εμπειρία σε νοσοκομείο

[daffy]

Αχ κοριτσια θα σας πω τον "πόνο" μου! Ένα γεγονος που μου εκανε να τρεμω μην τυχον και παθουν τιποτα τα παιδακια μου.

Πριν τρεις βδομαδες περιπου ο μεγαλος μου ο γιος ανεβασε πυρετο και τον πηγα στην παιδιατρο. Τον εξεταζει και βλεπει στο σωμα του 2-3 σημαδακια σαν την κεφαλη καρφιτσας κοκκινα καφε. Φανερα αγχωμενη μου λεει φευγετε κατευθειαν για εφημερευον νοσοκομειο, δεν θα περιμενετε στην σειρα αλλα θα δωσετε στους γιατρους αυτο το χαρτι που θα σας γραψω. Περνουμε το χαρτι και φευγουμε τρεχοντας για το νοσοκομειο. Το χαρτι εγραφε τις κλινικες παρατηρησεις της γιατρου μας, δυσκαψια στον αυχενα και πετεχειες (αυτα τα σημαδακια που σας ανεφερα παραπανω) δηλαδη υποψια μηννιγγιτιδας!!! Μπορειτε να φανταστητε αγχος μεχρι να φτασουμε στο νοσοκομειο. Όντως μπαινουμε πρωτοι μαζευονται ενα σωρο γιατροι ειδικευομενοι και μη ψαχνωντας για τα σημαδακια (τα οποια δυσκολα μπορεις να τα διακρινεις) μουρμουριζαν μεταξυ τους συνθηματικα, ειναι δεν ειναι, και τελικα μετα απο τις εξετασεις αιματος που εκανε, βρεθηκε κατι διπλασιο απο την κανονικη τιμη και μας κανανε εισαγωγη. Το μαρτυριο αρχισε την επομενη το πρωι με να του παιρνουν αιμα, μια απο δω μια απο κει, ουρα με καθετηρα για καλλιεργιες κτλλλλλλλ, αυτο κρατησε 4 μερες, εξετασεις συνεχεια. Τελικα το πορισμα ηταν μια απλη ιωση.

Το θεμα ποιο ειναι ομως, ο γιος μου επαθε "πλακα" γιατι όλες αυτες τις αιμοληψιες τις κανανε "κεκλησμενων των θυρων" και εγω απο εξω να τον ακουω να φωναζει "Ελα μαμα, μαμα ελα, τελιωσαμε, τελιωσαμε" Φοβηθηκε τοσο πολυ.... Μόλις εβλεπε γιατρο ή νοσοκομα πηδουσε στην αγκαλια μου. Επαθε μεγαλο σοκ και ακομα και τωρα που ειμαστε σπιτι εδω και 2 βδομαδες δεν λεει να συνερθει. Εγινε επιθετικος προς εμενα, προς τον μικρουλη αδελφο και προς τον μπαμπα μας. Και με το παραμικρο χτυπημα τρεχει στην αγκαλια μου. Εγω πάλι τρεμω και το παραμικρο μην ξαναπαθουν τιποτα! Έχω 2 βδομαδες να τον στειλω σχολειο μην τυχον και κολλησει παλι καμια ιωση. Ενω ήμουν πολυ κουλ με τις αρρωστιες. Όλη αυτη η ιστορια επηρεασε αρνητικα την ψυχολογια μας και δεν ξερω πως θα συνερθουμε.

Σας τα εγραψα ολα αυτα για να ξελαφρωσω λιγο, ηταν πολυ μεγαλο το ψυχολογικο βαρος!

Να ειμαστε καλα ολοι και τα παιδακια μας, ειναι το πιο σημαντικο αγαθο!

[kathjem]

Περαστικά να είναι!

[ΡΟΥΛΑ]

Περαστικά του, σε καταλαβαίνω απόλυτα έτσι έγινε και με την μικρή που μπήκε στο νοσοκομείο.

[Τόνια]

Σε ποιό νοσοκομείο πήγατε;

[Lia]

Περαστικά...

 

Δυστυχώς τα ίδια τράβηξα και εγώ στο δικό μας νοσοκομείο εδώ στο Βόλο.

 

Ελπίζω να το ξεπεράσει γρήγορα ο μικρούλης σου.

[eleana]

περαστικα!!!να σε ρωτησω κατι το μικρο σου αποτι ειδα ειναι 2χρον. και κατι την δυσκαμψια στον αυχενα πως την διεγνωσε η παιδιατρος??γιατι ενα παιδακι σαυτην την ηλικια δεν μπορει να ξερει!!!

[daffy]

Τον ξαπλωσε ανασκελα και τον επιασε με τα δυο της χερια τον αυχενα και τον εκανε μια κινηση προς τα πανω και παραλληλα κοιτουσε και τα ποδια του τι αντιδραση ειχαν. Τωρα περισσοτερα ιατρικα δεν ξερω και τι δειγματα εχουν για να διαγνωσουν κατι τετοιο. Παντως αυτες οι πετεχειες ειναι σημαδακια που ουτε τα δινουμε σημασια, τρομερο, τοσο μικρα, ασημαντα και ομως αν ηταν κατι σοβαρο η εξελιξη τους ειναι καλπαζουσα και μεσα σε 2 ωρες μπορει να γεμισει και δεν θελω ουτε να σκεφτομαι τι μπορει να γινει.

[Olg@]

Daffy μου έτσι ακριβώς συμβαίνει με τα νοσοκομεία ... αχρείαστα να είναι ... κάνουν τις εξετάσεις κεκλεισμένων των θυρών γιατί δεν γίνεται αλλιώς ... για φαντάσου να είχαν και εμάς πάνω από το κεφάλι τους .... εδώ ένα φ.ο πας να τους βάλεις και νιώθεις σαν βασανιστής που παλεύεις με το θύμα ... τι να κάνουν και αυτοί οι άνθρωποι κάπως πρέπει να κάνουν τη δουλειά τους

Εγώ την Πέμπτη που της παίρναν αίμα για τον ίδιο λόγο και ήμουν απέξω έκλεινα τα αυτιά μου για να μην την ακούω να ουρλιάζει ... μετά όταν μπήκαμε μέσα το κρεβάτι ήταν λές και πάλευαν

[Belfaccino]

Daffy, εύχομαι περαστικά και ΕΥΤΥΧΩΣ ήταν ίωση...ουφ!

 

Καταλαβαίνω τι περάσατε. Κι εμείς περάσαμε σχεδόν 3 συνεχούς μήνες στο νοσοκομείο, ψάχνοτας τι είχε ο γιος μου όταν εκείνος ήταν ενός έτους. Είχε συμπτώματα αδεναδίτιδας και θυμάμαι πάρα πολύ καλά τις λήψεις αίματος, τις εξετάσεις και τις πεταλούδες. Στο εξωτερικό έχουν άλλες μεθόδους. Επιτρέπουν το γονίο στην αίθουσα λήψης αίματος για να καθησυχάσει το παιδί (μη σου πω ότι βρίσκουν τη φλέβα πιο εύκολα...εδώ σκάβουν κυριολεκτικά). Εχουν κι άλλα υλικά, πιο φιλικά στα παιδιά.

 

Ηταν σκέτος εφιάλτης για το μικρό. Τελικά, βγήκαμε, χωρίς να γνωρίζουμαι ακριβώς τι προκάλεσε το πρήξιμο των αδένων, επειδή του είχαν χορηγήσει ισχυρή αντιβίωση πριν του πάρουν αίμα για εξετάσεις και οποιοδήποτε μικρόβιο τον είχε μολύνει είχε εξαλειφθεί.

Ο παιδίατρος (που βρήκα εντός νοσοκομείου και κράτησα από τότε) μου λέει "μακριά από τα νοσοκομεία μας".

Στη δική σας περίπτωση, έκρινε η ιατρός ότι ήταν θέμα ζωής και θανάτου. Πού να το φανταστείτε.

 

Εύχομαι να μη χρειαστεί να ξαναπατήσετε εκεί πέρα.

[daffy]

 

Ηταν σκέτος εφιάλτης για το μικρό. Τελικά, βγήκαμε, χωρίς να γνωρίζουμαι ακριβώς τι προκάλεσε το πρήξιμο των αδένων, επειδή του είχαν χορηγήσει ισχυρή αντιβίωση πριν του πάρουν αίμα για εξετάσεις και οποιοδήποτε μικρόβιο τον είχε μολύνει είχε εξαλειφθεί.

 

Είναι απίστευτοι!!! Ελληνικά νοσοκομεία!

Όταν μαζευονται πανω απο ενα παιδι 10-15 ατομα με ασπρες στολες (για να κανουν και το μαθημα τους) χωρις την παρουσια μητερας είναι δυνατον να μην φοβηθει αυτο το παιδι!!! Εδω και μεγαλος να ηταν .....θα φοβοταν.!!

[maryp]

Ευτυχώς ήταν απλή ίωση... ουφ!! Περαστικά σας!

[Νίκη]

Καλά που ήταν ίωση όπως είπαν και τα κορίτσια............

 

ΠΕΡΑΣΤΙΚΑ!!!