Ας θυμηθούμε τις πρώτες ώρες ως μανούλες!!

[itsme]

Πωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωωω!!!

Προειδοποιήστε βρε κορίτσια να μην ανοίγουν το θέμα όσες δεν έχουν ακόμη παιδάκια!!

Πολύ όμορφα αυτά που γράφετε αλλά πολλή ζήλεια σας λέω!!

[mmdad]

Θυμαμαι στον Κωνσταντινο να μου λενε σπρωξε και να βλεπω το κεφαλακι του στον καθρεφτη, να τον ακουμπανε στην κοιλια μου και μετα να τον περνουν και να με τρεχουν στο χειρουργειο. Θυμαμαι οταν ξυπνησα να ρωταω τι κανει το παδι μου η μαμα μου και ο αντρας μου.

Θυμαμαι στον Δημητρη ποσο χαλαρη ειμασταν και να προλαβαινει να θηλασει απο την μια πλευρα και μετα να αρχιζω να λιποθυμαω (και να με τρεχουν παλι).

Μετα το πρωτο 24ωρο και τις δυο φορες δεν ηταν τοσο ρομαντικο οσο περιγραψατε μια και προσπαθουσα να επιβιωσω.. Για 3 μερες καθε φορα επρεπε καποιος να μου τους βαζει στο στηθος μια και δεν εκανε να κουνηθω...

Αλλα περασαν ολα αυτα και δοξα τω Θεω μεγαλωνουμε ολοι μαζι

[rkt]

12/11/2007, προγραμματισμένη καισαρική (δίδυμα γαρ και εκτός "θεσης μάχης"!).

Ο άντρας μου και η αδερφή μου που είχε έρθει να κομηθεί εκεί, έλεγαν ότι δεν πρόκειται να κλείσουν μάτι όλη νύχτα από την αγωνία. Με έβαλαν να ξαπλώσω να ξεκουραστώ από νωρίς. Λέω, παιδιά μην σας πάρει ο ύπνος και δεν σηκώνεστε, τι λες καλέ αποκλείεται, απαντούσαν.

Ολο το βράδυ είναι ζήτημα αν κοιμήθηκα μία ωρίτσα, οι άλλοι δύο ροχάλιζαν. Ηρθε το πρωι, εγώ έκανα μπανιο, ντύθηκα, στολίστηκα, αυτοί τίποτα. ειδα και έπαθα να τους ξυπνήσω, και μετά τρέχαμε, για να είμαστε στην ώρα μας.

Δυστυχώς, δεν κατάφερα να κάνω επισκληρίδιο, και έτσι έχασα την μαγική στιγμή που βγήκαν. Οταν ξύπνησα όμως και μου τις έβαλαν και τις 2 στην αγκαλιά μου, ε.................

Αδύνατον να περιγράψω. Λόγια δεν υπάρχουν. 18 χρόνια τις περίμενα, χαλάλι τους όλα. Οι αγωνίες, τα φάρμακα, οι αποτυχίες, το άγχος, ο φόβος, χαλάλι τους τα πάντα. Τόσα και άλλα τόσα για να τις ακούω να μου λένε " είσαι η καλύτερη μαμά του κόσμου".

[ιανουαριος 2010]

στην κορη μου*θυμαμαι

οταν βγηκε ποσο ζεστη και κοκκινη ηταν με μαυρο σγουρο μαλλακι

την πρωτη φορα που την θηλασα.. στιγμη μαγικη!

το ποσο ομορφο προσωπακι ειχε..

το ποσο ευτυχισμενη ενιωθα οταν την ειχα αγκαλια..

το ποσο τυχερη ειμαι που απεκτησα αυτο το υπεροχο πλασματακι..

στον γιο μου θελω να θυμαμαι μονο την ωρα που βγηκε απ την κοιλιτσα μου και την δυνατη αγοριστικη φωνουλα του..το ποσο ομορφο αγορακι αντικρισα..

τα υπολοιπα δεν θελω να τα θυμαμαι.. πονανε..:sad::sad:

[rkt]

στην κορη μου*θυμαμαι

οταν βγηκε ποσο ζεστη και κοκκινη ηταν με μαυρο σγουρο μαλλακι

την πρωτη φορα που την θηλασα.. στιγμη μαγικη!

το ποσο ομορφο προσωπακι ειχε..

το ποσο ευτυχισμενη ενιωθα οταν την ειχα αγκαλια..

το ποσο τυχερη ειμαι που απεκτησα αυτο το υπεροχο πλασματακι..

στον γιο μου θελω να θυμαμαι μονο την ωρα που βγηκε απ την κοιλιτσα μου και την δυνατη αγοριστικη φωνουλα του..το ποσο ομορφο αγορακι αντικρισα..

τα υπολοιπα δεν θελω να τα θυμαμαι.. πονανε..:sad::sad:

Ω, γλυκιά μου. Πόσο λυπάμαι....

[xazomanoula]

στην κορη μου*θυμαμαι

οταν βγηκε ποσο ζεστη και κοκκινη ηταν με μαυρο σγουρο μαλλακι

την πρωτη φορα που την θηλασα.. στιγμη μαγικη!

το ποσο ομορφο προσωπακι ειχε..

το ποσο ευτυχισμενη ενιωθα οταν την ειχα αγκαλια..

το ποσο τυχερη ειμαι που απεκτησα αυτο το υπεροχο πλασματακι..

στον γιο μου θελω να θυμαμαι μονο την ωρα που βγηκε απ την κοιλιτσα μου και την δυνατη αγοριστικη φωνουλα του..το ποσο ομορφο αγορακι αντικρισα..

τα υπολοιπα δεν θελω να τα θυμαμαι.. πονανε..:sad::sad:

 

 

Δεν έχω λόγια. Μόνο μια ζεστή γλυκιά και τρυφερή αγκαλιά!!!...

[patousaki mou]

Θυμάμαι που μας είπε ο γιατρός οτι σήμερα θα γεννήσουμε, μέχρι το βράδυ.

Θυμάμαι που δεν το πίστευα οτι το μωράκι που είχα στην κοιλίτσα μου 9 μήνες και με κλωτσούσε, θα το κρατούσα αγκαλίτσα σε λίγες ώρες.

Θυμάμαι που μου έσπασε ο γιατρός μου τα νερά και μετά ξεκίνησα να πονάω.

Θυμάμαι που έλεγα μέσα στον πόνο μου...ας θυμηθώ να μην ξαναγεννήσω...!!!!

Θυμάμαι που ο σύζυγος ήταν μές στο άγχος ιδίως όταν έπεφταν οι παλμοί του μωρού και μου έβαζαν την μάσκα οξυγόνου.

Θυμάμαι που μπαινόβγαινε στην αίθουσα τοκετού η μαμά μου και ο σύζυγος εναλλάξ...

Θυμάμαι που μέχρι τότε πίστευα απλά ότι κάτι έπαθα και ήμουν στο νοσοκομείο..

Θυμάμαι οτι μόλις έσπασαν οι μαίες το κρεβάτι, συνηδειτοποίησα οτι κάτι θα γίνει.

Θυμάμαι την πίεση που ένιωθα απο το μωράκι που κατέβαινε.

Θυμάμαι την φωνή του γιατρού μου να με εμψυχώνει,

Θυμάμαι την μεγαλύτερη πίεση μολις βγήκε το κεφαλάκι του μωρού.

Θυμάμαι την πράσινη πετσέτα που έβαλαν επάνω στην κοιλιά μου για να μου αφήσουν το μωρό

Θυμάμαι την πρώτη στιγμή που το ακούμπησε ο γιατρός στην κοιλίτσα μου....Θεέ μου....

Θυμάμαι οτι του έκοψαν τον ομφάλιο λώρο και μου τον έφεραν στο στήθος και σταμάτησε το κλάμα...και του μιλούσα...και ήταν τόσο όμορφος...τόσο μοναδικός...τόσο δικός μου, που απο την χαρά και την συγκίνηση δεν μπορούσα να εκφραστω...του είπα απλά οτι τον αγαπώ....

Θυμάμαι που μου είπαν να τον φιλήσω για τον πάρουν στο παιδιατρικό για ζύγισμα, μπάνιο κλπ...

Θυμάμαι πόσο μου έλειπε ήδη απο την πρώτη στιγμή που τον πήραν μακριά μου.....

Θυμάμαι όλο αυτό το μεγαλείο της γέννας....και θα το θυμάμαι πάντα....

[DimiAl]

Θυμάμαι μια αχνή ροζ γραμμούλα στο τέστ. Να χαρώ? Να το πω στον άντρα μου από το τηλέφωνο? όχι καλύτερα από κοντά. Το είπα μόνο σε ένα καλό μου φίλο. Έκλεισα ραντεβού στο γυναικολόγο το ίδιο απόγευμα. Να χαρούμε ή να περιμένουμε ως το απόγευμα?

Λίγες μέρες μετά ξαπλωμένη στο ιατρείο περιμένω να ξεκινήσει ο υπέρηχος για να ακούσουμε την καρδιά σου. Ο γιατρός κάνει το σταυρό του και ξεκινάει. Παναγία μου, ο χρόνος είναι ατελείωτος, η αγωνία μας ξεσπά σε λυγμούς όταν πλέον ακούω την καρδία σου.

Μετά από πολλές αγωνίες φτάνει η ημέρα του τοκετού. Έχω επιλέξει να κάνω καισαρική. Φοβάμαι να γεννήσω φυσιολογικά μήπως κάνω κάτι εγώ, ο γιατρός, η κακιά στιγμή, δεν ξέρω τι άλλο, και σου συμβεί το οτιδήποτε. Θέλω καισαρική αν και ο γιατρός και ο άντρας μου επιμένουν ότι υπερβάλλω.

Γλυκό άγχος αναμονής. Όλα έγιναν γρήγορα.

Ξυπνάω ρωτάω αν είσαι καλά, ρωτάω πολλές φορές, αλλά δεν έχω ξυπνήσει καλά και δεν καταλαβαίνω τι λέει ο γιατρός.

Βλέπω την μητέρα μου και ξαφνικά ακούω: "είναι καλά, μεγάλος, 3450."

Άργησα λίγο να ξυπνήσω, είμαι λίγο δύσκολη στη νάρκωση.

Ξύπνησα ξανά στο δωμάτιο, σε νιώθω ακουμπισμένο στον ώμο μου. Προσπαθώ να σε φιλήσω αλλά τα χείλη μου είναι μουδιασμένα και σε βλέπω λίγο θολά.

Δεν πειράζει προσπαθώ πάλι. Σε νιώθω και αυτό έχει σημασία. Το πιο συγκλονιστικό άγγιγμα της ζωής σου, αποκλείεται να το ξεχάσω όσο ζω.

[Active Member]

Θυμαμαι την αγωνια μου να σε δω , να εισαι καλα...

Θυμαμαι το κλαμα σου μολις βγηκες....

Θυμαμαι το κλαμα μου μολις βγηκες...

Θυμαμαι να με πηγαινουν στο δωματιο ανανηψης. Να βλεπω τον πατερα σου μαζι σου και να μη μπορω να σταματησω να κλαιω. Ειμασταν οικογενεια!

Θυμαμαι την ηρεμια του προσωπου σου...

 

 

Δε θυμαμαι τιποτα πριν απο αυτα. Σα να γεννηθηκα κι εγω μαζι σου, αγαπη μου....

[JimDin]

Θυμάμαι πως με τον μπαμπάς σου σε σκαρώσαμε μια βραδιά με πολλή αγάπη πριν καν καταλάβουμε πως είμαστε παντρεμένοι...

Θυμάμαι μιά καρδιά να αναβοσβήνει στον υπέρηχο στις 6 εβδομάδες και εμείς οι γονείς να σε λατρεύουμε απο εκείνη ακριβως την στιγμή...

Θυμαμαι τα βραδια που σε είχα στην κοιλίτσα...σε χαιδευα και σου έλεγα παραμύθια...σε φανταζόμουν...

Θυμάμαι την τρομάρα και την αγωνία του μπαμπά σου όταν με πιάσαν οι πόνοι της γέννας...

Θυμάμαι την ηρεμία την δική μου που επιτέλους θα σε κρατούσα στην αγκαλιά μου...

Θυμάμαι τις 10 ώρες στην αίθουσα τοκετού συντροφιά με τους χτύπους της καρδιάς που μου επιβεβαίωναν πως όλα πάνε καλά...

Θυμάμαι το τελευταίο πόνο και σε δευτερόπλεπτα εσένα να με κοιτάζεις με δυό ματάκια θάλασσες και εγώ να σε κρατάω σφιχτά στην αγκαλιά μου...

Θυμάμαι την μαία να σε βάζει στο στήθος μου απο το πρώτο λεπτό...

Θυμάμαι πάρα πολλά βράδια στο μισοσκόταδο να σε θηλάζω...να σε χαιδεύω ...και να σου μιλάω και εσύ να με κοιτά...

Θυμάμαι πάντα πως μου χάρισες την πραγματική ζωή...μου χάρισες την πραγματική αγάπη...θυμάμαι πάντα πως έκανες εμενα με τον μπαμπάς σου να νοιώθουμε πιο ερωτευμένοι απο πότε...

Να θυμάσαι πάντα πως είμαι η μαμά σου και θα είμαι πάντα δίπλα σου ακόμα και όταν δεν θα με βλέπεις...

Να θυμάσαι πάντα πως σε ανάστησα με το αίμα μου...σε έβγαλα απο το σώμα μου...σε ανάθρεψα με το γάλα μου...Να θυμάσαι πάντα πως είμαι εδώ για να σε αγαπάω...να σε στιρίζω και να σε φροντίζω με όλη την δύναμη του σωματος μου και της ψυχής μου...

[sissy]

Αχ βρε κορίτσια κάθε φορά που πέφτω σ'αυτό το θέμα νιώθω τέτοια συγκίνηση. Τα περιγράφετε τόσο όμορφα.