Το μεγαλωνει η γιαγιά του......ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΑ

[pitsikoki]

Ετσι μου ειπαν εμενα σε καποια φαση ασχετο με την γιαγια που ανεφερα......'δεν μεγαλωσα τα παιδια μου αλλα το κανω στα εγγονια μου'........

 

Εξατραται τι εννοουν 'μεγαλωνω τα εγγονια μου'. Αλλο να τρελλενονται για αυτα με την εννοια να τα λατρευουν να τα κοιτανε και να λιωνουν (αυτο εχουν παθει οι γιαγιαγες μας!!) και αλλο ανακατευομαι στην διατροφη τους, παρεμβαινω συνεχεια κτλ

[ilonka19]

Πολλές γυναίκες δεν θέλουν να κάνουν παιδιά, απλά τα κάνουν γιατί ένα παιδί θεωρείται ως φυσικό επακόλουθο του γάμου. Άλλες πάλι τα κάνουν, για να θεωρούνται επιτυχημένες, στη εποχή μας βλέπεται δεν αρκεί να είσαι όμορφη και να έχεις παντρευτεί και να κάνεις καριέρα, αλλά και να κάνεις τουλάχιστον ένα παιδί (αν όχι 3). Στο τέλος τα παιδιά τα μεγαλώνουν νταντάδες, γιαγιάδες κλπ και το μόνο που έχει να πει η μητέρα, όταν τα βλέπει μία στο τόσο είναι να πει "πόσο γρήγορα μεγάλωσες". Μου φαίνεται περίεργο όταν ακούω για περιπτώσεις που η μητέρες παραπονιούνται για το πόσο πολύ του κουράζουν...ποιος; Τα ίδια του τα παιδιά. Είναι πραγματικά για λύπηση οι γονείς αυτοί, γιατί δεν έχουν τη δύναμη να πουν ότι απλά δεν θέλουν να έχουν παιδιά.

[babystar]

Πως φαινονται οι ασχετοι με το ιντερντετ ομως ε???

Χακερ δε με λες παντως.....

 

Σημερα στις 11 εχει για το νησι της Σπηναλογκας (το νησι των λεπρων).

 

Όχι μωρέ....Για ΑΥΤΟ δε χρειάζεται να είσαι χάκερ...Αν θες μάλιστα, σου στέλνω τη σελίδα-αν και δεν είναι καμιά κρυφή...

 

Κι εγώ τη σημερινή εκπομπή περιμένω!Το είδα στη διαφήμιση και "έπαθα" και θέλω να το δω!Ελπίζω να αντέξω και να μην με πάρει ο ύπνος...

 

(Φίλη μου και προς όλα τα κορίτσια-σορρυ για το οφ τόπικ!)

[kyra]

Η αλήθεια είναι ότι δεν έχω διαβάσει όλες τις απόψεις. Η γνώμη μου είναι η εξής: Υπάρχουν πολλοί τρόποι να είσαι γονιός. Και δεν έχει βρεθεί ακόμα ο σωστός. Νομίζω ότι μία μάνα επιλέγεια (υποσυνείδητα ίσως) αυτό που είναι το καλύτερο για το παιδί της. Ίσως σε κάποιες περιπτώσεις να είναι η γιαγιά. Τί να πω? Από μία μάνα, που ψάχνεται, που αναγκάζεται να δουλέψει αρκετές ώρες, που το νευρικό της σύστημα δεν είναι τόσο .... ανθεκτικό, και της είναι απαραίτητη η ξεκούραση για να συνεχίσει. Εγώ είμαι από τις άλλες, ο χρονος μου με τα παιδιά με κουράζει σωματικά, αλλά με ανανεώνει ψυχικά. Καταλαβαίνω όμως και την άλλη άποψη. Είχα μάνα φοιτήτρια που έστειλε το παιδί στο νησί, στη μάνα της, μέχρι να τελειώσει ιατρική. Δεν είναι καλή μάνα αυτή, που έμπαινε στο πλοίο κάθε παρασκευή, για να δει το παιδί της δύο μέρες και μετά πάλι πίσω?

Καμία μάνα δεν χρειάζεται να απολογηθεί για τις πράξεις της, εφόσον φροντίζει να είναι το παιδί καλά, να ζει σε ένα σωστό περιβάλλον, να παίζει, να έχει συναισθηματική σταθερότητα.

Τώρα, γιατί γίναμε μάνες? Κι εγώ το ήθελα πολύ. Δεν μπορούσα όμως να φανταστώ ούτο το 1 χιλιοστό των συναισθημάτων που έννοιωσα και που αυξάνονται μέρα με τη μέρα. Μία φίλη μου πάλι, δεν το ήθελε. Είναι όμως υποδειγματική μάνα.

Αυτά τα ολίγα, γιατί είναι και αργά

[kyra]

Μου φαίνεται περίεργο όταν ακούω για περιπτώσεις που η μητέρες παραπονιούνται για το πόσο πολύ του κουράζουν...ποιος; Τα ίδια του τα παιδιά. Είναι πραγματικά για λύπηση οι γονείς αυτοί, γιατί δεν έχουν τη δύναμη να πουν ότι απλά δεν θέλουν να έχουν παιδιά.

 

Σοβαρά τώρα δεν σας κουράζουν τα παιδιά? Μπράβο σας, βέβαια, αλλά εμένα με ..... ισοπεδώνουν! Λες να μην τα θέλω κατά βάθος? Άντε πάλι στον ψυχίατρο.....:lol:

[annia]

στεναχωρηθηκα με αυτο που διαβασα παντως..και χιλιοι δυο λογοι να ειναι δεν παρατας ετσι ενα παιδι στην γιαγια και πας και το βλεπεις 2-3ωρες την ημερα...εγω εγινα μαμα στα 17αλλα το παιδι μου δεν το αποχωριζομαι ποτε περα απο 2-3ωρες την βδομαδα να το βλεπει λιγο η γιαγια και πολυ σπανια να κοιματε στην γιαγια...δεν μπορω να το διανοηθω να αφσηω το παιδι σε αλλον ανθρωπο ειτε ειναι συγενης ειτε οχι..και στην τελικη αν ηταν να το παρκαρει στην γιαγια χιλιες φορες ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΕΚΑΝΕ!!

[fistikaki]

Μου φαίνεται περίεργο όταν ακούω για περιπτώσεις που η μητέρες παραπονιούνται για το πόσο πολύ του κουράζουν...ποιος; Τα ίδια του τα παιδιά. Είναι πραγματικά για λύπηση οι γονείς αυτοί, γιατί δεν έχουν τη δύναμη να πουν ότι απλά δεν θέλουν να έχουν παιδιά.

 

γκρινιαζω τακτικοτατα οτι με κουραζει η μικρη μου... και ειναι αληθεια, συχνα με βγαζει οφφ...

 

αλλα δεν ειμαι για λυπηση.. (καλα, μερικες φορες που ειμαι εντελως πτωμα.. ψιλοειμαι για λυπηση... )

 

θελω να εχω παιδι... ειναι η ανασα μου το παιδι μου.. αλλα αυτο δεν αλλαζει το γεγονος, οτι μερικες φορες... ε, ναι με κουραζει!!!

 

κι εγω κουραζα τη μανα μου... και κεινη τη δικια της.. αυτη ειναι η δουλεια των παιδιων.. να κουραζουν τη μανα τους!! (ή τη γιαγια τους, ή τη φιλλιπινεζα τους, ή οποιον τα μεγαλωνει εμ πασει περιπτωσει.....)

[alcyon]

To να έχει η μαμά του παιδιού π.χ. κατάθλιψη ή κάτι άλλο που να μη θελει η γιαγιά να το αναφέρει για ευνόητους λόγους... το σκέφτηκε κανείς;

 

Νομίζω πως η πλειοψηφία των γονέων παραπονιούνται πολύ ή λίγο και ίσως έχουν βοήθεια ή καθόλου. Αλλά δε ζουν μακριά από τα παιδιά τους για μεγάλα χρονικά διαστήματα. Άλλοι δε μπορούν ούτε στιγμή.

 

Τέτοιες περιπτώσεις είναι λίγες και συνήθως ΑΝ είναι αληθινές, συντρέχουν άλλοι λόγοι (κυρίως ιατρικής φύσης...).

[Rea_1971]

Πριν δύο χρόνια, καλοκαίρι, άκουσα στο ραδιόφωνο μία συνέντευξη του Μάριου Φραγκούλη (σε κάποια εκπομπή στο τρίτο πρόγραμμα).

 

Ο άνθρωπος ευθαρσώς δήλωνε πόσο λάτρευε τη θεία του που τον μεγάλωσε (πέθανε απο καρκίνο) και οτι ούτε που ήθελε να ξέρει του γονεις του. Όταν ήταν μωρό μεταναστεύσανε στην Αλεξάνδρεια (από τη Ζυμπάμπουε). Στην αρχή τον πήραν μαζί τους αλλά τους ήταν βάρος και τον έστειλαν πακετάκι στη θεία. Η οποία τον λάτρεψε και τον μεγάλωσε σαν παιδί της. Και στα κρίσιμα χρόνια της καριέρας του αυτή των υποστήριξε για να έρθει σε επαφή με τα μεγάλα ονόματα.

Ανάλογη συνέντευξή του διάβασα ένα χρόνο μετά.

 

Το πρώτο τραγούδι από τον δίσκο του "Σκοτεινός έρωτας" (από τους ωραιότερους δίσκους του σε στίχους μετάφραση από τον Λόρκα) το έχει αφιερώσει στη θεία του (η νύχτα δίψασε για ίσκιους).

 

"Η νύχτα δίψασε για ίσκιους

για χείλη δίψασε η πηγή

στενάζει ο άνεμος στα φύλλα

κι είναι η σελήνη μοναχή...

Μα εγώ διψώ για ένα τραγούδι

να φτάνει ως τους ουρανούς

δίχως φεγγάρια δίχως κρίνους

και δίχως έρωτες νεκρούς...

Ένα τραγούδι όλο γαλήνη

ένα τραγούδι φωτεινό

παρθένο από την αγωνία

κι από τη θλίψη ορφανό"...

(στίχοι: Federico Garcia Lorca / Ελληνική απόδοση Σωτήρης Τριβιζάς - "Η νύχτα δίψασε για ίσκιους")

 

http://www.youtube.com/watch?v=8waLHGCeS8Q

 

 

[sofaki1978]

alcyon moy δυστηχως και οι 2 περιπτωσεις που εγραψα επειδη ημουν πολυ κοντα στις οικογενειες δεν συνετρεχε κανενας μα κανενας λογος.οχι απλα υγειας αλλα κανενας λογος.η πρωτη περιπτωση που εγραψα επειδη ημουν πολυ συχνα σπιτι τους ειμαι ΑΠΟΛΥΤΑ σιγουρη οτι απλα ηταν ενα "παρκαρισμενο" παιδι.

και η δευτερη περιπτωση που εγραψα με εκνευριζε περισσοτερο το οτι η κολλητη μου υποστηριζε κιολας την κουμπαρα της οτι καλα κανει και το παιδι ειναι στο χωριο απο το να ειναι με μια ξενη:roll::roll:!κι ας το εβλεπε η μαμα μια φορα το μηνα!

[elenik]

γκρινιαζω τακτικοτατα οτι με κουραζει η μικρη μου... και ειναι αληθεια, συχνα με βγαζει οφφ...

 

αλλα δεν ειμαι για λυπηση.. (καλα, μερικες φορες που ειμαι εντελως πτωμα.. ψιλοειμαι για λυπηση... )

 

θελω να εχω παιδι... ειναι η ανασα μου το παιδι μου.. αλλα αυτο δεν αλλαζει το γεγονος, οτι μερικες φορες... ε, ναι με κουραζει!!!

 

κι εγω κουραζα τη μανα μου... και κεινη τη δικια της.. αυτη ειναι η δουλεια των παιδιων.. να κουραζουν τη μανα τους!! (ή τη γιαγια τους, ή τη φιλλιπινεζα τους, ή οποιον τα μεγαλωνει εμ πασει περιπτωσει.....)

 

Ετσι μα ετσι ακριβως :cool:

 

Πριν μια περιπου εβδομαδα πηγα στο videoclub να παω πισω κατι dvd.

Η μερα μου ηταν η εξης: Πηγα στην δουλεια, γυρισα 4 η ωρα, μαγειρεψα για την επομενη και μαζεψα, τσιμπησα κατι και με το που πηγε 17:30 φυγαμε για κουνιες (το videoclub ηταν η σταση μετα ).

Ημουνα ερειπιο και εκει η κοπελα αρχισε να μου εκθιαζει την μητροτητα.

Ημουνα σε μια φαση offffffff. (με την κοπελα εχουμε μια οικειοτητα λογω του οτι ειναι χρονια εκει)

Αρχιζω κι εγω να λεω οτι δεν ειναι τοσο ροδινα και ενταξει εχει κουραση το θεμα (με πετυχε σε φαση καταλαβαινετε).

Ε λοιπον η κοπελα φρικαρε.:roll:

Μου ειπε οτι οταν γινεσαι μανα τα ξερεις και αυτα εχει η μητροτητα.

Απο τοτε με κοιταει με μισο ματι :mrgreen:

Οταν γινει μανα :lol: θα καταλαβει οτι λες πραγματα καποια στιγμη που εισαι οφ που δεν ισχυουν.

[arleta]

elenik

 

οση κουραση κι αν εχουμε, το βραδυ πριν παμε για υπνο και ριξουμε μια ματια στη κουνια η το κρεβατακι και δουε τα αγγελικα προσωπακια να κοιμουνται, τα χουμε ξεχασει ολα.......

 

μια απο τα ιδια ολοι μας......

[fistikaki]

 

Ε λοιπον η κοπελα φρικαρε.:roll:

Μου ειπε οτι οταν γινεσαι μανα τα ξερεις και αυτα εχει η μητροτητα.

Απο τοτε με κοιταει με μισο ματι :mrgreen:

Οταν γινει μανα :lol: θα καταλαβει οτι λες πραγματα καποια στιγμη που εισαι οφ που δεν ισχυουν.

 

 

θα βγω λιγο οφφ τοπικ.. (ισως και οχι... )

 

 

πριν πολλα πολλα χρονια, πρεπει να ΄μουνα 8-9 χρονων, τσιμπησα ενα γερο κρυωλογημα.. παντα, ακομα και τωρα, οταν αρρωσταινω με πιανει τρελος βηχας.. ειδικα τα βραδια...

που να κοιμηθει η μανα μου.. γκουχου γκουχου εγω, σιροπια, φλεμματα, ολο το πακετακι... πηγαινοερχοταν στο κρεβατι μου..

αυτο ειχε κρατησει αρκετες νυχτες..

 

ενα βραδυ, που ειχα αγανακτησει και γω απο τον πολυ βηχα, σηκωθηκα και πηγα στο κρεβατι τους.. ξαπλωσα και αρχισα 'γκουχου γκουχου, γκουχου γκουχου...' με τις ωρες...

 

και θυμαμαι τη μανα μου, αυπνη μερονυχτα... γυρναει και μου λεει 'εεεεεεεεεε σταματα πια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!'

 

δεν μπορω να σας περιγραψω ποσο μου κακοφανηκε... γυρισα πλευρο και χωθηκα στην αγκαλια του πατερα μου..

 

εχουν περασει 500 χρονια εκτοτε.....

το θυμαμαι λες κι ειναι χτες...

 

μα πιο εντονα, το θυμηθηκα ενα βραδυ που ειχα τη μικρη με κολικους, πριν κανα χρονο...

που ειχα να κοιμηθω πολλα μερονυχτα..

 

και καποιο ατελειωτο βραδυ, γυρισα και φωναξα στο μωρουδακι 'εεεεεεεεεε!!!!!!!!! σταματα πια!!!!!!!!!!!!!!!!!!!'

 

 

 

αχ μωρε μανα..

μερικες φορες....

 

αχ.....

[arleta]

fistikaki

 

οι ασχημες στιγμες δε παυουν.......

ανθρωποι ειμαστε...... καποτε αγγιζουμε τα ορια μας και ξεσπαμε.......

[Μαρια.X]

:(:(Θελω να κλαψω,πολυ με συγκινησες φιστικακι

[elenik]

 

αχ μωρε μανα..

μερικες φορες....

 

αχ.....

 

Απο τοτε που εγινα μανα καταλαβα την μανα μου .

Ειναι τοσο περιεργο..

[arleta]

Απο τοτε που εγινα μανα καταλαβα την μανα μου .

Ειναι τοσο περιεργο..

 

εγω απο τοτε που εγινα μανα, καταλαβα τι εχει χασει η δικη μου μανα τοσα χρονια απο τα παιδια της, στο βωμο της δουλειας..........

[dora]

Φυτσικι....:mrgreen:

θα ερθω την πεμπτη να σου τα αμολησω κ τα δυο κ θα παω για καφε στην παραλια.. μονη μου..

ξερεις γιατι..:mrgreen: γιανα εχεις να λες..

[fistikaki]

να μην μπορει να ψυχοπλακωθει με την ησυχια του ενας ανθρωπος...

[dora]

Αη μαρη .. μαζεψου σπιτι σου.. γυριστρω...

[ilonka19]

Σίγουρα η ανατροφή ενός παιδιού έχει απίστευτη κούραση, ιδιαίτερα τον πρώτο χρόνο. Κολικοί, να μαγειρέψεις ξεχωριστό φαγητό, να αλλάξεις την πάνα 10 φορές τη μέρα, μπάνιο κλπ κλπ. Τώρα πλέονσε καμία περίπτωση δεν με κουράζει, οτι θα μαγειρέψω για εμάς θα το φάει, θα βγούμε να παίξει με τα χώματα τότε θα πάρω κάποιο βιβλίο να διαβάσω, αν θέλει κάτι θα μου το πει και δε θα γκρινιάζει. Αυτό που με κουράζει είναι οταν πρέπει να σηκωθώ άγρια χαράματα για να σιδερώσω και να μαγειρέψω, μετά να αφήσω το παιδί στην πεθερά και να πάω στη δουλειά, μετά δουλειά, στη συνέχεια πρέπει να πάρω το παιδί να επιστρέψω σπίτι, και αργότερα να βάλλω πλυντήριο, να βγω μαζί του για να παίξει και όταν πλέον κοιμηθεί να κάνω μπάνιο, να μιλήσω λίγο με τον άντρα μου και να προετοιμαστώ για την επόμενη μέρα. Και πάλι όμως δε νιώθω ότι με κουράζει το παιδί, άλλα όλες οι υπόλοιπες υποχρεώσεις που έχω. Πολλές φορές παραπονιέμαι στη μάνα μου γιατί δε με γέννησε άντρα, ώστε το μόνο που θα είχα να κάνω θα ήταν να βγάζω χρήματα και στο σπίτι απλά να βοηθάω...

[JENIA]

καλημερα σε ολες τις μαμαδες του forum . οταν δημιουργουμε μια οικογενεια ο σκοπος μας ειναι να μπορεσουμε να προσφερουμε οσο δυνατον την αγαπη μας , την φροντιδα μας και ολοι την στοργη μας στα παιδια μας και στον αντρα μας και οποιους αλλους συμπεριλαβμανει η οικογενεια μας . εγω ζω σε χωριο αλλα σε πολυ καλη περιοχη με βιομηχανικη ζωνη βοιωτιας. εργαζομαι σε μια εταιρεια στο λογιστηριο 7,30-3,30 η αποσταση ειναι 15 λεπτα απο το σπιτι μου. εχω δυο μικρα και μενω ακριβος πανω απο την μαμα μου . η καλη μου με εχει βοηθησει στο να κραταει τα παιδια μου οσο ειμαι στην δουλεια και ο παππους να περνει τον γιο μου απο τον παιδικο . σχετικα το μεγαλομα των παιδιων ειναι 50-50 που λενε . ποτε ομως τα παιδια μου μετα τον χρονο εργασειας μου δεν τα αφησα στην μαμα μου ισα ισα κανω και δουλειες δικες της για να μπορω να την ξεκουραζω για την επομενη μερα ,και εγω δεν θα ηθελα να αφησω την δουλεια μου αλλα ουτε να εμπιστεφτω μια γυναικα που δεν θα ξερω καλα να μου προσεχει την μικρη μου. βεβαια αγαπω αφανταστα τα παιδια μου αλλα την σημερινη εποχη και ο οικονομικος λογος ειναι βασικος περνω ενα καλο μοισθο και βοηθαω οσο γινεται την οικογενεια μου . οι γονεις μου ποτε δεν ειπαν οτι δεν μεγαλωνω εγω τα παιδια μου , ουτε οτι τα απαραταω δεξια και αριστηρα. και φυσικα υπαρχουν στιγμες που εχω κουραστει αφανταστα λογο οτι προσεχω δυο σπιτια , δυο μικρα παιδια , δυο παππουδες και εγρασεια . υπαρχουν μερες που μπορει να εχω κοιμηθει μονο 1 ωρα αλλα ποτε δεν θα αλαζα το παιχνιδι και το γελειο των παιδιων για να παω για υπνο με περιμενων παντα οταν γυρνα απο την δουλεια στην πορτα της μαμα μου και ειναι μεσα στις γλυκες . η μαμα ειναι το στηριγμα των ισοροποιων μεσα σε μια οικγενεια και ειναι και εκεινη που μπορει να φτιαξει ετσι τα πραγματα που να μην επιρεασει ασχημα την ψυχολογεια του μωρου της . δεν θα ηθελα τα παιδια μου να μην ξερουν την εικονα του προσωπου μου απο μωρα , να μην εχουν την μυροδια μου για να με ξεχωριζουν . ξενυχταω πολλες φορες λογο οτι ειναι και δυο οταν ομως τα βλεπω να γατζονονται απο πανω μου και να με νιωθουν το στιριγμα τους και να κοιμουνται ηρεμα νιωθο το δεσημο που εχει μια μανα με το παιδι της δεν ξερω αν θα ηθελα ποτε να το χασω αυτο στην ζωη μου . μαλλον δεν θα ηθελα να γινω μαμα αμα εκανα κατι τετοιο. πιστευω οτι η μητροτητα ειναι το θειο δωρο που καμια γυναικα δεν πρεπει να χανει αλλα αξιζει και να το ζει με ολες τις μορφες σε καλες και κακιες , σε τριφερες . σε γλυκες γενικα σε ολο το μεγαλειο της. συγνωμη για το μεγαλο κειμενο !

[ΚΑΡΔΙΑ]

οταν ομως τα βλεπω να γατζονονται απο πανω μου και να με νιωθουν το στιριγμα τους και να κοιμουνται ηρεμα νιωθο το δεσημο που εχει μια μανα με το παιδι της δεν ξερω αν θα ηθελα ποτε να το χασω αυτο στην ζωη μου

 

Αυτό είναι κάτι που με συγκλονίζει και εμένα πολύ - το πόσο ανάγκη με έχουν και πόσο φαίνεται αυτό στην καθημερινότητά τους.

Αλλά ακόμα περισσότερο πόσο ηρεμούν εάν ξέρουν ότι απλά είμαι εκεί. Χωρίς να τους κάνω κάτι, απλά η ύπαρξη....

[JENIA]

Αυτό είναι κάτι που με συγκλονίζει και εμένα πολύ - το πόσο ανάγκη με έχουν και πόσο φαίνεται αυτό στην καθημερινότητά τους.

Αλλά ακόμα περισσότερο πόσο ηρεμούν εάν ξέρουν ότι απλά είμαι εκεί. Χωρίς να τους κάνω κάτι, απλά η ύπαρξη....

 

 

δεν ξερω τα προβληματα που μπορουν να παρουσιαστουν σε μια οικογενεια γιατι γενικα η σημερινη φαση της κοινωνιας ειναι αστα βραστα . αλλα πιστευω οτι η μαμα σε καθε σπιτι πρεπει να φτιαξη την ασφαλεια που πρεπει να νιωθει ενα παιδι οταν βρησκεται στον σπιτι του μονο με την παρουσια του γονιου . συμφωνω οτι ο ρολος μας στην φαση αυτη αυτον το σκοπο εχει το δεσημο και την ασφαλεια .

[alcyon]

Κανένας που έχει πρόβλημα (ψυχολογικής φύσης) δεν το έχει γραμμένο στο μέτωπο....

Ξέρεις πόσοι "καθώς πρέπει" άνθρωποι ταλανίζοναι με θέματα που δεν τα βάζει ο νους; Η καθημερινότητα μπορεί να δείχνει "φυσιολογική", αλλά τα (επιφανειακά) φαινόμενα πιθανόν να απατούν.

Όσο κοντά κι αν είναι κάποιος... δε μπορεί να ξέρει τι συμβαίνει στο μυαλό του άλλου. Αυτό που εμφανίζεται ως "αδιαφορία" από κάπου πηγάζει.... και κάπου στοχεύει.

 

Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να ευχόμαστε οι "τρίτοι" άνθρωποι που αναλαμβάνουν εξολοκλήρου ή εν μέρη την ανατροφή αυτών των παιδιών, να είναι άξιοι ώστε να μπορούν να ανταποκρίνονται στις ανάγκες τους κυρίως της ψυχικές και έπειτα τις σωματικές. Και τα παιδιά... αναγνωρίζουν τους πραγματικούς γονείς. Και γονιός δεν είναι πάντα αυτός που γεννά τα παιδιά.... (καλώς ή κακώς....)