ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΤΗΝ ΜΑΜΑ ΤΟΥ

[Limgirl]

Για σας ,

Είμαι μια απελπισμένη μαμά και που θέλει την βοήθεια σας. Έχω ένα πρόβλημα με τον γιό μου που είναι σχεδόν 3 ετών. Από 6 μηνών έδειχνε να μην με θέλει. Τον έπαιρνα στην πεθερά μου γιατί εγώ δούλευα και σχόλαζα στις 3ις και πηγαίνοντας για να τον πάρω στην αγκαλιά μου αυτό έκλαιε.

Σήμερα που μιλάει και εκφράζεται όταν πάμε σε ένα ξένο σπίτι με κάνει να ντρέπομαι διότι τσιρίζει με βρίζει και με διώχνει όταν πηγαίνω κοντά του.

Στο μπαμπά δείχνει μεγάλη συμπάθεια παρόλο που είναι πιο λίγες ώρες μαζί του. Το παιδί θέλει αυτός να τον κάνει μπάνιο και να του διαβάζει παραμύθια τις νύχτες.

Πραγματικά είμαι πολύ απογοητευμένη γιατί ασχολούμαι πολύ με το παιδί μου και δεν καταλαβαίνω τι πάει λάθος. Για μένα προτεραιότητα έχει αυτός. Δουλείες στο σπίτι δεν κάνω γιατί θέλω να είμαι μαζί του. Παίζουμε μαζί, πάμε βόλτες στα πάρκα παίζουμε μπάλα μαζί ( είναι η Ζώη του), μέχρι να δει τον μπαμπά ή την γιαγιά. Μετα με βρίζει και με διώχνει...¨(

[alekata]

Μην απελπίζεσαι. Όμως σίγουρα κάτι κάνεις λάθος... και μάλλον το κάνεις εδώ και καιρό. Μόνο εσύ μπορείς να το ανακαλύψεις και να το διορθώσεις. Ίσως θα ήταν καλό να ζητήσεις τη βοήθεια ενός παιδοψυχολόγου. ΚΑΙ το ξαναλέω ο παιδοψυχολόγος θα βοηθήσει εσένα, ΟΧΙ το παιδί, γιατί το όλο θέμα από εσένα ξεκινάει... Περιμένω να μάθω νεότερα.

[irenef]

Συγνώμη που ρωταω αλλα η σχεση σου με την πεθερα σου και τον αντρα σου ειναι καλή?Αν ναι πιστευω οτι πρεπει να το δειχνουν πιο πολυ μπροστα στο παιδι.

Τις περισσοτερες φορες τα παιδια ειναι ο καθρεφτης μας που αντιγραφει καταστασεις .

[koufetaki]

καλα δεν υπαρχει αυτο που ζεις!!!πολυ στεναχωρεθηκα πωπω!!!δεν ειναι ομως κατι που δεν θα λυθει σιγουρα θα την βρεις την ακρη.κι εγω οταν διαβαζα η πεθερα σου μου ηρθε στο μυαλο τα πατε καλα?μηπως κατι στην συμπεριφορα της κανει το παιδι σου ετσι?

[Limgirl]

Η πεθερά μου είναι μια δυναμική γυναίκα και τον λατρεύει όπως κάθε γιαγιά. Σίγουρα τον κακομαθαίνει αλλά επωδή τον στέλλω μονό 2-3 φορές την εβδομάδα έτσι προσπαθώ να αγνοώ τα όσα θελήματα του κάνει. Δεν σας κρύβω ότι με νευριάζει και την ζηλεύω κιόλας... με αυτό που μου συμβαίνει...

[ΝΟΥΝΟΥ]

LIMgirl καλησπερα...ειχα ανοιξει παρομοιο θεμα παλιοτερα.ευτηχως λιγο διορθωθηκαν τα πραγματα..μηπως την νυχτα ξυπναει?αν ναι ποιος σηκωνεται?εσυ η ο αντρας σου?μηπως νιωθει πως δεν τον θελεις και τον παραμελεις?η πεθερα σου σιγουρα παιζει καποιο ρολο.μηπως του μιλαει μονο για τον μπαμπα?πολλες πεθερες εχουν την ταση να το κανουν αυτο.δεν ξερω γιατι

[fistikaki]

μηπως κανεις υπερπροσπαθειες για να σε συμπαθησει? μηπως τον εχει κουρασει αυτο??

 

αν προσπαθουσες να εισαι πιο χαλαρη, ναι μεν διπλα του, αλλα οχι πιεστικα, διακριτικα..

 

να σε αναζητησει, να σε ψαξει, γιατι οχι να σε πεθυμησει κι ολας........

[foulina]

Κοπελα μου καλη γιατι εγω μυριζομαι οτι η γιαγια βαζει το χερακι της ηθελημενα ή οχι. Μπορει να του μιλαει του μικρου συνεχεια για εκεινη και το μπαμπα του. Εγω είχα προβλημα με τη μικρη που εγραφε παντελως τον μπαμπα της. Ξεκινησα λοιπον να της μιλάω για το μπαμπα, το ποσο τον αγαπαμε, οτι οταν θα ερθει θα τον κανουμε πολλες αγκαλιτσες και φιλακια και ετσι σιγα-σιγα ερχεται και προς το μερος του. Παντως αυτο με τη πεθερα σου δες το λιγο οπως σου ειπαν και τα κοριτσια. Δε μπορεις να παρεις ισως μια εβδομαδα αδεια για να περασετε οι τρεις σας χωρις καθολου να δει τη γιαγια, ε δε χαλασε και ο κοσμος μια εβδομαδα είναι. Επισης πες στον αντρα σου με καθε ευκαιρεια να σε αναφερει, να του λεει ποσο αγαπαμε τη μανουλα και τι καλα που περναμε μαζι της. Ελπιζω να σου πανε ολα καλα γιατι αυτο το θεμα ξερω πως σε πονάει.

[Nefelirene]

Δεν θα έπρεπε καν να αναρωτίεσαι αλλά να είσαι σίγουρη ότι ευθύνεται η πεθερά τα παιδιά είναι σφουγγάρια που μαθάινουν απο εμάς.Εμένα πάντα η "πεθερούλα μου " βγάζει την μικρή φωτογραφίες με τον μπαμπά μιλάει στην μικρή για τον μπαμπά και συνεχώς το μόνο που κάνει έιναι να αναφέρει τον μπαμπά που όταν ήταν μικρός έκανε εκείνο , που κάνει αυτό που είναι ίδιος με την μικρή κτλ.Ευτύχως εγώ για να κρατάμε τις ισορροπίες δεν δείνχω στην μικρή την απέχθεια μου για εκείνη αλλά την προτρέπω να την αγαπάει και να τις φέρεται ωραία.Λοιπόν καλύτερα θα ήταν να βρέις μια κοπέλα γιαυτές τις 2-3φορές που αφήνεις το μικρό ή κάποιο παιδικό σταθμό για να σωθείς.Πάρε άδεια όπως είπε και πρίν η συμφορουμιτισα και κάνε ότι πιο απίθανο θα μπορούσες με το μικρό πήγαινε λούνα παρκ , πήγαινε σε κάποιο ζωολογικό κήπο κάντε πράγματα μαζί και λέγε του και για τον μπαμπά και πόσο αγαπάτε το παιδάκι σας και θα δείς διαφορά

[aleca]

Τη στιγμη που αυτο ξεκινησε 6 μηνων, εγω δε νομιζω ότι φταιει η πεθερα... Αληθεια, εκεινη τι λεει γι αυατο? Ο αντρας σου?

Εγω τον αφηνω στη μανα μου όταν παω στην δουλεια η οποια τον λατρευει και τον κακομαθαινει. Ειμαι η μονη που τον μαλωνω και εκεινη την ωρα μου λεει 'φυγε, δε σε θελω, θελω τη γιαγια μου.'. Όταν ηρεμει όμως παντα μου λεει γλυκολογα κλπ.

Κατι άλλο πρεπει να ειναι...δε μπορουμε να ξερουμε. Και εγω θα ελεγα να μιλαγες με μια ψυχολογο.

Το μονο που μπορω να σκεφτω ειναι ότι η δικη σου φοβια για το πως θα σε αντιμετωπισει το παιδι σου, του δημιουργει μια νευρικοτητα και αυτο δεν του αρεσει.

Σιγουρα θα την βρεις την ακρη, μη στεναχωριεσαι. Εχεις δει γιο που δεν αγαπαει τη μαμα του???

[ΤΙΓΡΑΚΙ]

συμφωνω και εγω με τα κοριτσια κανε κατι δημιουργικο και διαφορετικο μαζι του.και εμενα καποια στιγμη ελεγε μονο μπαμπα... και μαμα τιποτα... ουτε σημασια δεν μου εδινε.(επαιζε με το μπαμπα του και οταν πηγαινα και εγω γυρναγε τη μουρη του και εφευγε μπουσουλωντας απο το δωματιο...)

και εντοπισα οτι επειδη καθε μερα το πρωι τον εδινα εγω στο σχολικο και τον επαιρνε παντα ο αντρας μου το μεσημερι το παιδι νομιζε οτι εγω το διωχνω... απο το σπιτι και ο αντρας μου το φερνει...

μεχρι που τα καναμε εναλλαξ και μια ετσι μια αλλιως και ηρθαμε στα ισια μας.

μη νομιζεις οτι δεν εχει καταλαβει τον πονο σου και την αγωνια σου να εισαι αποδεκτη απο εκεινον και για αυτο να αδιαφορει...

να εισαι διπλα του οσο χρειαζεται μην κανεις υπερβολες γιατι το αγχος σου μεταφερεται και σε εκεινον

ολα καλα ευχομαι

[amelie@]

Και εγω πιστεύω οτι δεν έχει να κάνει με την πεθερά.

 

Τα παιδάκια στη μικρή ηλικία πολλές φορές φέρονται "παράξενα" και δυσκολευόμαστε να τα καταλάβουμε ακόμα κ αν είναι δικά μας.

 

Σου προτείνω τα παρακάτω:

 

1. Να μη στενοχωριέσαι γιατί με την κατάλληλη αντιμετώπιση το θέμα θα λυθεί σίγουρα.

2. Να συμβουλευτείς το συντομότερο (ακόμα και σήμερα) έναν παιδοψυχολόγο ή απλό ψυχολόγο (αν δεν υπάρχει στην περιοχή σου παιδοψυχολόγος).

Αυτός θα σε συμβουλέψει και θα κατευθύνει αναλυτικά για το πώς θα φερθείς στο παιδί.

3. Προσπάθησε να μη δείχνεις αγχωμένη στο παιδί σου αλλά ευδιάθετη, σίγουρη και χαλαρή.

4. Να εκδηλώνεις την αγάπη σου σε λογικά πλαίσια χωρίς να ζητάς καμιά ανταπόδοση και επιβεβαίωση.

 

 

Ένα είναι σίγουρο. Το παιδί σου σ' αγαπάει απλά δεν μπορεί να το εκφράσει και για κάποιους λόγους αντιδρά έτσι.

Να δεις που αν ακολουθήσεις τα βήματα του ειδικού, σύντομα όλα αυτά θα είναι μια ανάμνηση.!!

[Eliza]

Εμένα, όλο αυτό μου μυρίζει "μούτρα" που τον αφήνεις.

Μήπως όταν ήταν 6 μηνών ξεκίνησες δουλειά? Και άρχισες να τον αφήνεις?

Τα παιδιά μπορεί να θυμόνουν όταν τα αφήνουμε και σίγουρα δεν καταλαβαίνουν το γιατί πρέπει να το κάνουμε.

Κάποια παιδιά περνούν αυτον τον αποχωρισμό πολύ πιο δύσκολα από άλλα.

Φυσικά βασικός αποδέκτης του θυμού τους είναι η μαμά και όχι ο μπαμπάς ή η γιαγιά. Έτσι θεωρούν ότι παίρνουν την εκδίκησή τους.

Αφιέρωσέ του χρόνο, καντε μαζί δημιουργικά πράγματα αλλά άφηνέ του χώρο για τον εαυτό του και μην περιμένεις αντπόκριση στις αγκαλιές κλπ που του κάνεις. Αν του δείχνεις πόσο σε στεναχωρεί η συμπεριφορά του, του δίνεις ένα καλό κίνητρο για να συνεχίζει.

Όταν θέλει τον μπαμπα ή τη γιαγιά, άφησέ τον σε αυτούς και θα δεις ότι σιγά σιγά θα αρχίσει να σε ξαναπλησιάζει.

Κάτι που κρατάει τόσο καιρό όμως έχει παγιωθεί και χρειάζεται αρκετό χρόνο για να αλλάξει

[Συντονιστής Περιεχομένου]

Γειά σας,

μπορείτε να δείτε επίσης κι εδώ αντίστοιχα θέματα που περιέχουν χρήσιμες πληροφορίες

 

ΔΕΝ ΜΑΓΑΠΑΕΙ;;;;

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Αληθεια με αγαπαει???????

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Δεν θελει τον μπαμπα του!ειναι δυνατον?

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

ΝΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΜΕ ΑΓΑΠΑΕΙ

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

μαμά καλύτερα να λείπεις στη δουλειά...

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Μαμα μ' αγαπας?

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Ολα εκτός από "μαμά"...

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Αντίδραση στο "σ' αγαπώ"

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Προτιμά την γιαγιά/πεθερά απο την μαμά?

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Μάνα είναι μόνο μία?

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

ΓΙΑΤΙ ΖΗΛΕΥΩ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ?

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Φοβάμαι μήπως θα αγαπάει τους άλλους περισσότερο

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

ΔΕ ΜΕ ΘΕΛΕΙ ΚΑΘΟΛΟΥ Η ΚΟΡΗ ΜΟΥ!!!

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

θέλω ΜΟΝΟ τη μαμά

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

ΔΕΝ ΑΓΑΠΑΩ ΚΑΝΕΝΑΝ!!

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

θα με ξεχάσει????

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Μαμά ή Μπαμπά????

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

Με απορρίπτει συνεχώς....

http://parents.org.gr/forum/showthre...9+%EC%E1%EC%DC

ΔΕΝ Σ ΑΓΑΠΩ

http://parents.org.gr/forum/showthre...F1%DD%ED%E9%E1

Όταν το παιδί επιλέγει τον έναν απ' τους δυο

http://parents.org.gr/forum/showthread.php?t=43660

 

 

επίσης απάντηση της Μ.Στυλιανάκη στο ερώτημα

ΘΥΜΟΣ ΔΕ Μ'ΑΓΑΠΑΕΙ

 

1) δεν γίνεται να εκβιάσεις ή να πιέσεις ένα παιδί να αισθανθεί κάτι, με το έτσι θέλω.

μπορείς να το εκβιάσεις ή να το πιέσεις να κάνει κάτι, αλλά όχι να αισθανθεί κάτι.

ελπίζω να σταματήσατε/-σετε να το προσπαθείτε.

Αν δεν το σταματήσετε, τίποτα δεν θα αλλάξει.

 

2) αναγνωρίστε το συναίσθημα του παιδιου και αποδεχτείτε το.

ναι είναι θυμωμένο, μπορεί να είναι θυμωμένο, αν είναι θυμωμένο δεν σημαίνει ότι δεν σας αγαπάει ότι και αν λέει

 

3) δεν είσαστε υποχρεωμένοι να ακούτε ότι του κατέβει του παιδιού.

ναι δικαιούται να είναι θυμωμένο αλλα ο θυμός έχει όρια, αλλά για να μπορέσει ένα παιδί 3 ετών αγόρι, θυμωμένο να τα βρεί θα χρειαστεί καθοδήγηση.

πως? γράφω στο τέλος της δημοσιευσης.

 

 

 

Ιδανικά όταν λέει οτι θελει να πεθάνει η μαμά του οτι δεν την αγαπάει να μη τη ξαναδεί κτλ κτλ μίσος, (και καλά )

θα πρέπει είτε να μην το σχολιάσετε καθόλου και να δείξετε οτι δεν επηρεαζόσαστε απο αυτό

 

-επειδή πιθανώς το λέει για να προκαλέσει κάτι και όχι φυσικά επειδή το εννοεί

 

Τι θέλει να προκαλέσει? το να του αποδειχτεί το αντίθετο.

Δηλ οτι η μαμά τον αγαπάει είναι εδώ και δεν θα πεθάνει.

 

Η μαμά δηλαδή πρέπει εκείνη τη στιγμή για να μην νιώθει το παιδί αυτή την ανάγκη,

 

να μπορέσει να παραβλέψει τα όποια προσωπικά της συναισθήματα,

να δεχτεί το συναίσθημα του παιδιού, να το συμπονέσει που αισθάνεται τόσο άσχημα

(γιατί είναι ΠΡΩΤΑ προβληματισμός του παιδιού, δεν είναι της μαμάς ο πρόβληματισμός - απο το παιδί ξεκινάει ο προβληματισμός)

 

να πάρει μια βαθειάαααααααααααα ανάσα,

να έρθει στο ύψος του παιδιού,να μην φύγει απο κοντά του

 

να μην αφήσει να την χτυπήσει το παιδί αν έχει εκείνο τέτοια διάθεση

(βάζοντας απλώς τα χέρια σαν περίφραξη χωρίς να περιορίζει το ίδιο το παιδί)

και να είναι απλώς εκεί.

δεν χρειάζεται να κάνει κάτι ή να πεί κάτι, αλλά απλώς να είναι εκεί και να αποδεχτεί το συναίσθημα αυτό.

Αν αισθάνεται ότι θέλει να κλάψει, ας κλάψει κοντά στο παιδί. Αλλά δεν θα φύγει απο κοντά του. Δεν θα προσπαθήσει να το πιέσει να κάτσει πάνω της. απλώς θα βρίσκεται κοντά του.

 

Κάποια στιγμή ο θυμός θα περάσει και το παιδί θα καταλάβει ότι η μαμά αποδέχτηκε το θυμό του και οκ.

 

Η όλη δοκιμασία είναι στο να καταφέρει η μαμά, να μην κοιτάει τα δικά της συναισθήματα απόγνωσης, και ασχέτως τι της λέει το παιδί, να του αποδείξει οτι τα πράγματα δεν είναι τόσο χάλια, με το να είναι ουδέτερη και ζεστή! Θα πρέπει όμως αυτό εκείνη να το νιώσει!

Είναι μια εσωτερική προσπάθεια που έχει σχέση με το να αισθάνεσαι σιγουριά για το ποιός είσαι τι κάνεις και την αξία όσων κάνεις.

 

Όταν εσωτερικά αμφιβάλεις και ανησυχείς και διαλύεις τα πάντα στις σκέψεις σου,

ένα παιδάκι με τα δικά του συναισθήματα ανησυχίας, θα πέσει πάνω σου και θα σε "προκαλεί" γιατί για εκείνο όλα αυτά είναι ΑΠΟΔΕΙΞΗ οτι κάτι δεν κάνεις σωστά (αφου η ανησυχία μεταδίδεται και σε εκείνο!!!)

οπότε σου λέει για αυτό αμφιβάλεις ? οπότε για αυτό πρέπει να σου παραπονεθεί και να σε προκαλέσει ΜΕΧΡΙ να καταλάβει ότι

α- ! τελικά δεν χρειαζόταν όλη αυτή η φασαρία.!!!!!!

 

ΟΛΗ η δουλειά που θα κάνεις έχει σχέση με το πώς αισθάνεσαι εσύ για τον εαυτό σου και την αξία σου.

Αν αισθάνεσαι οτι δεν αξίζεις αυτό θα καταλάβει το παιδί και αυτό στην ουσία σου λέει.

 

Μια μαμά που ξέρει τι αξίζει και πόση καλή δουλειά κάνει και ότι κάνει τα πάντα για το παιδί της και δεν αμφιβάλει,

δεν πρόκειται να συναντήσει έχει παιδάκι που να έχει αυτές τις σκέψεις.

Είναι λίγο σαν το όποιος έχει τη μύγα μυγιάζεται αλλά είναι πολύ πολύ πολύ πιο βαθύ.

 

Ότι και αν έχει συμβεί στο παρελθόν, το παρελθόν είναι παρελθόν και το σήμερα είναι μια νέα στιγμή και ειδικά για αυτές τις ηλικίες κιόλας.

Δεν χρειάζονται τα λόγια για να πείσεις το παιδί σου τι καλή μαμά είσαι.

 

Είναι το να το αισθανθείς η ίδια. Όταν το αισθανθείς, δεν θα χρειαστεί να το πείς,

θα το καταλάβει και απο μόνο το το παιδί σου.

 

Θα έλεγα ο άντρας σου να μην ανακατευτεί καθόλου σε αυτή τη διαδικασία, καλύτερα να μην είναι εκεί για να μη μπεί στο πειρασμό να προσπαθήσει να πείσει και εκείνος το παιδί σας για αυτή τη διαδικασία.

Ιδανικά δεν πρέπει καθόλου να πεί κάτι για όλα αυτά,

αλλά να αφήσει εσένα, με την " μαμίσια " αγάπη σου και σιγουριά σου,

να βρείς αυτή την ισορροπία.

 

Σε καταστάσεις όπου το παιδί σου, θα πηγαίνει σε εκείνον θα το επικροτείς και θα χαίρεσαι για αυτό, και θα μάθεις να είσαι χαρούμενη που το παιδί αγαπάει το μπαμπά του.

Ο μπαμπάς ΔΕΝ θα πρέπει να τιμωρεί το παιδί που νιώθει έτσι!!!

 

Το μύνημα που παίρνει το παιδί σε αυτή την περίπτωση είναι ότι

":evil:ΝΑ και ομπαμπάς βλέπει οτι η μαμά ειναι κακιά, και για αυτό προσπαθεί να με εκβιάσει στο να κάνω κάτι που δεν θέλω!"

του επιβεβαιώνεται δηλαδή και του συντηρείται έτσι αυτό το συναίσθημα.

 

 

μπορείς να τα δώσεις όλα αυτα΄στον άντρα σου να τα διαβάσει, και να χαλαρώσει, να φέρεται κανονικά.

 

Α-

 

ένα άλλο θέμα. Όταν το παιδί σου σου λέει τι να κάνεις,

με θυμό, δεν θα ενδίδεις.

 

είναι ένα όριο το οποίο είναι σημαντικό να μάθει ότι δεν το δέχεσαι.

απλώς όμως, το αγνοείς εσύ. Δεν απαντάς, απλως το παραβλέπεις και κάνεις αυτό που ήταν να κάνεις

ΜΕ ΧΑΡΑ γιατί είσαι μια μαμα που αγαπάει το παιδί της και κάνει ότι καλύτερο μπορεί παίρνεις ΒΑΘΕΙΑ ΑΝΑΣΑ και δεν παίρνεις μέσα σου το θυμό του, και είσαι γλυκιά.

 

πχ σου λέει "μην έρθεις" τη στιγμή που πας να πάρεις κάτι απο δίπλα του που πρέπει να το πάρεις πχ πηγαίνεις προς τα εκεί , κάνεις αυτό που ήταν να κάνεις, και τον ρωτάς κάτι ασχετο.

"πίσω σου είναι η καμηλοπάρδαλη την είδες? της πατάς το λαιμό καλέεε!οχ κάνει μπεεε!!! χοχοχ"

και διαβάζεις και ένα παραμύθι - έρχεται να στο πάρει θυμωμένος ή φωνάζει ? κάνεις μια περίεργη φωνή και τον αρπάζεις γαργαλώντας τον μέχρι να γελάσει!

 

αν δεν θέλει να κάνει κατι που πρέεπι να γίνει εκείνη τη στιγμή, χρησιμοποιείς τις μεθόδους της επιβράβευσης και της απλής επιλογής,

(θέλεις αυτο ή αυτό ).

 

Δεν ενδιδεις στις ενοχές ή στις τύψεις που σου δημιουργεί η άρνησή του!

 

Κάποια στιγμή όταν έχεις καταφέρει αυτό που γράφω πιο πάνω θα έχεις πάρει και θα διαβάσεις ένα βιβλίο παραμύθι μαζί του για τον θυμό

- Αν σας διευκολύνει να το κανει ο μπαμπάς, ας το κάνει ο μπαμπάς αλλά να είσαστε όλοι μαζί στο καναπέ.

Δώστε παραδείγματα τι κάνετε εσείς όταν θυμώνετε με απλό και αστείο τρόπο.

Θέλετε να καταλάβει οτι ο θυμός είναι ένα συναίσθημα,

και αυτό το συναίσθημα μπορούμε να το ελέγχουμε μάλιστα είναι ωραίο να το ελέγχουμε, ( αυτό δε είναι εύκολο χωρίς παραμύθι να το πετύχετε).

 

ο θυμός είναι κάτι που ένα παιδί 3 ετών δεν ξέρει πως να το διαχειριστεί.

για αυτό φερεται έτσι, επειδή δεν ξέρει τι να κάνει με το θυμό του.

Όταν του δείξετε τρόπους, και διαβασετε τα παραμύθια και καταλάβει τι ειναι αυτο που νιώθει, θα ξέρει και πως να το χειριστεί, και θα καταλάβει και οτι είναι κάτι που πρέπει να το χειριστεί,

για να αισθάνεται και ο ίδιος καλύτερα.

 

τα θυμωμένα παιδιά δεν αισθάνονται καλά! και τα ίδια θέλουν να φύγουν απο αυτή τη κατάσταση,

αλλά δεν ξέρουν πώς - οπότε πρέπει να τους το δείξετε αυτό.

 

Η αυτολύπηση και η κατάθλιψη της μαμάς σε αυτή τη περίπτωση είναι το κερασάκι στην τούρτα που είναι το μοναδικό και μεγάλο εμπόδιο στην λύση αυτής της κατάστασης.

 

Τα πράγματα κατά τα άλλα είναι ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΑΠΛΑ και θα το καταλάβεις όταν σου κάνει κλίκ μέσα σου και καταφέρεις να κάνεις αρχικά μέσα σου αυτό που γράφω.

Για όλα υπάρχει λύση!

 

πάρε και τηλ΄στην γραμμή 801 801 1177 όπου θα σου δώσουν και ειδικοί την άποψή τους -

ποτέ δεν αρκεί μια γνώμη, όπως επίσης τηλεφωνικά μπορεί η συζητηση να είναι πολύ πιο σωστή απο ότι μέσω φόρουμ - αυτά που γράφουμε έιναι κατ΄εκτίμηση.

 

 

[Limgirl]

Κορίτσια σας ΥΠΕΡΕΥΧΑΡΙΣΤΩ που δεχτήκατε να με ακούσατε και να με συμβουλέψετε στο πρόβλημα μου. Χθες ήμουν πολύ χάλια. Ήταν το αποκορύφωμα των τελευταίο 2 χρόνων. Δεν πίστευα ότι θα βοηθηθώ τόσο πολύ από αυτή την στήλη.

Είδη έκλεισα ένα ραντεβού σε παιδοψυχολόγο να πάμε με τον άντρα μου.

Αυτό που μου είπες φίλη Αλέκα και fistikak για το ότι η δική μου φοβία για το πως θα με αντιμετωπίσει το παιδί μου, του δημιουργεί μια νευρικότητα και αυτό δεν του αρέσει ίσως είναι αλήθεια. Στη πεθερά θα πηγαίνει μια φορά την εβδομάδα, και πολύ είναι... ¨)

ευχαριστώ και πάλι...

[nasia84]

Και ο δικός μου ο γιος έχει φοβερή αδυναμία στη γιαγιά του. Με στενοχωρεί λιγάκι που προτιμά να μείνει με τη γιαγια και όχι με εμένα. Αλλα διάβασα κάπου τελευταία το εξής: Το παιδί θεωρεί την αγάπη της μαμάς δεδομένη, ενώ του μπαμπά κάνει τα πάντα για να την κερδίσει. Υποθέτω πως όταν η μαμά δουλεύει, θυμώνει το παιδάκι γιατί στερείται το δεδομένο και βέβαιο. Το δικό μου παιδάκι κάνει παρόμοια: Τον κοιτούσε η μαμά του όταν δούλευα. Το παιδί ήταν 2,5 χρονών και δεν μιλούσε. Όταν σταμάτησα να δουλεύω, μεσα σε μια βδομάδα άρχισε να κάνει προτάσεις!! Μάλλον τον βοήθησε ψυχολογικά. Τώρα,όταν είμαι μαζί με τη γιαγιά του ή το μπαμπά του, με χτυπάει. Ό,τι κι αν κάνεις παντως, μη δείχνεις την αμηχανία σου στο παιδί, σίγουρα θα χειροτερεύσει.

[Μαρια Στυλιανακη]

γειά σου Nasia

 

Αλλα διάβασα κάπου τελευταία το εξής: Το παιδί θεωρεί την αγάπη της μαμάς δεδομένη, ενώ του μπαμπά κάνει τα πάντα για να την κερδίσει. Υποθέτω πως όταν η μαμά δουλεύει, θυμώνει το παιδάκι γιατί στερείται το δεδομένο και βέβαιο.

 

μηπως ήταν καπως αλλιώς γραμμένο αυτό που διάβασες

Αυτο που περιγράφεις είναι απλώς ένας θυμός εξαιτίας αποχωρισμού

απο το πιο αγαπημένο του πρόσωπο.

 

Η περιγραφή του ότι το παιδί θεωρεί κάτι σαν δεδομένο και θυμώνει όταν το στερείται, λεκτικά υποβιβάζει λίγο αυτόν τον πολύ όμορφο δεσμό,

ήθελα απλώς να το σημειώσω, γιατί αισθάνομαι ότι μέσα σε όλα αυτά τα συναισθήματα που έχουν οι μαμάδες, ο υποβιβασμός του συναισθήματος που νιωθει το παιδί μπορεί να συμβάλλει στο να μην καταλάβει η μητέρα την αιτία αυτών των συναισθημάτων...

Τα συναισθήματα αυτά , του θυμού, στον αποχωρισμό, αποδεικνύουν μια πολύ φυσιολογική σχέση του παιδιού με τη μαμά του,

και όχι ότι θεωρεί κάτι σαν δεδομένο (αυτή η έκφραση αν δε κανω λαθος -συγχωρήστε με αλλα ειμαι και μιση γερμανιδα) κάτι συνήθως είναι κάτι το αρνητικό έτσι δεν είναι?/εχει αρνητικό "χρωματισμό".

 

διευκρινιζω - εσυ μπορεί να το εννοείς με πολύ γλυκό τρόπο, αλλά επειδη ο γραπτός λόγος είναι πολύ στεγνός και όποιος τον διαβαζει βασίζεται στις συγκεκριμένες λέξεις που χρησιμοποιούμε, πιστεύω ότι έχει σημασία αυτή η λεπτή διαφορά...

ενα ενδιαφερόν θεμα επισης ειναι και ο αποχωρισμός. και για αυτο υπαρχει πολυ υλικό εάν θέλετε να σας βαλουμε συνδεσμους!

αφορά δηλαδή πάρα πολυ και αυτό το θέμα αυτή η συζήτηση...

(ειναι ολόκληρο κεφάλαιο! )

[nasia84]

σε περιοδικό για γονείς το διαβασα.Από τη φύση του ένα παιδάκι δεν μπορεί χωρίς τη μαμά του και θεωρεί δεδομένη την υπαρξή της (υποθέτω πως η συγγραφέας το θεώρησε και εγώ το εξέλαβα με την θετική του έννοια). Το άρθρο αναφερόταν στη σχέση του παιδιού με τον μπαμπα του.

Δεν θεωρώ ότι υποβιβάζω το δεσμό του παιδιού με τη μαμα του, ούτε ότι επαναπαύομαι σε αυτό. Απλά εγώ δεν δουλεύω και δεν με αποχωρίζεται για να δικαιολογήσω την προτίμηση στην γιαγιά του σαν άγχος αποχωρισμού. Μάλλον στη δική μου περίπτωση κάτι άλλο κάνω λάθος. Προς το παρόν όμως δεν το καταλαβαίνω. Ισως επειδή ξέρει ότι μαζί του είμαι συνέχεια, προσπαθεί να κερδίσει τους άλλους.

[Nefelirene]

Εγώ΄πάντως την τελευταία εβδομάδα βιώνω νέο ξέσπασμα της μικρής , έχει αρχίσει να μυ λεέι ότι δεν με θέλει ,θέλει να γυρίσει ο μπαμπάς της (ταξιδεύει )και να μείνουν μαζί και όταν εκνευρίζεται πολύ εκτός απο τις κλωτσίες τα ρούχα που βγάζει τα παπούτσια που πετάει έχει αρχίσει και σπάει πράγματα.Πολλές φορές όταν φτάνει στο αποκορύφωμα μετά απο ατελείωτα κλάμματα μου ζήτάει να πάει στη μαμά μου (μένει στον κάτω όροφο )γιατί θέλει να μείνει μαζί της .Ειναι πολύ ψυχοφθόρο αυτό και πραγματικά πολλές φορές δεν μπορώ να συγκρατηθώ και ξεσπάω σε κλάμματα.

[αγγελακια]

να σας πω κατι? τοσο πολυ στην γιαγια ειναι κακο. μια φορα κ παραειναι καλα.σε παιδικο κ παλι παιδικο. μπαινουν σε μια σειρα τα παιδακια. οχι αλλα εδω κ αλλα εκει. οσο για τ αρρωστιες πρεπει να κρυωσουν κιολας αυτα ειναι υπερβολες. να βρισκετε νεα ερεθισματα κ παιχνιδια με το παιδι. κ οχι συνεχεια απο πανω του, κουραζετε.παντος αυτη η συμπεριφορα ειναι οτι χειροτερο για τ μαμα. ολες τ εχουμε περασει αλλα πιστευω σε πιο ελαφρια μορφη, λιγων ημερων. σιγουρα κανεις κατι λαθος απο την υπερβολικη αγαπη..ισως φταιει κ η γιαγια λιγο.6 μηνων καταλαβαινει αρκετα κ συνδεει προσωπα. γραψε αν μπορεις τι σου ειπε η παιδοψυχολογος

[Baby A]

Πρέπει να πέρασες δύσκολες στιγμές έχεις τελικά νεότερα Limgirl; Άλλαξε συμπεριφορά το παιδάκι και με ποιό τρόπο;

[mommyangel]

Για σας ,

Είμαι μια απελπισμένη μαμά και που θέλει την βοήθεια σας. Έχω ένα πρόβλημα με τον γιό μου που είναι σχεδόν 3 ετών. Από 6 μηνών έδειχνε να μην με θέλει. Τον έπαιρνα στην πεθερά μου γιατί εγώ δούλευα και σχόλαζα στις 3ις και πηγαίνοντας για να τον πάρω στην αγκαλιά μου αυτό έκλαιε.

Σήμερα που μιλάει και εκφράζεται όταν πάμε σε ένα ξένο σπίτι με κάνει να ντρέπομαι διότι τσιρίζει με βρίζει και με διώχνει όταν πηγαίνω κοντά του.

Στο μπαμπά δείχνει μεγάλη συμπάθεια παρόλο που είναι πιο λίγες ώρες μαζί του. Το παιδί θέλει αυτός να τον κάνει μπάνιο και να του διαβάζει παραμύθια τις νύχτες.

Πραγματικά είμαι πολύ απογοητευμένη γιατί ασχολούμαι πολύ με το παιδί μου και δεν καταλαβαίνω τι πάει λάθος. Για μένα προτεραιότητα έχει αυτός. Δουλείες στο σπίτι δεν κάνω γιατί θέλω να είμαι μαζί του. Παίζουμε μαζί, πάμε βόλτες στα πάρκα παίζουμε μπάλα μαζί ( είναι η Ζώη του), μέχρι να δει τον μπαμπά ή την γιαγιά. Μετα με βρίζει και με διώχνει...¨(

 

 

Καλησπερα κι απο μενα, ειμαι κι εγω μαμα ενος τριχρονου αγοριου και οταν καμμια φορα μου φερεται ετσι εχω καταλαβει οτι ειναι απο την αντιδραση του επειδη του λειπω ή επειδη απλα περιμενει να δειξω κατανοηση στα συναισθηματα του. Θυμωνει και δεν ξερει με ποιον τροπο να μου δειξει την χαρα του οταν με βλεπει αφου, φοβαται μηπως ξαναφυγω. Ενας τροπος για να καθυσυχασει ειναι να του κατευνασεις τον φοβο του παντα με ηρεμια και υπομονη, οσο αγχωνεσαι δεν πετυχαινει ποτε ή για να μην ειμαι απολυτη σχεδον ποτε!!! Αυτά και εύχομαι να σου έδωσα μια κάποια λυση, καλο κουράγιο!!!

[kathrinkaterina]

καλησπερα κοριτσια και απο εμενα .....εχω ερθει στην θεση σου limgirl 3 φορες μεχρι τωρα τα αγορια μου οι αντρες μου σε ηλικια 12 μηνων αρχισε να μου αρνηντε τα παντα !!! του ελεγα θα φασ? μου ελεγε οσι! μολισ τον ταιζε ο μπαμπας του ετρωγε!!! τον εκανα μπανιο και τσιριζε μολισ τον εκανε ο μπαμπας του γελουσε! αυτα κρατησε 1 χρονο και κατι....ειχε σταματησει να με λεει μαμα με φωναζε με το ονομα μου (ο μεγαλοσ) ειχα απελπιστη εκλαιγα μερα νυχτα και αναρωτιομουν τι κανω λαθοσ???σε ενα οικογενειακο τραπεζι καποιος θειοσ τον ρωτησε ποιοσ αγαπασ ποιο πολυ τον μπαμπα η την μαμα??? και ο μικροσ απαντα τον μπαμπα γιατι την μαμα την βλεπv συνεχεια!!! βεβαια ο γιοσ μου σημερα ειναι 7 χρ και δεν ξεκολαει απο πανω μου αλλα οταν ερχται σπιτι ο μπαμπας μασ που δουλευει πολu μπαινω για λιγο στην ακρη αλλα μεταξυ μασ δεν μ ενοχλει καθολου πλεον!

[kounelitsa]

Μ'αλλον όλα τα παιδάκια περνάνε τέτοιες φάσης. Εγώ δεν δουλεύω αλλά την αφήνω στη γιαγια αν έχω καμια δουλεια (στη μαμά μου, με την οποια συνεννοουμαστε άψογα και δεν κάνει τίποτα χωρίς άδεια η καημένη, φοβάται μη νευριάσουμε..). Περάσαμε λοιπόν ένα τρίμηνο (και παραπάνω) που μόλις έβλεπε τη γιαγια πάθαινε αμοκ, ούτε να την ακουμπησω δεν ήθελε, πήγαινα να την πάρω και μόλις με έβλεπε έκλαιγε και γράπωνε τη γιαγια. Την έπαιρνα αγκαλιά να φύγουμε και μέχρι να κοιμηθεί το βράδυ έκλαιγε...κόντεψα να πέσω σε κατάθλιψη..Αυτο ήταν το παιδί μου δεν με ήθελε...Μιλήσαμε και με τον άντρα μου, φυσικά η μανούλα μου της έλεγε να η μαμά σε αγαπάει κλπ εκείνη ΤΙΠΟΤΑ (γι αυτό δεν έιμαι σιγουρη ότι και η πεθερα στην προκειμένη περίπτωση λέει κάτι, μην την κακολογουμε άδικα τη γυναίκα). Της έβαζε τις φωτο μας, μας επαιρνε τηλέφωνο (και μιλάμε για 2-3 ΄ωρες που την αφήναμε να την χαρεί λίγο κι εκείνη).Η μικρή ανένδοτη, κλάμα και χαμος μόλις μας έβλεπε. Έκανα υπομονή και συνέχιζα να προσπαθώ να την πλησιάσω..

Μην τα πολυλογώ της πέρασε η μούρλα με τη γιαγιά και τώρα την έπιασε με τον παππού (!) Ο μπαμπάς μου πετάει φυσικά στα σύννεφα αλλά κι εμείς δεν αλλάξαμε καθόλου συμπεριφορά. Νομίζω ότι αν το απομακρύνεις το παιδί από τη γιαγιά θα αντιδράσει άσχημα (αν δεν είσαι και σίγουρη ότι φταίει αυτή).

Υπομονή και πολλή αγάπη.

 

 

ΥΓ κι εμένα με το μπαμπά έτρωγε στην αρχή μόνο, έκανε φασαρια, χαμό και μόλις ερχόταν ο μπαμπάς έπαιρνε ένα γλυκανάλατο ύφος και σούζα!! Ο μπαμπας μας είναι ένα κομμάτι μάλαμα οπότε αποκλείεται να τον φοβόταν, μάλλον χαιρόταν πολύ. Ευτυχώς το ξεπεράσαμε και αυτό το στάδιο! Τώρα κάνει σε όλους γλυκες!! Και στον παππού φυσικά τις περισσότερες!