Γίναμε κι εμείς γονείς!

[dora+stavros]

Καλησπέρα κορίτσια,

Πρέπει να αλλάξω το ticker γιατί την κορούλα μου την έχω 10 μέρες αγκαλιά!

Την Κυριακή 27/1 ήρθε στον κόσμο!

Τώρα που ηρεμήσαμε λιγάκι αποφάσισα να σας γράψω τη δική μας ιστορία, μιας κι εγώ τρελλαινόμουν να διαβάζω τις δικές σας! Θέλω να σας τη γράψω όσο πιο αναλυτικά μπορώ. Λοιπόν...

Το πρωί στις 9.20 είδα λίγο αιματάκι και αμέσως κοιτάχτηκα στον καθρέφτη και γελούσα που θα γινόμουν εκείνη τη μέρα μανούλα! Μου ήρθε βλέπεις λίγο ξαφνικό γιατί υπολογίζαμε για την άλλη εβδομάδα και έτσι είχα ξενυχτήσει με φίλους το Σάββατο! Αμέσως πήγα στο Σταύρο να του πώ τα καθέκαστα, ο οποίος δεν πολυκατάλαβε μέσα στον ύπνο του αλλά μετά ήταν σαν να είχε πιεί δυό καφέδες! Μετά από 2 λεπτά έσπασαν τα νερά και γίναμε λούτσα. Μετά τα τηλέφωνα στο γιατρό και τη μαία ακολούθησα΄το σχέδιο που είχαμε οργανώσει και περίμενα τους πόνους να φτάσουν τα 5 λεπτά. Μπανάκι, τοστάκι και φωτογραφίες της αναμονής. Θέλαμε να έχουμε και το "πρίν" βλέπεις! Οι πόνοι ήταν πολύ ελαφρείς και νόμιζα ότι έτσι θα είναι... αχ...!

Όταν, μετά από 5 ώρες, έφτασαν τα 7 λεπτά οι πόνοι, και αφού ο Σταύρος με έπρηξε να φύγουμε για το μαιευτήριο ενώ του έλεγα να κάτσω κι άλλο, αποφασίσαμε να την κάνουμε σιγά σιγά. Δε θα ξεχάσω την Κηφισίας Κυριακή μεσημέρι, ηλιούλουστη μέρα, χωρίς καθόλου κίνηση, να πηγαίνουμε σιγά, σα να κάνουμε βόλτα για καφέ.

Όταν φτάσαμε στο Μητέρα, στις 3.30, ξύρισμα, κλύσμα, και περίμενα το Σταύρο στο δωμάτιο ωδυνών. Είχαν αργήσει να τον φέρουν μέσα και σκεφτόμουν ποσο θα ανησυχούσε... Ευτυχώς όμως γιατί δεν ήταν μπροστά στην ταλαιπωρία που είχαμε για να μου βάλουν πεταλούδα ση φλέβα... Με πόνεσε πάρα πολύ μια απίστευτα κρύα γυναίκα που ψαχούλευε δέκα ώρες να βρει φλέβα, τελικά τις έσπασε όλες, εγώ σφάδαζα, έπεσαν οι παλμοί του παιδιού και σταμάτησε μόνο όταν της φώναξαν από το γραφείο της προϊσταμένης!!!

Όταν ήρθε η μαία μου, η Χρυσούλα, να΄ναι καλά, ήταν όλα τέλεια! Έφερε το Σταύρο - φοβερά αστείος με την πράσινη στολή και το ροζ πουκάμισο που διάλεξε για την περίσταση - και μου έβαλε εκείνη την πεταλούδα με τον ορό σε άλλο σημείο χωρίς να καταλάβω καν το τσίμπημα! Μου έβαλε και Amoxil, εκεί τη στραβοκοίταξα εγώ, αλλά είπε ότι βάζουν πάντα όταν έχουν σπάσει τα νερά. Εγώ ανησυχούσα περισσότερο να μην μου βάλουν οξυτοκύνη, και με διαβεβαίωσε ότι δε θα βάλει και ότι ο ορός είναι μόνο γλυκόζη. Δεν ξέρω βέβαια και στα σίγουρα τί έγινε, αλλά κοίταξα το μπουκάλι και όντως έγραφε γλυκόζη.

Μου φόρεσαν και ειδικές καλτσούλες στα πόδια, πολύ σφιχτές, γιατί ή φλεβίτιδά μου είχε γίνει χάλια στην εγκυμοσύνη και φοβούνται για θρομβώσεις.

Μετά από λίγο, κατά τις 5.00-6.00 άρχισαν οι πραγματικοί πόνοι, ανά 4 λεπτά. Είχα προετοιμαστεί καλά για τις αναπνοές και ευτυχώς!!! Αν δεν ήξερα τι να κάνω, και δεν ήταν η Χρυσούλα, να ξεφυσάει μαζί μου για να μου δίνει το ρυθμό, δεν ξέρω τι θα έκανα. Είχα κλείσει τα μάτια και κάθε φορά που ερχόταν πόνος ανέπνεα και σκεφτόμουν ότι θα περάσει, δε θα μείνει για πάντα, και μετά θα έρθει το κοριτσάκι μου. Προσπαθούσα να συγκεντρωθώ στο πώς θα ήταν, σε ποιόν θα έμοιαζε, τέτοια πράγματα. Ο Σταύρος μου έλεγε γλυκόλογα - ρεζίλι γίναμε πάλι στον ξένο κόσμο - και η Χρυσούλα ότι τα πάω καλά. Μόνο που άκουγα ότι θα αργήσω και αποκαρδιωνόμουν.

Κάπου τότε πέρασε η προϊσταμένη και μας είπε το παραμυθάκι που περιμέναμε, ότι δεν χρειάζεται να κάνουμε τους ήρωες, και γιατί να μην κάνουμε επισκληρίδιο και άλλα τέτοια. Εγώ δεν της μίλησα καν γιατί έτσι κι αλλιώς ξεφυσούσα εκείνη την ώρα, αλλά ο Σταύρος πρέπει να της μίλησε πολύ απότομα, γιατί από εκείνη την ώρα δεν ξαναέγινε ούτε λόγος!!!

Έπειτα τα πράγματα έγιναν ακόμα πιο δύσκολα. Μου είπαν ότι θα μου έβαζαν λίγο Buskopan, δεν είναι τίποτα φοβερό, για να με ανακουφίσει λίγο. Το δέχτηκα, δεν ξέρω αν έκανα καλά.Η αλήθεια είναι ότι δεν περίμενα ΤΟΣΟ δυνατούς πόνους ότι και να μου είχαν πει. ίσως επειδή ξεκίνησε η μέρα τόσο ωραία και νόμιζα ότι θα είμαι τυχερή! Δεν μπορούσα να κάνω και τίποτα όμως, έκανα τις ανάσες μου και σκεφτόμουν ότι θα περνούσε κι αυτός ο πόνος και στον επόμενο θα ζητήσω επισκληρίδιο, κι ας λένε ότι δεν τα κατάφερα. Και όλο στον επόμενο, στον επόμενο, πρέπει να πέρασε αρκετή ώρα γιατί όταν ρώτησα πόσες ώρες θα αργήσω ακόμα να γεννήσω, η Χρυσύλα μου απαντάει "ώρες, τι ώρες, σε λίγο γεννάς". Αυτή ήταν η πιο γλυκειά κουβέντα που έχω ακούσει στη ζωή μου!!! Πραγματικά θα ήθελα εκείνη τη στιγμή να της δώσω 1.000.000€!!! Αμέσως σταμάτησα να σκέφτομαι την επισκληρίδιο και σκεφτόμουν μόνο το κοριτσάκι μου!

Είχε πάει 8,30 και ο γιατρός είπε ότι σε λίγο θα ξεκινούσα εξωθήσεις. Και πραγματικά, μου ερχόταν να πιέσω, αλλά δεν πονούσα τόσο όσο πριν λίγο. Μετά από μερικές εξωθήσεις με πήγαν στο χειρουργείο και με έβαλαν να κρατάω δυο χερούλια για να πιέζω. Ο Σταύρος ανέλαβε το κθήκον να μου κρατάει το κεφάλι μπροστά και να μου θυμίζει να μη σφίγγω τα δόντια. Βλέπετε έχω πρόβλημα με μεγάλη μυωπία και φοβόμασταν για αποκόλληση, οπότε δεν έπρεπε να υπάρχει μεγάλη πίεση στο πρόσωπο.

Θυμάμαι να έκανα 1-2 εξωθήσεις δυνατές, με βαθιές αναπνοές όπως μου έλεγε η Χρυσούλα και ένοιωσα ένα τσίμπημα που με έκανε και μαζεύτηκα λίγο. Φυσικά ήταν η τοπική ανοισθησία του γιατρού για να μου κάνει την περινεοτομή. Μα δεν μπορούσε κι εκείνος να με προειδοποιήσει πριν την κάνει; Τέλος πάντων μου φώναξαν να μη μαζέυομαι και να συνεχίσω να εξωθώ. Αμέσως ένοιωσα να ανοίγω πάρα πολύ, χωρίς όμως να πονάω τόσο όσο πριν και μετά από λίγο ένοιωσα ένα μεγάλο "γλούπ". Μου πέρασε η ιδέα ότι μπορεί να είναι το μωράκι αλλά επειδή δεν είπε κανείς τίποτα σκέφτηκα ότι θα ήταν κάτι άλλο.

Κι όμως... Ο Σταύρος μου φωνάζει "άνοιξε τα μάτια, ήρθε η μικρούλα μας!" και τα ανοίγω... και βλέπω ένα πλασματάκι κρεμασμένο ανάποδα, μέσα στα αίματα, να κλαίει και να του κρέμεται ο ομφάλιος λώρος!!! Δε μπορούσα να ξεστομήσω τίποτα, μόνο την κοιτούσα... Μου την έφεραν στην αγκαλιά μέσα σε πράσινα πανάκια και μόλις της μίλησα ηρέμησε και σταμάτησε να κλαίει! Ο Σταύρος της έλεγε ότι είναι η παραπονιάρα του, το κοριτσάκι του και είχε συγκινηθεί και με φιλούσε.

Μετά μου την πήραν από την αγκαλιά και την ακούμπησαν δίπλα για να την σκουπίσουν λίγο και θυμάμαι να στέλνω το Σταύρο να της κρατάει το χεράκι γιατί εγώ δεν έφτανα ως εκεί. Τον θυμάμαι να την κρατάει και με το άλλο χέρι τεντωμένο να κρατάει εμένα... ήμασταν μια αλυσίδα...!

Έπειτα δεν μπορώ να σα πώ πολλά γιατί δε θυμάμαι. Θυμάμαι να μου βάζουν κάτι στον ορό - προφανώς αναισθησία για να με ράψουν - και εγώ να λέω κάτι με το Σταύρο αλλά δε θυμάμαι τί. Αργότερα μου είπε ότι τη ζητούσα να μου τη βάλουν στο στήθος, όπως είχαμε από πριν συνεννοηθεί με τη Χρυσούλα, κι εκείνη μου πίεσε το στήιος να βγεί μια σταγονίτσα και η μικρή την έγλειψε! Εγώ δεν πρόλαβα να τα δώ αυτά αλλά ευτυχώς το είδα σε φωτογραφία! Έπειτα από αυτό έδιωξαν και το Σταύρο για να με ράψουν.

Ξύπνησα στην ανάνηψη μετά από 15' όπως υπολόγισα, ξεκούραστη σα να έχω κοιμηθεί οχτάωρο! Η Χρυσούλα μου την έφερε πάλι στο στήθος, αφού δεν υπήρχαν άλλες κοπέλες εκεί - Κυριακή βράδυ βλέπεις, τυχερή είμαι - και μου είχε υποσχεθεί ότι θα το κάνει μόνο αν δεν έχει κόσμο, γιατί κανονικά δεν επιτρέπεται... Το κοριτσάκι μου θήλασε κανονικά για 5 λεπτάκια και η Χρυσούλα έλεγε ότι είναι φανταστική, δεν βλέπει συχνά θηλασμό τόσο σύντομα... Εγώ ξέρω ότι είναι το φυσιολογικό, αλλά χαίρομαι τόσο που τα κατάφερε!

Μετά ήρθε η ώρα των συγγενών κτλ κτλ. Οι περήφανοι γονείς έλαμπαν από ευτυχία!

Η εμπειρία μου από το Μητέρα είναι πολύ καλή. Όλα ήταν όμορφα και καθαρά, θηλάζαμε κάθε 4 ώρες περίπου, το φαγητό εξαιρετικό! Μας βγήκε και οικονομικότερα από ότι υπολογίζαμε και χαρήκαμε: μείναμε 4 μέρες σε τετράκλινο και πληρώσαμε μαζί με τα extra και τις εξετάσεις του μωρού 1490€ ! Καλά δεν είναι;

Tώρα θηλαζουμε κανονικά ανά 3-4 ώρες, η μικρή είναι μια γλύκα και μας έχει πάρει τα μυαλά. Τη λατρεύουμε! Αν αργήσει να ξυπνήσει μου λείπει!

 

Ελπίζω να ήμουν αναλυτικότατη!

Θέλω να πάρετε οι μέλλουσες μανούλες όλες τις πληροφορίες που μπορώ να σας δώσω γιατί θυμάμαι τον εαυτό μου να ψάχνεται και ξέρω από ανησυχία και αγωνία! Εύχομαι να ΄ναι τυχερές και να τα καταφέρουν με ένα πόνο! Να ξέρετε το μόνο σίγουρο : σε μια βδομάδα θα έχετε ξεχάσει τους πόνους και θα χαίρεστε μόνο το μωράκι σας!

Φιλάκια σε όλες τις μανούλες που με συντρόφευσαν στην εγκυμοσύνη! Σας ευχαριστώ με όλη μου την καρδιά!

Ο Σταύρος μπορεί να μην κάθησε ποτέ να γράψει στο forum αλλά μόλις γυρίσαμε εκείνος ήταν που με πίεσε να βρώ χρόνο να σας γράψω! Σας στέλνει κι εκείνος την αγάπη του και τις ευχές του!

Θα τα πούμε έτσι κι αλλιώς σύντομα, μόλις βρώ κι άλλο χρόνο, γιατί έχω ερωτησούλες πάλι!

[bon-bon]

 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ στη μαμά για το κουράγιο

 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ στο μπαμπά για το οτι κράταγε το χέρι της μαμάς

 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ στο μπεμπάκι που ήρθε στη ζωή δυνατό και υγιές

 

Να είστε καλά και να χαίρεστε το μωράκι σας.

 

καλή συνέχεια και καλή επιτυχία με το θηλασμό!!!

[Sam]

 

να σας ζήσει η μικρούλα γερή και δυνατή να σας χαρίζει μόνο χαμόγελα από εδώ και πέρα η παραπονιάρα σας

[ΡΟΥΛΑ]

Να σας ζήσει η κοράκλα σας, με συγκίνησες με την περιγραφή σου, μπράβο σας και μπράβο και στον σύζυγο που κράτησε τόσο ζεστά και το δικό σου χέρι και της κορούλα σας!!!!

 

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

[Fivi]

 

 

ΝΑ ΣΑΣ ΖΗΣΕΙ!!!!

 

Η περιγραφη σου ηταν τελεια, μια μανουλα πλεον με ενα μικρο πλασματακι στην αγκαλια της και εναν μπαμπα που συμμετειχε ενεργα!!! Δεν χρειαζεται τιποτα αλλο!!! Μπραβο σας παιδια!!!

 

ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΥΤΥΧΙΑ

[ΑΡΙΑΔΝΗ]

ΣΥΓΧΑΡΗΤΗΡΙΑ!!!!!!!!!

Να σας ζήσει, να είναι γερή, τυχερή και να είστε πάντα έτσι ευτυχισμένοι ως οικογένεια!!!

Πολύ ωραία η περιγραφή, ανυπομονώ να ζήσω κι εγώ τις μοναδικές αυτές στιγμές!!! [/url]

[Jean]

Nα σας ζησει η κορακλα σας!!!!

 

Ενα δακρυ ανεβηκε...το προσπαθησα να μην κυλησει αλλα ηταν τοσο ομορφη, τοσο δυνατη περιγραφη... κι ενα τσιμπηματακι ζηλειας (γιατι να το κρυψω...δεν θα το ζησω ποτε γμτ) Τι ομορφο να γεννας φυσιολογικα!!! Μπραβο σου και σε σενα και στον Σταυρο, να ειστε παντα καλα να την χαιρεστε!!

[Αθηνά]

Να σας ζήσει το κοριτσάκι σας, ευχομαι ότι καλύτερο

Να είναι πάντα υγιής, τυχερή κι ευτυχισμένη!!!

 

Αχ Κι εγω συγκινηθηκα και βούρκωσα, σνιφ.

 

Και πάλι συγχαρητήρια!!!

[mimika]

Συγχαρητηρια γλυκια μου, για την προσπαθεια, την περιγραφη και την υπεροχη κορουλα σου!

 

Σου ευχομαι να εισαι παντα τοσο ευτυχισμενη οσο και τωρα!

 

κι ενα τσιμπηματακι ζηλειας (γιατι να το κρυψω...δεν θα το ζησω ποτε γμτ) Τι ομορφο να γεννας φυσιολογικα!!!

[embryoyla]

Nα σου ζήσει η κορούλα σου!Τέλεια περιγραφή...

[joe]

Να σας ζησει!!! Ηρωιδα εισαι που γεννησες χωρις επισκληριδειο!!! Πώς τα καταφερες βρε θηριο!!! Μπραβο!!!

[Rosangel]

[dora+stavros]

Κορίτσια μας συγκινήσατε και τους δυο με τις ευχές σας!

Κι εσείς να ΄στε πάντα καλά και να χαίρεστε όλες τα ζουζούνια σας!

Rosangel με το καλό ένα γερό χαρούμενο μωράκι!

[IOKASTH]

συγχαρητηρια να σας ζησει και να την δειτε οπως επιθυμειτε να ναι γερη και καλοτυχη...συγχαρητηρια για την αλυσιδα με συγκινησατε πολυ....καλη συνεχεια...

[Ελένη]

Δώρα και Σταύρο να σας ζήσει η κορούλα σας! Πάντα να είναι γερή και να σας χαρίζει μόνο δάκρυα ευτυχίας στα μάτια σας.

Να είστε καλά και να την καμαρώνετε!

[Νίκη]

[sofoula]

 

 

να σας ζησει το αγγελακι σας...

[joita]

Να σας ζήσει το κοριτσακι σας!!

 

Παντα χαρουμενη , καλοτυχη γερη και ευτυχισμενη

[Κ61207]

να σας ζησει η κορουλα πρεπει να ειναι ωραια εμπειρια να γεννας φυσιολογικα

[xrysalis]

Αχ βρε κορίτσι..... ειμαι και στο γραφειο.... πως να συγκρατησω τα δακρυα;;;;; νομιζεις οτι ειναι ευκολο.... πρωι πρωι τετοια συγκινηση;;; ε;;;;

 

Μπραβο , συγχαρητηρια και σε σένα και στον μπαμπά σας και στην μικρούλα φυσικα... να σας ζησει και να την καμαρωσετε οπως επιθυμητε

 

άι στο καλό... θυμήθηκα και τα δικά μου τώρα....

κάπως έτσι... στο Μητέρα... που θα παει έστω και καθυστερημενα θα σας τα πω και 'γω!!

 

να 'στε καλά όλη η οικογένεια-αλυσίδα

[BIZELI]

Να σας ζησει!!!!!!!!!!!!!!!να ναι γερη και λατρεμενη παντα στη ζωη της όπως ειναι τωρα απο σας

[alvadi]

Αχ βρε κορίτσι..... ειμαι και στο γραφειο.... πως να συγκρατησω τα δακρυα;;;;; νομιζεις οτι ειναι ευκολο.... πρωι πρωι τετοια συγκινηση;;; ε;;;; !:

 

Έτσι ακριβώς! Να σας ζήσει παιδιά, να τη χαίρεστε!!!!!!!!!

 

[Renia]

 

Να την χαιροσαστε την πριγκιπισσα σας!

[DEMI-MELINA]

Να τον χαιρόσαστε τον θυσαυρό σας!

Πολλά συγχαρητήρια και στη μαμά!

Ήσουν υπέροχη!

[xazomama]

Tρομερή περιγραφή, πολύ ζωντανή! ......Συγκινήθηκα πολύ....

Kαι η γέννα σου συγκλονιστική, dora! Mπράβο σου που άντεξες τόσες ώρες και χωρίς επισκληρίδιο!...

Kαι μπράβο στον μπαμπά Stavro που ήταν στο πλευρό σου!

 

Nα σας ζήσει το κοριτσάκι σας, να είναι γερό και να έχει τύχη!