Jump to content
➔ ParentsCafe.gr
  • Tell a friend

    Love Parents.org.gr? Tell a friend!

Πρόβλημα στην βόλτα...


Recommended Posts

Καλησπέρα σε όλες τις μανούλες και σε όλους τους μπαμπακούληδες!

 

Χρειάζομαι την βοήθεια σας γιατί η μικρή μου Μαριάννα με έχει :?

Εδώ και περίπου ένα μήνα, όσες φορές και αν έχω προσπαθήσει να πάμε βόλτα με το καρότσι, μετά από κανά 5λεπτο έχουμε θέμα :(

Ξεκινάει ένα απαρηγόρητο κλάμα, με μαύρο δάκρυ, ασταμάτητο μιλάμε...

Τι κι αν σταματάμε στην άκρη του δρόμου για χαδάκια και γλυκά λογάκια, τι κι αν έχουμε την πιπίλα στο στόμα, τι κι αν έχουμε τα παιχνιδάκια μας αγκαλιά...κανένα κολπάκι δεν πιάνει :cry:

Το αποτέλεσμα φυσικά είναι να γυρνάμε κακήν κακώς πίσω στο σπίτι :cry:

Περίμενα πως και πως να αρχίσει να φτιάχνει ο καιρός για να ρίχνουμε λίγο περπάτημα (μπας και χάσουμε και κανά κιλό), αλλά έτσι δεν μπορούμε να κουνήσουμε...

Το έχεις περάσει κανείς από εσάς? Και αν ναι τι κάνατε βρε παιδιά?

Τα φώτα σας...

 

Σημ.: Είναι πάντα ταισμένη, αλλαγμένη κλπ...

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις


  • Replies 80
  • Created
  • Last Reply

Top Posters In This Topic

Δεν είμαι η κατάλληλη να σου απαντήσω.

Η δικιά μου στην βόλτα, ο μόνος λόγος για να γκρινιάξει ή να τσατιστεί, είναι να σταματήσω να τσουλάω το καρότσι...θέλει οπωσδήποτε να κινούμαστε...αλλά αν μπώ σε σούπερ μάρκετ πχ ή στον φούρνο δεν γκρινιάζει, έχει να ασχοληθεί με το να κοιτάει τον κόσμο..

Το δικό σας θέμα, πρώτη φορά το ακούω...

Μήπως τρομάζει κ θέλει αγκαλιά?

Δεν ξέρω τί να πώ κ η αλήθεια είναι ότι θα παρακολουθώ το πόστ να δώ τι θα γράψουνε τα άλλα κορίτσια, διότι μου κάνει τρομερή εντύπωση...

Link to comment
Share on other sites

Στην αρχή το είχαμε και εμείς το θέμα με την κίνηση.

Αν κινούμασταν όμως (είτε στο καρότσι, είτε στο αυτοκίνητο) όλα ήταν μια χαρά.Τώρα δεν ξέρω πως να το αντιμετωπίσω... :(

Είναι γεγονός, πως τη ζητάει την αγκαλίτσα περισσότερο τώρα τελευταία...

Και βάζει πιο εύκολα τα κλάμματα ,αν την αφήσω έστω και δευτερόλεπτα μόνη στο δωμάτιο...Να έχει σχέση?

 

Το σκέφτηκα και εγώ οτι μπορεί να τρομάζει αλλά από τι?

Η γειτονιά εδώ είναι σχετικά ήσυχη. Να είχε τρομάξει σε παλιότερη βόλτα από τη φασαρία των αυτοκινήτων? Και αν είναι αυτό πως το ξεπερνάμε?

Είναι δύσκολο να καταλάβω...

 

Σε ευχαριστώ για την άμεση ανταπόκριση :)

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites

Γνώμη μου είναι να ξεκινήσετε κοντινές βόλτες με μάρσιπο ή σλινγκ. Ο κόσμος είναι υπερβολικά μεγάλος ορισμένες φορές για τα άπειρα ματάκια τους και τα τρομάζει! Σιγά σιγά θα συνηθίσει κι όταν θα είναι έτοιμη θα κάτσει και στο καρότσι.

Πλησιάζει και το στάδιο της προσκόλλησης που είναι απόλυτα φυσιολογικό κι εκεί μπορεί να κλαίει ακόμη κι αν δεν την κοιτάζεις!

Εγώ είμαι φαν του babywearing αλλά δεν ξέρω για πόσο θα το αντέχω ακόμη γιατί η μπουμπού μου είναι ήδη 8,5 κιλά και ανέρχεται στη ζυγαριά με ταχείς ρυθμούς!! :lol::lol:

bennettstevenspalestinewall2.jpg

Το τείχος στη λωρίδα της Γάζας, έτος 2009. Ενα κομμάτι γης τέσσερις φορές πιο πυκνοκατοικημένο από την Αττική, αποτελεί τη μεγαλύτερη φυλακή του κόσμου... Τα παιδιά στην Παλαιστίνη

Link to comment
Share on other sites

Το sling το περιμένω να έρθει, μάλλον Πέμπτη θα το έχω. Και μάρσιπο έχω αλλά η μέση μου ζορίζεται (δεν είναι πολλά τα κιλά, 6 μετράμε)

Και το sling δεν ξέρω αν θα της αρέσει...Μέχρι να το μάθω κιόλας θα χρειαστούμε χρόνο..

Απλά με προβληματίζει γιατί πριν δεν είχαμε κανένα πρόβλημα.

Όσες φορές έχουμε πάει στο Mall δεν έχουμε δράματα, γιατί τα 'εχουμε έξω αγνοώ...

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Μήπως την ενοχλεί κάτι στο καρότσι; τα μωρα μας ως γνωστών μέρα με την μέρα αλλάζουν.εγώ 5 ολόκληρους μήνες τον κοιμηζα με έναν συγκεκριμένο τρόπο(κάθε μα κάθε βράδυ)κ ξαφνικά ανατράπηκαν OΛA!

Δοκίμασε να αλλάξεις κάτι στο καρότσι.πχ αν έχεις την πλάτη σηκώμενη δοκίμασε να την κατεβάσεις μια σκάλα η να την ανεβάσεις.δοκίμασε να βάλεις κάτι πιο μαλακό στο καρότσι εκεί που κάθεται ή αν είναι ήδη μαλακό δοκίμασε να το κανείς σκληρότερο.γενικά κανε ότι χαζό σκεφτείς γιατί κ εγώ όταν είχα κάποιο πρόβλημα τελικά η λύση βρισκόταν σ αυτή την λύση που θεωρούσα εντελώς χαζη.

Πες μας τα νεότερα...

Link to comment
Share on other sites

Να σε ρωτήσω κάτι;

Οταν την βαζεις στο καρότσι, κοιταει μπροστα ή προς τα εσένα;

Λενε οτι σε μικρή ηλικία απολαμβανουν την βολτα περισσότερο αν εχουν οπτική επαφή με την μαμα! Νιώθουν περισσότερο ασφαλής!

Ο κόσμος είναι ... πελώριος στα μάτια τους!

Link to comment
Share on other sites

δεν ξέρω αλλά αυτό το πράγμα το πέρασε η αδερφή μου.με αποτέλεσμα να μην πηγαίνουν πουθενά πέρα απο εμάς.Ούτε κούνιες -ψωνια -παιδότοπους τίποτα. Φέτος αναγκάστηκαν και τον έστειλαν παιδικό.Είναι άλλο παιδί .Εννοείται οτι τον 1ο μήνα ήταν δύσκολα τα πράγματα αλλά όλα πήγαν καλά.σου εύχομαι να το ξεπεράσετε αυτό γιατί καταλαβαίνω

Link to comment
Share on other sites

Να σε ρωτήσω κάτι;

Οταν την βαζεις στο καρότσι, κοιταει μπροστα ή προς τα εσένα;

Λενε οτι σε μικρή ηλικία απολαμβανουν την βολτα περισσότερο αν εχουν οπτική επαφή με την μαμα! Νιώθουν περισσότερο ασφαλής!

Ο κόσμος είναι ... πελώριος στα μάτια τους!

 

Κι΄εγώ θα σου έλεγα αυτό που λέει η nea mamaka...

Αν δεν κοιτάζει έσενα πολυ πιθανόν το μωράκι να αισθάνεται ανασφάλεια..

Κι εγώ μια φορά τον έβαλα να κοιτάζει ανάποδα και γκρίνιαζε συνεχώς με τον που τον γύρισα σε μένα ήταν μια χαρά μετά!! :wink::wink: και ήταν μονο 2,5 μηνών όταν έγινε αυτό.. εσένα είναι και πιο μεγάλη και καταλαβαίνει ακόμα περισσότερο!!!!

Για δοκίμασε!! Αν πληρεί και τις προυποθέσεις βέβαια το καροτσάκι!! :wink:

Link to comment
Share on other sites

Καλησπέρα κορίτσια και χρόνια πολλά!

 

Το καρότσι που έχουμε είναι τριπλό (πορτ-μπεμπε, καρότσι και καθισματάκι αυτοκινήτου)

Το πορτ-μπεμπε το καταργήσαμε πριν κανα μήνα γιατί τσαντιζότανε που ήταν ξαπλωμένη και ήθελε να βλέπει γύρω,έξω, σήκωνε πλάτη κλπ.

Το καρότσι δυστυχώς βλέπει μόνο μπροστά και το επέλεξα έτσι γιατί σκέφτηκα πως 6 μηνων θα ήταν πιο περίεργη για τον κόσμο γύρω,παρά για την μαμά της :?

Που να το φανταστώ... :(

Στο καρότσι την τσαντίζουν πολύ οι ζώνες(όπως και στο καρεκλάκι του φαγητού και στο ρηλάξ), αλλά δεν μπορώ να μην τις βάζω μιας και συνέχεια προσπαθεί να σηκωθεί...Έχω σηκώσει την πλάτη, την έχω κατεβάσει, έχω ανοίξει την ομπελίτσα, εχώ κλείσει την ομπρελίτσα, τίποτα...Θα δοκιμάσω καμμιά αλχημεία, αλλά φοβάμαι πως αν θέλει να με βλέπει, την κάναμε...

Και όχι τίποτα άλλο δεν μας χωράει και το πορτ-μπεμπε πια... :?:(

Ότι κατεβάσει το κεφάλι μου θα το δοκιμάσω και θα σας ενημερώσω..

Αν μάθετε ή ακούσετε οτιδήποτε για παρόμοια περίπτωση, θα περιμενω νεα σας..

Σας ευχαριστώ πολύ...

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Και η κόρη μας σε αυτήν την ηλικία είχε την ίδια αντίδραση.

Θυμάμαι δεν τομλούσαμε να πάμε πουθενά.. :roll:

Κάθε φορά που το επιχειρούσαμε γυρνούσαμε πίσω κακήν κακώς και το είχαμε μετανοιώσει.. Δεν το ήθελε το καρότσι με τίποτα. Ήταν πολύ ζωηρό μωρό και δεν της άρεσε να είναι κάπου καθηλωμένη. Δεν καθόταν με τίποτα. Βλέπαμε άλλους γονείς έξω για καφέ π.χ. και το μπεμπέ δίπλα στο καρότσι και ζηλεύαμε..

Γύρω στο χρόνο και, όμως, αυτό άλλαξε και το ήθελε!. Όσο πέρναγε ο καιρός όλο και πιο πολύ. Μην απελπίζεσαι. Θα έρθει η στιγμή που θα το θελήσει. Τα μωράκια περνούν διαρκώς διάφορες φάσεις.

Link to comment
Share on other sites

Μέσα στο σπίτι κάθετε στο καρότσι ή όχι?

Γιατί αν κάθετε σημαίνει ότι δεν την πειράζει κάτι στο καρότσι αλλά έξω.

Δοκίμασε να πάτε βόλτα μαζί με τον μπαμπά, να την τσουλάει αυτός και εσύ να περπατάς από δίπλα να σε βλέπει! :wink:

Link to comment
Share on other sites

Δεν έχω δοκιμάσει αν κάθεται στο καρότσι μέσα στο σπίτι, θα το κάνω...

Βόλτα πήγαμε με τον μπαμπά, πότε να βλέπει εκείνον, πότε εμένα αλλά αποτέλεσμα μηδεν.. :(

Μακάρι να είναι φάση και να της περάσει σύντομα...

Σήμερα είχα μια ιδέα να την βάλω στο καρότσι και να κόψουμε βόλτες στο μπαλκόνι.Της σήκωσα κάθετα και την πλάτη αλλά μετά από 2 λεπτά... :cry:

Πήγα μπροστά της της μίλαγα για το ήλιο, τα συννεφάκια, τα λουλουδάκια κλπ, κλπ, κόψαμε κανα δυο βόλτες ακόμα , αυτή τη φορά ήμουν πλάι της και σιγά σιγά πήγα απο πίσω και κάτι κάναμε :)

Τουλάχιστον δεν ξαναέκλαψε.

Θα το δοκιμάσω και αύριο πάλι και βλέπουμε...

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites

καλησπερα, θα ηθελα βρε κοριτσια και εγω την βοηθεια σας, ο γιος μας ειναι 17 μηνων, μεχρι πριν 3-4 μηνες ολα καλα, ξαφνικα με το που του αλλαξαμε καθισμα και πηραμε το μεγαλυτερο, μολις μπαινει στο αυτοκινητο κανει εμετο μετα απο 10 λεπτα, πηραμε την παιδιατρο και μου λεει να πηγαινω βολτα με αδειο στομναχι :?::?: το παιδι, πως ειναι δυνατον αυτο?ουτε στις κουνιες δεν μπορω να παμε, εχετε καμμια λυση??εκτος απο το να ψωμολυσαει το παιδι :?

ο αστερης μας, ηρθε στη ζωη 29/10/07!!!!

η τοσοδουλα μας,ηρθε στη ζωη 14/11/09!!!

Link to comment
Share on other sites


Διαφημίσεις

Καλημέρα κορίτσια.

Είμαι σε μαύρα χάλια :cry:

Σήμερα που έχει μια φανταστική ημέρα, πήγαμε με τον άντρα μου στο jumbo,με την μικρή και το καρότσι.Όσο ήμασταν μέσα στο κατάστημα όλα καλά.Γυρνώντας λέω να ας πάμε μια βολτίτσα στο τετράγωνο (όχι καμμιά μεγάλη απόσταση) και με το που κάναμε 2 μέτρα ο χαμός ο ίδιος...

Δεν ξέρω τι να κάνω και ούτε πως να την βοηθήσω :?

Τι μπορεί να φταίει ? Και πως να το χειριστώ?

Να επιμείνω στις βόλτες κι ας κλαίει ή να τις ξεχάσω?

Καμμιά ιδέα πρόχειρη?

Η πλάτη πάντως δεν βοήθησε που ήταν όρθια....

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites

Ο δικός μου ο μπομπιράκος είχε την ίδια αντιπάθεια στο καρότσι και του σούπερ, jumbo κλπ και συνεχίζει να τη έχει. Δεν καθόταν ούτε στο αυτοκίνητο πάνω από 5 λεπτά, ούρλιαζε, και η γιατρός μου είχε πει αν μπορώ να το αποφεύγω και να μην τον πιέζω. Σε κεινη την ηλικία από τη μια είχα αγκαλιά τον μικρό και από την άλλη έσερνα το καρότσι και τις τσάντες... Τώρα πςρπατάει και όταν βαρεθεί αγκαλιά. Δεν είναι όλα τα παιδιά ίδια, και αν και αυτό είνα για σένα τώρα λίγο κουραστικό που όντως είναι και σου χαλάει τη διασκέδαση, (δεν έχω πάει ούτε για καφέ ποτέ κι εγώ), θα περάσει, και ίσως το θελήσει μόνη της. από την άλλη χαίρομαι που διασκεδάζει να γυρίζει τον τόπο με τα πόδια και έπαψε να κλάίει συνεχώς. Υπομονή και άποψή μου, μην την πιέζεις. θα μεγαλώσει και θα τ αναπολούμε...

Link to comment
Share on other sites

Υπάρχει περίπτωση να είναι το λεγόμενο άγχος αποχωρισμού?

Δεν είναι λίγο μικρή για να το βιώνει?

Και αν είναι πως το αντιμετωπίζω αφού δεν είναι σε θέση να καταλάβει καποια πράγματα?

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites

Δεν νομιζω οτι ειναι αγχος αποχωρισμου . Νομιζω οτι απλα βαριεται στο καρότσι :?

Για μερικα μωρα το να τα βαλεις στο καρότσι ειναι σαν παράδεισος . Τους αρέσει , με λιγο κουνημα κοιμουντε , διασκεδαζουν .... Καποια αλλα ειναι σαν να τα βαζεις φυλακή . Τα περιορίζεις , δεν σε βλεπουν , δεν σε αγγίζουν , βαριουντε ....

 

Εχει συμβει και σε μενα αυτο που περιγράφεις . Ξεκινουσαμε καλα την βολτα αλλα μετα απο λιγο χτυπιοταν να βγει . Ειδικά οταν ήταν για πολυ ωρα μεσα στο καρότσι . Στην ηλικία σας , την εβγαζα για λιγο καθομασταν καπου την εκανα αγαπουλες και οταν ηρεμουσε την ξαναβαζα . Πολλες φορες την φοραγα τελικα στο μει ται και γυριζαμε το καροτσι αδειο πισω .

Τωρα της δινω κανα παιχνιδάκι ή ..φαγητό (ρυζογκοφρέτες ή ψωμι ) .

 

Ο εκτος μηνας ειναι ενας μηνας μεγάλων αλλαγών και τα μωρα μας εχουν γκρινιτσα και "αναποδιες" . Μην σε παιρνει απο κατω , θα αλλαξει καποια στιγμη αυτο . Ασε το μωρο σου λιγο και θα σου δειξει ποτε ειναι ετοιμο .

 

:D

VgL7.jpgIgLdp2.png
Link to comment
Share on other sites

Τι να πω Λαμπρινή μου, ίσως να είναι όπως τα λες :?

θα δοκιμάζω ανα διαστήματα και θα δούμε.

Ελπίζω να το ξεπεράσει σύντομα, έχω τόση ανάγκη να βγώ λίγο έξω... :(

Και μένα μου φαίνεται νωρίς για το άγχος αποχωρισμού, απλά επειδή αντιμετωπίζουμε πρόβλημα ακόμα κι αν μείνει έστω και για ένα δευτερόλεπτο μόνη της στο δωμάτιο.

Δεν συζητάμε να την αφήσω στο δωματιο να κοιμηθεί μόνη της..

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites

Ακριβως τα ιδια ειχαμε (εχουμε) και μεις απο τον 6ο . Κοντευα να σκάσω ολη νυχτα χωρις να παω τουαλέτα γιατι με καταλαβαινε πεταγόταν επανω και οχι απλα εκλαιγε αλλα της κοβοταν η αναπνοή :(

Αυτο ναι ειναι αγχος αποχωρισμου .....

 

Προσπάθησε να της δειξεις οτι δεν υπάρχει περιπτωση να την αφησεις μονη της . Εγω εκπαιδευσα τον εαυτο μου να πηγαινει για νερο και πιπι στις 6 το πρωι !! :oops::lol:

 

Σιγα σιγα θα ηρεμήσει θα το δεις ...εμεις ειμαστε λιιιγο καλυτερα τωρα .

 

Καθε μερα να το παλευεις και λιγο με την εξοδο . Το σλινγκ το πηρες ? Να το εχεις μαζι σου και μολις δεις τα δυσκολα , την φορα και ηρεμειτε και οι δυο . Γνωμη μου ειναι να μην την "εκπαιδευσεις" τωρα δηλ μην την αφηνεις να κλαιει στο καρότσι για να "μαθει" .

 

Ελπιζω να πανε καλα τα πραγματα και να βγειτε πολλες βολτουλες :D

VgL7.jpgIgLdp2.png
Link to comment
Share on other sites

Το sling το πήρα, αλλά ακόμα δεν το έχω δοκιμάσει.

Θα το κάνω όμως γιατί πρέπει να το μαθω και να το συνηθίσουμε φυσικά :)

Και θα κάνω αυτό που λες για τις βόλτες.

Να προετοιμαστω δηλαδή για διάρκεια χρόνου με το άγχος έτσι?

Και πως δείχνεις σε ένα μωρό 6 μηνων πως δεν θα την αφήσεις?

Υποπτεύομαι πως θέλει υπομονή και κατανόηση...

Έχεις υποψιν σου που μπορώ να μάθω περισσότερα για αυτό?

Έριξα μια ματιά στο forum αλλά μέχρι τώρα δεν βρήκα αρκετές λεπτομέρειες.

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites

Καπου εχω δει στο φορουμ μια συζήτηση αν και αφορουσε μεγαλύτερα μωρά νομιζω κοντα ή μετα τον χρονο .

 

Εγω ακολουθησα το ενστικτο μου . Σου ειπα εκπαιδευσα τον εαυτο μου να μαθει να μην σηκωνομαι την νυχτα για νερα ή πιπι , την εχω ολη μερα και ολη νυχτα μαζί μου , προσπαθω (οσο το δυνατον γιατι καποια στιγμη μπορει και να μην γινει ) να μην αναστατώνεται , να της μιλώ συνέχεια και να της λεω οτι την αγαπω και δεν θα την αφήσω μονη της ... Θα βρεις και συ τον τροπο με το μωρό σου :D

Μπορει να μην καταλαβαινουν τα λογια αλλα νιωθουν πολυ καλα αυτο που τους λεμε :D

VgL7.jpgIgLdp2.png
Link to comment
Share on other sites

Έχω δει και εγώ τη συζήτηση που λες για τα μεγαλύτερα παιδάκια.

Θα το ψάξω και γενικότερα στο internet, αν και λίγο τώρα που το κοίταξα τα συμπτώματα που έχουμε υποδηλώνουν πως βιώνουμε το άγχος του αποχωρισμού...

Σε ευχαριστώ που το έψαξες, θα διαβάσω όσα έγραψε η Μ. Στυλιανάκη :D

catcatard20080919_0_Marianna+is.png
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.
Note: Your post will require moderator approval before it will be visible.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

×
×
  • Create New...