Παιδια με ειδικες αναγκες

[Abbie]

Ποτε ενα παιδι που γεννηθηκε με ειδικες αναγκες καταλαβαινει οτι ειναι "διαφορετικο"? και πως πρεπει να το αντιμετωπισουμε αυτο?

[Olympia99]

Ποτε ενα παιδι που γεννηθηκε με ειδικες αναγκες καταλαβαινει οτι ειναι "διαφορετικο"? και πως πρεπει να το αντιμετωπισουμε αυτο?

 

Εγω καταλαβα οτι και δεν παει καλα με τον γιο μου οταν εφτασε τρια χρονων.

Αν και απο μωρο ειχε διαφορετικη συμπερηφορα απο τα αλλα παιδακια.

Απο νεογνο ηταν παντα γκρινιαρης και υπερκινητικος.

Μεχρι τα τρια του χρονια δεν ελεγε ουτε μια λεξη, καθοταν στον καναπε και εκανε μπρος πισω, τον ευχαριστουσε να γυρναει σβουρες γυρω απο τον εαυτο του και αλλα πολλα που τωρα δεν τα θυμαμαι.

Τωρα το πως το αντιμετωπιζουμε, πηγε σε ειδικο παιδικο σταθμο, τωρα παει σε ειδικο σχολειο, κανει λογοθεραπειες, παλιοτερα καναμε και εργοθεραπειες.

Κανουμε πολυ συχνα επαναληπτικες εξετασεις για να βλεπουμε την προοδο που κανει.

Ποιο ειναι το δικο σου προβλημα;

[almak]

Ποτε ενα παιδι που γεννηθηκε με ειδικες αναγκες καταλαβαινει οτι ειναι "διαφορετικο"? και πως πρεπει να το αντιμετωπισουμε αυτο?

Μήπως εννοείς πότε το ίδιο το παιδί καταλαβαίνει πως είναι διαφορετικό από τους άλλους??????

[almak]

Εγω καταλαβα οτι και δεν παει καλα με τον γιο μου οταν εφτασε τρια χρονων.

Αν και απο μωρο ειχε διαφορετικη συμπερηφορα απο τα αλλα παιδακια.

Απο νεογνο ηταν παντα γκρινιαρης και υπερκινητικος.

Μεχρι τα τρια του χρονια δεν ελεγε ουτε μια λεξη, καθοταν στον καναπε και εκανε μπρος πισω, τον ευχαριστουσε να γυρναει σβουρες γυρω απο τον εαυτο του και αλλα πολλα που τωρα δεν τα θυμαμαι.

Τωρα το πως το αντιμετωπιζουμε, πηγε σε ειδικο παιδικο σταθμο, τωρα παει σε ειδικο σχολειο, κανει λογοθεραπειες, παλιοτερα καναμε και εργοθεραπειες.

Κανουμε πολυ συχνα επαναληπτικες εξετασεις για να βλεπουμε την προοδο που κανει.

Ποιο ειναι το δικο σου προβλημα;

Olympia99 Έχετε κάποια διάγνωση ???

Είστε Ελλάδα ή Γερμανία?

Πόσο χρόνων είναι τώρα το παιδάκι ?????

[Olympia99]

Olympia99 Έχετε κάποια διάγνωση ???

Είστε Ελλάδα ή Γερμανία?

Πόσο χρόνων είναι τώρα το παιδάκι ?????

 

Ζουμε στη Γερμανια ευτυχως εδω τα αντιμετωπιζουν καλυτερα τετοια θεματα.

Μας εχουν αποκλεισει την πιθανοτητα του αυτισμου, αλλα διεγνωσαν διανοητικη καθηστερηση.

Τωρα ειναι 6 ετων και τα τελευταια δυο χρονια εχει κανει τρομερη προοδο.

[almak]

οκ

Το θέμα της νοητικής στέρησης έχει αποδειχθεί με κλινικές εξαιτάσεις ???? πχ ευθραυστα Χ , dna , και δεν ξέρω εγώ τι άλλο κάνουν από εξαιτάσεις ???

[Olympia99]

Μήπως εννοείς πότε το ίδιο το παιδί καταλαβαίνει πως είναι διαφορετικό από τους άλλους??????

 

Εχεις δικιο εγω δεν καταλαβα την ερωτηση της abbie.

Παντως εμενα ο γιος μου δεν νομιζω οτι εχει καταλαβει ακομα οτι ειναι διαφορετικος απο τα αλλα παιδια.

[Olympia99]

οκ

Το θέμα της νοητικής στέρησης έχει αποδειχθεί με κλινικές εξαιτάσεις ???? πχ ευθραυστα Χ , dna , και δεν ξέρω εγώ τι άλλο κάνουν από εξαιτάσεις ???

 

Εχουμε κανει μαγνητικη στον εγκεφαλο, εγκεφαλογραφημα, δυο φορες γενετικες εξετασεις, ολες τις βιολογικες και δεν ξερω κι εγω ποσες ακομα, αλλα δεν του εχουν βρει τιποτα, ολες ειναι καθαρες.

Δεν ξερω απο που εχει προελθει το προβλημα.

[almak]

Με αυτά που μου λες δεν μπορώ να καταλάβω πώς αποκλείουν την περίπτωση αυτισμού .

Το να λένε νοητική στέρηση θα πρέπει μέσα από κάποιο τεστ που κάνουν εργοθεραπευτές ή παιδοψυχολόγοι ( αν δεν κάνω λάθος) να βρίσκουν ότι το παιδί είναι πίσω.

Από την άλλη και απ΄όσο ξέρω τα παιδιά με νοητική στέρηση όλο και κ΄τι έχουν που εντοπίζεται στις γεννετικές εξαιτάσεις......................εκτός κι αν είχατε κανένα θέμα κατα την διάρκεια της γένας! Αυτό το τελευταίο δεν γνωρίζω αν αποδυκνίεται με εξαιτάσεις κατόπιν εορτής βέβαια.

Τεσπα.

Ότι και να είναι ,δύναμη και το κεφάλι ψηλά διότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και έχουμε και πολλές χαρές που μας περιμένουν στις γωνίες.

[Olympia99]

Με αυτά που μου λες δεν μπορώ να καταλάβω πώς αποκλείουν την περίπτωση αυτισμού .

Το να λένε νοητική στέρηση θα πρέπει μέσα από κάποιο τεστ που κάνουν εργοθεραπευτές ή παιδοψυχολόγοι ( αν δεν κάνω λάθος) να βρίσκουν ότι το παιδί είναι πίσω.

Από την άλλη και απ΄όσο ξέρω τα παιδιά με νοητική στέρηση όλο και κ΄τι έχουν που εντοπίζεται στις γεννετικές εξαιτάσεις......................εκτός κι αν είχατε κανένα θέμα κατα την διάρκεια της γένας! Αυτό το τελευταίο δεν γνωρίζω αν αποδυκνίεται με εξαιτάσεις κατόπιν εορτής βέβαια.

Τεσπα.

Ότι και να είναι ,δύναμη και το κεφάλι ψηλά διότι έχουμε πολύ δρόμο μπροστά μας και έχουμε και πολλές χαρές που μας περιμένουν στις γωνίες.

 

Σου ειπα εχει κανει πολλες εξετασεις, επισης τον εχουν κανει αυτα τα τεστ που λες, ειδικοι παιδοψυχολογοι.

Τωρα στο θεμα της εγκυμοσυνης και της γεννας, δεν ειχα κανενα προβλημα. Δεν μπορει να εγινε κατι στη γεννα και να μην το πηρα χαμπαρι.

Νομιζω οτι εχω πολυ δυναμη ακομα, γενικα το πηρα πολυ ψυχραιμα απο την αρχη και ασχολουμαι πολυ με αυτο το θεμα.

Σε ευχαριστω για το ενδιαφερον σου.

[elenik]

Abbie λογικα οταν αρχιζει να κοινωνικοποιειται το αντιλαμβανεται. Οταν ενταχθει σε σχολικο περιβαλλον θα του το πουν και αλλα παιδια (τα οποια κριτικαρουν και σχολιαζουν οτιδηποτε εξω απο τα νερα τους δυστυχως) . Καλο ειναι να ειναι προετοιμασμενο ενα παιδι ωστε να ξερει να το χειριστει οσο το δυνατον καλυτερα.

[marin]

Ποτε ενα παιδι που γεννηθηκε με ειδικες αναγκες καταλαβαινει οτι ειναι "διαφορετικο"? και πως πρεπει να το αντιμετωπισουμε αυτο?

 

Συνήθως το συνειδητοποιούν κοντά στην εφηβεία.

Ο καλύτερος τρόπος είναι να του μιλήσει ένας θεραπευτής του, τον οποίο το παιδί εκτιμάει και συμπαθεί.

[Abbie]

Ποτε ενα παιδι που γεννηθηκε με ειδικες αναγκες καταλαβαινει οτι ειναι "διαφορετικο"? και πως πρεπει να το αντιμετωπισουμε αυτο?

 

Sorry, εγω μαλλον δεν το διατυπωσα σωστα... αυτο που ρωταω ειναι ποτε το ιδιο το παιδι καταλαβαινει οτι κατι δεν παει καλα με τον εαυτο του.

 

Στην δικη μας περιπτωση ο γιος μου γεννηθηκε με προβλημα στα νεφρα - το αποτελεσμα ειναι οτι εχει δυο πλαστικα σωληνακια να βγαινουν απο το σωμα του, δεν τρωει οπως τα αλλα παιδια, και καθε βραδυ πρεπει να τον συνδεουμε σε μηχανημα αιμοκαθαρσης.

 

Εχω την εντυπωση οτι εχει αρχισει να καταλαβαινει οτι κατι δεν παει καλα, παροτι σε ολη την ζωη του δεν εχει γνωρισει κατι διαφορετικο. Οταν νευριαζει τραβαει τα σωληνακια, οταν στεναχωριεται βαζει το χερι στην κοιλιτσα του για να τα βρει... δεν ξερω αν ειναι ιδεα μου οτι αρχιζει να καταλαβαινει καποια πραγματα, αλλα εκτος απο το προβλημα με τα νεφρα του αλλο προβλημα δεν εχει, και αν και λιγο πισω στην αναπτυξη, ειναι εξυπνο παιδακι.

[miriki]

Όσο πιο νωρίς τόσο πιο καλά. Με τη βοήθεια ειδικού (ούτως ή άλλως θα έπρεπε να έχεις κάποια στήριξη εφόσον έχεις ένα παιδί με τέτοιες δυσκολίες). Λογικά το παιδί παρακολουθείται από κάποιο νοσοκομείο. Εκεί συνήθως υπάρχουν ψυχολόγοι κ.λ.π. που μπορούν να σε κατευθύνουν. Δεν ξέρω αν πρέπει να τεθεί το θέμα ως "εσύ ο διαφορετικός και οι άλλοι οι κανονικοί", αλλά "όλοι μας οι διαφορετικοί" εσύ αυτό, εγώ το άλλο.

 

Βοήθεια μπορείς να αναζητήσεις και στο κέντρο ψυχικής υγιεινής του δήμου σου.

Περισσότερα νομίζω ότι μπορεί να σου πει η kel που το κατέχει το θέμα καλά.

[Abbie]

thanks για την απαντηση miriki, σκοπευω να κλεισω ραντεβου με την ψυχολογο του νοσοκομειου - και ολα τα παιδια με νεφρικη ανεπαρκεια και οι οικογενειες τους συναντιουνται με την ψυχολογο προτου παρουν το παιδι πισω στο σπιτι. Οποτε εχουμε ηδη μιλησει και συζητησει για το θεμα. Βεβαια παει καιρος απο τοτε, ο γιος μου ηταν μολις 8 μηνων και δεν καταλαβαινε πολλα πραγματα. Θυμαμαι με ρωτησε τοτε αν πιανει τα σωληνακια και αν το ξερει οτι τα εχει, και της ειχα πει ναι.

 

Ο λογος που εβαλα το θεμα ειναι γιατι παντα ειναι καλο να ακους συμβουλες, ιδιαιτερα αν ερχονται απο γονεις. Το παιδι μου δεν εχει μια φυσιολογικη ζωη, οπως και πολλα αλλα παιδακια με ειδικες αναγκες. Ποτε ξερουμε οτι το καταλαβαινουν και πως μπορουμε να τα βοηθησουμε? Κανουμε μεγαλες προσπαθειες με τον αντρα μου, μεχρι και διακοπες τον πηγαμε με το μηχανημα. Αλλα δεν μπορουμε να του κανουμε ενα μπανακι, τον σκουπιζουμε μονο με πετσετα. Η αδερφη του παιζει στο μπανιο καθε βραδυ. Πηγαινουμε σε ενα εστιατοριο και μας ρωτανε τι θα φαει ο μικρος και λεμε τιποτα. Ειναι καθημερινα πραγματα και σιγα σιγα αρχιζει να το καταλαβαινει.

[Tintail]

Εμενα ο Γιαννης μου θα γινει 4 τον Νοεμβριο και με εχει ρωτησει καμποσες φορες και εχει πει με τον τροπο του οτι καταλαβαινει οτι δεν ειναι σαν τα αλλα παιδια...

Αυτο που κανουμε ολοι ειναι να τον επαινουμε για τα καλα και ειμαστε ειλικρινεις μαζι του. Ελπιζω οτι μεγαλωνω ενα παιδι με αυτοπεποιθηση που θα σταθει μονο του γερα στα ποδια του. Βεβαια οταν του λενε κατι, το βλεπω οτι τον πειραζει αλλα δεν κλαιει παντα... Τωρα τελευταια εχει αρχισει και το αντιμετωπιζει μονος του οταν του λενε κατι ή οταν δεν μπορει να κανει κατι.

πχ. του εχουμε πει οτι τα γυαλια του ειναι τα "ρομποτικα ματια" του και οτι τον κανουν να βλεπει καλυτερα απο τα αλλα παιδακια γιαυτο πρεπει να τα φοραει και ετσι ειναι πολυ περηφανος για τα γυαλια του.

Να σημειωσω οτι δεν εχει καποια νοητικη υστερηση ο δικος μου, ισα ισα ειναι πολυ παρατηρητικος και ετσι καταλαβε απο μονος του οτι "δεν ειναι σαν τα αλλα παιδακια" οπως μας ειπε.

Φιλικα,

Τινα

[kel]

Eπειδη καθε περιπτωση ειναι διαφορετικη (διαφορετικη αιτιολογια, χαρακτηριστικα, εκφανσεις, επιδρασεις στη λειτουργικοτητα) το ποτε θα γινει η συνειδητοποιηση του παιδιου διαφερει. Η γενικη γραμμη ειναι το παιδι να μεγαλωνει φυσιολογικα γνωριζοντας περιπου τι του συμβαινει. Αυτο γινεται εξηγωντας απλα, χωρις υπερβολες και με την καθοδηγηση των ειδικων καθε φορα που το παιδι ρωταει να μαθει για τον εαυτο του. Σε καθε περιπτωση η ομαδα που παρακολουθει το παιδι δινει οδηγιες για το τι λεμε πως απανταμε και πως παρουσιαζουμε το καθετι στο παιδι. Εννοειται οτι ο παιδοψυχολογος της ομαδας παιζει καθοριστικοτατο ρολο .