Γιατι οι Ελληνες δεν πανε διακοπες με την οικογενεια ?

[μαρακικ]

φιλες μου προσωπικα οπου και αν εχω παει παντα εχω και την κορη μου μαζι.εγω την ταξιδευω 600 χιλιομετρα για να παμε στο πατρικο του αντρα μου απο 40 ημερων,9 μηνων την πηρα 2ημερο στη Βουλγαρια.καποτε σην Παρο γνωρισα μια Γερμανιδα που ειχε μαζι και το μωρακι της (νομιζω 3 μηνων)και εμενε σε καμπινγκ.δεν μου κανει την τρομερη εντυπωση πλεον.προσωπικα φροντιζω να ναι ασφαλη το νινι μου τοσο στο ταξιδι οσο και στην παραμονη.τωρα ετοιμαζουμε μεγαλυτερο ταξιδι (μαλβιδες)και φυσικα μαζι και η Κορινα.βεβαια οταν θα παμε θα ναι 3 ετων ποιο συνενοησημη.προσωπικα η γνωμη μου ειναι πως αν οι γονεις ειναι καλα προετιμασμενοι,φροντιζουν την παραμονη του παιδιου να ναι ανετη γιατι να μην το παρουν μαζι?οπου και να πανε!

[ΜΑΡΙΤΑ]

Γειά σου Μαριτα..

Και τα μωράκια μας θέλουν διακοπές:-P:-P

 

Εννοείται Ακαμάτρα μου! Εχουν τεράστια ανάγκη τους γονείς τους που τους στερούνται όλο το χρόνο με τις δουλειές τους! Γι' αυτό και για εμένα είναι αυτονόητο ότι θα πάω με το μωρό μου διακοπές!

 

Απλά δε θέλω να κρίνω και αυτούς που πάνε μόνοι τους! Απ' το να πάνε με τα παιδιά τους και να είναι όλο νεύρα, καλύτερα να πάνε μόνοι τους, να ξεκουραστούν και γυρίσουν με όρεξη και κέφι για τα παιδιά τους!

[akamatra]

Εννοείται Ακαμάτρα μου! Εχουν τεράστια ανάγκη τους γονείς τους που τους στερούνται όλο το χρόνο με τις δουλειές τους! Γι' αυτό και για εμένα είναι αυτονόητο ότι θα πάω με το μωρό μου διακοπές!

 

Απλά δε θέλω να κρίνω και αυτούς που πάνε μόνοι τους! Απ' το να πάνε με τα παιδιά τους και να είναι όλο νεύρα, καλύτερα να πάνε μόνοι τους, να ξεκουραστούν και γυρίσουν με όρεξη και κέφι για τα παιδιά τους!

Καλά κάνεις. πολλές φορες τα νευρα κουρέλια από την κουραση. Την πρώτη χρονιά που δεν ξέραμε τι να προσέξουμε γυρίσαμε κατάκοποι:p:p

και είπαμε ότι μάλλον δε θα ξαναπάμε... αλλά μέσα από τα λάθη μαθαίνεις....

[DaF]

εγώ νομίζω ότι σε σχέση με το "γιατί προτιμάνε τους παππουδογιαγιάδες και μετά το ζευγάρι παει μόνο του διακοπές" ενώ οι 'ξένοι' πάνε ..πακέτο, έχει να κάνει με δύο πράγματα ..

 

πρώτον την ελληνική κουλτούρα, όπου οικογένεια δεν είναι μόνο ο μπαμπάς και η μαμα, αλλά και ο παππούς, η γιαγιά, οι θείοι, τα ξαδέρφια και παει λέγοντας, οπότε εμπιστευόμαστε τα παιδιά μας σε αυτούς...και δεύτερον, όλο το χρόνο το ζευγάρι δουλέυει και φροντίζει τα παιδιά, δεν υπάρχει (τώρα πάει κάτι να γίνει) η ευελιξία στις γονεϊκές άδειες όπως στην Δυτ.ευρώπη πχ..ούτε και η απασχόληση των παιδιών όλη μέρα στο σχολείο από τις 9-5..οπότε γιατί να μην ξεκουραστούν οι γονείς και μόνοι τους;

 

δεν νομίζω ότι είμαστε καλομαθημένοι, είναι απλά θεμα παραδοσης και συνθηκών ζωής.

 

και μια χαρά μου φαίνεται να περνάνε τα παιδάκια με όλους τους παραπάνω κάποιες από τις διακοπές τους κ όχι μόνο με τους γονείς, έχουν έτσι και άλλα σημεία αναφοράς και ξεφεύγουν από το στενό οικογενειακό περιβάλλον των 3 άντε των 4 ατόμων (γονείς+1ή 2 παιδιά)

 

το αλλο που λετε για το εξωτερικό...οι δυτικοευρωπαίοι έχουν παράδοση αποικιοκρατιών, όχι κ τόσο μετανάστευσης όπως οι έλληνες, οπότε το ταξιδι στο εξωτερικό είναι εξαρχής ψυχαγωγία. Νομίζω ότι ο Έλληνας δύσκολα θα θελήσει να κοιμηθεί σε ξενώνα με την οικογένειά του, ή θα κάνει ακόμα και κάμπινγκ, δεν υπάρχει ως κουλτούρα. Τωρα δημιουργούνται οι συνθήκες και αρκετα νεα ζευγαρια το κανουν. Συνεχίζεται όμως η επιστροφή στο χωριό (ρίζες) να είναι ο κύριος προορισμός...

 

επίσης διαφωνώ με αυτό που είπατε στην αρχή ότι το 40ήμερο είναι υπερβολή, δεν υπάρχουν πια οι αρρώστιες που θα έβλαπταν τη λεχωνα και το μωράκι, ναι σύμφωνοι, αλλά η λοχεία σε πολλούς πολιτισμούς -και στον δικό μας -θεωρείται μεταβατική περίοδος με ότι αυτό συνεπάγεται (περισσοτερη φροντίδα, ανάπαυση κτλ)

κατι που είναι παραδοσιακό δεν ειναι απαραιτητα κακό!

[Dawn]

Όπως είπε και μια φίλη που ζει στο εξωτερικό, οι ξένοι πιστεύουν ότι με τη γέννηση του παιδιού δεν τελειώνει η ζωή των γονιών, αντίθετα αρχίζει. Αυτή τη νοοτροπία δεν πρόκειται ούτε σε χίλια χρόνια να την αποκτήσουμε.

[ΝΤΙΝΤΙ]

Όπως είπε και μια φίλη που ζει στο εξωτερικό, οι ξένοι πιστεύουν ότι με τη γέννηση του παιδιού δεν τελειώνει η ζωή των γονιών, αντίθετα αρχίζει. Αυτή τη νοοτροπία δεν πρόκειται ούτε σε χίλια χρόνια να την αποκτήσουμε.

 

δεν ξερω κανεναν μα κανεναν δικο μου ανθρωπω και γενικα φιλο που να υποστηριζει κατι τετοιο..............αν ειναι δυνατον ...

 

αν ηταν να εχουμε τετοιες αντιληψεις σαν λαος μαλλον δεν θα καναμε παιδια

 

μαλλον η φιλη σου στο εξωτερικο δεν εχει ζησει και πολυ εδω

(χωρις κακη προθεση ειναι οσα γραφω ετσι μην παρεξηγηθουμε παλι)

[politimi]

Όπως είπε και μια φίλη που ζει στο εξωτερικό, οι ξένοι πιστεύουν ότι με τη γέννηση του παιδιού δεν τελειώνει η ζωή των γονιών, αντίθετα αρχίζει. Αυτή τη νοοτροπία δεν πρόκειται ούτε σε χίλια χρόνια να την αποκτήσουμε.

 

Και λίγα λες. .

 

Για να καταθέσω και εγώ την βαρύτιμη () γνώμη μου

εμείς μέχρι να αποκτήσουμε τον παίδαρο μας , πηγαίναμε εξωτερικό.Μέχρι στιγμής δεν το τολμήσαμε, γιατί είχα ενα άγχος μην χρειαστεί γιατρός για κάποιο λόγο και δεν ξέρουμε where the 4 going στην ξενυτιά. Πέρυσι περάσαμε και 4-5 βρογχιολίτιδες με spray κοκ..

Αλλά π.χ. στις ΗΠΑ που ζει μέλος της οικογένειας μου και νοιώθω περισσότερο ασφαλής, πάω.(τωρα είναι και 1 1/2 έτους)

 

Γενικότερα διακοπές χωρίς τον μικρό δεν πάμε, είμαστε πακετάκι εδω και ενάμιση χρόνο και μας αρέσει.Θέλαμε οικογένεια και τώρα που την έχουμε δεν θα μοιραζόμαστε τις χαλαρές μέρες του χρόνου μεταξύ μας?

Έχουμε πάει σε νησιά απο πέρυσι σε βουνά λαγκάδια κτλ

 

 

Αναφορικά με την κουλτούρα των εστιατόρων/καφέ στην όμορφη χώρα μας πολύ δεν φέρνουν σερβίτσιο / ποτήρι με νερό καν για τον μικρό!! Αλλού μόλις κάτσει το παιδακι στο τραπέζι του προσφέρουν χάρτινο σουπλά με σκίτσα για να ζωγραφίσει και διάφορα άλλα.

Αυτή είναι η όμορφη αντιμετώπιση προς το λιλιπούτειο πελάτη και είναι όλοι ευχαριστημένοι.

 

Τέλος δεν είναι λίγοι οι γονείς που βολέυονται αφήνοντας τα μικρά στην γιαγιά κλέβοντας λίγο χρόνο για εκείνους- αν το χρειάζονται με γειά τους , είναι μικρό σε σχέση με τόσα λάθη που μπορεί να κάνει ένας γονιός..

(sorry για την φλυαρία)

[peony]

Όπως είπε και μια φίλη που ζει στο εξωτερικό, οι ξένοι πιστεύουν ότι με τη γέννηση του παιδιού δεν τελειώνει η ζωή των γονιών, αντίθετα αρχίζει. Αυτή τη νοοτροπία δεν πρόκειται ούτε σε χίλια χρόνια να την αποκτήσουμε.

 

Για τους ξένους δεν ξέρω, εγώ πάντως ώς και τον 4ο τουλάχιστον μήνα μετά τον τοκετό ένιωθα ότι όντως είχε τελειώσει η ζωή μου (κάτι οι ορμόνες, κάτι η κούραση...). Και σωστό ήταν - η ζωή μου όπως την ήξερα είχε όντως τελειώσει, απλώς τώρα μου αρέσει τρελά ο νέος τρόπος ζωής μου - μας. Μια γνωστή (η οποία μάλιστα πηγε 2 βδομάδες διακοπές μόνη της όταν το μωρό ήταν 3 μηνών - εγώ δεν θα μπορούσα να το κάνω αλλά αυτή ήθελε, μπόρεσε και το έκανε), πχ λέει ακόμη ότι τι καλά που έζησε τη ζωή της πριν κάνει παιδί.

 

Απλώς θέλω να καταλήξω ότι από την εμπειρία μου υπάρχει η αντίληψη ότι η καλοπέραση των γονιών είναι αδύνατη με παιδιά και μάλιστα πολύ έντονα.

[evi_mik]

Το αγαπημένο μου θέμα!

Ένα ζήτημα πάνω στο οποίο έχω διαφωνήσει πολλές φορές με τον άντρα μου.

Εγώ είμαι της άποψης ότι πέρνουμε το παιδί παντού μαζί μας...

ο σύζυγος από την άλλη με το που γεννήθηκε το παιδί μου πέταξε την ατάκα

"Τώρα έχουμε παιδί" (την είχα ακούσει και από αλλού και ήξερα από που προερχόταν)

Ναι έχουμε παιδί και τί θα σταματήσουμε να ζούμε? Όχι, είμαστε μια οικογένεια και είμαστε όλοι μαζί και θα προσαρμοστούμε κι εμείς στις ανάγκες του παιδιού μας και το παιδί μας στις ανάγκες τις δικές μας για να μπορούμε όλοι μαζί να ζούμε πράγματα, καταστάσεις, όμορφες μοναδικές στιγμές.

Όταν ο Γιώργος ήταν 20ημερών έκανε το πρώτο του ταξίδι από τη Θεσσαλονίκη στην Αθήνα (να μην αναφέρω το τι άκουσα...) 4μηνών το δεύτερο, 8μηνών το τρίτο, 9μηνών μπήκε σε τρένο για πρώτη φορά και τώρα πια έχουμε χάσει το μέτρημα, 12μηνών κάναμε όλοι μαζί τις πρώτες μας διακοπές. Εξορμίσεις σε πολλά μέρη και το μωρό πάντα μαζί, πορείες σε μονοπάτια, ορκομωσίες φίλων και συγγενών σε άλλες πόλεις... Την Ελλάδα την οργώνουμε κανονικά κυρίως γιατί ο σύζυγος δεν μπορεί να με σταματήσει..

Από το 2007 που γέννησα δεν έκανα κανένα ταξίδι στο εξωτερικό (το 2006 μέσα σε 4 μήνες έκανα μόλις 5) γιατί ο άντρας μου αρνούνταν να πάρουμε μαζί το μωρό και εγώ αρνούμουν κατηγορηματικά να τον αφήσω. Τον άφησα για πρώτη φορά φέτος το Πάσχα για 5μέρες στους γονείς μου για να κάνουμε ένα ταξίδι στη Βαρκελώνη (δεν το ήθελα καθόλου και σε κάθε ευκαιρία του τόνιζα ότι θα μπορούσαμε να έχουμε και το μικρό μαζί μας)

Φέτος το καλοκαίρι αποφάσισα να πάω το παιδί στο χωριό, στους γονείς μου. Έγω είχα δουλειά και θα έπρεπε να τον κουβαλάω κάθε μέρα μαζί μου σε μια οικοδομή που έκανα επίβλεψη... οπότε θεώρησα ότι θα ήταν καλύτερα για το παιδί μου να μείνει στο χωριό (1300μ. υψομετρο) στη δροσούλα του, την άπλα του, τον κήπο, το δάσος, τα ξαδέρφια... και εγώ ήμουν στο πήγαινε-έλα μια βδομάδα εδώ μια εκεί.

Το 15Αύγουστο τον πήραμε με το μπαμπά του και πήγαμε διακοπές όλοι μαζί. Μπήκε πρώτη φορά σε βάρκα του rafting και κάναμε μια διαδρομή για 20λεπτά. Ξετρελάθηκε κι αυτός κι εμείς, κι εμείς όχι τόσο για το rafting γιατί έχουμε κάνει και μεγαλύτερες και πιο δύσκολες διαδρομές αλλά γιατί είχαμε την ευκαιρία να το χαρούμε μαζί με το παιδί μας.

Θεωρώ ότι μέσα από αυτά τα βιώματα το παιδί ωριμάζει, έρχεται σε επαφή με καινούργια πράγματα, βλέπει τους γονείς του και αφομοιώνει συμπεριφορές, σου δύναται η ευκαιρία σα γονιός να μιλήσεις για πράγματα στο παιδί σου που μέσα σε 4τοίχους θα τα έβλεπες ίσως μόνο σε βιβλία.

Η εμπειρίες που ζεις με το παιδί σου και το πόσο δένεσε αξίζουν κάθε κούραση.

Έγραψα πολλά, θα κλείσω εδώ προς το παρόν...

[mmdad]

Για μας η Ελλαδα ειναι εξωτερικο! Χα! Χα! Οποτε ερχομαστε αλλα εχουμε παει και ενα τριημερο στην Ιταλια σε αγροτοτουρισμο μαλιστα (κρυοο τις αρκουδας μαρτη μηνα). Γενικα νομιζω οτι τα μωρα οσο πιο μικρα τοσο λιγοτερο ταλαιπωρουνται. Οι γονεις αλλο..

Παντως διακοπες στο εξοχικο θα κανουμε του χρονου με το καλο (φετος γεννησα το δευτερο μεσα Ιουλιου). Τα ταξιδακια τα κοψαμε γιατι πειραμε δανειο για σπιτι και οχι για τα παιδια...

[MarcoPolo]

Βρε κοριτσια δικιο εχετε και εγω ανηκω στις μαμαδες που ειμαι συνεχεια με τον γιο μου παντου, αλλα με την μικρη εμπειρια που εχω μεχρι τωρα παιζει ρολο και ποσο βολικο ειναι το παιδακι. Γιατι εμενα δεν με πειραζει να κουβαλησω μαζι και ολο το σπιτι αλλα ο μικρος μου πριν λιγο καιρο που φυγαμε για λιγες ημερες ενω ηταν 4 παρα μηνων δεν νομιζω να το χαρηκε. Με το που φυγαμε απο το σπιτι μας σταματησε να κανει κακα σταματησε να τρωει σωστα και ολη την ημερα ηταν μεσα στα νευρα. Στον ηλιο και ελαχιστα να καθοταν τον ενοχλουσε και γενικα βγηκε απο την ρουτινα του με αποτελεσμα να ειναι ιδιαιτερα εκνευρισμενος και να μας βγουν οι διακοπες ξινες.

 

Τωρα ναι αν εχεις ενα βολικο παιδακι που δεν δημιουργει κανενα προβλημα γιατι να μην πας οπουδηποτε. Ακομα και οταν επιστρεψαμε σπιτι του πηρε μερες να ηρεμησει και να μπει σε ενα προγραμμα. Οσο για διακοπες με παιδι σε νησι και εγω δεν θα το τολμαγα γιατι την εχω πατησει στο παρελθον πολυ σοβαρα. Ειχα παει στη Σιφνο και συνεβει κατι σοβαρο δεν υπηρχε γιατρος της προκοπης να το αντιμετωπισει και εμεινα σε εναν καναπε 6 ωρες πεταμενη μεσα στο καραβι επιστρεφοντας. Το αστειο εφτασα Αθηνα καποια στιγμη και ο Καπετανιος ειχε ειδοποιησει απο τη Σιφνο οτι χρειαζεται ασθενοφορο και δεν ηρθε ποτε. Το καραβι αδειασε τα φωτα εσβησαν οι καθαριστριες καθαριζαν και εγω με εναν αντρα πανικοβλητο να παιρνει το ΕΚΑΒ και να βριζει. Το αυτοκινητο μας το ειχαν αφησει εκτος καραβιου γιατι δεν χωραγε επειδη ημασταν εκτακτοι επιβατες.

 

Αν οι ξενοι που ερχονται στην Ελλαδα στα νησια με τα παιδια τους γνωριζαν οτι μπορει να εχουν τετοια περιθαλψη ανα τους συμβει κατι νομιζω θα το ξανασκεφτοντουσαν. Ο αντρας μου επαθε τετοιο πανικο τοτε που ακομα μου λεει σε νησι ποτε μεχρι να μεγαλωσει ο Μαριος. Μονο αν ειναι μεγαλο νησι με πανεπιστημιακο νονοκομειο.

[evi_mik]

Εγώ πάντως από φέτος έχω αρχίσει να συζητάω τις διακοπές μας για του χρόνου, μαζί και με τη μικρή μας που θα είναι περίπου 8μηνών, ή road trip στα παράλια της αδριατικής (Dubrovnic κλπ) ή Χάλκη.

 

Πάντως αυτό με το βολικά παιδιά, ας πούμε ότι είναι έτσι.

Έχω φίλη που έχει τρία παιδιά, και πάει παντού και με τα τρια, ήταν τόσο τυχερή που της έκατσαν και τα τρία παιδάκια της βολικά??? Πραγματικά δεν ξέρω...

[dora]

Δεν πιστευω πως το αρχικο ποστ ισχυει και πως οι ελληνες δεν πανε διακοπες μαζι με τα παιδια τους.

Πανε.. τωρα το που πανε ειναι αλλο θεμα.. Καταρχην εχει να κανει με το που εχει συνηθισει κανεις να πηγαινει διακοπες.. Πχ εγω δεν εχω παει ποτε μου στο εξωτερικο. Αν αποφασισω να παω για πρωτη φορα λογικο δεν ειναι να αφησω το παιδι πισω αφου θα παω να κανω κατι πρωτογνωρο και για μενα? Η evi πιοπανω λεει οτι εκανε rafting με το μικρο.. εγω δενε χω κανει μονη μου ποτε.. πως θα παρω το παιδι μου να κανω κατι τετοιο?Απο την αλλη το να παω διακοπες σε ενα ελληνικο νησι μου φαινεται οικειο οποτε το παιδι θα το παρω μαζι μου. Εχει αν κανει με το πως εχει συνηθισει ο αλλος.. Αν για σενα κατι ειναι "ρουτινα" θα το κανεις και με το παιδι σου.. Αν οχι τοτε δυσκολα θα αποφασισεις να παρεις και το παιδι μαζι σου.

Οι περισσοτεροι ξενοι εχουν συνηθισει να πηγαινουν διακοπες στο εξωτερικο.. ειναι η νοοτροπια ετσι. Γι αυτο βλεπεις πχ και κανει διακοπες στην Ελλαδα καποιος που εει το μισο απο το δικο σου εισοδημα και αναρωτιεσαι "καλα ρε πως ερχεται αυτος και καθεται 20 μερες στην Ελλαδα και γω με το ζορι ηρθα στο νησακι για μια βδομαδα". Ας μην ξεχναμε και την διαφορα στις τιμες.. Και ας μην ξεχναμε οτι αυτος μπορει να μαζευει λεφτα ολο το χρονο για να το κανει, καθως καθεται στο σπιτι του οταν εμεις βγαινουμε εξω και χαλαμε τα λεφτα μας 3 και 4 φορες την βδομαδα.. Τα ξαδελφια μου απο την Αυστραλια ερχονται τουλαχιστον μια φορα στα 2 χρονια στην Ελλαδα (ολη η οικογενεια μαζι) και καθονται για ενα μηνα και σε αυτο το μηνα αν εξαιρεσεις μια βδομαδα που την διαθετουν να δουν τα σογια, τον υπολοιπο τον περνανε σε διαφορα νησια.

Ομως παραδεχονται οτι ολο το χρονο η μονη τους διασκεδαση ειναι γαμοι και βαφτισεις (δηλαδη τσαμπε) και μια φορα το μηνα στην ελληνικη ταβερνα. αντε και ενα σινεμα μια στο τοσο.

Τους κανει και εντυπωση κιολας που εμεις βγαινουμε καθε μερα για καφε και ειδικα το καλοκαιρι και για φαγητο εξω (ακομα και το σουβλακι στο χερι φαγητο-εξω το θεωρουν, κι ας μην τα μετραμε εμεις τα 2 ευρω)

Επισης ο ξενος δεν νοιαζεται για το τι θα φαει το παιδι του και αν θα φαει..

Θυμαμαι χαρακτηριστικα περυσι στη ζακυνθο ζευγαρι Αγγλων με παιδακι στην ιδια ηλικια με τον δικο μου.. εγω ειχα επιστρετευσει τη μανα της κοπελας που ειχε το ξενοδοχειο και μου μαγειρευε σουπες για τον μικρο και αυτη ταιζαν το παιδι τους τοστ και πατατακια. Επιναν στο παιδι γαλα-νουλακ το οποιο ειδαμε πολλες φορες να το φτιαχνουν με παγωμενο νερο (εννοειτε δεν το επινε ο μικρος) και μπορει να το ειχαν 2-3 ωρες στον ηλιο στην πισινα και μετα να το δινουν στο παιδι να το πιει.

τα βραδυα και οι δυο ντιρλα στο μπαρ και ο μικρος να τρεχει πανικοβλητος διπλα απο την πισινα κλαιγοντας και σημασια καμια..

[MarcoPolo]

Και ομως υπαρχουν και παιδακια που δεν προσαρμοζονται ευκολα. Και εγω με τη λογικη να ειμαστε ολοι μαζι ξεκινησαμε να παμε λιγες ημερες στο εξοχικο αλλα ελα που το παιδι δεν προσαρμοστηκε ευκολα με αποτελεσμα να του κανουμε τεσσερα κλισματα γιατι σταματησε να κανει κακα μονο του απο την ημερα που φυγαμε απο το σπιτι. Ισως τελικα να παιζει ρολο η ηλικια του παιδιου που ταξιδευει και ποσο ευκολο ειναι στις προσαρμογες.

[evi_mik]

Και ομως υπαρχουν και παιδακια που δεν προσαρμοζονται ευκολα.

Δε διαφωνώ σε αυτό. Συμβαίνει και σε μεγάλους αυτό στο οποίο αναφέρεσαι.

Προφανώς δεν είναι όλα τα παιδάκια το ίδιο. Προφανώς δεν είναι και όλα το ίδιο ζωηρά επίσης. Όταν όμως είναι μέσα σε μία οικογένεια, μια ομάδα μαθαίνουν όλα τα μέλη να ζουν μαζί. Εγώ δεν θέλω να ζήσω για τα παιδιά μου, θέλω να ζήσω με τα παιδιά μου.

Από την άλλη αν το παιδί που παρουσιάζει την όποια δυσκολία είναι το τρίτο, θα στερήσεις τις διακοπές και από τα άλλα δύο? ή θα πας με τα δύο και θα αφήσεις το τρίτο πίσω? Γιατί κι εμένα ο καλός μου μου λέει ότι όταν ο Γιώργος φτάσει στα 4-5 θα είναι σε θέση να έρθει μαζί μας στο εξωτερικό. Και το 2ο που θα είναι 2,5 τι θα το κάνουμε? Θα το αφήσουμε στους παππουδογιαγιάδες? Διαφωνώ σε αυτό. Και τον επόμενο χρόνο αν έχω 3, θα αφήσω τα 2 και θα αρχίσω να τα πέρνω μαζί μου τα παιδιά μου ένα ένα... Τι ομάδα θα είμαστε... Τι εντύπωση θα σχηματίσει το 2ο παιδάκι μου αν το αφήνω πίσω στην γιαγιά και πέρνω μόνο το πρώτο?

Φτάνει σε ένα παιδί η δικαιολογία ότι είναι μικρό και όταν μεγαλώσει...?

 

dora, σχετικά με τις δραστηριότητες που αναφέρεις θα συμφωνήσω μαζί σου. Θεωρώ ότι το εξωτερικό δεν είναι αυτοσκοπός.

Και φυσικά ο καθένας έχει το δικό του τρόπο ζωής.

Και φυσικά δεν εννοώ ότι επειδή εγώ κάνω κάτι "extreme" πρέπει να το κάνει και κάποιος άλλος, προς θεού. Σε αυτό τον τρόπο ζωής που ο καθένας έχει επιλέξει, όμως νομίζω ότι σιγά σιγά θα πρέπει να συνηθίζουν και τα παιδάκια μας. Εμείς κάθε χρόνο μέχρι το 2006 ανεβαίναμε στον Όλυμπο. Μετά ήρθε το παιδί και αυτό σταμάτησε. Ούτε φέτος θα πάμε και μου λείπει πάααρα μα πάααρα πολύ. Δεν μας εμπόδισε όμως να βρίσκουμε μικρές διαδρομές να κάνουμε, που κι εμάς μας ευχαριστούν και το μωρό μας μπορεί να συμμετέχει και να συνηθίζει σιγά σιγά. Όλοι προσαρμοζόμαστε κι εμείς και το παιδί.

Αλλά το να πηγαίνεις διακοπές και να κουβαλάς τους παππούδες για να σε βοηθήσουν με τα παιδιά... ή να τα αφήνεις για να πας μόνος σου (ακόμη χειρότερο)...

Να βγαίνεις έξω, να πας σε μια βάπτιση, να πας για καφέ και να μην παίρνεις τα παιδιά μαζί σου για να μη βγούν από το πρόγραμμα (και καλά)...

[DALIA]

. Εμείς κάθε χρόνο μέχρι το 2006 ανεβαίναμε στον Όλυμπο. Μετά ήρθε το παιδί και αυτό σταμάτησε. Ούτε φέτος θα πάμε και μου λείπει πάααρα μα πάααρα πολύ. Δεν μας εμπόδισε όμως να βρίσκουμε μικρές διαδρομές να κάνουμε, που κι εμάς μας ευχαριστούν και το μωρό μας μπορεί να συμμετέχει και να συνηθίζει σιγά σιγά. Όλοι προσαρμοζόμαστε κι εμείς και το παιδί.

 

evi μου πως και δεν έχουμε συναντηθεί στις μικρές διαδρομές

εμείς τις ξεκινήσαμε όταν ο Θεόφιλος ήταν 1 έτους...

Η απόλαυση στα ματάκια του ήταν ολοφάνερη...

Π/Σ/Κ σε διάφορους προορισμούς στην Ελλάδα ξεκινήσαμε από πολύ νωρίς..

 

Αλλά το να πηγαίνεις διακοπές και να κουβαλάς τους παππούδες για να σε βοηθήσουν με τα παιδιά... ή να τα αφήνεις για να πας μόνος σου (ακόμη χειρότερο)...

Να βγαίνεις έξω, να πας σε μια βάπτιση, να πας για καφέ και να μην παίρνεις τα παιδιά μαζί σου για να μη βγούν από το πρόγραμμα (και καλά)...

 

συμφωνώ πολύ μ'αυτό..

 

Επίσης διαφωνώ μ'αυτό που λέει η φίλη marcopolo ότι θα φροντίζω να πάω κάπου που να έχει τουλάχιστον πανεπιστημιακό νοσοκομείο και το λέω αυτό παρόλο που την πάτησα πέρυσι στην Πάρο...αλλά παρόλα αυτά περάσαμε super..

Μ'αυτή τη λογική δεν πρέπει να πάμε πουθενά άσχετα άμα έχουμε παιδί ή όχι..

[evi_mik]

Επίσης διαφωνώ μ'αυτό που λέει η φίλη marcopolo ότι θα φροντίζω να πάω κάπου που να έχει τουλάχιστον πανεπιστημιακό νοσοκομείο και το λέω αυτό παρόλο που την πάτησα πέρυσι στην Πάρο...

Καλη μου DALIA σε όλο αυτό το θέμα δεν νομίζω ότι έχει σημασία που θα πάς.

Εγώ δεν βρίσκω καθόλου κακό αυτό που προβληματίζει την marcopolo. Ο καθένας έχει κάποια κριτήρια στην επιλογή των διακοπών του. Δεν λέει ότι δεν θα πάρει το παιδί μαζί της.

Δεν κρύβεται πίσω από τη δικαιολογία, θα ταλαιπωρηθεί το παιδί, είναι μικρό το παιδί, θα βγει από το πρόγραμμά του, κλπ κλπ δεν το παίρνω μαζί.

Νομίζω ότι πρέπει πρώτα οι γονείς να ξεπεράσουν τον εγωισμό τους και να θυσιάσουν τις "ξεκούραστες" διακοπές τους, το μεσημεριανό τους ύπνο αν χρειαστεί, το βραδυνό ποτάκι αν χρειαστεί, για να αρχίσουν να περνούν χρόνο όλοι μαζί σαν οικογένεια (σκεφτείτε λίγο κάθε πότε έχουμε αυτή την ευκαιρία).

Μετά μπορούν να κάνουν μικρά βήματα που ταιριάζουν στην ιδιοσυγκρασία τους. Κάποια στιγμή θα ξεθαρέψουν, θα δούν ότι τα πράγματα δεν είναι και τόσο δύσκολα και σιγά σιγά θα βγούν από το καβούκι τους.

Διάθεση να υπάρχει και θέληση...

[kanella]

Να βγαίνεις έξω, να πας σε μια βάπτιση, να πας για καφέ και να μην παίρνεις τα παιδιά μαζί σου για να μη βγούν από το πρόγραμμα (και καλά)...

Ρε κορίτσια όσο γι αυτό να σας πω κατι που με απασχολεί. Την άλλη Δευτέρα-ναι Δευτέρα- έχουμε μια βάφτιση το απογευμα και είμαστε καλεσμένοι και στο τραπέζι μετά. Σκέφτομαι να πάρω το μωρό, δεν έχω πρόβλημα, πάντα μαζί μου τον έχω σε ο,τι κάνουμε. Τώρα όμως είναι λίγο διαφορετικά καθως η βάφτιση ειναι αρκετά μακριά, ειναι 7 το απόγευμα, αυτός κατα τις 7 τρωει , 10 το βράδυ θηλάζει και κοιμάται. Δεν ξέρω κατά πόσο θα τα καταφέρω να τον έχω ήρεμο καθώς εκείνες οι απογευματινές ώρες ειναι πολύ δύσκολες και για να κοιμηθεί θέλει μια να θηλάζει μια όχι- πρέπει να ειμαι συνέχεια με το @&&@@! έξω...

Φυσικά όλοι μου λένε να μην τον πάρω και για μια φορά δεν παθαίνει τίποτα να μείνει με γιαγιά, μάλιστα το συζήτησα με τη μαμά του μωρού που βαφτίζεται και μου λέει οτι φυσικά να μην τον πάρω γιατί δεν θα ξεκουραστώ καθόλου!! Σημείωση εδω: η ίδια ήρθε στη δική μου βάφτιση χωρίς το μωρό της γιατι λέει ηθελε να ξεσκάσει και κάτι τέτοιες αφορμές περιμένει και αυτη για να τον αφήνει. Βέβαια η ίδια θεώρησε οτι ειμαι τρελή που πήγαμε διακοπές μόνοι μας σε νησί με το μωρό χωρίς γιαγιάδες. η ίδια επέλεξε να μείνει 1 μήνα στο εξοχικό με μαμα και πεθερά close by...

όσο για διακοπές ήδη και εγω σκέφτομαι τις επόμενες, road trip στο εξωτερικό, μάλλον Αυστρία.:grin:Θέλω να έχω αυτή την εμπειρία και με το μωρό μου, μέχρι τώρα εντός Ελλάδος τα έχουμε πάει καλά, αλλά επειδή κι εγώ πριν το παιδί εκανα αρκετά ταξίδια εκτός, θέλω να συνεχίσω σε άλλη βάση τώρα και με το παιδί μαζί.

[DALIA]

Καλη μου DALIA σε όλο αυτό το θέμα δεν νομίζω ότι έχει σημασία που θα πάς.

Εγώ δεν βρίσκω καθόλου κακό αυτό που προβληματίζει την marcopolo. Ο καθένας έχει κάποια κριτήρια στην επιλογή των διακοπών του. Δεν λέει ότι δεν θα πάρει το παιδί μαζί της.

Δεν κρύβεται πίσω από τη δικαιολογία, θα ταλαιπωρηθεί το παιδί, είναι μικρό το παιδί, θα βγει από το πρόγραμμά του, κλπ κλπ δεν το παίρνω μαζί.

..

 

Oυπς, ευχαρισώ για την παρατήρηση μου δίνεις την ευκαιρία να καταλάβω ότι δεν εκφράστηκα σωστά...

διαφωνώ με τα δικά μου κριτήρια...και φυσικά δεν εννοώ ότι δεν υπάρχει περίπτωση να πάθεις κάτι...τα πάντα μπορεί να συμβούν σε όλους...

Απλά μεγάλα νοσοκομεία έχει μόνο στις μεγάλες πόλεις και όχι σε όλες...

Αν πάλι πάθεις κάτι Σάββατο ή Κυριακή, όπου και να είσαι..την πλέρωσες...

Μιλάει η πείρα σ'αυτό

[MarcoPolo]

Εγω τον γιο μου δεν τον εχω αφησει ποτε οπου και να παω και δεν εχει κοιμηθει ποτε εκτος σπιτιου στην γιαγια του που μενει 2 λεπτα απο το δικο μας σπιτι παρολο που μου το εχει προτεινει για να ξεκουραστω καποιες ημερες που απο το ξενυχτι ειμαι ετοιμη να πεσω κατω. Απλα αυτο που λεω ειναι οτι καποιες φορες πρεπει να λαβαινουμε υποψη αν το μερος που παμε ειναι ιδανικο για μωρο. Το παθημα μου στη Σιφνο που παρολιγο να αφησω τα κοκαλα μου με εχει κανει να μην ρισκαρω την υγεια του παιδιου μου. Δεν θα ελεγα οχι σε ενα νησι με αεροδρομιο και καθημερινες πτησεις. Απλα καποιες επιθυμες μας τις προσαρμοζουμε με το δεδομενο του παιδιου. Οταν γυρισαμε και ειπα στην γιατρο οτι σταματησε να κανει κακα και να τρωει μου απαντησε αυτο ακριβως<οτι στην ηλικια αυτη η σταθεροτητα ειναι πολυ σημαντικη και οι αλλαγες περιβαλλοντος μπλοκαρουν το παιδακι>. Εγω δεν μετανιωσα που τον πηρα μαζι αλλα η αληθεια ειναι οτι το παιδι δεν το ευχαριστηθηκε καθολου, ηταν μομιμως δυσαρεστημενο. Και αναγκαστηκα να του κανω πολλα κλισματα που δεν τα ηθελα. Οταν γυρισαμε σπιτι το παιδι συνηλθε.

 

Ισως φταιει οτι το παιδι ειναι πολυ μικρο, στο μελλον θα απολαμβανει καλυτερα τα ταξιδια μας ελπιζω. Θα μπορει να δει πραγματα και μερη και θα ειναι πιο ουσιαστικο για αυτον. Εγω και ο πατερας του λατρευουμε τα ταξιδια και σιγουρα θελουμε να του δειξουμε μαζι τον κοσμο ολλο. Και με το δεδομενο οτι δεν θα κανουμε αλλο παιδι σιγουρα θα μπορουμε συντομα να ταξιδεψουμε μαζι του και να του ανοιξουμε τους οριζοντες του.

[casperαki]

Σε καμία περίπτωση δεν είμαι τέτοιος γονιός...ευτυχώς απέχω πάρα πολύ μακρίά από αυτό που περιγράφεται....

 

Δεν μπορώ να καταλάβω όμως πως μπορούμε και συγκρίνουμε ανόμοιες καταστάσεις..άλλες κουλτούρες, άλλους πολιτισμούς

 

Εγώ είμαι από τους γονιούς που από πολύ μικρό έχω το παιδί μαζί μου και περνάμε και τέλεια... από ένα σημείο και μετά στο κουβάλημα περιορίζόμουν στα άκρως απαραίτητα δεν κουβαλούσε όλο το νοικοκυριό μπας και χρειαστεί...τλπ...

 

Παρόλα αυτά έχω φίλη που δουλεύει στην Αγγλία σε μεγάλη αλυσίδα ξενοδοχείων...έχει δουλέψει σε πολλές χώρες...

Λοιπόν, οι καλοί, cool ξένοι βάζουν τα παιδιά από πολύ μικρά στις 7 μμ για ύπνο και κατεβαίνουν για φαγητό,ποτό,ψωνια..Στην καλύτερη περίπτωση κάποιοι ελάχιστοι ζητούν baby sitter...

Σας αρέσει αυτό ??

Κάπως έτσι απήχθη η μικρή Madline από την Πορτογαλία...

 

υ.γ.: δεν μου αρέσει προσωπικά η έκφραση παρκάρισμα όταν αναφερόμαστε σε παιδιά καθόλου

 

 

 

ΤΙ????μονα τα παιδακια??????????????????/αν ξυπνησουν?εμετο?κλαμα?τρομαξουν\??????

Αυτο που λες ειναι ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ????δεν μπορωνα το καταλαβω.

[Sam]

Το 15Αύγουστο τον πήραμε με το μπαμπά του και πήγαμε διακοπές όλοι μαζί. Μπήκε πρώτη φορά σε βάρκα του rafting και κάναμε μια διαδρομή για 20λεπτά. Ξετρελάθηκε κι αυτός κι εμείς, κι εμείς όχι τόσο για το rafting γιατί έχουμε κάνει και μεγαλύτερες και πιο δύσκολες διαδρομές αλλά γιατί είχαμε την ευκαιρία να το χαρούμε μαζί με το παιδί μας.

 

Γειά σου όμορφη

τυχερός ο Γιωργάκης αλλά εντελώς πληροφοριακά πως σας επιτρέψανε να μπείτε σε βάρκα για rafting ?

Εμένα μου είπαν ότι απαγορεύτε μέχρι τεσσάρων ετών...κι

αυτό ανάλογα με την διαδρομή.

[casperαki]

οσο για το ποστ ...

Εγω θα ηθελα πααααρααα πολυ τωρα που ειναι μικρος σχεδον 5 μηνων να παω διακοπες με τον αντρα μου και μονο για καμια βδομαδα για να ξεκουραστω και να παμε και για ποτο χορο κτλ αλλα δεν γινετε γιατι το μωρο δεν εχω εμπιστοσυνη να το αφησω σε πεθερικα η την μαμα μου.Οταν μεγαλωσει λιγο ακομα παραδειγμα του χρονου που θα ειναι 1 μιση , θα παμε μια βδομαδα μονοι κ μια βδομαδα με μωρο.

Οπως και να το κανουμε αν θες ξεκουραση πας μονος.Ναι μεν θα περασεις καλα με το παιδακι μαζι θαλασσα κτλ αλλα δεν ξεκουραζεσε!

Στο θεμα για τους ξενους δεν γνωριζω παρα πολλα παρα μονο οτι σε οτι διακοπες εχω κανει μεχρι τωρα ειναι πολυ χαλαροι απεναντυ στα παιδια τους και τα παιδια τους στις πιο πολλες περιπτωσεις παιζουν μονα στην αμμο και στην θαλασσα και οι γονεις τρωνε στο ταβερνακι!~~!!!Εμενα μου αρεσει αυτο πολυ και οχι να κυνηγας το παιδι απο πισω να φαει!μη το ενα μη το αλλο!

Ανυπομονω για του χρονου γιατι φετος καθολου δαικοπες και καθολου μπανια

[evi_mik]

Δεν υπάρχει αυτό το πράγμα... έγραψα ένα κατεβατό και στη υποβολή κόλλησε και χάθηκαν όλα...

Άντε πάλι από την αρχή...

[evi_mik]

Γειά σου όμορφη

τυχερός ο Γιωργάκης αλλά εντελώς πληροφοριακά πως σας επιτρέψανε να μπείτε σε βάρκα για rafting ?

Εμένα μου είπαν ότι απαγορεύτε μέχρι τεσσάρων ετών...κι

αυτό ανάλογα με την διαδρομή.

Γεια σου Sam, έχεις δίκιο σε αυτό που λες αλλά βρεθήκαμε στον Αχέροντα, και το ποτάμι είναι απολύτως πλωτό και μπορείς να το κατέβεις και περπατώντας. Είναι κατηγορίας 1 και τώρα στα τέλη Αυγούστου ήταν πολύ ήρεμα.

Μην φαντάζεσαι τίποτα οργανωμένα πράγματα, όπως στον Βοϊδομάτη ή τον Αωό. Καμία σχέση.