Ο μπομπιρας μου μεσα στη μητρα,αλλα οριακα για εξωμητριο…Εμεινα ξαπλα τις πρωτες εβδομαδες μηπως κ καταφερει να ανεβει…ο μαχητης μου τα καταφερε και βρηκε μια θεση μεσα στη μανουλα…Από εκεινη τη στιγμη,ξεκινησα ενεσεις αντιπηκτικες,utrogestan salospir…Σταματησα ότι φαρμακα επαιρνα για την ασθενεια μου και απλα κανουμε το σταυρο μας,γιατι πηγαιναμε την κυριολεξια στα τυφλα…δεν υπηρχε πουθενα βιβλιογραφια…Κάθε εβδομαδα εκανα εξετασεις…Εμεινα ακινητη για καποιες εβδομαδες…Ο γιατρος μου σχολαστικοτατος,εκανα κ 2 φορες παπ κ καλλιεργεια…Στοχος μας οι 28 εβδομαδες….Εγω εξακολουθουσα παρ ολη τη σοβαροτητα της καταστασης που εμπεριειχε τεραστιο κινδυνο κ για τη δικη μου ζωη,να ειμαι στην κοσμαρα μου…Ο γιατρος μου τα ειχε παιξει…Μου ελεγε συνεχεια..Εχεις καταλαβει τι κανουμε εδώ;Ποσα πραγματα μπορουν να συβουν;;Επειδη σας κουρασα όμως,θα σας πω ότι με πολύ πιστη όχι μονο εφτασα 28η εβδομαδα(επεσε πολύ πεινα όμως κοριτσια) ειχα παρει παραταση μεχρι την 32η…Ο μικρουλης μου όμως ειχε αλλα σχεδια κ μιας κ ειχα πολυαμνιο από τα κλωτσιδακια του ραγισε το σακο και εχανα υγρο λιγο λιγο κ το καταλαβαμε την 31η εβδομαδα οπου και γεννησα με καισαρικη…Μειναμε 44 μερες στην εντατικη στη διασωληνωση,περασαμε ενδονοσοκομειακη και εκει…ο μικρος μου παλευε και τα καταφερε..!!Μειναμε χωριστα συνολικα 54 μερες…Τωρα ο μαχητης μου είναι 5 μηνων πραγματικη ηλικια,παιζει γελαει και λεει ψευτολογακια και λιωνει η μανουλα του…!!Να σας πω κλεινοντας ότι η δικη μου υγεια ναι μεν επιβαρυνθηκε κ επιδεινωθηκε λογω εγκυμοσυνης αλλα ακομα βασταω!!Και εχω σκοπο να αντεξω ποολλαααααααα χρονια ακομα!!! ΠΙΣΤΗ ΠΙΣΤΗ ΠΙΣΤΗ ΠΙΣΤΗ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ!!ΣΕ ΣΑΣ ΣΤΟ ΘΕΟ,ΣΤΑ ΠΛΑΣΜΑΤΑΚΙΑ…
Εννοειται ότι σε 1-2 χρονια θα κανω δευτερο…ΝΑΙ…αξιζει ολη την ταλαιπωρια του κοσμου,να την ξαναζησω…!!!Ευχομαι συντομα σε ολες σας μια γεματη αγκαλια!!!!