Έχουμε χάσει επαφή

[elepet]

Δε ξέρω τι μας συμβαίνει και όλο τσακωνόμαστε..φταίει η συνήθεια φταίει ο γάμος ή μήπως το παιδί το οποίο θέλαμε σαν τρελοί και το οποίο λατρεύουμε??

Νιώθω κουρασμένη,σπίτι όλη μέρα,δουλειές, η ευθύνη του παιδιού , η καθημερινή φροντίδα του..δεν εργάζομαι..δε κάνω τίποτα για μένα..έχω χάσει λίγο τον εαυτό μου,τον αυθορμητισμό μου..τη χαρά να ζείς.

Εκείνος δουλειά όλη μέρα,τρέξιμο,άγχος για τα έξοδα του σπιτιού,το βάρος των ευθυνών μιας οικογένειας.

Η αλλαγή με τον ερχομό του παιδιού ήταν μεγάλη. Πίστευα και πιστεύω ότι ένα παιδί ενώνει το ζευγάρι.Τι μας συμβαίνει? Γιατί τέτοια απόσταση. Τα πάντα με ενοχλούν πάνω του, με εκνευρίζουν, με κάνουν να θέλω να τρέξω μακρυά..εκεί που υπήρχε μόνο ο έρωτας..στις πρώτες μέρες.. ούτε τον έρωτα δε χαιρόμαστε πια...ο καθένας για τους δικούς του λόγους..ποιοι είναι αυτοι??

Και δεν είναι ότι δεν συζητάμε τα προβλήματά μας..τα συζητάμε και πολύ μάλιστα..όμως μετά απο λίγο καιρο πάλι τα ίδια.Νεύρα (κυρίως απο την πλευρά μου)..σε εκείνον βγαίνει πιο πολύ εσωστρέφεια..κάτι που επίσης με εκνευρίζει. Τι μας συμβαίνει?? Του λέω συχνά ότι ξεχάσαμε απο που ξεκινήσαμε..ξεχνάμε γιατι είμαστε μαζί..και μου απαντάει πως οι συνθήκες αλλάζουν ..η ζωή μας άλλαξε ..γίναμε οικογένεια! Εχουμε ευθύνες ..υποχρεώσεις..

 

Και τι με αυτο??.. Δε θα άλλαζα με τίποτα την οικογένεια που έφτιαξα..τη κόρη μου τη λατρεύω..κάθε μέρα βλέπω στα μάτια της το κόσμο απο μια άλλη οπτική γωνία..τη βλέπω να μεγαλώνει και ζω το θαύμα κάθε μέρα..

ο πατέρας της επίσης την λατρεύει..ασχολείται μαζί της όσες ώρες είναι σπίτι και εκέινη τον έχει σαν θεό της.

 

Τι γίνεται όμως με μας..γιατί χαθήκαμε..έχουν κλονιστέι τα συναισθήματα μου..η εμπιστοσύνη μου απέναντί του..εκείνος νιώθει να πιέζεται απο μένα και απο τα παράπονα που του κάνω..εγώ νιώθω ότι δε με θέλει όπως παλιά ..δεν είμαστε οι ίδιοι..αλλάξαμε.

 

 

Ίσως νιώθετε κάποιες έτσι μέσα στην σχέση όπως εγώ....

[elenik]

Το εχετε συζητησει ποτε αυτο το θεμα?

Δεν υπαρχει ζευγαρι να μην εχει βιωσει μια τουλαχιστον κριση. Ο μονος τροπος να ξεπεραστει το θεμα ειναι να ακουσεις και τον αντιλογο... και αν δεν υπαρχει να δεις τι θα κανει για να το βελτιωσει. Η σωστη διαδρομη παντως ειναι παντα η επικοινωνια. Δεν μπορει μεσα σε ολα οσα περναει μια οικογενεια να πρεπει και να μαντευεις τι νοιωθει ο αλλος. Ειναι εξαντλητικο. Μπορει να νοιωθει και εκεινος το ιδιο.

[biky]

Δε ξέρω τι μας συμβαίνει και όλο τσακωνόμαστε..φταίει η συνήθεια φταίει ο γάμος ή μήπως το παιδί το οποίο θέλαμε σαν τρελοί και το οποίο λατρεύουμε??

Νιώθω κουρασμένη,σπίτι όλη μέρα,δουλειές, η ευθύνη του παιδιού , η καθημερινή φροντίδα του..δεν εργάζομαι..δε κάνω τίποτα για μένα..έχω χάσει λίγο τον εαυτό μου,τον αυθορμητισμό μου..τη χαρά να ζείς.

Εκείνος δουλειά όλη μέρα,τρέξιμο,άγχος για τα έξοδα του σπιτιού,το βάρος των ευθυνών μιας οικογένειας.

Η αλλαγή με τον ερχομό του παιδιού ήταν μεγάλη. Πίστευα και πιστεύω ότι ένα παιδί ενώνει το ζευγάρι.Τι μας συμβαίνει? Γιατί τέτοια απόσταση. Τα πάντα με ενοχλούν πάνω του, με εκνευρίζουν, με κάνουν να θέλω να τρέξω μακρυά..εκεί που υπήρχε μόνο ο έρωτας..στις πρώτες μέρες.. ούτε τον έρωτα δε χαιρόμαστε πια...ο καθένας για τους δικούς του λόγους..ποιοι είναι αυτοι??

Και δεν είναι ότι δεν συζητάμε τα προβλήματά μας..τα συζητάμε και πολύ μάλιστα..όμως μετά απο λίγο καιρο πάλι τα ίδια.Νεύρα (κυρίως απο την πλευρά μου)..σε εκείνον βγαίνει πιο πολύ εσωστρέφεια..κάτι που επίσης με εκνευρίζει. Τι μας συμβαίνει?? Του λέω συχνά ότι ξεχάσαμε απο που ξεκινήσαμε..ξεχνάμε γιατι είμαστε μαζί..και μου απαντάει πως οι συνθήκες αλλάζουν ..η ζωή μας άλλαξε ..γίναμε οικογένεια! Εχουμε ευθύνες ..υποχρεώσεις..

 

Και τι με αυτο??.. Δε θα άλλαζα με τίποτα την οικογένεια που έφτιαξα..τη κόρη μου τη λατρεύω..κάθε μέρα βλέπω στα μάτια της το κόσμο απο μια άλλη οπτική γωνία..τη βλέπω να μεγαλώνει και ζω το θαύμα κάθε μέρα..

ο πατέρας της επίσης την λατρεύει..ασχολείται μαζί της όσες ώρες είναι σπίτι και εκέινη τον έχει σαν θεό της.

 

Τι γίνεται όμως με μας..γιατί χαθήκαμε..έχουν κλονιστέι τα συναισθήματα μου..η εμπιστοσύνη μου απέναντί του..εκείνος νιώθει να πιέζεται απο μένα και απο τα παράπονα που του κάνω..εγώ νιώθω ότι δε με θέλει όπως παλιά ..δεν είμαστε οι ίδιοι..αλλάξαμε.

 

 

Ίσως νιώθετε κάποιες έτσι μέσα στην σχέση όπως εγώ....

 

Ειναι σαν να τα γραψα εγω 4μηνες πριν!!!!!!!

τα ιδια προβληματα ειχαμε τα οποια λυθηκαν ως δια μαγιας τορα που ο μικρος ειναι 18μηνων

εγω ειμαι λιγο πιο ξεκουραστη, μιας και με τον μικρο συνενοουμαστε πλεον μου ζηταει αυτο που θελει και δεν πρεπει παντα να μαντευω...

κοιμαται (επιτελους) ολο το βραδυ

τρωει πολλες φορες μονος του

Ολα αυτα ειναι μια ανασα,οποτε και εγω ειμαι καλυτερα και με λιγοτερα νευρα και με καλυτερη διαθεση,αλυσιδωτη αντιδραση,φερομαι καλυτερα στον αντρα μου και ετσι αυτος σε εμενα....

πιστευω οτι ολα ειναι θεμα χρονο και θελουν υπομονη.

[embryoyla]

Μια απ'τα ίδια κ μεις.....Αστα..πίκρα..Μόνο καυγάδες κ τσακωμοί...

[aggeliki]

για ολα φταιει η κουραση.και εμεις οταν ηταν πιο μικρος που δεν κοιμομασταν καθολου,που εκλαιγε συνεχεια,που δεν ξεκολαγε απο πανω μου ειχαμε πολλα νευρα,τωρα τα πραγματα εχουν αλλαξει και ελπιζω να μεινουν ετσι,τωρα ειμαστε ξεκουραστει και πολυ καλυτερα! υπομονη ολα θα αλλαξουν παλι!

[elepet]

Πάντως απ ότι βλέπω δε είμαι μόνη...όλες τα ίδια αισθανόμαστε και σκεφτόμαστε πάνω κάτω..Σήμερα και εχθές είμαι μόνη μου όλη μέρα γιατι πέρνει μέρος σε μια έκθεση και γυρίζει αργά το βράδυ.Εγώ όλη μέρα κλεισμένη ΄κάνω δουλέιες και περιμένω να έρθει για να πούμε μια κουβέντα..να μου δείξει ότι αξίζω κι εγώ κάτι και όχι μόνο η δουλειά.Αλλά ξέρω ότι θα γυρίσει κουρασμένος και το μόνο που θα θέλει είναι να κοιμηθεί.Και αν δείξω δυσαρεστημένη θα μου πει ότι δε δείχνω κατανόηση,ότι τρέχει όλη μέρα και έχει κάθε λόγο να νυστάζει.Δε λέω ότι δεν είναι έτσι,όντως κουράζεται,δεν είπα ότι το διασκεδάζει,,αλλα...εχω και εγω αναγκη να νιώσω ότι υπάρχω..

[biky]

πιστευω οτι οι αντρες παθενουν ενα σοκ οταν κανουν παιδι

αισθανονται οτι θα κριθουν για το ποσο καλοι ειναι απο το ποσο πολυ δουλευουν.... πεφτει μεγαλο βαρος πανω τους και τα παιζουν

εχουμε και εμεις τα ψυχολογικα μας και την κουραση και γινονται ολα μπαχαλο.....

και παλι θα το πω υπομονη και δωστε τους χρονο να προσαρμοστουν....

 

ασχετο αλλα σε ποια εκθεση? εμενα ειναι στην Helexpo και εχω να τον δω μια εβδομαδα

[embryoyla]

Πάντως απ ότι βλέπω δε είμαι μόνη...όλες τα ίδια αισθανόμαστε και σκεφτόμαστε πάνω κάτω..Σήμερα και εχθές είμαι μόνη μου όλη μέρα γιατι πέρνει μέρος σε μια έκθεση και γυρίζει αργά το βράδυ.Εγώ όλη μέρα κλεισμένη ΄κάνω δουλέιες και περιμένω να έρθει για να πούμε μια κουβέντα..να μου δείξει ότι αξίζω κι εγώ κάτι και όχι μόνο η δουλειά.Αλλά ξέρω ότι θα γυρίσει κουρασμένος και το μόνο που θα θέλει είναι να κοιμηθεί.Και αν δείξω δυσαρεστημένη θα μου πει ότι δε δείχνω κατανόηση,ότι τρέχει όλη μέρα και έχει κάθε λόγο να νυστάζει.Δε λέω ότι δεν είναι έτσι,όντως κουράζεται,δεν είπα ότι το διασκεδάζει,,αλλα...εχω και εγω αναγκη να νιώσω ότι υπάρχω..

Νομιζω οτι βλεπω τον εαυτο μου στον καθρέφτη,το πιστευεις?Ακριβως το ιδιο προβλημα εχω κι γω με τη δουλεια του.Εγω καθομαι σπιτι κ αυτο δουλευει.Κ οταν γυριζει σπιτι κοιμαται.....

[embryoyla]

πιστευω οτι οι αντρες παθενουν ενα σοκ οταν κανουν παιδι

αισθανονται οτι θα κριθουν για το ποσο καλοι ειναι απο το ποσο πολυ δουλευουν.... πεφτει μεγαλο βαρος πανω τους και τα παιζουν

εχουμε και εμεις τα ψυχολογικα μας και την κουραση και γινονται ολα μπαχαλο.....

και παλι θα το πω υπομονη και δωστε τους χρονο να προσαρμοστουν....

 

ασχετο αλλα σε ποια εκθεση? εμενα ειναι στην Helexpo και εχω να τον δω μια εβδομαδα

Για μένα καλός σύζυγος κ πατέρας δεν είναι αυτός που φέρνει πολλά λεφτά στο σπίτι αλλά αυτός που είναι δίπλα στα μέλη της οικογένειάς του,που τους παρέχει πνευματικά,αισθηματικά υλικά.....

[elepet]

στο ΕΚΕΠ στη Μεταμόρφωση.έκθεση επίπλου

[biky]

πιστευω οτι οι αντρες παθενουν ενα σοκ οταν κανουν παιδι

αισθανονται οτι θα κριθουν για το ποσο καλοι ειναι απο το ποσο πολυ δουλευουν.... πεφτει μεγαλο βαρος πανω τους και τα παιζουν

εχουμε και εμεις τα ψυχολογικα μας και την κουραση και γινονται ολα μπαχαλο.....

και παλι θα το πω υπομονη και δωστε τους χρονο να προσαρμοστουν....

 

ασχετο αλλα σε ποια εκθεση? εμενα ειναι στην Helexpo και εχω να τον δω μια εβδομαδα

Για μένα καλός σύζυγος κ πατέρας δεν είναι αυτός που φέρνει πολλά λεφτά στο σπίτι αλλά αυτός που είναι δίπλα στα μέλη της οικογένειάς του,που τους παρέχει πνευματικά,αισθηματικά υλικά.....

 

ετσι οπως τα λες ειναι

οι αντρες αργουν να το καταλαβουν.....

παρασυρονται απο τις ευθυνες και ξεχνανε για λιγο καιρο μεχρι να προσαρμοστουν οτι ειναι και συζηγοι.....

[embryoyla]

Εμένα πάντως βάζει πάνω απ'όλα τη δουλειά.....

Κι όταν κάνω παράπονα είμαι η κακιά της υπόθεσης....

[elepet]

Για μένα καλός σύζυγος κ πατέρας δεν είναι αυτός που φέρνει πολλά λεφτά στο σπίτι αλλά αυτός που είναι δίπλα στα μέλη της οικογένειάς του,που τους παρέχει πνευματικά,αισθηματικά υλικά.....

 

 

Η αλήθεια είναι ότι χωρίς τα λεφτά δεν θα μπορούσαμε ούτε στο forum να μπούμε και να μιλάμε παρ όλα αυτά αν διαταραχτούν οι ισσοροπίες υπάρχει πρόβλημα γιατι και εμέις πρεπει να καταλαβαίνουμε το δικό τους φορτίο αλλα και εκείνοι τις δικές μας ευαισθησίες αλλιώς εκείνοι θα νομίζουν μια ζωή ότι τους καταπιέζει η συμπεριφορά μας και εμείς θα νιώθουμε δυστυχώς στο περιθώριο και μόνες Ελπίζω να αλλάξουν τα πράγματα και να είναι μια μεταβατική φάση στη ζωή μας που θα μας οδηγήσει στην οικογενειακή ολοκλήρωση και θαλπωρη.Δε θέλω να πιστεύω όπως και πιστεύω πολλές φορές ότι είναι η αρχή του τέλους και ότι βρισκόμαστε σε αδιέξοδο. Η οικογένεια είναι πολύ σημαντική ..δεν πρέπει να διαλύεται .. Παρ όλα αυτά είμαστε και ζευγάρι όχι μόνο οπικογένεια..και πείτε μου σε ποιια αρέσει να νιώθει ότι ο άντρας της πια δεν την επιθυμεί σαν γυναίκα ?? ΚΑΜΙΑ!! όλες έχουμε ανάγκη την επιβεβαίωση...

[embryoyla]

Elepet αφώς χρειάζεται κ η δουλειά,δεν είπε κανείς το αντίθετο.Αλλά με 200 ευρω λιγότερο,που λεει ο κοσμος,δεν θα χαλούσε ο κόσμος.Εμένα δουλεύει 14 ώρες τη μέρα (στην καλύτερη περίπτωση)...

Τουλάχιστον ας συνδύαζε οικογένεια-εργασία.Μετα τη δουλειά του να αφοσιωνόταν στην οικογένεια.Αλλά αυτός αφοσιώνεται στον ύπνο.

Αυτό δεν νομίζω να αλλάξει,δυστυχως....

[elepet]

εμενα δουλεύει 12 ώρες .Στο σπιτι έρχεται 7-8 το απόγευμα.Σε καταλαβαίνω..δεν είναι εύκολο να είσαι όλη μέρα με ένα παιδι..και να περιμένεις τον άλλο να γυρίσει και όταν αξιωθει να έρχεται και να είναι σαν να μην υπάρχει είτε επειδή κοιμάται όπως λες είτε επειδη είναι στο κόσμο του και δεν έχει διαθεση να μου μιλάει.Πολλές φορές χρειάζεται να του κάνω μια ερώτηση 3 φορές για να με ακούσει και να μου απαντήσει Και όσο για τον ύπνο δε ξέρω έχω κι εγώ μπερδευτει. Με λέει απαράδεκτη που δεν καταλαβαίνω ότι νυστάζει και νιώθω ενοχές αλλά γρήγορα σβήνουν όταν μπαίνει το εγώ στη μέση. Εγώ δεν είαμι κουρασμένη..δεν είναι κουραση να μεγαλώνεις ένα παιδί όλη μέρα μόνη?? Όμως προσπαθώ να κρατηθ΄β ξύπνια όταν πέφτουμε στο κρεβάτι.Μήπως μας έχουν δεδομένες?? ΏΡΕς ώρες κάθομαι και σκέφτομαι ότι δε με θέλει σαν γυναίκα..αλλά σαν σύζυγο και μάνα της κόρης του.

[eleeza]

εγω πιστευω αυτα τα αισθηματα υπαρχουν διοτι αυξανοντε οι υποχρεωσεις, ερχοντε ολοι η λογαριασμοι μαζι και ουτε ανασα δεν μπορουμε να παρουμε, αυτο πιστευω οτι δημιουργει τα προβληματα μεσα σε μια οικογενια το ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ.

Ολα τα αλλα λυνωνται καθως υπαρχει καλη επικοινωνια και σεβασμος για το τι κανει ο καθενας και το τη προσφερει.

[Jean]

Για μένα καλός σύζυγος κ πατέρας δεν είναι αυτός που φέρνει πολλά λεφτά στο σπίτι αλλά αυτός που είναι δίπλα στα μέλη της οικογένειάς του,που τους παρέχει πνευματικά,αισθηματικά υλικά.....

 

Δυστυχως στην Ελλαδα του σημερα αυτος που δουλευει 12 ωρες δεν φερνει πολλα λεφτα στο σπιτι. Φερνει τα προς το ζην. Ειναι μια πραγματικοτητα για τα 2/3 του πληθυσμου!! Τουλαχιστον στον δικο μου περιγυρο οσοι κανουν δευτερη δουλεια (συμπεριλαμβανομενου του αντρα μου) προσπαθουν απλα να προσθεσουν κατι εξτρα στον πενιχρο μισθο της πρωινης δουλειας. ΟFF topic tο σχολιο αλλα ειναι μια πραγματικότητα. Εγω δουλευω πολυ λιγες ωρες γιατι εχω την αποκλειστική ευθυνη του παιδιου αλλα λυπαμαι πραγματικά τον αντρα μου που στερειται το παιδι του δουλευοντας 12 και βαλε ωρες τη μερα για ψιχουλα. Εχουν κι οι αντρες τα δικια τους...Αλλα και τα δικια της γυναικας...βουνο!! Υπομονη!

[evoula k]

Το είχα πάθει κι εγώ όταν γέννησα το δεύτερο παιδί μου και δεν δούλευα. Είχα μείνει στο σπίτι για ένα εξάμηνο περίπου και είχα φτάσει στα πρόθυρα την κατάθλιψης. Μιζέρια!! Τελικά έπιασα δουλειά και τον πρώτο χρόνο κάθε μέρα στην δουλειά αισθανόμουνα ότι πήγαινα για καφέ. Και χρήματα ήρθαν περισσότερα στο σπίτι και ο συζυγος κράτησε το παιδί και εγώ βρήκα ξανα τον εαυτό μου. Τώρα όσο κι αν είναι κουραστικό είμαι στον έβδομο περιμένοντας το τέτερτο και ακόμα δουλεύω. Δεν θα άντεχα στο σπίτι και ας είμαι πιο έμπειρη πια. Αυτά !! Ξανασκεφθήτε το λοιπόν έστω και για part time!

[Μαμά του Ωρίων]

κορίτσια μήπως η λύση στο πρόβλημα σας είναι να ξεκινήσετε δουλειά?

και οκ δεν μιλάω για κανονικό 8ωρο αν δεν θέλετε...

 

όμως νομίζω ότι αν τα μικρούλια σας πάνε παιδικό σταθμό κι εσείς πιάσετε μια παρτ τάιμ δουλειά θα σας βοηθήσει πάρα πολύ αυτό και δε θα νοιώθετε τόσο κλεισμένες μέσα στο σπίτι...

 

και τα παιδιά θα είναι καλύτερα με άλλα παιδάκια... και νωρίς θα γυρίζουν στο σπίτι τους αφού μιλάμε για παρτ τάιμ κι εσείς θα νοιώσετε ότι δεν είσαστε μόνο με ένα φακιόλι στο κεφάλι...

[embryoyla]

Το πρόβλημά μου προσωπικά δεν είναι ότι δεν δουλεύω.Εχω πράγματα να κάνω μέσα στη μέρα.Το θέμα μου έιναι ότι εκείνος μετά τη δουλειά δεν έχει δυνάμεις για μένα.Ακόμα κ να δούλευα,το θέμα είναι ότι η δουλειά του,όχι η δική μου.....

[mata]

Αυτή η χαμένη επαφή...........αχ όλο έρχεται και φεύγει. Κάτι σαν το τρένο ένα πράγμα. Άλλες μέρες είναι όλα καλά και στο φόρτε η επαφή, κουβεντούλα, αστειάκια χαδάκια και άλλες μέρες νοιώθεις ότι μπήκε στο σπίτι σου ο γείτονας και έβαλε το κεφάλι του άντρα σου. Και λές πώς έγινε αυτό ρε παίδί μου;;;

'Ολα ίδια είναι, αλλά γιατί μου φαίνεται ότι αυτός που κυκλοφορεί εδώ μέσα δεν μου θυμίζει τον άντρα μου;;;;;

Και εκεί που αρχίζεις να πείθεσαι ότι δεν είναι ο γείτονας γιατί μοιάζουν όλα, εκεί που του μιλάς και του λές κάτι ή αποζητάς τα χαδάκια που περίμενες όλη τη μέρα, αυτός βλέπει τα παραλειπόμενα από όλους τους αγώνες που έγιναν όλη την ημέρα σε Ελλάδα και εξωτερικό, δεν μπορεί να σε παρακολουθήσει ούτε σε αυτά που λές αλλά ούτε και σε αυτά που θέλεις να κάνεις και τελικά επιβεβαιώνεται η υποψία σου Μάλλον μπήκε σπίτι σου ο γείτονας την ώρα που είχες την μπαλκονόπορτα ανοιχτή!!!

[Olg@]

Αυτή η χαμένη επαφή...........αχ όλο έρχεται και φεύγει. Κάτι σαν το τρένο ένα πράγμα. Άλλες μέρες είναι όλα καλά και στο φόρτε η επαφή, κουβεντούλα, αστειάκια χαδάκια και άλλες μέρες νοιώθεις ότι μπήκε στο σπίτι σου ο γείτονας και έβαλε το κεφάλι του άντρα σου. Και λές πώς έγινε αυτό ρε παίδί μου;;;

'Ολα ίδια είναι, αλλά γιατί μου φαίνεται ότι αυτός που κυκλοφορεί εδώ μέσα δεν μου θυμίζει τον άντρα μου;;;;;

Και εκεί που αρχίζεις να πείθεσαι ότι δεν είναι ο γείτονας γιατί μοιάζουν όλα, εκεί που του μιλάς και του λές κάτι ή αποζητάς τα χαδάκια που περίμενες όλη τη μέρα, αυτός βλέπει τα παραλειπόμενα από όλους τους αγώνες που έγιναν όλη την ημέρα σε Ελλάδα και εξωτερικό, δεν μπορεί να σε παρακολουθήσει ούτε σε αυτά που λές αλλά ούτε και σε αυτά που θέλεις να κάνεις και τελικά επιβεβαιώνεται η υποψία σου Μάλλον μπήκε σπίτι σου ο γείτονας την ώρα που είχες την μπαλκονόπορτα ανοιχτή!!!

 

Κορίτσια υπομονή, φάση είναι θα περάσει, έχουν τα δίκαια τους και αυτοί που σκοτώνονται όλη τη μέρα στη δουλειά , έχουμε τα δικια μας και εμείς που επίσης τρέχουμε όλη μέρα. Είναι η κούραση η σωματική και η ψυχολογική που μας κάνει μερικές φορές να τα βλέπουμε όλα δύσκολα ... θα μεγαλώσουν τα μωράκια μας και τα πράγματα θα βρούνε τους παλιούς τους ρυθμούς. Επισης πιστεύω πως η δουλειά βοηθάει τον άνθρωπο να ξελαμπικάρει και να δει τα πράγματα πιο ψύχραιμα ... είμαι σίγουρη πως με το που θα επιστρέψω στη δουλειά μου η κατάσταση θα καλυτερεύσει ... κακό πράγμα η κλεισούρα

[eleeza]

εγω αφου γεννησα καθησα σπιτι ενα χρονο,(τρεκαθηκα) εχουν περασει δυοχρονια που γυρισα στη δουλεια, το οποιο και εγω νοιθω οτι παω για καφε (οχι ακριβως) αλλα ξεκουραζομε στη δουλεια και ας εχει πολλα πανω κατω.

[almak]

Το πρόβλημά μου προσωπικά δεν είναι ότι δεν δουλεύω.Εχω πράγματα να κάνω μέσα στη μέρα.Το θέμα μου έιναι ότι εκείνος μετά τη δουλειά δεν έχει δυνάμεις για μένα.Ακόμα κ να δούλευα,το θέμα είναι ότι η δουλειά του,όχι η δική μου.....

Ο άντρας για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις της φαλοκρατικής κοινωνίας , με το που κάνει οικογένεια ( το πρώτο παιδί εννοώ) ανεβάζει στροφές στην δουλειά του για να καλύψει τρέχοντα καινούργια έξοδα αλλά και τα μελοντικά

Μέσα σε αυτή την παλαβομάρα γυρνά σπίτι .

Μπαίνοντας σπίτι είναι ένας άλλος κόσμος , μες στο σπίτι δεν υπάρχουν οι ταχύτητες της δουλειάς.

Ο άντρας στέκεται όρθιος όλη μέρα από την υπερδιέγερση της δουλειάς , η αδρεναλίνη είναι που τον κρατά "ζωντανό" κι ας νομίζει πως αντέχει , κι ας νομίζει πως θα αντέχει πάντα το ίδιο

Στο σπίτι το σώμα αναγκαστικά χαλαρώνει οι ρυθμοί πέφτουν και τα μάτια κλείνουν πολύ γρήγορα..........σε καναπέδες συνήθως

Καταλαβαίνετε πως αυτήν την ώρα δεν θες να ακούς και τα δικαιολογημένα έστω παράπονα της γυναίκας . Μάλιστα κάποιοι θα κοιμούνται έστω και με τον ήχο των παραπόνων

Αν όμως ξεκινήσει ένας καυγάς και ανάψουν τα αίματα θα δείτε πως τουλάχιστον ο άντρας θα ξυπνήσει ως δια μαγείας δεν θα χασμουριέται και μπορεί να παραμήνει ξύπνιος για το υπόλοιπο της κουβέντας-καβγά για αρκετές ώρες.

[embryoyla]

Το θέμα almak είναι να μην μαλώνουμε!!!!!

Εμένα δούλευε το ίδιο κ προ οικογένειας.Μήπως έκανα λάθος που τον παντρεύτηκα???