ΑΡΑΓΕ το ασχημοπαπο θα γινει κυκνος?

[lilianaa]

καλα τα ειπες οπως και σεβομαι ολες τις γνωμες τις οποιες δεχομαι αλλα να σας εξηγησω ..

δεν εχω κανενα αποθυμενο γενικως γιατι οτι ηθελα στην ζωη μου ειχα 2 φοβερους γονεις το ειχα..

Απλα εχω μια απορια .πως ειναι δυνατον ν αυπαρχει αυτη η μεγαλη διαφορα..δηλ ο ενας πολυ ομορφος και ο αλλος πολυ ασχημος...και πως το χειριζομαστε αυτο οταν μεγαλωσουν?γιατι κακα τα ψεματα δεν θα αλλαξει και φρικτα πολυ..τους αγαπαω τους λατρευω αλλα καθως μεγαλωνουν θα υπαρχει παντα αυτο το κατι που ισως να κανει τα αδερφια να ερθουν σε συγκρουση..

δεν ξερω ισως βλακειες σκεφτομαι αλλα επειδη εβλεπα στην γειτονι αμας μια τετοια οικογενεια και τα προβληματα τους το φορτωθηκ αολο αυτο εγω,,,

δηλ ακομα και τωρα ο ενας ειναι παντρεμενος με παιδια και ο αλλος δεν βρισκει ουτε γκομενα...

αχ τι τραβαει η δολια μανα.....

 

 

 

για μενα ολα εχουν να κανουν με το πως θα μεγαλωσεις τα παιδια σου και τι αυτοπεποιθηση θα εχουν

η μια μου η ξαδερφη παιζει να ηταν το πιο ασχημο μωρο οταν γεννηθηκε (τη δουλευουμε τωρα).. σε πληροφορω οτι ειναι κουκλα (αβαφτη βαμμενη ειναι κουκλα) μελαχρινη κοπελα, υπερκοινωνικη

εγω ημουν και ειμαι το κλασικο ξανθο γαλανοματικο χαριτωμενο, και εγω νευριαζα επειδη διεφερα απ τα αλλα και σε ολους εκανα εντυπωση (ως παιδι και ως μεγαλη δεν θελω να με κοιτανε αν ειναι δυνατον ουτε να με αγγιζουν ειμαι κλειστος χαρακτηρας) και με ενοχλουσε ηθελα να με αφησουν στην ησυχια μου

θελω να σου πω οτι ολα εχουν να κανουν με τη ψυχολογια, αν εισαι ενταξει με τον εαυτο σου και καλυτερευεις οσο μπορεις και γινεται, δεν σε ενδιαφερει τι λενε οι αλλοι

 

ξερω και 2 αδερφια οπου ο ενας (παρα πολυ ατακτος) και κουκλος και ο αλλος ενα φρονιμο ησυχο παιδακι και ασχημουλι αντικειμενικα

ετσι συνεχισαν και οταν μεγαλωσαν.. αλλα και τα 2 τους προβλημα με το να βρουν κοπελες δεν ειχαν ποτε.. γιατι δεν ενιωθαν μειονεκτικα ο ενας προς τον αλλο..

 

υγ: μολις γεννηθηκε ο αδερφουλης μου (εχουμε 15 χρονια διαφορα) πηγα και ειπα στη μαμα μου.. οτι ειναι κακασχημο το μωρο μας χαχαχα το καημενο δε τρεφοταν σωστα και ειχε γεννηθει αφυδατωμενο

ειχε η μαμα μου τα αγχη της για το αν θα γινει καλα.. ειχε και εμενα να το κοιταω με υφος... χαχαχα

[προβατάκι]

Καλησπέρα! Δεν έχω παιδάκια οπότε συγχωρέστε με αν βγαίνω εκτός! demi, μου αρέσει που είσαι ειλικρινής, αλλά κατά τη γνώμη μου δεν θα πρεπε να σε απασχολεί καθόλου η εμφάνιση, από τη στιγμή μάλιστα που μιλάμε για υποκειμενική ομορφιά πάντα...

Θα σου θυμίσω ένα άλλο παραμύθι, όχι το ασχημόπαπο. Δεν θυμάμαι πώς το λένε. Ήτανε, λέει, μια φορά, ένας βασιλιάς και μια βασίλισσα που επιθυμούσαν χρόνια ένα παιδάκι. Κάποια φορά το όνειρό τους έγινε πραγματικότητα και το τρίτο βράδυ της γέννησης του μικρού,΄ήρθαν οι νεράιδες να του κάνουν δώρα. Ρώτησαν λοιπόν τους γονείς τί θα ήθελαν για το παιδί τους. Εκείνοι αμέσως απάντησαν, "να είναι θαρραλέος", να είναι τίμιος, να έχει υγεία, να είναι δίκαιος, να νοιάζεται για τους άλλους, να έχει τύχη, να χαμογελάει πάντα.

Οι νεράιδες του τα χάρισαν όλα αυτά και έφυγαν. Μόλις έκλεισε η πόρτα πίσω τους, ο βασιλιάς και η βασίλισσα θυμήθηκα ότι δεν είχαν ζητήσει για το αγόρι τους να είναι όμορφο!!! Θα έμενε λοιπόν ένα άσχημο αγόρι! Αναστατωμένοι έτρεξαν πίσω από τις νεράιδες και τους ζήτησαν ακόμα μια ευχή, να είναι όμορφο το παιδί τους αλλά εκείνες απάντησαν ότι πλέον δεν μπορούσαν να χαρίσουν τίποτε άλλο.

Και οι δύο γονείς τα έβαψαν μαύρα(αδίκως κατά τη γνώμη μου...) και τότε τους πλησίασε η πιο μικρή νεράιδα και τους είπε "Μην ανησυχείτε. Για τον γιο σας ζητήσατε τις καλύτερες αρετές. Και γι αυτό όλοι θα τον αγαπούν. Και όσοι τον αγαπούν, θα τον βλέπουν πεντάμορφο!"

Κι έτσι κι έγινε, ο πρίγκηπας μεγάλωσε κι επειδή ήταν τόσο καλός άνθρωπος, όλοι τον αγαπούσαν και όλοι τον έβλεπαν όμορφο!

Γιατί ήταν όμορφος στην ψυχή!

[προβατάκι]

Μην σε απασχολεί λοιπόν! Αν οι γιοί σου είναι όμορφοι στην ψυχή, θα είναι όμορφοι και στα μάτια!

[ZWH]

Oταν γεννηθηκα, ημουν λεει το πιο ομορφο παιδι του μαιευτηριου. Γεννηθηκα μεγαλουτσικο μωρο (4 κιλα) με πολυ μαλλακι, κατακοκκινα χειλακια και μπλε ματακια. Με γυριζαν λεει οι νοσοκομες σε ολο το μαιευτηριο.....

Μεγαλωνοντας λεει, ημουν ενα κουκλι. Καταξανθα μπουκλακια, μπλε ματακια, γαλλικο μυτακι. Οι γονεις μου αλλα και ο περιγυρος μου, μου ελεγαν ποσο ομορφο ημουν αλλα εγω δεν εβλεπα τιποτα.

Ποτε δεν ειδα τιποτα. Μονο εκανα και κανω αγωνα να μην τους απογοητευσω... Να μην απογοητευσω κανεναν... Αυτοπεποιθηση υπο το μηδεν.... Ακομη δεν βλεπω αυτο που ισως βλεπουν οι αλλοι....

Αυτη ειναι μια αλλη πλευρα... Η πλευρα ενος παιδιου τοτε και μιας ενηλικης γυναικας τωρα που το φορτιζαν με ολο αυτο....

[emmaki]

Καλέ όατν γεννήθηκα εγώ η μαμά μου είπε να με πάρουν πίσω!

Ήμουν πάρα πολύ αδύνατο μωρό (να φανταστείτε η μαμά μου ήταν 48 κιλά πριν μείνει ε΄γκυος και 46 μια εβδομάδα μετά τη γέννα), πολύ ψηλό μωρό (60 εκατοστά γεννήθηκα και 2700), είχα πολύ μακριά δάχτυλα τα οποία και κουνούσα συνέχεια και επιπλέον με έβγαλαν με εμβρυουλκία και είχα ένα κεφάλι σαν πεπόνι!

Μιλάμε ασχήμια όχι αστεία!!!!!!!!!!!!!!

Μεγαλώνοντας έγινα το μωρό των διαφημίσεων! Ξανθό, γαλάζια μάτια κλπ.

Τώρα είμαι ξανθιά, πράσινα μάτια (μετάλλαξη μάλλον), ψηλή κλπ... Όμορφη δεν με λες, αλλά όπως λέει και η μαμά μου, πάντα είχα τους πιο ωραίους γκόμενους!!!!!!

Πιστεύω στον εαυτό μου, ξέρω τι μπορώ να κάνω, έχω χιούμορ και οι φίλοι μου θέλουν να είναι μαζί μου...Τι να την κάνω την εξωτερική ομορφιά;

[summer99]

Όταν γέννησα το πρώτο μου παιδάκι, μου φάνηκε ότι ήταν το πιο όμορφο μωρό στο κόσμο. Στο δεύτερο, αφού ένιωσα ανακουφισμένη που γεννήθηκε γερό, όταν το κοίταξα μου φάνηκε ασχημούτσικο και το είπα και στον άντρα μου. Το ίδιο μου είπε και εκείνος. Μετά όμως από λίγες μέρες μου φαινόταν κούκλος και βέβαια τώρα που είναι 4+ τον κοιτάζω και λέω τι κουκλί είναι αυτό. Για να είμαι ειλικρινής μου φαίνονται και τα δύο μου παιδάκια κουκλάκια αληθινα, ίσως και να υπερβάλλω λίγο αλλά τι να κάνω βρε κορίτσια. Ακόμα και τα ανηψάκια μου, κουκλάκια μου φαίνονται. Τελικά δεν υπάρχει άσχημο παιδάκι, όλα έχουν την χάρη τους. Γερά να είναι και τίποτα άλλο δεν έχει αξία.

[novpal]

Καλά, μεταξύ μας, όχι οτι όλα τα μωρά είναι όμορφα... Ντρέπομαι που το λέω, αλλά εγώ ειλικρινά έχω δεί και άσχημα μωρά και αντιπαθητικά παιδιά... Εννοείται βέβαια πως δεν πρόκειται ποτέ να πω κάτι, αλοίμονο λες και τα δικά μου δεν έχουν τα στραβά τους.

Και να σας πω και κάτι που με στεναχωρεί κυρίως στα μεγαλύτερα κοριτσάκια είναι να βλέπω π.χ. ένα παχουλούτσικο (που στην τελική δεν φταίει αυτό για τα κιλάκια του) να το ντύνουν με κολλητά, κοντά κλπ. Και φυσικά εμένα δεν μου πέφτει κανένας λόγος ούτε με ενοχλεί προσωπικά, αλλά έχει τύχει να δω παχουλό κοριτσάκι να το κοροιδεύουν άλλα παιδάκια που φόραγε κολλητά και ήθελα να ανοίξει η γη να με καταπιεί. Το κακόμοιρο το λυπήθηκα μα και καλά τα άλλα ήταν πιτσιρίκια, που τους ήρθε να ασχοληθούν με τα ρούχα του κοριτσιού. Τεσπα, τα παιδιά είναι σκληρά τελικά...

[ilonka19]

Φαντάσου τώρα dmi εξής σενάριο, όμορφη μαμά, όμορφος αδερφός, ενώ εγώ κανονική. Αν και ποτέ δεν μου είπε κανείς ότι είμαι άσχημη, όλοι θαύμαζαν τους υπόλοιπους. Ακόμα και η μητέρα κρίμα που με τόσο όμορφα χαρακτηριστικά το αγόρι δε γεννήθηκε κορίτσι, ενώ το αγόρι να έπαιρνε την εξυπνάδα μου. το αποτέλεσμα ήταν να νιώθω μια ζωή άσχημη, όλο το λύκειο φορούσα ρούχα μπόγους έτσι ώστε να μη φαίνεται το σώμα μου και μέχρι σήμερα να μη νιώθω καλά με την εμφάνισή μου. Τυχαίο; Δε νομίζω