Ξέρει καμία κοπέλα αυτή την τιμωρία;

[aggeliki]

ειναι μικρος ακομα μωρε,τι να καταλαβει.σε λιγους μηνες θα καταλαβαινει περισσοτερα,υπομονη και παμ\νω απο ολα ηρεμια.ακολουθα αυτην την μεθοδο,απλα πρεπει να εισαι σταθερη και ψυχραιμη και να την κανεις σωστα.

[Aggela]

Kαλημερα κοριτσα ειμαι καινουργια στο forum αλλα θα ηθελα να πω την γνωμη μου σχετικα με την ' τιμωρια ' , εχω μια κορουλα 17 μηνων που οτι εβρισκε μπροστα της το κατεστρεφε, στο σπιτι δεν υπηρχε τραπεζακι ή πραγματα που να μπορει να φτασει μεχρι να γινει 12 μηνων. Μια φιλη μου ( εχει 2 παιδακια ) μου εδειξε τον τροπο πως η φανη θα καθετε ησυχη και να μην κανει ζημιες και θα ακουει οταν τις μιλαω ( με ηρεμο τονο παντοτε ).

1) Ξαναβαλαμε ολα τα επιπλα στην θεση τους και οτι εφτανε η φανη

2) οταν πηγαινε να κανει ζημια πηγαιναμε κοντα της τις λεγαμε με ηρεμο και αυστηρο τονο στη φωνη, οτι αυτο δεν πρεπει να το κανει και φευγαμε.Εαν εκανε ζημια την βαζαμε τιμωρια 1 λεπτο (εκλαιγε σαφως αλλα δεν τις διναμε σημασια) μετα πηγαιναμε την παιρναμε και την πηγαιναμε εκει που εκανε την ζημια δειχνοντας αυτο που εκανε, και οσο μεγαλωνε τοσο ο χρονος της τιμωριας

Εστι η φανη εμαθε να μην κανει ζημιες και οταν πηγαινουμε σε επισκεψεις καθετε ΚΥΡΙΑ και ας ειναι 17 μηνων

Οσες θελουν να το προσπαθησουν δεν χανουν τιποτα μονο λιγη υπομονη θελει,μπορει να σας φανει βουνο αλλα εγω ειδα αποτελεσματα

[mariantinos]

Kαλημερα κοριτσα ειμαι καινουργια στο forum αλλα θα ηθελα να πω την γνωμη μου σχετικα με την ' τιμωρια ' , εχω μια κορουλα 17 μηνων που οτι εβρισκε μπροστα της το κατεστρεφε, στο σπιτι δεν υπηρχε τραπεζακι ή πραγματα που να μπορει να φτασει μεχρι να γινει 12 μηνων. Μια φιλη μου ( εχει 2 παιδακια ) μου εδειξε τον τροπο πως η φανη θα καθετε ησυχη και να μην κανει ζημιες και θα ακουει οταν τις μιλαω ( με ηρεμο τονο παντοτε ).

1) Ξαναβαλαμε ολα τα επιπλα στην θεση τους και οτι εφτανε η φανη

2) οταν πηγαινε να κανει ζημια πηγαιναμε κοντα της τις λεγαμε με ηρεμο και αυστηρο τονο στη φωνη, οτι αυτο δεν πρεπει να το κανει και φευγαμε.Εαν εκανε ζημια την βαζαμε τιμωρια 1 λεπτο (εκλαιγε σαφως αλλα δεν τις διναμε σημασια) μετα πηγαιναμε την παιρναμε και την πηγαιναμε εκει που εκανε την ζημια δειχνοντας αυτο που εκανε, και οσο μεγαλωνε τοσο ο χρονος της τιμωριας

Εστι η φανη εμαθε να μην κανει ζημιες και οταν πηγαινουμε σε επισκεψεις καθετε ΚΥΡΙΑ και ας ειναι 17 μηνων

Οσες θελουν να το προσπαθησουν δεν χανουν τιποτα μονο λιγη υπομονη θελει,μπορει να σας φανει βουνο αλλα εγω ειδα αποτελεσματα

 

Όταν λες ότι την βάζατε τιμωρία 1 λεπτο...τι τιμωρία ακριβώς;

[DALIA]

mariantinos η aggela έχει μεγαλύτερο παιδάκι από τον μικρό σου. Έχει διαφορά..

[mariantinos]

mariantinos η aggela έχει μεγαλύτερο παιδάκι από τον μικρό σου. Έχει διαφορά..

 

Ναι το διάβασα.πληροφοριακα ρωτάω.για να το εχω υπόψιν μου.

[akamatra]

Βρε παιδιά με πιάνει κατάθλιψη όταν ακούω για τιμωρίες. Ακόμα θυμάμαι το γιο μου που σκαρφάλωνε παντού γιατί γύρω γύρω δεν υπήρχε τίποτα να βρει να παρατηρήσει, να εξερευνήσει. το παιδί θέλει να μάθει τα πράγματα γύρω του όχι μόνο τα παιχνίδια...

Είναι λιγοστός ο χρονος που είμαι σπίτι κ κάποιες δουλειές ΠPEΠEI να γίνουν.δεν μπορώ κάθε δευτερόλεπτο να τον κυνηγάω.

Αυτό ακριβώς. αγχωνόμαστε για όλα αλλά πάρε το παιδί μαζί σου όταν κάνεις μια δουλειά και δώσε του κάτι να ασχολείτε... Μάλλον την προσοχή σου ζητάει...

[mariantinos]

Μα αυτό λέω.τον εχω μαζί μου στην κουζίνα του δίνω παιχνίδια τα πετάει κ πάει ρίχνει τις καρέκλες απ το τραπέζι της κουζίνας.πόσο πιο δίπλα μου να τον εχω;γυρνάω τον κοιτάω συνέχεια κ εκεί που είναι στο πάτωμα μέχρι να ξεπλύνω ένα πιάτο,μπαμ,κάτω η καρέκλα.

[mariantinos]

Εεε θα το πω κ αυτό.ακόμα κ όταν παω τουαλέτα κ είμαι μόνη μαζί του,μαζί μου τον παίρνω στην περπατουρα κ ή θα του τραγουδάω-μιλάω ή θα του κουναω κανένα παιχνίδι.πόσο πιο πολύ σημασια να του δώσω;

[moclio]

Καλημερα σε ολους. Ειμαι καινουργια εδω και παντα διαβαζω τις συζητησεις σας με ενδιαφερον. Με βοηθατε πολυ.

Εδω ομως εχω αντιθετη αποψη κι επιτρεψτε μου να συμμετεχω.

Mariantinos το παιδι σου ειναι απολυτα φυσιολογικο οπως ολα τα παιδια. Ο χωρος που περνανε την περισσοτερη μερα τους (ισως και ολη αν δεν πηγαινουν σε παιδικο σταθμο) εινα το σπιτι τους κι εκει προσπαθουν να εξερευνησουν, να μαθουν, να παιξουν και να πειραματιστουν, ακριβως οπως λεει η akamatra. Να προσθεσω επισης οτι τα προτυπα τους ειναι η μαμα και ο μπαμπας και θελουν να τους μιμουνται.

Και τα παιδια ακομη και τοσο μικρα οπως το δικο σου καταλαβαινουν πολυ περισσοτερα απο οτι νομιζουμε εμεις. Θα το εχετε διαπιστωσει ολοι αυτο.

Ολα αυτα τα λεω γιατι ειμαι καθετα αντιθετη στις τιμωριες, τις φωνες και τα μαλωματα.

Στο παραδειγμα σου με τον ανεμιστηρα: αν σε δει να βαζεις/βγαζεις την πριζα θα θελησει να το κανει και ο ιδιος, αν σε δει να πατας τα κουμπακια του ανεμιστηρα θα θελησει να το κανει και ο ιδιος. Μονο που οταν το κανεις εσυ ειναι ενταξει ενω αν το κανει εκεινος θα φαει τιμωρια. Αντιλαμβανεστε ποσο παραλογο ακουγεται αυτο?

Σε τετοια περιπτωση προτεινω να τον φερις κοντα στον ανεμιστηρα και πολυ ηρεμα να του εξηγησεις οτι ειναι πολυ ωραια η δροσια που μας δινει κι οτι αν τραβαμε το καλωδιο θα πεσει και θα σπασει και θα μινουμε χωρις δροσια. μπορεις να τον σηκωσεις να πατησει εκεινος το κουμπι. το ιδιο και με το φουρνο. φερε τον κοντα οταν ψηνετε το φαγητο για να του δειξεις σε τι χρησιμευει και γιατι δεν πρεπει να τον σπασουμε.

Αυτα βεβαια θα χρειαστει να τα κανεις ισως και 5-10 φορες τη μερα και σιγουρα ειναι πιο κουραστικο απο μια τιμωρια, αλλα στο τελος θα μαθει να μην πειραζει παραγματα γιατι υπαρχει λογος κι οχι γιατι θα φοβαται την τιμωρια.

Με την τιμωρια θα γινετε αντιπαλοι, δεν θα σε ακουει, θα ειναι κυριος οταν εισαι διπλα του και ζημιαρης οταν δεν τον βλεπεις.

Ειμαι πολυλογου το ξερω και σας ζητω συγνωμη, αλλα θυμηθειτε οτι σε κανενα μας δεν αρεσε καποτε η τιμωρια.

[ANNA27!]

ο χρόνος δε πάει με τους μήνες. με τα χρόνια πάει, τον αφήνω στο δωμάτιο του κανα δίλεπτο χωρίς ένταση χωρίς τίποτα

τώρα το χει μάθει και ξέρει! είναι πονηρός και χαζογελάει, μαμά τώρα θα μπω τιμωρία; είμαι κακό παιδί; ξέρει τα όρια του, ξέρει πως θα αντιδράσω σε κάθε του σκανταλιά.

έχουν μειωθεί απίστευτα τα νεύρα και ό,τι κακό έκανε, να χτυπάει, να χτυπιέται κάτω, να φωνάζει...

ξέρει τι τον περιμένει και νοιώθει ασφαλής! δε θα αλλάξει τίποτα στη καθημερινότητά του, είναι πιο υπεύθυνος, όσο μπορεί στα 3 του χρόνια. όταν υπερβαίνει τα όρια είναι επειδή είναι κουρασμένος και αποσύρεται μόνος του.

πάλεψα και κουράστηκα για να το πετύχω.

τα παιδιά τη χρειάζονται τη τιμωρία.

είναι μέρος των ρόλων γονιών και παιδιού.

χρειάζονται τον έλεγχο και τα όρια.

την αυστηρότητα και τη πειθαρχία

εκτός όλων των άλλων φυσικά.

το βλέπω στη δουλειά μου, με παιδιά λυκείου.

εκτιμούν τους αυστηρούς εκπαιδευτικούς αργά ή γρήγορα και ρίχνουν ευθύνες και καζούρα στους μαλθακούς.

τα παιδιά δεν είναι χαζά...ξέρουν το καλό τους και το διεκδικούν με το τρόπο τους σε κάθε ηλικία αναλόγως. κυρίως επιζητούν το δίκιο! στο άδικο πληγώνονται.

οπότε επιμένω ναι η τιμωρία έχει νόημα και πρέπει να υπάρχει!

μην είμαστε υπερβολικοί όχι σε μωράκια το υποστήριξα αυτό.

όσο μεγαλώνουν όμως όλα τα παραπάνω χρειάζονται για τη δική τους ασφάλεια και ευτυχία, για να ναι αυτά καλά.

δε μένω στο δίλεπτο τρίλεπτο της τιμωρίας αλλά στο μετά από αυτή!

όταν ο γιος μου έρχεται και μου λέει συνώμη μαμά δε θα σε στεναχωρήσω ξανά νομίζω ότι κάτι έχω πετύχει, είμαι περήφανη για το μικρό μου και για τα συναισθήματά του αυτά των 3 του πρώτων χρόνων.

[akamatra]

Εεε θα το πω κ αυτό.ακόμα κ όταν παω τουαλέτα κ είμαι μόνη μαζί του,μαζί μου τον παίρνω στην περπατουρα κ ή θα του τραγουδάω-μιλάω ή θα του κουναω κανένα παιχνίδι.πόσο πιο πολύ σημασια να του δώσω;

Ξέρεις πόσες φορές το κάνω αυτό. Μπορεί να το έχω δίπλα μου αλλά "δεν είμαι μαζί του" γιατί η προσοχή μου είναι αλλού και τα νευρα μου κουρέλια. Τα παιδιά το αντιλαμβάνονται.

όταν είμαι στην κουζίνα και μπορώ να ελέγχω θα αφήσω να παρατηρήσει τι κάνω να πάει στο ντουλάπι να δει τι έχει μέσα, Θα πάρω κάτι αλλά θα το ξαναβάλω στη θέση του...

Ακόμα και το μη... ή η τιμωρία όταν γίνεται συνέχεια δεν φέρνει αποτέλεσμα...

[ANNA27!]

Μαρία απλά χρειάζεται υπομονή μέχρι τα 2, αγκαλίτσες και φιλάκια, δε γίνεται αλλιώς.

όλα τα παιδάκια τα ίδια κάνουν και οι μαμάδες κατ επέκταση το ίδιο νοιώθουν. όλα όμως περνάνε κι όσα χτίζεις σε μικρή ηλικία τα απολαμβάνεις μετά. όλα θα τα κάνει ο Κωνσταντίνος, είναι δραστήριο και έξυπνο παιδί! να το χαίρεσαι αυτό! θα στρώσει, όλα ηρεμούν κάποια στιγμή

[akamatra]

Διαφωνώ ότι στα μωρά δείχνεις τα όρια με την τιμωρία... Αν δεν του δείξεις με απέραντη υπομονή τι πρέπει να κάνει και τι όχι πώς θα το βάλεις τιμωρία; Και αν το βάλεις 10 λεπτά να σκεφτεί τι έκανε πως ξέρεις που θα τρέχει ο λογισμός του;

Ασε που μόλις θα συνηθίσει θα λέει Ε! και τι έγινε θα καθίσω 10 λεπτά στο δωμάτιο να ετοιμάσω την επόμενη ζαβολιά..

Συγνώμη αλλά είναι φυσιολογικό το μωρό να πετάξει πράγματα κάτω για να ακούσει το θόρυβο να δει τι γίνεται, τι παθαινουν κλπ

 

στα υπόλοιπα όχι...

[mariantinos]

Καλημερα σε ολους. Ειμαι καινουργια εδω και παντα διαβαζω τις συζητησεις σας με ενδιαφερον. Με βοηθατε πολυ.

Εδω ομως εχω αντιθετη αποψη κι επιτρεψτε μου να συμμετεχω.

Mariantinos το παιδι σου ειναι απολυτα φυσιολογικο οπως ολα τα παιδια. Ο χωρος που περνανε την περισσοτερη μερα τους (ισως και ολη αν δεν πηγαινουν σε παιδικο σταθμο) εινα το σπιτι τους κι εκει προσπαθουν να εξερευνησουν, να μαθουν, να παιξουν και να πειραματιστουν, ακριβως οπως λεει η akamatra. Να προσθεσω επισης οτι τα προτυπα τους ειναι η μαμα και ο μπαμπας και θελουν να τους μιμουνται.

Και τα παιδια ακομη και τοσο μικρα οπως το δικο σου καταλαβαινουν πολυ περισσοτερα απο οτι νομιζουμε εμεις. Θα το εχετε διαπιστωσει ολοι αυτο.

Ολα αυτα τα λεω γιατι ειμαι καθετα αντιθετη στις τιμωριες, τις φωνες και τα μαλωματα.

Στο παραδειγμα σου με τον ανεμιστηρα: αν σε δει να βαζεις/βγαζεις την πριζα θα θελησει να το κανει και ο ιδιος, αν σε δει να πατας τα κουμπακια του ανεμιστηρα θα θελησει να το κανει και ο ιδιος. Μονο που οταν το κανεις εσυ ειναι ενταξει ενω αν το κανει εκεινος θα φαει τιμωρια. Αντιλαμβανεστε ποσο παραλογο ακουγεται αυτο?

Σε τετοια περιπτωση προτεινω να τον φερις κοντα στον ανεμιστηρα και πολυ ηρεμα να του εξηγησεις οτι ειναι πολυ ωραια η δροσια που μας δινει κι οτι αν τραβαμε το καλωδιο θα πεσει και θα σπασει και θα μινουμε χωρις δροσια. μπορεις να τον σηκωσεις να πατησει εκεινος το κουμπι. το ιδιο και με το φουρνο. φερε τον κοντα οταν ψηνετε το φαγητο για να του δειξεις σε τι χρησιμευει και γιατι δεν πρεπει να τον σπασουμε.

Αυτα βεβαια θα χρειαστει να τα κανεις ισως και 5-10 φορες τη μερα και σιγουρα ειναι πιο κουραστικο απο μια τιμωρια, αλλα στο τελος θα μαθει να μην πειραζει παραγματα γιατι υπαρχει λογος κι οχι γιατι θα φοβαται την τιμωρια.

Με την τιμωρια θα γινετε αντιπαλοι, δεν θα σε ακουει, θα ειναι κυριος οταν εισαι διπλα του και ζημιαρης οταν δεν τον βλεπεις.

Ειμαι πολυλογου το ξερω και σας ζητω συγνωμη, αλλα θυμηθειτε οτι σε κανενα μας δεν αρεσε καποτε η τιμωρια.

 

Πολύ ωραία όλα αυτα που μας γράφεις αλλά δεν νομίζω να τα καταλάβει.προς το παρόν θα προσπαθήσω να του μάθω το ΌΧΙ κ το ΜΗ με ήρεμο τρόπο.ίσως σε μερικούς μήνες να είναι εφικτό να καταλάβει με αυτό τον τρόπο.

[dora]

Βρε Μαρια οποιος δεν γουσταρει τα παιδια δεν παει σε σπιτια που εχουν παιδια.. Τα μρα αυτης της ηλικιας πανε σε ολον τον κοσμο.. και σαφως εσυ θα επιλεξεις αν θελεις η οχι να τον δωσεις σε καποιον να τον παρει αγκαλια αλλα για να γινει αυτο θα πρεπει απεναντι σε αυτον τον ανθρωπο να κανεις σαφης την προθεση σου οτι δεν θες να εχει πολλα πολλα με το παιδι σου.

Εγω οταν ο Χαρης ηταν μικρουλης δεν αφηνα κανενα αγνωστο να τον πλησιαζει σε αποσταση μικροτερη απο το δυο μετρα.. Αν ερχοταν καποια χαζοχαρουμενη να του κανει γουτσου γουτσου απομακρυνα το παιδι.. και το επιανε το νοημα και σταματουσε να του μιλαει κιολας.

Το οτι το σπιτι σου ειναι γεματο παιχνιδια δεν το αμφισβητω, φανταζομαι πως ειναι οπως τα σπιτια ολων μας.. Αλλα ποσο παιζουν τα παιδια με τα παιχνιδια τους? Δεν νομιζω πανω απο μια ωρα την μερα στο συνολο..

Ο χαρης μονιμως επαιζε με τα ταπερ και τις κατσαρολες.. Ανοιγε τις ντουλαπες και πεταγε ολα τα ρουχα εξω.. Αυτα δεν θεωρουνται αταξιες για την ηλικια αυτη. Ειναι η αναγκη τους για εξερευνηση.. Απλα κανεις υπομονη και τρεχεις ολη μερα απο πισω του. Οι περισσοτερες δουλευουμε αλλα αυτο κανουμε. Δεν εχεις και πολλες επιλογες.. Απλα θα περιμενεις να μεγαλωσει να ξεκινησει να περναει περισσοτερο χρονο με τον εαυτο του.

[moclio]

Mariantinos, θα καταλαβει. Απλα αυτη η μεθοδος χρειαζεται περισσοτερη προσπαθεια και υπομονη απο την πλευρα σου. το μη και το οχι απο μονα τους ειναι παραλογα για τα παιδια οσ ειναι και για μας. πρεπει να συνοδευονται απο μια καλη εξηγηση.

Φυσικα ειναι πιο ευκολο να το μαθεις να φοβαται την τιμωρια για να μην κανει ζημιες.

Οι ζημιες του δεν ειναι τιποτα αλλο απο την προσπαθεια του να συμμετεχει στη ζωη της οικογενειας.

[mariantinos]

Άννα κ ακαματρα ενώ έχετε διαφορετικές απόψεις συμφωνώ κ με τις 2 σας'να πω λίγο για μένα αλλά σαν μεγάλο παιδί αυτα που θυμάμαι.πχ μου έλεγε ο μπαμπάς μου θα γυρίσεις στις 11 σπίτι.εγώ γύριζα 1.φώναζε τσιριζε ο μπαμπάς ότι δεν θα ξανάβγω για ένα μήνα κ διαφορά τέτοια.η τιμωρία κρατούσε τελικά 1 άντε 2 μέρες κ μετά εγώ έκανα πάλι τα ίδια.έτσι πάντα έκανα ότι ήθελα γιατί ήξερα τι επίπτωση θα είχαν οι πράξεις μου.

[ANNA27!]

ούτε να φοβάται ούτε να νοιώθει ότι το εκδικήσαι ή δε το αγαπάς μα ποιος μίλησε για κάτι τέτοιο;

φυσικά ένα μωρό δε μπορεί να μάθει τα όρια του, όσο μεγαλώνει σταδιακά γίνονται αυτά.

ποιος είπε ότι δε του εξηγείς πράγματα του παιδιού σου; δε κάνεις και τίποτε άλλο απ την ώρα που γεννιέται απ το να του μιλάς και να το νουθετείς.

νομίζω ότι μιλάμε για μια συγκεκριμένη μορφή τιμωρίας όπου το παιδί μπαίνει στο δωμάτιο του αφού η μαμά του του κάνει συζήτηση με σκοπό να ηρεμήσουν και οι δύο πλευρές και πάλι λέω συγκεκριμένη μορφή τιμωρίας ή χειρισμού των παιδικών νεύρων, αταξίας....κτλ

και πάλι όχι για παιδιά κάτω των 2.

μάλλον κατάλαβα λάθος ότι γι αυτή τη τιμωρία ανοίχτηκε το θέμα κι όχι για τιμωρίες γενικά.

[ANNA27!]

εγώ πάντως είδα μεγάααααλη βελτίωση με το γιο μου μετά από αυτό.

αυτό μετράει για μένα, ειδικά τώρα που θα αποκτήσουμε ένα ακόμα παιδάκι, είμαι πολύ ευτυχισμένη που ξεπεράσαμε πολλά δυσάρεστα του προηγούμενου χρόνου.

έχω αποφύγει και φωνές και νεύρα και τα πάντα κι ο μικρός μου παίζει, ρωτάει για να πάρει ή να κάνει κάτι, λέει ευχαριστώ και παρακαλώ, συγνώμη, σ αγαπώ, μη στεναχωριέσαι μαμά θα περάσει....ακόμα και μετά από τσακωμούς! δε λέω τρώω και τα μπινελίκια μου ενίοτε ανάλογα με τα κέφια δεν είμαστε στρατιωτάκια, αλλά νομίζω είναι καλύτερα.

[Aggela]

Κοριτσα μαλλον θεωρηται οτι δεν ειμαι καλη μανα οταν βαζω το παιδι μου τιμωρια εστω και για ενα λεπτο , αλλα οταν το παιδι σου σπαει οτι υπαρχει μπροστα του τοτε ναι θα μπει τιμωρια για ξερει οτι υπαρχουν και καποια ορια.Εζησα σε πολημελη οικογενεια και ο καθενας μας ειχε διαφορετικη αντιμετωπιση απο τους γονεις μας οταν καναμε ζημιες δεν μας χτυπησαν ποτε αλλα η τιμωρια μας ηταν αυστηρη , καθως και 3 ανιψια ( ολα αγορια ) που δεν ειχαν στασιο και επειδη μενουμε επαρχεια η μικρη μου εχει αλανες να εξερευνηση, αρα δεν ειχε λογο να σπαει πραγματα αν πηγαιναμε σε ξενο σπιτι, μπορουσε να εκτονωθει σε αλλες δραστηριοτητες τις οποιες τις παρεχω συν το ελευθερο χρονο μας με τον αντρα μου.

Οσο αφορα την ερωτηση που μου εκανε η mariantinos για την τιμωρια, βαζω την φανη σε ενα σημειο που μπορω να την βλεπω αλλα συνχρονος να μην τις δινω σημασια, εγω βρηκα την τραπεζαρια που βλεπει ολο το σπιτι, εσυ μπορεις να βρεις κατι αντιστοιχο στο δικο σου σπιτι , εγω παντως σε αυτο τον τομεα ηρεμησα

[elachl]

σεβομαι φυσικα τις αποψεος σας αλλα εγω δεν την βαζω και δεν θελω να την βαλω ποτε τιμωρια..δεν θελω σε καμια περιπτωση ουτε να τη στενοχωρω ουτε να την κανω να κλαιει....γινομαι κομματια οταν κλαιει!

[ERIANTON]

νομιζω οτι ολα τα παιδακια θα πρεπει να εχουν καποιου ειδους τιμωρια ωστε να ξερουν τι τα περιμενει αν θα κανουν καποια αταξια.δεν πιστευω οτι στην ηλικια 2 εως 4 μπορουν να καταλαβουν με τα λογια.αν ηταν ετσι θα τους λεγαμε προσεχε μην βγεις στο μπαλκονι και πεσεις απο κατω και θα το καταλαβαιναν.αυτο το λεω γιατι διαβασα καποιο ποστ παραπανω που εγραφε "μπορεις να εξηγησεις στο παιδι και να μην το βαλεις τιμωρια"

[Αντριάνα]

Μπορεί να ακουστεί παράλογο, αλλά τα παιδάκια, ακόμα και τα τόσο μικρά, λειτουργούν έτσι ακριβώς για να δοκιμάσουν τα όριά σας (και κυρίως τα δικά τους). Φυσικά και πρέπει να υπάρχουν όρια και σε τόσο μικρά παιδιά. Άλλο πράγμα είναι η παιδική κακοποίηση, άλλο πράγμα να βάλετε το παιδάκι 1 λεπτό σε σκέψη ή time-out. Μία μέθοδος που χρησιμοποιούμε σε παιδιά τέτοιας ηλικίας είναι να τους βγάζουμε το ένα παπουτσάκι (για λίγο). Στη δική μου κόρη έπιανε, το θεωρούσε προσβλητικό. Οπωσδήποτε τα παιδιά χρειάζονται όρια.

Όλα αυτά βέβαια τα χρησιμοποιούμε, εφόσον μεγαλώνουμε ένα παιδί σε ήρεμο περιβάλλον, με πρόγραμμα, με μια γλυκιά ρουτίνα που το παιδί θα νιώθει ασφάλεια και θα ξέρει τι να περιμένει, ακόμα (ή κυρίως) και τόσο μικρό, και εφόσον υπάρχει συγκεκριμένος χρόνος που τους αφιερώνουμε και ξέρουν ότι η μαμά τότε θα είναι αποκλειστικά δική τους. Μήπως είναι ο τρόπος του παιδιού να πει "μαμά, μου λείπεις;"

[no doubt]

Ξέρεις πόσες φορές το κάνω αυτό. Μπορεί να το έχω δίπλα μου αλλά "δεν είμαι μαζί του" γιατί η προσοχή μου είναι αλλού και τα νευρα μου κουρέλια. Τα παιδιά το αντιλαμβάνονται.

 

Κορίτσια να μπω κι εγώ στην παρέα και να συμφωνήσω με τα παραπάνω. Δεν αρκεί μόνο η παρουσία μας για να μας νιώθει το παιδί κοντά του, πρέπει να παίζουμε μαζί του, να συμμετέχουμε στις σκανδαλιές του για να του δείξουμε και τα όρια. Όταν ανοίγει πχ τα ντουλάπια της κουζίνας ο γιος μου δεν τον μαλώνω. Έχω φροντίσει στα κάτω ντουλάπια να βρίσκονται τάπερ, κατσαρόλες και κονσέρβες. Έχω αφήσει το πλύσιμο των πιάτων άπειρες φορές πχ για να φτιάξουμε μαζί πύργο με τις κονσέρβες. Τώρα έχω μέχρι και χλωρίνη στα κάτω ντουλάπια αλλά δεν την πειράζει. Του λεω φτιάξε έναν πύργο μόνο σου που είσαι μεγάλο παιδί και αφού τελειώσει δείχνω μεγάλο ενθουσιασμό.

Ο μπαμπάς του που τον μαλώνει, και ενώ είναι μαζί και του μιλάει, βλέπει τηλεόραση δεν μπορεί καθόλου να του επιβληθεί.

[Sam]

Όπως έγραψα και πιο πάνω το παιδί είναι πολύ μικρό να μπει στην διαδικασία

του time out γωνία ατάκτων κλπ.

Αυτό που ήθελα να γράψω γιατί διαβασα κάπου για ανεμιστήρα και να του

δείξεις πχ πως λειτουργεί η δική μου άποψη και είμαι απόλυτη σε αυτό το θέμα

είναι ότι πρέπει να μπει κάπου που να μην τον φτάνει το παιδί ή να

απομακρυνθεί από το σπίτι λυπάμαι αν ακούγομαι κάπως αλλά γνωρίζω

ότι κάθε χρόνο γίνονται πολλά ατυχήματα από ανεμιστήρες και υπάρχουν

πολλά σπασμένα και κομμένα δαχτυλάκια..