Σχέσεις

[love4four]

Αγαπητή Βιβή, όλα τα πιο πάνω τα νιώθω και τα ζω όπως τα λες σε μεγαλύτερη όμως ήλικία από ότι όταν τα έζησες εσύ. είμουν στη φάση που επαγγελματικά μπορούσα να λάμψω μόλις έμεινα έγκυος, είχα τεράστιο κοινωνικό κύκλο που πραγματικά τώρα δεν ξέρω που είναι το καθένα από αυτά τα άτομα, η ζωή μου, το σπίτι μου, το ντύσιμο μου, εγώ, η συμπεριφορά μου άλλαξε κατά 180 μοίρες. Πιστεύω ότι ο άντρας μου παρόλο που είναι πολύ δίπλα μου, νιώθει μόνος του έτσι όπως το θέτει ο Πάνος.

 

Το θέμα όμως είναι ότι εμένα το παιδί με καλύπτει και συναισθηματικά και ψυχολογικά ΠΛΗΡΩΣ. Πραγματικά πολλές φορές όταν το βράδυ πάω για ύπνο σκέφτομαι ότι όσα είχα να δώσω τα έδωσα και πήρα ότι ανέμενα για να μπορέσω να κοιμηθώ ήσυχα. Και νιώθω και τύψεις μετά γιατί μέσα σ'όλα χάνεται ο άντρας μου, είναι πραγματικά ανύπαρκτος παρόλο που προσπαθεί απεγνωσμένα να με βοηθά σε όλα και ο λόγος είναι απλός. Τον αφήνω στην απέξω.............

 

Διαβάζοντας το μήνυμά σου αγαπητή SKEK συμπεραίνω πως ενώ ξέρετε και οι δυο ότι υπάρχει μεταξύ σας θέμα σοβαρό -επικοινωνιακό-, παρ' όλ' αυτά ΔΕΝ ΚΑΝΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ !!!

Μου φαίνεται αδιανόητο... γιατί βρε παιδιά πατάτε έτσι αυτό που με κόπο χτίσατε???? Λες πως σε καλύπτουν ΠΛΗΡΩΣ τα παιδιά/το παιδί -δεν θυμάμαι πόσα έχετε-. Δεν γίνεται αυτό. Να σου απορροφούν όλη σου την ενέργεια αυτό, ναι, αλλά, να μην ζητάς τπτ περαιτέρω σαν σύντροφος.... και να μην σε νοιάζει εάν και πόσα δίνεις... όχι, διαπράττετε έγκλημα εις βάρος σας -μπορεί κα των παιδιών σας-.

Πιστεύω πως κανένα παιδί δεν θέλει προσκολλημένους γονείς πάνω του, που προσπαθούν να καλύψουν άλλα κενά κρεμώμενοι από αυτά και βαραίνοντας τους ώμους τους με ευθύνες που δεν αντέχουν να σηκώσουν.

Συμφωνώ απόλυτα με την προλαλήσασα Georgiamami ότι τα παιδιά κάποια μέρα θα ανοίξουν τα φτερά τους να πετάξουν και τότε (εάν εκόμα είναι παρών ο άντρας σου) θα γυρίσεις να δεις έναν ξένο και όχι τον συνοδοιπόρο σου στα εύκολα και στα δύσκολα...

[πιγκουινακι]

[Και μία συμβουλή προς όλους και όλες: Κανείς δεν είναι δεδομένος. Το πιο όμορφο λουλούδι αν έχεις αν δεν μάθεις να το ποτίζεις σωστά θα το χάσεις.

 

[.[/font][/color]

 

Δε θα μπορουσα να το θεσω ωραιοτερα ρεα!!

αλλα μου δινεις την αφορμη να κανω αλλη μια σκεψη ,η οποια δεν αφορα στη δικη μου περιπτωση υποχρεωτικα ,απλα αναρωτιεμαι..

τι γινεται αν κανεις συνειδητοποιησει οτι δεν εχει το καλυτερο λουλουδι?

τι γινεται αν μια μερα συνειδητοποιησεις οτι το οικοδομημα του γαμου σου ειναι χωρις γερα θεμελια?αν συνειδητοποιησεις οτι παντρευτηκες λαθος ατομο για λαθος λογους,ή οτι καθως όλοι αλλαζουμε χαθηκαν τα κοινα σημεια ή οτι υπαρχουν πραγματα που δε μπορεις να αντεξεις στον αλλο και δεν τα ειχες αξιολογησει σωστα πριν το γαμο ή οτι μεσα στην υπερπροσπαθεια να τα βρειτε έχεις ξενερωσει απο τις πολλες υποχωρησεις και τη συνακολουθη ελλειψη αυθορμητισμου?

ειναι τοτε μονοδρομος το διαζυγιο ή η κοινη ζωη εν διασταση(που δε μου αρεσει και πολυ σαν ιδεα!)?

μπορει κανεις να ξαναρχισει απο το μηδεν διαγραφοντας ενα μπερδεμενο παρελθον και ξεχνωντας τι νομιζε και τι δε νομιζε καποτε?

και να ξαναμπουν σωστες βασεις απο την αρχη,εχοντας βεβαια τη γνωση οτι δεν υπαρχει το κουμπι που πατας και βγαινουν συναισθηματα!και να ξαναγαπησει κανεις πραγματικα αυτο τον ανθρωπο ,που τον βλεπει όπως πραγματικα ειναι εδω και τωρα!ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ οχι να σκηνοθετησει αγαπη ή να ονομασει αγαπη το περναμε καλα, το ειμαστε φιλαρακια ή αλλα ομορφα συναισθηματα που ομως δεν ειναι ακριβως αγαπη κι αυτο αργα ή γρηγορα θα φανει!

και θα με αγαπησει ο συντροφος μου παλι για αυτο που ειμαι εδω και τωρα,αληθινη οχι νεανικη φαντασιωση,δοτικη αλλα οχι χαλι να πατηθω,με δυνατα αλλα και αδυνατα σημεια που τα ξερει πια,με ορια....?

η σκεψη μου μπερδευεται και συγγνωμη αν σας κουρασα αλλα πραγματικα με ενδιαφερουν αυτα τα ερωτηματα και περιμενω τις γνωμες σας!

 

 

QUOTE=SKEK;1542044]Το θέμα όμως είναι ότι εμένα το παιδί με καλύπτει και συναισθηματικά και ψυχολογικά ΠΛΗΡΩΣ. Πραγματικά πολλές φορές όταν το βράδυ πάω για ύπνο σκέφτομαι ότι όσα είχα να δώσω τα έδωσα και πήρα ότι ανέμενα για να μπορέσω να κοιμηθώ ήσυχα. .............

 

τωρα πια σκεκ,δεκα χρονια μετα και εχοντας πια τρια παιδια κι εγω ετσι νιωθω,τοτε ομως ήταν αλλιως...

[georgiamami]

SNEK, για σενα με πολλη αγαπη για να σε ταρακουνησω.

Φραση του γιου μου : Αυτο που χρειαζεσαι να το ζητησεις απο τον αντρα σου. Εγω ειμαι ο γιος σου.

[georgiamami]

τι γινεται αν κανεις συνειδητοποιησει οτι δεν εχει το καλυτερο λουλουδι?

τι γινεται αν μια μερα συνειδητοποιησεις οτι το οικοδομημα του γαμου σου ειναι χωρις γερα θεμελια?αν συνειδητοποιησεις οτι παντρευτηκες λαθος ατομο για λαθος λογους,ή οτι καθως όλοι αλλαζουμε χαθηκαν τα κοινα σημεια ή οτι υπαρχουν πραγματα που δε μπορεις να αντεξεις στον αλλο και δεν τα ειχες αξιολογησει σωστα πριν το γαμο ή οτι μεσα στην υπερπροσπαθεια να τα βρειτε έχεις ξενερωσει απο τις πολλες υποχωρησεις και τη συνακολουθη ελλειψη αυθορμητισμου?

ειναι τοτε μονοδρομος το διαζυγιο ή η κοινη ζωη εν διασταση(που δε μου αρεσει και πολυ σαν ιδεα!)?

μπορει κανεις να ξαναρχισει απο το μηδεν διαγραφοντας ενα μπερδεμενο παρελθον και ξεχνωντας τι νομιζε και τι δε νομιζε καποτε?

και να ξαναμπουν σωστες βασεις απο την αρχη,εχοντας βεβαια τη γνωση οτι δεν υπαρχει το κουμπι που πατας και βγαινουν συναισθηματα!και να ξαναγαπησει κανεις πραγματικα αυτο τον ανθρωπο ,που τον βλεπει όπως πραγματικα ειναι εδω και τωρα!ΝΑ ΑΓΑΠΗΣΕΙ οχι να σκηνοθετησει αγαπη ή να ονομασει αγαπη το περναμε καλα, το ειμαστε φιλαρακια ή αλλα ομορφα συναισθηματα που ομως δεν ειναι ακριβως αγαπη κι αυτο αργα ή γρηγορα θα φανει!

και θα με αγαπησει ο συντροφος μου παλι για αυτο που ειμαι εδω και τωρα,αληθινη οχι νεανικη φαντασιωση,δοτικη αλλα οχι χαλι να πατηθω,με δυνατα αλλα και αδυνατα σημεια που τα ξερει πια,με ορια....? QUOTE=SKEK;1542044]

 

Μεγα θεμα ζητά απαντησεις. Θα αναφερθω καποια αλλη στιγμη γιατι η απαντηση θελει πολλη σκεψη.

[melina_m]

 

Άρα λοιπόν, αντί να σκέφτεστε τι θα κάνατε αν ο άντρας σας βρισκόταν σε πολιορκία, καλύτερα σκεφτείτε για ποιο λόγο μπορεί να είναι σε πολιορκία. Μπορεί να είναι ευάλωτος σε ξένα πυρά; Αν όχι, κανένα πρόβλημα, αν ίσως ή ναι, τότε μην σκεφτείτε τι θα κάνετε στην περίπτωση που υποκύψει. Σκεφτείτε μαζί του να καλύψετε τα κενά που υπάρχουν ώστε να μην είναι εκτεθειμένος σε ξένες επιρροές. Θυμηθείτε ότι ο άντρας κερδίζει μια μητέρα αλλά χάνει μια γυναίκα. Την μητέρα που κέρδισε θα την εκτιμήσει μετά από πολλά χρόνια. προς το παρόν θρηνεί την γυναίκα του, την σύντροφο του, την φίλη του (είμαι παθών παρεπιπτόντως) που βρίσκεται επί μονίμου βάσεως στο πλευρό του / των παιδιών.

 

εγώ εδώ θα διαφωνήσω ...

 

ο άντρας κερδίζει μια μητέρα αλλά χάνει μια γυναίκα

 

θεωρώ ότι μετά το παιδί μια κοπέλα ολοκληρώνεται και γίνεται πιο γυναίκα.

 

Ο άντρας της την αγαπά διπλά και σαν γυναικά που χαίρετε να την έχει δίπλα του και να την κυκλοφορεί και σαν μάνα που καμαρώνουν μαζί το παιδί τους.

 

Στο χέρι και των δύο είναι να μην αφήσουν να χαθεί η μαγεία της σχέσης τους.

Και να μην αφήσουν να σβήσει ούτε λίγο η φλόγα του ερωτά τους.

 

Το παιδί είναι κομμάτι αυτού του έρωτα και μόνο χαρά μπορεί αν φέρει στο ζευγάρι και το σπίτι ξεχειλίζει από γέλια και ευτυχία με ένα παιδάκι.

 

Στο χέρι της κάθε γυναίκας είναι να μπορεί να κρατάει και τους δύο ρόλους (συντρόφου και μάνας) και να τα καταφέρνει και στους δύο εξίσου καλά .,

 

ο άντρας απλά λαμβάνει ότι μήνυμα του δίνει η γυναίκα του αλλά και αυτός από την πλευρά του θα πρέπει με τον τρόπο του να επιβεβαιώνει την γυναικεία φύση της συζύγου του για να μπορούν και οι δύο μαζί να πορεύονται σε μια πορεία κοινή, καλύπτοντας ο ένας την ανάγκες του άλλου.

[Ellemphriem]

Μη γελιομαστε.Αβυσσος η ψυχη του ανθρωπου. Μιληστε.Τολμηστε και εκφραστε τα "θελω" και τα "δε θελω" σας. Διεκδικειστε ο,τι πιστευετε οτι θα σας κανει ευτυχισμενες. Μην περιμενετε ετοιμη την ευτυχια να σας χαριστει. Πρεπει να την κυνηγησετε με νυχια και με δοντια.

Η ζωη ειναι πολυ λιγη για να την αφηνουμε να μας φευγει αναξιοποιητη.

 

Τα λες ωραια και συμφωνω. Μια ερωτηση και μια ενσταση. Ερωτηση ειναι ποσο καιρο σας πηρε να συντονιστητε σαν ζευγαρι? Πριν το παιδι ειμασταν ΑΠΟΛΥΤΑ συντονισμενοι σε ολα, τωρα γιατι κατερρευσε αυτο? (Πανο και εσυ πες μου με ενδιαφερει). Τολμω, εφραζω, ζηταω......αλλα πολλες φορες κοπαναω τοιχο. Φταιει ο τροπος που το λεω, ή πλεον εκεινος κλεινει τα αυτια του? Κατι που ισως κανω ΚΑΙ εγω? Εκει που παντα συννενοουμασταν πληρως τωρα ειναι λες και μιλαμε συνδεση με Αρη.......δεν ξερω.......φταιμε και οι δυο, πρεπει να το ψαξουμε και οι δυο. Σε αυτο που ειπες Πανο οχι δεν νομιζω πως ψαχνετε ο αντρας μου και γιαυτο δεν ανησυχω.......ΑΛΛΑ δεν ξερω τι επιφυλασει το μελλον. Ειμαι οσο σιγουρη μπορω να ειμαι για τον ανθρωπο που εχω διπλα μου. Απο καποια που εχω ζησει μαζι του και που ξερω. Οπως και εκεινος για μενα. Μεχρι εκει ολα καλα........αλλα για ποσο? (αν συνεχισουμε στον ιδιο ρυθμο εννοω).......Ας πουμε ΔΕΝ εχω ορεξη και κεφι για επαφες.....τι γινεται εδω? .......ΔΕΝ μπορω ρε παιδια. ΕΙΜΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ.......δεν ξερω για ποσο θα κρατησει αυτο. Κανει υπομονη και δεν με πιεζει.....αλλα.......αλλα.....αλλα........ Αντιθετα με αυτο που λεει η Μελινα (ωραιο ονομα) εγω δεν μπορω να ισσοροπησω και τους δυο ρολους (μανα/γυναικα).....ο ρολος γυναικα εχει υποβαθμιστει απο μια μερα πισω απο την μικρη, μαγειρεματος, πλυσιματος, βολτας/παιδικης χαρας και μετα τι στις 9 το βραδυ οταν ΤΡΕΧΩ σαν την υστερικη απο τις 6 το πρωι? θα πεθανω στο κρεββατι. Μια μεγαλυτερη φιλεναδα μου ειπε 'ε, κουνησου του λιγο, λιγο το βλεμμα το σεξι το ετσι το γιουβετσι'....και της ειπα μετα απο οσα κανω εγω ολη μερα ΜΟΝΟ το βλεμμα της αγελαδας μπορω να του χαρησω και αυτο για κανα λεπτο γιατι μετα θα κοιμηθω........ΕΛΕΟΣ........Σκεφτομασταν να παρουμε μια γυναικα να κραταει την μικρη 2 βραδυα την εβδομαδα ΑΦΟΥ την κοιμησω εγω να πηγαινουμε κανα σινεμα ή κατι αντιστοιχο......δεν ξερω κατα ποσο θα πιασει.......

[desperate_mary]

Τα λες ωραια και συμφωνω. Μια ερωτηση και μια ενσταση. Ερωτηση ειναι ποσο καιρο σας πηρε να συντονιστητε σαν ζευγαρι? Πριν το παιδι ειμασταν ΑΠΟΛΥΤΑ συντονισμενοι σε ολα, τωρα γιατι κατερρευσε αυτο? (Πανο και εσυ πες μου με ενδιαφερει). Τολμω, εφραζω, ζηταω......αλλα πολλες φορες κοπαναω τοιχο. Φταιει ο τροπος που το λεω, ή πλεον εκεινος κλεινει τα αυτια του? Κατι που ισως κανω ΚΑΙ εγω? Εκει που παντα συννενοουμασταν πληρως τωρα ειναι λες και μιλαμε συνδεση με Αρη.......δεν ξερω.......φταιμε και οι δυο, πρεπει να το ψαξουμε και οι δυο. Σε αυτο που ειπες Πανο οχι δεν νομιζω πως ψαχνετε ο αντρας μου και γιαυτο δεν ανησυχω.......ΑΛΛΑ δεν ξερω τι επιφυλασει το μελλον. Ειμαι οσο σιγουρη μπορω να ειμαι για τον ανθρωπο που εχω διπλα μου. Απο καποια που εχω ζησει μαζι του και που ξερω. Οπως και εκεινος για μενα. Μεχρι εκει ολα καλα........αλλα για ποσο? (αν συνεχισουμε στον ιδιο ρυθμο εννοω).......Ας πουμε ΔΕΝ εχω ορεξη και κεφι για επαφες.....τι γινεται εδω? .......ΔΕΝ μπορω ρε παιδια. ΕΙΜΑΙ ΚΟΥΡΑΣΜΕΝΗ.......δεν ξερω για ποσο θα κρατησει αυτο. Κανει υπομονη και δεν με πιεζει.....αλλα.......αλλα.....αλλα........ Αντιθετα με αυτο που λεει η Μελινα (ωραιο ονομα) εγω δεν μπορω να ισσοροπησω και τους δυο ρολους (μανα/γυναικα).....ο ρολος γυναικα εχει υποβαθμιστει απο μια μερα πισω απο την μικρη, μαγειρεματος, πλυσιματος, βολτας/παιδικης χαρας και μετα τι στις 9 το βραδυ οταν ΤΡΕΧΩ σαν την υστερικη απο τις 6 το πρωι? θα πεθανω στο κρεββατι. Μια μεγαλυτερη φιλεναδα μου ειπε 'ε, κουνησου του λιγο, λιγο το βλεμμα το σεξι το ετσι το γιουβετσι'....και της ειπα μετα απο οσα κανω εγω ολη μερα ΜΟΝΟ το βλεμμα της αγελαδας μπορω να του χαρησω και αυτο για κανα λεπτο γιατι μετα θα κοιμηθω........ΕΛΕΟΣ........Σκεφτομασταν να παρουμε μια γυναικα να κραταει την μικρη 2 βραδυα την εβδομαδα ΑΦΟΥ την κοιμησω εγω να πηγαινουμε κανα σινεμα ή κατι αντιστοιχο......δεν ξερω κατα ποσο θα πιασει.......

 

Δεν ξερω κατα ποσο ασχετο θα ειναι αυτο που θα γραψω, αλλα πριν κανενα μηνα ηρθε στο σπιτι η προγιαγια μου (93 ετων) για να δει το τρισεγγονο της.

 

Εγω ημουν ακομη στο μαρκετ και της ανοιξε ο αντρας μου και της εκανε παρεα μεχρι να παω.

 

Γυρναω εγω με τις σακουλες, (δεν την εχω δει ακομη) και παω στο ρηλαξ για να φιλησω το μπεμπουλη.

 

Ερχεται η γιαγια εκεινη την ωρα και βλεπει τη σκηνη. Με πιανει απο το χερι και μου λεει:

"Ελα δω καλε να σου πω... Τον αντρα σου θα φιλας πρωτα και μετα το παιδι."

"Τι λες βρε γιαγια της λεω"

"Αυτο που ακους!! Χαζες γυναικες, χανετε τους αντρες σας μ'αυτα που κανετε. Παιδια θα κανεις κι'αλλα, ο αντρας ομως ειναι ενας. Θελει να νοιωθει πανω απ'ολα"

 

Δεν ξερω, θελει σκεψη, σκληρη γυναικα...

 

Μηπως ομως να αφησουμε λιγο τις δουλειες του σπιτιου και την υπερβολικη προσηλωση στα παιδια μας και να ασχοληθουμε με μας και του αντρες μας παραπανω?

[georgiamami]

Ellemphriem[/b];1542384] Μια ερωτηση και μια ενσταση. Ερωτηση ειναι ποσο καιρο σας πηρε να συντονιστητε σαν ζευγαρι? Πριν το παιδι ειμασταν ΑΠΟΛΥΤΑ συντονισμενοι σε ολα, τωρα γιατι κατερρευσε αυτο? (Πανο και εσυ πες μου με ενδιαφερει). Τολμω, εφραζω, ζηταω......αλλα πολλες φορες κοπαναω τοιχο. Φταιει ο τροπος που το λεω, ή πλεον εκεινος κλεινει τα αυτια του? Κατι που ισως κανω ΚΑΙ εγω? Εκει που παντα συννενοουμασταν πληρως τωρα ειναι λες και μιλαμε συνδεση με Αρη....

 

Αντιθετα με αυτο που λεει η Μελινα (ωραιο ονομα) εγω δεν μπορω να ισσοροπησω και τους δυο ρολους (μανα/γυναικα).....ο ρολος γυναικα εχει υποβαθμιστει απο μια μερα πισω απο την μικρη, μαγειρεματος, πλυσιματος, βολτας/παιδικης χαρας και μετα τι στις 9 το βραδυ οταν ΤΡΕΧΩ σαν την υστερικη απο τις 6 το πρωι? θα πεθανω στο κρεββατι.

 

Καλη μου, αν εισαι τυχερη και εδεσε το γλυκο, ΟΚ. Αν δεν εισαι πρεπει να βρεις τροπους για να ισορροπησεις αναμεσα στους ρολους. Γι΄αυτο και η γυναικα κουραζεται περισσοτερο. Αναλωνεται στις εναλλαγες ρολων.Τα καταφερνει ομως πολυ καλυτερα απο τους αντρες οταν βρει τον τροπο να ελλισεται. Παιρνει χρονο αυτο, αλλα καθε γυναικα το πετυχαινει (ειναι θειο χαρισμα).

Ellemphriem, απολυτα συντονισμενοι δεν ειμασταν και δεν ειμαστε ποτε. Αλλοτε κυνηγαω αλλοτε κυνηγιεμαι. Διαρκης αγωνας. Μια συνεχη προσπαθεια για ισορροπια.

Και οσο για το θεμα της εξαντλησης που αναφερεις, φροντισε τις ωρες που ειναι ο συζυγος στο σπιτι να επωμιζεται λιγο την επιμελεια του παιδιου για να χαλαρωνει λιγο το νευρικο σου συστημα και αυτο θα βοηθησει κι εκεινον να ειναι πιο κοντα στο παιδι αλλα και σε σενα.

Desperate_mary, σοφη η γιαγια σου. Μαθε κι αλλα και πες μας. Να τις ακουτε τις μπαμπουσκες. Ξερουν απο ...... πρακτικα.

Ειχα κι εγω παρομοια συμβουλη απο μεγαλυτερο ηλικιας ατομο :<<Ποτε μην τα δινεις ολα σε εναν αντρα. Κρατα παντα κατι μικρο για τον εαυτο σου και γυρω απο αυτο αφησε να πλαναται ενα μυστηριο>>.

[Πάνος Β]

Καλησπέρα σε όλες,

 

θα μου επιτρέψετε να γράψω επιλεκτικά. Έχουν τεθεί τόσα θέματα εδώ πέρα, που θα μπορούσαμε να γράψουμε την Εγκυκλοπαίδεια των Σχέσεων

 

Εγώ προσωπικά θέλω να θίξω τρία ζητήματα: Την κούραση του ζεύγους, που επηρεάζει ολόκληρο το φάσμα της ζωής τους, την σύμπνοια του ζεύγους που ανέφερε η Βιβή και για την κατάρρευση της σύμπνοιας που ανέφερε η Ελεμφριέμ

 

Το πρώτο το αναλύω σε άλλο θέμα με τίτλο "ισοζύγιο πληρωμών". Μια ενήλικη σχέση θεωρείται μια σχέση 50 - 50, αλλά πολλοί από εμάς καταλήγουμε να παίρνουμε βοήθεια από τηλεφώνου

 

Βιβή μου,

 

το ερώτημα σου είναι επικίνδυνο γιατί η απάντηση του είναι πολύ δύσκολη. Αδύνατη σχεδόν

 

τι γινεται αν κανεις συνειδητοποιησει οτι δεν εχει το καλυτερο λουλουδι?

τι γινεται αν μια μερα συνειδητοποιησεις οτι το οικοδομημα του γαμου σου ειναι χωρις γερα θεμελια?αν συνειδητοποιησεις οτι παντρευτηκες λαθος ατομο για λαθος λογους

 

κανένα οικοδόμημα ανθρώπινο δεν είναι από πέτρα. Και κανένα οικοδόμημα δεν επιβιώνει χωρίς ΣΥΝΕΧΗ εργασία. Εξάλλου, ποιος από εμάς αξίζει το καλύτερο λουλούδι; Θα σου πω κάτι που είχα γράψει παλιότερα. Η ευτυχία ενός ζευγαριού είναι σαν μια πάπια στην λίμνη. Το πάνω μισό, αυτό που βλέπουν όλοι, είναι μια γαλήνια, όμορφη εικόνα. Το κάτω μισό, αυτό που ξέρει μονάχα το ζευγάρι, είναι δύο ποδαράκια τα οποία ασταμάτητητα κωπηλατούν προκειμένου να διατηρήσουν την κίνηση της πάπιας στο νερό και συνεπώς την γαλήνη του πάνω μισού.

 

Δεν υπάρχει άσπρο μαύρο εδώ. Αφού είσαι χρόνια με τον άνθρωπο σου, κάτι υπάρχει εκεί. Δεν είσαστε ξένοι, αποξενωμένοι είσαστε. Βρείτε λοιπόν ότι υπάρχει που δεν σας είναι ξένο και ποτίστε το. Βρείτε ότι είναι κοντά στην προσωπικότητα σας και μαζί πλησιάστε το. Τέλος, ψάξτε γενικώς και βρείτε ότι υπάρχει για να βρεθεί. Έχετε αλλάξει σαν προσωπικότητες; Μάθετε τις αλλαγές σας. Που ξέρεις; Μπορεί να ερωτευτείτε ξανά. Ο άνθρωπος ερωτεύεται όταν ταυτίζεται οπότε ταυτιστείτε. Έτσι, θα έχετε την τύχη να ερωτευτείτε με δύο ανθρώπους στην ζωή σας, χωρίς να διαπράξετε αδίκημα!

 

Ελλεμφριέμ,

 

ρωτηση ειναι ποσο καιρο σας πηρε να συντονιστητε σαν ζευγαρι? Πριν το παιδι ειμασταν ΑΠΟΛΥΤΑ συντονισμενοι σε ολα, τωρα γιατι κατερρευσε αυτο? (Πανο και εσυ πες μου με ενδιαφερει).

 

την ερώτηση αυτή την έχω ζήσει. Η απάντηση είναι πολύ απλή και άπταιται των δύο παραπάνω θεμάτων που θίγω. Κάθε σχέση θέλει δουλειά. Κάθε λουλούδι θέλει το πότισμα του. Αν δεν ανθίζει, δεν το ποτίζεις. Αν δεν εργάζεσαι για την σχέση, η σχέση ατονεί.

 

Μην το πάρεις ρομαντικά και μην γίνεις ευαίσθητη. Δεν σου λέω ότι το παραμύθι είναι ψεύτικο. Δεν σου λέω κάλπικη η δεκάρα. Αν το ζήσεις μια φορά, μπορείς να το ζήσεις για όλη σου τη ζωή. Όμως, το ότι το έζησες μια φορά, δεν σημαίνει ότι είναι δικό σου νυν και αεί.

 

Σε πρακτικό επίπεδο τώρα, πρέπει να σταματήσεις να δίνεις τόσα στο παιδί. Πρέπει να κρατήσεις τόσα ώστε, πρώτα να έχεις λίγα για σένα, λίγο χρόνο για τον εαυτό σου, κάποιο χόμπυ, μια απόλαυση και έπειτα να έχεις να δώσεις στον άντρα σου. Η γυναίκα μου είναι τρομερά αφοσιωμένη γυναίκα και την θεωρώ διαφήμιση για τις μητέρες. Δεν είναι όμως μόνο μητέρα. Είναι θεμιτό τον πρώτο καιρό η γυναίκα να αφοσιώνεται ολοκληρωτικά στην νέα ζωή. Από την μια μεριά η νεά ζωή είναι απόλυτα εξαρτημένη από αυτήν και από την άλλη πρέπει να μπει η ίδια βαθιά μέσα στο ρόλο της. Γι' αυτό και ο σύζυγος κάνει υπομονή. Περνάνε τα χρόνια, ένα, δύο, τρία, και η γυναίκα τώρα πρέπει να αρχίσει να επιστρέφει προς τον πλανήτη γη. Εξάλλου το παιδί κι αυτό ανεξαρτοποιείται. Η μικρή εφηβεία των παιδιών, τα χρόνια 2 με 3 αυτό το σκοπό έχουν. Να πουν στην μάνα ότι πρέπει να επιστρέφει σιγά σιγά προς τον άνθρωπο που ήταν, μια διαδικασία που ολοκληρώνεται αναπόφευκτα όταν το παιδί ενηλικιωθεί. (τώρα αυτό που λέω είναι μια γενικότητα γιατί στην κυριολεξία δεν μπορεί να επιστρέψει στον άνθρωπο που ήταν. Ο άνθρωπος αυτός είναι πια κάτοικος του παρελθόντος)

 

Γι' αυτό, να την πάρεις την γυναίκα. Κι όταν σου μπαίνουν ιδέες για το τι μπορεί να κάνει αυτή η μέγαιρα στο παιδί σου, κλείστο το ρημάδι το ρετιρέ να μην σκέφτεται. Η σκέψη είναι σαν το αρσενικό. Σε μικρές ποσότητες είναι ωφέλιμη, αν όμως την πάρουμε σε μεγάλες δόσεις μας δηλητηριάζει. Προσωπικά σου λέω πως μας έκανε μεγάλο καλό σαν ζευγάρι όταν την πήραμε την ρημαδογυναίκα. Δεν την κρατήσαμε και πολύ, 6 μήνες μέχρι να πάρουν ορισμένα πράγματα μπρος μεταξύ μας. Άντε και στα δικά σας

[haido]

Σας παρακολουθώ με πολύ ενδιαφέρον, θα γράψω μόλις βρω χρόνο!

[georgiamami]

Γουσταρω παρεακι.

Ναι κι εγω , οταν βρω χρονο εχω να γραψω πολλα. Αλλα θελουν και σκεψη. Οποτε το αναβαλλω.

[SKEK]

Georgiamami & Metaxaki Σας ευχαριστώ πάρα πολύ γιατις απαντήσεις και πραγματικά κάποια πράγματα δεν τα είχα καθόλου σκεφτεί όπως τα θέσατε. Να σας πω τι έκανα το ΣΚ για να δείτε ότι είμαι απαράδεκτη. Το μωρό στη μαμά μου από Σάββατο πρωί γιατί ήθελα να κάνω 2-3 πράγματα μέσα στο ΣΚ και θα την έπερνα Κυριακή μεσημεράκι. Έτρεξα λοιπόν σούμερμάρκετ, κομμωτήριο, κάτι άλλες δουλίτσες, πλυντήρια κτλ και το βράδυ πήγαμε με τον άντρα μου σε μία έκθεση που τον έπριζα εδώ και καιρό. Μετά φαγήτο, σπίτι και ξερή στο κρεββάτι. Κυριακή σηκώθηκα απ΄τις 7, μαγείρεψα για μας΄, για το μωρό, συμμάζεψα και έτρεξα να πάρω το μωρό από τη μαμά μου. Στον άντρα μου πραγματικά καμμία σημασία :shock:.

 

Να μην τα πολυλογώ, έχετε απόλυτο δίκιο απλά νιώθω και γω όπως η Ελλεφριεμ. Μόνο για ύπνο μπορώ πλέον να πάω στο κρεββάτι.:oops:

[ΜΑΡΙΑΛ]

Πάνο έχω δηλώσει και άλλες φορές φαν σου

 

ξέρεις ποιο είναι το σπαστικό με σένα? έχεις πολλύ δυνατή γραφή και μπορείς εύκολα να πείσεις για την άποψή σου...

 

αυτή τη φορά όμως δεν θα συμφωνήσω μαζί σου...

[ΜΑΡΙΑΛ]

Ο χαρακτήρας του ανθρώπου θα μπορούσε να παρομοιαστεί με ένα παζλ. Κάθε κομμάτι του παζλ αντιστοιχεί σε μια πλευρά της προσωπικότητας του. Εξʼ αρχής, λίγα μόνο κομμάτια από αυτό το παζλ είναι γνωστά στον άνθρωπο, όμως με την πάροδο του χρόνου οι κρυφές πλευρές έρχονται στην επιφάνεια.

δέχεσαι τον άνθρωπο σαν ένα προσχεδιασμένο χάρτη που με το κατάληλο ψάξιμο ανακαλύπτει τις τοποθεσίες του

προτείνω τον άνθρωπο ως ένα κενό καμβά, οι εμπειρίες στη ζωή του είναι τα χρώματα και τα πινέλα, η ζωγραφιά είναι το αποτέλεσμα της προσωπικής του δουλειάς και του ταλέντου του

Κάτω από αυτό το πρίσμα, όταν δύο άνθρωποι επισυνάπτουν μια σχέση τότε δημιουργείται μια διμερής σχέση μεταξύ των δύο προσωπικοτήτων, των δύο παζλ.

απλά συναντίονται δυο ημιτελείς πίνακες αν το θέμα συμβαδίζει συνεχίζουνε μαζί την αποπεράτωση του

Νομίζω το πιο συχνό παράδειγμα προβληματικής αντιστοιχίας είναι η περίπτωση όπου ένα μεγάλο μέρος του παζλ παραμένει κενό, ανοιχτό, έτοιμο να αντιστοιχίσει.

το πρόβλημα αρχίζει όταν δεν κοιτάζεις τον πίνακα του συντρόφου σου, αν εσύ ζωγραφίζεις πεταλούδες και αυτός εντομοκτόνα η σήγγρουση θα είναι αναπόφευκτη... εσύ έχεις τον έλεγχο για το τι ζωγραφίζεις και έλεγχεις για πιθανά κενά στα σχέδιά σου, δεν αφήνεις τις διαφορές να παλιώνουν γιατί όσο ξεραίνόνται τα χρώμματα τοσο δυσκολότερη η διόρθωση του πίνακα

Όμως, συχνότερα από όσο θα περίμενε κανείς, συμβαίνει και σε ανθρώπους που βρίσκονται σε σχέση, σε σχέσεις, σε γάμο.

κάπου σταμάτισε να συνζωγρααφίζει με το σύντροφό του και γύρισε το βλέμμα να κοιτάξει άλλες χαριτωμένες ζωγραφιές, όμως και αυτές σε λίγο θα τις βαρεθεί αφού δεν έχει μάθει να ζωγραφίζει ομαδικά

Στο σημείο αυτό ξεκινά η επιλογή του ανθρώπου. Το γεγονός ότι απέκτησε συναισθήματα για ένα άλλο άνθρωπο ήταν τυχαίο, αναπάντεχο, και δεν είχε ουσιαστικά επιλογή επʼ αυτού.

δεν ήταν τυχαίο εσκεμένα κοίταζε τις άλλες ζωγραφιές και αποτύπωσε παραστάσεις τους στον δικό του καμβά

στο χέρι του είναι να διορθώσει τη ζωγραφιά του, πρωτού στεγνώσουν τα χρώμματα

[πιγκουινακι]

μαριαλ μου κι εσυ κι ο πανος γραφεται θαυμασια!

 

εγω θελω να ελπιζω πως ο καθενας μας θα βρει και κατι παραπανο απο το ένα και ενα κανει δυο , που θα τον στηριξει στη σχεση με το συντροφο του.Πες το ερωτα ,πες το ψυχη πες το Χαρι,θετικη ενεργεια ,αυρα ,σαυρα όπως θελεις !

δεν ξερω αν γινομαι κατανοητη απο όλους,αλλα πιστευω πως οι ανθρωποι απο μονοι μας έχουμε πεπερασμενες δυναμεις και ειμαστε όντα φυσει ατελη.. σημαντικο πραγμα η προσπαθεια ασυζητητι αλλα απο μονη της δε φτανει...Για αυτο και βλεπουμε διασημα ζευγαρια - και οχι απαραιτητα διαφορα ουφο της σου μπιζ-που το ψαχνουν απο δω ,το ψαχνουν απο κει και στο τελος μπαφ σου πετανε ένα ''έκανε τον κυκλο της η σχεση μας '' και τελος...εδω σε θελω , απο που να παιρνει ενεργεια και μαγεια αυτη η σχεση που ο κυκλος αυτος να μην κλεισει ποτε?

γιατι απο δυσκολιες και απογοητευσεις η ζωη μας άλλο τιποτε!

[Πάνος Β]

Μαριάλ,

 

κανονικά δεν θα απαντούσα σήμερα αλλά δεν μπορώ να κρατηθώ. Μου άρεσε τόσο πολύ το ποστ σου

 

ξέρεις ποιο είναι το σπαστικό με σένα? έχεις πολλύ δυνατή γραφή και μπορείς εύκολα να πείσεις για την άποψή σου...

 

Φυσικά, αφού είμαι συγγραφέας . Γράφω το πρώτο μου βιβλίο, as we speak. Έχω γράψει και 5 διηγήματα αλλά μέχρι τώρα τα έχω χαρίσει μονάχα σε φίλους. Είμαι στα γεννητούρια μου δηλαδή...

 

αυτή τη φορά όμως δεν θα συμφωνήσω μαζί σου...

 

Εγώ χαίρομαι με την συμφωνία και την διαφωνία εξίσου. Από τις πρώτες παίρνω δύναμη και από τις δεύτερες μαθαίνω.

 

Εγώ, δυστυχώς για σένα, δεν θα διαφωνήσω πουθενά. Πολύ ωραίος ο τρόπος σου να παρομοιάσεις τους ανθρώπους και τις σχέσεις τους με την ζωγραφική. Εύστοχος,ιδιαίτερος, αποκαλυπτικός. Έχει δίκιο η Βιβή,γράφεις πολύ ωραία. Βρε μπας και είσαι συντρόφισσα στο γράψιμο;

 

Ο λόγος που δεν διαφωνώ είναι απλός. Εγώ παρουσίασα μια θεωρία. Η θεωρία είναι ένα εργαλείο, είναι το μέσον για να επιλύσουμε ένα πρόβλημα. Εσύ μας είπες μια άλλη θεωρία και σε ευχαριστούμε γι' αυτό. Το να συγκρίνουμε τις θεωρίες είναι άδικο, τόσο γι' αυτές όσο και για μας. Είναι σαν να έχεις ένα κατσαβίδι κι ένα κλειδί και να προσπαθείς να αποφασίσεις πιο είναι το καλύτερο. Χωρίς την παρουσία ενός πραγματικού προβλήματος, πως να αποφασίσεις ποιο εργαλείο λειτουργεί πιο καλά;

 

Αυτό που προσπαθώ να πω είναι ότι και οι δυό μας παρουσιάσαμε μια διαφορετική οπτική γωνία. Όσες περισσότερες γνωρίζουμε σαν άνθρωποι, τοσο το καλύτερο.

 

Θα πηγαίνω τώρα, έχω κι ένα βιβλίο να γράψω...

 

Θα τα σκεφτώ τα ομορφογραμμένα σου και αν έχω κάτι θα το προσθέσω. Για να είμαι ακριβής, πάντα έχω να προσθέσω κάτι ( ), αλλά δεν έχω πάντα το χρόνο γι' αυτό. Εκτός από γράφων, είμαι πολλά πράγματα ακόμα.

 

Συγχαρητήρια σε όλους για μια ωραία συζήτηση που εξυμνεί την πολιτισμένη πλευρά του είδους μας.

 

Πάνος

[georgiamami]

Την καλημερα μου στο πανελ.

Μαριαλ και Πανο, συγχαρητηρια για το ταλεντο σας στην γραφη και αποδοση των σκεψεων και αποψεων σας.

Φοβερες και οι δυο παρουσιασεις. Κρατω τις παρομοιωσεις και θα προσπαθησω να τελειωσω το παζλ και τον πινακα ζωγραφικης μου. Το κατα δυναμην.

Παντα πιστευα πως τα καλυτερα μαθηματα ειναι αυτα που παρουσιαζονται ως υποθετικα. Σε προβληματιζουν πριν συμβει κατι, και αναρωτιεσαι για το ορθο και το λαθος χωρις να εισαι -ακομα- ο πρωταγωνιστης του εργου. Κατα καποιο τροπο, προετοιμαζεσαι να το αντιμετωπισεις, οταν ερθει στα χερια σου το εργο.

Και το σημαντικοτερο, ηδη εχεις αποδεχθει το γεγονος οτι <<μπορει να συμβει και σε μενα>> αρα δεν πεφτεις απο τα συννεφα.

Εχω τοοοοοοοοοοσα να πω, αλλα πρεπει να ... μαγειρεψω.

[ΜΑΡΙΑΛ]

Βρε μπας και είσαι συντρόφισσα στο γράψιμο;

ελπίζω να γίνω ...

είμαι 22 ακόμα

ευχαριστώ για την κριτική...

[georgiamami]

Georgiamami & Metaxaki Σας ευχαριστώ πάρα πολύ γιατις απαντήσεις και πραγματικά κάποια πράγματα δεν τα είχα καθόλου σκεφτεί όπως τα θέσατε. Να σας πω τι έκανα το ΣΚ για να δείτε ότι είμαι απαράδεκτη. Το μωρό στη μαμά μου από Σάββατο πρωί γιατί ήθελα να κάνω 2-3 πράγματα μέσα στο ΣΚ και θα την έπερνα Κυριακή μεσημεράκι. Έτρεξα λοιπόν σούμερμάρκετ, κομμωτήριο, κάτι άλλες δουλίτσες, πλυντήρια κτλ και το βράδυ πήγαμε με τον άντρα μου σε μία έκθεση που τον έπριζα εδώ και καιρό. Μετά φαγήτο, σπίτι και ξερή στο κρεββάτι. Κυριακή σηκώθηκα απ΄τις 7, μαγείρεψα για μας΄, για το μωρό, συμμάζεψα και έτρεξα να πάρω το μωρό από τη μαμά μου. Στον άντρα μου πραγματικά καμμία σημασία :shock:.

 

Να μην τα πολυλογώ, έχετε απόλυτο δίκιο απλά νιώθω και γω όπως η Ελλεφριεμ. Μόνο για ύπνο μπορώ πλέον να πάω στο κρεββάτι.:oops:

 

Κοντευει Σ/Κ εεεεεε, και μαλιστα γιορτινο. Κοιτα μην επαναλαβεις οτι εκανες το προηγουμενο!!!!!!

Με λαμβανεις? OVER

[georgiamami]

Καλησπερα σας. Χθες "σερφαρωντας" στο INTERNET, ειδα αυτο το βιντεακι.

Συγκλονιστηκα.

Θελησα να σας το επισυναψω εδω ως το πιο σχετικο θεμα του φορουμ.

Δεν εχω λογια.......

 

[πιγκουινακι]

georgiamami σε ευχαριστω πολυ!

πολυ συγκινητικο και πολυ ομορφος επιλογος για το θεμα που συζητηθηκε στην ενοτητα...σχεσεις...αν κατι αξιζει...