρόνια?

μπορείς να τα σβήσεις όλα και να ξεκινήσεις απο την αρχή?συναισθηματικά αντέχεις να προσπαθήσεις?

ρωτάω επειδή πραγματικά όπως γράφεις δεν έχεις περάσει λίγα όλα αυτά τα χρόνια

[boubou.]

κατερινα πολυ καλη ερωτηση κατα την γνωμη μου αν οντως αλλαξει χαρακτηρα πρεπει να του δωσει μια ευκαιρια τοσο για να μην διαλυθει στην τελικη η οικογενεια τους οσο κ για χαρη του παιδιου που εχει φερει στον κοσμο...

[fenaki]

εγώ στην θέση σου ουτε στις αδερφές μου θα το έλεγα.....γιατι οι δικοί μας άνθρωποι ειναι απ έξω και είναι πιο σκληροι βέβαια πάντα για το καλο μας.....γιατι το βλέπουν πιο καθαρά και χωρίς συναισθηματα......

αν θες να του δωσεις μια τελευταια ευκαιρία...κανε μια προσπάθεια αν όχι.......τοτε φυγε....εσυ ξέρεις μέσα σου πως νιώθεις αν και φαίνεται πως για να τον συγχωρείς έχεις μεγάλη δύναμη αγάπης....μέσα σου....ξέρεις πιο ειναι το λάθος...απλά το δεχεσαι...οκ συμφωνω ισως να αξιζει να προσπαθησεις....αλλά την απόφαση θα την πάρεις μονη σου.....όχι παρεα με άλλους......γιατι αν λέμε τωρα αν δεν το έχεις πάρει απόφαση.....θα ειναι χειρότερα.......

[goody]

Πραγματικα ο ανθρωπος δεν αλλαζει και τετοιοι τυποι σαν τον αντρα σου δεν αγαπανε πρωτα απο ολα τον εαυτο τους γιαυτο εχουν τοσα κομπλεξ... ετσι ηταν και ο δικος μου πρωην, ευτυχως εγω χωρισα νωρις πριν πεσει καμια σφαλιαρα γιατι ειμαι σιγουρη οτι θα της ετρωγα κι εγω!

Παντα κατι βρισκουν να τους χαλαει, παντα κατι τους φταιει, αν δεν ηταν το facebook θα ηταν κατι αλλο, μονο και μονο για να εχει κατι να σε κατηγορει...

Συμφωνω με τα κοριτσια, δωσε του τελεσιδικο οτι ή πατε σε συμβουλο γαμου ή φευγεις. Ρωτα και εναν δικηγορο οπωσδηποτε για να εισαι προετοιμασμενη για ολα.

Δεν υπαρχει λογος να τον υπομενεις αλλο και κυριως για το παιδακι σου!

Να προσεχεις!

[alepapa]

Σας ευχαριστώ όλες για τα λόγια σας και τις συμβουλές σας ...πρέπει να φύγω....πρέπει να πάω στο σπίτι...τουλάχιστον έχω το παιδί να ασχοληθώ....δεν ξέρω τι μου επιφυλλάσει αυτό το σαβ/κο. Θα επανέλθω την Δευτέρα και θα έχω νεότερα ....

σας ευχαριστώ φίλες μου ...έτσι θα θεωρώ πλέον...να είστε καλά όλες και όλοι και να χαρείτε την κάθε σας στιγμή με ηρεμία χωρίς φόβο για τίποτα ...