κακα παιδια... υπαρχουν?

[AthinaP]

Ναι και τα δεκάχρονα που σκότωσαν το δίχρονο το έκαναν όσο έκαναν κοπάνα από το σχολείο. Ποιος λέει ότι έγιναν όλα τα βήματα που μπορούσαν να γίνουν, όσο οι μεγάλοι είχαν την εποπτεία των παιδιών; Και τελικά τα παιδιά πήγαν φυλακή και οι μεγάλοι τίποτα. Θα μου πεις άλλο κάνει κοπάνα και άλλα πιθανά δειγματα που έδειξαν πριν και άλλο σκοτώνει...

[AthinaP]

Όλες οι πληροφορίες για αυτή την υπόθεση κινούνται γύρω από το χρονικό εκείνης της μέρας και τι έγινε μετά και ότι ο ένας από τους δύο ξαναγύρισε στη φυλακή. Λες και τα χρόνια που προηγήθηκαν από το κακό δεν είχαν καμία σημασία...

 

Edit. Ναι τελικά υπάρχουν πληροφορίες και για τους δύο. Δεν προέρχονταν από περιβάλλον με φυσιολογική ανατροφή. Και πώς θα μπορούσαν άλλωστε. Ωστόσο το συμβάν ήταν τόσο πρωτόγνωρο και σοκαριστικό, που η τότε κοινή γνώμη τα έβαλε μόνο με τα παιδιά.

 

http://www.trutv.com/library/crime/notorious_murders/young/bulger/7.html

http://www.trutv.com/library/crime/notorious_murders/young/bulger/8.html

 

Δέχομαι ότι υπάρχουν δύσκολα παιδιά. Ίσως και μερικά εξαιρετικά δύσκολα που δεν μπορούν να προκαλέσουν θετικά συναισθήματα στους άλλους, ούτε και στους γονείς τους ίσως. Αλλά παιδιά που η μοίρα τους είναι προδιαγεγραμμένη, μου είναι δύσκολο να το πιστέψω.

[riniw 1980]

Εννοείτε "κακά" παιδιά εκ φύσεως; Χωρίς επίδραση περιβάλλοντος; Δυσκολεύομαι πολύ να το πιστέψω. Νομίζω έλλειψη ενσυναίσθησης ή ηθικής- συνείδησης είχε παρατηρηθεί σε παιδιά που μεγάλωσαν σε ίδρυμα από τον Bowlby. Γενικά είχε δώσει έμφαση στον πρώιμο δεσμό και είχε υποστηρίξει ότι είναι καταλυτική η επίδρασή του. Οπότε πως μπορούμε να ξέρουμε ακόμα κ για αυτές τις σπάνιες περιπτώσεις που λέτε αν δεν είχαν δεχθεί αρνητικές επιδράσεις από το περιβάλλον τους;

 

Να πω ότι το παράδειγμα με τα 2 παιδάκια στην οικογένεια που ήταν μια χαρά ενώ το τρίτο όχι δεν αποδεικνύει πως ευθύνεται το παιδί κ όχι η οικογένεια.

 

 

εννοώ γονιδιακούς (κατά βάσην) παράγοντες...π.χ. δεν μπορώ να πιστέψω πως κάποιος έγινε μια ημέρα των ημερών δολοφόνος,στα καλά του καθουμένου..όπως κάποιος παιδεραστής που φέρει τα πρώτα σημάδια ήδη απο την εφηβεία ή την προεφηβεία του...κάπως έτσι...

και υπ'οψην δεν εννοώ τα κακομαθημένα,που δεν τους χαλαν' χατήρι...εννοώ τα κακα που κάνουν κακές πράξεις και τις γουστάρουν,τις κάνουν είς γνώσην τους

[Ηλιόχαρις]

Να πω ότι το παράδειγμα με τα 2 παιδάκια στην οικογένεια που ήταν μια χαρά ενώ το τρίτο όχι δεν αποδεικνύει πως ευθύνεται το παιδί κ όχι η οικογένεια.

 

Μπορεί να μην αποδεικνύει ολοκληρωτική ευθύνη του παιδιού οκ, αλλά οτι το ένα παιδί επηρεάστηκε από οποιεσδήποτε καταστάσεις στην οικογένεια ή τυχόν προβλήματα και του βγήκε σε κακία κάτι δείχνει για την προδιάθεση και τον χαρακτήρα του.

Και γενικά για όλα αυτά τα παιδιά και δεν μιλαώ για τις πολύ ακραίες καταστάσεις με γονείς δολοφόνους βιαστές κλπ.

πχ. ένα παιδί που οι γονείς του τσακώνονται πολύ μπορεί να επηρεαστεί με δύο τρόπους,

α) να θεωρεί τον τσακωμό και το να τα κάνει όλα λαμπόγυαλο την εύκολη και μοναδική λύση στο να αντιμετωπίζει τα προβλήματα του

β) να σιχαθεί τους τσακωμούς και τα ουρλιαχτά τόσο που να αποφεύγει τις έντονες λογομαχίες όπως ο διάολος το λιβάνι.

(πραγματικά παραδείγματα και τα δυο, σε δυο αδερφια)

Εκεί παίζει ρόλο ο χαρακτήρας του παιδιού, η προδιάθεση του.

[moon child]

λοιπον...

 

κάποτε δούλευα σε φροντηστήριο αγγλικών... ειχα δυο αδερφες στην ιδια τάξη, 10 και 11, αβανάκια, από ζωρησμένους γονείς.

 

η μία ήταν υπόδειγμα σε όλα, άψογη συμπεριφορά, ευγένεια, ήταν διακριτική, ήρεμη, άριστη μαθήτρια, συνεπής, καθόταν στην άκρη και έκανε την δουλειά της (η μεγαλύτερη), και πάντα δικαιολογούσε τα καπρίτσια της αδερφής

 

η αδερφή όμως, η άλλη, την προσέβαλε συνέχεια, ήταν μέτρια μαθήτρια, ψεύτρα, νευρική, επιθετική, εριστική, ζηλειάρα, κλέφτρα (ακόμη κλαίω το πορτοφολάκι μου) και ήθελε όλοι να την προσκυνάμε... θα μου πείτε, πολλά παιδιά έχουν τέτοια χαρακτηρισικά, χωρίς να είναι κακά κακά...

 

είναι όμως το μόνο τοσο μικρό παιδί που αντιπάθησα ποτε... όταν με έκλεψε, και ξέρω πως ήταν αυτή, δεν είπα τίποτε γιατί τοτε οι μετανάστες ήταν πολύ πιο ευάλωτοι και δεν ήθελα να την στιγματίσω και να δώσω και ένα παραπάνω βάσανο στους γονείς... δεν πίστεψα δηλαδή οτι θα έβγαινε καλό... αυτό που με συγκλόνισε όμως είναι οτι αμέσως μετά το αχ που είναι το πορτοφόλι κτλ κτλ, καθόταν στο πρώτο θρανίο, με κοιτούσε και χαμογελούσε με νόημα.... όχι μόνο δεν με απέφευγε, δεν έκανε πχ την αδιάφορη, στρώθηκε πρώτο τραπέζι, και χαμογελούσε.... και το χαμόγελο αυτό το θυμάμαι ακόμη, όχι όλο το πρόσωπο, μονο το χαμόγελο. Και θυμάμαι και εμένα να νιώθω τυλιγμένη σε μια κόλα χαρτί απ' το 1Ο χρονο.

 

δεν ξέρω τι απέγινε, αλλά δυστυχως είχε όλα τα προσόντα να εξελιχθεί σε έναν κακό ενήλικα...

[Melina22]

Μπορεί να μην αποδεικνύει ολοκληρωτική ευθύνη του παιδιού οκ, αλλά οτι το ένα παιδί επηρεάστηκε από οποιεσδήποτε καταστάσεις στην οικογένεια ή τυχόν προβλήματα και του βγήκε σε κακία κάτι δείχνει για την προδιάθεση και τον χαρακτήρα του.

Και γενικά για όλα αυτά τα παιδιά και δεν μιλαώ για τις πολύ ακραίες καταστάσεις με γονείς δολοφόνους βιαστές κλπ.

πχ. ένα παιδί που οι γονείς του τσακώνονται πολύ μπορεί να επηρεαστεί με δύο τρόπους,

α) να θεωρεί τον τσακωμό και το να τα κάνει όλα λαμπόγυαλο την εύκολη και μοναδική λύση στο να αντιμετωπίζει τα προβλήματα του

β) να σιχαθεί τους τσακωμούς και τα ουρλιαχτά τόσο που να αποφεύγει τις έντονες λογομαχίες όπως ο διάολος το λιβάνι.

(πραγματικά παραδείγματα και τα δυο, σε δυο αδερφια)

Εκεί παίζει ρόλο ο χαρακτήρας του παιδιού, η προδιάθεση του.

__________________

 

Συμφωνώ ότι παίζει ρόλο και ο χαρακτήρας αλλά δεν είναι τόσο απλό όσο ίσως φαίνεται από το παράδειγμα με τους τσακωμούς. Γιατί ακόμα κ όταν τα αδέρφια βιώνουν τις ίδιες ακριβώς καταστάσεις μέσα στην οικογένεια υπάρχει από πίσω ένα ολόκληρο πλέγμα αλληλεπιδράσεων ανάμεσα στα μέλη της οικογένειας που διαφοροποιεί εντελώς το πως βιώνει το κάθε παιδί τα πράγματα. Οι γονείς δεν φέρονται ποτέ το ίδιο σε όλα τα παιδιά. Η συμπεριφορά τους εξαρτάται από πάρα πολλούς παράγοντες. Από την κοιλιά ακόμα μπορεί να ξεκινά η διαφοροποίηση (π.χ πολύ απλό αλλά επίσης αληθινό παράδειγμα, το πρώτο παιδί είναι επιθυμητό, ενώ το δεύτερο όχι για διάφορους λόγους). Πριν καν ακόμα προλάβει να φανεί στους γονείς ο χαρακτήρας, το φύλο η εμφάνιση ή οτιδήποτε άλλο τους επηρεάζει και πριν ακόμα γίνει οποιαδήποτε ασυνείδητη προβολή πάνω στο παιδί που θα καθορίσει κ την συμπεριφορά τους, τα δύο αδέρφια ήδη ξεκινούν από διαφορετική αφετηρία. Οπότε είναι σημαντικό να λαμβάνει κανείς κ αυτό υπόψιν όταν ερμηνεύει τη συμπεριφορά ενός παιδιού και όταν συγκρίνει τα αδέρφια μιας οικογένειας. Παρόλο που φαίνεται ότι τα αδέρφια βιώνουν τα ίδια γεγονότα η αλήθεια είναι διαφορετική. Και η ηλικία που βιώνουν το ίδιο γεγονός είναι επίσης σημαντική κ διαφοροποιεί τις αντιδράσεις του κάθε παιδιού. Και χίλια δυο ακόμα..

[manitaraki]

κακοί γονείς υπάρχουν σίγουρα...

[Melina22]

κακοί γονείς υπάρχουν σίγουρα...

 

Σωστά..Και δυστυχώς είναι φαύλος κύκλος...

[Κοριτσομανα]

Διαβαζοντας σας πραγματικα και εγω προβληματιστηκα. Τα παιδια ειναι και υποκειμενικοι κριτες, μερικες φορες βλεπουν μονοπλευρα μια κατασταση και εχουν εν μερει δικαιο.

 

Και εγω εχω 10 χρονια στην εκπαιδευση και τοσο προβληματικα παιδια με ετυχαν φουρνιες μαθητων που περιείχαν 1-2 παιδια που τα ονομαζω εγω πολυ σκληροκαρδα, αλλά πιστευω οτι μπορουσες να τα προσεγγισεις με το φιλοτιμο. Αλλα ηταν γυμνασιο ακομη. Και επισης, ηταν ''φουρνιες'', δηλαδη το σχολικο περιβαλλον και οι παρεες τους γενικα, τα ενθαρρυνε γι' αυτου του ειδους τη συμπεριφορα, επηρεαζε το ενα με το αλλο.

 

Νομιζω οτι τα παιδακια δεν ειναι ουτε καλα ουτε κακα. Διαμορφωνονται αναλογως τις επιδρασεις που θα εχουν. Στην εφηβεια αυτο φαινεται πια, ξεχωριζει.

 

Δε θα ξεχασω κατι και θα σας το πω και σε εσας μιας και δεν εχει ακουστει, μα δε θα δωσω λεπτομεριες, αλλωστε τι νοημα θα εχουν:πριν απο πολλα χρονια, ειχε γινει ενα εγκλημα απο εφηβους. Ο ενας ειχε δολοφονησει με ενα συγκεκριμενο απεχθη τροπο εναν ανδρα. Αυτον τον τροπο, την ενεργεια αυτην,ειχε απεικονισει καιρο νωριτερα σε ζωγραφιες σε τετραδια του...που να φανταζοταν τοτε καποιος οτι θα το εκανε αληθινα!!! Δηλαδη το σχεδιαζε, το ονειρευοταν αυτο, ενω ηταν παιδι. Η δε συμπεριφορα του ηταν προκλητικη και ενοχλητικη απο το σχολειο ηδη, απο το δημοτικο-γυμνασιο.

 

Ισως αν τον γνωριζαμε αυτο το παιδι να το ονομαζαμε κακο παιδι, δεν ξερω.

Ποτε ενα παιδι ξεπερνα τα ορια και ειναι κακο;

 

Νομιζω οτι απλα υπαρχει ο σπορος και της κακιας και της καλοσυνης ο οποιος οπως θα καλλιεργηθει, θα ανθισει ειτε ο καρπος της κακιας ειτε ο καρπος του καλου. Και αναλογως το βαθμο που υπαρχει μεσα μας, θα εκδηλωθει στην τελικη του μορφη, καποια στιγμη ή σε πολλες στιγμες, με καποια αφορμη.

[Ηλιόχαρις]

 

Δε θα ξεχασω κατι και θα σας το πω και σε εσας μιας και δεν εχει ακουστει, μα δε θα δωσω λεπτομεριες, αλλωστε τι νοημα θα εχουν:πριν απο πολλα χρονια, ειχε γινει ενα εγκλημα απο εφηβους. Ο ενας ειχε δολοφονησει με ενα συγκεκριμενο απεχθη τροπο εναν ανδρα. Αυτον τον τροπο, την ενεργεια αυτην,ειχε απεικονισει καιρο νωριτερα σε ζωγραφιες σε τετραδια του...που να φανταζοταν τοτε καποιος οτι θα το εκανε αληθινα!!! Δηλαδη το σχεδιαζε, το ονειρευοταν αυτο, ενω ηταν παιδι. Η δε συμπεριφορα του ηταν προκλητικη και ενοχλητικη απο το σχολειο ηδη, απο το δημοτικο-γυμνασιο.

 

Ισως αν τον γνωριζαμε αυτο το παιδι να το ονομαζαμε κακο παιδι, δεν ξερω.

Ποτε ενα παιδι ξεπερνα τα ορια και ειναι κακο;

 

Μπορεί όμως σε αυτό το παιδί να προϋπήρχε ψυχιατρικό πρόβλημα? Δηλαδή να μην είναι θέμα κακίας αλλά ψυχιατρικού προβλήματος? και αν έπαιρνε την κατάλληλη αγωγή να μην έκανε τίποτα.

Πάντως στο θέμα της οικογένειας και των αδερφών που λέγαμε πριν, πιστεύεται οτι ο χαρακτήρας δηλαδή είναι θέμα μόνο βιωματων? Το κάθε μωρό που γεννιέται δεν έχει κάποια εκ γεννετής χαρακτηριστικά τα οποία φαίνονται πολύ νωρίς? Δεν το έχετε δει στα παιδιά σας? (δυναμικό, καλόβολο, πεισματάρικο, συνεσταλμένο, απαιτητικό).

Επίσης ο κάθε άνθρωπος άσχετα με το περιβάλλον του, τους γονείς του (και ξαναλέω οτι δεν μιλάω για πολύ ακραίες περιπτώσεις), τα αδέρφια του έχει αισθήματα που πηγάζουν απο μέσα του όπως η τάση για προστασία/φροντίδα στα ζώα, και στους αδύναμους.

Ο κάθε άνθρωπος σε διαφορετικό βαθμό. όταν κάποιο παιδί δεν έχει τέτοιες τάσεις αλλά οι τάσεις του είναι να κάνει κακό τότε δεν μπορούμε να πούμε οτι είναι καλό και αθώο παιδάκι.

[Μαρια2010]

Εγω πιστευω πως ολοι οι ανθρωποι εχουν μεσα τους και την καλη πλευρα και την κακη,αλλος λιγοτερο αλλος περισσοτερο.Οποιο δουλευτει περισσοτερο αυτο και θα βγει πρως τα εξω και αυτο θα επικρατησει.ΚΑι δεν ειναι παντα και ολα θεμα οικογενειας,αςμην ξεχναμε ολοι μας σιγουρα εχουμε παραδειγματα απο πολυ καλο οικογενειακο περιβαλλον οπου το παιδι εχει γινει πολυ κακο και αντιστροφα.Πραγματικα νομιζω ανθρωπος γεννιεσαι δεν γινεσαι και πως ειναι περισσοτερο θεμα χαρακτηρα.Για το αν υπαρχουν κακα παιδακια δεν ξερω γιατι δεν μπορεις να καταλαβεις και πολλα σε μικρες ηλικιες σιγουρα ομως υπαρχουν κακοι εφηβοι,ενηλικες κλπ κλπ.

[Κοριτσομανα]

Μπορεί όμως σε αυτό το παιδί να προϋπήρχε ψυχιατρικό πρόβλημα? Δηλαδή να μην είναι θέμα κακίας αλλά ψυχιατρικού προβλήματος? και αν έπαιρνε την κατάλληλη αγωγή να μην έκανε τίποτα.

Πάντως στο θέμα της οικογένειας και των αδερφών που λέγαμε πριν, πιστεύεται οτι ο χαρακτήρας δηλαδή είναι θέμα μόνο βιωματων? Το κάθε μωρό που γεννιέται δεν έχει κάποια εκ γεννετής χαρακτηριστικά τα οποία φαίνονται πολύ νωρίς? Δεν το έχετε δει στα παιδιά σας? (δυναμικό, καλόβολο, πεισματάρικο, συνεσταλμένο, απαιτητικό).

Επίσης ο κάθε άνθρωπος άσχετα με το περιβάλλον του, τους γονείς του (και ξαναλέω οτι δεν μιλάω για πολύ ακραίες περιπτώσεις), τα αδέρφια του έχει αισθήματα που πηγάζουν απο μέσα του όπως η τάση για προστασία/φροντίδα στα ζώα, και στους αδύναμους.

Ο κάθε άνθρωπος σε διαφορετικό βαθμό. όταν κάποιο παιδί δεν έχει τέτοιες τάσεις αλλά οι τάσεις του είναι να κάνει κακό τότε δεν μπορούμε να πούμε οτι είναι καλό και αθώο παιδάκι.

 

Στην αρχη σκεφτηκα οτι εχεις ισως δικαιο αλλα μετα αναλογιστηκα οτι καταδικαστηκε κανονικοτατα και οτι δεν επικαλεστηκε κανενα ψυχιατρικο προβλημα. Αλλα και στο σχολικο περιβαλλον, εβλεπαν μονο ενα παιδι που δημιουργουσε καποια προβληματα στο σχολειο και στα παιδια και χωρις ψυχιατρικα θεματα και μαλιστα χωρις οικογενειακα προβληματα, τουλαχιστον οχι εμφανη.Δε θελω να δωσω λεπτομεριες μιας που ο τυπος αυτος ειναι τωρα ελευθερος, νομιζω, εχουν περασει παρα πολλα χρονια.

 

Ισως η πραξη του δειχνει διαταραγμενο ατομο και να εχρηζε θεραπειας αλλα ενας ψυχιατρος θα μπορουσε μονο να μας το πει αυτο. Τοτε ομως δε θυμαμαι να καταδικαστηκε πιο ελαφρα λογω ψυχιατρικης διαταραχης.

 

Πιστευω οτι ΙΣΩΣ ειναι απο τις ελαχιστες περιπτωσεις που θα μπορουσε να αναρωτηθει καποιος αν θα μπορουσε να το καταταξει σε καποια κατηγορια για κακα παιδια. Φυσικα και πιστευω οτι το καθε παιδι εχει το χαρακτηρα του μα και τις κακες στιγμες του και σιγουρα δεν μπορουμε να το στιγματισουμε ως κακο.

 

Τα παιδια το κανουν αυτο, κρινουν ομως απο τις στιγμες και χωρις να σκεφτουν και οτι μια δικη τους σκληρη συμπεριφορα προκαλεσε καποια αντιδραση του παιδιου που αυτα ονομαζουν ''κακο''. Που ομως αυτη η αντιδραση δε σημαινει οτι αντικατοπτριζει το συνολο του χαρακτηρα του παιδιου και σαφως το αδικουν.

[marchalina]

Αν υπαρχουν καλά υπαρχουν και κακά

Και επειδη χαρακτηριζουμε συμπεριφορες ..στις ηλικιες αυτες υπαρχουν τροποι να σπρωξεις το παιδι σε καλυτερες συμπεριφορες