Μεγαλώνοντας δίδυμα

[Roxie]

Γειά σας! Είμαι μία μαμά από την Θεσσαλονίκη με δίδυμα αγόρια 2,5 ετών. Προσπάθησα να δώ εάν υπάρχει κάποια ειδική ενότητα για τα δίδυμα αλλά δεν εντόπισα κάτι σχετικό. Πιστέυω πως θα άξιζε τον κόπο γιατί υπάρχουν πολλές διαφορές άπό το να μεγαλώνεις ένα παιδί τόσο από πρακτικής όσο και από ψυχολογικής άποψης, που πιστεύω πως αξίζει να συζητηθούν.

Επί παραδείγματι, αυτό τον καιρό αντιμετωπίζω πρόβλημα με τον ύπνο τους γιατί απέσυρα τα κρεββατάκια με τα κάγκελα, με αποτέλεσμα κάθε βράδυ να έχουμε...πάρτυ. Καμία σχετική εμπειρία ή συμβουλή;

[Μαρια Στυλιανακη]

Γειά σου Roxie!

 

απο την εμπειρία μου στον παιδικό σταθμό, μπορώ να σου πώ ότι αυτό δεν μπορείς να το εμποδίσεις, ...

είναι κάτι που το είχα ακούσει απο πολλούς γονείς με δίδυμα, ειδικά κιόλας αν ήταν και αγόρια ...

 

Θα ψάξω όμως και στο διαδίκτυο να δώ μήπως υπάρχει κάτι πολύ ιδιαίτερο για δίδυμα.

 

Η Oh-mamy που έχει βιβλιοπωλείο ίσως ξέρει αν υπάρχει κιόλας κάποιο βιβλίο με αυτό το θέμα στα Ελληνικά..

 

Εγώ δεν έχει τύχει να δώ κάποιο,

πάντως έχεις δίκιο, τα δίδυμα είναι μία ειδική περίπτωση όπου και εκεί είναι καλό να γνωρίζουν οι γονείς κάποια πράγματα.

[Νατάσα Χανιά]

Γειά σου Roxie. Είμαι και εγώ μαμά δύδιμων μόνο που τα δικά μου είνναι ζευγάρι και είναι 5 χρονών. Το πρόβλημα με εμένα στο θέμα του ύπνου άρχισε γύρω στα 4 και μετά απο την πρώτη μέρα στο προνήπιο!!! Έφτασα σε παιδοψυχολόγο για αυτό αλλά και για άλλα θέματα συμπεριφοράς των παιδιών. Και εμένα μόνο το αγόρι σηκώνετε τα βράδια και έρχετε στο κρεβάτι μας. Μέχρι κάποια στιγμή σηκωνόμουνα και εγω και τον ξαναγύρναγα στο κρεβάτι του με αγκαλίτσες και φιλάκια και αυτός ξαναερχότανε και ερχόταναε μέχρι που έφτανε η ώρα 6 το πρωι και χάραζε για να κοιμηθούμε. Κλάταρα δεν άντεξα για πολύ και τον άφηνα να κοιμάτε μαζί μας. Ο παιδοψυχολόγος μου είπε ότι το θέμα αυτό στα αγόρια μπορεί να το λύσει μόνο ο μπαμπάς. Το μυστικό ήταν να σηκώνετε ο μπαμπάς και με πολύ αγάπη αλλά χωρίς πολά λόγια ή μάλλον καθόλου λόγια μόνο ένα σε αγαπώ πολύ αλλά είναι ώρα για ύπνο, να τον βάζει στο κρεβάτι του. Κράτησε για μια εβδομάδα. Απο τότε κοιμάτε στο κρεβάτι του και σηκώνετε και έρχετε σε μένα μόνο όταβ βλέπει άσχημο όνειρο και όταν θέλει πιπι!!

[KatFON]

Εμείς αντιμετωπίζαμε το ίδιο πρόβλημα με το μεγάλο μας γιο (και όχι με τα δίδυμα προφανώς ). Κατά τη γνώμη μου τα παιδιά σου είναι πολύ μικρά ακόμη και ουσιαστικά έχουν ακόμη την ανάγκη της παρουσίας κάποιου γονέα κοντά τους. Εμείς όταν είδαμε ότι ο γιος μας είναι έτοιμος και να κοιμηθεί μόνος του αλλά και να μη σηκώνεται τη νύχτα (πριν από 6 μήνες περίπου) εφαρμόσαμε το σύστημα της ανταμοιβής. Φτιάξαμε ένα τρενάκι και το κολλησαμε στο ψυγείο (ο γιος μου λατρεύει τα τρένα). Φτιάξαμε και 14 ξεχωριστούς επιβάτες που μπαίνουν στα παράθυρα των βαγονιών. Κάθε φορά που κοιμάται μόνος του το βράδυ και δεν σηκώνεται παρά μόνο για πιπί κερδίζει έναν επιβάτη που αντιπροσωπεύει 0,5€. Επίσης κερδίζει πόντους όταν μαζεύει τα παιχνίδια του μέσα σε 15 λεπτά. Ούτε κερδίζει ούτε χάνει αν μαζέψει τα παιχνίδια του σε περισσότερο από 15 λεπτά κι αν σηκωθεί το βράδυ γι άλλο λόγο εκτός πιπί (ή εφιάλτη βέβαια). Χάνει πόντους όταν σηκώνεται από το τραπέζι την ώρα του φαγητού ή όταν δεν μαζεύει καθόλου τα παιχνίδια. Όταν συμπληρώσει το τρενάκι έχει δικά του 7 € να τα κάνει ότι θέλει. Μερικές φορές αγοράζει καμιά βλακεία, τις περισσότερς φορές όμως τα μαζεύει και τα προσθέτει για να αγοράσει κάτι πιο ακριβό. Το σύστημα δουλεύει τέλεια και επίσης διδάσκει και τη διαχείρηση χρημάτων. (ΠΡΟΣΟΧΗ, δεν πρέπει να χρησιμοποιείται κανένα σύστημα ανταμοιβής για να κάνουμε τα παιδιά μας να τρώνε το φαγητό τους).

Τα δικά σου είναι πάρα πολύ μικρά για ένα σύστημα ανταμοιβής με χρήματα, μπορείς όμως να του κολλάς αυτοκόλλητα για την επιθυμητή συμπεριφορά και όταν συμπληρώνουν π.χ 10 αυτοκόλλητα να τους παίρνεις ένα παιχνίδι ή να τους πηγαίνεις στα Goody's ή στο λούνα παρκ, ή κάτι που ξέρεις ότι τους αρέσει αλλά δεν τους το κάνεις συχνα. Προϋπόθεση για να δουλέψει το σύστημα είναι να είστε συνεπείς και να μη χαρίζεις και παραβλέπεις, ακόμη και τα 2,5 ετών παιδιά ξέρουν να ξεχωρίσουν το δίκαιο από το άδικο και να εκμεταλλευτούν τους αμφιταλαντευόμενους γονείς.

[Νατάσα Χανιά]

Ευχαριστο΄΄υμε πολύ για την συμβουλή απο αύριο κι όλας θα αρχίσω να την εφαρμώζω!!! Να είσαι καλά και να σου ζήσουν τα παιδάκια σου!!

[alcyon]

Έχοντας διαβάσει κάποιο βιβλίο για ανατροφή μωρών έως 1 έτους, πρόσεξα πως έλεγε ότι τα παιδιά στην πραγματικότητα θέλουν το χώρο τους και την ησυχία τους. Αφού λοιπόν όλη μέρα είμαστε μαζί και κάνουμε χίλιες-δυο δραστηριότητες δεν το έβρισκα σκόπιμο (αν και η καρδούλα μου έλλιωνε) να κοιμάμαι μαζί τους (εκτός από τους πολύ μικρούς μήνες που θήλαζα και ξύπναγα καθε λίγο και λιγάκι). Τελικά έφυγα από το δωμάτιό τους όπου κοιμόμουν μαζί τους όταν ήταν 2.5 μηνών. Με επιτυχία! Δε με αναζήτησαν. Δεν έκλαψαν. Τίποτα. Πήγαινα τα θήλαζα και τα έπερνε ο ύπνος, οπότε και έφευγα. Όχι οτι δεν πέρασα ζόρικα βράδια όπου κατά τις 4:30 τα έπιανε όρεξη για παιχνίδια... αλλά τα ξεπεράσαμε και αυτά. Το επόμενο πιτσιρίκι μπήκε κατευθείαν στο δωμάτιό του χωρίς δική μου παρουσία (πλήν κάποιων μεμονομένων ημερών μέχρι τις 40 μέρες). Τώρα είναι ενός έτους, του δίνω το μπουκάλι και πάει να ξαπλώσει μόνος του. Του κλείνω την πόρτα αφού βέβαια πάρει τα φιλιά και τις αγκαλιές του από όλους μας και πάει για ύπνο μόνος του. Αν και για να πω την πάσα αλήθεια αυτή τη "ρουτίνα" τη χρωστάω μάλλον στο σύζυγό μου. Εκείνος πρότεινε να τη δοκιμάσουμε και επειδή εγώ ήμουν απασχολημένη με τα βραδινά παραμυθάκια των διδύμων και το καληνύχτισμα... δεν είχα μεγάλα περιθόρια να αρνηθώ.

 

Όσο για κούνιες με κάγκελα. Πάλι έδρασα λιγάκι έξω από τα συνηθισμένα (έως πολύ!) και τα δίδυμα τα έβαλα σε ένα μεγάλο ημίδιπλο κρεβάτι με ένα απλό παιδικό κάγκελο για προστασία (το οποίο ενίσχυσα από θέμα μήκους έτσι ώστε να πιάνει όλο το μήκος του κρεβατιού). ΒΑΣΙΚΗ ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το στρώμα το είχα χαμηλώσει σε επίπεδο σχεδόν να εφάπτεται στο πάτωμα. Οπότε ακόμα κι αν έπεφταν θα ήταν από τους 10-15 πόντους (πάχος στρώματος) πάνω σε χαλί. Μου φάνηκε αρκετά ελεγχόμενο.

Παρατηρήσεις:

1. Όσο ήταν σε μικρούς μήνες δεν κινδυνεύουν από πέσιμο ούτως ή άλλως.

2. Όταν αρχίζουν να "γυρίζουν" στο κρεβάτι τότε τα έβαζα με τα κεφάλια προς τον τοιχο, οπότε η κίνησή τους ήταν σχετικά ελεγχόμενη.

3. Όταν άρχισαν να σηκώνονται, έπεσαν από μία φορά η κάθε μία. Θυμίζω ότι η πτώση ήταν από ύψος στρώματος. Έκτοτε δεν ξανάπεσαν ΠΟΤΕ!

 

Τώρα κοντεύουν τα 2.5 χρόνια και τους έχω αφαιρέσει και το μικρό κάγκελο. Χωρίς προβλήματα.

 

Αυτή είναι η δική μου εμπειρία....