θεμα οριων!

[ευδοκία]

"Οποτε εχουμε προβληματα συμπεριφορας με το παιδι μας,συνηθως συνυπαρχει ενα θεμα οριων που εχουμε θεσει ή που δεν εχουμε θεσει.Ασ μην ξεχναμε πως κανενα παιδι δεν επιδιωκει να γινει δυσκολο,ειναι ομως πιθανοτερο μια κακη συμπεριφορα να οφειλεται στο γεγονος πως δεν εχουν μπει σαφη ορια νωριτερα στην ανατροφη του."

 

(αποσπασμα) της Ελενης Δασκαλακη

Παιδι & νεοι γονεις.

 

συμφωνειτε με αυτο;

[maryp]

μια κακή συμπεριφορά μπορεί να οφείλεται σε πολλά άλλα... ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά μας είναι ο καθρέφτης μας. κάνουν ό,τι κάνουμε... συμπεριφέρονται όπως συμπεριφερόμαστε...

[manina]

φοβάμαι πως ναι. Νομίζω πως κι εγώ δεν είχα θέσει όρια σε κάποιες περιπτώσεις και το "πληρώνω¨τώρα...

[LENIO]

μια κακή συμπεριφορά μπορεί να οφείλεται σε πολλά άλλα... ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά μας είναι ο καθρέφτης μας. κάνουν ό,τι κάνουμε... συμπεριφέρονται όπως συμπεριφερόμαστε...

Ετσι ειναι, καλως κακως!

[gavrias]

μια κακή συμπεριφορά μπορεί να οφείλεται σε πολλά άλλα... ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά μας είναι ο καθρέφτης μας. κάνουν ό,τι κάνουμε... συμπεριφέρονται όπως συμπεριφερόμαστε...

Ετσι ειναι, καλως κακως!

 

ή

[almak]

"Οποτε εχουμε προβληματα συμπεριφορας με το παιδι μας,συνηθως συνυπαρχει ενα θεμα οριων που εχουμε θεσει ή που δεν εχουμε θεσει.Ασ μην ξεχναμε πως κανενα παιδι δεν επιδιωκει να γινει δυσκολο,ειναι ομως πιθανοτερο μια κακη συμπεριφορα να οφειλεται στο γεγονος πως δεν εχουν μπει σαφη ορια νωριτερα στην ανατροφη του."

 

(αποσπασμα) της Ελενης Δασκαλακη

Παιδι & νεοι γονεις.

 

συμφωνειτε με αυτο;

Θεωρητικά είναι σωστά.

Στην πράξη όμως είναι αρκετά δυσκολο.

Φαντάσου καθε τι που κάνεις ή πρέπει να κάνεις να το περνάς μέσα από αυτήν την διαδικασία ελέγχου των ορίων?????

Για φαντάσου το νερό που καταπίνεις να μετράς τις γουλιές!!!!!!

Είναι υπερβολικό να μετράς τις γουλιές , αλλά με τα πολλά σφιχτά όρια εκεί καταλήγουμε....στις υπερβολές.

Καταλήγουμε εκεί από τον φόβο να μην ξεφύγουμε κάποια στιγμή.

 

Τώρα το ποιός θα κρίνει αν είναι υπερβολές .......για μένα ο καλύτερος κριτής είναι το ζόρι που τραβά ο καθένας προσπαθώντας να κάνει αυτά που ακούει πως πρέπει να κάνει

 

Ένας μεγάλος κίνδυνος στην όλη διαδικασία είναι τα όρια να είναι εκτός τόπου και χρόνου ......χάσμα γενεών κτλ κτλ.

[Μαρια Στυλιανακη]

είναι πολύ γενικό στο σχόλιο αυτό, και εμένα δε μου προσφέρει κατι.

 

η δική μου άποψη είναι στο ότι απλώς το να μπουν όρια είναι μια έννοια που εμπεριέχει και την

 

λαθος τρόπο τοποθέτησης ορίων (=φωνές, τιμωρητικότητα)

λαθος επιπτώσεις (= πολύ μεγάλη ή άνιση "τιμωρία") στην τοποθέτηση ορίων

λάθος βαθμολογία στο πότε να τοποθετούνται τα όρια (ποια περιπτωση θέλει τιμωρία και ποιά όχι? )

ασάφεια ή ασυνέπεια στην τοποθέτηση ορίων. (όταν σε διάφορες καταστάσεις τα όρια ανατρέπονται με την συναίνεση του γονέα, επειδή το παιδί φωνάζει ή λόγω εξωγενών παραγόντων ή επειδή ο ένας γονέας επιτρέπει/απαγορεύει το ένα ενώ ο άλλος το άλλο)

 

είναι εκατό χιλιάδες παράγοντες.

κατά την άποψή μου είναι ουτοπικό ο γονέας να καταφέρει σε όλους αυτούς τους τομείς να τα κάνει σωστά και τέλεια,

 

το θέμα είναι περισσότερο να μπορεί να αναρωτιέται όταν βλέπει ότι καποιο όριο δεν έχει γίνει κατανοητό,

σε ποιο απο αυτά τα κόμμάτια έχει κανει καποιο λαθάκι, και αυτό μονο να αλλάζει.

 

δεν είναι θέμα βαζεις η δεν βαζεις όρια, ...... είναι πολύ,.. πολύ πιο περίπλοκο.

 

πάντως σίγουρα τα παιδιά όταν έχει καποιος εμπειρία γνωρίζει ότι θα κάνουν αυτό που τα αφήνεις να κάνουν, είτε το κάνεις με ευγενικό ή με αυταρχικό τρόπο.

 

απλώς όταν οι γονείς επιλέγουν τον ευγενικό τρόπο, πρεπει να έχουν μεγάλη ικανότητα ζυγίσματος όλων των παραπάνω παραγόντων, για να πετύχουν το επιθυμητό αποτέλεσμα.

 

ενώ οι γονείς που επιλέγουν αυταρχικό τρόπο που λειτουργεί με τον φόβο, για να βάλουν όρια, τα έχουν λίγο πιο εύκολα, εκεί αρκεί συνήθως καποια φωνή, και τα παιδιά επειδή φοβούνται, στέκονται σούζα.

 

το δύσκολο λοιπόν είναι, να καταφέρεις να βάλεις όρια με ευγενικό και με σεβασμό στα παιδιά τρόπο.

 

όμως δεν ξέρω τι εννοεί με προβλήματα συμπεριφοράς η συγγραφέας.

σε καποια ηλικία, οι συνθήκες στο δημοτικό πχ, είναι πάρα πολύ αντίξοες και σε συνδυασμό με τον εγωκεντρισμό που κορυφώνεται σε αυτές τις ηλικίες, πιστεύω ότι είναι σπάνιο να μην υπάρχουν διάφορα προβλήματα και να χρειάζεται συνεχώς μια υπενθύμιση για την ύπαρξη των ορίων,

επανατοποθέτησή τους, αρκετά συχνά... και τα λοιπα και τα λοιπά.

 

οπότε εκεί δεν είναι θέμα του αν ο γονέας έχει βάλει ορια ή όχι, αλλά είναι θέμα του ότι είναι μια διαδικασία η οποία διαρκώς εξελίσσεται,

και απο τη στιγμή που τα παιδιά είναι παιδιά, και δεν είναι ώριμοι ενήλικες, διάφορα προβληματάκια συνεχώς θα υπάρχουν, που θα χρειάζονται επίλυση.

εκεί λοιπόν, δεν είναι σωστό ο γονέας να πιστέψει ότι κάτι έκανε λάθος ή ότι πρέπει να βάλει πιο αυστηρά όρια, - αλλα ότι συνεχώς, υπαρχει μια επικοινωνία γύρω απο θέματα ορίων.

δεν τελειώνει αυτό σε καποια ηλικία ώς δια μαγείας...

τα παιδιά μαθαίνουν συνέχεια. και εξάλλου πότε σταματουν να είναι παιδιά? στην προεφηβεία? λες και τότε δεν χρειάζεται εκ νέου οριοθέτηση.

τα πάντα ρεί.

[ΕλεΣ]

μια κακή συμπεριφορά μπορεί να οφείλεται σε πολλά άλλα... ας μην ξεχνάμε ότι τα παιδιά μας είναι ο καθρέφτης μας. κάνουν ό,τι κάνουμε... συμπεριφέρονται όπως συμπεριφερόμαστε...

Να ρωτησω κατι? Ποιανου καθρεφτη?

Ο δικος μου ο γιος ειναι 23 μηνών, τον κραταει η μητερα μου τις ωρες που δουλευω! Και μονο αυτες δηλαδη 8-9 ωρες την ημερα Δευτερα- Παρασκευη . Σας πληροφορω οτι περισσοτερο μοιαζει με την μητερα μου παρα με μενα!!!

[fairy's mom]

το δύσκολο λοιπόν είναι, να καταφέρεις να βάλεις όρια με ευγενικό και με σεβασμό στα παιδιά τρόπο.

Πόσο δίκιο έχεις και για να μιλήσω προσωπικά εμένα αυτό είναι που με δυσκολεύει περισσότερο. Είμαι άνθρωπος που έχω την φωνή εύκολη και πάντα προσπαθούσα να το αλλάξω, αλλά ειδικά τώρα με το παιδί, ζορίζομαι απίστευτα πολύ. Το ευχάριστο βέβαια είναι ότι είμαι σε καλό δρόμο.

Το σημαντικό πάντως είναι ο γονιός να παραδέχεται στον εαυτό του τα λάθη του, για να μην περάσει τις λάθος συμπεριφορές και στο παιδί του.

 

Να ρωτησω κατι? Ποιανου καθρεφτη?

Ο δικος μου ο γιος ειναι 23 μηνών, τον κραταει η μητερα μου τις ωρες που δουλευω! Και μονο αυτες δηλαδη 8-9 ωρες την ημερα Δευτερα- Παρασκευη . Σας πληροφορω οτι περισσοτερο μοιαζει με την μητερα μου παρα με μενα!!!

 

Αυτός είναι ο μόνος λόγος που δεν με παίρνει από κάτω που έμεινα χωρίς δουλειά. Όση εμπιστοσύνη και να έχω στους γονείς μου, κανένας τους δεν είναι "η μαμά"...

Να αισθάνεσαι πάντως τυχερή που δεν "μοιάζει" περισσότερο σε κάποια babysitter και μοιάζει στην μητέρα σου.

[Ellemphriem]

Να ρωτησω κατι? Ποιανου καθρεφτη?

Ο δικος μου ο γιος ειναι 23 μηνών, τον κραταει η μητερα μου τις ωρες που δουλευω! Και μονο αυτες δηλαδη 8-9 ωρες την ημερα Δευτερα- Παρασκευη . Σας πληροφορω οτι περισσοτερο μοιαζει με την μητερα μου παρα με μενα!!!

 

Ειναι καθρεπτης αυτου που περναει τον περισσοτερο χρονο μαζι του τουλαχιστον στις πολυ μικρες ηλικιες. Δεν ειναι καθολου λιγες οι ωρες που περναει με την μητερα σου κοριτσι μου. Νομιζω πως μετα σιγα σιγα αλλαζουν τα προτυπα.