Απωλεια προνομιων για 2χρονα??????

[demi]

τωρα που εγιναν 2 χρονα πια τα παιδακια μας πια θα πρεπει να ειναι η τιμωρια τους οταν ειναι επιθετικα?

στο καρεκλακι(σκεφτουλα την λενε στον παιδικο?)

στο δωματιο του?

τι ακριβως κανετε?

οπως καταλαβατε συνεχιζει να μας ριχνει απο καμια σφαλιαρα ...

με το ζορι κρατηθηκε ο αντρας μου χτες απο το να του δωσει μια στον πωπακο του.....

τωρα πια καταλαβαινει παρα πολυ καλα και μας μιλαει κανονικοτατα.

αρα μπορουμε να συνενοηθουμε .

[gavrias]

Εγώ απλώς, του λέω ότι αυτό πονάει και του ζητάω να μου δώσει φιλί.Δεν το τονίζουμε σα γεγονός αλλά του λέμε μπράβο κι ευχαριστώ όταν μας προσφέρει πράγματα ή μας κάνει αγκαλιές. Μπορεί να συνενοηθεί λεκτικά αλλά όχι να κατανοήσει όσα ένας μεγάλος Άλλωστε τα παιδιά μας ακολουθούνε το δικό μας παράδειγμα.Πώς να καταλάβει ότι δεν πρέπει να δέρνει αν προσπαθούμε να του το δείξουμε δέρνοντάς το?

[mel]

demi, γεια σου.

Θα σου πω αυτα που εχω διαβασει αλλα και αυτο που κανω εγω στην κορη μου που ειναι 2χρονων και 3 μηνων τώρα.

Λοιπον πρωτον δεν εχω ακουσει απο κανενα που να εχει παιδακι σε αυτην την ηλικια οτι δεν του ριχνει και καμια σφαλιαρα που και που(εννοω το παιδακι προς τον γονέα,βεβαια)

Δευτερον εχω διαβασει οτι αυτο δεν υποδηλωνει ενα επιθετικο παιδι αλλα ενα περιεργο παιδι. Περισσοτερο εχουν την περιεργεια να δουνε πως θα αντιδρασει ο αλλος, δηλαδη δράση - αντιδραση.

τριτον, η δικη μου εμπειρια ειναι οτι οταν ηταν επιθετικη της ελεγα με σταθερη και σοβαρη φωνη οτι αυτο που κανει δεν ειναι σωστο και οτι με ποναει αν επεμενε την εστελνα τιμωρια στο δωματιο της μεχρι να 'χτυπησει το ξυπνητηρι" κατι που δεν της αρεσε καθολου. Εννοειται βεβαια οτι το παιδι δεν μου ριχνει "σφαλιαρες" πια.

Αντιθετα ο μπαμπας της που ειναι πολυ μυγιαγγιχτος και υπερβολικος οποτε του εριχνε καμια αυτος εβγαζε κραυγες λες και τον ειχε πατησει λεωφορειο και οτι και να της ελεγε μετα δεν τα υπολογιζε η κορη μας. Τον πατερα της ακομα τον χτυπαει!!!!!!

Θεωρω λοιπον οτι το παιδι πειραματιστηκε με το δραση αντιδραση και στον μπαμπα της που βρηκε ενδιαφερον το συνεχιζει ακομα.

Αυτα οσον αφορα στην "επιθετικοτητα"

Γενικα ομως η τιμωρια που της βαζω οταν κανει του κεφαλιου της και εχω αποκλεισει ολες τις αλλες μεθοδους αντιπερισπασμου ειναι η τιμωρια στο δωματιο της μεχρι να χτυπησει το ξυπνητηρι(δηλαδη το πολυ ενα λεπτο). Και παλι επαναλαμβανω οτι αυτο ειναι το τελευταιο πραγμα που κανω. Για να καταλαβεις εχω να το εφαρμοσω μπορει και απο τον Σεπτεμβρη.

[Μαρια Στυλιανακη]

demi

για να σε βοηθήσω καλύτερα, θα ήθελα μια περιγραφή του πότε συμβαίνει αυτό...

 

έχει πολύ σημασία για να φανεί το αν είναι θυμός, ή το αν είναι συνήθεια.

 

αν μπορείς παρατήρησε, ποιές στιγμες, μετά απο πια δραστηριότητα,

ποιά ώρα της ημέρας (γράψε τα σε ένα μπλοκάκι) και ζήτα και απο τους άλλους εάν χτυπάει και αυτούς να σου πουν/γράψουν πότε γίνεται.

 

σε αυτή την ηλικία πλέον, μπορούν να ξεχωρίσουν μέσα τους τα συναισθήματα οπότε είναι σημαντικό, να δείς σε τι οφείλεται και να υπάρχει αντίστοιχη αντίδραση σε σάς με βάση αυτό!

θα περιμένω περισσότερες πληροφορίες!

 

η σφαλιάρα, δεν γίνεται πλέον να συμβαίνει χωρίς να μην ξέρετε τι να πείτε.

για να φύγει αυτή η συμπεριφορά, χρειάζεται συγκεκριμένος τρόπος αντιμετώπισης - αλλά όπως είπα εξαρτάται απο το που είναι η πηγή αυτής της συμπεριφοράς.

[demi]

Μαρια εχει γινει συνηθεια του πια και το κανει οποιαδηποτε στιγμη της ημερας.παλι προσπαθησα να επικοινωνησω με τον συνδεσμο αλλα δεν τα καταφερα.

το κανει σε ολους και χειροτερευουν τα πραγματα οταν ερχονται τα ξαδερφια του σπιτι τα οποια ειναι μεγαλα και τον αγαπουν τρελα και παντα παιζουν με υπομονη και αγαπη μαζι του.

επισης το βραδυ οταν νυσταζει το κανει συχνα.Τιμωρια στην σκεφτουλα τον βαλαμε ,μπλοκαραμε το χερι του και του γυρισαμε την πλατη,δεν τον εχουμε δειρει καθολου φυσικα ακομα αλλα κοντη γιορτη το βλεπω γιατι εξαντληθηκε η υπομονη ολων μας.

εψαξα και ιδιωτικο παιδικο να τον στειλω μπας και ηρεμησει λιγο και τον φεβρουαριο θα παει.

πραγματικα δεν μπορουμε να εντοπισουμε γιατι το κανει.χτυπαει μονο ενηλικες και οχι παιδια ποτε.ισα ισα στον παιδοτοπο ετυχε να τον χτυπησουν και δεν αντεδρασε καθολου.

δεν ξερω εχει σταματησει το μυαλο μου.βεβαια πολυ αγαπημενο του παλι ειναι να προσπαθει να σου βγαλει το ματι .......

δεν ξερω τι να τον κανω.μαλλον δοκιμασαμε τα παντα.

λες ο παιδοψυχολογος να βοηθησει?να τον παμε?η ειναι μικρος και δεν θα καταλαβει και πολλα ?

[Μαρια Στυλιανακη]

demi απο αυτό που γράφεις, μου ακούγεται σαν να είσαι μια αβοήθητη μαμά- οικογένεια

την οποία, ένας μπέμπης,

έχει καταφέρει να κανει ότι θέλει και να τρομοκρατεί!

 

είναι όντως έτσι τα πράγματα?

 

βασικά δεν νομίζω ότι χρειάζεται ψυχολόγος σε συνάντηση, εκτός και αν βρείτε εκεί κάποια που να έχει κάνει εποπτεία σε παιιδκό σταθμό, να έχει εμπειρία στην οριοθέτηση των παιδιών. πρέπει να έχει εμπειρία δεν φτάνει μόνο η θεωρία σε αυτό το κομμάτι.

 

σίγουρα, αν πάτε σε ψυχολογο δεν θα πάτε για το παιδί αλλά για το πως το αντιμετωπίζετε εσείς, εκτός και αν μου λες ότι υποπτεύεσαι ότι έχει κάτι το αναπτυξιακό.

 

όμως, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί σας έχει επηρεάσει τόσο πολύ, δηλ. κανονικά εντάξει βαράνε, αλλά όταν δεν το κάνεις θέμα,

όταν επικεντρώσεις σε άλλα πράγματα και επιβραβεύσεις, κάπως σιγά σιγά λύνεται.

μήπως είχατε υπερβολικές προσδοκίες ως προς το πόσο γρήγορα θα σταματούσε, πηδούσατε πολύ γρήγορα απο τη μια μέθοδο στην άλλη και τώρα έχετε απογοητευτεί/ κουραστεί?

 

γενικά χρειάζεται μια σταθερότητα, δηλαδή, όχι την μια μέρα το ένα και την μια μέρα το άλλο, και ότι μέθοδο, χρειάζεται να χρησιμοποιείτε για μερικές εβδομάδες για να δείς μετά κάποια αλλαγή. -

και πάντα να μη χρησιμοποιούνται με υπερβολή, (αυτό είναι πολύ σημαντικό) αλλά ούτε και να χρησιμοποιούνται το πρωί αυτή η μέθοδος και το απόγευμα απο τον άλλον η άλλη μέθοδος

και ούτω καθεξής.

 

αισθάνομαι λίγο απο αυτά που γράφεις ότι σας έχει τελειώσει η υπομονή?

τα παιδιά αυτό το διαισθάνονται και το εκμεταλεύονται...

 

πάντως οταν πάει να βγάλει το μάτι που λες - τι κάνετε?

μα δε μπορείτε να βάλετε το χέρι μπροστά σαν φράγμα, για να το σταματήσει και να συνεχίζετε το παιχνίδι με κάτι άλλο?

τότε δεν δίνετε προσοχή και έτσι το παιδί προχωρά σε κάτι άλλο.

του έχετε πεί ότι δεν σας αρέσει (ο καθένας ξεχωριστά όταν αυτό συμβαίνει) σοβαρά λυπημένα όχι αυστηρά, ή αστεία.

 

είναι πολύ εύκολο κανονικά αυτό. δηλαδή εμένα δε μου φαίνεται λόγος για να ανησυχείτε τόσο πολύ! παιδάκι είναι ακόμα, παίζει με τα νεύρα σας επίτηδες - τι πιο σύνηθες για ένα παιδάκι 2 ετών!!!

 

εγώ έχω την εντύπωση ότι σας κάνει ότι θέλει συναισθηματικά, κάπως ότι επηρεάζεστε περισσότερο απο το ότι θα ήταν καλό, στο τι κάνει σε σάς κτλ.

 

αφού είναι μεγάλα τα ξαδέρφια μπορούν να καταλάβουν ότι τα παιδιά σε αυτή την ηλικία ακόμα δεν καταλαβαίνουν όλα τα πράγματα και δεν ξέρουν. έχουν τα παιδιά τρόπους να συνεννοούνται.

 

αφού κιόλας δεν χτυπά τα άλλα παιδάκια τα μικρά, αυτό είναι μια χαρά.

δεν έχεις κάτι να ανησυχείς .... προφανώς, έχετε αφήσει ίσως μεγάλη ανέχεια ή το κάνατε μεγάλο θέμα και έτσι έχει δεί ότι είναι κάτι ενδιαφέρον και exciting να το κάνει.

(δεν έχετε περάσει τόσο καλά δηλαδή το θέμα του βαρετού, του άσκοπου που περιγράφω στο θέμα με τα ράφια http://parents.org.gr/forum/viewtopic.php?p=51003#51003 ) αλλά ακόμα και αν δεν το έχετε περάσει,

 

δεν είναι κάτι τραγικό, σιγά σιγά θα το περάσετε, επειδή έγινε 2 ετών δεν σημαίνει ότι πάει τώρα θα τα ακούει όλα καμία σχέση.

 

νομίζω όλα αυτά που σας είχα γράψει στο "μας χτυπάει ντα ντα" ισχύουν όπως έχουν μαζί με όλους τους κανόνες που υπάρχουν και στα άλλα άρθρα περι επιβράβευσης, και προσοχής.....

εγώ θα έλεγα να χαλαρώσετε, και όταν χαλαρώσετε θα μπορέσετε να το χειριστείτε καλύτερα.... όσο είσαστε πανικόβλητοι για αυτό το θέμα και το συνδέετε με κάτι φοβερό,

 

η μη λεκτική επικοινωνία που υπάρχει, το περνάει αυτό...

 

σίγουρα ο παιδικός σταθμός θα βοηθήσει , αλλά απο τη στιγμή που γράφεις ότι δεν χτυπάει τα άλλα παιδάκια,

σημαίνει ότι αυτό έχει σχέση με το μοντέλο σχέσης με τον ενήλικα.. και άρα ο παιδικός θα βοηθήσει σε αυτό εάν η δασκάλα ξέρει πως να αντιδράσει σε αυτό.

 

πάντως εμένα αν με χτυπήσει κάποιο παιδί επίτηδες αυτής της ηλικίας, και το δώ να με κοιτάει και να περιμένει αντίδραση,

κατά πάσα πιθανότητα, θα το αγνοήσω εντελώς! θα κοιτάω τον τοίχο,

εκτός και εάν με πόνεσε πολύ!

αν με πόνεσε πολύ και όντως πόνεσα, τότε θα εκφραστώ ελεύθερα ώς προς την έκφραση του πόνου, (λίγο θεατρινίστικα) έτσι ώστε να το κάνω να καταλάβει ότι η πράξη του δεν είχε καλό αποτέλεσμα, αλλά ίσα ίσα πολύ άσχημο αποτέλεσμα για έναν άνθρωπο.

και τις άλλες φορές όπου το πρόσωπο μου μπορεί να τύχει να είναι κοντά στα χεράκια του (κάτι πολύ δελεαστικό για τα παιδιά) προστατεύομαι και φροντίζω να έχω μια μικρή απόσταση στην οποία μπορώ να προστατεύσω το πρόσωπό μου πχ απο κάτι τέτοιο. Το πρόσωπο δεν είναι παιχνίδι - της δασκάλας...

 

όλα αυτά όμως, ΔΕΝ είναι το ίδιο με τους γονείς. ξέρουν ότι το πρόσωπο της μαμάς είναι παιχνίδι.

και εκεί δεν παίζει τοσο το θεατρινίστικο γιατί ξέρουν ήδη τα παιδιά ποσο πονάει η μαμά.

νομίζω ότι παίζει με τα όρια που του έχετε βάλει.

πρώτα πρέπει να είναι ξεκάθαρα τα όρια, (δεν μας αρέσει να μας βγάζεις το μάτι) προστατεύετε το πρόσωπό σας, τον κρατάτε πάντα όσο μακριά απο το πρόσωπο όσο το μήκος του χεριού του και οι κινήσεις σας και οι αγκαλίτσες είναι γρήγορες την στιγμή που πάει το πρόσωπό σας πιο κοντά - δηλαδή ή φούλ αγκαλίτσα ή λίγο πιο μακριά)

Όταν προσπαθήσει τότε να σας βγάλει το μάτι, θα καταλάβει ότι προσπαθείτε να το αποφύγετε. ε τότε δε χρειάζεται κάτι άλλο να πείτε γιατί καθιστά προσοχή/επιβράβευση - έχει νοημοσύνη μια χαρά, βλέπει ότι μάλλον δυσανασχετείτε με αυτό - καλύτερα να αναρωτηθεί και λίγο...

ε αν γίνει 10 φορές θα κουραστεί θα προσπαθεί κάτι που δεν καταφέρνει, και αφού και εσεις δεν θα το επιβραβεύβετε θα είναι κάτι που πολύ γρήγορα θα παρατήσει.....!!

 

 

δεν ξέρω τι άλλο να σου προτείνω τώρα,΄

πρέπει να κάνεις καταγραφή, για μια εβδομάδα, πόσες φορές την ημέρα, και σε ποιές στιγμές ακριβώς το κάνει. και όσο μπορείς να θυμηθείς τι είπες ΚΑΘΕ φορά που έγινε.

αυτό θα σου ζητήσει και η ψυχολόγος.

μόνο έτσι θα είναι ακριβής η εικόνα.

και για σένα γιατί καποιες φορές μπορεί να μην ακούμε κάτι που λέμε ή να περνάνε στο ντούκου κάποια άλλα πράγματα που όταν τα γράφουμε, ξαφνικά μας έρχεται η θεία φώτιση έχει συμβεί και στις καλύτερες παιδαγωγούς.

 

αυτό με τον σκεφτούλη είναι ήδη παιχνίδι, το λέει η λέξη. ενώ αυτή η οριοθέτηση πρέπει να γίνεται μόνο σε κάτι πολύ βαρετό δηλ. μια γωνιά που δεν έχει παιχνίδια, σε ένα σκαλοπάτι στην σκάλα.

αλλιώς ο σκεφτούλης μου ακούγεται σαν κάτι αστείο που δύσκολα θα ξέρει το παιδί ότι αποτελεί τιμωρία. - ενώ δεν θέλεις σε αυτή την ηλικία να το τιμωρήσεις σωματικά -- δηλαδή περιορίζοντάς του τηνκίνηση - γιατί για να το βαλεις στην καρέκλα θα πρέπει να το κρατάς και άρα πάλι να του δίνεις προσοχή άρα πάλι αντί να οριοθετείς δίνεις προσοχή/επιβραβεύεις.

 

σε μια γωνιά έστω θα μπροεί να κουνηθεί απο το ένα σημείο στο άλλο,

ας είναι κάποιος για φράγμα για να του πεί ότι τώρα μόνο εκεί μπορεί να μείνει, και ο ενήλικας εκεί δίπλα, διαβάζει ένα βιβλίο, δεν κοιτάει το παιδί.

είναι πολλά βασικά αλλά τώρα δε προλαβαίνω.

οι λεπτομέρειες κάνουν πολύ την διαφορά.

κατέγραψε τα πάντως αυτά θα σε βοηθήσει και εσένα να δείς λίγο διαφορετικά την κατάσταση.

κάνε μια εβδομάδα καταγραφή. (ζήτα και στο άτομο που τον προσέχει να το κάνει!!!)

[demi]

Σε ευχαριστω πολυ.δεν νομιζω οτι υπερβαλουμε γιατι εχει πολυ καιρο που το κανει και δοκιμασαμε παρα πολλα πραγματα.μιλησα με την γραμμη βοηθειας και μου ειπαν ακριβως τα ιδια με σενα συν το γεγονος οτι πρεπει να φυγει επιτελους απο το κρεββατι μας.

Βεβαια δικαιολογησε την αναγκη του αυτη γιατι του λειπω ισως τα πρωινα.

τωρα τις γιορτες που τον ειχα ολη μερα πηγαιναμε πολυ καλα.μολις αρχισα την δουλεια χειροτερεψαν τα πραγματα.

ηδη σημειωνουμε σε μπλοκ τις αντιδρασεις του ,Σημερα απο το πρωι ειναι κυριος και δεν εχει χτυπησει κανεναν...ακομα.

αντε να δουμε τι θα γινει...