απατη

[popi-maria]

γι'αυτο και δεν εχουμε χωρισει,γιατι ειναι κριμα για το παιδακι.βεβαια να μου πεις δεν ειναι κριμα να σας βλεπει να τσακωνεστε,προσπαθουμε βεβαια μπροστα της να ειμαστε καλα αλλα δεν γινεται παντα.και ποσο να αδιαφορησεις, ποσο?δεν μπορεις και συνεχεια να εισαι στην κοσμαρα σου

[VENETIA]

δεν μπορεις οντως..τι να πω...υπομονη και επιμονη...

[aggeliki]

αν μενεις μονο για το παιδι, ΜΗΝ ΜΕΙΝΕΙΣ!

αν δεν βλεπεις να αλλαζει κατι,τσαμπα θα ταλαιπωρησε ψυχικα και εσυ καιρο και στο τελος θα κανεις αυτο που σκεφτεσε και τωρα.

το παιδακι σου πρεπει να σε βλεπει και να σε αισθανεται κιολας χαρουμενη.

[nspi]

είχα διαβάσει το ποστ από εχθές αλλά είπα να μην γράψω γιατί έχω πολύ αρνητική άποψη και ίσως δεν σε βοηθήσει. Βλέποντας όμως στη συνέχει πόσο απογοτευμένη είσαι δεν άντεξα. κανένας άντρας δεν έχει το δικαίωμα να σε κάνει να νιώθεις έτσι. Σκέψου τους γονείς σου που σε μεγάλωσαν με την ίδια αγάπη που μεγαλώνεις το παιδί σου. Μπες στη θέση τους και δώσε στον εαυτό σου την ίδια συμβουλή που θα έδινες στο παιδί σου. Εγώ δεν θα είχα ούτε την διάθεση να τον διεκδικήσω. να διεκδικήσω τι? Έναν άνθρωπο που δεν σκέφτηκε το μωράκι του, τη γυναίκα που το έφερε στον κόσμο και έγινε ένα ζωντανό και μόνο ακολουθώντας το ένστικτό του? Γραφ'τον γλυκειά μου. Τότε μόνο θα σε εκτιμήσει. Και μετά θα αποφασίσεις αν τον Θες ή όχι. Καλή τύχη

 

 

ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ !!!!

[nspi]

γι'αυτο και δεν εχουμε χωρισει,γιατι ειναι κριμα για το παιδακι.βεβαια να μου πεις δεν ειναι κριμα να σας βλεπει να τσακωνεστε,προσπαθουμε βεβαια μπροστα της να ειμαστε καλα αλλα δεν γινεται παντα.και ποσο να αδιαφορησεις, ποσο?δεν μπορεις και συνεχεια να εισαι στην κοσμαρα σου

 

Συγγνώμη, βρε κορίτσι μου , αλλά αυτό το 'δεν χωρίζω γιατί είναι κρίμα για το παιδί' δεν το κατάλαβα ποτέ.

Και είναι καλύτερα για το παιδί να βλέπει τη μητέρα του ράκος, να κλαίει συνέχεια και να μην έχει διάθεση για τίποτα? Γιατί μη μου πεις ότι έχεις διάθεση να παίξεις, να γελάσεις μαζί του ? Και να το κάνεις θα είναι βεβιασμένο και μη νομίζεις ότι το παιδί δεν καταλαβαίνει.

Η γνώμη μου είναι ότι ένα χωρισμός σίγουρα κοστίζει στο παιδί, όμως περισσότερο είναι το κόστος και η βλάβη στην ψυχολογία του από μια μητέρα που είναι στα πρόθυρα κατάθληψης και από ένα πατέρα αδιάφορο που θέλει να ζήσει τη ζωή του.

Εγώ σου εύχομαι να πάρεις την καλύτερη απόφαση για τη δική σου ζωή , για να είσαι εσύ ευτυχισμένη , ήρεμη και χαρουμενη και μόνο τότε θα είναι ευτυχισμένο και το παιδί σου.

[rena95]

Να πω κι εγω την αποψη μου.. Αστον να το ζησει..και τι εννοω. Αν δε κανω λαθος ειστε μαζι 8 χρονια και λες οτι ποτε δεν σου εδωσε δικαιωμα. Το πιο λογικο ειναι να βρεθηκε στο δρομο του καποια κοπελα που τον γοητευσε το οτι του εδειξε ενδιαφερον.

Αν λοιπον εσυ οπως λες θες να τον διεκδοκησεις εκτος απο τα υπολοιπα που ειπαν τα κοριτσια και συμφωνω απολυτα, δηλ. να προσεξεις πολυ τον εαυτο σου κτλ.. ισως να επιανε η εξης αντιμετωπιση. Του δειχνεις πολυ εντονα οτι ξερεις για το τι συμβαινει αλλα δε του δειχνεις καθολου οτι σε ενοχλει πια. Δηλαδη καντον να πιστεψει οτι σαν πατερα του παιδιου σας τον θελεις διπλα σου, αλλα σαν αντρας..νταξει μωρε..δε μας λεει και τιποτα ο κυριος. Πληγωσε του τον ανδρικο εγωισμο. Φυσικα κι εγω μιλω εκ του ασφαλους. Στη θεση σου μαλλον θα ειχα φρικαρει και θα τον ειχα αρχισει στις γρηγορες οχι για κανεναν αλλο λογο..Μονο και μονο για το παιδι γιατι αν δεν ειχαμε και παιδι θα ειχε φυγει κλωτσιδων απο το σπιτι!

Κανε μια προσπαθεια για χαρη του παιδιου σου αλλα αν δεις οτι το πραγμα χειροτερευει μη μενεις μαζι σου για το παιδι. Τετοιες καταστασεις συνηθως οι αντρες τις περνανε γρηγορα. Εμειςοι γυναικες ειμαστε που αν κανουμε καμια βρωμοδουλιτσα δυσκολευομαστε να το ξεπερασουμε γιατι καλλαμε. Εκεινοι κανουν οτι κανουν και μετα σπιτι με την ουρα στα σκελια. Αν λοιπον εχεις κουραγιο να το περασεις ολο αυτο, τοτε καλη δυναμη και θα δεις οτι με σωστο χειρισμο και ΟΧΙ ΥΣΤΕΡΙΕΣ ολα θα φτιαξουν . Απο κει και περα ειναι στο χερι σου το πως θα μπορεσεις να τον συγχωρησεις. Ευχομαι ολα να πανε καλα

[evva]

ΝΑ ΒΑΛΕΙΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΟΛΑ ΚΑΙ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΨΥΧΡΑΙΜΗ

[fraoulopoulitsa]

Εκείνος όλες αυτές τις ημέρες που εμείς κουβεντιάζουμε και λέμε το τι μπορεί να γίνει, πως είναι? τι κάνει? (και δεν εννοώ στην υγεία του ,αλλά στην συμπεριφορά του). Εσύ από την άλλη έκανες κάτι διαφορετικό από αυτά που κάνεις συνήθως ή προσπάθησες να τον προσεγγίσεις?Και αν ναι , τι έγινε σε αυτή την περίπτωση?

[gwgw]

καλησπέρα, διάβασα όλα τα παραπάνω και πιστεύω ότι καλό θα ήταν να εστιάσεις στο παιδί σου. Στο λέω γιατι και εγω μεγάλωσα σε μια προβληματική οικογένεια (οχι οτι απαραιτήτως θα είναι και η δική σου) με τη μαμα και το μπαμπα να μαλώνουν συνέχεια (οχι φυσικά μπροστα μου...) αλλα μην ξεχνάς ότι τα παιδια τα καταλαβαίνουν όλα. δεν μπορεις να τα κοροϊδεψεις. τα καταλάβαινα όλα απο μικρο κορίτσάκι και οχι μόνο εγω τελικα σαν μεγαλύτερη αλλα και ο μικρότερος αδελφός μου. μακάρι οι γονείς μου να είχαν χωρίσει τότε θα είχαμε όλοι μια ποιοτητα στη ζωή μας, μην ρωτήσεις βεβαια ποιος χάρηκε τη ζωή του.. ''κανεις''.. και το χειρότερο είναι ότι είναι ακόμα μαζι μετα απο 30χρόνια συμβατικού γάμου παλευούν να πλησιάσουν εμένα και τον αδελφό μου....

Όσον αφορά εμένα είμαι σχετικά ψυχρός άνθρωπος και απόμακρη, γεμάτη φοβίες και διάφορα άλλα τα οποία ευτυχώς εχω φτάσει στο σημείο να προσπαθω να τα αλλάξω, τωρα που θα γίνω και για 1η φορα μαμα νομίζω θα μαλακώσω...

[popi-maria]

καλησπερα.παραδεχτηκε οτι με απατησε.Μου λεει οτι μ'αγαπαει,οτι δεν θελει να χωρισουμε.Δεν ξερω τι να κανω.Οτι μ'αγαπαει το ξερω αλλα πως μπορω να τον ξαναεμπιστευθω.Και αν μετα απο μια εβδομαδα κανει παλι τα ιδια?Θα ειμαι μονιμως το θυμα?

[Guest ΕΛΙ]

Μαρια μου εσυ ξερεις αν αξιζει να τον συγχωρεσεις η οχι

Παντως στη θεση σου θα τουδινα μια ευκαιρια, για το παιδι σας

ΜΙΑ ομως και τελος , στην επομενη καιγεται

Ειλικρινα σε σκεφτομαι

ψυχραιμια και καλη δυναμη

[Lena + Sourloulou]

Εσυ μετα απο ολα αυτα τον αγαπας; Θες να ζεις μαζι του, οχι για το παιδί, για σενα; Το παιδι θελει να σε βλεπει ευτυχισμενη, μαζί του ή μακρια του. Αν θες να μεινεις μαζι του μπορεις να το παλεψεις... Αυτη ειναι η φωνη της λογικης...

 

ΑΛΛΑ... Απο τα λιγα που ξερω για αυτον τον ανθρωπο μου εχει σπασει τα νευρα. Πως τον αντεχεις κοπελα μου; Σε βγαζει τρελη, σε στελνει σε ψυχολογο και καλα ότι εχεις εσυ το προβλημα, σε κανει να αναρωτιεσαι για αυτα που βλεπουν τα ματια σου την ιδια ωρα που ΞΕΡΕΙ οτι εχεις δικιο, την ιδια ωρα που κουτουπωνει την αλλη;; Κι αυτο το λεει αγάπη; Αντε, βρε, και στην αργυρη επετειο των γαμων σας θα ερθουμε να την γιορτασουμε στο δρομοκαιτειο... Μην ανησυχεις, απο την πολυ αγαπη θα εχεις καταληξει εκει...

 

Καλα η απιστια, αυτο ισως να μπορουσα να το συγχωρησω, την κοροιδια ονως τετοιου βαθμου ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ..

 

Συγνωμη για την εμπαθεια. Ευχομαι τα καλυτερα μεσα απο την καρδια μου. Καλη δυναμη...

[elachl]

συμφωνω με την ελι.απολυτα..κριμα να υπαρχουν αντρες που δεν σεβονται τη μανα του παιδιου τους....λυπαμαι για λογαριασμο του...

[fraoulopoulitsa]

Προφανώς αφού είδε ότι με το να σε βγάζει τρελή δεν πέτυχε τίποτα είπε να το παραδεχθεί να ξαλαφρώσει κιόλας (και να βαρύνει άλλους). Και τώρα τι? εντάξει αγάπη μου σε κεράτωσα , όμως σε αγαπάω και εσένα και το παιδί μας και θέλω να είμαστε καλά? και τρέχα εσύ τώρα να τα βρεις με τον εαυτό σου , τη συνείδησή σου, και όλο το συνοθύλευμα σκέψεων και ερωτηματικών που δημιουργείται...

Θα ήθελα να σου πω κάτι και τονίζω ότι είναι καθαρά προσωπική αντίληψη και δεν σημαίνει πως πρέπει να την υιοθετήσεις. Πιστεύω ότι ο καθένας μπορεί να κάνει με το σώμα του ότι επιθυμεί και κανένας δεν έχει δικαίωμα επάνω στο σώμα του άλλου.Το να παίζει όμως κάποιος με την ψυχική υγεία , την νοημοσύνη και την αξιοπρέπεια του συντρόφου του- του ατόμου που λέει ότι αγαπάει-προκειμένου μόνο και μόνο να καλύψει το τομαράκι του και να τη βγάλει λάδι αυτό για μένα είναι ανεπίτρεπτο, η χειρότερη αμαρτία που μπορείς να κάνεις σε μία σχέση είτε αυτή λέγεται γάμος είτε δεσμός είτε φιλία. Πως μπορείς ύστερα από τόσα να πιστέψεις ξανά και να εμπιστευτείς ένα άνθρωπο που σε κορόιδεψε? Και αν το κάνεις πιστεύεις ότι η καρδιά σου θα σβήσει τα ίχνη της απογοήτευσης και της κοροιδίας ή στο παραμικρό θα τρέχεις να ψάχνεις τι έγινε και θα χάνεις τον ύπνο σου?

Τώρα βέβαια να πω την αλήθεια τον πρωταγωνιστικότερο ρόλο όλων θα παίξει το παιδί... και από ότι υποψιάζομαι τον άντρα σου θα τον συγχωρήσεις. Δεν μπορώ να σου πω τι να κάνεις δεδομένου ότι είναι μία καθαρά προσωπική επιλογή. Να ξέρεις όμως ότι είτε χωρίσεις είτε μείνεις και το παλέψεις ο δρόμος που θα διαλέξεις είναι δύσκολος. Καλή επιτυχία σε όποιον δρόμο και να διαλέξεις και εύχομαι να αποδειχθεί και ο σωστότερος για σένα.

[usernamewrong]

Προσωπικά δεν εχω τέτοια εμπειρία και τέτοια προβλήματα στον γάμο μου. Ωστόσο, δεν θεωρω πως ενα διαζύγιο πρέπει να έρθει μόνο από ενα συμβάν, ούτε πως ειναι τόσο εύκολο πράγμα. Αν νιώθεις πως μπορείς να συγχωρήσεις και αν βλέπεις πως εκείνος θέλει να κάνει ειλικρινά μια νέα αρχη, προσπάθησέ το. Αν δεις πως συνεχίζονται οι τσακωμοί τότε νομίζω πως το διαζύγιο είναι το καλύτερο για το παιδί κυρίως ωστε να μη ζει σε περιβάλλον που υπάρχει διχόνοια.

[nathael]

συμφωνω ΑΠΟΛΥΤΑ με την fraoulopoulitsa. Συνηθως αυτοι οι ανθρωποι εχουν οι ιδιοι προβληματαρα χοντρη με τον ιδιο τους τον εαυτο!!! Αν εισαι τοσο εξυπνος, κανε την λαδια σου , χωρις να σε παρει κανενας χαμπαρι!!! Οχι μπροστα στα ματια μου!!