Σοκ στην Αλεξανδρούπολη!

[baduz]

συμφωνώ απόλυτα με το κείμενο του Site Admin

και χαίρομαι για την παρέμβαση του

 

μόνο που διαφωνώ, γενικά, με τον όρο "ψυχική ασθένεια" μια και ούτε αυτός είναι ακριβής

εδώ μιλάμε για ασθένειες του εγκεφάλου που είναι όργανο όπως και όλα τα άλλα στο σώμα μας

η ψυχή δεν μπορεί ΠΟΤΕ να είναι ασθενής ...

 

 

Συμφωνώ απόλυτα μιας και

 

Ο νους του ανθρώπου είναι ηλεκτροχημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν στα κύτταρα του εγκεφάλου μας

[Sam]

άποψη μπορεί να έχουμε όλοι αλλά δυστυχώς ή ευτυχώς

δεν είμαστε εμπλεκόμενοι κανένας μα κανένας δεν γνωρίζει

ούτε την γυναίκα ούτε το τι είχε ή δεν είχε υποθέσεις κάνουμε ...

 

Από όσο γνωρίζω κανένας μας δεν περνάει ψυχιατρικές εξετάσεις

για δουν την καταλληλότητα μας ως γονείς

<< θεωρούμαστε φυσιολογικοί>>(σχετικό πάντα μπορεί κάποιος να μη μας βλέπει έτσι)

και οι διαταραχές όποιες και

να είναι δεν είναι πάντοτε εμφανείς...

 

.

Και αν θέλουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους καλό θα

ήταν να μιλάει μία ψυχολόγος ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο με μία

γυναίκα σε κατάσταση εγκυμοσύνης(υποχρεωτικά) ώστε να

προληφθούν τέτοια γεγονότα όσο φυσικά αυτό γίνεται.

 

 

Δεν περάσανε πολλά χρόνια που μία μητέρα πήδηξε από τον

ισθμό της Κορίνθου με τον τριών μηνών παιδάκι της και αποδόθηκε η

αυτοκτονία στην επιλόχειο κατάθλιψη.

 

Υ.Σ προσωπικά θυμάμαι πολύ έντονα στην κλινική που

γέννησα ότι δεν μπορούσες να ανοίξεις καθόλου τα παράθυρα και όταν ρώτησα <<τι

φοβάστε μην φουντάρει καμία από την συμπεριφορά σας>>πολύ απλά μου είπαν ότι υπάρχει και αυτό το ενδεχόμενο οπότε

λαμβάνουν τα μέτρα τους...

 

 

[Κοριτσομανα]

οταν γεννησα, λιγο καιρο μετα, απο την αυπνια, την κουραση και τη θλιψη μου αρχισα να εχω παραισθησεις... νομιζα οτι εκλαιγε το μωρο, ενω εκεινο δεν εκλαιγε, και ηθελα να το κανω να σταματησει... μια φορα μαλιστα, το ταρακουνησα... πηρα τηλεφωνο τον αντρα μου να ερθει οσο γρηγοροτερα μπορουσε και πηγα και χτυπαγα το κεφαλι μου στο ντουλαπι για να συνελθω...

 

χρειαζομουν απλα λιγο υπνο

 

δεν δικαιολογω κανεναν

δεν κρινω κανεναν

 

 

σχεδον, δεν εχω καν τι να πω.....

 

Αυτο ακριβως ειχα παθει στο πρωτο μου παιδι. Εβλεπα οτι πνιγοτανε ενω το παιδι κοιμοταν μακαριως και ετρεχα να το σωσω, ξυπνια ημουν παντως. Με ταρακουνησε ο ανδρας μου μια μερα, κυριολεκτικα ομως και τοτε ειδα τι γινοτανε, δεν τον πιστευα ως τοτε...Οποτε, συμφωνω με το Φιστικακι...Φρικτο για το παιδι αλλα και για τη γυναικα...Μα δεν τους ειδαν;;;;;

[Minnie!]

Γίνεται κάτι κάποια στιγμή και δεν υπάρχουν λόγια να δώσεις μια εξήγηση..........................αλλά και πάλι σε αυτή τη περίπτωση κανένας δεν είδε δεν άκουσε κάτι αν είναι δυνατόν!!!!!!!!!

όταν όλα ηρεμήσουν τότε μπορεί να καταλάβει και η ίδια τι έγινε αλλά θα είναι αργά.

[xara52]

δεν υπαρχουν δικαιολογιες σαυτη την πραξη. οτι και να συζηταμε ειναι πια δωρο αδωρο. καλο ταξιδι να χει το αγγελουδι.....

[Skybeam]

Δεν μπορεί να ξέρει κανείς τι γινόταν στην ψυχή αυτής της μάνας. Προφανώς ήταν άρρωστη στο μυαλό, με όλη τη σημασία της λέξης. Ας μην κρίνουμε όσα δεν γνωρίζουμε. Είναι ένα τσακ για να τρελλαθεί κανείς, οι "δαίμονες" παραμονεύουν, δυστυχώς. Τώρα για το κατά πόσο θα μπορούσε να είχε υπάρξει "πρόληψη" ώστε να αποφευχθεί κάτι τέτοιο δεν το ξέρω. Και κρίμα το μωράκι. Τεράστια αμαρτία και αδικία το ψυχάκι...

[marandnik]

Κι εγώ δεν πιστεύω ότι αιτία γι' αυτό το περιστατικό ήταν μόνο η επιλόχειος κατάθλιψη. Από ό,τι έχω διαβάσει τόσα χρόνια έχω την αίσθηση ότι η επιλόχειος κατάθλιψη δημιουργεί κυρίως συναισθήματα εναντίον της ίδια της γυναίκας και όχι εναντίον του παιδιού της.

Το πιο πιθανό είναι να είχε η κοπέλα και άλλα προβλήματα τα οποία απλά να επιδεινώθηκαν μετά τη γέννηση του μωρού της.

Όπως και νά'χει βρίσκω εξαιρετικά δύσκολο έως και αδύνατο να αποφευχθούν προληπτικά τέτοιες καταστάσεις με τον τρόπο που ανέφερε η elachl. Τι θα μπορούσε να γίνει δηλαδή; Προληπτικός ψυχολογικός έλεγχος σε όλες τις γυναίκες και στείρωση;

Από την άλλη θεωρώ απαράδεκτο που στις κλασικές εξετάσεις που ακολουθούν τον τοκετό αποτελεί ρουτίνα η θερμομέτρηση και η μέτρηση της πίεσης αλλά δεν θεωρείται απαραίτητη η επίσκεψη από έναν ψυχολόγο, όχι για να κρίνει αν πρέπει η γυναίκα να κρατήσει το μωρό της αλλά για να τη βοηθήσει αν τυχόν αντιμετωπίζει κάποιο πρόβλημα.

[elachl]

και γω θεωρω εξαιρετικα δυσκολα να μην ηξερε κανενας τιποτα ουτε να υπηρχε υποψια για τιποτα..εξαλου αφου δεν ξερουμε σιγουρα αν ξεραν η δεν ξεραν οτι ειχε προβλημα η δεν ειχε αδικα το συζηταμε..και φυσικα δεν αλαζει και το αποτελεσμα..

[ΜΠΟΥΚΙΤΣΑ]

Σάββατο, 26 Σεπτέμβριος 2009

 

Σοκαρισμένη η κοινωνία του Έβρου από τον θάνατο του νεογέννητου

 

 

Σοκαρισμένη η κοινή γνώμη παρακολουθεί την τραγική είδηση για τη μητέρα που φέρεται να σκότωσε το παιδί της στην Αλεξανδρούπολη λίγες μόνο...

 

 

ώρες αφού το έφερε στη ζωή. Αρχικά υπήρχε μυστήριο σχετικά με τις συνθήκες θανάτου του βρέφους, ωστόσο σύμφωνα με την ιατροδικαστική εξέταση το βρέφος σκοτώθηκε από την ίδια του τη μητέρα. Το αντικείμενο που χρησιμοποιήθηκε ήταν η βελόνα από τον ορό, ενώ το βρέφος έφερε τραύμα στη θωρακική χώρα.

 

Το νεογνό βρέθηκε νεκρό σε ακάλυπτο χώρο του υπογείου του Νοσοκομείου, ενώ λίγο αργότερα οι αστυνομικοί εντόπισαν και την 30χρονη μητέρα, σε κατάσταση σύγχυσης, σε τουαλέτα του ιδρύματος.

Η 30χρονη, που κατάγεται από χωριό του Βορείου Έβρου, νοσηλεύεται φρουρούμενη στην ψυχιατρική κλινική του νοσοκομείου Αλεξανδρούπολης, όπου της χορηγείται ειδική αγωγή.

 

http://www.evros.gr

[pwlina]

Την Πεμπτη 24 Σεπτεμβριου γεννησε η κοπελα. Το μωρο δεν ειχε μονο ενα τραυμα απ οτι μου ειπαν αλλα πολλα. Η γυναικα εβγαλε τον ορο απο το χερι της κ το τρυπουσε παντου. Μετα το εριξε στον ακαλυπτο. Το χωριο της ειναι λιγα χιλιομετρα απο το δικο μου αλλα δεν γνωριζομασταν.

[sweet_february]

οταν γεννησα, λιγο καιρο μετα, απο την αυπνια, την κουραση και τη θλιψη μου αρχισα να εχω παραισθησεις... νομιζα οτι εκλαιγε το μωρο, ενω εκεινο δεν εκλαιγε, και ηθελα να το κανω να σταματησει... μια φορα μαλιστα, το ταρακουνησα... πηρα τηλεφωνο τον αντρα μου να ερθει οσο γρηγοροτερα μπορουσε και πηγα και χτυπαγα το κεφαλι μου στο ντουλαπι για να συνελθω...

 

χρειαζομουν απλα λιγο υπνο

 

δεν δικαιολογω κανεναν

δεν κρινω κανεναν

 

 

σχεδον, δεν εχω καν τι να πω.....

 

Κι εγω μια απο τα ιδια... κι οχι μονο ταρακουνημα αλλα και πολλα αλλα που μου περνουσαν απο το μυαλο... Δεν ξερω αν με κανει κακια μανα αυτο, ισως να ειμαι η χειροτερη των χειροτερων.. Αυτο που ξερω ειναι πως μετα απο την ταλαιπωρια της γεννας, την αυπνια, την κλεισουρα μες στο σπιτι, το τελειωτικο χτυπημα ηρθε οταν το παιδι νοσηλευτηκε δυο φορες στο Παιδων. Ερχομουν σπιτι για να κανω ενα μπανιο και να τεντωσω λιγακι το κορμι μου και δεν εβλεπα την ωρα να γυρισω πισω. Οταν ομως ημουν εκει, ημουν επιπροσθετο προβλημα στο παιδι, μιας και φωναζα σε 3 μηνων βρεφος να πιει το γαλα του και να σταματησει τα σκερτσα γιατι με κουρασε.... :shock:

Ειμαι μια απο αυτες που πηραν τηλεφωνο στο 1056 (χαμογελο του παιδιου) για να ζητησει ψυχολογικη υποστηριξη μονο και μονο για να μη φερομαι αλλο ετσι στο παιδι που περναει ηδη πολλα απο μονο του... Πολλες συνεδρειες αργοτερα ειδα καποιο φως, αν και υπαρχουν μερες που βαζω μπροστα στον αντρα μου και φευγω για να μην ξαναγυρισουμε στο γνωστο "φτου κι απ' την αρχη"..

Το οτι αναζητησα βοηθεια και δεν εφτασα στο σημειο να σκοτωσω το παιδι μου οπως αυτη η γυναικα δεν με καθιστα καυτερη μανα απο εκεινη. Θα μπορουσα να αποφυγω πολλα πραγματα. Θα ηθελα να ημουν οπως εκεινες οι γυναικες που γεννανε και ολα ειναι ροδινα και που δεν χανουν την υπομονη τους... Τις ζηλευω και τις συγχαιρω!

Οπως ειπε και το fystikaki: Δεν δικαιολογω κανεναν, δεν κρινω κανεναν..Ας αναπαυτει η ψυχουλα αυτη που εφυγε τοσο νωρις....

[sweet_february]

καλυτερη* μανα απο εκεινη, ηθελα να γραψω!

[fistikaki]

σε εναν ιδανικο κοσμο, ισως αμεσως μετα τη γεννα θα επρεπε η λεχωνα να δεχοταν τις περιποιησεις και την αγαπη που δεχεται το νεογνο...

 

εχω την εντυπωση πως η γυναικα που μολις γεννησε, χρειαζεται εντατικη θεραπεια... εντατικη φροντιδα και κατανοηση.. αλλα το μωρο 'κλεβει' ολη την προσοχη... και εκεινη μενει στο παρασκηνιο...

 

θα ηθελα να μ αξιωσει ο Θεος να δω την κορη μου μανα... να της κραταω το χερι, οχι στην εγκυμοσυνη, οχι στη γεννα... αλλα μετα.... οταν θα χαιδευει την αδεια της κοιλια απο συνηθεια, και θα κοιταει σαστισμενη το βρεφακι που θα ρουφαει ολη της την ενεργεια κι ολονων τη προσοχη...

 

μεγαλο πακετο η λοχεια....

 

 

 

μην νομιζετε οτι θελει πολυ, για να κανει κλικ το μυαλο του ανθρωπου και να παρει τη λαθος στροφη....

[sweet_february]

Συμφωνω απολυτα! Αυτο το πραγμα που ειπες μολις, το εχω σκεφτει απειρες φορες.. Να κραταω το χερακι της ΜΕΤΑ.. Νομιζω πως τοτε θα το εχει και περισσοτερη αναγκη..

[ANABELA]

σε εναν ιδανικο κοσμο, ισως αμεσως μετα τη γεννα θα επρεπε η λεχωνα να δεχοταν τις περιποιησεις και την αγαπη που δεχεται το νεογνο...

 

εχω την εντυπωση πως η γυναικα που μολις γεννησε, χρειαζεται εντατικη θεραπεια... εντατικη φροντιδα και κατανοηση.. αλλα το μωρο 'κλεβει' ολη την προσοχη... και εκεινη μενει στο παρασκηνιο...

 

θα ηθελα να μ αξιωσει ο Θεος να δω την κορη μου μανα... να της κραταω το χερι, οχι στην εγκυμοσυνη, οχι στη γεννα... αλλα μετα.... οταν θα χαιδευει την αδεια της κοιλια απο συνηθεια, και θα κοιταει σαστισμενη το βρεφακι που θα ρουφαει ολη της την ενεργεια κι ολονων τη προσοχη...

 

μεγαλο πακετο η λοχεια....

 

 

 

μην νομιζετε οτι θελει πολυ, για να κανει κλικ το μυαλο του ανθρωπου και να παρει τη λαθος στροφη....

 

 

συμφωνω πολυ μαζι σου φυστικι.δεν μπορω να προσθεσω κατι αλλο εκτος οτι οταν μια γυναικα γεννα αυτοματως οι ορμονες της πεφτουν ραγδιαια σε κλασματα δευτερολεπτου.μονο αυτο φτανει για μια λεχωνα.

ειναι πολυ σοβαρο το θεμα κ μας αφορα ολους κ ολες!δεν πρεπει να κατακρινουμε την επιλοχειο καταθλιψη κ πραγματικα θα επρεπε να υπαρχουν ψυχολογοι στις κλινικες κ να στηριζουν τις λεχωνες!

[pwlina]

δεν πρεπει να κατακρινουμε την επιλοχειο καταθλιψη κ πραγματικα θα επρεπε να υπαρχουν ψυχολογοι στις κλινικες κ να στηριζουν τις λεχωνες!

 

Ψυχολογοι νομιζω οτι υπαρχουν αλλα εμεις πολλες φορες δεν τους θελουμε. Ειναι για καλο μας αλλα εκεινη τη στιγμη νομιζουμε οτι δεν τους εχουμε αναγκη. Επισης πολλες φορες ντρεπομαστε να τους φωναξουμε.

[fistikaki]

και περα απο την κλινικη... και μετα...

 

στο σπιτι...

[ANABELA]

Ψυχολογοι νομιζω οτι υπαρχουν αλλα εμεις πολλες φορες δεν τους θελουμε. Ειναι για καλο μας αλλα εκεινη τη στιγμη νομιζουμε οτι δεν τους εχουμε αναγκη. Επισης πολλες φορες ντρεπομαστε να τους φωναξουμε.

 

 

 

να μην χρειαστει να τους φωναξουμε.να ερχονται απο μονες τους.κ οπως ειπε κ το φυστικι κ στο σπιτι να εχουμε παρακολουθηση.

καμια γυναικα δεν πιστευει οτι εκεινη την στιγμη εχει ''προβλημα''αν το καταλαβαινε ολα θα πηγαινανε καλα κ θα προλαβαινε κ τα χειροτερα.

επισης υπαρχει κ η ντροπη κ η κατακραυγη του κοσμου.

κ να σας πω κατι κοριτσια?εμεις οι ιδιες τα δημιοργουμε αυτα.θελω να πω οτι οταν ημουν εγκυος απο πολλες γυναικες ακουγα που κριτικαρανε αλλες γυναικες που ειχανε παθει επιλοχειο.μονο κ μονο απο αυτο δεν θα το ελεγα ποτε αν το παθαινα!

[sweet_february]

Σωστα... η επιλοχειος ειναι ακομα "ταμπου"... Δεν πιστευω ομως πως γινεται επιτηδες.. Απλα ο καθενας εχει μαθει να κρινει απο τον εαυτο του και καθετι διαφορετικο πολλες φορες δεν ειναι και αποδεκτο. Αφηστε που πολλες φορες χτιζουμε "καστρα" στο μυαλο μας και λεμε αφου εγω π.χ. καταφερα και θηλασα πως οι αλλες δεν τα καταφερνουν? Αν γκρεμιστει αυτος ο κοσμος που εχει στο μυαλο της η καθε γυναικα τοτε ειναι ικανη να καταρρευσει! (Να σημειωσω πως δεν εχω κανενα προβλημα με το θηλασμο, ισα-ισα που θεωρω πως ειναι ο,τι πιο σπουδαιο μπορει να δωσει μια μητερα στο παιδι της μαζι με την αγαπη και τη στοργη, απλα εφερα ενα παραδειγμα.)

Το οτι καποιος καταφερε να βγει νικητης απο μια ιστορια, δεν σημαινει πως και οι υπολοιποι θα ακολουθησουν την ιδια πορεια. Γι' αυτο τουλαχιστον ας μην λεμε και πολλα οταν δεν ζουμε απο κοντα μια κατασταση ακομα κι αν εχουμε ζησει παρομοια σκηνικα κι εχουμε αντιδρασει αλλιως.

Ο καθε ανθρωπος ειναι ξεχωριστος και αντιδρα με γνωμονα τη δ ι κ ι α του λογικη. Αλλες φορες οφελει, αλλες παλι οχι.

[politimi]

Τραγωδία

[pwlina]

Το ελεγα κ θα συνεχισω να το λεω παντα, ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΕΙ ΤΟ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ ΤΟΥΣ. Ολοι λιγο πολυ θελουμε τη βοηθεια τους, αλλα ολοι λενε εγω δεν ειμαι τρελος για παω σε ψυχολογο, δεν ειναι ετσι τα πραγματα ομως. Ειδικα σε εμας της γυναικες που πεφτουν ολα τα βαρη, γιατι οι αντρες λιγο πολυ δεν περνανε τιποτα μπροστα σε οσα τραβαει μια γυναικα. Δε μιλαω μονο για την επιλοχειο καταθλιψη, γενικα.