Διάγνωση : ΔΑΔ

[annetagat]

Μέχρι το χρόνο, δεν θεωρήσαμε ότι είχαμε πρόβλημα. Ίσα ίσα, που ήταν πολύ ήσυχη η μικρή, στους δυνατούς θορύβους απλά αδιαφορούσε, ενώ έδειχνε ενδιαφέρον μόνο σε ότι άξιζε κατά τη γνώμη της - πχ διαφημίσεις! Κοιμόταν όλη νύχτα ήσυχη στο κρεβάτι της, σε άλλο δωμάτιο. Και ξαφνικά, την εποχή του μπουσουλίματος, διαπιστώσαμε ότι ήταν ασταμάτητη: κατέστρεφε τα πάντα στο πέρασμά της. Ένα γενικότερο χάος, μια υπερκινητικότητα διαρκής, να μην ασχολείται με τίποτα πάνω από 1-2 δευτερόλεπτα. "Είναι ζωντανό παιδί, να χαίρεσαι" να λένε οι παιδίατροι και οι άλλοι γύρω μου - κι ας είχε αποφασίσει πλέον η κόρη να κοιμάται στο δικό μας το κρεβάτι. Το αποφάσισε και το έκανε πράξη χρησιμοποιώντας τον εμετό σε όποια άρνηση είχαμε.

Άργησε να περπατήσει - "κάθε παιδί έχει το ρυθμό του"

Άργησε να μιλήσει - "όταν μιλήσει θα τα πει όλα μαζεμένα"

Όταν άρχισε να βγάζει πλέον αναγνωρίσιμες λέξεις, μου φάνηκε ότι δεν αναγνώριζε κάποιες έννοιες, πχ μπαμπά, μαμά - και οι φωνές από γύρω μου να συνεχίζουν "είναι ιδέα σου, μήπως δεν ασχολείσαι αρκετά μαζί της;"

Στα τρία ήρθε και ο αδελφός, μαζί με την πρώτη διάγνωση από αναπτυξιολόγο "καθυστέρηση στο λόγο και την κίνηση" - πρόταση "εργοθεραπείες - λογοθεραπείες". Η λογοθεραπεύτρια δεν ήθελε να το ακούσει "είναι νωρίς ακόμη, θα μιλήσει καθαρά με΄χρι τα 3,5-4". Ο εργοθεραπευτής αφιέρωσε πολλούς μήνες να της μάθει τη διαφορά του κόκκινου από το κίτρινο - και πάλι μου καρφώθηκε η ιδέα πως ενώ αναγνώριζε τα χρώματα, δεν καταλάβαινε την έννοια "χρώμα". Οι φωνές γύρω μου να μου λένε να κάνω υπομονή, θα περάσει με το χρόνο.

Και η κορούλα μου να αποτραβιέται στον κόσμο της. Να μην μιλάει με τα άλλα παιδάκια στο σταθμό. Και να μην με ενημερώνουν για αυτό, παρά να τη βλέπω στο τέλος της χρονιάς να μην συμμετέχει στην εκδήλωση - "ντρέπεται" να μου λένε.

Δεύτερη διάγνωση "ανωριμότητα" - ζηλεύει λέει τον αδελφό της. Μα υπάρχει παιδί που να μη ζηλεύει; Συνεχίζουμε την αναζήτηση διάγνωσης, και φτάνουμε στην "καθυστέρηση 1,5 έτους στην κίνηση και το λόγο". Η λογοθεραπεύτρια να επιμένει πως ο λόγος της είναι καλά δομημένος - και είναι, αλλά είναι μόνο για λίγους. Ακολουθεί νέα διάγνωση : "εκλεκτική αλαλία" - σιγά σιγά μαθαίνω όλο το αναπτυξιολογικό ευρετήριο...

Και κάπου στα 5, ένας εργοθεραπευτής με στέλνει στην παιδοψυχολόγο. "Συμπτώματα που προσομοιάζουν με αυτιστικό φάσμα". Τι είναι πάλι τούτο; Άντε πάλι από την αρχή, να ψάχνω τα κατεβατά στο διαδίκτυο. Και η λύση είναι μπροστά μου : ΔΑΔ - διάχυτες αναπτυξιακές διαταραχές. Όλα αυτά που μου φαίνονταν παράξενα, όλα εξηγούνται από το φάσμα. Για αυτό και δεν μπορούσα να της βγάλω την πάνα, για αυτό και δεν μιλάει με τα παιδάκια, για αυτό και δεν δέχεται το "όχι", για αυτό και τα θέλει όλα μα όλα δικά της...

Από τη διάγνωση και έπειτα, ο δρόμος ήταν πια πιο εύκολος. Μετακόμιση (και πάλι πίσω...) στην Αθήνα, αναζήτηση κατάλληλων δομών, και ήδη βρισκόμαστε σε καλό δρόμο. Από το κέντρο με ενημερώνουν ότι θα μπορέσει να ενταχθεί πλήρως στην κανονική εκπαίδευση σε λίγους μήνες, και το πολύ πολύ να χρειαστεί να χαθεί μια σχολική χρονιά. Ίσως αν είχε ξεκινήσει παρέμβαση νωρίτερα, να το είχαμε αποφύγει, αλλά χάσαμε 2 χρόνια αναζητώντας διάγνωση.

Γιατί φοβούνται οι γιατροί να κάνουν τέτοια διάγνωση; Περιμένουν να σιγουρευτούν; Κάποιοι μου είπαν πως αντίθετα οι γιατροί ονομάζουν εύκολα κάθε ιδιαιτερότητα σε ΔΑΔ, για να τα "αρπάζουν". Η δικιά μου εμπειρία είναι, πως όποια και να ήταν η ιδιαιτερότητα της κορούλας μου, το ειδικό κέντρο για αυτιστικά παιδιά την έχει βοηθήσει πολύ στις 3 πρώτες βδομάδες της επέμβασης, και τώρα πια βλέπω το αύριο με πιο θετικό βλέμμα!

[jannis]

Δυστυχώς δεν λαμβάνουν υπόψη οι γιατροί το ένστικτο της μάνας...

Άλλοι πάλι τα κοιτάνε επιφανειακά μέσα απο τις δικές τους γενικές αντιλήψεις και δεν κοιτάνε διεξοδικά την κάθε περίπτωση.

Πάντως εγώ πηγαίνα το παιδί μου λογοθεραπεία από τα 2.5 και δεν μου είπαν ότι είναι νωρίς.

Το καλό είναι ότι είναι πάλι μικρή και έχει περιθώριο για "δουλεια" και αντιμετώπιση. Υπομονή και κουράγιο. Όταν δεν σε ικανοποιούν οι απαντήσεις /λύσεις των ειδικών να το ψάχνεις και να ζητάς αυτά που πιστεύεις ότι χρειάζετε το παιδί σου.

[ballou]

Είδες τελικά το ένστικτο της μάνας αλάνθαστο.

Μπράβο σου, που δεν το έβαλες κάτω, που δεν επαναπαύτηκες! Ελπίζω να ηρεμήσεις τώρα πια που ξέρεις τουλάχιστον την ορθή διάγνωση και κάνετε την θεραπεία. Και από ότι ανέφερες το ειδικό κέντρο έχει κάνει κιόλας πολύ καλή δουλεία και γρήγορη. Να σου ζήσουν και τα δύο σου παιδάκια.

[marin]

Και κάπου στα 5, ένας εργοθεραπευτής με στέλνει στην παιδοψυχολόγο. "Συμπτώματα που προσομοιάζουν με αυτιστικό φάσμα".

Δυστυχώς για τα παιδάκια που έχουν λόγο είναι πιο δύσκολη η αξιολόγηση. Ελπίζω από δω και πέρα να είναι καλύτερα τα πράγματα για την κορούλα σου.

[emmaki]

Η διάγνωση της ΔΑΔ είναι πολύ δύσκολη.

Πρέπει το παιδί να μεγαλώσει λίγο για να μπορέσει να γίνει, και πάλι δεν γίνεται από παιδίατρο, αλλα από αναπτηξιλόγο ή (καλύτερα) από παιδοψυχίατρο.

Είναι φάσμα διαταραχών που σημαίνει ότι δεν παρουσιάζεται με τον ίδιο τρόπο και τον ίδιο βαθμό σε όλα τα παιδιά, κάτι που κάνει ακόμα πιο δύσκολη τη διάγνωση. Επίσης, να πω ότι υπάρχουν και περιπτώσεις παιδιών που ενώ ήταν "κανονικά" μέχρι τα 2-3 χρόνια τους, μετά άρχισαν να απομονώνονται και να κλείνονται στον εαυτό τους.

Πολύ καλά κάνετε και πάτε το παιδί σε ειδικό κέντρο. Χρειάζεται πάρα πολύ δουλειά και πάρα πολύ καλή συνεργασία του κέντρου (και μετά του σχολέιου) με το σπίτι, ώστε να δουλέυεται το παιδί με τον ίδιο τρόπο (και με την ίδια μέθοδο) στο σχολέιο και το σπίτι.

Περιθώρια βελτίωσης υπάρχουν. Σε διαγνωστικό κέντρο που εργάζομαι πριν κα΄ποια χρόνια είχα δει παιδάκι το μήνα Νοέμβριο που ήταν κυριολεκτικά ένα αγρίμι. Δεν μιλούσε καθόλου, είχε πολύ επιθετική συμπεριφορά, αυτοτραυματισμούς, στερεοτυπίες κλπ. Μετά από συντονισμένη παρέμβαση σε ειδικό τμήμα νηπιαγωγείου, με ειδικό παιδαγωγό, και με άριστη συνεργασία σχολείου-σπιτιού (η εκπαίδευση συνεχιζόταν με τον ίδιο και στο σπίτι από τη μαμά και τον μπαμπά), τον Μάιο του ίδου σχολικού έτους (δηλαδή μετά από 4μιση μήνες) το παιδί μπορούσε να κάθεται στο καρεκλάκι του και να κάνει μια χειροτεχνία, να κάνει μια ζωγραφιά, να ζητάει ένα παιχνίδι για να παίξει, και να κάνει έναν τυπικό-μικρό διάλογο (γειά σου, τι κάνεις, εγώ είμαι καλά) όταν βλέπει κάποιον ξένο.

 

Αν θέλετε υπάρχει ένα απίστευτο βιβλίο που μιλάει για τη ζωή ενόα αυτιστικού παιδιού και υποτίθεταιθ ότι το γράει το ίδιο το παιδί. Λέγεται "Ποιός σκότωσε το σκύλο τα μεσάνυχτα". Ως ειδική παιαγωγός το προτείνω σε όλους τους γονέις και εκπαιδευτικούς.

[elenik]

Αναπτυξιολογος το εχει δει το παιδι?

[G.STONE]

Εγώ πάντως κορίτσια πρώτη φορά πήγα σε αναπτυξιολόγο τον γιό μου στα 2 γιατί τότε έλεγε μόνο κάποιες λεξούλες σε σύγκριση με άλλα παιδάκια που έκαναν προτασούλα 2-3 λέξεων. Μου είχε είχε πεί ότι τα παιδιά πρέπει να τα πηγαίνουμε σε αναπτυξιολόγο προληπτικά 18 μηνών -24 μηνών , 2,5 ετών - 3 ετών και μετά όταν μας πούν. Εμένα όλοι μου έλεγαν ότι είναι νωρίς και είμαι υπερβολική αλλά δεν τους άκουσα καθόλου. Ήθελα να τον δούν. Ευτυχώς όλα καλά. Τώρα τον Σεπτέμβριο τον πήγα πάλι σε άλλη αναπτυξιολόγο, στην κ. Θωμαϊδου στο Παίδων αν και είχε πάρει φόρα από το καλοκαίρι στην ομιλία, παρόλα αυτά ήθελα να τον δεί και αυτή. Επανέλεγχο σε 1 χρόνο μου είπε και ας τον βρήκε μια χαρά.

Μου είπε και αυτή ότι πρέπει να τα πηγαίνουμε νωρίς τα παιδιά γιατί όταν τα πηγαίνουμε αργά και ξεκινάνε το σχολείο και χρειάζονται λογοθεραπείες και εργοθεραπείες μένουν πίσω.

Μανούλες να ακούτε το ένστικτό σας πάντα!

annetagat όλα καλά θα πάνε. Θα δείς βελτίωση με τις θεραπείες.

[soevan07]

annetagat διάβασε εδώ

http://www.autismhellas.gr/el/AutismQuestions.aspx

 

Γενικώς οι κλασσικές ερωτήσεις που κάνουν

για να δουν εαν κάποιο παιδί ανήκει στο φάσμα της ΔΑΔ είναι οι εξής:

 

- Έχετε βλεμματική επαφή όταν επικοινωνείτε?

- Δείχνει κάτι που το ενδιαφέρει με το δάχτυλο του (δείκτη) ?

- Οταν σε δει να κλαίς του είναι εντελώς αδιάφορο?

- Aνεβαίνει σκάλες ?

- Φοβάται τα ύψη ? πηδάει απο κάποιο ύψος?

- Κάνει ποδήλατο ?

- Μιμείται άλλα παιδιά?

 

Καλό θα ήταν να μην σταθείτε στη διάγνωση ενός μόνο γιατρού (αναπτυξιολόγου)

αλλά να πάτε και σε έναν δεύτερο!!

 

Υπάρχει μεγάλη εκμετάλλευση και "βρωμιά" σε αυτό το χώρο!........

 

Σου εύχομαι καλό κουράγιο!