ΑΡΑΓΕ το ασχημοπαπο θα γινει κυκνος?

[itsme]

Ε, ΟΧΙ!!Δεν το δέχομαι!!Δεν μπορώ να πιστέψω ότι κάποιος είδε ένα μωρό και είπε "αηδιασμένος" καλέ ποιανού είναι αυτό???

 

Μάλλον έχεις τη μύγα και μυγιάζεσαι και νομίζεις πώς όποιος το βλέπει, λέει κάτι αρνητικό γιατί το βλέπει άσχημο...Ε ΟΧΙ!Δεν είναι έτσι!!

 

Ναι, συμφωνώ μαζί σου..

 

Και βλέπεις την διαφοροποίηση μόνο στην στάση της γραμματέος του κολυμβητηρίου απέναντι στα παιδιά σου και όχι την δική σου?

Τα παιδιά καταλαβαίνουν πολύ καλά την διαφορά ανάμεσα στο γεμάτο περηφάνεια "ΝΑΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙΙ" που απαντάς όταν σε ρωτάνε για τον μεγάλο σου γιο και το "δικό μου είναι" που απαντάς για τον μικρό σου..

Τα παιδιά πληγώνονται πολύ και είναι απίστευτο το τί μπορεί να συγκρατήσει το παιδικό μυαλουδάκι..

[katesps]

demi, είμαι σίγουρη, θα το δεις κι εσύ. Δεν υπάρχει ασχημόπαπο που δεν γίνεται κύκνος. Και το δικό σου παιδάκι, δεν είναι ασχημόπαπο, είναι ένα μικρό γλυκό μωράκι, χαρούμενο, τρυφερό, το καλύτερο για σένα και το αδερφάκι του. Τώρα, εάν η κοπέλα στο κολυμβητήριο είπε κάτι, εντάξει. Όλες/οι λέμε κάτι, απλώς για να πούμε.

Συμπέρασμα κι όπως είπαν όλα τα κορίτσια: το ασχημόπαπο θα γίνει κύκνος. Ή μάλλον, πρίγκηπας (μήπως είναι κοριτσάκι; εντάξει, πριγκίπισσα).

 

Κατάχρηση θέματος: ευχαριστώ τα κορίτσια (Ellemphriem, itsme) που είδαν θετικά όσα έγραψα. Και κάτι ακόμη, itsme θα γίνεις καλή μητέρα. Όλες οι μητέρες, είμαστε καλές μητέρες. Εγώ, απλώς, προσπαθώ να είμαι καλή. Άποψή μου, δεν είμαι.

[fistikaki]

θυμαμαι τη μανα μου...

 

η φρικη η ιδια ημουν, ως μωρο.. (και πολυ πιθανο ως ενηλικας)

 

ολα τα εβλεπε 'υπεροχα'

 

οταν μεγαλωσα και ισιωσα και εβαψα τα μαλλια μου, εβγαλα τα φρυδια μου, εβαζα μεηκ απ... ετρωγε φρικες...

 

"που ησουν ενα κουκλακι, ολες τις χαρες ειχες.... και πας και αλλαζεις τη μουρη σου... σα ΣΚΑΤΑ εχεις γινει "

 

:lol::lol::lol:

 

κοιταω την δικια μου τωρα... κουκλακι δεν ειναι, μα ειναι γλυκουλι, φατσονι...

 

και σκεφτομαι....

 

ωχ... για φαντασου να μην της αρεσουν τα σγουρα μαλλια της, και να θελει να ισιωνει τα μπουκλακια!!!!

 

για φαντασου να μην της αρεσουν τα τεραστια ματια της, και να θελει ας πουμε, να τα κανει σκιστα...

 

να μην της αρεσουν τα καστανα μαλλακια της, που εχω μετρησει 100 αποχρωσεις μεσα, απο χρυσο μεχρι μαυρο μπλε..

 

θελω να πω, πως αν κατι πανω της το θεωρησει ατελεια και θελει να τ διορθωσει, εμενα αυτο θα μου κακοφανει..

ειναι το καρτουνοφατσονι μου.... καταλαβαινετε....

[HUANMIRO]

Η ομορφία δεν είναι κάτι απόλυτο ή κάτι που διαρκεί για πάντα. Οποταν μη σκάσ. Εγω έχω την τάση να βρίσκω ο΄μορφο κάτι που οι άλλοι λένε άσχημο. Δεν ξέρω ίσως γιατί μου αρέσει να κοιτάζω εις βάθος και οχι επιφανιακά.

 

Η κόρη μου έχει χνούδι στην πλάτη και στα χεράκι σε αντίθεση με το γιό μου που είναι σχεδόν άτριχος. Με το σύζυγο μου αστειευόμαστε που μου λέει για πλάκα " Τι θα κάνω εγώ μαζί σου μικρό μου κουκλάκι που θα ξοδέψω μια περιουσία στα ιστιτούτα για φωτόλυση" και γελάμε. Και μετά αρχίζει η συζήτηση για πλάκα απο την οικογένεια σοθ πήρε που είναι δασύτριχοι οχι απο τη δική σου και πάει λέγοντας. Α και το τελευταίο μου λέει απο το μπαμπά σου πρέπει να πήρε, που το κατάλαβες του λέω απο τις φώτο είχε χοντρο μουστάκι.:rolleyes: (ο μπαμπάς μου έχει πεθάνει). Ελεος παιδία.:grin:

[Ellemphriem]

κρούω τον κώδωνα του κινδύνου...

 

ΑΥΤΟ ακριβως εκανα και εγω. Το προβλημα δεν το εχει το ασχημοπαπο το εχει η μανα κυκνος τελικα......συγνωμη στην φιλεναδα μας. Επισης οσα παιδακια και αν εχω δει παντα τι κουκλια ειναι λεω. Δεν νομιζω να υπαρχει ανθρωπος να μιλησει ετσι για μωρο. Οπως προειπαν τα κοριτσια εσυ το βλεπεις ετσι τελικα και κανενας αλλος. Προσεχε. Απλα προσεχε. ......δεν μπορω συγνωμη, δεν μπορω, δεν μπορω να μπω απλα στην λογικη σου πραγματικα. Δεν μου βγαινει δεν ξερω. Τι παει να πει ο ενας ειναι κουκλος και ο αλλος κακασχημος. Αν την κριτικη την κανεις τοσο βαρια εσυ που εισαι μανα τους, μην περιμενεις στο μελλον να κανουν οι αλλοι κατι καλυτερο απο εσενα...Μαυρισα τωρα......Και με αυτο αποχωρω απο το θεμα γιατι με στεναχωρει λιγακι. Σας αφηνω να τα πειτε μονες σας......

[fistikaki]

εμενα δε μου φαινεται τραγικο αυτο που ειπε η κοπελα...

 

οκ, εχει ασχημουλι παιδακι (οπως λεει η ιδια..) νταξ, δε τρεχει τιποτα..

 

 

εξ αλλου στους αντρες μετραει η γοητεια, οχι η ομορφια...

 

η φατσα φτιαχνει, το σωμα, τα δοντια, τα μαλλια..

 

αλλοιμονο στις μαναδες που στεναχωριουνται επειδη εχουν "κακα" παιδια... (ναι, το εχουμε ξανασυζητησει... εγω πιστευω οτι υπαρχουν κακα παιδια..)

[babystar]

εμενα δε μου φαινεται τραγικο αυτο που ειπε η κοπελα...

 

οκ, εχει ασχημουλι παιδακι (οπως λεει η ιδια..) νταξ, δε τρεχει τιποτα..

 

 

εξ αλλου στους αντρες μετραει η γοητεια, οχι η ομορφια...

 

η φατσα φτιαχνει, το σωμα, τα δοντια, τα μαλλια..

 

αλλοιμονο στις μαναδες που στεναχωριουνται επειδη εχουν "κακα" παιδια... (ναι, το εχουμε ξανασυζητησει... εγω πιστευω οτι υπαρχουν κακα παιδια..)

 

Εννοείται πως ΔΕΝ τρέχει τίποτα...Δεν είπε κανείς ότι υπάρχει πρόβλημα στο να ΜΗΝ εθελοτυφλούμε και να μπορούμε να βλέπουμε την...καμπούρα μας...Εγώ προσωπικά βλέπω και τη δική μου και της κόρης μου-κι ας είναι κόρη μου...

 

Αν όμως ένα παιδί μεγαλώσει με αυτή τη σύγκριση, ε, τότε, υπάρχει τραγικό θέμα-ΕΧΩ μεγαλώσει έτσι ακριβώς και μιλάω εκ πείρας...

 

Προσωπικά βλέπω τα αρνητικά στην εμφάνιση της κόρης μου, αλλά θα προσπαθήσω με νυχια και με δόντια, να τη μεγαλώσω με ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΗΣΗ και με ΓΝΩΘΙ Σ' ΕΑΥΤΟΝ....Όχι να είναι ψώνιο, αλλά να ξέρει τα αδύνατα της, όπως και τα δυνατά της...(σε όλους τους τομείς)

 

Αν όμως τη μεγαλώσω συνέχεια με τη σύγκριση (όχι μόνο στην ομορφιά, αλλά και σε άλλους τομείς), σίγουρα δε θα είναι ισορροποημένη...

 

Demi, δε λέω πως θα το κάνεις αυτό, απλά θέλει λίιιιιιιιγο προσοχή το θέμα...

 

Πολλά είπα, φτάνει...Δεν έχω κάτι άλλο να πω...

[balabol]

εμενα δε μου φαινεται τραγικο αυτο που ειπε η κοπελα...

 

οκ, εχει ασχημουλι παιδακι (οπως λεει η ιδια..) νταξ, δε τρεχει τιποτα..

 

 

 

Κι εγώ το ίδιο είπα όταν γεννήθηκε η κόρη μου.........."γιατί είναι ασχημούτσικο το παιδί μου?"

Και καμιά φορά όταν βλέπω παλιά dvd το ίδο λέω................. γιατί ήταν τόσο ασχημούλα όταν γεννήθηκε? Βέβαια άλλαξε το παιδί, αλλά εμένα η γνώμη μου για τότε παραμένει ακόμα η ίδια.

Και δεν είμαι μάνα κύκνος........περισσότερο Οντίλ είμαι παρά Οντέτ στη φάτσα -δέστε τις αντίστοιχες στο " barbie στη λίμνη των κύκνων" και θα καταλάβετε γιατί πράγμα μιλάω.

 

Μπορεί υποσυνείδητα να ξεχωρίζουν τα παιδιά αυτοί που έχουν 2 παιδιά, δεν έχω δεύτερο παιδί και δεν ξέρω, ίσως οι κοπέλες με 2 παιδιά και άνω να μας δώσουν καμιά γνώμη............. αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν τα αγαπάνε.

Θέλω να πω, ας μη μεγαλοποιούμε κάποια πράγματα.

[novpal]

Καταρχάς, τα περισσότερα μωράκια που ξέρω όταν γεννιούνται είναι σαν γκρέμλιν Μην παρεξηγηθώ, και τα δικά μου έτσι ήταν. Μωβ, ζαρωμένα, κατσιασμένα... Ο μεγάλος δλδ κάπως βλεπόταν ο μικρός ήταν σαν κουτσουλιά χαχα! Είχε τρίχες παντού και μέχρι να του πέσουν τα μαλλάκια της κοιλιάς είχε ένα "λοφίο" στο κεφάλι. Μια μέρα που το είχα κουρέψει λίγο (το λοφίο) ήρθε μια συγγενής και μου είπε "καλύτερα είναι τώρα, πριν ήταν σαν του τρελού το μαλλί". Ειλικρινά, παραλίγο να μου κοπεί το γάλα, τόσο πολύ συγχύστηκα. Σεβάστηκα τον άντρα μου και δεν την ξεμάλλιασα!!! Δεν λες κυρία μου τέτοια λόγια για ένα μωρό στη μάνα του! Όπως η ίδια σχολίασε πως τα αυτάκια του μεγάλου είναι πεταχτά (ε, και? χε....κε η φοράδα στ' αλώνι με το συμπάθιο). Άντε καλέ, θα σου πουν το παιδί άσχημο!!! Και ποιός θα πει τι είναι άσχημο? Για εμένα άσχημη είναι αυτή που είναι εμπαθής και σχολιάζει τα μωρά των άλλων γιατί παρά την "αντικειμενική" ομορφιά της, ο χαρακτήρας της είναι τέτοιος που δεν μπορεί να κρατήσει μια σχέση...

Τεσπα, θα επιστρέψω στο θέμα και θα πω οτι υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα που θα έπρεπε να ανησυχούν τη φιλενάδα μας. Έχει δίκιο να σκέφτεται τις συγκίσεις που μοιραία θα γίνονται αλλά πάνω απο όλα πρέπει αυτή να φροντίσει να κρατήσει τις ισορροπίες μεταξύ τους απο τώρα. Εμένα τουλάχιστον η μεγάλη μου έγνοια -πέρα απο τα αυτονόητα- είναι είναι τα παιδιά μου αγαπημένα και μονιασμένα. Και πιστέψτε με, θέλει πολλή δουλειά και πολλή προσοχή στο τι θα πεις και πως θα φερθείς.

Α, επίσης να σας πω, το παιδί μιας φιλης έλεγε για τη δασκάλα της τι όμορφη που είναι. Μέχρι που είδαμε τη φωτογραφία της! Ε, δεν φαντάζεστε... Ωστόσο, ήταν τόσο καλή και γλυκειά που τα παιδιά την έβλεπαν όμορφη!!! Αυτά.

[πιγκουινακι]

. Έχει δίκιο να σκέφτεται τις συγκίσεις που μοιραία θα γίνονται αλλά πάνω απο όλα πρέπει αυτή να φροντίσει να κρατήσει τις ισορροπίες μεταξύ τους απο τώρα. .

 

ξαναγραφω τη γνωμη μου

αποκλειεται αργοτερα να κερδιζει σε όλες τις συγρισεις!

μπορει να ειναι ''ασχημοτερος'' αλλα μπορει να ειναι πιο καλος στο ποδοσφαιρο, καλυτερος μαθητης, πιο χιουμοριστας, πιο ευελικτος χαρακτηρας,πιο ταλαντουχος! ποιος το ξερει?

δουλεια των γονιων κατα τη γνωμη μου ειναι να αγαπανε τα παιδια τους ανευ όρων,να τονιζουν τα θετικα καθε παιδιου και να μην κανουν απολυτως καμια συγκριση...την αυτοκριτικη τους θα την κανουν μονοι τους καποια στιγμη. απο τη μαμα ας θυμουνται οτι ειναι υπεροχοι και αξιαγαπητοι και πως ο καθε ανθρωπος εχει τα χαρισματα του που τον κανουν ξεχωριστο και τον οπλιζουν για τη ζωη...

 

 

α, και θελει λιγη εξασκηση να μαθουμε να μη μας απασχολει καθολου η γνωμη του καθε μα..ακα!!

[marandnik]

α και κατι ακομα..προχτες πηγαμε στο κολυμβητηριο και η γραμματεας βλεπει τον μεγαλο μου γιο και λεει ..ο παιδαρος αυτος γιος σας ειναι?

περηφανεια η μανα απανταω ΝΑΙΙΙΙ..

Την αλλη μερα παιρνω και το λεχουδι που οποιος το βλεπει πρεπει να τρελλαινεται (τουλαχιστον ετσι γινοταν στον μεγαλο)

λεει η ιδια κοπελα ..Καλε..αυτο ποιανου ειναι (με την αντιστοιχη εκφραση )...

τρελλαθηκα...Δικο μου απαντησα ..και ημουν ετοιμη να την σκισω στα 2....Αλλα να πω την αληθεια με στεναχωρει το θεμα.....

 

Τρεις σελίδες γεμίσαμε με γνώμες περι ομορφιάς (καλά η 2 σελίδες ήταν το fan club της Ellemphriem ) και τώρα μας λες ότι ο δεύτερος, το ασχημόπαπο είναι λεχούδι; Ζντόιιιιγκ!

 

demi μου, είσαι παντελώς άδικη με το βρεφάκι. Όπως σου είπε και μια φίλη παραπάνω, δεν υπάρχει λεχούδι που θα το έλεγες όμορφο. Πώς έβγαλες ήδη το συμπέρασμα ότι ένα τόσο μικρό παιδάκι είναι άσχημο;

 

Εμένα μου μυρίζεται η εξής κατάσταση: Ήσουν μαμά ενός παιδιού τόσον καιρό, το παιδί αυτό το λάτρευες και τώρα ήρθε στη ζωή σας ο δεύτερος και ίσως έχεις περίεργα συναισθήματα που μοιράζεις την αγάπη σου και στο δεύτερο και σου βγαίνει μ' αυτόν τον τρόπο. Κι εγώ από το πρώτο στο δεύτερο, σκεφτόμουν αν θα αγαπώ και τα δυο το ίδιο, αν θα φτάσει ποτέ το δεύτερο την εξυπνάδα και την ομορφιά του πρώτου και άλλα τέτοια ψυχαναγκαστικά δικά μου. Εννοείται ότι σε λίγο καιρό πήρε το καθένα τη δική του θέση στην καρδιά μου και έμεινε και χώρος και για το τρίτο.

[πιγκουινακι]

σωστη!!

[itsme]

Μου αρέσει όπως εξελίχθηκε αυτή η συζήτηση. Μπορούμε να πάρουμε ένα σπουδαίο μάθημα(εντελώς καλοπροαίρετη αναφορά στα ονόματά σας κορίτσια για να τονίσω την διαφορά στα βιώματα):

 

Ενώ τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει έτσι(όπως για παράδειγμα η γλυκιά Ellemphriem) δεν αντέχουν το θέμα

και άλλα παιδιά που δεν το έχουν βιώσει το θεωρούν ΟΚ, όχι και τόσο τραγικό(όπως το γλυκό φυστίκι)..

 

Ναι, αν το δεις απ'έξω, αν δεν το έχεις ζήσει, δεν είναι τραγικό, δεν μπορεί να είναι τραγικό.. Το καταλαβαίνω, δεν φαίνεται και τόσο σπουδαίο.. ειλικρινά, το καταλαβαίνω..

 

Αν το έχεις ζήσει όμως... ω,ναι... φαντάζει τεράστιο στα παιδικά σου μάτια! Σε πληγώνει, σε εξοργίζει, σε κάνει να σκέφτεσαι "Γιατί μαμά, τι έκανα λάθος? Πες μου τι να αλλάξω για να με αγαπάς κι εμένα"..

Ενα παιδί φθείρεται από αυτές τις σκέψεις.. Το κατατρώνε.. Δεν τις ξεχνά ποτέ!

Και θα μου πεις "Τι σχέση έχει αυτό με την αγάπη?".. Στα μάτια ενός ενήλικα καμία.. Φυσικά και αγαπάς όλα σου τα παιδιά... το πιστεύω..

Στα μάτια ενός παιδιού όμως(που αυτά είναι που μας νοιάζουν), αυτό το θέμα έχει τεράστια συσχέτιση με την αγάπη..

 

Και μην περιμένετε, αφού είναι άσχημο, θα τα πάει καλά στις επιστήμες, τις τέχνες ή τον αθλητισμό.. Μην έχετε τέτοιες απαιτήσεις από εκείνο..

Μπορεί να γίνει ένας άσχημος άνθρωπος, με μια μέτρια δουλειά..

Γεμίστε όμως την καρδιά του με αγάπη και τότε θα μεταμορφωθεί σε έναν άσχημο άνθρωπο, με μια μέτρια δουλειά και μια τεράστια καρδιά!

 

 

 

 

@katesps: Σε ευχαριστώ πάρα πάρα πολύ.. Είναι από τα πιο όμορφα πράγματα που μου έχουν πει!

[πιγκουινακι]

Και μην περιμένετε, αφού είναι άσχημο, θα τα πάει καλά στις επιστήμες, τις τέχνες ή τον αθλητισμό.. Μην έχετε τέτοιες απαιτήσεις από εκείνο..

Μπορεί να γίνει ένας άσχημος άνθρωπος, με μια μέτρια δουλειά..

 

 

 

επειδη εγω εγραψα κατι που παραπεμπει σε αυτο που λες, δεν το εννουσα ετσι ενοχικα και καταναγκαστικα '' αφου δεν εισαι ομορφος,ξεχωρισε σε κατι αλλο για να μας βγαλεις ασπροπροσωπους''!

 

πιστευω ομως βαθια πως καθε ανθρωπος εχει τα ταλεντα και τις χαρες του(και ποσα απο αυτα δεν τα ανακαλυπτουμε ποτε και πανε χαμενα!) και μια απο τις υποχρεωσεις των γονιων ειναι να βοηθησουν το παιδι να τα βρει και να τα χαρει!και να τονωσει την αυτοπεποιθηση του ακομη περισσοτερο!

και αυτα που δεν εχει (η ομορφια εν προκειμενω) να μη ειναι πια τοσο σημαντικα...

το αν θα κανει μετρια ή μη μετρια δουλεια δε βλεπω τι σχεση εχει...

[itsme]

επειδη εγω εγραψα κατι που παραπεμπει σε αυτο που λες, δεν το εννουσα ετσι ενοχικα και καταναγκαστικα '' αφου δεν εισαι ομορφος,ξεχωρισε σε κατι αλλο για να μας βγαλεις ασπροπροσωπους''!

 

πιστευω ομως βαθια πως καθε ανθρωπος εχει τα ταλεντα και τις χαρες του(και ποσα απο αυτα δεν τα ανακαλυπτουμε ποτε και πανε χαμενα!) και μια απο τις υποχρεωσεις των γονιων ειναι να βοηθησουν το παιδι να τα βρει και να τα χαρει!και να τονωσει την αυτοπεποιθηση του ακομη περισσοτερο!

και αυτα που δεν εχει (η ομορφια εν προκειμενω) να μη ειναι πια τοσο σημαντικα...

το αν θα κανει μετρια ή μη μετρια δουλεια δε βλεπω τι σχεση εχει...

 

πιγκουινακι, στο δικό σου post στηρίχτηκα και το έγραψα αλλά σε καμία περίπτωση για να επιτεθώ σε εσένα.. ίσα ίσα που συμφωνώ με αυτό που έγραψες.. μπορεί να γίνει καλός σε κάτι άλλο.. φυσικά και μπορεί..

Εγώ απλώς πήρα την περίπτωση που δεν συμβεί αυτό.. Απλώς έδωσες μια ώθηση στην σκέψη μου, δεν σου απαντούσα προσωπικά..

[πιγκουινακι]

καλα βρε δεν το πηρα προσωπικα

απλα ειπα να κανω λιγο πιο σαφες αυτο που εννοουσα!

[fistikaki]

Μου αρέσει όπως εξελίχθηκε αυτή η συζήτηση. Μπορούμε να πάρουμε ένα σπουδαίο μάθημα(εντελώς καλοπροαίρετη αναφορά στα ονόματά σας κορίτσια για να τονίσω την διαφορά στα βιώματα):

 

Ενώ τα παιδιά που έχουν μεγαλώσει έτσι(όπως για παράδειγμα η γλυκιά Ellemphriem) δεν αντέχουν το θέμα

και άλλα παιδιά που δεν το έχουν βιώσει το θεωρούν ΟΚ, όχι και τόσο τραγικό(όπως το γλυκό φυστίκι)..

 

 

!

 

 

χμ...

 

ισως τελικα, ολο το ζουμι να ειναι εδω..

 

αν εχεις γεμισει μπαταριες αυτοπεπιθησης απο την μανα και τον πατερα σου, για την εμφανιση σου... ισως τελικα, δεν δινεις και τοοοοοοοοοοοση πολυ σημασια σ αυτο...

 

 

παντως εγω εχω δει ασχημα μωρα... κατα την γνωμη μου υπαρχουν!! δεν ειναι αστικος μυθος τα ασχημοπαπα..

 

αλλα εχω δει και 'ομορφα', των οποιων οι γονεις διαφημιζουν την ομορφια λες και ειναι κατι .... γουαου, σημαντικο ας πουμε!!!!:lol:

 

αντε να χεις ενα κουκλακι παιδι, βλημα!! :lol::lol: (ΝΑΙ, ΚΑΙ ΑΥΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ!!!!)

 

ή ενα παιδακι με ομορφια που σου κοβει την ανασα, αλλα στον ελευθερο του χρονο, διαμελιζει γατες, ας πουμε.. ??:

 

 

νταξ, προτιμω με τα χιλια, το παιδακι bozo the clown... αυτο με τα ματια πλανα και τα αυτια αεροπλανα!!! με τον στραβισμο και την πλατυποδια, με την μυτη καραμουζα και τα μαλλια 3 τριχες!!!

 

χιλιες φορες καλυτερα!

[alex4]

Εμένα μου μυρίζεται η εξής κατάσταση: Ήσουν μαμά ενός παιδιού τόσον καιρό, το παιδί αυτό το λάτρευες και τώρα ήρθε στη ζωή σας ο δεύτερος και ίσως έχεις περίεργα συναισθήματα που μοιράζεις την αγάπη σου και στο δεύτερο και σου βγαίνει μ' αυτόν τον τρόπο. Κι εγώ από το πρώτο στο δεύτερο, σκεφτόμουν αν θα αγαπώ και τα δυο το ίδιο, αν θα φτάσει ποτέ το δεύτερο την εξυπνάδα και την ομορφιά του πρώτου και άλλα τέτοια ψυχαναγκαστικά δικά μου. Εννοείται ότι σε λίγο καιρό πήρε το καθένα τη δική του θέση στην καρδιά μου και έμεινε και χώρος και για το τρίτο.

 

Σε εμένα αυτό ακριβώς έγινε! Το πρώτο το έβλεπα με τα μάτια της κουκουβάγιας. Όλα ήταν τέλεια σ'αυτόν. Και έρχεται μετά η μπέμπα τελείως διαφορετική (και στην όψη και στη συμπεριφορά) οπότε ήταν άσχημη. Για να την αγαπήσω ισάξια μου πήρε έως και 9 μήνες. Αντικειμενικά ο γιος ήταν ένα λεπτούλη όμορφο μωράκι υπερκινητικό και η μπέμπα ένα όμορφο στρουμπουλό μωράκι πολύ-ήσυχο. Μετά πήρα το κολάι και τα 2 επόμενα τα αγάπησα με τη μία.

 

Και τα παιδιά αλλάζουν, μεταμορφώνονται σε κύκνους, άλλα με μικρά χείλη και άλλα με μεγάλη μύτη αλλά με μεγάλη καρδιά, όπως είπαν οι κοπέλες παραπάνω.

[agentP]

Εμένα μου μυρίζεται η εξής κατάσταση: Ήσουν μαμά ενός παιδιού τόσον καιρό, το παιδί αυτό το λάτρευες και τώρα ήρθε στη ζωή σας ο δεύτερος και ίσως έχεις περίεργα συναισθήματα που μοιράζεις την αγάπη σου και στο δεύτερο και σου βγαίνει μ' αυτόν τον τρόπο. Κι εγώ από το πρώτο στο δεύτερο, σκεφτόμουν αν θα αγαπώ και τα δυο το ίδιο, αν θα φτάσει ποτέ το δεύτερο την εξυπνάδα και την ομορφιά του πρώτου και άλλα τέτοια ψυχαναγκαστικά δικά μου. Εννοείται ότι σε λίγο καιρό πήρε το καθένα τη δική του θέση στην καρδιά μου και έμεινε και χώρος και για το τρίτο.

Κι εγώ ακριβώς το ίδιο.... Ο δεύτερος γεννήθηκε ένα κιλό λιγότερο από τον πρώτο, κατακόκκινος, κοιμόταν συνέχεια λόγω ίκτερου κι είχε ένα τεράστιο (μου φαινόταν) στόμα. Σε σύγκριση με τον πρώτο που ήταν μωρό διαφήμισης από την πρώτη μέρα... είχα μια τεράστια απογοήτευση και στο μαιευτήριο έκανα σενάρια ότι θα είναι άσχημος και μαλθακός και θα τον κυνηγάω στους δρόμους να φάει το αυγό του..., αλλά δεν πειράζει κι αυτόν θα τον αγαπάω Πέντε χρόνια μετά, το μωρό μου είναι ένα ζωηρό κουκλί (με υπέροχα χείλια - θα κάψει καρδιές λέμε) και έχει φτάσει ήδη στο ύψος τον πρώτο. Συμπέρασμα: δώσε στο μωράκι μια ευκαιρία, ακόμα δεν έχει δείξει τίποτα!!!

[rna]

Μου άρεσε η ειλικρίνεια που διέκρινα στο συγκεκριμένο τόπικ... Η κοπέλα που έθεσε το ερώτημα εξέφρασε έναν προβληματισμό που είναι ανθρώπινος και μπορεί να τον έχουν και άλλες μαμάδες και οι κοπέλες που απάντησαν ήταν όλες γλυκύτατες!

 

Προσωπικά, πιστεύω ότι το κάθε παιδί εκπέμπει την δική του 'αύρα' και αυτό είναι που το κάνει μοναδικό και αξιαγάπητο και σίγουρα πανέμορφο για τα μάτια των ανθρώπων που το λατρεύουν.

 

Κάποτε όταν ήμουνα μικρή ρώτησα τη γιαγιά μου, η οποία είχε 4 παιδιά, ποιό θεωρούσε ως το πιο όμορφο και με είχε βάλει να κοιτάξω το χέρι μου και να της πω ποιό δάχτυλο θεωρούσα πιο όμορφο και πιο πολύτιμο από τα άλλα? Της απάντησα ότι δεν ξέρω, δεν μπορώ να καταλάβω και τότε μου είπε πως όπως δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε τα δάχτυλά μας, δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε και τα σπλάχνα μας που είναι τα παιδιά μας. Είναι όλα όμορφα και πολύτιμα, το κάθε ένα με τη δική του χάρη και το κάθε ένα αγαπιέται με μοναδικό τρόπο...αλλά όλα μαζί αποτελούν την ΖΩΗ της μάνας!

 

Μετά από πολλά χρόνια και έχοντας πια και εγώ 2 παιδιά, αισθάνομαι ακριβώς όπως αισθανόταν εκείνη...

[cybele]

Που να δεις εμένα όταν γεννήθηκε το πρώτο μου μωρό!

Κατακοκκινο,αναμαλλιασμένο,με πλακουτσωτή μύτη και με περίεργο βλέμμα

Την φωτογρφία από το μαιευτήριο δεν θέλω καν να την βλέπω.Ήταν χωρίς υπερβολή χάλια.Η μαμά μου μού έλεγε στο μαιευτήριο ότι αναγνώριζε τον μπέμπη γιατί ήταν το πιο όμορφο μωρό του θαλάμου.Τώρα μου αποκάλυψε πως το έλεγε για να μην φουντάρω απο κανά μπαλκόνι

Σήμερα δεν θυμίζει σε τίποτα εκείνο το κατακόκκινο στρουμφάκι(!).Ανοιχτόχρωμος,με ανοιχτά καταστανά μαλλάκια και υπέροχα καστανά εκφραστικα ματάκια.Ένας κούκλος (κουκουβααα)

Μην το σκέφτεσαι!Είναι νινί ακόμα.Μέσα στους επόμενους μήνες θα δεις θεαματικές αλλαγές

[eirtza]

δεν ξερω ισως βλακειες σκεφτομαι αλλα επειδη εβλεπα στην γειτονι αμας μια τετοια οικογενεια και τα προβληματα τους το φορτωθηκ αολο αυτο εγω,,,

δηλ ακομα και τωρα ο ενας ειναι παντρεμενος με παιδια και ο αλλος δεν βρισκει ουτε γκομενα...

αχ τι τραβαει η δολια μανα.....

 

 

Θα μιλήσω από προσωπική εμπειρία. Υπαρχουν όμορφοι άντρες που δεν βρισκουν γκόμενα, γιατι δεν έχουν αυτοπεποίθηση, γιατί δεν πιστεύουν ότι αξίζουν για να γυρίσει κάποια να τους κοιτάξει. Και μαραζώνουν.

Και άλλοι, όχι αντικειμενικά όμορφοι που επειδή εχουν αυτοπεποίθηση και πιστεύουν στον εαυτό τους, κάνουν εύκολα γνωριμιες, παρέες, σχέσεις κλπ.

 

Η λέξη κλειδί είναι η αυτοπεποίθηση και το τι πιστεύει κανείς ότι αξιζει.

 

Και για αυτά τα δύο ειναι κυρίως οι γονεις υπεύθυνοι.

Όταν ο γονιός δείχνει με τις πραξεις του και τα λόγια του πόσο σημαντικό είναι το μωρό για αυτόν, πχ. παιζουν πολύ μαζι, ανταποκρίνεται στις ανάγκες του, του μιλάει με αγάπη, τονίζει τα πρωτερήματά του, το μωρό σκέφτεται: "ποπο, ειμαι το πιο σημαντικό πραγμα στο κοσμο για τη μαμα/μπαμπα μου!"

Και αυτό το μωρο θα γινει ενα παιδι και στη συνεχεια εφηβος και ενηλικας με αυτοπεποιθηση.

 

Επίσης μη ξεχναμε ότι εκτος από τα χαρακτηριστικά του προσωπου εχει τεραστια σημασία το βλεμα των ματιων και η εκφραση του προσωπου. Μπορουν να μεταμορφωσουν το προσωπο σε ενα δευτερολεπτο στην κυριολεξια!

[eirtza]

Παντως και εγώ, όταν γεννήθηκαν οι κόρες μου, πήρα τη μία στην αγκαλιά μου και ενώ την κοίταζα με λατρεία και απέραντο θαυμασμό, της λέω

 

"τι ασχημη που εισαι αγάπη μου!" :shock:

(και μάλιστα με τον ίδιο τόνο στη φωνή σαν να έλεγα "τι όμορφη που εισαι αγάπη μου!")

Και το πιστευα εκεινη τη στιγμή. Ήταν τοσο αυθορμητο!!!

 

Τώρα δε χορταινω να τη βλεπω και είμαι σίγουρη πως όταν γελάει ΔΕΝ υπαρχει πιο ομορφο μωρο στον κοσμο απο αυτήν. Χμμ, ίσως η αδερφή της...

[marynip]

Κορίτσια δείτε τριγύρω τι δυστυχία υπάρχει...παιδιά με πάσης φύσεως προβλήματα!Να είμαστε ευχαριστημένοι που τα παιδιά μας είναι υγιή και η ομορφιά είναι το τελευταίο, άλλωστε ομορφιά χωρίς μυαλό δεν οδηγεί πουθενά.

[katesps]

Κορίτσια, καλησπέρα!!!

Κυριακή βράδυ και μετά το βραδινό μπανάκι και λίγο πριν πιούμε το γάλα μας, η μικρή μου θέλει να της διαβάσω το παραμύθι με το άσχημο παπάκι. Κάθε βράδυ, διαλέγει και κάτι διαφορετικό, την Κυριακή αυτό διάλεξε.

Την ώρα, λοιπόν, που διάβαζα το παραμύθι, κατάλαβα ότι το ασχημόπαπο δεν ήταν ποτέ παπάκι. Ήταν από την αρχή ένας κύκνος, γι' αυτό και το αυγό άργησε να "σκάσει", τον οποίο κανείς στο αγρόκτημα δεν εκτίμησε. Ούτε το πάπακι/κύκνος ούτε τις δεξιότητές του. Απλώς, όλοι περίμεναν να βγει παπί, ε, κι όταν βγήκε κύκνος - άγνωστο πτηνό γι' αυτούς και τους υπόλοιπους στις κατοπινές περιπέτειές του -απογοητεύτηκαν. Έτσι, όταν βρέθηκε ανάμεσα στους κύκνους, αφού είχε μεγαλώσει, τον δέχτηκαν κι εκτίμησαν τις δεξιότητες του "παπιού". Άλλωστε, το παραμύθι δεν λέει ότι έγινε ωραίος κύκνος (τουλάχιστον η έκδοση που έχουμε εμείς), αλλά ότι έγινε κύκνος.

Άποψή μου είναι ότι πρέπει να εκτιμούμε (κι εμείς οι γονείς να καλλιεργούμε συνάμα) τις δεξιότητες του καθενός κι όχι να κρίνουμε με αυτό που θέλουμε να δούμε, αλλά με αυτό που υπάρχει.

Εάν κάνω λάθος, πολύ πιθανόν, συγγνώμη.