ψυχολογια αρκετα χαλια

[gilaki]

καλησπερα ισως ξερετε λιγο πολυ την ιστορια μου...

 

ειμαι στην 11η εβδομαδα εγκυμοσυνης και αυτο το μωρο το θελω πολυ...παρα πολυ! εχω ομως μεγαλα ψυχολογικα θεματα που δε με αφηνουν να χαρω...Ξερω οτι η ευαλοτη ψυχολογια ειναι συνδεδεμενη με την εγκυμοσυνη, λογω ορμονων κτλ....αλλα εχει κολλησει το μυαλο μου...δε μπορω να τα δω ποιο ψυχραιμα τα πραγματα...λοιπον:

 

εχω αλλεργεια στην γυρη και ειμαι αψου αψου συνεχως..και φοβαμαι μη βλαψω το μωρο μου απο το τρανταγμα...

 

πηγα στην Θαλασσα χθες (μηπως και περασει η αλλεργεια λιγακι) με τις οδηγιες του γιατρου μου φυσικα και πεσανε ολες να με φανε...οτι ειναι νωρις, οτι εχει μηκυτες...και εχω φρικαρει...

 

ειχα παντα κιλα, και το παχος μου με κανει να αισθανομαι αφενως ασχημη αφετρου με κανει να ντρεπομαι για την κοιλια μου, αφου ξερω οτι δεν φενεται ακομη λογω παιδιου αλλα λογω παχους, οποτε προσπαθω να την κρυβω οπως παλια αλλα γινεται ολο και ποιο δυσκολο τωρα...υποψην τωρα ειμαι 11 κιλα λιγοτερα απο περυσι τετοια εποχη

 

θα περασω το μεγαλυτερο κομματι της εγκυμοσηνης μακρια απο τον αντρα μου (λογω δουλειας μου) και αυτο με ριχνει πολυ...μου λειπει η συντροφια του και νιωθω οτι τους τελευταιους μηνες που μπορουμε να απολαυσουμε τη μοναξια μας φταιω εγω που ειμαστε χωριστα

 

μου λειπει υπνος...δε κοιμαμαι καθολου, και παρολο που δε βαζω ξυπνητηρι ουτε πρωι ουτε μεσημερι ξυπναω μια τπυλαχιστον ωρα πριν απο οτι θα ηθελα και απο την στιγμη κιολλας που ξυπναω ειμαι εξαντλημενη και νυσταγμενη...

 

help...πειτε μου πως σας ακουγονται ολα αυτα...μηπως να εβλεπα ψυχολογο?

[Theni]

οχι κοριτσακι μου!! εμενα φυσιολογικα μου ακουγονται ολα αυτα... εγω δεν ηθελα να φευγει καθολου ο αντρας μου κι ειναι λογικο να σου λειπει γενικα και ειδικα τωρα...

οσο για την θαλλασσα αστους να λενε μονο τον γιατρο σου θα ακους που του εχεις εμπιστοσυνη!! κι εγω εκανα μπανιο στην θαλασσα κι ολα ηταν μια χαρα απλα με κουρασε πολυ και δεν ηθελα να ξαναπαω... βασικα ολα με κουραζαν.. καποια στιγμη το συνιθιζεις και νομιζεις οτι ετσι ειναι και μετα που γεννας λες πωπω τι ευκολο που ειναι να κανεις μπανιο να σκυβεις να θες κατι απο χαμηλο συρταρι... ναι να μην ειναι ταλαιπωρια να το παρεις

οσο για την κοιλιτσα παντα ημουν κανονικη σε κιλα αλλα αν επαιρνα κανενα στην κοιλιτσα μου πηγαινε ... κατα την διαρκεια της εγκυμωσυνης ηθελα πολυ πολυ να φαινεται!! γιατι οταν με ρωτουσαν ελεγα ναι!!! ειμαι εγκυος!!!! να χαρεις την κοιλιτσα σου τωρα που μπορεις εγω το ειχα δει σαν ευκαιρια!!!!

 

Γενικα ολα που λες μου τα ειχα ολα!!! προσπαθησε να χαλαρωσεις και να τ απολαυσεις!! ξερω οτι ειναι δυσκολο ... αλλα προσπαθησε αξιζει ο κοπος

[ΕΥΗ Γ]

ευχομαι αγαπητη μου να πανε ολα καλα με την εγκυμοσυνη σου και να αποκτησεις σε λιγους μηνες το μωρακι που τοσο πολυ επιθυμεις!!!

 

παρολα αυτα τα προβληματα που μας παραθετεις πιο πανω και ειναι αυτα που σε κανουν να αισθανεσαι χαλια,περιττο να σου πω οτι σχεδον δε με αγγιζουν!!!ειναι επιεικως λιγα για να αισθανεσαι ετσι!!!

 

ειδα το τοπικ και λεω ωχ τι θα διαβασω τωρα!...σκεψου οτι αλλες κοπελες παιδευονται χρονια για να πιασουν παιδακι και ισως με δυσκολια τα βγαζουν περα μεχρι το τελος...σκεψου οτι υπαρχουν αλλες που κανουν θεραπειες και θεραπειες για να κρατησουν μια εγκυμοσυνη,με το φοβο παλι οτι δεν θα τα καταφερουν γιατι τα προβληματα ειναι απο μικρα εως τεραστια...

 

ειμαι σιγουρη οτι κι αλλοι στα λενε αυτα,ας σου τα πω κι εγω...μονο το οτι εισαι μακρια απο τον ανθρωπο σου μονο να καταλαβω οτι σε χαλαει..αλλα οχι τα κιλα,ουτε τι σου λεν οι αλλοι,ουτε η αλλεργια-εχω κι εγω δε βλαπτει κανεναν,μονο που δε μπορουμε να παρουμε αντιισταμινικα..-ουτε και η ελλειψη υπνου,αν προσπαθησεις θα ξεκλεψεις χρονο..

 

θελω να σου πω με λιγα λογια οτι εισαι μια χαρα-δεν ξερω βεβαια την ιστορια σου-αλλα αυτα που διαβαζω αυτο μου δινουν να καταλαβω..μη με παρεξηγεις,απο συναδελφικη αγαπη σου τα λεω!!!δε σε μαλωνω!!!!δες τι γινεται γυρω σου και ΧΑΛΑΡΩΣΕ!!!απολαυσε αυτην την περιοδο κι ας βαλεις κιλα κι ας κι ας....ΣΕ ΚΑΜΙΑ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΔΕ ΧΡΕΙΑΖΕΣΑΙ ΨΥΧΟΛΟΓΟ,ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ!!!!!!!!!!

[gilaki]

ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις...με βοηθαει να τα διαβαζω και απο σας και ας τα ελεγα και γω σε καποια αλλη...πραγματι προσπαθω να μηλαω για διαφορα και να μηλαω στο τηλεφωνο με τον αντρα μου για να μου λειπει λιγοτερο...στο τελος του μηνα θα ειμαστε μαζι για 2 εβδομαδες!!!!!!! περιμενω πως κ πως... Ευακι την φοβαμαι πολυ την αποβολη...γιατι εκανα σπερματεγχυση 2 φορες για να τα καταφερω και παρολο που δεν ημουν απο τις δυσκολες περιπτωσεις το οτι εκανα 1,5 χρονο να μεινω εγκυος με φοβιζει πολυ...ευχαριστω...

[ΕΥΗ Γ]

ευχαριστω πολυ για τις απαντησεις...με βοηθαει να τα διαβαζω και απο σας και ας τα ελεγα και γω σε καποια αλλη...πραγματι προσπαθω να μηλαω για διαφορα και να μηλαω στο τηλεφωνο με τον αντρα μου για να μου λειπει λιγοτερο...στο τελος του μηνα θα ειμαστε μαζι για 2 εβδομαδες!!!!!!! περιμενω πως κ πως... Ευακι την φοβαμαι πολυ την αποβολη...γιατι εκανα σπερματεγχυση 2 φορες για να τα καταφερω και παρολο που δεν ημουν απο τις δυσκολες περιπτωσεις το οτι εκανα 1,5 χρονο να μεινω εγκυος με φοβιζει πολυ...ευχαριστω...

 

 

ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!!!!ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ!!ΘΕΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ!!ΞΕΡΩ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΠΟΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ,ΚΥΡΙΩΣ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΑ,ΑΛΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙς ΚΟΥΡΑΓΙΟ!!!ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΟΥ ΟΛΑ ΝΑ ΠΑΝΕ ΤΕΛΕΙΑ ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΤΕΛΟΣ!!

[gilaki]

ευχαριστωωωωω

[dimitraz]

Ήμουν πάντα αδύνατη 53 κιλά. Όμορφη, έτσι τουλάχιστο μου λένε. Στον πρώτο μου γιο (στον οποίο έμεινα έγκυος τη μοναδική φορά που έκανα σεξ χωρίς προφύλαξη με τον άντρα μου) έκλαιγα κάθε μέρα μέχρι που γέννησα καικάθε μέρα φοβόμουν ότι θα τον χάσω. Ο άντρας μου έλειπε όλη μέρα και γυρνούσε στις 11 το βράδυ, μοναξιά. Είχα μια τέλεια εγκυμοσύνη κι όμως έκλαιγα. Ίσως είναι οι ορμόνες, ο αλλαγές στο σώμα, η προσμονή για κάτι άγνωστο. Όλα πήγαν τέλεια γέννησα φυσιολογικά και σαν την "κότα" έν υγιέστατο αγοράκι και πάλι καταθλιψη, κι ας ήμουν μια βδομάδαμετάτη γέννα πάλι 53κιλά, κι ας μην πονούσα κι ας π΄γαν ολα καλά. Πριν 3 βδομάδες γέννησα το δεύτερο γιο μου. Πάλι μια βδομάδα μόνο προσπαθήσαμε και έμεινα έγκυος. Αυτή τη φορά δούλευα μέχρι τον όγδοο μήνα για 12 ώρες την ημερα, έκανα δουλειές, είχα να παίξω με τον εξάχρονο γιο μου, να τον ταίσω, να τον κάνω μπάνιο και την άλλη μέρα για δουλειά στις 6 το πρωί. Ναυτία όλη μέρα, καμιά κατανόηση στη δουλειά, όρθια όλη μέρα κι ο άντρας μου να λείπει όλη μέρα. Κι όμως ούτε κλάμματα, ούτε άγχος, ούτε αρνητικά συναισθήματα. Και αφού γέννησα είμαι σπίτι μόνη μου με τα δυο παιδιά, το ένα κλαίει το άλλο θέλει να παίξουμε μονόπολυ, το βράδυ κοιμάμαι το πολύ δυο ώρες κι όμως είμαι καλύτερα απο ποτέ. Μάλλον γιατί δεν μου είναι τίποτα άγνωστο. Ίσσως γιατί το σώμα μου έχει ξαναζησει ακόμα και αυτές τις ορμονικες αλλαγές. Μην ανησυχείς λοιπόν. Είναι λογικό να νιώθεις έτσι κι όλα καλά θα πάνε. Υπομονή γιατί τα παιδιά έχουν μύριες στενοχώριες που ξεκινούν ΄πριν τη σύλληψη και δεν τελειώνουν ποτέ..

[Varelaki]

Κι εγώ παιδιά στην αρχή της εγκυμοσύνης είχα πολύ εκνευρισμό και καθόλου υπομονή!! Η εγκυμοσύνη μας ... προέκυψε βλέπετε!!΄Ομως σου εύχομαι να πάνε όλα καλά και πιστεύω ότι αυτή τη φάση θα την ξεπεράσεις, προσπάθησε όταν σε πιάνει μαυρίλα να κάνεις κάτι άλλο ή να τηλεφωνείς σε κάποιον να μην πέφτεις ψυχολογικά! Μην ανησυχείς και τα ορμονικά παίζουν περίεργα παιχνίδια! Προσπάθησε να σκέφτεσαι θετικά γιατί η καλή ψυχολογία παίζει σημαντικό ρόλο!

[Λιζα Ν.]

Ολες μας πιανουν ανησυχιες και ανασφαλειες, εκτος απο το ορμονικο, ειναι που προετοιμαζομαστε για μια τοσο μεγαλη αλλαγη...ειμαι σιγουρη οτι μετα απο λιγο καιρο θα τα ξεχασουμε ολα...

[leni]

Όλες οι κοπελιές με κάλυψαν παραπάνω!!!

 

Σύνελθε κοπελιά!!

 

Και σύνελθε αμέσως!!! Αν κοιτάξεις γύρω σου, θα δείς πολύ όμορφες κοπέλες, με τέλειο σώμα, καθόλου κοιλιά και ούτε ένα ψεγάδι, τόσο που να λές: καλά αυτές τι τρώνε?

 

Και όμως κάποιες απο αυτές τις κοπέλες, παιδί δεν μπορούν να κάνουν, είτε εύκολα, είτε και καθόλου. Κάποιες επίσης απο αυτές, παρακαλάνε για το θαύμα που ζείς εσύ αυτή την στιγμή, και που πολλές απο εμάς το έχουμε ζήσει.

 

Επίσης κάποιες κοπέλες, ήθελαν πολύ ένα παιδί, αλλά δυστηχώς επειδή η φύση είναι κακούργα, δεν τους έδωσαν ένα γερό παιδί.

 

Κάποιες κοπέλες επίσης, περάσανε έναν γολγοθά για να έχουν ένα γερό παιδί στο τέλος. Έκαναν θυσίες, προσευχήθηκαν, έκλαψαν, αλλά τα κατάφεραν να χαμογελούν και να έχουν πίστη, γιατί ο Θεός δεν τους άφησε. Ούτε αυτούς ούτε το παιδί τους.

 

Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη, ήμουν στην τελευταία αυτή περίπτωση. Κατάθλιψη δεν πρόλαβα να πάθω γιατί το παιδί μου με είχε ανάγκη. Και όταν το παιδί μου τα κατάφερε, δεν είχα λόγο να πάθω κατάθλιψη.

 

Στην δεύτερη τώρα εγκυμοσύνη, είχα πολλά προβλήματα υγείας. Οι περισσότερες πιθανότητες ήταν να μην προλάβω να δω το παιδί μου. Τα κατάφερα όμως, άλλο αν τραβιέμαι ακόμα...

 

Και όμως...

 

Η κατάθλιψη με επισκέφτηκε...

 

Για μια εβδομάδα μετά, είχα ότι είχες και εσύ και ακόμα περισσότερα...

 

Συνέφερα όμως γρήγορα τον εαυτό μου, γιατί έπαιρνα άσχημο δρόμο...Είχα 2 υγιέστατα παιδιά και εγώ καθόμουν και έκλαιγα για ποιό λόγο???

 

ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΛΟΓΟ!! πείσμωσα λοιπόν τόσο πολύ, που υποσχέθηκα να μη με πάρει απο κάτω. Ούτε λεπτό...

 

Το καταλαβαίνω ότι οι ορμόνες σου , σου παίζουν άσχημο παιχνίδι, σκέψου όμως πόσο πολύ κοπίασες γι' αυτό το παιδί, πόσο πολύ το θέλεις, πόσο πολύ γρήγορα θέλεις να περάσει ο καιρός για να το σφίξεις στην αγκαλιά σου και ΠΟΣΟ πολύ θέλεις να είναι γερό!! Και γερό θα είναι αν είσαι ΕΣΥ καλά!

 

Δεν ωφελεί να λές: ας είναι καλά το παιδί, για μένα δεν με νοιάζει. Να σε νοιάζει κοριτσάκι μου, γιατί το μπεμπάκι σε έχει ανάγκη.

 

και όσον αφορά το ότι σου λείπει ο άντρας σου...εγώ πάλι απο την άλλη, αν και έλειπε λόγω υπηρεσίας τους πρώτους δύκολους 5 μήνες, δεν τον ήθελα καθόλου!!

 

Δεν θέλω ούτε να σε μαλώσω, ούτε τίποτα...απλά επειδή πρόσφατα πέρασα απο αυτή την κατάσταση (ευτυχώς κράτησε λίγο), θέλω να σε ταρακουνήσω για να μην περάσεις το ίδιο...

 

Εύχομαι ειλικρινά, ότι καλύτερο για σας!!!

[νατασσουλα]

γεια σου και από'μένα! όλα αυτά που γράφεις είναι απόλυτα φυσιολογικά. μην πιέζεσαι παραπάνω και με ενοχές. κλάψε, γέλα, φάε, μείνε σπίτι, βγες για βόλτα, πάρε τηλέφωνο τον άντρα σου και κατσάδιασε τον ή κάνε του ερωτική εξομολόγηση, τελοσπάντων ΚΑΝΕ Ο,ΤΙ ΝΙΩΘΕΙΣ. το πρώτο τρίμηνο είναι δύσκολο για όλες μας.εγώ τους είχα πρήξει όλους! άγχη, φοβίες, νεύρα θα σου βγούν όλα. ειδικά αν είσαι λίγο παραπάνω ευαίσθητη. μετά, στο δεύτερο τρίμηνο θα ηρεμήσεις. θα κοιμάσαι καλύτερα, θα αρχίσεις να νιώθεις και το μωράκι σου εκεί στον 5ο μήνα και δε θα νιώθεις μόνη. μόλις καταλάβεις και τη ζωούλα που κουβαλάς θα αποκτήσεις ξαφνικά συνένοχο και συνοδοιπόρο που ότι κι αν γίνει θα είστε για πάντα μαζί στη ζωή.

[gilaki]

καλημερα βρε κοπελες...καλη μερα σε ολες και ευχαριστω...πολυ!!

 

Σε ολες τις απαντησεις βρησκω ολα οσα λετε σωστα...τι με πιανει ρε γμτ...σημερα κοιμηθηκα λιγο παραπανω και τωρα ειμαι καλυτερα, χθες πηρα τηλεφωνο τον αντρα μου και μου το γυρισε στην πλακα και ηρεμησα λιγακι

 

dimitraz αυτο που καταλαβαινω απο την απαντηση σου ειναι οτι οπως και να μουν, οτι σωμα και να χα κατι αλλο θα με χαλουσε...και ετσι ειναι και αυτο πρεπει να το χωνεψω!

 

Varelaki οντως πρεπει να το δουλευω το θεμα...προγραμματισμενα, ωστε να το προλαβαινω

 

Λίζα αυτο που με τσαντιζει ειναι οτι εγω για να ερθει αυτη η αλλαγη ειχα λυσσαξει!!

 

leni, αχ ρε Λενακι, ποσο σωστα τα λες... αυτο ακριβως που λες αυτο με τρελενει, γιατι πριν τα καταφερουμε ελεγα ας συλλαβω και ας το χασω μονο να δω οτι μπορω να συλλαβω...ελεγα ας ερθει ενα παιδι και δε θα νοιαζει τιποτα, διαβαζα, ονειρευομουν...και τωρα που ηρθε, τωρα που το ειδα και ακουσα την καρδια του... με τρελενει που δεν ειμαι οσο ευτυχισμενη θα μπορουσα να ειμαι!! Ενας λογος που εγραψα αυτο το θεμα ειναι για να με πισμωσετε...για να συνελθω οπως λες ρε γμτ!

 

Νατασσουλα σ'ευχαριστω κ σενα, θα προσπαθησω!

[akamatra]

Όλες οι κοπελιές με κάλυψαν παραπάνω!!!

 

Σύνελθε κοπελιά!!

 

Και σύνελθε αμέσως!!! Αν κοιτάξεις γύρω σου, θα δείς πολύ όμορφες κοπέλες, με τέλειο σώμα, καθόλου κοιλιά και ούτε ένα ψεγάδι, τόσο που να λές: καλά αυτές τι τρώνε?

 

Και όμως κάποιες απο αυτές τις κοπέλες, παιδί δεν μπορούν να κάνουν, είτε εύκολα, είτε και καθόλου. Κάποιες επίσης απο αυτές, παρακαλάνε για το θαύμα που ζείς εσύ αυτή την στιγμή, και που πολλές απο εμάς το έχουμε ζήσει.

 

Επίσης κάποιες κοπέλες, ήθελαν πολύ ένα παιδί, αλλά δυστηχώς επειδή η φύση είναι κακούργα, δεν τους έδωσαν ένα γερό παιδί.

 

Κάποιες κοπέλες επίσης, περάσανε έναν γολγοθά για να έχουν ένα γερό παιδί στο τέλος. Έκαναν θυσίες, προσευχήθηκαν, έκλαψαν, αλλά τα κατάφεραν να χαμογελούν και να έχουν πίστη, γιατί ο Θεός δεν τους άφησε. Ούτε αυτούς ούτε το παιδί τους.

 

Στην πρώτη μου εγκυμοσύνη, ήμουν στην τελευταία αυτή περίπτωση. Κατάθλιψη δεν πρόλαβα να πάθω γιατί το παιδί μου με είχε ανάγκη. Και όταν το παιδί μου τα κατάφερε, δεν είχα λόγο να πάθω κατάθλιψη.

 

Στην δεύτερη τώρα εγκυμοσύνη, είχα πολλά προβλήματα υγείας. Οι περισσότερες πιθανότητες ήταν να μην προλάβω να δω το παιδί μου. Τα κατάφερα όμως, άλλο αν τραβιέμαι ακόμα...

 

Και όμως...

 

Η κατάθλιψη με επισκέφτηκε...

 

Για μια εβδομάδα μετά, είχα ότι είχες και εσύ και ακόμα περισσότερα...

 

Συνέφερα όμως γρήγορα τον εαυτό μου, γιατί έπαιρνα άσχημο δρόμο...Είχα 2 υγιέστατα παιδιά και εγώ καθόμουν και έκλαιγα για ποιό λόγο???

 

ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΛΟΓΟ!! πείσμωσα λοιπόν τόσο πολύ, που υποσχέθηκα να μη με πάρει απο κάτω. Ούτε λεπτό...

 

Το καταλαβαίνω ότι οι ορμόνες σου , σου παίζουν άσχημο παιχνίδι, σκέψου όμως πόσο πολύ κοπίασες γι' αυτό το παιδί, πόσο πολύ το θέλεις, πόσο πολύ γρήγορα θέλεις να περάσει ο καιρός για να το σφίξεις στην αγκαλιά σου και ΠΟΣΟ πολύ θέλεις να είναι γερό!! Και γερό θα είναι αν είσαι ΕΣΥ καλά!

 

Δεν ωφελεί να λές: ας είναι καλά το παιδί, για μένα δεν με νοιάζει. Να σε νοιάζει κοριτσάκι μου, γιατί το μπεμπάκι σε έχει ανάγκη.

 

και όσον αφορά το ότι σου λείπει ο άντρας σου...εγώ πάλι απο την άλλη, αν και έλειπε λόγω υπηρεσίας τους πρώτους δύκολους 5 μήνες, δεν τον ήθελα καθόλου!!

 

Δεν θέλω ούτε να σε μαλώσω, ούτε τίποτα...απλά επειδή πρόσφατα πέρασα απο αυτή την κατάσταση (ευτυχώς κράτησε λίγο), θέλω να σε ταρακουνήσω για να μην περάσεις το ίδιο...

 

Εύχομαι ειλικρινά, ότι καλύτερο για σας!!!

 

 

Υποκλίνομαι................

 

gilaki, καλημέρα και καλή εβδομάδα. μην αγχώνεσαι.

[JimDin]

Οι ορμόνες φταίνε αρκέτα αλλά εμείς οι ίδιες πρέπει να βοηθήσουμε τον εαυτό μας!!!!Τα αγγελούδια μας έχουν ανάγκη την μαμά του γερή ,δύνατη και πάνω απο όλα αισιόδοξη!!!

Κοίτα κοπελία τι γίνεται γύρω σου( το ένοιωσες και εσύ) και σταμάτα να σε παίρνει απο κάτω.Ζήσε πραγματικά τις καλύτερες στιγμές της ζωή σου και ευχαρίστησε τον θεό που έχεις αυτον τον άγγελο μέσα σου!!!(Συγνώμη για τον τρόπο μου δεν το συνηθιζω αλλά πρέπει να συνέλθεις γρήγορα).

[gilaki]

μην αγχώνεσαι.

 

οταν απεβαλα το αγχος της προσπαθειας συλληψης νομιζα οτι ξεμπερδεψα με το θεμα αγχος...μαλλον επεστρεψε με αλλα ρουχα και με προβληματιζει εκ νεου!

[akamatra]

οταν απεβαλα το αγχος της προσπαθειας συλληψης νομιζα οτι ξεμπερδεψα με το θεμα αγχος...μαλλον επεστρεψε με αλλα ρουχα και με προβληματιζει εκ νεου!

Από προσωπική εμπειρία θα σου πω ότι δυστυχώς θα είναι πάντα μαζί σου. Εγώ δεν μπορώ να το αντιμετωπίσω απλά προσπαθώ να σκέφτομαι τα καλά. Όχι ότι τα καταφέρνω πάντα..........

[Guest dinaki88]

εγώ είμαι 20 χρονών, έμεινα έγκυος χωρίς να το επιδιώκω μετά από πολλά ορμονικά προβλήματα, το αγόρι μου αν και δεν έφυγε είπε ότι θα είναι δίπλα μου(20 χρονών κι αυτός)αλλά οι γονείς του δεν θέλουν να ξέρουν για το παιδί, η δική μου οικογένεια είναι αδιάφορη, λεφτά ελπίζω να έχουμε έστω ίσα ίσα, ανακάλυψα ότι το αγόρι μου βλέπει κάποια άλλη-τουλάχιστον δείχνει ένα άλφα ενδιαφέρον για το μωρό.άρα ανακεφαλαιώνοντας εγώ ουσιαστικά το παλεύω μόνη μου.αλλά προσπαθώ για αυτό(αυτή μάλλον-είναι κοριτσάκι)και έχω δυο φίλους μου μαζί μου.απλά τα αναφέρω αυτά να δεις ότι κάποια εμβρυάκια μεγαλώνουν με χειρότερο ψυχολογικό περιβάλλον της μαμάς.όλα θα πάνε καλά,θα δεις

[gilaki]

εγώ είμαι 20 χρονών, έμεινα έγκυος χωρίς να το επιδιώκω μετά από πολλά ορμονικά προβλήματα, το αγόρι μου αν και δεν έφυγε είπε ότι θα είναι δίπλα μου(20 χρονών κι αυτός)αλλά οι γονείς του δεν θέλουν να ξέρουν για το παιδί, η δική μου οικογένεια είναι αδιάφορη, λεφτά ελπίζω να έχουμε έστω ίσα ίσα, ανακάλυψα ότι το αγόρι μου βλέπει κάποια άλλη-τουλάχιστον δείχνει ένα άλφα ενδιαφέρον για το μωρό.άρα ανακεφαλαιώνοντας εγώ ουσιαστικά το παλεύω μόνη μου.αλλά προσπαθώ για αυτό(αυτή μάλλον-είναι κοριτσάκι)και έχω δυο φίλους μου μαζί μου.απλά τα αναφέρω αυτά να δεις ότι κάποια εμβρυάκια μεγαλώνουν με χειρότερο ψυχολογικό περιβάλλον της μαμάς.όλα θα πάνε καλά,θα δεις

 

κοριτσακι μου εχω διαβασει την ιστορια σου και πραγματικα σε σκεφτομαι καμια φορα, εχουμε 10 χρονια διαφορα και εγω στην ηλικια σου ημουν κουκουρουκου...καταλαβαινω πολυ καλα το μηνυμα που μου περνας και σ'ευχαριστω που μπηκες στην διαδικασια να με βοηθησεις

 

Σου ευχομαι να πανε ολα καλα...το μεγαλυτερο θαυμα ειναι μεσα στην κοιλιτσα σου...αλλα μολις βγει στον κοσμο θα φερει και αλλα θαυματα και ολα θα πανε καλα, υπομονη και κουραγιο

[gilaki]

καλημερα σε ολες

[Guest dinaki88]

Απλά ήθελα να παραθέσω ότι εκτός της μεγάλης απογοήτευσης που μπορεί μια αποβολή να προκαλέσει, μην ξεχνάτε να είστε τυχερές για αυτά που έχετε, πχ μια οικογένεια που σας στηρίζει και έναν άντρα δίπλα σας που ξέρετε ότι είναι ο άντρας σας και πατέρας του παιδιού σας. Δεν ξέρω αν η χαρά σας για το παιδάκι σας θα ήταν το ίδιο δυνατή αν ξέρατε ότι πχ η μισή του οικογένεια δεν θέλει να ξέρει γι'αυτό και αν δεν είχατε ως δεδομένη τη συντροφιά του άντρα σας. Πραγματικά ζηλεύω πολλές από εσάς. Αν κάτσετε να μετρήσετε για πόσα θα έπρεπε να χαίρεστε- ακόμα και για το ότι έχετε τη δυνατότητα να προσφέρετε ότι μπορεί να χρειαστεί το μωράκι, ενώ άλλες μαμάδες σχεδόν σίγουρα θα φέρουν μωρό σε άθλιες συνθήκες- ίσως και να σας φτιάξει τη μέρα...

[gilaki]

Απλά ήθελα να παραθέσω ότι εκτός της μεγάλης απογοήτευσης που μπορεί μια αποβολή να προκαλέσει, μην ξεχνάτε να είστε τυχερές για αυτά που έχετε, πχ μια οικογένεια που σας στηρίζει και έναν άντρα δίπλα σας που ξέρετε ότι είναι ο άντρας σας και πατέρας του παιδιού σας. Δεν ξέρω αν η χαρά σας για το παιδάκι σας θα ήταν το ίδιο δυνατή αν ξέρατε ότι πχ η μισή του οικογένεια δεν θέλει να ξέρει γι'αυτό και αν δεν είχατε ως δεδομένη τη συντροφιά του άντρα σας. Πραγματικά ζηλεύω πολλές από εσάς. Αν κάτσετε να μετρήσετε για πόσα θα έπρεπε να χαίρεστε- ακόμα και για το ότι έχετε τη δυνατότητα να προσφέρετε ότι μπορεί να χρειαστεί το μωράκι, ενώ άλλες μαμάδες σχεδόν σίγουρα θα φέρουν μωρό σε άθλιες συνθήκες- ίσως και να σας φτιάξει τη μέρα...

 

καλημερα κοριτσακι μου,

 

να μας φτιαξει τη μερα το οτι εσυ εισαι χειροτερα απο μας δε γινεται... καταλαβαινω με ποιον τροπο το λες φυσικα

Σε παρακαλω να εισαι αισιοδοξη, στο ειπα και χθες ολα μπορει να αλλαξουν με την αφιξη ενος παιδιου αλλα και να μην αλλαξουν οι αλλοι συγουρα θα γινεις εσυ ποιο δυνατη για να τα καταφερεις με το μπεμπακι σου

 

να εχει υγεια και να το περιμενεις με λαχταρα γιατι για αυτο το μωρο ο μονος κοσμος που υπαρχει αυτη τη στιγμη εισαι εσυ!

υπομονη και ψυχραιμια ΟΛΑ ΘΑ ΠΑΝΕ ΚΑΛΑ!!!!!!

[Lucy]

Μην ανησυχείς είναι φυσιολογικά όλα αυτά. Ειδικά στο πρώτο τρίμηνο υπάρχουν πολλά συμπτώματα και πολλές διακυμάνσεις και στις ορμόνες και στην ψυχολογία και στο σώμα...

Και εγώ έχω αλλεργία στη γύρη και μερικές φορές νιώθω χάλια γιατί ούτε φάρμακα μπορώ να πάρω, ούτε και μου αρέσει να "τραντάζομαι" συνέχεια. Δυστυχώς δεν μπορείς να κάνεις κάτι για αυτό δεν νομίζω όμως ότι αντικειμενικά υπάρχει κανένας κίνδυνος για το μωρό. Πιο πολύ είναι θέμα ενόχλησης και δυσφορίας.

Εσύ έχεις αυπνίες, εγώ έχω φοβερή υπνηλία όλη μέρα, χωρίς να έχω τη δυνατότητα να κοιμάμαι όσο θέλω.

Και εμένα με είχε πάρει από κάτω ένα διάστημα, με τους πολύ έντονους εμετούς και ζαλάδες που είχα (έχω ακόμη σε μικρότερο βαθμό) και ένιωθα ότι δεν περνούν οι ημέρες με τίποτα.

Με αυτά θέλω να σου πω ότι όλες ή τουλάχιστον οι περισσότερες περνάμε ένα ψυχολογικό σοκ στο πρώτο τρίμηνο. Όταν νιώθεις άσχημα να προσπαθείς να εκλογικεύεις αυτό που νιώθεις και να θυμάσαι ότι όλα αυτά γίνονται για να φέρεις το παιδάκι σου στον κόσμο.

Όσο για τα κιλά, δεν είναι ώρα τώρα να κάνεις δίαιτα. Απλώς πρόσεχε να μην πάρεις πολλά επιλέον και ζήτα τη βοήθεια του γιατρού σου. Τώρα για το πως φαίνεσαι, μην σε απασχολεί ιδιαίτερα. Νομίζω πιο πολύ εσένα ενοχλεί παρά τους υπόλοιπους.

Με τον άντρα σου προσπάθησε να επικοινωνείς όσο πιο συχνά μπορείς και μιλάω για ουσιαστική επικοινωνία. Να συζητάτε, να του λες τις ανησυχίες σου και να κάνετε σχέδια για το μωράκι σας!

Η μόνη μου ένσταση είναι για τα μπάνια. Το ξέρω ότι ορισμένοι γιατροί δεν τα απαγορεύουν ή ακόμα και τα συστήνουν, αλλά θα πρέπει να είσαι ιδιαίτερα προσεκτική ειδικά τώρα που είσαι στο πρώτο τρίμηνο. Εμένα είναι κάτι που με αγχώνει πολύ και προτιμώ να τα αποφύγω για να έχω το κεφάλι μου ήσυχο. Γιατί είναι υπαρκτός ο κίνδυνος λοιμώξεων, μυκητιάσεων κτλ.

Όπως είπες και εσύ, υπομονή και ψυχραιμία!!!

[gilaki]

καλημερα Lucy μου

 

χαιρομαι που διαβαζω οτι σιγα σιγα ηρεμεις απο τις αναγουλες και τους εμετους, ολα καλα τα λες και αποδειξη ειναι οτι σημερα που ερχεται ο αντρας μου να με παρει για 2 εβδομαδες να παμε σππιτακι μας ειναι η ψυχολογια μου πολυ ανεβασμενη και ειμαι μεσα στην αισιοδοξια! Θαλασσα πηγα μια φορα με πολυ προσοχη για να ηρεμησω απο την γυρη, ευτυχως απο εκεινη τη μερα φταρνιζομαι το πολυ 2-3 φορες την ημερα και αισθανομαι πολυ καλυτερα οποτε και δεν ξαναπηγα για μπανιο

 

Παντως και γω το φοβαμαι το μπανιο, τη μερα που πηγα και την επομενη εκανα συνεχως ντουζ...λες και θα αλλαζε τπτ, αλλα τεσπα περιγραφω τον φοβο μου... Εχω ακουσει πολλες κοπελες που δεν ειχαν κανενα προβλημα, και η αδελφη μου επεισης δεν ειχε προβλημα και εκανε στο μισο 2ο και 3ο τριμηνο, απο την αλλη εκεινη τη μερα μια κοπελα στην δουλεια μου λεει, α, προσεχε εγω κολλησα μηκυτες και πηρα αντιβιωση και εκλεγα γιατι φοβομουν μη παθει κατι το παιδι κτλ...Οποτε λες...μια στις 1000 γιατι να το ρισκαρω...