προβλήματα στο γάμο μου λόγω θηλασμού

[afipan]

καλησπέρα σε όλες σας! λέγομαι αφροδίτη και εχω μία πολύ όμορφη οικογένεια.Η κορούλα μου έχει κλείσει τους 8 μήνες ζωής χώρις πολλά προβλήματα λόγω θηλασμού.

ο συζυγος μου ηταν απο την αρχή στο πλευρό μου στο θέμα του θηλασμού..είμαι η πρώτη στην οικογενειά μου που θήλασε.τελευταια όμως παρουσιάστηκε το πρόβλημα της απομάκρυνσης μεταξύ μας και σεξουαλικής ψυχρότητας.πιστεύει οτι ολος ο κόσμος για εμένα ειναι η κόρη μας, αυτόν τον παραγκωνίζω και ολο μου το μέλημα ειναι πως θα τη θήλαζω περρισότερο ..λογω θηλασμού , η αλήθεια ειναι οτι είμαστε αυτοκόλητες.μου πρότεινε να την αφισω λίγο στη γιαγια της -ενα ολοκληρο βράδυ!!- για να μείνουμε λιγο μόνοι.μου πρότεινε να αρχίσω να ξεκολάω απο πάνω της, μέχρι και να μειώσω τους θηλασμούς

δεν ξέρω κατα πόσο είναι αυτό σωστό και θα ήθελα τα φώτα σας κορίτσια..

ειμαι δημόσιος υπάλληλος και θα κάθομαι μεχρι να γίνει χρονών..

ευχαριστώ εκ των προτέρων

[xrysanthi26]

Αφροδιτη γεια σου

Πιστευω με τον ερχομο ενος μωρου παντα παρουσιαζονται προβληματα μεσα στον γαμο,στις προτεραιοτητες μας και σε πολλα αλλα που μπορει ειδη να γνωριζεις.Ολα γινονται ανω κατω,καταρχην εχεις χρονο να ασχοληθεις με τον εαυτο σου?Δεν νομιζω γιατι λιγο πολυ ζουμε τα ιδια,πολλες φορες τελειωνει η μερα και δεν εχω κανει μπανιο,δεν θυμαμαι απο ποτε εχω να φτιαξω τα μαλια μου κοκ.....

Παντως μην πανικοβαλεσε ολα θελουν καλη οργανωση και να θεσεις καποιες προτεραιοτητες,οπως φυσικα στον αντρα σου....πιστευω οτι καποια στιγμη το μωρο θα κοιμηθει για βραδυ οποτε θα πεις οτι τωρα θα τον αφιερωσεις στον αντρα σου,μην νομιζεις και αυτοι ειναι σαν μωρα παιδια θελουν πολλα χαδακια και πολλες αγκαλιτσες και να τους λες ποσο πολυ τους αγαπας.....

Αν δεν ασχολεισε και καθολου μαζι τους και αυτοι καποια στιγμη επαναστατουν,πιστευω οτι πραγματικα οτι δεν τον ενοχλει που θηλαζεις αλλα χρειαζετε και αυτος καποιο χρονο μαζι σου....

Αν θελουμε ολα μπορουμε να τα προλαβουμε.....σκεψου να γυρισουμε και στην δουλεια

[sofuka]

afipan, ειδικός δεν είμαι, θα σου πω μόνο κάποιες σκέψεις δικές μου, γιατί σε μικρότερο ή μεγαλύτερο βαθμό, όλα τα ζευγάρια περνάνε μια κρίση με τον ερχομό ενός παιδιού, μέχρι να βρεθούν οι νέες ισορροπίες στην οικογένεια.

Ο σύζυγός σου, όπως και οι περισσότεροι από εμάς, μάλλον δεν έχει κάποιο παράδειγμα και εμπειρία από το κοντινό του περιβάλλον για το πώς μεγαλώνουν τα παιδιά και τη σπουδαιότητα του δεσμού μεταξύ μητέρας και παιδιού στα πρώτα χρόνια της ζωής του για την μετέπειτα πορεία της ζωής του. Μέρος του δεσμού αυτού, πολύ σημαντικό και καθοριστικό, είναι και ο θηλασμός.

Αυτή τη στιγμή νιώθει έξω από τη σχέση που έχεις με την κόρη σου και πιστεύει ότι ο θηλασμός με τις απαιτήσεις που έχει όσον αφορά στο χρόνο και στην αποκλειστικότητα (αφού δεν μπορεί κάποιος άλλος όπως η γιαγιά να ταΐσει το μωρό) είναι υπεύθυνος γι' αυτό.

Όμως απλοποιεί κάπως τα πράγματα, πιστεύοντας ότι αν σε πείσει να μειώσεις ή να σταματήσεις το θηλασμό (πράγμα που προφανώς δεν είσαι έτοιμη να κάνεις, αφού γράφεις εδώ και ζητάς στήριξη), θα λυθεί ως δια μαγείας το πρόβλημα, αφού κάποιος άλλος θα αναλαμβάνει την ευθύνη του μωρού για κάποιες ώρες και εκείνος θα έχει πίσω την αγαπημένη του, όπως την είχε συνηθίσει, χωρίς σκοτούρες και με χρόνο και διάθεση αποκλειστικά για κείνον.

Εδώ λοιπόν είναι που εσύ θα μπορούσες να του θέσεις το ερώτημα τι είδους μητέρα θέλει για το παιδί του; Θέλει μια μητέρα λέαινα, που θα φροντίσει από την πρώτη μέρα να καλύψει το παιδί της τόσο σωματικά (με τη σωστή διατροφή) όσο και ψυχολογικά με την αποκλειστική αυτή σχέση μητέρας και παιδιού που είναι απαραίτητη στα πρώτα χρόνια; Εδώ θα μπορούσες να του εξηγήσεις ότι ακόμα και να συμφωνούσες μαζί του να διακόψεις πχ. τον θηλασμό, δεν θα μπορούσες με τίποτα να αφήσεις το μωρό σου ολόκληρη τη νύχτα στη γιαγιά, γιατί ούτε εσύ, ούτε το μωρό είσαστε έτοιμοι ακόμα γι' αυτό.

Θα μπορούσες να του εξηγήσεις ότι όπως σαν σύζυγος θα είσαι μαζί του σε όλες τις δυσκολίες και θα προσπαθήσεις να τον καλύψεις τόσο με πρακτικές φροντίδες της καθημερινότητας (σωστή διατροφή και γι' αυτόν, σωστό και καθαρό περιβάλλον κλπ), όσο και ψυχολογικά με τη μεταξύ σας συναισθηματική και σεξουαλική σχέση, έτσι θέλεις να είσαι και σαν μητέρα στο μωρό σας και έτσι θα σε ήθελε κι αυτός.

Είναι βέβαια πιθανό να μην μπορεί να δει μακρύτερα από το τώρα και να μην κατανοήσει αυτά που θα του λες, πολλοί πατεράδες αρχίζουν να δένονται με τα παιδιά τους όταν αυτά μεγαλώνουν λίγο και ίσως μόνο τότε να είναι σε θέση να κατανοήσουν και το δέσιμο της μητέρας με το παιδί. Όμως το θέμα εδώ δεν είναι αν θα βαφτείς ή αν θα περιποιηθείς τον εαυτό σου ή αν θα του προσφέρεις τα χάδια και την περιποίηση στα οποία είναι συνηθισμένος. Δεν είναι μόνο αυτός που τα έχασε αυτά και τα δικαιούται, το ίδιο δικαιούσαι κι εσύ. Ζήτησέ του να μην περιμένει πότε θα τελειώσει ο θηλασμός και θα κοιμηθεί το μωρό για να ασχοληθεί μαζί σου, δώσε του να καταλάβει ότι ακόμα και την ώρα που θηλάζεις, μπορείτε να είσαστε μαζί, να κουβεντιάσετε, να κάνετε παρέα, να είσαστε ακόμα και αγκαλιά αν το θέλετε, ότι κι εσύ το έχεις ανάγκη, ότι δεν είναι ο θηλασμός ή το μωρό που σας εμποδίζει, αλλά ότι ακόμα δεν έχετε βρει τον τρόπο να υπάρχετε ως ζευγάρι με το μωρό στη ζωή σας.

Το σεξ στα περισσότερα ζευγάρια μειώνεται τον πρώτο καιρό μετά τη γέννηση ενός μωρού, είτε θηλάζει η γυναίκα είτε όχι. Αν όμως μια μητέρα πιεστεί από τον σύντροφό της να λειτουργήσει με τρόπο που δεν θέλει η ίδια όσον αφορά στη σχέση της με το παιδί της, δεν θα έχει αυτό αντίκτυπο στο πώς θα αντιμετωπίζει η ίδια τον σύντροφό της στο μέλλον;

Δεν ξέρω αν είναι τύπος που διαβάζει και αν θα τον βοηθούσε να διαβάσει σχετικά...

Ελπίζω με την συζήτηση, με το να ζητάς και να τον ενθαρρύνεις να συμμετέχει περισσότερο στη φροντίδα του παιδιού και στο χρόνο που θα περνάτε όλοι μαζί και με τον δεσμό που θα δημιουργεί και ο ίδιος με το παιδί του με την πάροδο του χρόνου, να λυθεί το θέμα αυτό. Σας εύχομαι τα καλύτερα!

[Lena + Sourloulou]

Αχ, ο καλος σου σε διεκδικει!!!

Απλα ειναι λιγο ατσαλος.

 

Σε γενικες γραμμες συμφωνω με την sofuka. Και θα προτεινα το εξης. Μια μεση λυση... Δωστου παραπανω σημασια χωρις να κοψεις κατι απο το παιδι. Κανε κατι που εκανε ςπαλια και τωρα εχεις καιρο να του κανεις(π.χ. του δικου μου του εφτιαχνα κρουασαν τα σ-κ, καποια στιγμη θα το ξανακανω...) Την προσοχη σου θελει... Αλλα δεν χρειαζεται να κανεις κατι με το οποιο δεν αισθανεσαι καλά.

 

Αλλα αυτο δεν ειναι προβλημα. Απλα σε θελει ο αντρας σου!!!

[dora]

Οταν ο αντρας μου προτεινε κατι τετοιο (και φαντασου οτι το δικο μας παιδι κοιμαται ακομα μαζι μου) ακουσε τοσα μπινελικια που δεν ηξερε που να κρυφτει. (οχι να σταματησω το θηλασμο, αλλα να αφησω το τοτε βρεφακι μου στη μανα μου).

Ειμαι πρωτα μητερα και μετα συζυγος.. Αν η προτεραιοτητα μου ηταν να ειμαι συζυγος και ερωμενη μαλλον δεν θα εκανα παιδια.. Εδω παραμελω δικες μου προσωπικες αναγκες.. τις αναγκες του συζυγου θα σκεφτω? και εχω την απαιτηση απο αυτον να σκεφτεται πρωτα σαν πατερας και μετα σαν οτιδηποτε αλλο.

[fistikaki]

κακα τα ψεμματα ομως, ζουμε σα ζογκλερ...

 

πρεπει να ισορροπουμε τα παντα, και να χορευουμε ταυτοχρονα!!!

 

να εισαι μανα, τροφος, γκομενα, νοικοκυρα, φιλη, συμβουλος, εργαζομενη ΚΑΙ να χορευεις και καλες κλακετες....

[afipan]

ευχαριστώ κοριτσια για το ενδιαφέρον σας.

πρέπει να σας πω όμως οτι ο άνδρας μου ασχολείται πολύ με την μικρή-είναι και άνεργος και έχει άπλετο χρόνο-.αναλαμβάνει και αυτός πραγματα. μου πέρασε απ το μυαλό κι εμένα μηπως ζηλεύει τη σχέση μου με τη μικρή ,αλλά τελικά δεν το νομίζω. περισσότερο κατηγορεί εμένα οτι με την δικαιολογία -και πραγματικότητα- του θηλασμού έχω αμελήσει προσωπικές μας στιγμές..

θέλω απλα να σας ρωτησω αν παραειμαι κολλημενη με την κόρη μου,την ημερα το πολύ να αποχωριστουμε για 1-2 ώρες, η όντως απ τη στιγμη που ακόμα θηλάζει ειναι δικαιολογημένη αυτή η μορφή της σχέσης μας..

[ssttaa]

εκτός που σε διεκδικεί, μάλλον φταίει και η ανεργία που του ρίχνει το ηθικό! οι καιροί είναι δύσκολοι... ! Βρίσκω φυσιολογικό να θέλεις να είσαι κοντά στο παιδί σου συνέχεια.

[Lena + Sourloulou]

Λοιπόν...

 

1. Δε νομίζω ότι αν δεν θήλαζες θα΄ήσουν λιγότερο "κολλημένη", αν μπορείς να το πεις ετσι, με την κόρη σου. Αυτό δεν το προκαλεί ο θηλασμός, πιστεύω. Ή το έχεις ή δεν το έχεις. Είναι στον ανθρωπο. Ισως να γίνεται το ανάποδο: Επειδή είσαι τέτοιος άνθρωπος αποφάσισες, πέτυχες και συνεχίζεις τον θηλασμό...

 

2. Δεν νομίζω ότι παραείσαι προσκολλημένη με την κόρη σου. Μήπως είναι και έτοιμη να ανοίξει δικό της σπίτι; Αλοίμονο, μωρό είναι ακόμα. Θα είχαμε εξαφανιστεί σαν είδος αν οι μανάδες δεν ήταν προσκολλημένες στα παιδιά τους! Απλά σήμερα οι "κοινωνικές υποχρεώσεις" μας επιβάλλουν διαφορετικά πράγματα για να νοιώθουμε ευτυχισμένοι και φυσιολογικοι.

 

Αυτά βέβαια είναι εντελώς υποκειμενικα. Και ναι, δώσε σημασία στον σύζυγο, αλλά μην κάνεις εκπτώσεις στον ρόλο σου ως μητέρα... Είναι επένδυση στην ζωή του παιδιού σου...

[supermama]

εχω μια ερωτηση.. ειπες οτι αποτη δουλεια σου θα καθεσαι μεχρι τον χρονο.ενοεις οτι θα θηλασεις ως τοτε η θα σινεχισεις με καποιο τροπο και μετα το χρονο?? το ρωταω αυτο γιατι αν ειναι να θηλασεις μεχρι να γυρισεις στη δουλεια, ισως βοηθουσε να χρησιμοποιουσες θηλαστρο γιανα ξελολησεις καποια ωρα αποτη μπουμπου σου.αν και ουτε εγω πιστευω οτι το θεμα του αντρα σου εχει αμεση σχεση μετο θηλασμο αλλα ισως βοηθουσε να την ταισει σιγα σιγα και αλλο ατομο..ακομα και ενα τριτο.αν οχι για ολο το βραδυ για καποιες ωρες ισως..

[afipan]

σας ευχαριστώ όλες!! με κανατε και αισθάνομαι φυσιολογικήhttp://parents.org.gr/forum/images/icons/icon7.gif .ελπίζω να βελτιωθεί η σχέση μου χωρίς να αλλάξω κάτι.

[afipan]

τώρα είδα το μήνυμα σου σούπερμαμα.μου είπε η παιδιατρος μου οταν γίνει ετους , η μικρή θα θηλάζει μόνο οταν θα είμαστε μαζι.μου είπε δεν χρειάζεται θήλαστρο.Τώρα, γεύματα της δίνει ο μπαμπας της την ημέρα, αλλα το βράδυ θηλαζει και ηρεμεί. το θήλαστρο το δοκίμασα αλλα η μικρή δεν το ήθελε.

[elenik]

Να κανω εγω μια ερωτησουλα σαν ασχετη...

Οταν αρχισουν την στερεα τροφη ποσες φορες την ημερα θηλαζουν?

 

Και γενiκα πιστευω οτι ασχετα αν θηλαζεις ή οχι το παιδι καταναλωνει το μεγαλυτερο μερος της ημερας σου και της ενεργειας σου σε αυτη την ηληκια. Οποτε δεν φταιει ο θηλασμος.

 

Η κουραση φταιει και αν θελει να βοηθησει να εχετε χρονο για προσωπικες στιγμες μηπως να εβαζε και ενα πλυντηριο?:oops:

[elenik]

ηπως τα νευρακια του προερχονται απο την ανεργεια? Μηπως αγχωνεται με αυτο το κοματι και ειναι λιγο στην τσιτα ο καημενουλης?

[afipan]

Εγώ τη θηλάζω πάνω απο 5 φορές, μπορεί και 7. Η παιδιατρός μου δεν μου βάζει πλαφόν. μου λέει όσες φορές θέλει το μωρό.

[DALIA]

Οταν ο αντρας μου προτεινε κατι τετοιο (και φαντασου οτι το δικο μας παιδι κοιμαται ακομα μαζι μου) ακουσε τοσα μπινελικια που δεν ηξερε που να κρυφτει. (οχι να σταματησω το θηλασμο, αλλα να αφησω το τοτε βρεφακι μου στη μανα μου).

Ειμαι πρωτα μητερα και μετα συζυγος.. Αν η προτεραιοτητα μου ηταν να ειμαι συζυγος και ερωμενη μαλλον δεν θα εκανα παιδια.. Εδω παραμελω δικες μου προσωπικες αναγκες.. τις αναγκες του συζυγου θα σκεφτω? και εχω την απαιτηση απο αυτον να σκεφτεται πρωτα σαν πατερας και μετα σαν οτιδηποτε αλλο.

 

dora μου νομίζω ότι η αντιδραση ( μπινελικώσω ) είναι υπερβολική...κάπου βαθιά έχουν και τα δίκια τους αλλά πιστεύω ότι ο καθένας έχει τα κουμπιά του και δεν χρειάζεται να φτάνουμε σε τέτοιες καταστάσεις....

 

κακα τα ψεμματα ομως, ζουμε σα ζογκλερ...

 

πρεπει να ισορροπουμε τα παντα,

QUOTE]

 

έτσι ακριβώς είναι φυστίκι μου και πίστεψε με μπορούμε να τα καταφέρουμε...

 

Και γενiκα πιστευω οτι ασχετα αν θηλαζεις ή οχι το παιδι καταναλωνει το μεγαλυτερο μερος της ημερας σου και της ενεργειας σου σε αυτη την ηληκια. Οποτε δεν φταιει ο θηλασμος.

 

έτσι ακριβώς είναι..και να μη θήλαζες πάλι τα ίδια θα σου έλεγε...επίσης μπορεί και πάλι να αρνιόσουν να την άφηνες άσχετα με το αν θηλάζεις ή όχι...

[gourou]

Εγώ τη θηλάζω πάνω απο 5 φορές, μπορεί και 7. Η παιδιατρός μου δεν μου βάζει πλαφόν. μου λέει όσες φορές θέλει το μωρό.

 

Γεια σου apsifan.Καταρχην μπραβο που θηλαζεις το μωρο σου.Εγω θηλαζα μεχρι τον 8 μετα ηθελα να το σταματησω.Και εγω καθομουν 1 χρονο,δημ.υπαλληλος.Εγω δε θα παρω το μερος απο κανεναν,ουτε θα κατηγορησω τον αντρα σου.Απλά θα ήθελα να σου πω να μη νιώθεις ενοχες αν σταματησεις τον θηλασμο,δεν τελειώνει τίποτα με το τέλος του θηλασμού.Το μωρό σας πάλι θα καταλαβαίνει την αγάπη που θα του δινεις.Και να ξέρεις πως απο δω και περα σημαντικό για το παιδί σσς θα έιναι να βλεπει την μαμα και τον μπαμπα ευτυχισμενους μαζι.κανε το εξης βαλε το μωρο στο ρηλαξ να σας βλεπει και αγκαλιασε τον αντρα σου και καντον "μα" όπως κανουμε στα μωρά και δες την αντιδραση του παιδιου.Εγω έκανα τον αντρα μου ετσι και το μωρο κουνουσε χερια ποδια και γελουσε.Ακομα και τωρα που κοντευει τα 2 οταν αγκαλιαζομαστε μπροστα του ερχεται ολο χαρά και αυτός και μας αγκαλιάζει!

[ΛΕΝΑΝΕΚ]

Βρήκα το θέμα σχετικό και είπα να μπω....Αντιμετωπίζω πρόβλημα με τον εαυτό μου και το συνδέω με το θηλασμό πια!

Αν και η κόρη μου είναι το 2ο παιδί μου, αισθάνομαι πρώτόγνωρα.

Το γιο μου τον είχα αφήσει να τον φυλάει γυναίκα όταν ήταν ακόμη 40 ημερών!Γύρισα στη δουλειά και για δύο μήνες λάμβανα 2 μισθούς!Το έκανα!

Τώρα θηλάζω την κόρη μου εδώ και 8 μήνες και δεν λέω να ξεκολίσω για τίποτα!

Δεν έχω βοήθεια από καμμία γιαγιά ή κάποιον συγγενή κι έτσι από την αρχή ήξερα ότι τις λύσεις για την φύλαξη των παιδιών πρέπει να τις δώσω εγώ και ο άντρας μου.Επειδή έχω δικιά μου δουλειά πλέον επέλεξα να έχω εγώ την κόρη μου και να προσλάβω υπάλληλο για το μαγαζί μου.Οπότε τους πρώτους 6 μήνες ήμασταν αυτοκόλλητες.24 ώρες το 24ωρο!

Τους 2 τελευταίους μήνες μπορεί να την έχω αφήσει εως και 10 φορές στον άντρα μου από 2 εώς και 5 ώρες το πολύ.Μην μπορώντας να συλλέξω γάλα με το θήλαστρο αναγκάστηκε ο άντρας μου να φτιάξει και γάλα και κρέμα βανίλια για να την ταίσει.Και τα κατάφερε.Η νεροφίδα μου τα δέχτηκε!Και όταν ΄γύριζα και το μάθαινα....κλάμα (κρυφά)!

Το Σεπτέμβρη όμως που έρχεται τέρμα τα ψέμματα.Πρέπει να την αφήσω σε άλλο πρόσωπο γιατί πρέπει να δουλέψω.Μέσα μου θέλω να το αποφύγω σαν το διάολο το λιβάνι!Θέλω να δουλέψω αλλά κάθε το πολύ 2 ώρες να την βλέπω, να την αγκαλιάζω,να την θηλάζω!

Τι έχω πάθει?????????

Με πιάνει πανικός στη σκέψη.

Όσο για το θέμα των συζυγικών υποχρεώσεων που αφορά και το θέμα, δεν μπορώ να πω, έχουμε επανέλθει! Με δύο παιδιά που υπεραγαπάμε κι εγώ και ο άντρας μου και με αμοιβαίες υποχωρήσεις και προσαρμογές τα καταφέραμε!Χωρίς ούτε σκέψη για να πάνε τα παιδιά κάπου αλλού αφού δεν υπάρχει τέτοια επιλογή ... προσαρμοστήκαμε. Κάποιες φορές έχει και πλάκα μάλιστα αν θες!

[afipan]

Β

Όσο για το θέμα των συζυγικών υποχρεώσεων που αφορά και το θέμα, δεν μπορώ να πω, έχουμε επανέλθει! Με δύο παιδιά που υπεραγαπάμε κι εγώ και ο άντρας μου και με αμοιβαίες υποχωρήσεις και προσαρμογές τα καταφέραμε!Χωρίς ούτε σκέψη για να πάνε τα παιδιά κάπου αλλού αφού δεν υπάρχει τέτοια επιλογή ... προσαρμοστήκαμε. Κάποιες φορές έχει και πλάκα μάλιστα αν θες!

 

μπραβο σας!στεναχωριεμαι που εμεις, απλα δεν βρηκαμε τον τροπο να τα καταφερουμε και μαλλον μας βγηκαν εγωισμοι που δεν μπορουμε να υπερπηδησουμε..

ενω αισθανομαι σεξουαλικη και ολοκληρωμενη γυναικα ,επειδη θηλαζω, δεν το αισθανομαι καθολου οταν ερχεται "εκεινη" η στιγμη...

[afipan]

.Και να ξέρεις πως απο δω και περα σημαντικό για το παιδί σσς θα έιναι να βλεπει την μαμα και τον μπαμπα ευτυχισμενους μαζι. !

 

το ξερω γκουρου οτι ειναι πολυ σημαντικο ,και πιστευω οτι το δικαιουμαστε και οι τρεις μας.απλα μαλλον δεν εχουμε βρει τις ισσοροπιες μας,ακομα, και ειμασυε καπως απομακροι. παντως και η κορουλα μου χαιρετε οταν μας βλεπει να δινουμε αγκαλιες και φιλακια!!..το καλο μου

[amaretto]

το ξερω γκουρου οτι ειναι πολυ σημαντικο ,και πιστευω οτι το δικαιουμαστε και οι τρεις μας.απλα μαλλον δεν εχουμε βρει τις ισσοροπιες μας,ακομα, και ειμασυε καπως απομακροι.

 

 

Νομίζω ότι αυτό μπορεί να συμβεί σε ένα ζευγάρι με τον ερχομό ενός παιδιού, είτε η μητερα θηλάζει, είτε όχι.

Οι γυναίκες γεννώντας επαναπροσδιορίζουν την ταυτότητα τους, αυτό δεν είναι είναι τόσο έντονο στους άντρες. Οπότε, η συζυγική ιδιότητα και οι σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους χρειάζεται να επαναπροσδιοριστούν με βάση τη νέα μας ταυτότητα και αυτό μπορεί να πάρει λίγο ή περισσότερο χρόνο. Είναι πολύ δύσκολο να σκέφτεσαι τον εαυτό σου, όταν κάποιος εξαρτάται τόσο στενά από σένα, και η σεξουαλική αναζήτηση είναι κάτι πρωταρχικά εγωιστικό. Όταν νιώθουμε ότι το μωρό μπορεί να απομακρυνθεί με ασφάλεια από εμάς, τότε είμαστε έτοιμες να κάνουμε την υπέρβαση, πριν από αυτό, μάλλον συμβιβαζόμαστε. Και φυσικά, οι ορμόνες μας παίζουν μεγάλο ρόλο σε όλο αυτό.

[xrysalis]

όταν κάτι πήγε να θίξει περί θηλασμού και σχέσης ο καλός μου...

ήμουν απλά ξεκάθαρη...

"θα θηλάζω για όσο θέλει το παιδί! πάρ' το απόφαση!

έτσι κι αλλιώς δεν θα κρατήσει για πάντα!

είναι το μόνο πράγμα που μπορώ να του προσφέρω με ημερομηνία λήξης!

στα 16 του δεν θα μπορώ να του το προσφέρω! τώρα μπορώ και αυτό κάνω!"

και ευτυχώς το κατάλαβε και 25 μήνες τώρα με στηρίζει!

 

οι ισορροπίες κλωνίζονται έτσι κι αλλιώς!

μας πήρε χρόνο να ηρεμίσουμε γενικά

αλλά πλεον όλα είναι ΟΚ!

[sofuka]

Λένα, μια χαρά τη βιώνεις εσύ τη σχέση σου με τη μικρή, φυσιολογικότατα. Υπομονή για τον Σεπτέμβρη, θα δεις πως η κόρη σου θα προσαρμοστεί πολύ νωρίτερα από σένα και έτσι, βλέποντας ότι είναι αυτή καλά θα προσαρμοστείς κι εσύ!

 

Afipan, όσο κι αν υπάρχει η αντίληψη ότι ένα μωρό 8 μηνών είναι αρκετά μεγάλο και ότι μετά από 8 μήνες από τη γέννα η γυναίκα πρέπει να έχει επανέλθει πλήρως... αυτό απέχει από την πραγματικότητα. Δώσε στον εαυτό σου το χρόνο που χρειάζεται. Τα πράγματα στις σχέσεις δεν είναι τόσο απλά. Δεν αρκούν μερικά φιλάκια και αγκαλίτσες για να βρουν όλα το δρόμο τους μετά την τόσο μεγάλη αλλαγή στη ζωή του ζευγαριού όσο η γέννηση και η ευθύνη της ανατροφής ενός μωρού. Δυστυχώς στη σημερινή εποχή περιμένουμε από τους εαυτούς μας και τους άλλους να λειτουργούμε στην εντέλεια, χωρίς δεύτερες σκέψεις, χωρίς να παραδεχόμαστε τα άγχη, τις αναφάλειές μας, τις αγωνίες μας, την ανθρώπινη φύση γενικότερα (το ίδιο ζητάμε και από τα παιδιά μας όταν μας φαίνεται παράλλογη η προσκόληση των μωρών στη μαμά και το αντίστροφο). Χρειάζεται να δώσουμε χρόνο στον εαυτό μας και το σύντροφό μας και αντίστροφά ο σύντροφός μας να δώσει χρόνο σ' εμάς και να δεχτούμε το παιδί μας στην οικογένειά μας όχι σαν παρείσακτο, αλλά σαν το επιθυμητό νέο μέλος που εμείς επιλέξαμε να φέρουμε στον κόσμο. Καμιά φορά οι μαμάδες το πετυχαίνουν αυτό μόνο και μόνο από ένστικτο και οι πατεράδες αισθάνονται περίεργα.

[dimidour]

Γενικά πιστεύω πως ο σύγχρονος άντρας είναι σχετικά ενημερωμένος για την εγκυμοσύνη και την περίοδο μετά από αυτήν. Δεν παύει όμως να είμαστε και μεγάλα παιδιά και καμιά φορά να ζητάμε κάτι με παράπονο. Δεν νομίζω ότι ο άντρας σου έχει πρόβλημα μαζί σου. Απλά θέλει και αυτός λίγη προσοχή. Μην ανησυχείς καθόλου για το γάμο σου. Και συνέχισε το θηλασμό όσο μπορείς παραπάνω!

[yogini]

Εγω εχω το αντίθετο πρόβλημα Τον κυνηγάω εγω αλλα εκεινος νομιζω με βλέπει μονο σαν μαμα πλέον και αδυνατεί να με δει "dirty". Δεν το παραδέχεται αλλα το καταλαβαίνω....ήταν και παρων και στη γέννα και τα ειδε όλα φορα παρτίδα και ισως εχει παίξει και αυτό ρόλο....δεν ξέρω....αμα συνεχισει έτσι θα τραγουδάω " Πάρε τηλέφωνο τον κερατά..καλυτερα τωρα παρα μετά" :)

Γελάμε για να μην κλαίμε!

 

Πάντως Αφροδίτη κι εγω νομιζω οτι φταίει που τωρα δεν εργάζεται ο άντρας σου....γιατι πλεόν το μωράκι εχει κάποιες ώρες "αυτονομίας" που θα μπορούσατε να βρεθείτε.